Osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT, zawarła 26 kwietnia 2024 roku umowę dzierżawy gruntu rolnego ze spółką z o.o. na okres 29 lat i 11 miesięcy, z czynszem rocznym w kwocie 50 000 zł i czynszem rezerwacyjnym 1 500 zł. Grunt, będący częścią gospodarstwa rolnego, został wydzierżawiony na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową i nie został…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący uznania, że z tytułu odpłatnej dzierżawy gruntu na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową nie działa Pan jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a czynność ta nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 tej ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca 26 kwietnia 2024 r. jako osoba fizyczna zawarł umowę dzierżawy gruntu rolnego z Sp. z o.o. (dalej: „Dzierżawca”). Umowa dotyczy nieruchomości gruntowej położonej w województwie (…), powiecie (…), gminie (…), obręb (…), działka ewidencyjna nr 1, identyfikator (…), o powierzchni 0,64 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) (dalej: „Grunt”).
Umowa została zawarta na okres 29 lat i 11 miesięcy. Z tytułu umowy przewidziano wynagrodzenie, w tym czynsz dzierżawny w kwocie 50 000 zł rocznie oraz czynsz rezerwacyjny w kwocie 1 500 zł rocznie, płatne zgodnie z postanowieniami umowy.
Grunt został wydzierżawiony w związku z realizacją inwestycji Dzierżawcy polegającej na budowie i eksploatacji infrastruktury związanej z elektrownią wiatrową oraz urządzeniami towarzyszącymi (w szczególności drogami dojazdowymi, przyłączami, liniami, stacjami oraz inną infrastrukturą techniczną), zgodnie z postanowieniami umowy dzierżawy.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 19 lipca 2010 r. Jednocześnie wskazuje, że Grunt objęty umową dzierżawy nie został wprowadzony do majątku firmowego i nie stanowi środka trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej, a umowa dzierżawy została zawarta przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną, poza zakresem tej działalności.
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) od 19 lipca 2010 r.
Grunt w chwili zawarcia umowy dzierżawy stanowił część nieruchomości gruntowej będącej własnością Wnioskodawcy oraz wchodzi w skład gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha, stanowiącego jego własność.
Oprócz czynszu dzierżawnego z tytułu dzierżawy Gruntu Wnioskodawca osiąga również przychody z prowadzonej działalności gospodarczej.
Umowa dzierżawy została zawarta 26 kwietnia 2024 r. z Sp. z o.o. na okres 29 lat i 11 miesięcy.
Grunt został wydzierżawiony na cele inne niż rolnicze, tj. w celu realizacji inwestycji Dzierżawcy związanej z elektrownią wiatrową i infrastrukturą towarzyszącą. Jednocześnie, zgodnie z postanowieniami umowy, przewidziano obowiązek przywrócenia Przedmiotu Dzierżawy do stanu umożliwiającego użytkowanie rolnicze po zakończeniu okresu dzierżawy.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy w opisanym stanie faktycznym, z tytułu odpłatnej dzierżawy Gruntu na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową, Wnioskodawca działa jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a czynność ta stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT?
Pana stanowisko
W Pana ocenie odpłatna dzierżawa gruntu na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową została dokonana poza zakresem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Grunt objęty umową dzierżawy nie stanowi składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie został wprowadzony do majątku firmowego ani nie jest związany funkcjonalnie z prowadzoną działalnością.
Pomimo faktu, że jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, w odniesieniu do opisanej czynności dzierżawy Gruntu nie działa Pan w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji czynność ta nie powinna stanowić odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Według art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) rozumie się każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Jednak usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Definicja świadczenia usług ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w jego działalności gospodarczej.
Przy czym, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów albo świadczenie usług – w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy oraz art. 8 ust. 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwany dalej Kodeksem cywilnym:
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Zatem, biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, że dzierżawa wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy dzierżawy mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe).
Tym samym czynność polegająca na dzierżawie gruntów jest odpłatnym świadczeniem usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 podlega opodatkowaniu.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT, a także posiada Pan grunt rolny – działkę ewidencyjną nr 1.
W 2024 r. jako osoba fizyczna zawarł Pan umowę dzierżawy gruntu rolnego ze spółką, która zamierza realizować na nim inwestycję polegającą na budowie i eksploatacji infrastruktury związanej z elektrownią wiatrową oraz urządzeniami towarzyszącymi (w szczególności drogami dojazdowymi, przyłączami, liniami, stacjami oraz inną infrastrukturą techniczną).
Umowa została zawarta na okres 29 lat i 11 miesięcy. Z tytułu umowy przewidziano wynagrodzenie, w tym czynsz dzierżawy w kwocie 50 000 zł rocznie oraz czynsz rezerwacyjny w kwocie 1 500 zł rocznie, płatny zgodnie z postanowieniami umowy.
Ponadto wskazał Pan, że ww. działka będąca przedmiotem dzierżawy nie stanowi środka trwałego w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
W świetle powołanych przepisów ustawy o VAT dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług wykonywane w ramach działalności gospodarczej. W konsekwencji bez znaczenia pozostaje fakt, że wydzierżawia Pan grunt należący do majątku prywatnego, jak również to, że nie stanowi on środka trwałego w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
Obrót uzyskany z tytułu świadczenia usług dzierżawy opisanego gruntu stanowi obrót z działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku gruntów) w sposób ciągły do celów zarobkowych stanowią działalność gospodarczą. W analizowanej sprawie przesłanki te są spełnione.
Zatem stwierdzić należy, że z tytułu odpłatnej dzierżawy gruntu na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową działa Pan jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1, a czynność ta stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy
Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazuję, że niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
Zatem, wydając interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
1. w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
2. w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo