Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług programistycznych od grudnia 2024 roku, tworząc i rozwijając programy komputerowe jako utwory chronione prawem autorskim. Przenosi on autorskie prawa majątkowe do tych programów na kontrahenta zagranicznego poprzez umowę o świadczenie usług, z wynagrodzeniem rozliczanym miesięcznie fakturami. Działalność…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług programistycznych od 2 grudnia 2024 r. (PKD 62.10.B – Pozostała działalność w zakresie programowania). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako zwolniony podatnik VAT. Forma opodatkowania jaką aktualnie stosuje Wnioskodawca to skala podatkowa.
W ramach tej działalności Wnioskodawca samodzielnie tworzy, rozwija i ulepsza programy komputerowe lub ich części stanowiące utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z każdą wystawioną fakturą Wnioskodawca przenosi na kontrahentów autorskie prawa majątkowe do wytworzonych programów komputerowych na podstawie umowy cywilnoprawnej o współpracy.
Prace te mają charakter twórczy, są systematyczne i prowadzone w celu tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. Wnioskodawca prowadzi prace w zakresie programowania (…), obejmujące zarówno (…), jak i (…), a także integracje (…). Systemy, które Wnioskodawca rozwija, wspierają procesy (…).
Do świadczenia swoich usług Wnioskodawca stosuje technologie takie jak: (…).
Działania Wnioskodawcy obejmują: (…).
Nie są to rutynowe poprawki błędów, lecz nowe, oryginalne moduły i funkcjonalności, odzwierciedlające twórczy wkład intelektualny Wnioskodawcy.
Proces pracy zazwyczaj przebiega w następujących etapach:
1. Doprecyzowanie wymagań – (…);
2. Podział pracy – (…);
3. Implementacja – (…);
4. Przegląd kodu i łączenie – (…);
5. Wdrożenie i testy – (…);
6. Prezentacje dla klienta – (…).
Taki proces zapewnia, że każda funkcjonalność lub moduł powstaje w uporządkowany i udokumentowany sposób, z możliwością jednoznacznego przypisania autorstwa i akceptacji.
Regularnie Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz dochodu przypadającego na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT.
Niektóre z projektów są rozwijane na bazie wcześniej stworzonych rozwiązań, przy czym każdorazowo powstają nowe funkcjonalności i elementy kodu źródłowego.
Umowa podpisana z głównym klientem Wnioskodawcy tj. firmą: (…) jednoznacznie reguluje kwestie przeniesienia praw własności intelektualnej.
Przeniesienie praw do własności intelektualnej szczegółowo opisane jest w paragrafie (…) zawartej umowy. Wnioskodawca deklaruje również, że zrzeka się wszelkich praw związanych z tymi rezultatami, a na mocy tej samej klauzuli zobowiązuję się, bez dodatkowego wynagrodzenia, do udzielania wsparcia w zabezpieczeniu praw własności intelektualnej klienta.
W związku z tym wraz z każdą wystawioną fakturą pełne autorskie prawa majątkowe do wszystkich rezultatów pracy (kod źródłowy, dokumentacja, testy, skrypty) są przenoszone na klienta.
Wniosek dotyczy roku podatkowego 2025, ponieważ współpraca z kontrahentem rozpoczęła się w styczniu 2025 r., a pierwsza faktura za wykonane usługi programistyczne została wystawiona na koniec stycznia 2025.
Ponieważ opisana działalność jest prowadzona w sposób ciągły od stycznia 2025 r., przedstawiony stan faktyczny odnosi się do roku podatkowego 2025 oraz lat następnych, o ile charakter działalności nie ulegnie zmianie.
Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) zarejestrowaną w Polsce oraz Wnioskodawca przebywa nieprzerwanie na terytorium Polski od czerwca 2024 r., tj. powyżej 183 dni w roku podatkowym, a centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się w Polsce.
Działalność Wnioskodawcy ma charakter systematycznej i twórczej pracy w dziedzinie inżynierii oprogramowania, podejmowanej w celu tworzenia oraz ciągłego ulepszania programów komputerowych.
Każdy projekt obejmuje projektowanie, implementację oraz testowanie nowych funkcjonalności, mechanizmów przetwarzania danych lub modeli interakcji użytkownika, przy wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi i technologii programistycznych (…). Prace te są prowadzone w sposób zorganizowany i planowy, dokumentowane za pomocą narzędzi do (…) i prowadzą do powstania nowych lub ulepszonych komponentów oprogramowania, które wcześniej nie istniały. W związku z tym spełniają one cechy prac rozwojowych określonych w art. 5a pkt 40 ustawy, tj. działań polegających na wykorzystaniu dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia lub ulepszania produktów, procesów albo usług.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów (KPiR), zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi.
W kontekście działalności Wnioskodawcy pojęcie „program komputerowy” oznacza zestaw instrukcji zapisanych w językach programowania, takich jak (…), które po uruchomieniu przez komputer realizują określone funkcje logiczne, obliczeniowe lub prezentacyjne.
Każdy taki program stanowi oryginalny utwór programistyczny w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ jest wynikiem indywidualnej i twórczej pracy intelektualnej:
a) Programy komputerowe, które Wnioskodawca tworzy:
W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca tworzy systemy oraz moduły aplikacji (…). Do typowych przykładów należą: (…);
b) Programy komputerowe, które Wnioskodawca rozwija/ulepsza:
Oprócz tworzenia nowych programów, Wnioskodawca rozwija i ulepsza również oprogramowanie istniejące – zarówno swoje, jak i współtworzone w ramach zespołu projektowego. Zakres takich prac obejmuje m.in.: (…).
Prace te mają charakter twórczy i rozwojowy, nie ograniczają się do bieżącego utrzymania systemu, lecz polegają na samodzielnym projektowaniu i implementacji nowych funkcjonalności przy użyciu autorskiego kodu źródłowego;
c) Okres powstawania programów komputerowych:
Programy komputerowe, o których mowa we wniosku, są tworzone i rozwijane od początku 2025 roku do chwili obecnej, w sposób ciągły, w ramach realizowanych projektów dla kontrahenta.
Proces tworzenia oprogramowania ma charakter nieprzerwany – powstają kolejne moduły, funkcjonalności i aktualizacje systemów w toku bieżącej współpracy;
d) Udział w tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych:
Wnioskodawca osobiście uczestniczy zarówno w tworzeniu, jak i rozwijaniu programów komputerowych. Wnioskodawca pracuje w zespole projektowym, w którym każdy programista, w tym Wnioskodawca, odpowiada za zaprojektowanie i implementację konkretnych modułów lub funkcjonalności. Wszystkie fragmenty kodu źródłowego oraz dokumentacja autorstwa Wnioskodawcy stanowią indywidualny, twórczy wkład Wnioskodawcy w powstanie oprogramowania, który następnie – zgodnie z (…) umowy – jest przekazywany kontrahentowi wraz z pełnymi autorskimi prawami majątkowymi. Tym samym Wnioskodawca uczestniczy zarówno we własnych, jak i zespołowych pracach programistycznych, a wkład Wnioskodawcy jest jednoznacznie określony i stanowi samodzielny element programu komputerowego.
W przypadku gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza program komputerowy, Wnioskodawca działa na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej z podmiotem będącym Zleceniodawcą.
Napisany kod źródłowy jest własnością Wnioskodawcy, do momentu wystawienia faktury i tym samym przekazania praw własności do firmy zleceniodawcy. Podmiot ten (kontrahent) jest właścicielem bazowego programu komputerowego, a Wnioskodawca wykonuje prace rozwojowe na jego zlecenie i na jego rzecz, w zakresie określonym w umowie.
Praca Wnioskodawcy polega na twórczym tworzeniu oraz modyfikowaniu kodu źródłowego, stanowiącego nowe lub ulepszone moduły oprogramowania. Po zakończeniu każdej z takich prac autorskie prawa majątkowe do stworzonych lub zmodyfikowanych elementów programu są przenoszone na kontrahenta, zgodnie z (…) zawartej umowy. Tym samym rozwijanie i ulepszanie oprogramowania odbywa się na zlecenie podmiotu będącego jego właścicielem, a rezultaty pracy Wnioskodawcy stają się jego wyłączną własnością wraz z wystawioną przez Wnioskodawcę fakturą.
Choć prace rozwojowe Wnioskodawca prowadzi w ramach istniejącego środowiska programistycznego należącego do kontrahenta, każda wprowadzana przez Wnioskodawcę zmiana polega na stworzeniu nowych, samodzielnych fragmentów kodu źródłowego, które wcześniej nie istniały.
Fragmenty te – tworzone w językach takich jak (…) – wprowadzają nowe funkcjonalności, struktury lub algorytmy, a zatem stanowią odrębne wytwory intelektualne. Fakt, że są one integrowane z istniejącym systemem klienta, nie pozbawia ich twórczego i autonomicznego charakteru. Choć działają w ramach jednego produktu, realizują nowe operacje logiczne, przetwarzanie danych lub zachowania interfejsu, które wcześniej nie były zaimplementowane.
W efekcie nawet jeśli końcowy system stanowi jeden zintegrowany produkt, wkład Wnioskodawcy obejmuje wyodrębnione, nowo stworzone elementy programu, które stanowią nowe prawo własności intelektualnej. Po zakończeniu prac autorskie prawa majątkowe do tych elementów są przenoszone na kontrahenta zgodnie z (…) umowy, a wynagrodzenie z tego tytułu stanowi podstawę przychodu kwalifikowanego w ramach ulgi IP BOX.
W przypadku gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza istniejące oprogramowanie, działania Wnioskodawcy zmierzają do poprawy jego użyteczności, funkcjonalności, wydajności oraz doświadczenia użytkownika. Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę rozwiązania programistyczne różnią się od standardowych, powszechnie dostępnych implementacji tym, że stanowią systemy i moduły tworzone na zamówienie, dostosowane do specyficznych wymagań biznesowych kontrahenta.
W swojej pracy Wnioskodawca stosuje oryginalne połączenia technik programistycznych, wzorców architektonicznych oraz koncepcji przetwarzania danych, dopasowane do indywidualnych potrzeb projektowych.
Przykładowo Wnioskodawca opracowuje: (…).
Powyższe rozwiązania wykraczają poza rutynowe wykorzystanie (…). Ich opracowanie wymaga samodzielnego zaprojektowania oraz implementacji logiki systemowej, w tym określenia przepływu danych, zasad zapewnienia wydajności i niezawodności oraz zachowania systemu w rzeczywistych warunkach pracy.
Oryginalność prac Wnioskodawcy wynika z:
· dostosowywania ogólnych zasad programowania do niestandardowej logiki biznesowej,
· projektowania autorskich modułów i algorytmów zamiast ograniczania się do gotowych narzędzi,
· tworzenia rozwiązań, które mimo integracji z większym systemem zachowują samodzielność funkcjonalną i możliwość ponownego wykorzystania.
W rezultacie wytwarzane i rozwijane przez Wnioskodawcę programy oraz moduły stanowią indywidualnie zaprojektowane rozwiązania programistyczne, wyróżniające się (…), a nie odtworzenie istniejących aplikacji.
Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie istniejącej wiedzy oraz umiejętności w dziedzinie informatyki i inżynierii oprogramowania – w tym w zakresie narzędzi programistycznych, środowisk (…) – w celu planowania, projektowania i tworzenia nowych lub ulepszonych rozwiązań programistycznych.
Każdy projekt wymaga analizy stanu istniejącego, identyfikacji ograniczeń oraz zaplanowania wdrożenia nowych lub usprawnionych funkcjonalności.
Proces ten obejmuje wybór odpowiednich technologii, projektowanie architektury oprogramowania, implementację i testowanie nowych modułów oraz ich integrację z istniejącymi systemami.
Efekty pracy Wnioskodawcy, określane jako „programy komputerowe”, zawsze stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Każdy tworzony przez Wnioskodawcę program lub moduł jest wynikiem samodzielnej i twórczej działalności intelektualnej, obejmującej projektowanie nowych algorytmów, struktur danych lub mechanizmów interakcji użytkownika, które nie istniały przed rozpoczęciem prac. Rezultaty te nie mają charakteru powtarzalnego ani z góry przewidywalnego – ich osiągnięcie wymaga podejmowania szeregu decyzji projektowych i implementacyjnych, takich jak dobór odpowiedniego rozwiązania, struktury logicznej czy architektury systemu, co każdorazowo stanowi przejaw indywidualnej twórczości Wnioskodawcy.
Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe są zatem nowymi, niepowtarzalnymi wytworami intelektualnymi, a nie efektem rutynowych czynności programistycznych. Są twórczym opracowaniem problemu, obejmującym analizę, projekt i realizację nowego rozwiązania, które stanowi nową wartość niematerialną podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Efekty pracy Wnioskodawcy – zarówno nowo tworzone, jak i rozwijane oprogramowanie – zawsze stanowią odrębne programy komputerowe lub ich samodzielne części.
Nawet jeśli tworzone lub rozwijane elementy stanowią część większego systemu, mają one charakter samodzielnych modułów funkcjonalnych, realizujących określone zadania (…). Każdy z tych elementów jest zapisany w kodzie źródłowym i stanowi indywidualny, twórczy wytwór intelektualny, wyróżniający się własną strukturą i logiką działania.
W konsekwencji każdy rezultat działalności programistycznej Wnioskodawcy – niezależnie od tego, czy jest to nowa aplikacja, czy rozwinięcie istniejącego systemu – stanowi odrębny program komputerowy w rozumieniu przepisów prawa autorskiego.
Przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych i rozwijanych przez Wnioskodawcę programów komputerowych następuje na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej z kontrahentem.
Umowa ta w sposób jednoznaczny reguluje zasady przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do oprogramowania oraz jego elementów powstałych w wyniku wykonywania usług.
Zgodnie z postanowieniami (…) umowy, wszelkie rezultaty pracy Wnioskodawcy – w tym kod źródłowy, dokumentacja, testy oraz inne wytworzone materiały – stają się wyłączną własnością kontrahenta z chwilą wystawienia przez Wnioskodawcę faktury, niezależnie od tego, czy podlegają opatentowaniu lub rejestracji w zakresie prawa autorskiego.
Z tą chwilą kontrahent nabywa pełne autorskie prawa majątkowe do korzystania z utworu, jego (…), modyfikacji, rozpowszechniania i wykorzystywania bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Przeniesienie praw nie wymaga każdorazowego podpisywania odrębnych dokumentów – następuje automatycznie, z mocy postanowień umowy, jako integralna część wykonania usługi.
Każda wystawiona przez Wnioskodawcę faktura obejmuje wynagrodzenie za wykonane prace, wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do utworów wchodzących w ich zakres.
Fakt przeniesienia praw potwierdzają:
· zapisy umowy, w szczególności (…) dotyczący przeniesienia praw autorskich,
· wystawione faktury dokumentujące zakończenie i rozliczenie prac,
· oraz dokumentacja projektowa (…), pozwalająca jednoznacznie zidentyfikować zakres przekazanych utworów.
Sposób przeniesienia każdego z autorskich praw majątkowych do tworzonych lub rozwijanych przez Wnioskodawcę programów komputerowych odbywa się zgodnie z wymogami przewidzianymi w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem zasad określonych w art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
Przeniesienie praw jest uregulowane w formie pisemnej w umowie o świadczenie usług zawartej z kontrahentem, która jednoznacznie określa:
· zakres przenoszonych praw,
· moment ich przeniesienia (z chwilą powstania utworu),
· oraz pola eksploatacji, w ramach których kontrahent może korzystać z utworów.
Umowa została zawarta w formie pisemnej, co spełnia wymóg wynikający z art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z którym przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
W konsekwencji przeniesienie praw odbywa się w sposób ważny, skuteczny i w pełni zgodny z obowiązującymi przepisami prawa autorskiego.
Na gruncie zawartej z kontrahentem umowy o świadczenie usług, przeniesienie autorskich praw majątkowych do konkretnego rezultatu pracy Wnioskodawcy następuje z chwilą jego powstania oraz wystawienia faktury, zgodnie z postanowieniami (…) umowy.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest rozliczane okresowo (miesięcznie), w oparciu o zakres wykonanych i zaakceptowanych prac w danym okresie rozliczeniowym.
Każda wystawiona faktura obejmuje przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów programistycznych stworzonych lub rozwiniętych w danym miesiącu.
Wartość wynagrodzenia odpowiada zakresowi i złożoności prac wykonanych w danym okresie, a tym samym obejmuje zapłatę za przeniesienie autorskich praw majątkowych do powstałych rezultatów pracy.
Dokonana przez kontrahenta płatność (po akceptacji faktury) stanowi zatem ekwiwalent finansowy za przeniesienie praw autorskich do konkretnych efektów działalności Wnioskodawcy.
W praktyce Wnioskodawca:
· w trakcie okresu rozliczeniowego prowadzi prace rozwojowe w sposób ciągły,
· na koniec miesiąca wystawia fakturę obejmującą zrealizowane w tym czasie zadania,
· po dokonaniu płatności kontrahent nabywa wszelkie prawa majątkowe do utworów przekazanych w danym okresie.
Umowa zawarta z kontrahentem reguluje wynagrodzenie Wnioskodawcy jako jednolitą miesięczną kwotę, obejmującą zakres prac programistycznych i rozwojowych wykonanych w danym okresie rozliczeniowym.
Wynagrodzenie to stanowi zapłatę za stworzenie oraz przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania (programów komputerowych i ich komponentów) powstałych w wyniku wykonywania usług.
Wnioskodawca otrzymuje zatem przychód wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta autorskich praw majątkowych do rezultatów Jego działalności programistycznej.
Przenoszone prawa obejmują w szczególności prawo do:
· korzystania z utworów we wszystkich polach eksploatacji określonych w umowie (…),
· rozporządzania i udzielania (…) do tych utworów,
· włączania ich do innych systemów i rozwiązań programistycznych.
Wnioskodawca nie otrzymuje odrębnego wynagrodzenia z tytułu innych czynności, takich jak doradztwo, nadzór czy utrzymanie systemów – wszystkie płatności są bezpośrednio związane z tworzeniem i przenoszeniem utworów chronionych prawem autorskim.
Wystawiane przez Wnioskodawcę faktury nie wyodrębniają odrębnie wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do efektów pracy Wnioskodawcy.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy od kontrahenta dotyczy wyłącznie działań związanych z tworzeniem, rozwijaniem oraz przenoszeniem autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.
W związku z tym osiągany przez Wnioskodawcę przychód pochodzi w całości z przeniesienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu przepisów dotyczących IP BOX.
W konsekwencji Wnioskodawca zamierza stosować preferencyjną 5% stawkę podatkową wyłącznie do tej części dochodu, która bezpośrednio dotyczy kwalifikowanego IP – co w praktyce obejmuje całość wynagrodzenia otrzymywanego od kontrahenta, ponieważ cała działalność Wnioskodawcy polega na wytwarzaniu takich praw.
W przypadku, gdyby w przyszłości pojawiły się przychody niezwiązane z kwalifikowanym IP, będą one opodatkowane na zasadach ogólnych, poza reżimem IP BOX.
Umowa zawarta z kontrahentem przewiduje stałe, powtarzalne okresy rozliczeniowe, którymi są miesięczne okresy kalendarzowe. Na koniec każdego miesiąca Wnioskodawca podsumowuje zakres wykonanych i zaakceptowanych prac, a następnie wystawia fakturę obejmującą należne wynagrodzenie za dany okres.
Zakończenie okresu rozliczeniowego ma zatem charakter czasowy, a nie warunkowy – nie jest uzależnione od zakończenia konkretnego etapu prac czy osiągnięcia określonego rezultatu. W ramach danego miesiąca Wnioskodawca realizuje jedną lub kilka funkcjonalności programistycznych (…), które są następnie akceptowane przez kontrahenta w toku bieżącej współpracy. Okres rozliczeniowy ma więc zawsze stały, miesięczny charakter, a rozliczenie następuje na podstawie zakresu wykonanych i przyjętych prac w danym miesiącu.
Wynika to z faktu, że zgodnie z postanowieniami umowy o świadczenie usług, całość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za dany okres rozliczeniowy stanowi zapłatę zarówno za stworzenie, jak i za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego lub rozwiniętego oprogramowania.
Umowa wprost stanowi, że wszystkie rezultaty pracy Wnioskodawcy – w tym kod źródłowy, dokumentacja i inne wytworzone materiały – są przekazywane kontrahentowi wraz z wystawieniem faktury i zapłatą wynagrodzenia.
Osiągane przez Wnioskodawcę przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej stanowią przychody z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wytwarzane i rozwijane przez Wnioskodawcę programy komputerowe oraz ich komponenty stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a uzyskiwane wynagrodzenie jest efektem przeniesienia autorskich praw majątkowych do tych utworów zgodnie z postanowieniami zawartej umowy o świadczenie usług.
Dochód, który Wnioskodawca zamierza opodatkować preferencyjną stawką podatkową 5%, uzyskuje z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów z tytułu opłat licencyjnych, sprzedaży praw jako odrębnych transakcji ani odszkodowań za naruszenie praw własności intelektualnej.
Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z zasadami określonymi w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w oparciu o ponoszone koszty związane z tworzeniem i rozwojem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (programów komputerowych).
Wskaźnik ten Wnioskodawca ustala w oparciu o prowadzoną ewidencję księgową i dokumentację umożliwiającą identyfikację wydatków bezpośrednio związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, takich jak sprzęt komputerowy, licencje oprogramowania czy inne niezbędne narzędzia wykorzystywane w procesie wytwórczym.
Odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca prowadzi od stycznia 2025 r., tj. od momentu uzyskania pierwszych przychodów z tytułu tworzenia i przenoszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (programów komputerowych). Ewidencja jest prowadzona na bieżąco i umożliwia jednoznaczną identyfikację przychodów, kosztów oraz dochodu związanego z poszczególnymi kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, a także ustalenie wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy.
W prowadzonej przez Wnioskodawcę odrębnej ewidencji IP BOX, zgodnej z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
a) Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej – w przypadku Wnioskodawcy każde stworzone lub rozwijane oprogramowanie (bądź jego moduł) jest ujmowane jako odrębne kwalifikowane IP;
b) Wnioskodawca wyodrębnia przychody i koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy, przypadające na każde kwalifikowane IP, w sposób zapewniający prawidłowe określenie kwalifikowanego dochodu oraz wskaźnika nexus.
Prowadzona ewidencja umożliwia jednoznaczne ustalenie dla każdego projektu wysokości przychodów, kosztów oraz osiągniętego kwalifikowanego dochodu.
Kontrahent Wnioskodawcy jest podmiotem zagranicznym. Firma, z którą Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług, jest zarejestrowana w (…).
Wszystkie usługi, w tym tworzenie i przenoszenie autorskich praw majątkowych do oprogramowania, Wnioskodawca realizuje w ramach współpracy B2B pomiędzy jednoosobową działalnością gospodarczą Wnioskodawcy a kontrahentem z siedzibą w (…).
Pomimo że kontrahent Wnioskodawcy jest podmiotem zagranicznym z siedzibą w (…), wszystkie świadczone przez Wnioskodawcę usługi – w tym tworzenie oprogramowania oraz przenoszenie autorskich praw majątkowych – są wykonywane w całości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Prace Wnioskodawca realizuje zdalnie, przy wykorzystaniu narzędzi teleinformatycznych, z miejsca prowadzenia działalności i zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca nie wyjeżdża za granicę w celu wykonywania tych usług – całość działalności programistycznej i twórczej Wnioskodawcy ma miejsce w Polsce.
Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
W piśmie przesłanym 22 grudnia 2025 r. dokonał Pan uzupełnienia opisu faktycznego - udzielił Pan odpowiedzi na zadane pytania, tj. wskazał Pan iż:
Pytanie 1) Czy Pana wniosek dotyczy tylko 2025 r., czy również lat kolejnych?
Odpowiedź: Wniosek dotyczy zarówno roku 2025 jak i lat przyszłych. Forma współpracy z danym kontrahentem nie ulegnie zmianie i nie mają Państwo zamiaru rozwiązywać zawartej umowy.
Pytanie 2) Czy prowadzona przez Pana działalność spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Należy zauważyć, że przedmiotem Pana zapytania jest możliwość zastosowania 5% stawki opodatkowania wobec dochodów uzyskanych z tytułu świadczenia usług wskazanych we wniosku. Przy tak sformułowanym pytaniu, Organ nie rozstrzyga, czy prowadził/ prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową. Informacje w tym zakresie winny być elementem przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Odpowiedź: Jak wynika z art. 5a pkt 38 działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Prace które Wnioskodawca prowadzi we współpracy z danym kontrahentem (…) są pracami rozwojowymi i wykonywane są w sposób systematyczny co wprost wynika z załączonej umowy z kontrahentem. Wnioskodawca składa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, żeby to Urząd wypowiedział się w tej kwestii i określił czy opisany przeze Wnioskodawcę stan faktyczny spełnia warunki do zastosowania ulgi IP-BOX.
Pytanie 3) Z jakiego tytułu określonego w art. 30ca ust. 7 pkt 1-4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osiągnął/osiąga Pan dochód, który zamierza opodatkować preferencyjną stawką podatkową tj:
1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
W opisie sprawy wskazał Pan, że :
(…) wszelkie rezultaty pracy Wnioskodawcy – w tym kod źródłowy, dokumentacja, testy oraz inne wytworzone materiały – stają się wyłączną własnością kontrahenta z chwilą wystawienia przez Wnioskodawcę faktury, (…). Z tą chwilą kontrahent nabywa pełne autorskie prawa majątkowe do (…).
Dochód, który Wnioskodawca zamierza opodatkować preferencyjną stawką podatkową 5%, uzyskuje z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 dochodem z kwalifikowanego IP będzie dochód z odpłatnego zbycia (przeniesienia) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Natomiast przepis art. 30ca ust. 7 pkt 3 dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej. Podkreślić należy, że w takim przypadku nie dochodzi do przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na kontrahenta.
Odpowiedź: Dochody jakie Wnioskodawca uzyskuje pochodzą ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Jak Wnioskodawca wspominał we wniosku uzyskuje dochód z odpłatnego zbycia (przeniesienia) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej do wytworzonego przez Wnioskodawcę kodu źródłowego.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego (tzw. ulgi IP BOX) wobec dochodu osiąganego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, stanowiących kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On przesłanki określone w art. 30ca–30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniające do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego (ulga IP BOX).
W szczególności:
· wytwarzane przez Niego programy komputerowe stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT,
· prowadzona ewidencja pozwala na wyodrębnienie przychodów, kosztów i dochodu dla każdego kwalifikowanego prawa,
· dochód z kwalifikowanego IP powstaje w wyniku sprzedaży (przeniesienia) praw autorskich, co stanowi przychód z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT,
· prace programistyczne są twórcze i rozwojowe, co wypełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
W związku z tym Wnioskodawca ma prawo do zastosowania preferencyjnej 5% stawki PIT (ulga IP BOX) wobec dochodu uzyskanego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy:
Badania naukowe są działalnością obejmującą:
1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z opisu sprawy wynika, że w prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług programistycznych od 2 grudnia 2024 r. (PKD 62.10.B – Pozostała działalność w zakresie programowania). Prowadzi Pan prace w zakresie programowania (…), obejmujące zarówno (…), jak i (…), a także integracje (…). Systemy, które Pan rozwija, wspierają procesy (…). Wskazał Pan, że:
a) W ramach wykonywanej działalności tworzy Pan systemy oraz moduły aplikacji (…). Do typowych przykładów należą: (…);
b) Programy komputerowe, które Pan rozwija/ulepsza: oprócz tworzenia nowych programów, rozwija i ulepsza Pan również oprogramowanie istniejące – zarówno swoje, jak i współtworzone w ramach zespołu projektowego. Zakres takich prac obejmuje m.in.: (…).
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach tej działalności samodzielnie tworzy, rozwija i ulepsza Pan programy komputerowe lub ich części stanowiące utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prace te mają charakter twórczy, są systematyczne i prowadzone w celu tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. Nie są to rutynowe poprawki błędów, lecz nowe, oryginalne moduły i funkcjonalności, odzwierciedlające Pana twórczy wkład intelektualny. Osobiście uczestniczy Pan zarówno w tworzeniu, jak i rozwijaniu programów komputerowych. Pracuje Pan w zespole projektowym, w którym każdy programista, w tym Pan, odpowiada za zaprojektowanie i implementację konkretnych modułów lub funkcjonalności. Wszystkie fragmenty kodu źródłowego oraz dokumentacja Pana autorstwa stanowią indywidualny, twórczy wkład Pana w powstanie oprogramowania, który następnie – zgodnie z (…) umowy – jest przekazywany kontrahentowi wraz z pełnymi autorskimi prawami majątkowymi. Tym samym uczestniczy Pan zarówno we własnych, jak i zespołowych pracach programistycznych, a Pana wkład jest jednoznacznie określony i stanowi samodzielny element programu komputerowego. Pana praca polega na twórczym tworzeniu oraz modyfikowaniu kodu źródłowego, stanowiącego nowe lub ulepszone moduły oprogramowania. Każda wprowadzana przez Pana zmiana polega na stworzeniu nowych, samodzielnych fragmentów kodu źródłowego, które wcześniej nie istniały. (…). Fragmenty te – tworzone w językach takich jak (…) – wprowadzają nowe funkcjonalności, struktury lub algorytmy, a zatem stanowią odrębne wytwory intelektualne. Fakt, że są one integrowane z istniejącym systemem klienta, nie pozbawia ich twórczego i autonomicznego charakteru. Choć działają w ramach jednego produktu, realizują nowe operacje logiczne, przetwarzanie danych lub zachowania interfejsu, które wcześniej nie były zaimplementowane. W efekcie nawet jeśli końcowy system stanowi jeden zintegrowany produkt, Pana wkład obejmuje wyodrębnione, nowo stworzone elementy programu, które stanowią nowe prawo własności intelektualnej.
Wytwarzane przez Pana programy komputerowe są zatem nowymi, niepowtarzalnymi wytworami intelektualnymi, a nie efektem rutynowych czynności programistycznych. Są twórczym opracowaniem problemu, obejmującym analizę, projekt i realizację nowego rozwiązania, które stanowi nową wartość niematerialną podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efekty Pana pracy – zarówno nowo tworzone, jak i rozwijane oprogramowanie – zawsze stanowią odrębne programy komputerowe lub ich samodzielne części. Nawet jeśli tworzone lub rozwijane elementy stanowią część większego systemu, mają one charakter samodzielnych modułów funkcjonalnych, realizujących określone zadania (…). Każdy z tych elementów jest zapisany w kodzie źródłowym i stanowi indywidualny, twórczy wytwór intelektualny, wyróżniający się własną strukturą i logiką działania.
Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wyjaśnił Pan, że Pana prace te mają charakter twórczy, są systematyczne i prowadzone w celu tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. Proces pracy zazwyczaj przebiega w następujących etapach:
1. Doprecyzowanie wymagań – (…);
2. Podział pracy – (…);
3. Implementacja – (…);
4. Przegląd kodu i łączenie – (…);
5. Wdrożenie i testy – (…);
6. Prezentacje dla klienta – (…).
Taki proces zapewnia, że każda funkcjonalność lub moduł powstaje w uporządkowany i udokumentowany sposób, z możliwością jednoznacznego przypisania autorstwa i akceptacji.
Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
Z opisu sprawy wynika, Pana prace te mają charakter twórczy, są systematyczne i prowadzone w celu tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. W przypadku gdy rozwija lub ulepsza Pan istniejące oprogramowanie, Pana działania zmierzają do poprawy jego użyteczności, funkcjonalności, wydajności oraz doświadczenia użytkownika. Tworzone i rozwijane przez Pana rozwiązania programistyczne różnią się od standardowych, powszechnie dostępnych implementacji tym, że stanowią systemy i moduły tworzone na zamówienie, dostosowane do specyficznych wymagań biznesowych kontrahenta. Każdy tworzony przez Pana program lub moduł jest wynikiem samodzielnej i twórczej działalności intelektualnej, obejmującej projektowanie nowych algorytmów, struktur danych lub mechanizmów interakcji użytkownika, które nie istniały przed rozpoczęciem prac. Rezultaty te nie mają charakteru powtarzalnego ani z góry przewidywalnego – ich osiągnięcie wymaga podejmowania szeregu decyzji projektowych i implementacyjnych, takich jak dobór odpowiedniego rozwiązania, struktury logicznej czy architektury systemu, co każdorazowo stanowi przejaw Pana indywidualnej twórczości. W Pana pracy stosuje Pan oryginalne połączenia technik programistycznych, wzorców architektonicznych oraz koncepcji przetwarzania danych, dopasowane do indywidualnych potrzeb projektowych. Przykładowo opracowuje Pan: (…).
Powyższe rozwiązania wykraczają poza rutynowe wykorzystanie gotowych (…). Ich opracowanie wymaga samodzielnego zaprojektowania oraz implementacji logiki
systemowej, w tym określenia przepływu danych, zasad zapewnienia wydajności i niezawodności
oraz zachowania systemu w rzeczywistych warunkach pracy. Oryginalność Pana prac wynika z:
· dostosowywania ogólnych zasad programowania do niestandardowej logiki biznesowej,
· projektowania autorskich modułów i algorytmów zamiast ograniczania się do gotowych narzędzi,
· tworzenia rozwiązań, które mimo integracji z większym systemem zachowują samodzielność funkcjonalną i możliwość ponownego wykorzystania.
