Interpretacja 0113-KDWPT.4011.259.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej w części dotyczącej:

·      wydatków poniesionych na:

-       sprzęt rehabilitacyjny,

-       zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym oraz zestawu biurka wraz z fotelem (jako odliczenie na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),

-       akcesoriów do terapii sensorycznej (ochronników słuchu, słuchawek wygłuszających, masażera),

-       terapie integracji sensorycznej,

-       terapie stymulujące i integracje zmysłowo-ruchowe,

-       terapie logopedyczne i neurologopedyczne,

-       terapie psychologiczno-pedagogiczne i behawioralne,

-       treningi kompetencji społecznych i funkcjonowanie w grupie,

-       koszty związane z używaniem samochodu osobowego,

- jest prawidłowe,

·      wysokości odliczeń z tytułu poniesienia wydatków na:

-       terapie integracji sensorycznej,

-       zakup akcesoriów do terapii sensorycznej,

-       używanie samochodu osobowego,

-       zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem terapeutycznym,

-       zakup zestawu biurka wraz z fotelem

- jest prawidłowe,

·      możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej jako osoba mająca na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko w sytuacji, gdy faktura dokumentująca poniesiony wydatek wystawiona jest na Pana żonę - jest prawidłowe,

·      w pozostałej części - jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan wraz z żoną polskim rezydentem podatkowym. Rozlicza się Pan wraz z żoną od całości swoich dochodów na zasadach ogólnych. Między Panem a żoną istnieje wspólność majątkowa małżeńska. Córka Pana i żony, urodzona w 2017 r., decyzją Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności została zaliczona do osób niepełnosprawnych, symbol przyczyny niepełnosprawności 12-C (całościowe zaburzenia rozwojowe, wynikające z autyzmu). Niepełnosprawność datuje się od 5-tego roku życia (tj. od 19 lipca 2022 r.).

Zgodnie z ww. orzeczeniem Pana córka wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe i inne placówki oraz wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

W związku z powyższym Pana córka wymaga regularnych zabiegów rehabilitacyjnych oraz stosowania narzędzi, materiałów terapeutycznych i sprzętu rehabilitacyjnego w postaci m.in.:

A.  terapii stymulujących i integracja zmysłowo-ruchowa (np. integracja sensoryczna, fizjoterapia, terapia ręki);

B.  terapii logopedycznych i neurologopedycznych (np. rozwój mowy);

C. terapii psychologiczno-pedagogicznych i behawioralnych (np. psychoedukacja, terapia behawioralna, zooterapia);

D. treningów kompetencji społecznych i funkcjonowania w grupie (np. Trening Umiejętności Społecznych - TUS);

E.  medycznych procedur diagnostycznych i konsultacji specjalistycznych (np. wizyty u psychiatry, ukierunkowane badania laboratoryjne);

F.  edukacji terapeutycznej opiekunów (np. szkolenia dla rodziców niezbędne do prowadzenia terapii w domu);

G. narzędzi i materiałów terapeutycznych oraz sprzętu rehabilitacyjnego (np. akcesoriów sensorycznych, specjalistycznego oprogramowania komunikacyjnego, oprogramowania edukacyjnego).

Wszystkie ww. zabiegi, terapie i narzędzia mają na celu poprawę funkcji komunikacyjnych Pana córki i poprawę jej jakości życia. Córka jest na wyłącznym utrzymaniu rodziców, nie osiąga własnych dochodów.

W związku z koniecznością rehabilitacji córki ponosi Pan wraz z żoną każdego roku następujące koszty:

1.  koszt konsultacji logopedycznych,

2.  koszt konsultacji psychologicznych i pedagogicznych,

3.  koszt terapii integracji sensorycznej,

4.  koszt konsultacji psychiatrycznych,

5.  koszty konsultacji z lekarzami specjalistami,

6.  koszty związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego własność Pana i żony, ponoszone w związku z dojazdami na ww. zajęcia rehabilitacyjne córki (koszty paliwa, przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia OC).

Ponadto ponosi Pan wraz z żoną nieregularne koszty:

7.  przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich przez ww. terapeutów,

8.  zakupu akcesoriów do terapii sensorycznej (ciastoliny, ochronników słuchu, słuchawek wygłuszających, masażera, materiałów papiernicznych),

9.  zakupu szkoleń dla opiekunów dzieci z autyzmem,

10.  badań krwi zleconych przez lekarza specjalistę,

11.  leków i suplementów diety zleconych przez lekarza specjalistę,

12.  suplementów diety zleconych przez dietetyka,

13.  zakupu sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym - dofinansowany przez PFRON,

14.  zakupu zestawu biurka wraz z fotelem - dofinansowany przez PFRON.

Ww. poniesione koszty udokumentowane są imiennymi fakturami – na dane Pana lub Pana żony.

Dofinansowanie PFRONu wydatków, o których mowa w pkt 13 i 14 wyniesie ok. 50-95% kosztów zakupu sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem terapeutycznym oraz zestawu biurko wraz z fotelem. Pozostałą część sfinansuje Pan z żoną samodzielnie.

Chciałby Pan odliczyć ww. koszty od dochodu jako ulgę rehabilitacyjną na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT za lata 2023, 2024, 2025 oraz następne – odliczając w każdym roku wydatki poniesione w poszczególnym roku podatkowym, przy czym ograniczając odliczenie kosztów związanych z używaniem samochodu osobowego do kwoty 2.280 zł rocznie. Odliczenie wydatków, o których mowa w pkt 13 i 14, objęłoby wyłącznie część, którą sfinansuje Pan z żoną samodzielnie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

8 czerwca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)  Kiedy (w którym roku podatkowym) poniósł Pan każdy z wydatków (pkt 1-14) będących przedmiotem analizy wniosku związanego z ulgą rehabilitacyjną?

Odpowiedź: Poszczególne wydatki zostały poniesione:

a)  koszt konsultacji logopedycznych – 2023 - 2026 i w następnych latach,

b)  koszt konsultacji psychologicznych i pedagogicznych – 2023 - 2026 i w następnych latach,

c)  koszt terapii integracji sensorycznej – 2023 - 2024, planowane są kolejne wydatki w nadchodzących latach,

d)  koszt konsultacji psychiatrycznych – 2026 r. i w następnych latach,

e)  koszty konsultacji z lekarzami specjalistami – 2026 r. i w następnych latach,

f)   koszty związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego własność Pana i Pana żony – 2023 - 2026 i w następnych latach,

g)  koszty przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich przez ww. terapeutów – 2024 r., 2026 r. i w następnych latach,

h)  zakup akcesoriów do terapii sensorycznej – 2026 r. i w następnych latach,

i)    zakup szkoleń dla opiekunów dzieci z autyzmem – 2025 r., planowane są kolejne wydatki w nadchodzących latach,

j)    koszty badań krwi zleconych przez lekarza specjalistę – 2026 r. i w następnych latach,

k)  zakup leków i suplementów diety zleconych przez lekarza specjalistę – 2025 r., planowane są kolejne wydatki w nadchodzących latach,

l)    zakup suplementów diety zleconych przez dietetyka – 2025 r., planowane są kolejne wydatki w nadchodzących latach,

m)zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym – 2026 r.,

n)  zakup zestawu biurka wraz z fotelem – zakup planowany w 2026 r., wydatek jeszcze nie poniesiony.

2)  W jaki sposób każdy ze wskazanych we wniosku wydatków będzie związany z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych Pana dziecka stosownie do potrzeb wynikających z jego niepełnosprawności? Proszę szczegółowo to wyjaśnić.

Odpowiedź: Codzienne funkcjonowanie i rozwój Pana córki opierają się na nawiązywaniu relacji oraz przełamywaniu barier komunikacyjnych i sensorycznych wynikających z autyzmu. Wymienia to wprost orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego oraz orzeczenie o niepełnosprawności. Poniższe wydatki ułatwiają, a często wręcz warunkują, jej samodzielną egzystencję:

a)  pkt 1-3 (Terapie logopedyczne, psychologiczne, pedagogiczne, integracji sensorycznej)

Córka wymaga stałych, intensywnych terapii – uczęszcza na nie kilkukrotnie w ciągu tygodnia. Stałe wsparcie przez specjalistów miało na celu nawiązanie z nią bezpiecznej relacji. To żmudny, długofalowy proces budowania kompetencji społecznych, radzenia sobie z emocjami i wybuchami złości przy wprowadzaniu niezbędnych zmian w jej codziennych schematach. Bez tej nieprzerwanej, stałej opieki jej adaptacja w grupie rówieśniczej i systemie edukacyjnym jest fizycznie niemożliwa.

b)  pkt 4-5, 10-12 (Konsultacje medyczne, badania, leki i suplementy)

Stałe wsparcie lekarza psychiatry jest konieczne do monitorowania układu nerwowego Pana córki i dostosowywania leczenia. Co więcej, autyzm sprawia, że jakakolwiek diagnostyka medyczna jest u córki niewspółmiernie trudniejsza. Wymaga wysoce specjalistycznego podejścia, by podczas badania nie doprowadzić do skrajnego przeciążenia sensorycznego i tzw. meltdownu, co rzutowałoby na całą jej terapię. Leki i celowana suplementacja obniżają nadruchliwość i impulsywność, otwierając w ogóle drogę do skutecznego procesu terapeutycznego.

c)  pkt 6 (Koszty używania samochodu osobowego)

Gabinet psychologa, z którym Pan współpracuje, jest oddalony o około 30–40 minut jazdy samochodem od Pana miejsca zamieszkania; miejsca pozostałych terapii podobnie. Gabinety lekarzy specjalistów oddalone są najczęściej o ok. 1–1,5 h jazdy.

d)  pkt 7 (Opinie specjalistyczne i zaświadczenia lekarskie)

Opinie specjalistyczne i zaświadczenia lekarskie są niezbędne np. w procesie uzyskiwania orzeczenia o niepełnosprawności, orzeczeń do szkoły oraz dofinansowań.

e)  pkt 8 (Akcesoria do terapii sensorycznej)

Po latach wychowywania i pracy z córką oraz szkolenia się w tym zakresie Pan wraz z żoną są w stanie przeprowadzić część terapii samodzielnie w domu, ale do tego potrzebne są materiały i sprzęt. Zaczynając od ciastoliny, poprzez masażer do ćwiczeń w ramach integracji sensorycznej i czucia głębokiego, kończąc na słuchawkach do słuchania muzyki relaksacyjnej, które dodatkowo potrafią odciąć dźwięki tła. Musiał Pan również kupić słuchawki wyciszające do szkoły, które wycinają bardzo dużą część hałasu, dzięki czemu córka zaczęła łatwiej wchodzić do szkoły, gdyż ze względu na spektrum autyzmu i wynikające z tego inne odbieranie otoczenia ten hałas ją blokował.

f)   pkt 9 (Szkolenia dla opiekunów)

Wiedza ta pozwala Panu i Pana żonie przenieść techniki terapeutyczne do domu i budować relację z córką w środowisku domowym, wspierając kompetencje społeczne przez całą dobę, a nie tylko podczas wyizolowanych godzin w gabinecie.

g)  pkt 13 (Sprzęt komputerowy z oprogramowaniem terapeutycznym)

Córka napotyka istotne bariery w komunikowaniu się wynikające z zaburzeń w budowaniu narracji, rozumieniu pojęć abstrakcyjnych oraz deficytów w relacjach społecznych. Kupiony sprzęt wielotorowo likwiduje te ograniczenia. Wbudowana w system operacyjny ... aplikacja „...” tworzy wizualną oś czasu, co stanowi dla córki kluczową protezę pamięci epizodycznej, umożliwiając jej zrozumienie pojęć „wczoraj/jutro” i prowadzenie dialogu o własnych przeżyciach. Ponadto komputer stanowi niezbędną bazę dla oprogramowania medycznego „...”, które w sposób celowany uczy inicjowania rozmów i odczytywania intencji społecznych. Praca na wysokiej jakości ekranie pozwala efektywnie przenieść te umiejętności na realną komunikację. Całość dopełnia eliminacja barier sensorycznych – stabilny system ... tworzy bezpieczną „cichą pracownię”, pozwalając dziecku skupić zasoby poznawcze wyłącznie na interakcji, bez ryzyka przebodźcowania.

h)  pkt 14 (Zestaw biurko wraz z fotelem)

Planowany do zakupu zestaw to ergonomiczne stanowisko pracy (z płynną regulacją wysokości oraz kąta nachylenia blatu). Zgodnie z opinią psychologiczną i pedagogiczną, córka ma nieprawidłowy chwyt pisarski oraz zmaga się z silną nadruchliwością (często wstaje, biega, nie potrafi utrzymać koncentracji). Pochylony blat wymusza prawidłową pozycję nadgarstka, co jest niezbędne do fizycznej korekty wad motoryki małej. Z kolei specjalistyczny fotel stabilizuje sylwetkę nadpobudliwego ruchowo dziecka, a regulacja całego zestawu pozwala na pełne oparcie stóp o podłoże. Daje to córce niezbędne bodźce czucia głębokiego (propriocepcja), co wycisza jej układ nerwowy podczas terapii domowej. Taki zestaw pozwala na stworzenie ściśle zorganizowanego, pozbawionego dystraktorów środowiska przestrzennego, co jest wprost stwierdzone w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.

3)  Czy pomiędzy wydatkami, a rodzajem niepełnosprawności Pana córki pozostaje ścisły związek? Prosimy dokładnie opisać.

Odpowiedź: Tak, pomiędzy wszystkimi poniesionymi wydatkami a niepełnosprawnością Pana córki istnieje ścisły, bezpośredni i nierozerwalny związek. Wynika to z faktu, że u córki zdiagnozowano całościowe zaburzenia rozwoju, co potwierdza Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego: „Dziewczynka z diagnozą autyzmu dziecięcego” oraz zaświadczenie lekarza psychiatry wskazujące na rozpoznanie „Autyzm F84.0”. Orzeczenie o niepełnosprawności wprost nakłada obowiązek objęcia córki wielotorową pomocą, wskazując, że córka „wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych” oraz „konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji”.

Wydatki te stanowią spójny system terapeutyczny, ściśle odpowiadający na bariery i wytyczne opisane w dokumentacji:

a)  Ciągłość terapii psychologicznej i logopedycznej: Autyzm u Pana córki wiąże się z głębokimi deficytami w komunikacji i relacjach. Dokumentacja medyczna wprost zaleca: „Kontynuowanie regularnej, wielospecjalistycznej, intensywnej terapii ukierunkowanej na rozwijanie deficytowych obszarów – terapii psychologicznej nakierowanej na rozwijanie współdziałania i zabawy oraz stymulowanie rozwoju poznawczego, terapii neurologopedycznej ukierunkowanej na rozwijanie mowy i komunikacji społecznej”. Te stałe terapie to fundament budowania więzi, ponieważ córka „Prezentuje niską integrację zachowań komunikacyjno-społecznych”. Nie chodzi tu o mechaniczną korektę, ale o stworzenie bezpiecznego połączenia ze światem i obniżanie lęku. Jak zauważa psycholog: „W sferze emocjonalnej zauważa się wzmożoną reakcję w postaci impulsywnego działania i demonstrowania niezadowolenia, wybuchów złości np. w sytuacji wprowadzania nieakceptowanych przez dziewczynkę zmian”. Z tego powodu psycholog jednoznacznie konkluduje: „wymaga dalszej terapii zwłaszcza budowania wspólnego pola uwagi i rozwijania komunikacji”.

b)  Stałe wsparcie psychiatry i uwarunkowania diagnostyki medycznej: Autyzm sprawia, że rutynowe procedury medyczne są dla córki potężnym wyzwaniem i niosą ryzyko skrajnego przeciążenia układu nerwowego (tzw. meltdownu). Arkusz wielospecjalistycznej oceny wymienia główne bariery utrudniające funkcjonowanie córki, takie jak „nadmierna ilość bodźców sensorycznych, występujących w tym samym czasie” oraz „brak przewidywalności działań”. Zwiększona częstotliwość badań i wsparcie lekarzy specjalistów wynika z faktu, że każda diagnostyka musi być przeprowadzana z wyjątkową ostrożnością, by nie zaprzepaścić wypracowanych postępów terapeutycznych. Orzeczenie o kształceniu specjalnym podsumowuje to wprost: „Dziecko z ograniczeniami wynikającymi z autyzmu potrzebuje specjalnej organizacji procesu dydaktyczno - wychowawczego oraz dodatkowych oddziaływań terapeutycznych”.

c)  Zarządzanie sensoryką i logistyka (samochód, akcesoria): Wśród barier utrudniających funkcjonowanie córki dokumentacja wprost wymienia „hałas, gwar występujący w otoczeniu”. Indywidualny transport własnym samochodem na stałe terapie oraz sprzęt wygłuszający są absolutnie niezbędne, by uchronić ją przed atakami paniki spowodowanymi przebodźcowaniem i w ogóle umożliwić jej fizyczne dotarcie do specjalistów.

4)  Czy posiada Pan zaświadczenie wystawione przez lekarza specjalistę, że stanowiące przedmiot Pana zapytania wydatki są konieczne w rehabilitacji Pana córki?

Odpowiedź: Dysponuje Pan „Zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia dziecka” wystawionym przez lekarza specjalistę psychiatrii dzieci i młodzieży. W dokumencie tym lekarz specjalista wpisał rozpoznanie: „Autyzm F84.0” i jednoznacznie zalecił wdrożenie odpowiednich terapii, zaznaczając: „Należy objąć dziecko wczesnym wspomaganiem rozwoju terapią logopedyczną, wsparciem psychologicznym”. Dodatkowo w rubryce dotyczącej oceny wyników leczenia i rokowań lekarz specjalista wprost wskazał: „Wskazane wczesne wspomaganie rozwoju, oddziaływania terapeutyczne logopedyczne, psychologiczne”. Konieczność rehabilitacji potwierdza również posiadane przez Pana Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydane przez Zespół Orzekający, w którego składzie zasiadał lekarz specjalista pediatrii i neurologii dziecięcej. W dokumencie tym jako obligatoryjne formy wsparcia wymieniono, że dziecko wymaga m.in.: „zajęć rewalidacyjnych”, „zajęć terapeutycznych o charakterze treningu umiejętności społecznych” oraz „terapii logopedycznej”.

5)  Czy Pana dziecko pozostawało na Pana utrzymaniu w latach podatkowych, w których chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej?

Odpowiedź: Tak, dziecko pozostawało na Pana utrzymaniu w latach podatkowych, w których chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej.

6)  Czy samochód, o którym mowa we wniosku jest samochodowym osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Tak, samochód, o którym mowa we wniosku jest samochodowym osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

7)  Czy sprzęt komputerowy oraz zestaw biurka z fotelem posiadają indywidualny charakter, tj. czy wyróżniają się cechami związanymi z niepełnosprawnością Pana córki? Jeżeli tak, to w jaki konkretnie sposób?

Odpowiedź: Jak wskazano w pkt 2 powyżej, Pana córka napotyka istotne bariery w komunikowaniu się wynikające z zaburzeń w budowaniu narracji, rozumieniu pojęć abstrakcyjnych oraz deficytów w relacjach społecznych. Kupiony sprzęt wielotorowo likwiduje te ograniczenia. Wbudowana w system operacyjny ... aplikacja „...” tworzy wizualną oś czasu, co stanowi dla córki kluczową protezę pamięci epizodycznej, umożliwiając jej zrozumienie pojęć „wczoraj/jutro” i prowadzenie dialogu o własnych przeżyciach. Ponadto komputer stanowi niezbędną bazę dla oprogramowania medycznego „...”, które w sposób celowany uczy inicjowania rozmów i odczytywania intencji społecznych. Praca na wysokiej jakości ekranie pozwala efektywnie przenieść te umiejętności na realną komunikację. Całość dopełnia eliminacja barier sensorycznych – stabilny system ... tworzy bezpieczną „cichą pracownię”, pozwalając dziecku skupić zasoby poznawcze wyłącznie na interakcji, bez ryzyka przebodźcowania.

Planowany do zakupu zestaw biurka z fotelem to ergonomiczne stanowisko pracy (z płynną regulacją wysokości oraz kąta nachylenia blatu). Zgodnie z opinią psychologiczną i pedagogiczną, córka ma nieprawidłowy chwyt pisarski oraz zmaga się z silną nadruchliwością (często wstaje, biega, nie potrafi utrzymać koncentracji). Pochylony blat wymusza prawidłową pozycję nadgarstka, co jest niezbędne do fizycznej korekty wad motoryki małej. Z kolei specjalistyczny fotel stabilizuje sylwetkę nadpobudliwego ruchowo dziecka, a regulacja całego zestawu pozwala na pełne oparcie stóp o podłoże. Daje to córce niezbędne bodźce czucia głębokiego (propriocepcja), co wycisza jej układ nerwowy podczas terapii domowej. Taki zestaw pozwala na stworzenie ściśle zorganizowanego, pozbawionego dystraktorów środowiska przestrzennego, co jest wprost stwierdzone w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.

8)  Czy wymienione we wniosku zabiegi są/będą zabiegami rehabilitacyjnymi, leczniczo-rehabilitacyjnymi?

Odpowiedź: Nie jest Pan w stanie samodzielnie określić czy zabiegi, którym poddawana jest Pana córka stanowią zabiegi rehabilitacyjne czy leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu uPIT. Z tego względu nie może zawrzeć tej informacji w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Z pewnością jednak wszystkie opisane we wniosku zabiegi mają na celu pomoc Pana córce w codziennym funkcjonowaniu, ułatwienie jej adaptacji w środowisku oraz polepszenie komfortu życia, wobec zdiagnozowanego u niej autyzmu.

9)  Czy ww. zabiegi zostały/będą zlecone przez lekarza specjalistę?

Odpowiedź: Zalecenie poddania Pana córki terapiom opisanym we wniosku wynika z orzeczenia o niepełnosprawności oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Badania krwi zlecane są w większości przez lekarzy specjalistów, jednak część badań rodzice wykonują dodatkowo, aby zmniejszyć ilość koniecznych pobrań.

10)  Czy wydatki na leki, suplementy diety, które Pan poniósł i które chce Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej są lekami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 750 ze zm.), tj.:

·      lekami aptecznymi, czyli produktami leczniczymi sporządzonymi w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczonymi do wydania w tej aptece,

·      lekami gotowymi – czyli produktami leczniczymi, które zostały wprowadzone do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu,

·      lekami recepturowymi – czyli produktami leczniczymi sporządzonymi w aptece na podstawie recepty lekarskiej?

Odpowiedź: Poniósł Pan przede wszystkim wydatki na suplement diety …... W informacjach o tym produkcie podana jest wyłącznie informacja, że ma on status „suplementu diety”.

11)  Czy posiada Pan zaświadczenie lub inny dokument wydany przez lekarza specjalistę, z którego wynika, że leki, suplementy o których mowa we wniosku, Pana córka powinna stosować stale lub czasowo?

Odpowiedź: Posiada Pan zaświadczenia od lekarzy specjalistów, określające jak często córka ma przyjmować zalecane suplementy.

12)  Czy wydatki, które Pan poniósł na zakup leków, suplementów w danych miesiącach poszczególnych lat podatkowych przekraczały 100 zł?

Odpowiedź: Aktualnie poniósł Pan w 2025 r. jednorazowy wydatek na zakup …. za cenę 103,49 zł. Posiada imienną fakturę dokumentującą zakup.

13)  Czy prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą, a jeżeli tak, to czy wydatki, które chciałaby Pan odliczyć zostały/zostaną:

·      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, lub

·      odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub

·      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, lub

·      zwrócone w jakiejkolwiek formie?

Odpowiedź: Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Pana żona również nie prowadzi działalności gospodarczej.

14)  Czy faktury na poniesione wydatki, o których mowa we wniosku, poza Pana (lub żony) danymi identyfikujące jako kupującego (odbiorcę towaru i usługi) zawierają/będą zawierały:

·      dane sprzedającego (towar i usługę),

·      rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty?

Odpowiedź: Tak, faktury na poniesione wydatki, o których mowa we wniosku, poza Pana danymi (lub Pana żony) zawierają i będą zawierały dane sprzedającego (towar i usługę), rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty.

15)  Czy faktura(y) wyszczególniają/będą wyszczególniały odrębnie każdy poniesiony przez Pana wydatek? Czy faktura opiewa na jedną kwotę bez wyszczególnienia poszczególnych wydatków?

Odpowiedź: Posiadane faktury wyszczególniają odrębnie każdy poniesiony, opisany we wniosku wydatek.

Pytania

1.  Czy koszty opisane w pkt 1-14 w części sfinansowanej przez Pana stanowią dla Pana wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT?

2.  Czy koszty rehabilitacji córki, które może Pan ponieść w przyszłości, a obejmujące wydatki na rehabilitację w zakresie pkt A-G będą stanowić dla Pana wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT?

3. Czy może Pan odliczyć od dochodu koszty opisane w pkt 1-14 w następujący sposób:

a.  pkt 1-5 oraz 7-10 – w pełnej wysokości,

b.  pkt 6 - do wysokości 2.280 zł rocznie,

c.   pkt 11-12 - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł,

d.  pkt 13-14 – w wysokości faktycznie poniesionej przez Pana?

4.  Czy może Pan odliczyć od dochodu we własnym zeznaniu podatkowym ww. koszty udokumentowane fakturą imienną wystawioną na dane żony?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na ww. pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, z wyłączeniem wydatków poniesionych na leki, na które zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Pana zdaniem, wszystkie koszty opisane w pkt 1-14 powyżej w części sfinansowanej przez Pana stanowią dla Pana wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT.

Ad. 2

Pana zdaniem, koszty rehabilitacji córki, które Pan może ponieść w przyszłości, a obejmujące wydatki na rehabilitację w zakresie pkt A-G będą stanowić dla Pana wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT.

Ad. 3

Pana zdaniem, może Pan odliczyć od dochodu koszty opisane w pkt 1-14 w następujący sposób:

a.  pkt 1-5 oraz 7-10 – w pełnej wysokości,

b.  pkt 6 - do wysokości 2.280 zł rocznie,

c.   pkt 11-12 - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł,

d.  pkt 13-14 – w wysokości faktycznie poniesionej przez Pana.

Ad. 4

Pana zdaniem, może Pan odliczyć we własnym zeznaniu podatkowym ww. koszty udokumentowane fakturą imienną wystawioną na dane żony, w związku z tym, że wydatki są ponoszone z majątku wspólnego małżonków.

Uzasadnienie Pana stanowiska:

Ad. 1

Pana zdaniem, wszystkie koszty opisane w pkt 1-14 powyżej w części sfinansowanej przez Pana stanowią dla Pana wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT.

Wyżej wymienione koszty stanowią odpowiednio:

1.  odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (art. 26 ust. 7a pkt 6b uPIT) – pkt 1-5, 7, 10 stanu faktycznego,

2.  leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (art. 26 ust. 7a pkt 6b uPIT) – pkt 11-12 stanu faktycznego,

3.  używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia (art. 26 ust. 7a pkt 14 uPIT) – pkt 6 stanu faktycznego,

4.  zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 3 uPIT) – pkt 8 oraz 13-14,

5.  zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 4 uPIT) – pkt 9 stanu faktycznego,

6.  adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 uPIT) – pkt 13-14 stanu faktycznego.

Koszty są poniesione przez Pana z majątku wspólnego na potrzeby rehabilitacji niepełnosprawnej córki (z orzeczoną niepełnosprawnością). Spełniają warunki uznania ich za wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT.

Popiera Pan swoje stanowisko również uprzednimi interpretacjami podatkowymi wydanymi w podobnych sprawach m.in. 0114-KDIP3-2.4011.378.2025.4.MN, 0114-KDIP3-2.4011.210.2024.2.AC.

Ad. 2

Pana zdaniem, koszty rehabilitacji córki, które Pan może ponieść w przyszłości, a obejmujące wydatki na rehabilitację w zakresie pkt A-G będą stanowić dla Pana wydatki na cele rehabilitacyjne lub wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna, w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 uPIT.

Terapie wymienione w pkt A-E będą stanowiły zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b uPIT. Edukacja terapeutyczna opiekunów (F) będzie stanowiła zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 4 uPIT. Natomiast zakup narzędzi i materiałów terapeutycznych oraz sprzętu rehabilitacyjnego (G) będzie stanowił zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 uPIT.

Ad. 3

Pana zdaniem, może Pan odliczyć od dochodu koszty opisane w pkt 1-14 w następujący sposób:

a.  pkt 1-5 oraz 7-10 – w pełnej wysokości,

b.  pkt 6 - do wysokości 2280 zł rocznie,

c.   pkt 11-12 - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł,

d.  pkt 13-14 – w wysokości faktycznie poniesionej przez Pana.

Dokona Pan odliczenia zgodnie z limitami określonymi w art. 26 ust. 7a uPIT. Nie będzie dokonywać odliczeń wydatków, które zostały zwrócone lub pokryte przez PFRON lub jakikolwiek inny organ.

Ad. 4

Pana zdaniem, może Pan odliczyć we własnym zeznaniu podatkowym ww. koszty udokumentowane fakturą imienną wystawioną na dane żony, w związku z tym, że wydatki są ponoszone z majątku wspólnego małżonków. Żadne z małżonków nie ponowi ww. wydatków na cele rehabilitacyjne córki ze swojego majątku osobistego. Ma więc Pan prawo do odliczenia w swoim indywidualnym zeznaniu podatkowym (rozliczając się na zasadach ogólnych) wydatku, który imiennie został udokumentowany na żonę. Tego samego wydatku żona nie będzie rozliczała w swoim zeznaniu podatkowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w art. 26 ust. 7 i 7b-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy.

Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Stosownie do art. 26 ust. 7b ww. ustawy:

Z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2023 r.:

Zgodnie z ww. przepisem w brzmieniu obowiązującym w 2024 r. i do 30 września 2025 r.:

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 30 września 2025 r.:

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że prawo dokonywania odliczeń od dochodu podatnika wydatków ponoszonych na cele rehabilitacyjne przysługuje podatnikowi będącemu osobą niepełnosprawną, jak i podatnikowi mającemu na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, w tym osobę będącą jego dzieckiem, pod warunkiem, że dochody tej osoby – poza enumeratywnie wymienionymi w art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie przekroczyły dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Z opisu sprawy wynika, że Pana córka urodzona w 2017 r., decyzją Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności została zaliczona do osób niepełnosprawnych, symbol przyczyny niepełnosprawności 12-C (całościowe zaburzenia rozwojowe, wynikające z autyzmu). Niepełnosprawność datuje się od 5-tego roku życia (tj. od 19 lipca 2022 r.). Pana córka jest na wyłącznym utrzymaniu rodziców, nie osiąga własnych dochodów.

Wobec powyższego, zgodnie z ww. przepisem spełnia Pan warunki uznania Pana za osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.

Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej jako osoba mająca na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko w sytuacji, gdy faktura dokumentująca poniesiony wydatek wystawiona jest na Pana żonę.

Pana wątpliwości budzi kwestia czy może Pan odliczyć od dochodu we własnym zeznaniu podatkowym opisane we wniosku koszty udokumentowane fakturą imienną wystawioną na dane żony.

Aby skorzystać z odliczenia ulgi rehabilitacyjnej stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest posiadanie dokumentu stwierdzającego poniesienie wydatku (z wyjątkiem wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 7, 8 i 14 ww. ustawy) zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. W związku z tym dowodem tym może być np. faktura, rachunek, umowa.

W sytuacji gdy oboje rodzice mają na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko, wydatek został poniesiony z ich wspólnego majątku, odliczenia może dokonać ojciec pomimo tego, że faktura została wystawiona na drugiego rodzica, który nie dokonuje odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Z analizy przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że beneficjentem świadczenia jest niepełnosprawne dziecko, które pozostaje na Pana utrzymaniu, wydatek został poniesiony z majątku wspólnego małżonków, w związku z tym – pomimo, że faktura została wystawiona na Pana żonę, to odliczenia wydatku w ramach ulgi rehabilitacyjnej będzie mógł dokonać Pan jako podatnik, który ma na utrzymaniu niepełnosprawne dziecko.

Możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zakup:

·      akcesoriów do terapii sensorycznej (ochronników słuchu, słuchawek wygłuszających, masażera) - pkt 8,

·      sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym - pkt 13,

·      zestawu biurka wraz z fotelem - pkt 14,

·      sprzętu rehabilitacyjnego – pkt G.

Odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na adaptację i w wyposażenie mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Koniecznym jest więc ustalenie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku) biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia jest to, by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Ponadto, do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych zaliczone zostały również wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewymienione w ww. wykazie wydatki, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia” zawarte w 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że ustawodawca zalicza do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości.

Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:

• pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek,
• zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,
• cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.

Do oceny przydatności tego sprzętu w rehabilitacji pomocnym będzie oparcie się na zaświadczeniu lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia konkretnej osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony. Podkreślić należy, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe sprzęty/nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku, powoduje, że sprzęt/urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również sprzętem/urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym.

Związek pomiędzy zakupionym sprzętem, urządzeniem lub narzędziem technicznym, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że zakupiony przedmiot ułatwia wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że istnieje związek pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu, a rodzajem niepełnosprawności podatnika, np. okazując zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.

W opisanym przez Pana stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, wskazał Pan, że w 2026 r. poniósł koszt zakupu sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym oraz planuje Pan zakup zestawu biurka wraz z fotelem. Ww. poniesione koszty udokumentowane są/będą imiennymi fakturami – na dane Pana lub Pana żony. Na powyższe koszty otrzyma Pan dofinansowanie PFRONu, które wyniesie ok. 50-95% kosztów zakupu sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem terapeutycznym oraz zestawu biurko wraz z fotelem. Pozostałą część Pan z żoną sfinansują samodzielnie.

W uzupełnieniu wniosku odnośnie sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem wyjaśnił Pan, że córka napotyka istotne bariery w komunikowaniu się wynikające z zaburzeń w budowaniu narracji, rozumieniu pojęć abstrakcyjnych oraz deficytów w relacjach społecznych. Kupiony sprzęt wielotorowo likwiduje te ograniczenia. Wbudowana w system operacyjny ... aplikacja „...” tworzy wizualną oś czasu, co stanowi dla córki kluczową protezę pamięci epizodycznej, umożliwiając jej zrozumienie pojęć „wczoraj/jutro” i prowadzenie dialogu o własnych przeżyciach. Ponadto komputer stanowi niezbędną bazę dla oprogramowania medycznego „...”, które w sposób celowany uczy inicjowania rozmów i odczytywania intencji społecznych. Praca na wysokiej jakości ekranie pozwala efektywnie przenieść te umiejętności na realną komunikację. Całość dopełnia eliminacja barier sensorycznych – stabilny system ... tworzy bezpieczną „cichą pracownię”, pozwalając dziecku skupić zasoby poznawcze wyłącznie na interakcji, bez ryzyka przebodźcowania.

Natomiast planowany do zakupu zestaw to ergonomiczne stanowisko pracy (z płynną regulacją wysokości oraz kąta nachylenia blatu). Zgodnie z opinią psychologiczną i pedagogiczną, córka ma nieprawidłowy chwyt pisarski oraz zmaga się z silną nadruchliwością (często wstaje, biega, nie potrafi utrzymać koncentracji). Pochylony blat wymusza prawidłową pozycję nadgarstka, co jest niezbędne do fizycznej korekty wad motoryki małej. Z kolei specjalistyczny fotel stabilizuje sylwetkę nadpobudliwego ruchowo dziecka, a regulacja całego zestawu pozwala na pełne oparcie stóp o podłoże. Daje to córce niezbędne bodźce czucia głębokiego (propriocepcja), co wycisza jej układ nerwowy podczas terapii domowej. Taki zestaw pozwala na stworzenie ściśle zorganizowanego, pozbawionego dystraktorów środowiska przestrzennego, co jest wprost stwierdzone w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.

Ponadto, ponosi Pan i planuje ponosić w następnych latach koszty zakupu akcesoriów do terapii sensorycznej (ochronników słuchu, słuchawek wygłuszających, masażera) oraz planuje Pan również ponosić koszty sprzętu rehabilitacyjnego (np. akcesoriów sensorycznych, specjalistycznego oprogramowania komunikacyjnego, oprogramowania edukacyjnego).

W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan, że do części terapii potrzebne są materiały i sprzęt, jak masażer do ćwiczeń w ramach integracji sensorycznej i czucia głębokiego, słuchawki do słuchania muzyki relaksacyjnej, które dodatkowo potrafią odciąć dźwięki tła. Musiał Pan również kupić słuchawki wyciszające do szkoły, które wycinają bardzo dużą część hałasu, dzięki czemu córka zaczęła łatwiej wchodzić do szkoły, gdyż ze względu na spektrum autyzmu i wynikające z tego inne odbieranie otoczenia ten hałas ją blokował. Ponadto, dodał Pan, że wśród barier utrudniających funkcjonowanie córki dokumentacja wprost wymienia „hałas, gwar występujący w otoczeniu”. Sprzęt wygłuszający jest absolutnie niezbędne, by uchronić córkę przed atakami paniki spowodowanymi przebodźcowaniem.

Planuje Pan również ponosić koszty narzędzi i materiałów terapeutycznych (np. akcesoriów sensorycznych).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że wydatki, które Pan poniósł na zakupu sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym, zakup akcesoriów do terapii sensorycznej (ochronników słuchu, słuchawek wygłuszających, masażera) oraz planuje Pan ponieść na zakup akcesoriów do terapii sensorycznej, zestawu biurka wraz z fotelem, a także zakup sprzętu rehabilitacyjnego (np. akcesoriów sensorycznych, specjalistycznego oprogramowania komunikacyjnego, oprogramowania edukacyjnego) - stanowią wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych Pana niepełnosprawnej córki, mieszczące się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto podkreślam, że warunkiem odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków jest posiadanie przez Pana dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków związanych z niepełnosprawnością zawierających w szczególności dane identyfikujące jako kupującego (odbiorcę towaru i usługi) i dane sprzedającego (towar i usługę), rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty (np. faktury VAT).

Jednocześnie, na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

A więc w sytuacji, gdy opisane wydatki zostały/zostaną Panu częściowo zrefundowane/ dofinansowane, to odliczeniu od dochodu będzie podlegała różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami, a kwotą, która została/zostanie Panu zrefundowana/dofinansowana.

Podsumowując, wydatki na zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowanie terapeutycznym, zestawu biurka wraz z fotelem, sprzętu rehabilitacyjnego (np. akcesoriów sensorycznych, specjalistycznego oprogramowania komunikacyjnego, oprogramowania edukacyjnego) i akcesoriów do terapii sensorycznej (ochronników słuchu, słuchawek wygłuszających, masażera) podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w kwocie faktycznie przez Pana poniesionej, ponieważ w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostały ograniczone limitem kwotowym.

W związku z powyższym, Pana stanowisko, zgodnie z którym uważa Pan, że powyższe wydatki mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznałem za nieprawidłowe. Natomiast, Pana stanowisko, według którego Pana zdaniem koszty te stanowią wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy jest prawidłowe.

Możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zakup:

• akcesoriów do terapii sensorycznej (ciastolina, materiały papiernicze) – pkt 8,
• szkoleń dla opiekunów dzieci z autyzmem – pkt 9,
• edukacji terapeutycznej opiekunów – pkt F,
• narzędzi i materiałów terapeutycznych – pkt G.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 26 ust. 7a pkt 4 przewiduje, że odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają wydatki poniesione na zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Zatem odliczeniu na podstawie tego przepisu podlegają wydatki na zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, ale nie jakichkolwiek wydawnictw i materiałów szkoleniowych, tylko ściśle związanych z rodzajem niepełnosprawności.

We wniosku wskazał Pan, że w 2026 r. poniósł Pan (i w następnych latach poniesie) koszty zakupu akcesoriów do terapii sensorycznej (ciastoliny, materiałów papiernicznych). Ww. poniesione koszty udokumentowane są imiennymi fakturami – na dane Pana lub Pana żony. Wyjaśnił Pan, że do przeprowadzenia części terapii potrzebne są materiały i sprzęt, jak np. ciastolina. Planuje Pan również ponosić koszty narzędzi i materiałów terapeutycznych (np. akcesoriów sensorycznych).

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że ww. wydatki, które Pan poniósł i które poniesie Pan w przyszłości na zakup akcesoriów do terapii sensorycznej (ciastolina, materiały papiernicze) oraz narzędzi i materiałów terapeutycznych, stanowią wydatki mieszczące się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki te podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w kwocie faktycznie przez Pana poniesionej.

W związku z powyższym, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe – Pana stanowisko, zgodnie z którym wskazane wydatki na zakup akcesoriów do terapii sensorycznej (ciastolina, materiały papiernicze) oraz narzędzi i materiałów terapeutycznych, stanowią wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznałem za nieprawidłowe, bowiem wydatki te mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 4 ww. ustawy.

Ponadto, z wniosku wynika również, że w 2025 r. poniósł Pan (i w następnych latach poniesie) wydatki na zakup szkoleń dla opiekunów dzieci z autyzmem. Wiedza ta pozwala Panu i Pana żonie przenieść techniki terapeutyczne do domu i budować relację z córką w środowisku domowym, wspierając kompetencje społeczne przez całą dobę, a nie tylko podczas wyizolowanych godzin w gabinecie. W przyszłości planuje Pan ponieść również wydatki dotyczące edukacji terapeutycznej opiekunów (np. szkolenia dla rodziców niezbędne do prowadzenia terapii w domu).

Jak już wyżej wskazałem, odliczeniu na podstawie przepisu art. 26 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają wydatki na zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, zatem wydatki na zakup szkoleń dla opiekunów dzieci z autyzmem oraz dotyczące edukacji terapeutycznej opiekunów, nie wpisują się w zakres wydatków, o których mowa w tym przepisie. Wydatki te nie zostały również wymienione w żadnej innej kategorii wydatków zawartych w zamkniętym katalogu wydatków rehabilitacyjnych zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji wydatki na zakup szkoleń dla opiekunów oraz edukacji terapeutycznej opiekunów nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W tej kwestii Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na:

·      terapie integracji sensorycznej – pkt 3,

·      terapie stymulujące i integracje zmysłowo-ruchową pkt A,

·      terapie logopedyczne i neurologopedyczne – pkt B,

·      terapie psychologiczno-pedagogiczne i behawioralne – pkt C,

·      treningi kompetencji społecznych i funkcjonowania w grupie – pkt D.

W myśl przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatkami, które uprawniają do skorzystania z ww. ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.

Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; „rehabilitacja lecznicza” zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w latach 2023 – 2024 poniósł Pan (i w następnych latach poniesie) koszty terapii integracji sensorycznej. Ww. poniesione koszty udokumentowane są imiennymi fakturami – na dane Pana lub Pana żony. Wyjaśnił Pan, że córka wymaga stałych, intensywnych terapii – uczęszcza na nie kilkukrotnie w ciągu tygodnia. Stałe wsparcie przez specjalistów miało na celu nawiązanie z nią bezpiecznej relacji. To żmudny, długofalowy proces budowania kompetencji społecznych, radzenia sobie z emocjami i wybuchami złości przy wprowadzaniu niezbędnych zmian w jej codziennych schematach. Bez tej nieprzerwanej, stałej opieki jej adaptacja w grupie rówieśniczej i systemie edukacyjnym jest fizycznie niemożliwa. Ponadto, w uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że wszystkie opisane we wniosku zabiegi mają na celu pomoc Pana córce w codziennym funkcjonowaniu, ułatwienie jej adaptacji w środowisku oraz polepszenie komfortu życia, wobec zdiagnozowanego u niej autyzmu. Zalecenie poddania Pana córki terapiom opisanym we wniosku wynika z orzeczenia o niepełnosprawności oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Dysponuje Pan „Zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia dziecka” wystawionym przez lekarza specjalistę psychiatrii dzieci i młodzieży. W dokumencie tym lekarz specjalista wpisał rozpoznanie: „Autyzm F84.0” i jednoznacznie zalecił wdrożenie odpowiednich terapii, zaznaczając: „Należy objąć dziecko wczesnym wspomaganiem rozwoju terapią logopedyczną, wsparciem psychologicznym”. Dodatkowo w rubryce dotyczącej oceny wyników leczenia i rokowań lekarz specjalista wprost wskazał: „Wskazane wczesne wspomaganie rozwoju, oddziaływania terapeutyczne logopedyczne, psychologiczne”. Konieczność rehabilitacji potwierdza również posiadane przez Pana Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydane przez Zespół Orzekający, w którego składzie zasiadał lekarz specjalista pediatrii i neurologii dziecięcej. W dokumencie tym jako obligatoryjne formy wsparcia wymieniono, że dziecko wymaga m.in.: „zajęć rewalidacyjnych”, „zajęć terapeutycznych o charakterze treningu umiejętności społecznych” oraz „terapii logopedycznej”.

Planuje Pan w przyszłości ponosić również koszty terapii stymulujących i integracji zmysłowo-ruchowych (np. integracja sensoryczna, fizjoterapia, terapia ręki), terapii logopedycznych i neurologopedycznych (np. rozwój mowy), terapii psychologiczno-pedagogicznych i behawioralnych (np. psychoedukacja, terapia behawioralna, zooterapia), treningów kompetencji społecznych i funkcjonowania w grupie (np. Trening Umiejętności Społecznych - TUS).

W konsekwencji, skoro terapie, na które uczęszcza Pana dziecko, jak Pan wskazał, służą przywracaniu oraz poprawie sprawności psychicznej dziecka, a także ułatwiają wykonywanie codziennych czynności życiowych, w szczególności mają na celu pomoc Pana córce w codziennym funkcjonowaniu, ułatwienie jej adaptacji w środowisku oraz polepszenie komfortu życia, wobec zdiagnozowanego u niej autyzmu - stwierdzić należy, że ww. terapie mogą być odliczone od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej w kwocie faktycznie przez Pana poniesionej.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wydatki które Pan ponosi/poniesie na opisane terapie - stanowią wydatki mieszczące się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają odliczeniu w kwocie faktycznie przez Pana poniesionej.

Zatem, Pana stanowisko w tej kwestii uznałem za prawidłowe.

Możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na koszt:

·      konsultacji logopedycznych, psychologicznych i pedagogicznych, psychiatrycznych oraz konsultacji z lekarzami specjalistami – pkt 1, 2, 4, 5,

·      przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich przez ww. terapeutów – pkt 7,

·      medycznych procedur diagnostycznych i konsultacji specjalistycznych – pkt E.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że ponosi Pan również koszty konsultacji logopedycznych, psychologicznych i pedagogicznych, psychiatrycznych oraz konsultacji z lekarzami specjalistami, a także koszty przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich przez ww. terapeutów. Ponadto, planuje Pan ponieść również wydatki dotyczące medycznych procedur diagnostycznych i konsultacji specjalistycznych (np. wizyty u psychiatry, ukierunkowane badania laboratoryjne).

Jak już wcześniej wskazałem - katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.

Niewątpliwie kontrolne wizyty u lekarzy specjalistów są niezbędne z medycznego punktu widzenia, jednakże wydatek związany z takimi wizytami nie mieści się w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Konsultacje medyczne (lekarskie) oznaczają poddanie się oględzinom lekarskim w celu określenia stanu zdrowia i zasięgnięcia porady medycznej, zatem nie należy utożsamiać takich konsultacji z zabiegami, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2853/11:

Konsultacji takich jak również przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich, a także medycznych procedur diagnostycznych nie sposób utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi. Zatem wydatki poniesione przez Pana na konsultacje logopedyczne, psychologiczne i pedagogiczne, psychiatryczne oraz konsultacje z lekarzami specjalistami, a także koszty przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich, koszty medycznych procedur diagnostycznych i konsultacji specjalistycznych nie wpisują się w zakres wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te nie zostały również wymienione w żadnej innej kategorii wydatków zawartych w zamkniętym katalogu wydatków rehabilitacyjnych zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji wydatki na opłacenie ww. konsultacji ze specjalistami oraz koszty przygotowania opinii specjalistycznych i zaświadczeń lekarskich nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W tej kwestii Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na badania krwi – pkt 10.

W opisie sprawy wskazał Pan, że ponosi także koszty badań krwi zleconych przez lekarza specjalistę.

Wyjaśnić zatem należy, że badań diagnostycznych laboratoryjnych nie sposób utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazany przepis jednoznacznie wskazuje na odliczenie wydatków na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Zatem nie można w ramach jego dyspozycji (jak również w ramach pozostałych uregulowań dotyczących ulgi rehabilitacyjnej) dokonywać odliczeń wszelkich wydatków związanych z rehabilitacją. Nie kwestionując zatem konieczności przeprowadzenia ww. badań krwi, jednakże z uwagi na fakt, że nie można ich zakwalifikować do żadnej kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne, to wydatki poniesione na ich sfinansowanie nie uprawniają do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.

Możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na suplementy diety zleconych przez lekarza specjalistę oraz przez dietetyka – pkt 11, 12.

Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:

• dokona zakupu produktów spełniających cechy „leku”,
• poniesie w danym miesiącu wydatki na zakup leków powyżej kwoty 100 zł - odliczeniu podlegają wydatki w wysokości stanowiącej różnicę między faktycznie poniesionym w danym miesiącu wydatkiem na zakup leków a kwotą 100 zł,
• posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
• posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).

Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2026, poz. 612 ze zm.).

Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:

Wykaz produktów uznanych za „leki” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej został zamieszczony w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że wydatki związane z zakupem leków mogą podlegać odliczeniu w ramach art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile rzeczywiście stanowią leki w rozumieniu ustawy Prawo farmaceutyczne, a lekarz specjalista w wydanym zaświadczeniu lub innym stosownym dokumencie stwierdzi, że podatnik powinien stosować je stale lub czasowo.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w 2025 r. poniósł Pan (i planowane są kolejne wydatki w nadchodzących latach) koszty suplementów diety zleconych przez lekarza specjalistę oraz suplementów diety zleconych przez dietetyka. Ww. poniesione koszty udokumentowane są imiennymi fakturami – na dane Pana lub Pana żony. W uzupełnieniu wniosku odpowiadając na sformułowane w wezwaniu pytanie: „Czy wydatki na leki, suplementy diety, które Pan poniósł i które chce Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej są lekami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, tj.:

·      lekami aptecznymi, czyli produktami leczniczymi sporządzonymi w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczonymi do wydania w tej aptece,

·      lekami gotowymi – czyli produktami leczniczymi, które zostały wprowadzone do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu,

·      lekami recepturowymi – czyli produktami leczniczymi sporządzonymi w aptece na podstawie recepty lekarskiej,

udzielił Pan odpowiedzi, że poniósł Pan przede wszystkim wydatki na suplement diety ….. W informacjach o tym produkcie podana jest wyłącznie informacja, że ma on status „suplementu diety”.

W świetle powyższego, w zakresie możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej kosztów zakupu preparatów formalnie kwalifikowanych jako suplementy diety, wyjaśniam, że skoro poniesione wydatki nie dotyczą preparatów, które zostały zaliczone do leków w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, to wydatki te nie spełniają wymogu wynikającego z przepisu art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, wydatki poniesione na preparaty, które mimo, że niewątpliwie przyczyniają się do poprawy zdrowia Pana córki, ale nie spełniają definicji leku, nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Zatem, Pana stanowisko w części dotyczącej wydatków poniesionych na suplementy diety, które nie spełniają definicji leku uznałem za nieprawidłowe.

Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w zakresie odliczenia wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem samochodu osobowego – pkt 6.

Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:

• posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
• być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
• ponieść z tego tytułu wydatki.

Pod pojęciem wydatków dotyczących używania - eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia.

W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.

Określona w ustawie kwota 2.280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.

Odliczenie, o którym mowa powyżej przysługuje również podatnikowi mającemu na utrzymaniu dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia.

Z treści wniosku wynika, że w latach 2023 - 2026 i w następnych latach ponosił Pan i będzie ponosił koszty związane z używaniem samochodu osobowego stanowiącego własność Pana i żony. Ww. poniesione koszty udokumentowane są imiennymi fakturami – na dane Pana lub Pana żony. W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że samochód, o którym mowa we wniosku jest samochodowym osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że jako osoba mająca na utrzymaniu niepełnosprawną córkę, może Pan odliczyć od dochodu osiągniętego w latach 2023-2026, a także w latach następnych, wydatki z tytułu używania samochodu osobowego będącego Pana współwłasnością – do kwoty 2.280 zł w roku podatkowym.

Zatem, Pana stanowisko w tej kwestii uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.