Interpretacja 0113-KDWPT.4011.368.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 5 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką polską, urodzoną w 1991 r. W wieku 9 lat przeniosła się Pani wraz rodzicami do Włoch, w których zamieszkiwała nieprzerwanie do października 2021 r. Weszła Pani w związek małżeński z obywatelem Włoch, z którym wspólnie podjęła decyzję o zmianie miejsca zamieszkania i przeprowadzce do Polski. W ostatnich latach przed przeprowadzką do Polski wynajmowała Pani lokal mieszkalny we Włoszech wspólnie z małżonkiem. Mieszkanie to zostało zdane we wrześniu 2021 r. Protokół zwrotu kluczy do tego lokalu został sporządzony w dniu 4 września 2021 r. Do końca października 2021 r. przebywała Pani na terytorium Włoch w innym miejscu zakwaterowania, po czym ostatecznie opuściła Pani terytorium Włoch. Pracowała Pani zawodowo we Włoszech do 2019 r. Od 2019 r. nie wykonywała Pani pracy zarobkowej - początkowo z powodu ciąży, a następnie w latach 2020–2021 z uwagi na sprawowanie wyłącznej opieki nad małoletnią córką. Składała Pani roczne włoskie deklaracje podatkowe, w tym za rok 2021. Włoski organ podatkowy (….) wydał Pani certyfikat rezydencji podatkowej obejmujący lata 2019–2021.

Posiada Pani następujące dokumenty potwierdzające powyższe fakty:

-       certyfikat rezydencji podatkowej CFR-1 za lata 2019–2021,

-       włoska roczna deklaracja podatkowa za rok 2021.

W listopadzie 2021 r. przybyła Pani do Polski wraz z małżonkiem i córką, zatrzymując się gościnnie w domu Pani matki. Ani Pani, ani Pani małżonek nie posiadali żadnego tytułu prawnego do lokalu, w którym przebywali. Pobyt ten miał charakter wyłącznie przygotowawczy i logistyczny, związany z poszukiwaniem stałego miejsca zamieszkania i organizacją życia rodzinnego na terytorium Polski. W związku z przyjazdem do Polski dopełniła Pani wstępnych formalności administracyjnych uzyskując zameldowanie czasowe. Ponadto, 19 listopada 2021 r. zawarła Pani prywatną polisę ubezpieczeniową obejmującą Panią i córkę wyłącznie w celu zapewnienia ochrony zdrowotnej w okresie przejściowym, przed nabyciem uprawnień do publicznej opieki zdrowotnej. Małżonek nie był objęty tą polisą.

W omawianym okresie, tj. od listopada 2021 r. do kwietnia 2022 r.:

-       nie osiągała Pani żadnych dochodów na terytorium Polski,

-       nie zawarła Pani żadnej umowy o pracę ani umowy cywilnoprawnej z polskim podmiotem,

-       nie posiadała Pani tytułu prawnego do żadnego lokalu mieszkalnego w Polsce (brak umowy najmu, brak własności) - stan ten trwał do sierpnia 2022 r.,

-       nie była Pani objęta polskim ubezpieczeniem społecznym (ZUS) ani zdrowotnym (NFZ),

-       nie pobierała Pani żadnych świadczeń z polskiego systemu zabezpieczenia społecznego (800+ na dziecko było pobierane dopiero od czerwca 2022 r.),

-       nie prowadziła Pani działalności gospodarczej w Polsce.

W maju 2022 r. podjęła Pani pierwszą pracę zawodową w Polsce na podstawie polskiej umowy o pracę. Pani małżonek podjął prace zarobkową 10 stycznia 2022 r. Następnie, po ustabilizowaniu sytuacji zawodowej i rodzinnej, Pani wraz z małżonkiem i córką wprowadziła się w sierpniu 2022 r. do wynajętego mieszkania (Pani mąż mieszkał w nim już od lipca 2022 r). Od tego czasu:

-       całość Pani aktywności zawodowej i gospodarczej koncentruje się na terytorium Polski,

-       osiąga Pani dochody wyłącznie ze źródeł polskich,

-       podlega Pani polskiemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu.

W związku z powyższym, ma Pani zamiar skorzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej: ustawa PIT), czyli z tzw. ulgi na powrót.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

5 lipca 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)  Za jaki okres oczekuje Pani wydania interpretacji, tj. w jakich latach podatkowych chciałaby Pani skorzystać z ulgi (należy wskazać konkretne lata podatkowe)?

Odpowiedź: Chciałby Pani skorzystać z ulgi za lata podatkowe 2022-2025 lub 2023-2026.

2)  Kiedy (należy wskazać konkretny dzień, pełną datę) przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski?

Odpowiedź: 10 stycznia 2022 r. - jest to dzień podjęcia pierwszej pracy zarobkowej w Polsce przez Pani męża, co stanowiło moment ustabilizowania Państwa sytuacji i ostatecznego przeniesienia ośrodka interesów życiowych Państwa rodziny do Polski. Fizyczny przyjazd do Polski miał miejsce w listopadzie 2021 r. ale pobyt ten miał charakter wyłącznie przygotowawczy i tymczasowy.

3)  Czy nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

b)  okres od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania?

Odpowiedź: Potwierdza Pani, nie miała. Przyjazd do Polski w listopadzie 2021 r. miał charakter przygotowawczy względem ostatecznego przeniesienia Pani rezydencji, co nastąpiło 10 stycznia 2022 r. Do czasu podjęcia pracy przez Pani męża Pani pobyt nie charakteryzował się permanentnością. Brak stałego źródła dochodu, własnego lokum (mieszkania) oraz brak uczęszczania córki do polskiej placówki edukacyjnej, aż do 7 lutego 2022 r. stanowią tego potwierdzenie. W przypadku braku podjęcia pracy przez męża w określonym terminie Państwa tymczasowy pobyt w Polsce mógłby się zakończyć. Z uwagi na podjęcie przez męża pracy 10 stycznia 2022 r. – uznała Pani wraz z mężem definitywnie, iż wówczas nastąpiło przeniesienie Państwa rezydencji podatkowej i miejsca zamieszkania (a tym samym ogniska domowego) do Polski. Zwieńczeniem tego faktu było wynajęciem w lipcu 2022 r. własnego mieszkania, w którym zamieszkała Pani z całą rodziną.

4)  Gdzie – w jakim państwie – miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym Pani powróciła na stałe do Polski (zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski) do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Polskę?

Wyjaśniam, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Odpowiedź: Była to Republika Włoska.

5)  W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – miała Pani ściślejsze powiązania gospodarcze (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pani usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.

Odpowiedź: W latach 2018-2020 oraz w 2021 r. (do końca października) Pani najściślejsze powiązania gospodarcze znajdowały się wyłącznie we Włoszech. Pani rozliczenia podatkowe za ten okres (w tym za 2021 r.) odbywały się w całości we Włoszech, z włoskim urzędem skarbowym. Mieszkała Pani w wynajmowanym wspólnie z mężem mieszkaniu we Włoszech (protokół zwrotu kluczy z 4 września 2021 r.). W tym czasie w Polsce nie posiadała Pani żadnych dochodów, majątku, inwestycji ani umów o świadczenie usług. Ponadto, posiadała Pani we Włoszech jedynie standardowy rachunek bankowy bieżący. Nie posiadała Pani żadnych kredytów, pożyczek, inwestycji na giełdzie, papierów wartościowych ani ubezpieczeń na życie z funduszem kapitałowym.

6)  W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – miała Pani ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, żona, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna, sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy to szczegółowo opisać.

Odpowiedź: We Włoszech. Tam koncentrowało się Pani życie osobiste, tam mieszkał Pani mąż oraz córka, co znajduje odzwierciedlenie we włoskich rejestrach państwowych (np. ….). Tam znajdowało się centrum Państwa życia rodzinnego przed podjęciem decyzji o wyjeździe.

7)  W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – zazwyczaj Pani przebywała? Ile dni w tym okresie spędziła Pani w Polsce, a ile poza Polską (w jakim kraju)?

Odpowiedź: Zazwyczaj przebywała Pani we Włoszech (co kategorycznie potwierdza Pani włoski certyfikat rezydencji podatkowej CFR-1 za lata 2019-2021). W 2021 r. spędziła Pani we Włoszech ponad 300 dni (od 1 stycznia do końca października). W Polsce w 2021 r. spędziła Pani jedynie około 60 dni (w listopadzie i grudniu).

8)  W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależała Pani do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.

Odpowiedź: Prowadziła Pani standardowe życie społeczne we Włoszech. Z racji opieki nad małoletnim dzieckiem, Pani życie skupiało się na rodzinie. Nie przynależała Pani do żadnych sformalizowanych organizacji, klubów ani partii politycznych (zarówno we Włoszech, jak i w Polsce).

9)  Czy w którymkolwiek z lat 2018-2020 oraz w 2021 r. – do momentu Pani przyjazdu do Polski, przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?

Odpowiedź: Nie, nie przebywała Pani.

10)  Czy od momentu przyjazdu do Polski w 2021 r. ma Pani w Polsce stałe miejsce zamieszkania?

Odpowiedź: Ostateczna decyzja o osiedleniu się na stałe w kraju została podjęta 10 stycznia 2022 r. Od tego czasu Pani stałym miejscem zamieszkania jest Polska. Do tego czasu Pani pobyt na terytoriom kraju miał jedynie charakter tymczasowy.

11)  Czy od momentu przyjazdu do Polski w 2021 r. centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?

Odpowiedź: Ostateczna decyzja o osiedleniu się na stałe w kraju została podjęta 10 stycznia 2022 r. Od tego czasu Pani centrum interesów życiowych i gospodarczych jest Polska. Do tego czasu Pani pobyt na terytoriom kraju miał jedynie charakter tymczasowy.

12)  Z którego z krajów zarządza Pani swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od 2021 r.)?

Odpowiedź: Co do zasady z Polski ale tylko i wyłącznie z uwagi na fakt fizycznego przebywania na terytorium Polski w tym czasie. Ostateczna decyzja o osiedleniu się na stałe w kraju została podjęta 10 stycznia 2022 r.

13)  Czy i od kiedy Pani córka chodzi do przedszkola/szkoły w Polsce? Proszę wskazać konkretną datę.

Odpowiedź: Córka została oficjalnie zapisana i rozpoczęła uczęszczanie do placówki edukacyjnej w Polsce w dniu 7 lutego 2022 r. (dysponuje Pani dokumentem z placówki). Potwierdza to, że do końca 2021 r. nie podjęła Pani jeszcze decyzji o ostatecznym osiedleniu się w Polsce, a Pani życie rodzinne ustabilizowało się w Polsce dopiero w 2022.

14)  Jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miała Pani powiązania gospodarcze z innym krajem niż Polska (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?

Odpowiedź: Po przyjeździe do Polski pod koniec 2021 r. Pani powiązania gospodarcze nadal pozostawały we Włoszech. Utrzymywali się Państwo z włoskich oszczędności męża. Ponadto posiadała Pani i nadal używała ważnego włoskiego kodu podatkowego (…. - dokument z 31 października 2019 r.) oraz podlegała Pani włoskiej rezydencji podatkowej (certyfikat CFR-1 za 2021 r.). Ponadto, do tego czasu posiadała Pani we Włoszech jedynie standardowy rachunek bankowy bieżący. Nie posiadała Pani żadnych kredytów, pożyczek, inwestycji na giełdzie, papierów wartościowych ani ubezpieczeń na życie z funduszem kapitałowym.

15)  Czy i jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miała Pani powiązania gospodarcze z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pani usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?

Odpowiedź: W 2021 r. po przyjeździe do Polski nie posiadała Pani powiązań gospodarczych z Polską oznaczających przeniesienie ośrodka interesów życiowych. Nie miała Pani tu dochodów, majątku, kont bankowych ani publicznego ubezpieczenia (NFZ). Przebywała Pani gościnnie u matki. Jedynym elementem była prywatna polisa ubezpieczeniowa z 19 listopada 2021 r., którą wykupiła Pani z ostrożności, wyłącznie jako tymczasowe zabezpieczenie medyczne dla Pani i córki na czas pobytu przejściowego. Ostateczne powiązania z Polską powstały u Pani dopiero w 2022 r. (podjęcie pracy przez męża, zapisanie córki do placówki oświatowej oraz wynajem mieszkania z mężem, jak również podjęcie przez Panią pierwszej pracy).

16)  W jakim celu przeprowadziła się Pani do Polski:

a)  w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę, tzw. rezydencja podatkowa w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje się w Polsce?

b)  w celu świadczenia pracy w Polsce?

c)  proszę wskazać inne powody.

Odpowiedź: Głównym celem ostatecznej przeprowadzki było podjęcie zatrudnienia w Polsce (Pani mąż rozpoczął pracę w styczniu 2022 r., Pani w maju 2022 r.) oraz ustabilizowanie życia rodzinnego (co potwierdza zapisanie córki do szkoły w lutym 2022 r oraz wynajęcie mieszkania w lipcu 2022 r.). Pobyt w Polsce w 2021 r. oraz na początku 2022 r. miał cel ściśle przygotowawczy, a definitywnie decyzje o osiedleniu się na stałe w kraju (tj. zmiana rezydencji podatkowej zgodnie z art. 3 ustawy PIT) podjęła Pani dopiero wraz z rozpoczęciem pracy przez Pani męża 10 stycznia 2022 r. co zapewniło Państwa rodzinie stały dochód i stabilizację.

17)  Z jakiego źródła uzyskiwała Pani dochody w poszczególnych latach, których dotyczy przedmiotowy wniosek, czy były to dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej? Należy wskazać źródła dla każdego roku podatkowego.

Odpowiedź: W latach podatkowych, w których zamierza Pani korzystać z ulgi na powrót, Pani dochody pochodzą wyłącznie ze stosunku pracy (umowa o pracę).

18)  Czy suma osiąganych przez Panią przychodów przekroczyła – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?

Odpowiedź: Tak, przekroczyła i prawdopodobnie przekroczy.

19)  Czy korzystała Pani wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót?

Odpowiedź: Nie, nie korzystała Pani.

Pytanie

Czy spełnia Pani warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 21 ust. 43 pkt 2) ustawy PIT, a tym samym może Pani skorzystać z prawa do zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdanie, spełnia Pani warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy PIT, a tym samym może skorzystać z prawa do zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy.

Uzasadnienie stanowiska:

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT: Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

-       w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy PIT: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)  podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

-       nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-       na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że: Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowanie ulgi na powrót, jednym z najważniejszych warunków jest to aby przeniesienie rezydencji podatkowej miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podstawowe kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie PIT.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy PIT: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl natomiast art. 4a ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W tym przypadku przepisy polskiej ustawy PIT należy stosować z uwzględnieniem Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania. z dnia 21 czerwca 1985 r. (dalej: umowa RP-RW).

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

W związku z powyższym należy w tym miejscu odnieść się do art. 4 ust. 1 i 2 umowy RP-RW, które stanowią, że:

1.  W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł położonych w tym Państwie.

2.  Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:

a)  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)  jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;

c)  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;

d)  jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter a)-c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, od 9. roku życia do października 2021 r. mieszkała Pani we Włoszech, natomiast od listopada 2021 r. przebywała w Polsce. Pobyt w Polsce miał jednak charakter przygotowawczy i logistyczny – zamieszkała Pani tymczasowo u swojej matki, dopełniła wstępnych formalności administracyjnych oraz oczekiwała na ustabilizowanie sytuacji rodzinnej i zawodowej, które umożliwiłoby jej przeniesienie się na stałe do Polski. Rozpoczęła Pani pierwszą pracę zarobkową w Polsce (na podstawie umowy o pracę) w maju 2022 r., a Pani maż rozpoczął prace zarobkową w Polsce 10 stycznia 2022 r. i od tego dnia przeniosła Pani do Polski swoje centrum interesów życiowych i gospodarczych, czego następstwem było wynajęcie mieszkania w lipcu 2022 r. Dopiero wówczas podjęta została decyzja o stałym przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Do tego czasu, tj. do 9 stycznia 2022 r., była Pani uważana za włoskiego rezydenta podatkowego, na co wskazują następujące argumenty:

a)  Przez cały 2021 r. Pani centrum interesów gospodarczych i życiowych były Włochy – zgodnie z umową RP-RW;

b)  Zdecydowaną większość 2021 r. przebywała Pani wraz z rodziną we Włoszech – zgodnie z umową RP-RW;

c)  W 2021 r. nie wykonywała Pani pracy zarobkowej – od 2019 r. sprawowała opiekę nad małoletnim dzieckiem. Całość Pani rozliczeń podatkowych za rok 2021 została dokonana we Włoszech;

d)  Posiada Pani certyfikaty rezydencji CFR-1 za lata 2019–2021, które jednoznacznie stwierdzają, że w ww. okresie posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we Włoszech, a tym samym podlegała Pani tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;

e)  10 stycznia 2022 r. przeniosła Pani do Polski centrum swoich interesów życiowych i gospodarczych oraz mieszka nieprzerwanie od tego dnia w Polsce wraz z rodziną;

f)   W 2021 r. przebywała Pani w Polsce krócej niż 183 dni;

g)  Zawarcie 19 listopada 2021 r. prywatnej polisy ubezpieczeniowej miało charakter wyłącznie organizacyjno-logistyczny, podyktowany potrzebą zapewnienia ochrony zdrowotnej córce w okresie przejściowym, i nie stanowi przejawu przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski;

h)  Na marginesie można zaznaczyć, że w 2021 r. ewentualnie mogłaby Pani podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – niemniej nie uzyskała Pani w tym czasie na terenie kraju żadnych przychodów z pracy.

Tym samym, Pani zdaniem, w Pani przypadku spełnione zostały wszystkie warunki umożliwiające skorzystanie z ulgi na powrót:

1.  Nie zamieszkiwał Pani w Polsce przez 3 lata poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania, i od początku tego roku;

2.  Posiada Pani obywatelstwo polskie;

3.  Miała Pani miejsce zamieszkania przez co najmniej 3 lata przed przyjazdem do Polski w państwie członkowskim UE, tj. we Włoszech;

4.  Posiada Pani certyfikat rezydencji dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, tj. za lata 2019 – 2021;

5.  Nie korzystała Pani uprzednio, w całości ani w części, z tego zwolnienia.

Powyższe warunkuję, że może Pani rozpocząć korzystać z ww. ulgi w czterech kolejnych latach podatkowych począwszy od 2022 lub 2023 r.

Podobne stanowisko do powyższego zostało również przedstawione i potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej z 11 maja 2026 r. sygn. 0115-KDWT.4011.85.2026.3.DS. oraz z 30 kwietnia 2026 r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.133.2026.2.MS.

Podsumowując, mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego, w Pani ocenie, należy uznać, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych począwszy od 2022 r. lub od 2023 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy wprowadzającej ulgę na powrót (Dz.U. 2021 r. poz. 2105 ze zm.):

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miejsca zamieszkania miało miejsce po 31 grudnia 2021 r.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy. Przy czym w świetle przepisów regulujących omawiane zwolnienie, znaczenie ma takie przeniesienie miejsca zamieszkania, w wyniku którego podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (zmiana rezydencji podatkowej). Wprost stanowi o tym art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznaną za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ustalając Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się również do przepisów umowy między zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania sporządzona w Rzymie w dniu 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374 ze zm.).

Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. umowy:

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się więc bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. W przypadku, zaś jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem żadnego z tych państw, właściwe organy tych państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Wyjazd do innego państwa wraz z całą rodziną w większości przypadków powodować będzie przeniesienie centrum interesów osobistych do tego państwa.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp.

W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką polską. W wieku 9 lat przeniosła się Pani wraz rodzicami do Włoch, w których zamieszkiwała nieprzerwanie do października 2021 r. Weszła Pani w związek małżeński z obywatelem Włoch, z którym wspólnie podjęła decyzję o zmianie miejsca zamieszkania i przeprowadzce do Polski. W ostatnich latach przed przeprowadzką do Polski wynajmowała Pani lokal mieszkalny we Włoszech wspólnie z małżonkiem. Mieszkanie to zostało zdane we wrześniu 2021 r. Protokół zwrotu kluczy do tego lokalu został sporządzony 4 września 2021 r. Do końca października 2021 r. przebywała Pani na terytorium Włoch w innym miejscu zakwaterowania, po czym ostatecznie opuściła Pani terytorium Włoch. Pracowała Pani zawodowo we Włoszech do 2019 r. Od 2019 r. nie wykonywała Pani pracy zarobkowej - początkowo z powodu ciąży, a następnie w latach 2020–2021 z uwagi na sprawowanie wyłącznej opieki nad małoletnią córką. Składała Pani roczne włoskie deklaracje podatkowe, w tym za rok 2021. Włoski organ podatkowy wydał Pani certyfikat rezydencji podatkowej obejmujący lata 2019–2021. W listopadzie 2021 r. przybyła Pani do Polski wraz z małżonkiem i córką, zatrzymując się gościnnie w domu Pani matki. Pobyt ten miał charakter wyłącznie przygotowawczy i logistyczny, związany z poszukiwaniem stałego miejsca zamieszkania i organizacją życia rodzinnego na terytorium Polski. W związku z przyjazdem do Polski dopełniła Pani wstępnych formalności administracyjnych uzyskując zameldowanie czasowe. Ponadto, 19 listopada 2021 r. zawarła Pani prywatną polisę ubezpieczeniową obejmującą Panią i córkę wyłącznie w celu zapewnienia ochrony zdrowotnej w okresie przejściowym, przed nabyciem uprawnień do publicznej opieki zdrowotnej. Małżonek nie był objęty tą polisą. W maju 2022 r. podjęła Pani pierwszą pracę zawodową w Polsce na podstawie polskiej umowy o pracę. Pani małżonek podjął prace zarobkową 10 stycznia 2022 r. Pani wraz z małżonkiem i córką wprowadziła się w sierpniu 2022 r. do wynajętego mieszkania (Pani mąż mieszkał w nim już od lipca 2022 r).

Ponadto w uzupełnieniu wniosku dodała Pani, że w latach 2018-2020 oraz w 2021 r. (do końca października) Pani najściślejsze powiązania gospodarcze znajdowały się wyłącznie we Włoszech. W okresie tym, również Pani ściślejsze powiązania osobiste były we Włoszech. Tam koncentrowało się Pani życie osobiste, tam mieszkał Pani mąż oraz córka. Tam znajdowało się centrum Państwa życia rodzinnego przed podjęciem decyzji o wyjeździe.

Biorąc pod uwagę opisaną przez Panią sytuację, należy stwierdzić, że zmiana miejsca zamieszkania przez Panią nastąpiła już w 2021 r., tj. w listopadzie 2021 r., kiedy to przybyła Pani do Polski wraz z małżonkiem i córką, świadczą o tym jednoznaczne informacje zawarte we wniosku.

Z wniosku wynika bowiem, że przeprowadziła się Pani do Polski z całą swoją rodziną (mężem i córką), opuściła Pani wynajmowane przez siebie mieszkanie (zdała Pani do niego klucze 4 września 2021 r.), co oznacza, że więzi z Włochami zostały zerwane. W związku z przyjazdem do Polski dopełniła Pani wstępnych formalności administracyjnych uzyskując zameldowanie czasowe.19 listopada 2021 r. zawarła Pani prywatną polisę ubezpieczeniową obejmującą Panią i córkę wyłącznie w celu zapewnienia ochrony zdrowotnej w okresie przejściowym, przed nabyciem uprawnień do publicznej opieki zdrowotnej. Ponadto nie wskazała Pani na jakiekolwiek powiązania z Włochami po przyjedzie do Polski, podała Pani jedynie, że utrzymywała się Pani z oszczędności pochodzących z męża włoskich dochodów. Należy zauważyć, że utrzymywanie się z oszczędności, które zgromadził Pani mąż we Włoszech, nie świadczy o utrzymywaniu centrum interesów osobistych, czy gospodarczych z tym krajem (Włochami), jest to jedynie czynność o charakterze konsumpcyjnym. Przeznaczenie zarobionych wcześniej środków pieniężnych we Włoszech dowodzi jedynie posiadania przez Panią kapitału. Utrzymywanie się z oszczędności jest stanem biernym, natomiast rezydencja podatkowa wymaga posiadania aktualnych powiązań osobistych czy gospodarczych z danym Państwem, co nie zostało jednak we wniosku wskazane. Poza tym skoro, środki finansowe pochodzące z dochodów z Włoch wydawała Pani na bieżące utrzymanie w Polsce, to czynność ta dodatkowo potwierdza, że Pani interesy życiowe i konsumpcyjne koncentrowały się w Polsce.

Biorąc pod uwagę Pani sytuację, w której od listopada 2021 r. Pani powiązania, szczególnie rodzinne, ściśle wiązały się z Polską, należy uznać, że przeniosła Pani ośrodek interesów osobistych do Polski już w 2021 r. Z opisu nie wynika, by podejmowała Pani jakiekolwiek działania, które zmierzałyby do utrzymywania interesów osobistych, czy gospodarczych we Włoszech od momentu przyjazdu do Polski. Jednoznacznie natomiast wskazała Pani, że pobyt w 2021 r. w Polsce miał charakter przygotowawczy i logistyczny, związany z poszukiwaniem stałego miejsca zamieszkania i organizacją przeprowadzki z dzieckiem na terytorium Polski. Zatem, świadczy to o tym, iż Pani plany już w 2021 r. wiązały się z osiedleniem się w Polsce. Oczywiście zrozumiałym jest, że przeniesienie ośrodka życiowego do innego kraju wiąże się z organizacją wielu aspektów życia, m.in. znalezienie mieszkania, czy poszukiwanie pracy, co niekiedy rozłożone jest w czasie. To jednak sam fakt rozpoczęcia przez Pani męża pracy w styczniu 2022 r., czy wynajmu mieszkania nie oznacza, że Pani rezydencja podatkowa w Polsce obowiązuje dopiero od 2022 r.

W związku z powyższym w Pani sytuacji zamiana przez Panią miejsca zamieszkana na terytorium Polski nastąpiła w 2021 r., czyli w okresie kiedy przedmiotowa ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. „ulgi na powrót” nie obowiązywała.

Oznacza to, że nie przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, określonego w powołanym wyżej przepisie.

Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Panią w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Końcowo - w odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, tut. Organ stwierdza, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.