Podatnik jest rozwiedzionym ojcem, który od grudnia 2023 roku samodzielnie wychowuje małoletniego syna w Polsce. Matka dziecka mieszka na Ukrainie, nie uczestniczy w wychowaniu, nie sprawuje opieki ani nie zapewnia wsparcia finansowego. Podatnik posiada miejsce zamieszkania w Polsce i uzyskuje dochody opodatkowane według skali podatkowej, nie prowadzi działalności gospodarczej. W latach 2024 i 2025 wyłącznie on wykonuje władzę rodzicielską, ponosi koszty utrzymania i sprawuje…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Jest Pan ojcem, który samotnie wychowuje dziecko - syna ur. .. 2010 r.
Od dnia … grudnia 2023 r. dziecko stale mieszka z Panem i pozostaje wyłącznie na Pana utrzymaniu.
Z matką dziecka jest Pan po rozwodzie. Matka dziecka na stale zamieszkuje na terytorium Ukrainy i faktycznie nie uczestniczy w wychowaniu dziecka, nie sprawuje codziennej opieki ani władzy rodzicielskiej, a także nie płaci alimentów ani żadnego wsparcia finansowego. Dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce, uzyskane na podstawie Pana pobytu, i stale mieszka z Panem w Polsce. Wszystkie obowiązki wychowawcze, finansowe i opiekuńcze wykonuje Pan samodzielnie.
Uzupełnienie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
W piśmie z 20 grudnia 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że wniosek dotyczy lat podatkowych 2024 oraz 2025. W okresie objętym wnioskiem podlegał i podlega Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej. Nie prowadził i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Wobec Pana ani wobec Pana syna nie miały i nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT ani ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Posiada Pan prawomocny wyrok Sądu o rozwodzie z 2015 r. Po rozwodzie nie wstąpił Pan w ponowny związek małżeński. Nie wychowywał Pan wspólnie dzieci z innym rodzicem ani partnerką. Jest Pan ojcem małoletniego syna. Od dnia … grudnia 2023 r. syn zamieszkuje z Panem na stałe. W stosunku do syna nie została ustanowiona opieka naprzemienna. Brak jest orzeczenia Sądu regulującego opiekę w formie opieki naprzemiennej. W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie Pan faktycznie wykonywał władzę rodzicielską nad synem, sprawował nad nim codzienną opiekę, ponosił pełne koszty jego utrzymania, zabezpieczał jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, uczestniczył w procesie wychowawczym oraz podejmował wszelkie decyzje dotyczące jego życia codziennego, edukacji i zdrowia. Matka dziecka nie uczestniczyła w bieżącym wychowaniu syna, nie sprawowała nad nim stałej opieki oraz nie ponosiła kosztów jego utrzymania. Nie otrzymywał Pan alimentów ani innego wsparcia finansowego ze strony matki dziecka. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z 2023 r. pełnił Pan funkcję tymczasowego opiekuna prawnego Pana siostrzeńca do dnia osiągnięcia przez niego pełnoletności, tj. do dnia … grudnia 2024 r. Powyższa tymczasowa opieka prawna nad Pana siostrzeńcem nie miała wpływu na wykonywanie przez Pana faktycznej i wyłącznej opieki rodzicielskiej nad Pana synem. W okresie objętym wnioskiem faktyczna opieka nad dzieckiem była wykonywana wyłącznie przez Pana.
Pytania (pytanie nr 4 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r.)
1) Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan przesłanki uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o PIT?
2) Czy przysługuje Panu prawo do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko?
3) Czy ma Pan prawo do złożenia korekty deklaracji PIT za 2024 r., aby uwzględnić swój status?
4) Czy w opisanym stanie faktycznym, w latach podatkowych 2024 i 2025, ma Pan prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba samotnie wychowująca dziecko na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Uważa Pan, że spełnia wszystkie przesłanki osoby samotnie wychowującej dziecko, ponieważ:
- wychowuje Pan dziecko całkowicie samodzielnie,
- dziecko mieszka wyłącznie z Panem od … grudnia 2023 r.,
- matka dziecka nie uczestniczy w wychowaniu, nie zamieszkuje w Polsce i nie zapewnia wsparcia finansowego ani opieki,
- dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce uzyskane na podstawie Pana pobytu.
W związku z powyższym uważa Pan, że ma prawo do preferencyjnego rozliczenia podatkowego przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci oraz do korekty deklaracji PIT za rok 2024.
Stanowisko do pytania nr 4 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r.:
Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki do uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie i faktycznie sprawował Pan władzę rodzicielską nad synem, który zamieszkiwał z Panem na stałe od dnia … grudnia 2023 r. Matka dziecka nie uczestniczyła w jego wychowaniu ani nie ponosiła kosztów jego utrzymania, a opieka naprzemienna nie została ustanowiona. Fakt pełnienia przez Pana funkcji tymczasowego opiekuna prawnego siostrzeńca na podstawie postanowienia Sądu nie pozbawia Pana statusu osoby samotnie wychowującej dziecko, gdyż nie miało to wpływu na faktyczne i wyłączne wykonywanie władzy rodzicielskiej nad Pana synem. W związku z powyższym uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:
Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.
Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.
Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.
Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.
Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.
Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan ojcem, który samotnie wychowuje dziecko (syna) urodzonego … 2010 r. Od dnia … grudnia 2023 r. dziecko stale mieszka z Panem i pozostaje wyłącznie na Pana utrzymaniu. Z matką dziecka jest Pan po rozwodzie. Matka dziecka na stale zamieszkuje na terytorium Ukrainy i faktycznie nie uczestniczy w wychowaniu dziecka, nie sprawuje codziennej opieki ani władzy rodzicielskiej, a także nie płaci alimentów ani żadnego wsparcia finansowego. Dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce, uzyskane na podstawie Pana pobytu, i stale mieszka z Panem w Polsce. Wszystkie obowiązki wychowawcze, finansowe i opiekuńcze wykonuje Pan samodzielnie. Nie wychowywał Pan wspólnie dzieci z innym rodzicem ani partnerką. Jest Pan ojcem małoletniego syna. Od dnia … grudnia 2023 r. syn zamieszkuje z Panem na stałe. W stosunku do syna nie została ustanowiona opieka naprzemienna. W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie Pan faktycznie wykonywał władzę rodzicielską nad synem, sprawował nad nim codzienną opiekę, ponosił pełne koszty jego utrzymania, zabezpieczał jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, uczestniczył w procesie wychowawczym oraz podejmował wszelkie decyzje dotyczące jego życia codziennego, edukacji i zdrowia.
Mając na uwadze przedstawiony opis stanu sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro w okresie objętym wnioskiem faktycznie samotnie wychowuje Pan syna, bez udziału drugiego rodzica (matki dziecka), tj. faktycznie samotnie wykonuje Pan władzę rodzicielską wobec syna, a matka dziecka nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu syna, to uznać należy, że spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W kwestii korekty rozliczenia za rok podatkowy 2024, należy wskazać, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.):
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).
Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).
Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ww. ustawy:
Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to na podstawie art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego.
Reasumując, ma Pan prawo do rozliczenia się za 2024 r. w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, określony w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2024 r. Będzie Pan także uprawniony do skorzystania z ww. preferencyjnego rozliczenia za 2025 r., jeżeli nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
• stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo