Interpretacja 0113-KDWPT.4011.225.2025.2.ASZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

21 sierpnia 2025 r wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 września 2025 r.– w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Urodziła się Pani w Polsce 21 października 1987 r. i do września 2015 r. przebywała Pani na terytorium RP, gdzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wyjechała Pani z Polski we wrześniu 2015 r. do Niemiec. Mieszkała tam Pani do końca 2016 r. Następnie, wraz z mężem podjęła Pani decyzję o przeprowadzce do Holandii, gdzie mieszkali Państwo do 3 stycznia 2022 r. (4 stycznia 2022 r. powrócili Państwo do Polski). Była Pani zameldowana w Holandii od 5 stycznia 2017 r. W latach 2019, 2020, 2021 nie przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni i nie pobierała w Polsce żadnych świadczeń. Pracowała Pani zarobkowo w Holandii, urodziła tam dwójkę dzieci. W 2018 r. kupili Państwo w Holandii nieruchomość, z zamiarem osiedlenia się tam na stałe. W latach 2019, 2020, 2021 Pani centrum interesów życiowych nie znajdowało się w Polsce, lecz w Holandii. W latach 2019-2021 miała Pani miejsce zamieszkania zgodnie z wewnętrznym prawem Holandii i w tym okresie rozliczała się jedynie z holenderskim urzędem skarbowym. Podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Holandii do 31 grudnia 2021 r. Może to Pani poświadczyć następującymi dokumentami: rozliczenia podatkowe, miesięczne specyfikacje wynagrodzenia oraz zasiłków chorobowych i macierzyńskich, rachunki za media oraz opłaty związane z nieruchomością. Posiada Pani dokumenty z holenderskiego urzędu podatkowego, potwierdzające pozytywne zamknięcie roku podatkowego 2019, 2020, 2021, wystawione przez holenderski urząd podatkowy w oparciu o przedstawione zeznania podatkowe.

W połowie 2021 r. podjęła Pani z mężem decyzję o sprzedaży domu i powrocie do Polski. Rozwiązała Pani umowę o pracę z ówczesnym holenderskim pracodawcą z dniem 22 grudnia 2021 r. Umowa Pani męża obowiązywała do dnia 31 grudnia 2021 r. 4 stycznia 2022 r. wrócili Państwo do Polski i wtedy zaczęli Państwo organizować Wasze życie w Polsce. 19 stycznia 2022 r. podpisali Państwo umowę z przedszkolem, do którego posłali Wasze dzieci. Od stycznia 2022 r. pobierają Państwo również świadczenie 500 +. 1 marca 2022 r. podpisali Państwo umowę rezerwacyjną Nr … na zakup mieszkania, a 15 marca 2022 r. przed Notariuszem X umowę deweloperską. Klucze do mieszkania odebrali Państwo w lipcu 2022 r., a akt przeniesienia własności nastąpił 12 stycznia 2023 r. 16 maja 2022 r. podjęła Pani pierwszą pracę po powrocie do Polski.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Pismem z 14 września 2025 r. wyjaśniła Pani, że:

a) Posiada Pani obywatelstwo polskie.

b) Od momentu przyjazdu do Polski (4 stycznia 2022 r.) Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce.

c) W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Mieszka, pracuje, odprowadza podatki w Polsce.

d) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powróciła do Polski) miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Holandii.

e) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powróciła do Polski) miała Pani ściślejsze powiązania osobiste w Holandii. Pani najbliższa rodzina przebywała tam z Panią (mąż oraz 2 dzieci). W 2018 r. urodziła Pani tam córkę, a w 2019 r. syna. Pani i mąż prowadziliście życie zawodowe jedynie w Holandii, a Wasze dzieci uczęszczały do …. (coś w rodzaju domowego przedszkola). Cała Pani rodzina posiadała jedynie holenderskie ubezpieczenie zdrowotne. Syn był pod opieką lekarza urologa, po przebytej w 2020 r. operacji spodziectwa w szpitalu uniwersyteckim w Amsterdamie. Posiadali tam Państwo również dom, zakupiony w 2018 r. W podanym okresie mieli Państwo znajomych w Holandii, a dodatkowo utrzymywali Państwo codzienne relacje sąsiedzkie z innymi mieszkańcami.

f) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powróciła do Polski) miała Pani ściślejsze powiązania gospodarcze w Holandii. Jak wspomniała Pani powyżej w 2018 r. zakupili Państwo w miejscowości …. dom, finansowany kredytem hipotecznym. Raz do roku odprowadzali Państwo do gminy podatek od ww. nieruchomości. Ponadto ww. nieruchomości mieli Państwo podłączony Internet w ramach umowy z dostawcą. Posiadali Państwo zobowiązania z tytułu opłat za energię elektryczną, gaz, wodę oraz odprowadzanie ścieków. W podanym okresie otrzymywała Pani zasiłek chorobowy, następnie zasiłek macierzyński, a po powrocie do pracy od września 2020 r. wynagrodzenie za pracę. Posiadała Pani holenderski numer identyfikacji podatkowej BSN oraz ubezpieczenie zdrowotne. Posiadała Pani z mężem 2 konta bankowe w holenderskich bankach. W ww. okresie posiadali Państwo w Holandii zarejestrowane 2 samochody osobowe marki …. oraz ….. Korzystała Pani z holenderskiego numeru telefonu „na kartę”, Pani mąż posiadał telefon służbowy udostępniony przez pracodawcę.

g) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powróciła do Polski) Pani aktywność społeczna miała miejsce w Holandii. Z uwagi na fakt, że w tym okresie miała Pani 2 małych dzieci, poza pracą zawodową skupiała się Pani głównie na ich wychowywaniu. Wobec powyższego, nie była Pani członkiem żadnych organizacji, stowarzyszeń ani klubów, nie prowadziła Pani również działalności o charakterze politycznym, kulturalnym czy obywatelskim. Pani kontakty społeczne miały charakter wyłącznie prywatny i ograniczały się do relacji oraz spotkań ze znajomymi, z którymi utrzymywała sąsiedzkie i towarzyskie więzi.

h) W latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (powróciła do Polski) przebywała Pani zazwyczaj w Holandii. Do Polski przyjeżdżała Pani wyłącznie okazjonalnie, średnio 1-2 razy w roku, w celach urlopowych. Standardowy wymiar urlopu pracowniczego w Holandii wynosi 27 dni w skali roku, co w naturalny sposób ograniczało możliwość dłuższego przebywania w Polsce. Dodatkowo, w okresach pobierania zasiłku chorobowego w Holandii, każdy planowany wyjazd musiał być zgłaszany do instytucji UWV, co wiązało się z dodatkowymi formalnościami i utrudniało częste podróże. Z tego względu przez cały wskazany okres Pani stałym miejscem przebywania była Holandia.

i) Suma osiągniętych przez Panią przychodów ze stosunku pracy w roku 2023 (….. zł) i 2024 (…. zł) nie przekroczyła kwoty 85 528 zł. Natomiast w roku podatkowym 2025 oraz 2026 suma osiągniętych przez Panią przychodów ze stosunku pracy najprawdopodobniej przekroczy powyższą kwotę.

j) Chciałaby Pani skorzystać z ulgi w latach 2023-2026. W latach 2023-2024 uzyskiwała Pani dochody ze stosunku pracy. Od początku 2025 uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy i najprawdopodobniej będę je uzyskiwała również w 2026 r.

k) Nie korzystała Pani wcześniej w całości i w części z ulgi na powrót.

Pytanie

Czy w Pani przypadku ma zastosowanie tzw. „ulga na powrót” , a jeżeli tak, to czy biorąc pod uwagę przepisy z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 163 ze zm. ), stanowiących, że powyższa ulga, przysługuje w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44, to rokiem podatkowym, w którym rozpoczęłabym korzystanie z ulgi na powrót mógłby być 2023 r.?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie kwalifikuję się Pani do skorzystania z ww. ulgi. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium RP (4 stycznia 2022 r.) podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium RP w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła miejsce zamieszkania na terytorium RP (tj. w latach 2019 – 2021) oraz okresie od początku roku, w którym zmieniła miejsce zamieszkania na terytorium RP, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła miejsce zamieszkania na terytorium RP (tj. w okresie od 1 stycznia do 3 stycznia 2022 r.). Posiada Pani obywatelstwo polskie. W okresie 3 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium RP przebywała Pani na terytorium państwa członkowskiego UE, tj. Holandii. Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej, ale posiada inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia (dokumenty z holenderskiego urzędu podatkowego, potwierdzające pozytywne zamknięcie roku podatkowego 2019, 2020, 2021, wystawione przez holenderski urząd podatkowy w oparciu o przedstawione zeznania podatkowe). Ponadto nie korzystała Pani uprzednio, w całości lub części z tego zwolnienia.

Od 1 stycznia 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (tj. 3 stycznia 2022 r. bowiem wróciła Pani do Polski 4 stycznia 2022 r.) miała Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych w Holandii, gdzie przebywała wraz ze swoim małżonkiem. Była Pani związana umową o pracę z pracodawcą holenderskim do 22 grudnia 2021 r., a Pani mąż do 31 grudnia 2021 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) uznaje się, że osoba ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada ośrodek interesów życiowych (osobistych lub gospodarczych) lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Wobec powyższego, Pani miejscem zamieszkania, w tym dla celów podatkowych od 5 stycznia 2017 r. do 3 stycznia 2022 r. była Holandia. Zatem kwalifikuje się Pani do skorzystania z preferencji podatkowej w postaci „ulgi na powrót”, ponieważ spełnia warunki konieczne do jej uzyskania.

Powyższe stanowisko potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 marca 2023 r. nr 0111-KDSB2-1.4011.44.2023.2.MSU.

Odnosząc się do drugiej części pytania, tj. czy mogłaby Pani skorzystać z „ulgi na powrót” poczynając od 2023 r. należy stwierdzić, że przepis jasno precyzuje w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, że powyższa ulga, przysługuje w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W Pani ocenie to do podatnika należy decyzja od kiedy chciałby skorzystać z ww. ulgi, tj. od roku w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP, czy też od początku roku następnego.

Z uwagi na powyższe, Pani zdaniem, rokiem podatkowym, w którym rozpoczęłaby Pani korzystanie z ulgi na powrót może być rok 2023, który stanowi rok następny po roku, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 powołanej ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznaną za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a tej ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Z art. 4a powołanej ustawy wynika, że:

Wyżej zacytowany przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Z treści wniosku wynika, że wyjechała Pani z Polski we wrześniu 2015 r. do Niemiec. Mieszkała tam Pani do końca 2016 r. Następnie, wraz z mężem podjęła Pani decyzję o przeprowadzce do Holandii, gdzie mieszkali Państwo do 3 stycznia 2022 r. (4 stycznia 2022 r. powrócili Państwo do Polski). Była Pani zameldowana w Holandii od 5 stycznia 2017 r. Pracowała Pani zarobkowo w Holandii, urodziła tam dwójkę dzieci. W 2018 r. kupili Państwo w Holandii nieruchomość, z zamiarem osiedlenia się tam na stałe. W połowie 2021 r. podjęła Pani z mężem decyzję o sprzedaży domu i powrocie do Polski. Rozwiązała Pani umowę o pracę z ówczesnym holenderskim pracodawcą z dniem 22 grudnia 2021 r. Umowa Pani męża obowiązywała do dnia 31 grudnia 2021 r. 4 stycznia 2022 r. wrócili Państwo do Polski i wtedy zaczęli Państwo organizować Wasze życie w Polsce. 16 maja 2022 r. podjęła Pani pierwszą pracę po powrocie do Polski.

W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w latach 2019, 2020, 2021 nie przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni i nie pobierała w Polsce żadnych świadczeń. W latach 2019, 2020, 2021 Pani centrum interesów życiowych nie znajdowało się w Polsce, lecz w Holandii. W latach 2019-2021 miała Pani miejsce zamieszkania zgodnie z wewnętrznym prawem Holandii i w tym okresie rozliczała się jedynie z holenderskim urzędem skarbowym. Podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Holandii do 31 grudnia 2021 r.

W uzupełnieniu wniosku dodała Pani, że w latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień w którym powróciła Pani do Polski:

• miała Pani ściślejsze powiązania osobiste w Holandii; Pani najbliższa rodzina przebywała tam z Panią (mąż oraz 2 dzieci),
• miała Pani ściślejsze powiązania gospodarcze w Holandii,
• Pani aktywność społeczna miała miejsce w Holandii,
• przebywała Pani zazwyczaj w Holandii; do Polski przyjeżdżała Pani wyłącznie okazjonalnie.

Zatem, spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Co równie istotne, jednym z wymagań, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy jest posiadanie obywatelstwa polskiego, który to warunek również Pani spełniła, bowiem jak Pani wskazała w opisie sprawy posiada Pani obywatelstwo polskie.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 tej ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że w latach 2019-2021 miała Pani miejsce zamieszkania zgodnie z wewnętrznym prawem Holandii. Może to Pani poświadczyć następującymi dokumentami: rozliczenia podatkowe, miesięczne specyfikacje wynagrodzenia oraz zasiłków chorobowych i macierzyńskich, rachunki za media oraz opłaty związane z nieruchomością. Posiada Pani dokumenty z holenderskiego urzędu podatkowego, potwierdzające pozytywne zamknięcie roku podatkowego 2019, 2020, 2021, wystawione przez holenderski urząd podatkowy w oparciu o przedstawione zeznania podatkowe.

Wymienione przez Panią dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji, jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, można wywieść, że posiada Pani inne dokumenty potwierdzające, że Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia (przed przyjazdem do Polski) znajdowało się w Holandii.

Spełniła zatem Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.

Jednocześnie, w sposób oczywisty spełniła Pani również zastrzeżenie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, jako że skorzystanie z przedmiotowej ulgi jest możliwe poczynając od rozliczenia za rok 2022 lub od roku 2023 (jak to ma miejsce w Pani przypadku).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że ma Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. od 2022 r., albo od początku roku następnego, tj. od 2023 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może zatem Pani objąć zgodnie z Pani wolą przychody uzyskiwane z tytułu umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych za lata: 2023-2026.

Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Odnośnie powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Dodatkowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (tj. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.