Interpretacja 0113-KDWPT.4011.30.2025.3.SK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 5 marca 2008 r., Wnioskodawczyni zawarła umowę kredytu mieszkaniowego na kwotę 1.353.410,00 CHF. Stroną umowy kredytu był również AB i CD. Kredyt został wypłacony w transzach. Za środki uzyskane z kredytu Wnioskodawczyni nabyła 9 mieszkań. Posiada Ona po 1/2 udziału w nieruchomości z uwagi na rozdzielność majątkową. Na dzień 28 września 2023 r. Wnioskodawczyni wpłaciła do Banku kwoty: 96.280,71 CHF – tytułem odsetek 108,29 – tytułem odsetek karnych 838.916,11 CHF – tytułem kapitału.

W dniu 27 grudnia 2023 r., została zawarta Ugoda z Bankiem. Jak wynika to z treści ugody na dzień 17 grudnia 2023 r., saldo zadłużenia kredytobiorcy (Wnioskodawczyni) wynosiło 501.869,87 CHF. W ramach ugody kredytobiorca (Wnioskodawczyni) wpłaciła do Banku kwotę 700.000,00 zł, a Bank zwolnił Kredytobiorcę (Wnioskodawczynię) z długu w pozostałym zakresie. W kwietniu 2024 r. Wnioskodawczyni otrzymała PIT-11 z Banku gdzie została wskazana kwota 545.582,10 PLN jako umorzenie zobowiązania.

Uzupełnienie stanu faktycznego

17 czerwca 2025 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1) Jaki dokładnie cel zaciągnięcia wskazanego we wniosku kredytu mieszkaniowego został wpisany w umowie kredytowej zawartej w 2008 r. z bankiem? Czy jest to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?

Odp. W umowie kredytu jako cel kredytu został wskazany zakup lokali mieszkalnych na rynku pierwotnym. Był to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. 2/9 poz. 163 ze zm.).

2) Czy z umowy kredytowej wynika, że kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację/zakup więcej niż jednej inwestycji mieszkaniowej?

Odp. Z treści umowy kredytowej wynika, iż został on zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

3) Czy zakupione przez Panią za środki uzyskane z kredytu mieszkania zostały nabyte na podstawie odrębnych aktów notarialnych i posiadały odrębne księgi wieczyste?

Odp. Mieszkania zostały nabyte w oparciu o jeden Akt Notarialny z 2010 r. Dla lokali zostały założone odrębne księgi wieczyste. Jeśli Organ uzna za potrzebne Wnioskodawczyni ma możliwość dosłania skanu ww. aktu.

4) Jeżeli kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, to proszę wskazać:

a) czy całość środków uzyskanych w związku z kredytem mieszkaniowym została przeznaczona na cele mieszkaniowe, jeśli nie to prosimy wskazać na jaki cel zostały przeznaczone pozostałe środki pieniężne?

Odp. W związku ze wzrostem kursu CHF oraz faktem, iż Wnioskodawczyni był stroną umowy kredytu denominowanego otrzymała Ona nadwyżkę w wysokości 511.693,00 PLN, która to została przeznaczona na wykończenie mieszkań. Powyższe wynika z zaświadczenia Banku, które to zostało przedłożone do pierwotnego wniosku. Pozostałe transze zostały przekazane przez Bank do dewelopera.

b) czy nieruchomość, której dotyczył kredyt mieszkaniowy jest położona w Polsce lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?

Odp. Nieruchomość jest położona w Polsce.

c) czy bank, z którym zawarła Pani umowę kredytową dotyczącą kredytu mieszkaniowego był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów?

Odp. Tak.

d) co składa się na kwotę zadłużenia, które umorzył bank, w szczególności czy są to: kwota kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki (w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje), opłaty (jeśli tak to czy ich poniesienie było niezbędne do zawarcia umowy kredytu), inne należności (proszę podać jakie?)?

Odp. Na umorzoną kwotę składały się raty kapitałowe oraz odsetkowe. Wynika to z treści ugody.

e) czy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie?

Odp. Tak, na lokalach została ustanowiona hipoteka.

f) na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką − prosimy wskazać miejsce położenia tej nieruchomości i tytuł prawny przysługujący do niej?

Odp. Hipoteka została ustanowiona na wszystkich lokalach nabytych przez Wnioskodawczynię. Nieruchomości położone w …. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem w ½ udziału w nieruchomości.

g) czy zgodnie z zawartą w 2008 r. umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?

Odp. Tak, wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za dług solidarnie.

h) czy umorzenie kredytu przez bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług?

Odp. Tak, umorzenie dotyczyło wszystkich kredytobiorców.

i) czy w przeszłości korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej?

Odp. Wnioskodawczyni nie korzystała w przeszłości z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Pytania (pytanie nr 2 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 17czerwca 2025 r.)

1) Czy umorzona kwota wskazana przez Bank w PIT-11 podlega opodatkowaniu, a jeśli tak to w jakim zakresie?

2) Czy Wnioskodawczyni przysługuje, a jeśli tak to w jakim zakresie prawo do skorzystania z zaniechania poboru podatku w zakresie umorzonej kwoty zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1.

W ocenie Wnioskodawczyni umorzona przez Bank kwota nie stanowi przychodu Wnioskodawczyni i nie podlega opodatkowaniu.

Ad.2. (Ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z wniosku z 17 czerwca 2025 r.)

W ocenie Wnioskodawczyni przysługuje Jej prawo do skorzystania ze zwolnienia albowiem nigdy wcześniej nie korzystała ze zwolnienia. W ocenie Wnioskodawczyni w analizowanej sytuacji ma zastosowanie regulacja wynikająca z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. W tym przypadku, zgodnie z ugodą, nastąpiła zapłata kwoty 700.000,00 PLN na rzecz Banku. Wnioskodawczyni nie otrzymała żadnej kwoty tytułem zwrotu.

W ocenie Wnioskodawczyni wskazać należy, że umorzona kwota nie będzie stanowić dla Niej przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Wnioskodawczynię przysporzenia majątkowego, wzrostu majątku. Pieniądze te nie będą jego przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzenie nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie będzie miała obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 2647 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Z powyższego przepisu wynika reguła, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

- dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

- dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9:

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Przystępując do oceny skutków podatkowych zwolnienia Pani z długu (umorzenia zadłużenia) wynikającego z zaciągniętego przez Panią kredytu, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Z wyżej wymienionego przepisu Kodeksu cywilnego wynika wprost, że w sytuacji gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje dochodzi do wygaśnięcia zobowiązania. Instytucja zwolnienia z długu może odnosić się jedynie do wierzytelności istniejących. Zatem zwolnienie z długu to instytucja prawa cywilnego zmierzającego do umorzenia zobowiązania (zwolnienie z długu ma na celu umorzenie zobowiązania).

Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że w ramach ugody dotyczącej kredytu mieszkaniowego kredytobiorcy wpłacili do Banku kwotę 700.000,00 zł, a Bank zwolnił Kredytobiorców z długu w pozostałym zakresie. Na umorzoną kwotę składały się raty kapitałowe oraz odsetkowe.

Wobec tego umorzona Pani kwota wierzytelności z tytułu kredytu, stanowi dla Pani przysporzenie majątkowe, czyli przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, umorzona Pani kwota kredytu na podstawie ugody stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym w 2023 r. bowiem do zawarcia ugody dotyczącej kredytu doszło w 2023 r.

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

§ 4 omawianego rozporządzenia został zmieniony rozporządzeniem z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r. i przyjął następujące brzmienie:

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2008 r. zawarła Pani umowę kredytu mieszkaniowego. Stroną umowy kredytu był również AB i CD. Za środki uzyskane z kredytu nabyła Pani 9 mieszkań. W umowie kredytu jako cel kredytu został wskazany zakup lokali mieszkalnych na rynku pierwotnym. Był to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści umowy kredytowej wynika, iż został on zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Mieszkania zostały nabyte w oparciu o jeden akt notarialny. Dla lokali zostały założone odrębne księgi wieczyste. W związku ze wzrostem kursu CHF oraz faktem, iż była Pani stroną umowy kredytu denominowanego otrzymała Pani nadwyżkę w wysokości 511.693,00 PLN, która to została przeznaczona na wykończenie mieszkań. Pozostałe transze zostały przekazane przez Bank do dewelopera. W 2023 r. została zawarta ugoda z Bankiem. W ramach ugody kredytobiorcy wpłacili do Banku kwotę 700.000,00 zł, a Bank zwolnił Kredytobiorców z długu w pozostałym zakresie. Na umorzoną kwotę składały się raty kapitałowe oraz odsetkowe. Hipoteka została ustanowiona na wszystkich lokalach nabytych przez Panią. Nie korzystała Pani w przeszłości z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).

Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia. W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości nabytej odrębnym aktem notarialnym, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że w przypadku kredytu mieszkaniowego, kredyt powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową – tj. w przedmiotowej sprawie powinien dotyczyć jednej nieruchomości.

Natomiast, w przedmiotowej sprawie – jak wskazała Pani w opisie sprawy - w umowie kredytu jako cel kredytu został wskazany zakup lokali mieszkalnych na rynku pierwotnym. Nabyła Pani 9 mieszkań. Dla lokali zostały założone odrębne księgi wieczyste. Hipoteka została ustanowiona na wszystkich lokalach nabytych przez Panią.

W przedmiotowej sprawie kluczowe są omówione powyżej definicje jednej inwestycji mieszkaniowej i jednego gospodarstwa domowego.

W związku z powyższym w Pani przypadku przedmiotem kredytowania był zakup kilku nieruchomości (kilku lokali mieszkalnych). Kredytem sfinansowano więc kilka inwestycji mieszkaniowych.

Nie nabyła bowiem Pani w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swojego gospodarstwa domowego jednego lokalu mieszkalnego albo jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, lecz kilka lokali mieszkalnych posiadających odrębne księgi wieczyste.

Reasumując, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r., która została Pani umorzona przez Bank w 2023 r., stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro kredyt zaciągnięty w 2008 r. dotyczył kilku inwestycji mieszkaniowych, tj. kilku lokali mieszkalnych, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie znajdzie zastosowania do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu tego kredytu.

W konsekwencji, od przychodu, który uzyskała Pani w związku z umorzeniem kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. pozostałych współkredytobiorców).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.