Interpretacja 0113-KDWPT.4011.285.2026.3.SK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

12 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 18 czerwca 2026 r. (złożonym 22 czerwca 2026 r.) oraz z 7 lipca 2026 r. (złożonym 8 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pozostawała Pani w związku małżeńskim z (…). Wspólnie ma Pani z (…) dwoje dzieci A liczącego 24 lat (student 5 roku …) oraz B liczącego 15 lat. Związek ten mocą orzeczenia Sądu Okręgowego w (…) z dnia 30 maja 2025 r. został rozwiązany. W wyroku rozwodowym Sąd orzekł, że miejsce zamieszkania syna B jest w każdorazowym miejscu zamieszkania matki, czyli Pani. Z kolei ojciec B -  (…) dysponuje ustalonymi kontaktami z synem. Sąd w orzeczeniu tym nie orzekł o pieczy naprzemiennej. Fakt ten spowodował, że świadczenie wychowawcze w wysokości 800 zł jest przyznawane matce - Pani.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W odpowiedzi na wezwanie pismem z 18 czerwca 2026 r. uzupełniła Pani opis sprawy wskazując, że wniosek dotyczy zeznania podatkowego za rok 2025, za który zamierza Pani skorzystać z odliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Wyrok rozwodowy z 30 maja 2025 r. stał się prawomocny z dniem 7 czerwca 2025 r. Nie wstępowała Pani ponownie w związek małżeński.

W wyroku rozwodowym z dnia 30 maja 2025 r. sąd nie orzekał o kontaktach ojca z nieletnim synem B, a wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem B urodzonym w dniu 18 marca 2011 r. w … powierzył obojgu rodzicom, ustalając, iż miejscem zamieszkania B jest miejsce zamieszkania matki. Ponadto Sąd nałożył na obie strony obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania B, przy czym zasądził od ojca (…) alimenty na rzecz B w kwocie 1000 zł miesięcznie.

Kontakty małoletniego B z ojcem (…) reguluje Porozumienie Rodzicielskie w zakresie zasad opieki na małoletnim B z dnia 27 maja 2025 r. Według tego Porozumienia co drugi tydzień od poniedziałku do czwartku po zakończeniu lekcji w szkole nieletni B przebywa pod opieką ojca do godz. 20.00. O godz. 20.00 ojciec przywozi syna do jego stałego miejsca zamieszkania, tj. …. Od piątku po lekcjach do niedzieli do godz.20.00 B przebywa z ojcem w jego miejscu zamieszkania. O godz.20.00 w niedzielę ojciec przywozi syna do jego stałego miejsca zamieszkania. W dni nauki szkolnej to Pani każdorazowo zawozi syna do szkoły i odbiera go ze szkoły w dniach, kiedy nie jest pod opieką ojca. W tygodniu, kiedy małoletni B przebywa po lekcjach u ojca, a jest chory i nie idzie do szkoły ojciec odbiera go z domu po swojej pracy i przywozi z powrotem o godz. 20.00.

W dniach wolnych od nauki (wakacje, ferie, dni wolne w szkole):

• co drugi tydzień od godz. 10.00 w poniedziałek do godz. 20.00 w niedzielę B przebywa pod opieką ojca w miejscu zamieszkania ojca. O godz. 20.00 w niedzielę ojciec przywozi małoletniego syna do jego stałego miejsca zamieszkania.;
• w wakacje każdy z rodziców ma prawo do 14 dniowego wyjazdu z dzieckiem na wypoczynek, a w ferie zimowe do 7 dniowego wyjazdu na wypoczynek.;
• w latach nieparzystych B przebywa z ojcem na weekendzie majowym tzw. „Majówce”, a w latach parzystych z mamą.;
• w latach nieparzystych B w Święta Bożego Narodzenia przebywa z mamą od godz. 10.00 dnia poprzedzającego Wigilię do godz. 10.00 dnia następnego po drugim dniu Świąt.;
• w latach parzystych B od godz. 10.00 dnia poprzedzającego Wigilię do godz. 10.00 po drugim dniu Świąt przebywa z ojcem.;
• w latach nieparzystych B w Święta Wielkanocne przebywa z ojcem od godz. 10.00 w Wielki Piątek do godz. 20.00 drugiego dnia Świąt.;
• w latach parzystych B przebywa z mamą od godz. 10.00 w Wielki Piątek do godz. 10.00 dnia następnego po drugim dniu Świąt.

Koszty związane ze szkołą oraz koszty wyjazdu dziecka na wyjazdy szkolne i inne wyjazdy zorganizowane, a także koszty leczenia dziecka oboje rodzice pokrywają solidarnie po połowie. Syn B ma w domu w … swój pokój w pełni umeblowany i wyposażony.

W okresie, którego dotyczy wniosek:

a)    podlegała i podlega Pani na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych miała i ma Pani w Polsce.

b)    nie uzyskiwała Pani dochodów opodatkowanych wg skali podatkowej.;

c)    nie prowadziła Pani żadnej działalności gospodarczej.;

d)    w stosunku do Pani i Pani małoletniego syna B nie miały i nie mają zastosowanie przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym 2025 przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

W roku podatkowym 2025 czynnie wykonywała Pani władzę rodzicielską w stosunku do swojego małoletniego syna B. Uczestniczyła Pani w jego wychowaniu, sprawowała nad nim pieczę/opiekę, ponosiła koszty jego utrzymania poprzez zabezpieczenie potrzeb bytowych i zdrowotnych w tym zakup: żywności, leków i kosmetyków związanych z problemami cery trądzikowej, odzieży, obuwia, kosmetyków, sprzętu elektronicznego (monitor, klawiatura, słuchawki, telefon). Razem wykonywała Pani z synem niektóre prace w kuchni, często jeździła z nim Pani na wycieczki rowerowe i spacery po lesie z psem. Dużo Pani z nim rozmawiała. Syn B miał wykupiony przez Panią karnet na siłownie, z którego korzystał raz w tygodniu.

W roku podatkowym 2025 w czasie ferii zimowych była Pani z małoletnim synem B i pełnoletnim synem A przez tydzień w …, w zimie była Pani kilka razy z synem B na nartach. Święta Bożego Narodzenia spędziła Pani z synem B w … też korzystając ze stoków narciarskich. Latem w czasie wakacji była Pani z synem B tydzień na wczasach w Turcji.

Brała Pani czynny udział w sprawach związanych z kształceniem syna B, uczestniczyła Pani w wywiadówkach szkolnych, systematycznie sprawdzała postępy w nauce za pomocą dziennika elektronicznego Librus, była w stałym kontakcie z wychowawcą. Co drugi tydzień zawoziła Pani i odbierała syna B na korepetycje z języka angielskiego, za które pokrywała koszty. W roku podatkowym 2025 ojciec B zamieszkiwał formalnie w … w wynajmowanym mieszkaniu, ale większość czasu spędzał w sąsiedniej miejscowości u swojej partnerki. Interesował się synem w tym jego zdrowiem. Nigdy nie konsultował się z Panią w sprawach dotyczących syna B, np. związanych ze szkołą, dodatkowymi zajęciami, zainteresowaniami itp., sporadycznie partycypował w wydatkach związanych z potrzebami syna - wyjazdy szkolne, opłaty szkolne, a tak to Pani ponosiła większość kosztów związanych z potrzebami syna B.

Jest Pani matką B urodzonego 18 marca 2011 r. oraz A urodzonego 4 czerwca 2002 r. Nie ma Pani innych dzieci ani nie jest Pani opiekunem prawnym żadnego innego dziecka.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 7 lipca 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu II:

1)    Czy mimo tego, że w wyroku rozwodowym z dnia 30 maja 2025 r. Sąd nie orzekł o pieczy naprzemiennej w stosunku do małoletniego syna B, to sprawowała Pani z byłym mężem opiekę naprzemienną nad tym dzieckiem ustaloną w ramach porozumienia między rodzicami?

Odpowiedź: W roku 2025 nie sprawowała Pani opieki naprzemiennej z Pani byłym mężem nad małoletnim synem B ur. 18 marca 2011 r. Sprawowała Pani opiekę nad małoletnim synem B z byłym mężem zgodnie z porozumieniem rodzicielskim.

2)    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w 2025 r.:

a)    Pani małoletni syn B osiągnął jakiekolwiek dochody? Jeżeli tak, prosimy o wskazanie w jakiej wysokości, tj. wskazanie źródła dochodu (np. umowa o pracę, umowa zlecenie, przychody z art. 30b, przychody zwolnione z art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152) oraz czy zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywał/otrzymuje zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów?

Odpowiedź: Pani małoletni syn B nie miał w roku 2025 żadnych dochodów.

b)    w stosunku do Pani lub małoletniego syna B miały/mają zastosowanie przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: W stosunku do Pani, jak i do Pani małoletniego syna B nie miały i nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

c)    w stosunku do Pani pełnoletniego syna A miały/mają zastosowanie przepisy:

• art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?
• z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: W stosunku do Pani pełnoletniego syna A nie miały i nie mają zastosowania w 2025 r. przepisy art. 30c, ani ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

d)    Jeżeli w 2025 r. w stosunku do Pani pełnoletniego syna A miały zastosowanie przepisy art. 30c lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, to czy Pani syn:

• osiągał przychody,
• ponosił koszty uzyskania przychodów,
• był obowiązany lub korzystał z uprawnienia na podstawie ww. przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów,
• był obowiązany lub korzystał z uprawnienia na podstawie ww. przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

Odpowiedź: W roku 2025 r. nie miały zastosowania w stosunku do Pani pełnoletniego syna A przepisy art. 30c ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

e)    wykonywała Pani względem pełnoletniego syna A obowiązek alimentacyjny, tj. czy pozostawał on na Pani utrzymaniu w ramach wykonywania przez Panią obowiązku alimentacyjnego? Czy ojciec syna A wykonywał względem niego obowiązek alimentacyjny tj. czy pozostawał on na utrzymaniu ojca w ramach wykonywania przez tego rodzica obowiązku alimentacyjnego??

Odpowiedź: W roku 2025 wykonywała Pani względem swojego pełnoletniego syna A obowiązki alimentacyjne pokrywając jego koszty utrzymania. Syn A obecnie mieszka z matką. Obowiązki alimentacyjne ojca względem syna A ograniczały się tylko do przekazywania co miesiąc kwoty 1 000 zł. Syn nie utrzymuje żadnych kontaktów z ojcem.

f)     Pani pełnoletni syn A zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywał zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną?

Odpowiedź: Pani pełnoletni syn A w roku 2025 nie otrzymywał żadnego zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

g)    Pani pełnoletni syn A uzyskał:

·         dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

·         przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-        w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego?

Odpowiedź: Pani pełnoletni syn A w roku 2025 nie uzyskał dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 i 30b, ani przychodów, o których mowa w art. 21.ust. 1 pkt 148 i 152, które w łącznej wysokości przekraczałyby dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca o rencie socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu 2025 roku.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 18 czerwca 2026 r.)

Czy stosownie do postanowień art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje Pani prawo do rozliczenia się na preferowanych zasadach jako osoba samotnie wychowująca dziecko?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 18 czerwca 2026 r.)

Pani zdaniem przysługuje Pani prawo do rozliczenia się na preferowanych zasadach jako osoba samotnie wychowująca dziecko za rok podatkowy 2025, stosownie do postanowień art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy wskazanego przepisu podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7 tej ustawy, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w przedmiotowej ustawie. Podkreślenia wymaga, że nie wychowuje Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również nie ma dziecka pozostającego pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576), a tym samym w Pani przypadku nie występuje negatywna przesłanka uznania za matkę samotnie wychowującą małoletnie dziecko - B. Przewidziane w porozumieniu między rodzicami kontakty ojca z małoletnim B nie dają podstaw dla uznania, że nie jest Pani matką samotnie wychowującą powyższego małoletniego. W tym przypadku nie można mówić o opiece naprzemiennej, ponieważ tego typu opieka jest ustanawiana mocą orzeczenia sądu rodzinnego lub też jest przez ten sąd zatwierdzana, w przypadku sporządzenia stosownej ugody. Podkreślić należy, że Kodeks rodzinny i opiekuńczy problematyki opieki naprzemiennej nie definiuje i nie zawiera w tym zakresie stosownych unormowań. Nawiązanie do tej problematyki występuje w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

W Pani ocenie, opieka naprzemienna obydwojga rodziców wynika z określenia w orzeczeniu sądu, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach. W przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, art. 756 § 2 w sposób niebudzący wątpliwości odróżnia się „ustalenie, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach „od” uregulowania sposobu kontaktów z dzieckiem”, powoduje to, że nie może być wątpliwości, iż uregulowanie sposobu kontaktów z dzieckiem nie może być utożsamiane z wprowadzeniem opieki naprzemiennej, wynikającym z określenia w orzeczeniu sądu, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z 3 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Rz432/19 LEX nr 2733734).

W orzecznictwie podkreśla się, że pozostawanie dziecka pod opieką naprzemienną obojga rodziców nie jest kwestią mogącą podlegać interpretacji organu prowadzącego postępowanie, lecz fakt ten musi wynikać wprost z orzeczenia sądu powszechnego (zob. wyrok WSA w Krakowie z 28 października 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 545/19 LEX nr 2750723. Podobnie wyrok WSA w Łodzi z 27 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 637/19 LEX nr 2764654, a także wyrok WSA w Gliwicach z 19 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/GI 1209/25 LEX nr 4032144). Organy administracji publicznej realizujące przykładowo zadania w zakresie świadczenia wychowawczego nie są uprawnione do badania, w jaki sposób w danym przypadku opieka nad dzieckiem jest faktycznie sprawowana przez jego rodziców. Zagadnienia związane ze sprawowaniem opieki nad małoletnimi dziećmi i uregulowaniem kontaktów pomiędzy rodzicami i dziećmi są bowiem sprawami cywilnymi, rozpatrywanymi w oparciu o przepisy prawa rodzinnego i opiekuńczego.

Zauważyć trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych sporadycznie pojawiają się orzeczenia, w których wskazuje się, że „opieka naprzemienna, odmiennie niż władza rodzicielska, jest pojęciem odnoszącym się do sfery faktycznej. Można ją określić jak pewny sposób sprawowania pieczy nad dzieckiem przez oboje rodziców, którzy nie zamieszkują razem. Pod tym pojęciem należy przy tym rozumieć taką opiekę, której cechą jest: bieżące dbanie o dziecko, pilnowanie go. troszczenie się o nie. Chodzi tu o stworzenie sytuacji, w której mimo, że- zgodnie z obowiązującym prawem - dziecko ma formalnie jedno miejsce zamieszkania, to de facto „ma dwa domy”. Zatem niezależnie od tego, czy taki rodzaj opieki został wskazany przez sąd powszechny (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 6 lutego 2026 r., sygn. akt. II SA/GI 1497/25 LEX nr 4026605).

W podsumowaniu powyższych rozważań stoi Pani na stanowisku, że w przypadku nie orzeczenia w wyroku rozwodowym opieki naprzemiennej status osoby samotnie wychowującej małoletniego przysługuje temu z rodziców, którego sąd wskazał w swoim orzeczeniu, że dziecko z nim zamieszkuje.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

• posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);
• wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka (dzieci);
• nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
• niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 128 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. ustawy:

Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.

Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z opisu sprawy wynika, że pozostawała Pani w związku małżeńskim. Ma Pani dwoje dzieci: syna A (24 lata) oraz syna B (15 lat). Związek ten mocą orzeczenia Sądu Okręgowego w maju 2025 r. został rozwiązany. W wyroku rozwodowym sąd nie orzekał o kontaktach ojca z nieletnim synem B wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem B urodzonym w 2011 r. powierzył obojgu rodzicom, ustalając, iż miejscem zamieszkania syna B jest miejsce zamieszkania matki. Sąd w orzeczeniu tym nie orzekł o pieczy naprzemiennej. Fakt ten spowodował, że świadczenie wychowawcze w wysokości 800 zł jest przyznawane Pani. Ponadto Sąd nałożył na obie strony obowiązek ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania syna B, przy czym zasądził od ojca alimenty na rzecz syna B w kwocie 1000 zł miesięcznie. Z kolei ojciec syna B dysponuje ustalonymi kontaktami z synem. Kontakty małoletniego B z ojcem reguluje Porozumienie Rodzicielskie w zakresie zasad opieki na małoletnim B z maja 2025 r. Według tego Porozumienia:

• co drugi tydzień od poniedziałku do czwartku po zakończeniu lekcji w szkole nieletni B przebywa pod opieką ojca do godz. 20.00. O godz. 20.00 ojciec przywozi syna do jego stałego miejsca zamieszkania.;
• od piątku po lekcjach do niedzieli do godz.20.00 B przebywa z ojcem w jego miejscu zamieszkania. O godz.20.00 w niedzielę ojciec przywozi syna do jego stałego miejsca zamieszkania.;

W dni nauki szkolnej to Pani każdorazowo zawozi syna do szkoły i odbiera go ze szkoły w dniach, kiedy nie jest pod opieką ojca. W tygodniu, kiedy małoletni B przebywa po lekcjach u ojca, a jest chory i nie idzie do szkoły ojciec odbiera go z domu po swojej pracy i przywozi z powrotem o godz. 20.00.

W dniach wolnych od nauki (wakacje, ferie, dni wolne w szkole):

• co drugi tydzień od godz. 10.00 w poniedziałek do godz. 20.00 w niedzielę B przebywa pod opieką ojca w miejscu zamieszkania ojca. O godz. 20.00 w niedzielę ojciec przywozi małoletniego syna do jego stałego miejsca zamieszkania.;
• w wakacje każdy z rodziców ma prawo do 14 dniowego wyjazdu z dzieckiem na wypoczynek, a w ferie zimowe do 7 dniowego wyjazdu na wypoczynek.;
• w latach nieparzystych B przebywa z ojcem na weekendzie majowym tzw. „Majówce”, a w latach parzystych z mamą.;
• w latach nieparzystych B w Święta Bożego Narodzenia przebywa z mamą od godz. 10.00 dnia poprzedzającego Wigilię do godz. 10.00 dnia następnego po drugim dniu Świąt.;
• w latach parzystych B od godz. 10.00 dnia poprzedzającego Wigilię do godz. 10.00 po drugim dniu Świąt przebywa z ojcem.;
• w latach nieparzystych B w Święta Wielkanocne przebywa z ojcem od godz. 10.00 w Wielki Piątek do godz. 20.00 drugiego dnia Świąt.;
• w latach parzystych B przebywa z mamą od godz. 10.00 w Wielki Piątek do godz. 10.00 dnia następnego po drugim dniu Świąt.

Koszty związane ze szkołą oraz koszty wyjazdu dziecka na wyjazdy szkolne i inne wyjazdy zorganizowane, a także koszty leczenia dziecka oboje rodzice pokrywają solidarnie po połowie. Syn B ma w domu w … swój pokój w pełni umeblowany o wyposażony.

W roku podatkowym 2025 czynnie wykonywała Pani władzę rodzicielską w stosunku do swojego małoletniego syna B. Uczestniczyła Pani w jego wychowaniu, sprawowała nad nim pieczę/opiekę, ponosiła koszty jego utrzymania poprzez zabezpieczenie potrzeb bytowych i zdrowotnych w tym zakup: żywności, leków i kosmetyków związanych z problemami cery trądzikowej, odzieży, obuwia, kosmetyków, sprzętu elektronicznego (monitor, klawiatura, słuchawki, telefon). Razem wykonywała Pani z synem niektóre prace w kuchni, często jeździła z nim Pani na wycieczki rowerowe i spacery po lesie z psem. Dużo Pani z nim rozmawiała. Syn B miał wykupiony przez Panią karnet na siłownie, z którego korzystał raz w tygodniu. W roku podatkowym 2025 w czasie ferii zimowych była Pani z małoletnim synem B i pełnoletnim synem przez tydzień w …, w zimie była Pani kilka razy z synem B na nartach. Święta Bożego Narodzenia spędziła Pani z synem B w  … też korzystając ze stoków narciarskich. Latem w czasie wakacji była Pani z synem B tydzień na wczasach w Turcji. Brała Pani czynny udział w sprawach związanych z kształceniem syna B, uczestniczyła Pani w wywiadówkach szkolnych, systematycznie sprawdzała postępy w nauce za pomocą dziennika elektronicznego, była w stałym kontakcie z wychowawcą. Co drugi tydzień zawoziła Pani i odbierała syna B na korepetycje z języka angielskiego, za które pokrywała koszty. W roku podatkowym 2025 ojciec B zamieszkiwał formalnie w … w wynajmowanym mieszkaniu, ale większość czasu spędzał w sąsiedniej miejscowości u swojej partnerki. Interesował się synem w tym jego zdrowiem. Nigdy nie konsultował się z Panią w sprawach dotyczących syna B np. związanych ze szkołą, dodatkowymi zajęciami, zainteresowaniami itp., sporadycznie partycypował w wydatkach związanych z potrzebami syna - wyjazdy szkolne, opłaty szkolne, a tak to Pani ponosiła większość kosztów związanych z potrzebami syna B. W roku 2025 nie sprawowała Pani opieki naprzemiennej z Pani byłym mężem nad małoletnim synem B. Sprawowała Pani opiekę nad małoletnim synem B z byłym mężem zgodnie z porozumieniem rodzicielskim.

W stosunku do Pani pełnoletniego syna A nie miały i nie mają zastosowania w 2025 r. przepisy art. 30c, ani ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Pani pełnoletni syn w roku 2025 nie otrzymywał żadnego zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Pani pełnoletni syn w roku 2025 nie uzyskał dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 i 30b, ani przychodów, o których mowa w art. 21.ust. 1 pkt 148 i 152, które w łącznej wysokości przekraczałyby dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca o rencie socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu 2025 roku.

W roku 2025 wykonywała Pani względem swojego pełnoletniego syna obowiązki alimentacyjne pokrywając jego koszty utrzymania. Syn A obecnie mieszka z Panią. Obowiązki alimentacyjne ojca względem syna A ograniczały się tylko do przekazywania co miesiąc kwoty 1 000 zł. Syn nie utrzymuje żadnych kontaktów z ojcem.

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt opisanej sprawy, nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowawczy Pani małoletniego syna B, nie można uznać, że w Pani przypadku spełnione zostały warunki wymagane dla rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

W tym konkretnym przypadku stwierdzić należy, że każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka, co oznacza, że dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich. Jak Pani wskazała, kontakty ojca z małoletnim synem B zostały uregulowane porozumieniem rodzicielskim, regulującym czasookresy sprawowania opieki nad ww. dzieckiem. Wobec powyższego bezsprzecznym pozostaje fakt, że przez część danego roku małoletni syn B przebywa pod Pani opieką, a przez część roku dziecko przebywa pod opieką ojca i to on wówczas je wychowuje, zatem w roku podatkowym nie wychowuje Pani dziecka samotnie, tzn. bez udziału drugiego rodzica.

Dla zastosowania rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci istotny jest m.in. warunek, że w trakcie roku podatkowego rzeczywiście samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowuje się dzieci, który wobec sytuacji przedstawionej we wniosku nie został spełniony. Preferencja ta uzależniona jest nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od faktycznego samotnego wychowywania dzieci. Jak już wskazano, wychowanie dzieci można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu i systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Nie sposób uznać, że w przedstawionym przez Panią opisie sprawy – w tak zorganizowanym trybie wykonywania władzy rodzicielskiej i opieki przez obojga rodziców – zachodzą dwa odrębne procesy wychowawcze, tj. osobny samotny proces przeprowadza Pani w swoim czasie, gdy dziecko zamieszkuje i przebywa z Panią, a zupełnie inny proces wychowawczy zachodzi podczas, gdy dziecko przebywa z ojcem. Wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się praca obojga rodziców.

Samodzielna opieka nad dziećmi nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że każdy z rodziców zajmuje się dziećmi w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym czasie drugi rodzic nie uczestniczy w wychowaniu tych dzieci, nie oznacza że mamy do czynienia z samotnym wychowaniem dzieci.

W rodzinach pełnych, złożonych z małżonków z dziećmi również zdarzają się sytuacje, w których rodzice nie wychowują dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dziećmi w tym samym miejscu i czasie. Podczas sprawowania opieki przez rodziców może zachodzić taka sytuacja, że w którymś momencie dnia, tygodnia, miesiąca (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach, tygodniach, miesiącach), dziećmi zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy o samotnym wychowywaniu dzieci przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej preferencji podatkowej, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Nie sposób uznać, że również w odniesieniu do pełnoletniego syna, Pani były mąż nie troszczy się o byt materialny syna. Zarówno Pani jako matka, jak i ojciec, współuczestniczycie w zapewnianiu potrzeb bytowych i spełnianiu obowiązku alimentacyjnego wobec pełnoletniego syna.

Wobec powyższego bezsprzeczny w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, że w 2025 r. nie spełniała Pani obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletniego syna samotnie, tzn. bez udziału drugiego z rodziców. Okoliczność, że dwie osoby ponoszą obowiązek alimentacyjny względem tego samego dziecka wyklucza możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób ponosi obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego dziecka samotnie.

W rezultacie, w przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że któregokolwiek z rodziców można uznać za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, że któremukolwiek z rodziców przysługuje prawo preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Preferencja ta uzależniona jest bowiem nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od faktycznego samotnego wychowywania dziecka.

Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zeznaniu podatkowym za 2025 r.

Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Końcowo, w odniesieniu do Pani wskazania w opisie sprawy, że w 2025 r. nie uzyskiwała Pani dochodów opodatkowanych według skali podatkowej, wyjaśnić należy, że w świetle przepisów art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych preferencja rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dziecko polega na tym, że podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci. Zatem, aby skorzystać z ww. preferencji rodzic musi uzyskiwać dochody opodatkowane według skali podatkowej. Jeżeli rodzic nie uzyskał tych dochodów, wówczas nie może rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Dodatkowe informacje

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy  wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osadzonych w określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko w tych sprawach wydane rozstrzygnięcia są wiążące.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.