W rezultacie wytwarzane i rozwijane przez Pana programy oraz moduły stanowią indywidualnie zaprojektowane rozwiązania programistyczne, wyróżniające się strukturą, logiką wewnętrzną i przeznaczeniem, a nie odtworzenie istniejących aplikacji. Do świadczenia swoich usług stosuje Pan technologie takie jak: (…).
Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
· nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
· łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
· kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
· wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:
· nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
· łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;
· kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
· wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość ww. czynności służy:
· planowaniu produkcji oraz
· projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Jak sam Pan wskazuje we wniosku, w ramach tej działalności samodzielnie tworzy, rozwija i ulepsza Pan programy komputerowe lub ich części stanowiące utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prace te mają charakter twórczy, są systematyczne i prowadzone w celu tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. Nie są to rutynowe poprawki błędów, lecz nowe, oryginalne moduły i funkcjonalności, odzwierciedlające Pana twórczy wkład intelektualny. Pana praca polega na twórczym tworzeniu oraz modyfikowaniu kodu źródłowego, stanowiącego nowe lub ulepszone moduły oprogramowania. Taki proces zapewnia, że każda funkcjonalność lub moduł powstaje w uporządkowany i udokumentowany sposób, z możliwością jednoznacznego przypisania autorstwa i akceptacji.
W przypadku gdy rozwija lub ulepsza Pan istniejące oprogramowanie, Pana działania zmierzają do poprawy jego użyteczności, funkcjonalności, wydajności oraz doświadczenia użytkownika. Tworzone i rozwijane przez Pana rozwiązania programistyczne różnią się od standardowych, powszechnie dostępnych implementacji tym, że stanowią systemy i moduły tworzone na zamówienie, dostosowane do specyficznych wymagań biznesowych kontrahenta. W Pana pracy stosuje Pan oryginalne połączenia technik programistycznych, wzorców architektonicznych oraz koncepcji przetwarzania danych, dopasowane do indywidualnych potrzeb projektowych. Pana rozwiązania wykraczają poza rutynowe wykorzystanie gotowych (…). Ich opracowanie wymaga samodzielnego zaprojektowania oraz implementacji logiki systemowej, w tym określenia przepływu danych, zasad zapewnienia wydajności i niezawodności oraz zachowania systemu w rzeczywistych warunkach pracy. Oryginalność Pana prac wynika z:
· dostosowywania ogólnych zasad programowania do niestandardowej logiki biznesowej,
· projektowania autorskich modułów i algorytmów zamiast ograniczania się do gotowych narzędzi,
· tworzenia rozwiązań, które mimo integracji z większym systemem zachowują samodzielność funkcjonalną i możliwość ponownego wykorzystania.
W rezultacie wytwarzane i rozwijane przez Pana programy oraz moduły stanowią indywidualnie zaprojektowane rozwiązania programistyczne, wyróżniające się strukturą, logiką wewnętrzną i przeznaczeniem, a nie odtworzenie istniejących aplikacji. Pana działalność ma charakter systematycznej i twórczej pracy w dziedzinie inżynierii oprogramowania, podejmowanej w celu tworzenia oraz ciągłego ulepszania programów komputerowych. Każdy projekt obejmuje projektowanie, implementację oraz testowanie nowych funkcjonalności, mechanizmów przetwarzania danych lub modeli interakcji użytkownika, przy wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi i technologii programistycznych (…). Prace te są prowadzone w sposób zorganizowany i planowy, dokumentowane za pomocą narzędzi do (…) i prowadzą do powstania nowych lub ulepszonych komponentów oprogramowania, które wcześniej nie istniały. Prowadzona przez Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie istniejącej wiedzy oraz umiejętności w dziedzinie informatyki i inżynierii oprogramowania – w tym w zakresie narzędzi programistycznych, środowisk (…) – w celu planowania, projektowania i tworzenia nowych lub ulepszonych rozwiązań programistycznych. Każdy projekt wymaga analizy stanu istniejącego, identyfikacji ograniczeń oraz zaplanowania wdrożenia nowych lub usprawnionych funkcjonalności. Proces ten obejmuje wybór odpowiednich technologii, projektowanie architektury oprogramowania, implementację i testowanie nowych modułów oraz ich integrację z istniejącymi systemami.
Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z wniosku i jego uzupełnienia.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1) patent,
2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
8) autorskie prawo do programu komputerowego
– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a+b) x 1,3/a+b+c+d
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Artykuł 30ca ust. 6 tej ustawy stanowi:
W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).
Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Jak wynika z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
· „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74);
· Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. WSA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., sygn. akt I ACa 912/09, niepubl.; wyr. WSA w Łodzi z 27 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa 1157/12).
Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z przedstawionego opisu wynika, że:
Tym samym może Pan, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zeznaniu rocznym za 2025 r. oraz w latach kolejnych, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Zaznaczyć należy w tym miejscu, że o ile podstawą opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatkową jest suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym, to wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnić od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
· stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
· zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo