Ulga prorodzinna- wykonywanie władzy rodzicielskiej.
Podatniczka jest matką dwójki małoletnich dzieci, które stale mieszkają z nią i pozostają pod jej codzienną opieką przez zdecydowaną większość roku (powyżej 183 dni). Obojgu rodzicom przysługuje pełnia władzy rodzicielskiej, a ojciec ma ustalone przez sąd kontakty (m.in. co drugi weekend, wakacje, święta), które regularnie wykonuje i płaci alimenty. Matka samodzielnie organizuje życie dzieci (szkoła, opieka medyczna, zajęcia dodatkowe) i ponosi większość kosztów. Ojciec sprawuje…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani matką dwójki małoletnich dzieci:
Dzieci mieszkają z Panią stale i pozostają pod Pani codzienna opieką. Przebywają z Panią przez zdecydowaną większość roku — znacząco powyżej 183 dni w roku.
Obojgu rodzicom przysługuje pełnia władzy rodzicielskiej. Ojciec dzieci ma ustalone orzeczeniem sądu kontakty w wymiarze:
Ojciec dzieci wykonuje te kontakty regularnie oraz płaci alimenty.
Jednocześnie to Pani sprawuję codzienną i realną pieczę nad dziećmi oraz ponosi większość kosztów ich utrzymania. Do Pani bieżących obowiązków należą m.in.:
Ojciec dzieci nie korzystał do tej pory z ulgi prorodzinnej, jednak zapowiedział zamiar odliczania części ulgi w zeznaniu podatkowym, z czym się Pani nie zgadza.
Uważa Pani, że w świetle przepisów i faktycznego stanu rzeczy, prawo do ulgi przysługuje wyłącznie Pani, jako głównemu opiekunowi dzieci.
Uzupełnienie stanu faktycznego
8 kwietnia 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1) Którego roku dotyczy wniosek w zakresie przedstawionego stanu faktycznego?
Odpowiedź: Stan faktyczny dotyczy 2025 r.
2) Kiedy miało miejsce orzeczenie Sądu o kontaktach ojca z dziećmi? Czy dotyczyło tylko ustalenia kontaktów, czy również innych kwestii – należy wyjaśnić jakich? Proszę wskazać datę uprawomocnienia się tego orzeczenia.
Odpowiedź: Orzeczenie Sądu zostało wydane w 2023 r. i uprawomocniło się w dniu 26 kwietnia 2023 r. Orzeczenie reguluje kontakty ojca z dziećmi, pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, wskazuje stałe miejsce zamieszkania dzieci przy matce oraz wysokość alimentów na dzieci płatnych przez ojca.
3) Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek:
a) pozostawała Pani z ojcem dzieci w związku małżeńskim, była po rozwodzie lub w trakcie separacji? Jeśli była Pani po rozwodzie, należy podać datę uprawomocnienia się wyroku rozwodowego?
Odpowiedź: W 2025 r. była Pani po rozwodzie z ojcem dzieci. Wyrok rozwodowy uprawomocnił się w dniu 26 kwietnia 2023 r.
b) ojciec dzieci partycypował w wydatkach związanych z potrzebami dzieci?
Odpowiedź: Ojciec dzieci partycypuje w wydatkach na potrzeby dzieci jedynie w zakresie alimentów oraz zapewnienia potrzeb dzieci w trakcie ustalonych kontaktów (w szczególności wyżywienie w czasie przebywania dzieci z ojcem).
c) ojciec Pani dzieci faktycznie wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do dzieci (uczestniczył w ich wychowaniu, sprawował nad nimi pieczę/opiekę, ponosił koszty ich utrzymania, troszczył się o rozwój fizyczny i duchowy, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, pomagał w edukacji szkolnej, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.)? Należy konkretnie i jednoznacznie określić i opisać jakie czynności i przez jaki okres wykonywane, składały się na wykonywanie władzy rodzicielskiej i wychowywanie dzieci przez ojca Pani dzieci.
Odpowiedź: Ojciec dzieci sprawuje opiekę nad dziećmi wyłącznie w czasie swoich kontaktów. Od momentu rozwodu nie uczestniczył w organizowaniu opieki medycznej dzieci (nie był z dziećmi u lekarza), rzadko i wybiórczo pojawia się na imprezach szkolnych i przedszkolnych. Wydatki związane z wypoczynkiem dzieci ponosi wyłącznie w sytuacjach, gdy dzieci przebywają z nim przez część wakacji lub ferii. Nie finansuje zajęć dodatkowych dzieci ani półkolonii. Wykonywanie władzy rodzicielskiej przez ojca sprowadza się do wyrażenia zgody, lub jej braku w związku z przedstawianymi przez matkę sprawami dotyczącymi dzieci.
d) podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. czy Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. rezydencję podatkową) miała Pani w Polsce?
Odpowiedź: Podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Polska.
e) uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)?
Odpowiedź: Uzyskuje Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej.
f) prowadziła Pani działalność gospodarczą? Jeśli tak – należy wskazać formę opodatkowania tej działalności.
Odpowiedź: W 2025 r. prowadziła Pani działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej.
g) w stosunku do Pani dzieci, miały zastosowanie przepisy:
Odpowiedź: W stosunku do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego), a także ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
h) Czy miejsce zamieszkania Pani małoletnich dzieci było takie samo jak Pani miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny? Czy było inne niż miejsce zamieszkania ojca dzieci?
Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061) miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Odpowiedź: Pani małoletnie dzieci mają miejsce zamieszkania takie samo jak Pani, tj. zamieszkują z Panią na stałe. Miejsce ich zamieszkania jest inne niż miejsce zamieszkania ojca dzieci.
i) Czy zawarła Pani z ojcem dzieci porozumienie dotyczące sposobu korzystania z ulgi na dzieci przez każdego z rodziców w podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeśli tak, prosimy wskazać w jakich proporcjach rodzice ustalili prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi na dziecko.
Odpowiedź: Nie zawarła Pani z ojcem dzieci porozumienia dotyczącego sposobu korzystania z ulgi prorodzinnej. Od momentu rozwodu ulgę na dzieci rozliczała Pani samodzielnie. Ojciec dzieci nie występował wcześniej z wnioskiem ani żądaniem dotyczącym korzystania z ulgi. Dopiero w odniesieniu do 2025 r. zgłosił zamiar skorzystania z ulgi, na co nie wyraża Pani zgody.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci, skoro: dzieci stale mieszkają z Panią, to Pani sprawuję nad nimi codzienną i faktyczną władzę rodzicielską, wykonuje Pani w praktyce obowiązki związane z wychowaniem i opieką nad dziećmi, ojciec dzieci realizuje jedynie kontakty w ograniczonym zakresie i nie uczestniczy w codziennym wychowaniu, nie wyraża Pani zgody na podział ulgi, przepisy mówią o podziale ulgi między rodziców jedynie w przypadku wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, w opisanym stanie faktycznym ma Pani prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej na oboje małoletnich dzieci.
Uzasadnienie:
Art. 27f ust. 1 ustawy o PIT przewiduje ulgę dla podatnika, który wykonuje władzę rodzicielską. Ustawa wymaga faktycznego wykonywania obowiązków rodzicielskich — nie ich wyłącznie formalnego posiadania.
Sporadyczne lub ograniczone kontakty (np. weekendowe) nie stanowią wykonywania władzy rodzicielskiej w rozumieniu tego przepisu. Rodzic realizujący jedynie kontakty nie jest rodzicem wykonującym władzę rodzicielską, a jedynie korzystającym z prawa do kontaktów.
Orzecznictwo sądowe konsekwentnie potwierdza, że:
· prawo do ulgi przysługuje temu z rodziców, który faktycznie wychowuje dziecko
· wykonywanie kontaktów, nawet regularnych, nie jest równoznaczne z wychowaniem.
W Pani przypadku, wszystkie obowiązki związane z codziennym wychowaniem wykonuję wyłącznie Pani – ojciec nie uczestniczy w organizowaniu życia dzieci, edukacji, leczeniu, zajęciach dodatkowych, opiece psychologicznej czy bieżących sprawach szkoły i przedszkola. Ojciec dzieci realizuje jedynie ustalone przez sąd kontakty, które polegają na okresowym przebywaniu z dziećmi. Kontakty te nie stanowią faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej w rozumieniu przepisów podatkowych, lecz jedynie korzystanie z prawa do kontaktów z dzieckiem.
Podział ulgi „po połowie” lub „w ustalonej proporcji” ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy oboje rodzice faktycznie wykonują władzę rodzicielską. W sytuacji, gdy tylko jeden rodzic wykonuje pieczę, ulga przysługuje w całości temu rodzicowi.
Pani stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 stycznia 2025 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.554.2024.3.MD. Powyższa interpretacja w pełni odpowiada Pani sytuacji, w której to Pani sprawuję ciągłą i wyłączną opiekę nad dziećmi, natomiast ojciec uczestniczy jedynie w kontaktach o ograniczonym charakterze.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1) wykonywał władzę rodzicielską;
2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
Na podstawie art. 27f ust. 2a cyt. ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Według art. 27f ust. 2c powołanej ustawy:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2) wstąpiło w związek małżeński.
Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:
Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:
1) osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;
2) osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.
W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) wynika, że:
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Na mocy art. 26 ww. ustawy:
§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) odpis aktu urodzenia dziecka;
2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Jak wskazano powyżej, zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom przysługuje ulga na dzieci małoletnie, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.
Na podstawie art. 92 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2809 ze zm.):
Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
Według art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
Z art. 95 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że:
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.
W świetle art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.
Na gruncie art. 97 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.
Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.
Co istotne, samo płacenie alimentów na dziecko oraz spotkania z małoletnim dzieckiem nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic.
Podkreślenia przy tym wymaga, że separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka. Jednakże, z uwagi na dobro dziecka, Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.
Powtórzyć należy, że warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”.
W pierwszej kolejności – przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy.
Brzmienie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że kwotę tę rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku:
a) w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,
b) w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:
Natomiast w przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy za 2025 r. przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani matką dwójki małoletnich dzieci. Dzieci mieszkają z Panią stale i pozostają pod Pani codzienna opieką. Przebywają z Panią przez zdecydowaną większość roku. Obojgu rodzicom przysługuje pełnia władzy rodzicielskiej. Ojciec dzieci ma ustalone orzeczeniem sądu kontakty, wykonuje je regularnie oraz płaci alimenty. Jednocześnie to Pani sprawuję codzienną i realną pieczę nad dziećmi oraz ponosi większość kosztów ich utrzymania. Do Pani bieżących obowiązków należą m.in.: zaprowadzanie i odbieranie dzieci ze szkoły oraz przedszkola, organizacja i nadzór opieki medycznej, wizyt lekarskich i szczepień, organizowanie zajęć dodatkowych, oraz wspieranie rozwoju pozalekcyjnego, zapewnienie opieki psychologicznej i logopedycznej, uczestnictwo we wszystkich uroczystościach przedszkolnych i szkolnych, bieżąca opieka wychowawcza oraz podejmowanie codziennych decyzji dotyczących życia dzieci. Ojciec dzieci sprawuje opiekę nad dziećmi wyłącznie w czasie swoich kontaktów. Od momentu rozwodu nie uczestniczył w organizowaniu opieki medycznej dzieci (nie był z dziećmi u lekarza), rzadko i wybiórczo pojawia się na imprezach szkolnych i przedszkolnych. Wydatki związane z wypoczynkiem dzieci ponosi wyłącznie w sytuacjach, gdy dzieci przebywają z nim przez część wakacji lub ferii. Nie finansuje zajęć dodatkowych dzieci ani półkolonii. Wykonywanie władzy rodzicielskiej przez ojca sprowadza się do wyrażenia zgody, lub jej braku w związku z przedstawianymi przez matkę sprawami dotyczącymi dzieci.
Zatem w okolicznościach, w których to wyłącznie Pani wykonywała władzę rodzicielską oraz dzieci mieszkały z Panią, to Pani przysługuje za 2025 r. wyłączne prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dzieci wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy.
Dodatkowe informacje
Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo