Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na wydatki poniesione na protezy zębowe i aparat słuchowy.
Podatnik jest 80-letnim emerytem, osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (symbole 05-R, 07-S, 11-I). W latach 2023 i 2024 poniósł wydatki na protezy zębowe (implanty i protezę szkieletową) oraz aparaty słuchowe (z powodu ubytku słuchu 50% i 45%). Posiada faktury i orzeczenie o niepełnosprawności. Nie odliczył wcześniej tych…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej :
- w części dotyczącej wydatków poniesionych na nabycie protez zębowych – jest nieprawidłowe;
- w części dotyczącej wydatków poniesionych na nabycie aparatu słuchowego – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami złożonymi 24 kwietnia 2026 r. i 22 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W roku 2023 i 2024 w wyniku ogromnego bezzębia na szczęce dolnej zaistniała potrzeba usunięcia trzech pozostałych ruszających się zębów i zamontowaniu protezy stałej na dwóch implantach. Aby przywrócić sprawność i ułatwić czynności życiowe, dodatkowo wykonano protezę szkieletową z zatrzaskami mającą na celu odbudowę braków zębowych oraz przywrócenie prawidłowych funkcji żucia.
Ponieważ w tamtym czasie nie posiadał Pan pełnej wiedzy na temat odliczenia od podatku PIT wydatków poniesionych na ww. cele, w zeznaniu podatkowym za tamten okres nie ujął ich Pan w rozliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Obecnie ma Pan sprzeczne wiadomości co do rozliczenia poniesionych kosztów, dlatego prosi Pan o przeanalizowanie Pana prośby i udzielenie wiążącej odpowiedzi. Według Pana z informacji e-mail z Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 lutego 2026 r. wynika, że może Pan rozliczyć te wydatki jednak w Urzędzie Skarbowym zasugerowano Panu, że powinien Pan się zwrócić o indywidualną interpretację do Krajowej Informacji Skarbowej, co powyższym Pan czyni. Nadmienia Pan, że jest 80 -letnim emerytem, osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym.
Uzupełnienie stanu faktycznego
W odpowiedzi na wezwanie pismem z 21 kwietnia 2026 r. uzupełnił Pan opis sprawy:
- W 2023 r. w związku z dużą utratą słuchu (50% i 45%) co w dużym stopniu utrudniało możliwości komunikowania się i porozumiewania, zmuszony był Pan zakupić aparaty słuchowe.
- Interpretacja dotyczy lat 2023 i 2024.
- Od 2007 r. jest Pan emerytem i z tego tytułu do dnia dzisiejszego pobiera Pan świadczenie emerytalne.
- Chce Pan odliczyć wydatki poniesione na zakup aparatu słuchowego i protez zębowych, które Pan poniósł w 2023 r. i 2024 r.
- Posiada Pan wszystkie faktury dokumentujące poniesione wydatki. Zawierają one dane dotyczące zarówno kupującego, jak i sprzedającego oraz kwotę zapłaty.
- Wszystkie wydatki poniósł Pan osobiście.
· Ww. wydatki nie zostały uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych.
- Orzeczenie o niepełnosprawności wydał Powiatowy Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności.
· Ostatnie orzeczenie wydano 12 stycznia 2026 r.
· W orzeczeniu wskazano, że Pana niepełnosprawność datuje się od 4 kwietnia 2013 r.
· Orzeczenie to obowiązywało w latach podatkowych dotyczących Pana sprawy.
- Wykonane protezy i aparaty słuchowe są niezbędne w realizacji Pana potrzeb życiowych. Dzięki nim może Pan słyszeć co się do Pana mówi i co się dzieje w otoczeniu oraz spożywać posiłki.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2026 r. wskazał Pan, że Pana niepełnosprawność datuje się od 2001 r. Przyczyny niepełnosprawności zostały oznaczone symbolami 05-R, 07-S, 11-I. Pana niepełnosprawność polega między innymi na tym, że jako osoba bezzębna miał Pan problemy z żuciem pokarmów co powodowało choroby żołądkowe (refluks i bóle). Natomiast niedosłuch utrudniał funkcjonowanie w kontaktach z osobami bliskimi oraz w załatwianiu spraw urzędowych i bieżących spraw życiowych.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy może Pan odliczyć z podatku PIT wydatki poniesione na wyżej wymienione cele?
Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 24 kwietnia 2026 r.)
Powołując się na e-mailową korespondencję KIS z 25 lutego 2026 r. uważa Pan, że ma prawo złożyć korektę do swojego zeznania podatkowego PIT z 2023 r. i 2024 r., w których to zeznaniach nie uwzględnił Pan faktur za ww. usługi.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2026 r. doprecyzował Pan swoje stanowisko wskazując, że zakupione przez Pana protezy zębowe i aparaty słuchowe były niezbędne do normalnego funkcjonowania. Zapobiegają one dalszemu pogarszaniu się Pana zdrowia i przywróciły możliwość wykonywania czynności życiowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
W myśl art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Wedle art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Jak wynika zaś z art. 26 ust. 7f cyt. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Stosownie do art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z opisu sprawy wynika, że w roku 2023 i 2024 w wyniku ogromnego bezzębia na szczęce dolnej zaistniała potrzeba usunięcia trzech pozostałych ruszających się zębów i zamontowaniu protezy stałej na dwóch implantach. Aby przywrócić sprawność i ułatwić czynności życiowe, dodatkowo wykonano protezę szkieletową z zatrzaskami mającą na celu odbudowę braków zębowych oraz przywrócenie prawidłowych funkcji żucia. Jest Pan osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. W 2023 r. w związku z dużą utratą słuchu (50% i 45%) co w dużym stopniu utrudniało możliwości komunikowania się i porozumiewania, zmuszony był Pan zakupić aparaty słuchowe. Od 2007 r. jest Pan emerytem i z tego tytułu do dnia dzisiejszego pobiera Pan świadczenie emerytalne. Chce Pan odliczyć wydatki poniesione na zakup aparatu słuchowego i protez zębowych, które Pan poniósł w 2023 r. i 2024 r. Posiada Pan wszystkie faktury dokumentujące poniesione wydatki. Zawierają one dane dotyczące zarówno kupującego, jak i sprzedającego oraz kwotę zapłaty. Wszystkie wydatki poniósł Pan osobiście. Ww. wydatki nie zostały uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych. Orzeczenie o niepełnosprawności wydał Powiatowy Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Ostatnie orzeczenie wydano 12 stycznia 2026 r. W orzeczeniu wskazano, że Pana niepełnosprawność datuje się od 4 kwietnia 2013 r. Orzeczenie to obowiązywało w latach podatkowych dotyczących Pana sprawy. Wykonane protezy i aparaty słuchowe są niezbędne w realizacji Pana potrzeb życiowych. Dzięki nim może Pan słyszeć co się do Pana mówi i co się dzieje w otoczeniu oraz spożywać posiłki. Pana niepełnosprawność datuje się od 2001 r. Przyczyny niepełnosprawności zostały oznaczone symbolami 05-R, 07-S, 11-I. Pana niepełnosprawność polega między innymi na tym, że jako osoba bezzębna miał Pan problemy z żuciem pokarmów co powodowało choroby żołądkowe (refluks i bóle). Natomiast niedosłuch utrudniał funkcjonowanie w kontaktach z osobami bliskimi oraz w załatwianiu spraw urzędowych i bieżących spraw życiowych.
Odnosząc się do wydatków na sfinansowanie protez zębowych należy mieć na uwadze wydatki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.
Na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 826 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 930 ze zm) – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 823; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 500 ze zm).
Załącznik do tego rozporządzenia zawiera Wykaz wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie. W wykazie tym nie zostały jednak wymienione protezy zębowe.
Zatem wydatków, które poniósł Pan na ten cel nie sposób zakwalifikować do wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych zaliczone zostały również wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewymienione w ww. wykazie wydatki, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia” zawarte w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych.
Przepis ten nie wskazuje jednak, że potrzeby wynikające z niepełnosprawności mają wynikać wprost z orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności.
Związek pomiędzy nabyciem konkretnego sprzętu, urządzenia lub narzędzia technicznego, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że są one niezbędne w rehabilitacji oraz że ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu a rodzajem niepełnosprawności podatnika istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.
Należy przy tym podkreślić, że niszczenie i utrata uzębienia jest procesem naturalnym, postępującym wraz z wiekiem, co ma miejsce również w Pana sytuacji. W opisie sprawy wskazał Pan bowiem, że w wyniku ogromnego bezzębia na szczęce dolnej zaistniała potrzeba usunięcia trzech pozostałych ruszających się zębów i zamontowaniu protezy stałej na dwóch implantach. Aby przywrócić sprawność i ułatwić czynności życiowe, dodatkowo wykonano protezę szkieletową z zatrzaskami mającą na celu odbudowę braków zębowych oraz przywrócenie prawidłowych funkcji żucia.
Zatem wydatki na zakup protez zębowych nie zostały poniesione stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności, lecz z konieczności zastąpienia zębów, które utracił Pan z przyczyn niezależnych od Pana niepełnosprawności.
Wydatki na zakup protez zębowych nie mieszczą się również w żadnej innej kategorii wydatków wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniających do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
W konsekwencji, nie przysługuje Panu prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych w latach 2023-2024 na zakup protez zębowych w zeznaniach podatkowych składanych za ww. okres, ani też w korektach tych zeznań.
Odnosząc się natomiast do możliwości zaliczenia wydatków na zakup aparatów słuchowych do wydatków na cele rehabilitacyjne, należy odnieść się do wydatków wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z treści tego przepisu wnika, że obejmują one zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych.
W załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie w Grupie P wskazano Wyroby wspomagające słyszenie na zamówienie lub produkowane seryjnie, o kodzie:
· P.01.01 aparat słuchowy na przewodnictwo powietrzne przy jednostronnym ubytku słuchu albo dwa aparaty słuchowe na przewodnictwo powietrzne przy obustronnym ubytku słuchu,
· P.02.01 aparat słuchowy na przewodnictwo kostne przy jednostronnym ubytku słuchu albo dwa aparaty słuchowe na przewodnictwo kostne przy obustronnym ubytku słuchu; z wyłączeniem aparatów słuchowych mocowanych na stałe.
Aparat słuchowy jest urządzeniem, którego typ, rodzaj oraz budowa opiera się na indywidualnym doborze uwzględniającym w szczególności stopień ubytku słuchu. Osobom niepełnosprawnym – niedosłyszącym ułatwia, stosownie do potrzeb wynikających z ich niepełnosprawności, wykonywanie czynności życiowych przez zapewnienie prowadzenia aktywnego i produktywnego życia. Tym samym spełnia kryterium urządzenia, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz zaprezentowany przez Pana opis sprawy, stwierdzić należy, że poniesione przez Pana w 2023 r., udokumentowane fakturami, wydatki na zakup aparatów słuchowych mieszczą się w dyspozycji przepisu art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy.
Odnosząc się końcowo do Pana wątpliwości dotyczących prawa do złożenia korekty zeznania za rok 2023, w którym poniósł Pan wydatki na zakup aparatów słuchowych wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).
Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Zgodnie natomiast z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
Jeżeli zatem, skutkiem dokonanej korekty będzie powstanie nadpłaty, to zgodnie z art. 75 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, należy złożyć wraz ze skorygowanym zeznaniem rocznym również wniosek o jej stwierdzenie do właściwego organu podatkowego.
W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za 2023 r., w którym będzie Pan mógł dokonać odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wskazanej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych w 2023 r. na zakup aparatów słuchowych.
Końcowo wyjaśnić należy, że w świetle przepisów art. 26 ust. 1 pkt 6 i art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają odliczeniu od dochodu, a nie od podatku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Nie analizujemy załączników (dokumentów) podłączonych do wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo