Ustalenie obowiązku podatkowego - wyjazd turystyczny do Hiszpanii.
Wnioskodawczyni jest polską emerytką, która w 2025 roku przebywała w Hiszpanii ponad 183 dni w celach turystycznych. Posiada w Hiszpanii mieszkanie, ale nie uzyskuje z niego dochodów. Jej centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce: posiada nieruchomości (dom w budowie, wynajmowane mieszkanie, ziemię), uzyskuje dochody z polskiej emerytury, brytyjskiej emerytury opodatkowanej w Polsce i najmu, ma rodzinę i przyjaciół w Polsce,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 kwietnia 2026 r wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest obywatelką Polski i emerytką. W 2025 r. Wnioskodawczyni przebywała w Hiszpanii w celach turystyczno-podróżniczych przez okres przekraczający 183 dni. Wnioskodawczyni posiada w Hiszpanii mieszkanie, jednak nie uzyskuje z niego żadnych dochodów, a pobyt tam ma charakter rekreacyjny. Centrum interesów życiowych Wnioskodawczyni znajduje się w Polsce, co potwierdzają następujące fakty:
· majątek i finanse: Wnioskodawczyni posiada w Polsce dom na wsi (w trakcie wykańczania na własne potrzeby mieszkalne) i mieszkanie, które wynajmuje długoterminowo, i od którego odprowadza zryczałtowany podatek w Polsce). Wnioskodawczyni posiada w Polsce ziemię na …, gdzie planuje rozwój rodzinnego biznesu,
· dochody: Wnioskodawczyni pobiera polską … emeryturę. Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę z brytyjskiego systemu …, która wpływa na polskie konto w PLN i jest całkowicie opodatkowana w Polsce, jako w kraju rezydencji. Długoterminowo Wnioskodawczyni wynajmuje mieszkanie i płaci zryczałtowany podatek w Polsce,
· więzi osobiste: w Polsce mieszka partner Wnioskodawczyni, rodzina i główni przyjaciele. Wnioskodawczyni w Polsce prowadzi główne życie społeczne. Posiada Pani stały meldunek w Polsce. Korzysta z opieki lekarza rodzinnego w Polsce i tutaj koncentruje się opieka zdrowotna Wnioskodawczyni oraz życie rodzinne,
· inwestycje i plany: Wnioskodawczyni posiada 10% udziału w polskiej Spółce z o. o. …. Wnioskodawczyni planuje rozpoczęcie działalności gospodarczej na posiadanej ziemi na …. Wnioskodawczyni aktywnie inwestuje w Polsce, wykańczając domek na wsi na własne potrzeby. W Polsce Wnioskodawczyni ma główne i oszczędnościowe konto bankowe, z którego odprowadza podatki od zysków kapitałowych,
· cel pobytu w Hiszpanii: pobyt w Hiszpanii miał charakter turystyczny/wypoczynkowy, a nie osiedleńczy.
Uzupełnienie wniosku
19 maja 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1) Jakie dokumenty potwierdzają miejsce Pani zamieszkania w Polsce w 2025 r.?
Odpowiedź:
2) Ile przebywała Pani w Polsce w 2025 r.?
Odpowiedź: W Polsce spędziła Pani około 5 miesięcy.
3) Gdzie mieszkała Pani w Polsce w 2025 r.?
Odpowiedź: W Polsce mieszkała Pani głównie u córki w …, ponieważ dom, który nadal Pani wykańcza, znajduje się blisko …, w …, …, gmina …, powiat ….
Mieszkała Pani również u syna w …, jak również u Pani partnera w …. Ponadto podróżowała Pani po Polsce i odwiedzała Pani swoich 4 braci w … i …, siostrę w … i polskich przyjaciół. Wynajmowała Pani też, na krótki okres czasu, wraz z Pani partnerem, prywatne zakwaterowania w różnych miejscach, kiedy zwiedzała Pani z partnerem Polskę.
4) Czy w Hiszpanii w 2025 r. prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską? Czy należała Pani do organizacji, klubów, itp.?
Odpowiedź: Nie prowadziła Pani aktywności społecznej, politycznej, czy kulturalnej. Nie należała Pani do żadnych organizacji, czy klubów w Hiszpanii.
5) Czy korzystała Pan ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Hiszpanii w 2025 r.?
Odpowiedź: Nie korzystała Pani.
6) Jakie były Pani powiązania gospodarcze z Hiszpanią w okresie, którego dotyczy wniosek? Czy miała Pani w Hiszpanii konta bankowe, oszczędności, kredyty, ubezpieczenia, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np. telefonia komórkowa, internet)?
Odpowiedź: Nigdy nie miała Pani żadnych dochodów w Hiszpanii. Pani główne źródła dochodu były w Polsce. Ma Pani konto bankowe w Hiszpanii, które założyła Pani, aby móc zakupić tam mieszkanie i płacić opłaty za nie. Nie ma Pani oszczędności w Hiszpanii. Pani mieszkanie w Hiszpanii jest ubezpieczone w tym kraju. Korzysta Pani z hiszpańskiej linii telefonicznej, ponieważ daje to Pani możliwość używania jej w całej Europie bez dodatkowych opłat. Nie ma Pani internetu w Hiszpanii.
7) Jakie były Pani powiązania osobiste i rodzinne z Hiszpani w 2025 r. (w szczególności czy ww. okresie miała Pani w Hiszpanii członków najbliższej rodziny)?
Odpowiedź: Nie ma Pani żadnych powiązań rodzinnych w Hiszpanii. Pani rodzina nie odwiedzała Pani w 2025 r. w Hiszpanii, podróżowała Pani, więc mało przebywała Pani w mieszkaniu w Hiszpanii.
8) Czy 2025 r. posiadała Pani w Hiszpanii stałe ognisko domowe, które urządziła i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania?
Odpowiedź: Używała Pani hiszpańskiego mieszkania turystycznie, głównie jako punk przejściowy w Pani podróżach po Hiszpanii, innych krajach Europy, czy Afryki.
Pytanie
Czy w świetle przedstawionego opisu, z uwagi na posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych, Wnioskodawczyni podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (rezydencja podatkowa) na podstawie art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT, mimo przebywania w Hiszpanii powyżej 183 dni w 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, pozostaje Ona polskim rezydentem podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, ośrodek interesów życiowych jest kryterium równorzędnym do czasu pobytu.
Zgodnie z regułą rozstrzygającą w umowie polsko-hiszpańskiej (art. 4 ust. 2), jeśli osoba posiada dom w obu krajach, uważa się ją za rezydenta tego państwa, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze.
W przypadku Wnioskodawczyni, wszystkie kluczowe więzi (rodzina, majątek nieruchomy, źródła dochodów, opieka zdrowotna, plany biznesowe) znajdują się w Polsce. Fakt opodatkowania w Polsce dochodów z najmu oraz emerytury z Wielkiej Brytanii (…) potwierdza ekonomiczne związki z krajem. Pobyt w Hiszpanii w roku 2025 r. miał charakter wyłącznie podróżniczy i nie zmienił miejsca stałego zamieszkania, którym jest Polska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2025 r.:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Natomiast „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Madrycie 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369):
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze, wyłączając jednakże osoby, które podlegają obowiązkowi podatkowemu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł znajdujących się w tym Państwie lub położonego tam majątku.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wtedy taki wypadek jest rozstrzygany zgodnie z następującymi zasadami:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli sytuacji tej osoby nie można określić zgodnie z postanowieniami litery c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisów, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, której głównym celem jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym umowa zawarta między Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.
Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Z opisu wynika, że jest Pani obywatelką Polski i emerytką. Centrum Pani interesów życiowych znajduje się w Polsce. W Polsce mieszka Pani partner, rodzina i główni przyjaciele. W Polsce prowadzi Pani główne życie społeczne. Posiada Pani stały meldunek w Polsce. Korzysta Pani z opieki lekarza rodzinnego w Polsce i tutaj koncentruje się Pani opieka zdrowotna oraz życie rodzinne. Posiada Pani w Polsce dom na wsi i mieszkanie, które wynajmuje Pani długoterminowo. Aktywnie inwestuje Pani w Polsce, wykańczając domek na wsi na własne potrzeby. W Polsce mieszkała Pani głównie u córki, u syna, jak również u Pani partnera w …. Wynajmowała Pani też, na krótki okres czasu, wraz z Pani partnerem, prywatne zakwaterowania w różnych miejscach, kiedy zwiedzała Pani z partnerem Polskę. Dokumentem potwierdzającym miejsce Pani zamieszkania w Polsce w 2025 r. jest m.in. certyfikat polskiej rezydencji podatkowej z Urzędu Skarbowego w ….
Zatem posiada Pani ośrodek interesów osobistych w Polsce.
Co do ośrodka interesów gospodarczych, to wskazała Pani, że w Polsce posiada Pani ziemię ..., gdzie planuje rozwój rodzinnego biznesu. Pobiera Pani polską … emeryturę a także otrzymuje emeryturę z brytyjskiego systemu …, która wpływa na polskie konto w PLN i jest całkowicie opodatkowana w Polsce, jako w kraju rezydencji. Wynajmuje Pani mieszkanie i płaci zryczałtowany podatek w Polsce. Posiada Pani 10% udziału w polskiej Spółce z o. o. Planuje Pani rozpoczęcie działalności gospodarczej na posiadanej ziemi na …. W Polsce ma Pani główne i oszczędnościowe konto bankowe, z którego odprowadza Pani podatki od zysków kapitałowych.
W związku z powyższym posiada Pani ośrodek interesów gospodarczych w Polsce.
Analizując przedstawione przez Panią informacje, ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze posiada Pani w Polsce. Pobyt w Hiszpanii miał charakter turystyczny/wypoczynkowy, a nie osiedleńczy, natomiast mieszkanie w Hiszpani, którego jest Pani właścicielką jest używane przez Panią w celach turystycznych, głównie jako punk przejściowy w podróżach.
Spełnia Pani tym samym przesłanki do uznania Panią w 2025 r. za osobę posiadającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym w 2025 r. podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, tj. w Polsce podlegała Pani opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo