Ulga na powrót.
Podatnik jest obywatelem Białorusi, który w latach 2019-2021 pracował jako kierowca międzynarodowy. W 2019 r. wykonywał pracę m.in. na terytorium Polski, ale jego pobyt miał charakter tymczasowy, związany wyłącznie z pracą, a centrum życia osobistego i rodzinnego znajdowało się na Białorusi (żona, syn). W 2020 r. przebywał w Polsce jedynie 17 dni, a w 2021 r. nie przekraczał granicy polskiej. W całym okresie 2019-2021 nie miał stałego miejsca zamieszkania ani centrum interesów życiowych w Polsce. 6 stycznia 2022 r. wraz z rodziną…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan obywatelem Białorusi. W latach 2019–2021 wykonywał Pan pracę jako kierowca międzynarodowy (kierowca samochodu ciężarowego), której charakter wiązał się z częstymi podróżami międzynarodowymi oraz przekraczaniem granic państwowych. W 2019 r. wykonywał Pan pracę między innymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednak pobyt w Polsce miał charakter czasowy i był związany wyłącznie z wykonywaną pracą. Nie posiadał Pan w Polsce stałego miejsca zamieszkania ani nie prowadził gospodarstwa domowego. Korzystał Pan jedynie z tymczasowego zakwaterowania (hostel) w związku z wykonywaną pracą. Pana wjazdy i wyjazdy w 2019 r. miały charakter regularny i krótkoterminowy i wynikały z realizacji przewozów międzynarodowych, co znajduje potwierdzenie w zapisach paszportowych. Pomimo pobytów związanych z pracą regularnie powracał Pan na Białoruś, gdzie znajdowało się Pana centrum życia osobistego i rodzinnego. Na terytorium Białorusi przebywała Pana najbliższa rodzina – żona oraz syn. Wszystkie istotne Pana więzi osobiste i rodzinne były związane z Białorusią. W 2020 r. Pana pobyt na terytorium Polski miał charakter incydentalny i wyniósł łącznie 17 dni, co wynika z danych zawartych w paszporcie. W 2021 r. nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani nie przekraczał jej granicy, co potwierdza brak odpowiednich wpisów w paszporcie. W tym okresie nie posiadał Pan ważnej wizy uprawniającej do wjazdu i pobytu w Polsce. W całym okresie 2019–2021 nie posiadał Pan w Polsce stałego miejsca zamieszkania ani centrum interesów życiowych na terytorium Polski. 19 marca 2020 r. na terytorium Republiki Białorusi urodziła się Pana córka, a Pan przebywał wraz z rodziną, prowadząc wspólne gospodarstwo domowe. 6 stycznia 2022 r. wraz z najbliższą rodziną przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od tego momentu Pana centrum interesów życiowych zostało związane z Polską. Nie korzystał Pan wcześniej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Pismem z 6 lipca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1) Czy na moment przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiadał Pan Kartę Polaka, czy Karta Polaka została wydana w późniejszym terminie?
Odpowiedź: Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski w 2022 r. posiadał Pan ważną Kartę Polaka. Decyzja o jej wydaniu została podjęta 14 czerwca 2018 r.
2) Obywatelstwo jakiego państwa posiadał Pan na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski?
Odpowiedź: Na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał Pan obywatelstwo Republiki Białorusi.
3) Czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
b) okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania?
Odpowiedź: Potwierdza Pan, że w latach 2019-2021 oraz od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego Pana przeprowadzkę do Polski nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski. Mieszkał Pan w …. razem z rodziną. W Polsce przebywał Pan tylko czasowo w związku z pracą kierowcy międzynarodowego i nie posiadał Pan tutaj własnego mieszkania ani nie prowadził gospodarstwa domowego.
4) Gdzie – w jakim państwie – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym Pan powrócił na stałe do Polski (zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski) do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę?
Wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
Odpowiedź: W lalach 2019-2021 oraz od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego Pana przeprowadzkę do Polski miejscem Pana zamieszkania dla celów podatkowych była Republika Białorusi. W tym okresie mieszkał Pan w …. razem z rodziną. Do Polski przeprowadził się Pan na stałe dopiero 6 stycznia 2022 r.
5) Czy w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) był Pan traktowana jak rezydent podatkowy przez państwo, w którym Pan zamieszkiwał?
Odpowiedź: Nie posiada Pan dokumentu wydanego przez właściwy organ Republiki Białorusi potwierdzającego status rezydenta podatkowego za lata 2019-2021 oraz za okres od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do Polski. Jednocześnie w tym okresie Pana miejsce zamieszkania, centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowały się na terytorium Republiki Białorusi.
6) Czy posiada Pan certyfikat rezydencji, (tj. zaświadczenie potwierdzające Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w danym kraju (jakim) wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania, jeśli tak prosimy wskazać jaki okres obejmuje ten certyfikat) lub inny dowód/dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2019-2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe), zagraniczną umowę najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie?
Odpowiedź: Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej ani innego dokumentu wydanego przez białoruski urząd skarbowy. Pana miejsce zamieszkania poza Polską potwierdzają posiadane przez Pana dokumenty, m.in. stały meldunek w ….., akt urodzenia córki, dokumenty potwierdzające zatrudnienie Pana żony oraz paszport z zapisami przekroczeń granicy.
7) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – miał Pan ściślejsze powiązania gospodarcze (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
Odpowiedź: W latach 2019-luty 2020 w Polsce i na Białorusi, a od lutego 2020 r. do 5 stycznia 2022 r. wyłącznic na Białorusi. W okresie od 2019 r. do lutego 2020 r. uzyskiwał Pan dochody z pracy jako kierowca w polskiej firmie. Od lutego 2020 r. nie posiadał Pan żadnych powiązań gospodarczych ani źródeł dochodów w Polsce. Pana powiązania gospodarcze były związane wyłącznie z Białorusią, gdzie w …. stale mieszkała Pana rodzina. Nie posiadał Pan w tym okresie żadnych istotnych składników majątku, nieruchomości ani zobowiązań kredytowych.
8) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – miał Pan ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, żona, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna, sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
Odpowiedź: W latach 2019-2021 oraz do 5 stycznia 2022 r. Pana centrum interesów osobistych i rodzinnych znajdowało się w całości na Białorusi. W …. stale mieszkał Pan w jednym gospodarstwie domowym wraz z Pana żoną oraz małoletnimi dziećmi. Nic prowadził Pan w tym okresie żadnego życia osobistego, towarzyskiego ani społecznego w Polsce. Całe Pana ognisko domowe zostało przeniesione do Polski dopiero 6 stycznia 2022 r., kiedy przyjechał Pan tu na stałe wraz z całą rodziną.
9) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – zazwyczaj Pan przebywał? Ile dni w tym okresie spędził Pan w Polsce, a ile poza Polską (w jakim kraju)?
Odpowiedź: Zazwyczaj przebywał Pan na Białorusi. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 5 stycznia 2022 r. przebywał Pan na terytorium Polski (oraz w trasach międzynarodowych na terenie UE) łącznie przez 293 dni, a pozostały czas spędził Pan poza Polską (na Białorusi).
W podziale na poszczególne lata wyglądało to następująco:
Wszystkie wyżej wymienione okresy oraz dokładną liczbę dni pobytu może Pan w każdej chwili potwierdzić na podstawie stempli w paszporcie.
10) W którym z krajów – w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.
Odpowiedź: Nie przynależał Pan do żadnych organizacji ani klubów. Pana aktywność obywatelska ograniczała się wyłącznic do terytorium Białorusi, czego przykładem był udział w wyborach prezydenckich w Republice Białorusi w 2020 r. W Polsce nie prowadził Pan żadnej aktywności społecznej ani politycznej.
11) Czy w którymkolwiek z lat 2019-2021 oraz w 2022 r. – do momentu Pana przyjazdu do Polski, przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?
Odpowiedź: Tak, wyłącznie w 2019 r. W 2019 r.: łączny czas trwania Pana kadencji jako kierowcy międzynarodowego na terytorium UE (w tym w Polsce) wyniósł około 276 dni. Pomimo przekroczenia limitu 183 dni, Pana centrum interesów życiowych znajdowało się na Białorusi, gdzie stale mieszkała Pana rodzina.
12) Czy od momentu przyjazdu do Polski ma Pan w Polsce stałe miejsce zamieszkania?
Odpowiedź: Tak. Od momentu przyjazdu do Polski 6 stycznia 2022 r. posiada Pan w Polsce stałe miejsce zamieszkania, w którym nieprzerwanie mieszka Pan wraz z żoną i dziećmi.
13) Gdzie Pan mieszkał po przyjeździe do Polski, np. w zakupionym lub wynajętym mieszkaniu? Jeśli w wynajętym mieszkaniu proszę wyjaśnić na jaki okres ono zostało wynajęte? Jeśli w zakupionym mieszkaniu, proszę wyjaśnić kiedy zostało zakupione?
Odpowiedź: Po przyjeździe (od 6 stycznia 2022 r.) wraz z rodziną odbył Pan obowiązkową kwarantannę w miejscu tymczasowego zakwaterowania. Od stycznia 2022 r. do teraz: wynajmuje Pan to samo mieszkanie na podstawie umowy najmu okazjonalnego. Umowa jest regularnie przedłużana, a miejsce zamieszkania nie uległo zmianie.
14) Czy od momentu przyjazdu do Polski w 2022 r. centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?
Odpowiedź: Tak, od stycznia 2022 r.
15) Z którego z krajów zarządza Pan swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od 2022 r.)?
Odpowiedź: Wyłącznic z Polski.
16) Jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miał Pan powiązania gospodarcze z innym krajem niż Polska (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?
Odpowiedź: Od 6 stycznia 2022 r. nie miał Pan żadnych istotnych powiązań gospodarczych z innym krajem niż Polska. Wszystkie Pana interesy dochodowe i majątkowe są skoncentrowane w Polsce. Ponadto formalne zerwanie więzi z krajem pochodzenia potwierdza fakt, że 22 sierpnia 2025 r. oficjalny wyjazd na stałe za granicę z Białorusi został zatwierdzony odpowiednimi stemplami w Pana paszportach oraz Pana dzieci.
17) Czy i jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miał Pan powiązania gospodarcze z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?
Odpowiedź: Tak. Od 6 stycznia 2022 r. wszystkie Pana powiązania gospodarcze koncentrują się wyłącznie w Polsce. Źródło dochodów: prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) w Polsce oraz opłacanie składek ZUS. Pana żona również pracuje w Polsce (jako lekarz -rezydent w szpitalu). Ruchomości: posiadanie dwóch zarejestrowanych w Polsce samochodów osobowych. Rachunki bankowe: posiadanie i korzystanie z polskich firmowych oraz osobistych rachunków bankowych. Inne powiązania: umowa najmu mieszkania, w którym mieszkam z rodziną, oraz umowy abonamentowe na telefon komórkowy.
18) W jakim celu przeprowadził się Pan do Polski:
a) w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę, tzw. rezydencja podatkowa w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje się w Polsce?
b) w celu świadczenia pracy w Polsce;
c) proszę wskazać inne powody;
Odpowiedź: a), b) oraz c) w celu bezpiecznego i stabilnego zamieszkania w Polsce wraz z całą najbliższą rodziną (żoną i dziećmi). Głównym celem była zmiana rezydencji podatkowej na Polskę, prowadzenie tutaj działalności gospodarczej oraz podjęcie przez żonę pracy w zawodzie lekarza. Istotnym powodem było również zapewnienie dzieciom stabilnej przyszłości i uzyskanie przez nie europejskiej edukacji.
19) Z jakiego źródła uzyskiwał Pan dochody w poszczególnych latach, których dotyczy przedmiotowy wniosek, czy były to dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej (jaka forma opodatkowania)? Należy wskazać źródła dla każdego roku podatkowego.
Odpowiedź: W latach, których dotyczy Pana wniosek, zarabiał Pan pieniądze wyłącznie w ramach własnej firmy (jednoosobowej działalności gospodarczej) zarejestrowanej w Polsce. Pana formą podatku w całym tym okresie był ryczałt (stawka 5,5%). Zdecydował Pan, że chciałby skorzystać z „ulgi na powrót” od roku następnego po przeprowadzce do Polski. Lata 2023-2026: własna działalność gospodarcza (ryczałt 5,5%).
20) Czy suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczyła – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?
Odpowiedź: Nie. W latach 2023-2026 wszystkie Pana przychody były opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z treścią pytania przychody te nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu limitu 85 528 zł, w związku z czym limit ten nie został przez Pana przekroczony.
Pytanie
Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, spełnia Pan wszystkie przesłanki ustawowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkujące uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (tzw. ulga na powrót) w odniesieniu do lat podatkowych 2022, 2023, 2024 oraz 2025?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w zaistniałym stanie faktycznym spełnia Pan wszelkie wymogi formalne i materialnoprawne uprawniające Pana do zastosowania zwolnienia podmiotowo-przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (tzw. ulgi na powrót) za lata podatkowe 2022–2025. Skutecznie przeniósł Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (nieograniczony obowiązek podatkowy) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 6 stycznia 2022 r. Jednocześnie w okresie trzyletnim bezpośrednio poprzedzającym rok dokonania rzeczowej przeprowadzki (tj. w latach kalendarzowych 2019, 2020, 2021) nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium RP. Pana charakter pobytu w Polsce w 2019 r. miał wymiar wyłącznie incydentalny, zarobkowy i tymczasowy, z uwagi na specyfikę zatrudnienia w charakterze kierowcy międzynarodowego, przy jednoczesnym utrzymywaniu centrum interesów życiowych (osobistych i rodzinnych) na terytorium Białorusi. Stanowisko to znajduje bezpośrednie odzwierciedlenie w zmaterializowanych dowodach w postaci m.in. decyzji odmownej właściwych organów ds. cudzoziemców w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały z 2019 r., oficjalnie konstatującej brak koncentracji Pana interesów życiowych na terytorium RP w rzeczonym okresie. W latach 2020–2021 Pana fizyczna obecność w RP uległa całkowitemu ograniczeniu bądź ustała. Mając na uwadze powyższe, Pana zdaniem, przychody uzyskiwane przez Pana z pozarolniczej działalności gospodarczej w latach 2022–2025 podlegają w pełni zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości ustawowego limitu w każdym z tych lat.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan być uznany za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się również do przepisów umowy między zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. 1993 r. Nr 120 poz. 534).
Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.
W myśl natomiast art. 4 ust. 2 umowy:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Umowa zawarta między Polską i Białorusią.
Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze.
Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa, a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.
Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Reguły te zawarte są w powołanym wyżej art. 4 ust. 2 Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
W opisie sprawy wskazał Pan, że w latach 2019–2021 wykonywał Pan pracę jako kierowca międzynarodowy (kierowca samochodu ciężarowego), której charakter wiązał się z częstymi podróżami międzynarodowymi oraz przekraczaniem granic państwowych. W 2019 r. wykonywał Pan pracę między innymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jednak pobyt w Polsce miał charakter czasowy i był związany wyłącznie z wykonywaną pracą. Nie posiadał Pan w Polsce stałego miejsca zamieszkania ani nie prowadził gospodarstwa domowego. Korzystał Pan jedynie z tymczasowego zakwaterowania (hostel) w związku z wykonywaną pracą. Pana wjazdy i wyjazdy w 2019 r. miały charakter regularny i krótkoterminowy i wynikały z realizacji przewozów międzynarodowych, co znajduje potwierdzenie w zapisach paszportowych. Pomimo pobytów związanych z pracą regularnie powracał Pan na Białoruś, gdzie znajdowało się Pana centrum życia osobistego i rodzinnego. Na terytorium Białorusi przebywała Pana najbliższa rodzina – żona oraz syn. Wszystkie istotne Pana więzi osobiste i rodzinne były związane z Białorusią. W 2020 r. Pana pobyt na terytorium Polski miał charakter incydentalny i wyniósł łącznie 17 dni. W 2021 r. nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani nie przekraczał jej granicy. W tym okresie nie posiadał Pan ważnej wizy uprawniającej do wjazdu i pobytu w Polsce. W całym okresie 2019–2021 nie posiadał Pan w Polsce stałego miejsca zamieszkania ani centrum interesów życiowych na terytorium Polski. 19 marca 2020 r. na terytorium Republiki Białorusi urodziła się Pana córka, a Pan przebywał wraz z rodziną, prowadząc wspólne gospodarstwo domowe. 6 stycznia 2022 r. wraz z najbliższą rodziną przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od tego momentu Pana centrum interesów życiowych zostało związane z Polską.
W związku z powyższym, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.
Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
Z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że w latach 2019-2021 oraz od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przyjechał Pan do Polski
· Pana powiązania gospodarcze: znajdowały się w latach 2019-luty 2020 w Polsce i na Białorusi, a od lutego 2020 r. do 5 stycznia 2022 r. wyłącznic na Białorusi. W okresie od 2019 r. do lutego 2020 r. uzyskiwał Pan dochody z pracy jako kierowca w polskiej firmie. Od lutego 2020 r. nie posiadał Pan żadnych powiązań gospodarczych ani źródeł dochodów w Polsce. Pana powiązania gospodarcze były związane wyłącznie z Białorusią, gdzie w …. stale mieszkała Pana rodzina. Nie posiadał Pan w tym okresie żadnych istotnych składników majątku, nieruchomości ani zobowiązań kredytowych.
· Pana powiązania osobiste: w latach 2019-2021 oraz do 5 stycznia 2022 r. Pana centrum interesów osobistych i rodzinnych znajdowało się w całości na Białorusi. W …..stale mieszkał Pan w jednym gospodarstwie domowym wraz z Pana żoną oraz małoletnimi dziećmi. Nic prowadził Pan w tym okresie żadnego życia osobistego, towarzyskiego ani społecznego w Polsce. Całe Pana ognisko domowe zostało przeniesione do Polski dopiero 6 stycznia 2022 r., kiedy przyjechał Pan tu na stałe wraz z całą rodziną.
· Pana aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska: nie przynależał Pan do żadnych organizacji ani klubów. Pana aktywność obywatelska ograniczała się wyłącznic do terytorium Białorusi, czego przykładem był udział w wyborach prezydenckich w Republice Białorusi w 2020 r. W Polsce nie prowadził Pan żadnej aktywności społecznej ani politycznej.
Ponadto, wskazał Pan, że zazwyczaj przebywał Pan na Białorusi. W okresie od 1 stycznia 2019 r. do 5 stycznia 2022 r. przebywał Pan na terytorium Polski (oraz w trasach międzynarodowych na terenie UE) łącznie przez 293 dni, a pozostały czas spędził Pan poza Polską (na Białorusi). W podziale na poszczególne lata wyglądało to następująco: W 2019 r. wjeżdżał Pan do Polski regularnie w celach zarobkowych jako kierowca międzynarodowy. Łączny czas trwania Pana kadencji wyniósł około 276 dni. Czas ten obejmował głównie przewozy towarowe i jazdę w trasach po całej Europie, a nie stały pobyt w Polsce. Praktycznie co miesiąc, po zakończeniu pracy, wracał Pan do domu na Białorusi; W 2020 r. Pana pobyt w Polsce miał charakter incydentalny i wyniósł łącznic zaledwie 17 dni (ostatni wyjazd nastąpił 6 marca 2020 r.); W 2021 r. oraz do 5 stycznia 2022 r. spędził Pan w Polsce 0 dni przez 100% czasu mieszkał Pan z rodziną w …. na Białorusi.
Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
Co również istotne w przypadku rozpatrywanej ulgi zauważyć należy, że warunkiem wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest posiadanie przez podatnika m.in. obywatelstwa polskiego, Karty Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej.
Z treści wniosku wynika że na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał Pan obywatelstwo Republiki Białorusi i posiadał Pan ważną Kartę Polaka.
Tym samym, na moment przeniesienia miejsca zamieszkania posiadał Pan Kartę Polaka. Zatem, warunek wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy również Pan spełnił.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
We wniosku wskazał Pan, że nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej ani innego dokumentu wydanego przez białoruski urząd skarbowy. Pana miejsce zamieszkania poza Polską potwierdzają posiadane przez Pana dokumenty, m.in. stały meldunek w …, akt urodzenia córki, dokumenty potwierdzające zatrudnienie Pana żony oraz paszport z zapisami przekroczeń granicy.
Wymienione przez Pana dokumenty co prawda nie stanowią certyfikatu rezydencji, jednakże mogą one stanowić „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia”, o których mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto, oświadczył Pan, że nie korzystał wcześniej z ulgi na powrót, tym samym przesłanka określona w art. 21 ust. 43 pkt 5 omawianej ustawy również jest spełniona.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania (tj. w latach 2022-2025), albo od początku roku następnego (tj. w latach 2023-2026). Zgodnie z Pana wolą, może Pan skorzystać z tej ulgi za lata podatkowe 2022-2025.
Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo