Wnioskodawca, będący synem zmarłego w marcu 2025 r. spadkodawcy, wraz z trzema braćmi odziedziczył majątek, w tym lokal mieszkalny nabyty przez ojca w 1988 r. W wyniku ugody sądowej z marca 2025 r. dotyczącej działu spadku, udział Wnioskodawcy we współwłasności lokalu wzrósł z 1/4 do 1/3, ponieważ jeden z braci zrzekł się udziału. W październiku 2025 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi dwoma braćmi sprzedał lokal. Wnioskodawca…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 grudnia 2025 r. (złożonym 16 grudnia 2025 r.), pismem złożonym 30 grudnia 2025 r. oraz pismem z 13 stycznia 2026 r. (złożonym 19 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W marcu 2025 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy („Spadkodawca”). Pozostawił czterech synów: Wnioskodawcę oraz trzech braci. Postanowieniem Sądu z 2024 r. stwierdzono nabycie spadku po Spadkodawcy - każdy z czterech spadkobierców nabył 1/4 udziału w spadku.
W marcu 2025 r. przed Sądem zawarto ugodę w przedmiocie działu spadku, zgodnie z którą cały majątek spadkowy przyznano Wnioskodawcy oraz dwóm braciom do współwłasności po 1/3 części każdy. Czwarty spadkodawca zrzekł się udziału w spadku i nie otrzymał żadnych składników majątkowych. W konsekwencji udział każdego ze spadkobierców wzrósł z 1/4 do 1/3 (przyrost: 1/12 części masy spadkowej).
W skład spadku wchodzi m.in. lokal mieszkalny. Po dziale spadku lokal stanowił współwłasność Wnioskodawcy oraz pozostałych dwóch braci, po 1/3 części każdy.
W dniu październiku doszło do sprzedaży lokalu przez wszystkich właścicieli (Wnioskodawca oraz dwaj bracia). Lokal nie był wykorzystywany w ramach w działalności gospodarczej przez żadnego ze spadkobierców.
Spadkodawca nabył lokal w 1988 r.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W piśmie z 11 grudnia 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1) Czy posiada Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Odpowiedź: Zamieszkuje Pan poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, zatem nie posiada nieograniczonego obowiązku podatkowego.
2) W jaki sposób (w drodze jakiej czynności prawnej – umowy lub zdarzenia prawnego np. kupno, spadek, darowizna, inna – jaka?) została nabyta przez Pana spadkodawcę, tj. ojca, nieruchomość będąca przedmiotem wniosku, tj. lokal mieszkalny?
Odpowiedź: Według informacji wskazanych w księdze wieczystej, spadkodawca nabył lokal mieszkalny na podstawie umowy sprzedaży.
3) Jakie składniki majątkowe były przedmiotem działu spadku po Pana ojcu?
Odpowiedź: Przedmiotem sądowego działu spadku były lokal mieszkalny oraz nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni 1,2435 ha.
4) Jakie skutki prawnopodatkowe miał dział spadku po Pana ojcu dla wszystkich uczestników działu spadku, w tym dla Pana? Należy wskazać, kto i w jakich udziałach nabył poszczególne nieruchomości/prawa majątkowe w drodze działu spadku, w tym Pan?
Odpowiedź: W drodze działu spadku, każdy ze spadkobierców nabył udział w wysokości 1/3 w każdym składniku będącym przedmiotem sądowego działu spadku.
5) Czy wartość rynkowa nabytych przez Pana składników majątkowych (w tym przedmiotowej nieruchomości położonej w ...) w wyniku działu spadku, mieściła się w udziale jaki przysługiwał Panu w ww. wszystkich składnikach majątkowych przed działem spadku, czy może przekroczyła wartość tego udziału? Czy wskutek działu spadku uzyskał Pan przysporzenie majątkowe ponad przysługujący Panu udział w składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po zmarłym Pana ojcu, poprzez nabycie majątku o większej wartości rynkowej aniżeli przypadająca na Pana wartość rynkowa udziału we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku?
Odpowiedź: Przed działem spadku posiadał Pan udział spadkowy w składnikach wchodzących w skład masy spadkowej wysokości 1/4, a w wyniku sądowego działu spadku wzrósł on do 1/3.
6) Czy dział spadku nastąpił nieodpłatnie, czy też ze spłatą lub dopłatą na rzecz innych spadkobierców lub współwłaścicieli? Które podmioty zostały zobowiązane do dokonania spłaty/dopłaty, a które do otrzymania spłaty/dopłaty, w jakiej wielkości (kwocie), a także których składników majątkowych dotyczyły spłaty i dopłaty?
Odpowiedź: Sądowy dział spadku nastąpił nieodpłatnie.
7) W związku ze wskazaniem we wniosku, że:
W dniu październiku doszło do sprzedaży lokalu przez wszystkich właścicieli… proszę o wskazanie dokładnej daty sprzedaży nieruchomości.
Odpowiedź: Nieruchomość będąca lokalem mieszkalnym została sprzedana w 2025 r.
8) Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wyniku działalności gospodarczej.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 30 grudnia 2025 r. oraz z 13 stycznia 2026 r. wskazał Pan, że zamieszkuje poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, zatem nie posiada Pan nieograniczonego obowiązku podatkowego. Ma Pan obywatelstwo Wielkiej Brytanii i tam się rozlicza.
Pytania (pytania 1 i 2 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 11 grudnia 2025 r.)
1) Czy prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż lokalu w 2025 r. w części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Wnioskodawcę w drodze spadku (1/4) nie stanowi źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, ponieważ 5-letni termin należy liczyć, zgodnie z art. 10 ust. 5 uPIT, od końca roku, w którym Spadkodawca nabył lokal, tj. od 1988 r.?
2) Czy dział spadku dokonany ugodą sądową w marcu 2025 r., w którym udziały właścicieli wzrosły z 1/4 do 1/3, nie prowadzi do nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 uPIT, a w konsekwencji 5-letni termin należy liczyć dla całości sprzedanego udziału od nabycia przez Spadkodawcę?
3) W razie odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 2, czy prawidłowe jest stanowisko, że wyłącznie część udziału odpowiadająca przyrostowi o 1/12 (z tytułu działu spadku) stanowi „nowe nabycie” z datą działu spadku i tylko ta część może stanowić źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT przy sprzedaży w 2025 r.?
Pana stanowisko w sprawie (ad. 1 i ad.2. ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 11 grudnia 2025 r.)
Ad. 1. W części odpowiadającej udziałowi nabytemu przez Pana w drodze spadku (1/4) sprzedaż nie stanowi źródła przychodu, gdyż pięcioletni termin liczy się zgodnie z art. 10 ust. 5 uPIT od końca roku, w którym Spadkodawca nabył lokal, a w dacie sprzedaży termin ten upłynął.
Ad. 2. W Pana ocenie dział spadku dokonany ugodą sądową w marcu 2025 r. nie stanowi dla Pana nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 uPIT, wobec czego pięcioletni termin, o którym mowa w przepisie należy liczyć od dnia nabycia lokalu przez Spadkodawcę.
Ad. 3. Jeżeli Organ uzna, że w części 1/12 doszło do „nowego nabycia”, to tylko ta część podlega reżimowi art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT z datą nabycia przypadającą na dzień działu spadku (marzec 2025 r.).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że zamieszkuje Pan poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, zatem nie posiada nieograniczonego obowiązku podatkowego. Ma Pan obywatelstwo Wielkiej Brytanii i tam się rozlicza.
W związku z powyższym nie posiada Pan nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 4a omawianej ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Zatem, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy zawarte w Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840 ze zm).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy:
Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
Jak stanowi art. 6 ust. 2 Umowy:
Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 ww. Umowy:
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Użycie w umowie sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowanie.
Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów, przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości lub udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.
Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Z opisu sprawy wynika, że 17 marca 2025 r. zmarł Pana ojciec – spadkodawca. Pozostawił czterech synów: Pana oraz trzech braci. Postanowieniem Sądu z 2024 r. stwierdzono nabycie spadku po spadkodawcy - każdy z czterech spadkobierców nabył 1/4 udziału w spadku. W skład spadku wchodzi m.in. lokal mieszkalny. Spadkodawca nabył lokal mieszkalny w 1988 r. na podstawie umowy sprzedaży. Po dziale spadku lokal stanowił współwłasność Pana oraz pozostałych dwóch braci, po 1/3 części każdy. W 2025 r. doszło do sprzedaży lokalu przez wszystkich właścicieli (Pan oraz dwaj bracia). Lokal nie był wykorzystywany w ramach w działalności gospodarczej przez żadnego ze spadkobierców.
Zatem, mając na uwadze brzmienie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, należy w niniejszej sprawie liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę – Pana ojca, który nabył lokal mieszkalny w 1988 r.
Wobec powyższego, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, odpłatne zbycie przez Pana w 2025 r. udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w spadku po ojcu, nie będzie stanowić źródła przychodu, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie niewątpliwie minął. W konsekwencji, nie jest Pan zobowiązany do złożenia zeznania rocznego z tytułu ww. sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym i zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.
Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze działu spadku
W myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy:
Istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.
Stosownie do art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Dział spadku odbywa się według tych samych zasad co zniesienie współwłasności w częściach ułamkowych (art. 210 ˗ 212 w związku z art. 1035 Kodeksu cywilnego).
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich się zwiększa, tj. przekroczona zostaje wartość dotychczas posiadanego udziału w spadku, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w dziedziczonych składnikach majątkowych po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli) należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy wówczas przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego).
Z wniosku wynika, że w marcu 2025 r. przed Sądem zawarto ugodę w przedmiocie działu spadku, zgodnie z którą cały majątek spadkowy przyznano Panu oraz dwóm braciom do współwłasności po 1/3 części każdy. Po dziale spadku lokal stanowił współwłasność Pana oraz pozostałych dwóch braci, po 1/3 części każdy. Czwarty spadkodawca zrzekł się udziału w spadku i nie otrzymał żadnych składników majątkowych. W konsekwencji udział każdego ze spadkobierców wzrósł z 1/4 do 1/3 (przyrost: 1/12 części masy spadkowej). Po dziale spadku lokal stanowił współwłasność Wnioskodawcy oraz pozostałych dwóch braci, po 1/3 części każdy.
W drodze działu spadku, każdy ze spadkobierców nabył udział w wysokości 1/3 w każdym składniku będącym przedmiotem sądowego działu spadku. Przed działem spadku posiadał Pan udział spadkowy w składnikach wchodzących w skład masy spadkowej wysokości 1/4, a w wyniku sądowego działu spadku wzrósł on do 1/3.
W skład spadku wchodzi m.in. lokal mieszkalny. Przedmiotem sądowego działu spadku były lokal mieszkalny oraz nieruchomości gruntowe o łącznej powierzchni 1,2435 ha. Sądowy dział spadku nastąpił nieodpłatnie.
Zatem, w wyniku działu spadku wystąpiło u Pana przysporzenie majątkowe. Nabyte przez Pana składniki majątkowe w wyniku działu spadku przekroczyły wartość udziału w spadku po Pana ojcu, a więc doszło do nabycia, gdyż zwiększył się stan Pana majątku osobistego. Datą nabycia tej części jest – zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – data, w której nastąpił dział spadku, czyli marzec 2025 r.
Wobec tego, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie przez Pana udziału w nieruchomości, nabytego w drodze działu spadku po Pana ojcu, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie ta część przychodu, która odpowiada wartości majątku przekraczającej udział spadkowy.
Dochód z odpłatnego zbycia udziału w przedmiotowej nieruchomości nabytego w drodze działu spadku podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w poniższych przepisach.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Jak stanowi art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
Stosownie do treści art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Zgodnie z art. 30e ust. 5 cyt. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Stosowanie do treści art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za nieprawidłowe, natomiast w pozostałym zakresie uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych spadkobierców.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo