Interpretacja 0113-KDWPT.4011.5.2026.2.KSM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

·         w części dotyczącej zastosowania zwolnienia przedmiotowego w odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie miejsca postojowego – jest nieprawidłowe;

·         w pozostałej części – jest prawidłowe.     

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:   

Opis stanu faktycznego

W 2019 r., przed upływem pięciu lat, zbył Pan nieruchomość przy ul. ... (Akt Notarialny Repertorium A numer …), do której nabył Pan prawa w drodze Aktu Darowizny (Repertorium A numer …). Złożył Pan zeznanie podatkowe, w którym zobowiązał się Pan przeznaczyć środki ze sprzedaży rzeczonego mieszkania na „własne cele mieszkaniowe” w myśl art. 21 ust. 25 ustawy o PIT, co też Pan uczynił nabywając dwie nieruchomości (Akt Notarialny Repertorium A numer ... a także Akt Notarialny Repertorium A numer …). W toku czynności sprawdzających prowadzonych przez … w 2025 r. po przedstawieniu stosownych dokumentów uprawniających Pana do skorzystania z ulgi, sprawa została zamknięta bez żadnej dodatkowej komunikacji ze strony …. W 2020 r. w maju zbył Pan kolejną nieruchomość (Akt Notarialny Repertorium A numer …) nabytą w drodze Aktu Darowizny o tym samym numerze i również w deklaracji podatkowej zobowiązał się Pan do przeznaczenia środków na „własne cele mieszkaniowe”. W trakcie toczących się obecnie czynności sprawdzających w … okazało się, że w roku ubiegłym nie zaliczono Panu kwoty X  zł na poczet wydatków na własne cele mieszkaniowe argumentując to faktem, iż komórka lokatorska i miejsce postojowe w garażu podziemnym (odpowiednio za kwoty PLN Y i PLN Z, a dot. nieruchomości, której własność potwierdza Akt Notarialny Repertorium A numer …) nie stanowią podstawy do zwolnienia z opodatkowania. W konsekwencji … wzywa Pana do zapłaty podatku od brakującej kwoty wraz z odsetkami. Odnalazł Pan wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygnatura sprawy II FSK 300/22), którego interpretacja przychyla się na korzyść podatnika i stwierdza, iż wydatki na zarówno komórkę lokatorską, jak i miejsce postojowe w garażu podziemnym (o ile stanowią integralną część nieruchomości - co jest prawdą w Pana przypadku) są podstawą do zastosowania ulgi.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

11 marca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)    Dokładnej daty nabycia nieruchomości, którą zbył Pan w maju 2020 r.

Odpowiedź: Nieruchomość zbytą w maju 2020 r. nabył Pan w drodze Aktu Darowizny sporządzonym 28 maja 2019 r.

2)    Jaki tytuł prawny przysługiwał Panu do ww. nieruchomości (lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inny – jaki?) czy była to działka np. rolna, budowlana?

Odpowiedź: Do lokalu zbytego w 2020 r. u przysługiwało Panu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku wielolokalowym.

3)    Na jakie konkretnie cele wydatkował Pan przychód ze sprzedaży ww. nieruchomości dokonanej w maju 2020 r.? Czy wydatkowanie tego przychodu nastąpiło w przeciągu trzech lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym sprzedał Pan nieruchomość?

Odpowiedź: Kwota ze sprzedaży mieszkania w maju 2020 r. posłużyła w całości do zakupu nieruchomości w … (akt notarialny przenoszący własność sporządzony 16 marca 2022 r.), co mieści się w terminie trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym zbył Pan mieszkanie.

4)    Dokładnej daty zakupu komórki lokatorskiej i miejsca postojowego.

Odpowiedź: Komórkę lokatorską i miejsce postojowe w garażu podziemnym nabył Pan wraz z przeniesieniem własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego, które nastąpiło 16 marca 2022 r. podczas podpisania ostatecznego aktu notarialnego.

5)    Czy zakup komórki lokatorskiej i miejsca postojowego nastąpił wraz z nabyciem konkretnego lokalu mieszkalnego?

Odpowiedź:  Zgadza się. Zakup zarówno komórki lokatorskiej, jak i miejsca postojowego w garażu podziemnym nastąpił wraz z nabyciem przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

6)    Czy komórka lokatorska oraz miejsce postojowe są przynależne do tego lokalu mieszkalnego, czy stanowią odrębne od lokalu mieszkalnego nieruchomości?

Odpowiedź: Zarówno komórka lokatorska, jak i miejsce postojowe w garażu podziemnym są przynależne do przedmiotowego lokalu mieszkalnego i znajdują się w jednym budynku. Komórka lokatorska znajduje się na tej samej kondygnacji co lokal mieszkalny, natomiast miejsce postojowe znajduje się na kondygnacji -1 w garażu podziemnym, do którego dostęp mają wyłącznie właściciele mieszkań w budynku.

7)    Czy miejsce postojowe jest wpisane razem z lokalem mieszkalnym do jednej księgi wieczystej, czy ma odrębną księgę wieczystą?

Odpowiedź: Miejsce postojowe nie jest wpisane do księgi wieczystej wraz z lokalem mieszkalnym, natomiast nie została wyodrębniona osobna księga wieczysta dla garażu podziemnego. Prawo do wyłącznego korzystania przez każdoczesnego właściciela przedmiotowego lokalu mieszkalnego z dwóch balkonów oraz miejsca postojowego w garażu podziemnym zostało ustanowione i zapisane w księdze wieczystej budynku wielolokalowego, którego mieszkanie i garaż podziemny są nieodłączną częścią. Reasumując, miejsce postojowe i garaż podziemny nie posiadają odrębnej księgi wieczystej.

8)    Czy komórka lokatorska jest wpisana razem z lokalem mieszkalnym do jednej księgi wieczystej, czy ma odrębną księgę wieczystą?

Odpowiedź: Komórka lokatorska jest wpisana w księdze wieczystej lokalu mieszkalnego w rubryce „pomieszczenia przynależne”.

9)    Czy odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie nastąpiło w drodze wykonywania działalności gospodarczej. Mieszkanie zbył Pan jako osoba fizyczna.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 1 pkt 131 może Pan uznać za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe wydatki poniesione na zakup komórki lokatorskiej i miejsca postojowego związane z zakupionym przez Pana lokalem mieszkalnym?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, jak również w zgodzie z linią orzeczniczą wyroku NSA o sygnaturze II FSK 300/22, komórka lokatorska i miejsce postojowe w garażu podziemnym stanowią integralną część w procesie zakupu nieruchomości na „własne cele mieszkaniowe”. Obecnie zakup komórki lokatorskiej i miejsca w garażu podziemnym przy nabywaniu mieszkania w budynku wielorodzinnym stanowi ogólnie przyjęty standard (zwłaszcza w dużych miastach, takich jak … czy …). Już we wcześniejszym wyroku sądu niższej instancji (WSA w Łodzi; niestety nie posiada Pan dokładnej sygnatury sprawy) wskazano, iż zarówno komórka lokatorska, jak i miejsce w garażu podziemnym są integralnie połączone więzami prawnymi z mieszkaniem i nie stanowią odrębnych własności lokalowych, a dodatkowo w obecnych realiach składowanie rzeczy w komórce czy parkowanie w garażu podziemnym winno być traktowane nie jako "komfort" a standard. Podobny tok rozumowania został przedstawiony w uzasadnieniu do wyżej wspomnianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym to sędzia potwierdził, że korzystanie z miejsca postojowego czy komórki lokatorskiej jest w dzisiejszych czasach standardową praktyką. Uwzględniając powyższe, uważa Pan, że niezaliczenie kosztów poniesionych na ten cel i niezastosowanie wobec nich ulgi za niezasadne i wnioskuje Pan o wydanie decyzji na korzyść podatnika.

Pana zdaniem, w świetle przedstawionych odpowiedzi na pytania uzupełniające do wniosku o interpretację indywidualną złożonego 19 lutego 2026 r. zarówno opis stanu faktycznego, jak i Pana stanowisko w tej sprawie pozostają niezmienne. Pragnie Pan jedynie dodać, że w Pana opinii, mimo iż miejsce postojowe nie jest wpisane w jednej księdze wieczystej z lokalem mieszkalnym, a jedynie w księdze wieczystej całego budynku, nadal spełnia ono przesłanki dot. wydatkowania na własne cele mieszkaniowe, gdyż, podobnie jak komórka lokatorska, pełni nieodłączną funkcję pozwalającą realizować przedmiotowe cele mieszkaniowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.     

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia i sposób ich nabycia.

Z opisu sprawy wynika, że w 2020 r. zbył Pan spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nabyte w 2019 r. w drodze darowizny.

Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.

Stosownie do art. 155 § 1 ww. Kodeksu:

Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny.

Biorąc powyższe pod uwagę, odpłatne zbycie w 2020 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nabytego przez Pana w drodze darowizny w 2019 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ jego odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:

W przypadku gdy zbywaną nieruchomość lub jej część nabyto w drodze darowizny, ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia takiej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na gruncie art. 22 ust. 6d cytowanej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:

Art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P)
gdzie:
D – dochód ze sprzedaży,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości powinna być dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Jednakże ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, również wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy weryfikujący możliwość skorzystania ze zwolnienia, uprawniony jest żądać od podatników przedłożenia dokumentów, z których będzie wynikało, kiedy i przez kogo wydatki zostały poniesione. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy, akt notarialny, dokumenty potwierdzające spłatę kredytu, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 i ust. 30a ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 powołanej ustawy – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Celem takim może być zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy, wydatek poniesiony na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Z opisu sprawy wynika, że kwota ze sprzedaży mieszkania w maju 2020 r. posłużyła w całości do zakupu lokalu mieszkalnego w …. Wraz z przeniesieniem własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego, które nastąpiło 16 marca 2022 r. nabył Pan również komórkę lokatorską i miejsce postojowe w garażu podziemnym. Zakup zarówno komórki lokatorskiej, jak i miejsca postojowego w garażu podziemnym nastąpił wraz z nabyciem przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu np. komórka lokatorska, miejsce postojowe są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy do całej kwoty wydatkowanej na zakup lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym oraz komórką lokatorską uzależniona jest od tego, czy miejsce postojowe oraz komórka lokatorska są przynależne do lokalu mieszkalnego. Jeśli miejsce postojowe oraz komórka lokatorska spełniają ten warunek – wówczas całość wydatków poniesiona na ten cel może zostać uznana za cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli natomiast definicja „pomieszczenia przynależnego” nie jest spełniona, a miejsce postojowe oraz komórka lokatorska stanowią odrębną nieruchomość (tu: odrębne prawo, niezależne od lokalu mieszkalnego) i tym samym może stanowić odrębny przedmiot obrotu, wówczas wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności, która odpowiada wartości samego lokalu mieszkalnego.

W opisie sprawy wskazał Pan, że miejsce postojowe nie jest wpisane do księgi wieczystej wraz z lokalem mieszkalnym, natomiast nie została wyodrębniona osobna księga wieczysta dla garażu podziemnego. Prawo do wyłącznego korzystania przez każdoczesnego właściciela przedmiotowego lokalu mieszkalnego z dwóch balkonów oraz miejsca postojowego w garażu podziemnym zostało ustanowione i zapisane w księdze wieczystej budynku wielolokalowego, którego mieszkanie i garaż podziemny są nieodłączną częścią.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że pomimo tego, że miejsce postojowe jest związane z zakupionym lokalem mieszkalnym i jego nabycie nastąpiło wraz z przeniesieniem własności lokalu mieszkalnego, to nie sposób uznać, że spełnia ono definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Miejsce postojowe – jak wynika z opisu sprawy – nie jest wpisane do jednej księgi wieczystej razem z zakupionym prze Pana lokalem mieszkalnym, lecz zapisane w księdze wieczystej budynku wielolokalowego. Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.

Tym samym zakup miejsca postojowego nie mieści się w dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie może zostać uznany za cel mieszkaniowy uprawniający do zastosowania przedmiotowego zwolnienia.

Natomiast z uwagi na to, iż komórka lokatorska spełnia definicję pomieszczenia przynależnego, na co wskazuje opis sprawy zamieszczony we wniosku - komórka lokatorska jest wpisana w księdze wieczystej zakupionego przez Pana lokalu mieszkalnego w rubryce „pomieszczenia przynależne” - należy uznać, że wydatki przeznaczone na jej zakup dokonany wraz z lokalem mieszkalnym stanowią cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym uprawniają Pana do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zastrzec jednak należy, że zwolnienie od podatku, określone w ww. przepisie, obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w osiągniętym z odpłatnego zbycia przychodzie. Natomiast pozostała część dochodu, odpowiadająca proporcjonalnie przychodowi niewydatkowanemu na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło ww. odpłatne zbycie, podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

W związku z powyższym Pana stanowisko w części dotyczącej zastosowania zwolnienia przedmiotowego w odniesieniu do wydatków poniesionych na nabycie miejsca postojowego jest nieprawidłowe, natomiast w pozostałej części jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zastrzec, że pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pana zapytania).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.