Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.1012.2025.2.ESZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, czy wniesienie przedsiębiorstwa bez nieruchomości oraz innych składników majątkowych i umów do spółki z o.o. będzie stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (zwany dalej również „Wnioskodawcą”) prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…). Jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Nie jest zarejestrowany do VAT w żadnym innym kraju.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja oraz sprzedaż (...).

Wnioskodawca posiada przedsiębiorstwo, na które aktualnie składają się:

• nieruchomości, na których znajdują się warsztat (przy (…) ) oraz hala warsztatowo-produkcyjna z pomieszczeniami biurowymi (ul. (…)),
• maszyny i narzędzia produkcyjne, jak m.in. tokarki, sprężarki, maszyny odlewnicze, piece, separatory, kabiny lakiernicze,
• inne urządzenia i narzędzia wykorzystywane w produkcji (formy, modele),
• meble biurowe i inne wykorzystywane w działalności,
• środki transportu, w tym samochody osobowe i wózki widłowe,
• zapasy surowców,
• zapasy wyrobów gotowych,
• wyposażenie,
• należności,
• zobowiązania,
• umowy z pracownikami,
• oprogramowanie, licencje,
• umowy: z klientami i dostawcami, leasingu, umowa agencyjna.

Dla potrzeb ewidencji podatkowej w podatku dochodowym Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe.

Wnioskodawca planuje wniesienie przedsiębiorstwa do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka z o.o.”). W zamian za wniesiony aport do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca otrzyma udziały w podniesionym kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W uchwale dotyczącej podwyższenia kapitału zakładowego Spółki z o.o. oraz załącznikach do niej, wymienione zostaną wszystkie składniki wnoszonego przedsiębiorstwa, wraz z określeniem ich wartości rynkowej (w szczególności środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, stanów magazynowych).

Przedmiotem aportu do Spółki z o.o. będzie całe przedsiębiorstwo poza nieruchomościami, które pozostaną własnością prywatną Wnioskodawcy oraz poza składnikami majątkowymi, które nie będę już przydatne w dalszej działalności w ramach Spółki z o.o. i wybranymi umowami. Wyłączone z aportu mają być:

1.    nieruchomości:

a)    budynek warsztatowy przy (…) wraz z częściami składowymi, wyodrębnionymi w ewidencji środków trwałych (jak: powłoka namiotowa);

b)    hala warsztatowo-produkcyjna z pomieszczeniami biurowymi ((…) ) wraz z częściami składowymi, wyodrębnionymi w ewidencji środków trwałych (tj. gruntem, systemem alarmowym, ogrodzeniem, halą namiotową, wiatą wewnątrzzakładową, systemem klimatyzacji);

2.    maszyny i narzędzia, nieprzydatne w działalności, niesprawne, przeznaczone do utylizacji, jak:

a)    Tokarka (...),

b)    Sprężarka (...),

c)    Oczyszczarka (...),

d)    Lampa LED (...),

3.    umowy:

a)    leasingu samochodu osobowego zawartej z (...) (dot. (...)) – który tylko częściowo wykorzystywany był w działalności przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu,

b)    umowa agencyjna z 1 października 2025 r dotycząca pośrednictwa w sprzedaży i zawieraniu umów z klientami przedsiębiorstwa Wnioskodawcy) – której okres obowiązywania kończy się 31 grudnia 2025 r.; ewentualna dalsza współpraca będzie kontynuowana na podstawie nowej umowy, którą zawrze Spółka z o.o. (krótki okres obowiązywania umowy – 3 miesiące - powoduje, iż wnoszenie jej aportem wraz z przedsiębiorstwem jest bezcelowe),

c)    umowy na media – prąd, gaz, telefony i Internet – te umowy zostaną zawarte bezpośrednio przez Spółkę – w celu skorzystania z nowych taryf i ofert.

Jednocześnie jednak z wniesieniem aportu pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką z o.o. zostanie zawarta umowa najmu wymienionych wyżej nieruchomości, które pozostaną w majątku prywatnym Wnioskodawcy, dzięki którym Spółka z o.o. będzie mogła realnie z nich korzystać i kontynuować działalność otrzymanego tytułem aportu przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo wniesione aportem do Spółki z o.o. (bez nieruchomości i maszyn, które nie nadają się do użytku oraz umów, których okres obowiązywania się kończy lub które nie są kluczowe dla prowadzonej działalności albo w odniesieniu do których Spółka ma zamiar skorzystać z nowej oferty) będzie kontynuowało działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę, będzie miało zdolność do niezależnego działania, jako samodzielny podmiot. Będzie posiadało tytuł do nieruchomości, na których będzie kontynuowana działalność gospodarczą Wnioskodawcy, tj. umowę najmu. Spółka z o.o. będzie korzystała ze wszystkich nieruchomości wykorzystywanych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności.

Oznacza to, że przedmiotem planowanego wniesienia aportu do Spółki z o.o. będą elementy wymienione w art. 55(1) Kodeksu Cywilnego definiujące przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Wyłączenie nieruchomości z przedmiotu aportu nie wpłynie w żaden sposób na ocenę wnoszonego aportu jako przedsiębiorstwa - w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu Cywilnego. Przedmiotowe nieruchomości będą nadal wykorzystywane w ramach działalności przedsiębiorstwa. Prawo do korzystania z nieruchomości niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej można uzyskać również w innej formie, jak np. poprzez wynajem czy dzierżawę, co w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie miało miejsce.

Przedmiotem działalności przedsiębiorstwa, które będzie stanowiło aport jest działalność produkcyjna, która dla swojego działania nie wymaga prawa własność do nieruchomości, na których prowadzi swoją działalność. Prawo to nie jest niezbędne dla uznania, że przedmiotem wkładu jest przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu Cywilnego.

Poza wymienionymi nieruchomościami, umowami, które nie są niezbędne w prowadzonej działalności oraz maszynami i narzędziami, które są niezdatne do użytku, w ramach aportu zostaną przeniesione wszelkie składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, które są niezbędne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W szczególności będzie to niezbędne zaplecze techniczne, surowce, zapasy, pracownicy, środki pieniężne, baza dostawców i nabywców, należności i zobowiązania, know-how i licencje.

Podkreślić należy również, że na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone składniki majątkowe (przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorstwo posiada własne założenia finansowe i zasady, których realizacja będzie kontynuowana przez Spółkę z o.o.

Wnioskodawca zatrudnia pracowników, którzy po wniesieniu przedsiębiorstwa aportem do Spółki z o.o., będą zatrudnieni w Spółce z o.o. Z punktu widzenia prawa pracowniczego dojdzie do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23(1) Kodeksu Pracy.

Spółka z o.o. po otrzymaniu aportu będzie mogła samodzielnie powadzić działalność gospodarczą w obszarze i zakresie analogicznym do tego, jaki obecnie prowadzi Wnioskodawca. Działalność przedsiębiorstwa będzie prowadzona nieprzerwanie.

Wnioskodawca posiada listę stałych kontrahentów, w tym przede wszystkim nabywców oraz dostawców, jak również aktywa niezwiązane z nieruchomościami tj. wartości niematerialne i prawne, środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane na potrzeby tej działalności.

W oparciu o te składniki działalność prowadzona obecnie przez Wnioskodawcę będzie kontynuowana przez Spółkę z o.o.

Po dokonaniu aportu przedsiębiorstwa do Spółki z o.o., Wnioskodawca nie będzie kontynuował prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej. Będzie zajmował się wynajmem nieruchomości własnych, tj. tych wyłączonych z przedsiębiorstwa wnoszonego do Spółki z o.o. (w ramach najmu prywatnego). Najem, stanowić będzie w świetle ustawy o VAT, działalność gospodarczą, zatem czynności te Wnioskodawca będzie opodatkowywał VAT.

Nieruchomości nie będą przedmiotem aportu w celu zabezpieczenia tych nieruchomości przed ryzykami związanymi z działalnością operacyjną przedsiębiorstwa, jak również zabezpieczenia źródła dochodu Wnioskodawcy. Podejmowane kroki dotyczące zmiany formy działalności i aportu do spółki mają bowiem także na celu przeprowadzenie sukcesji prowadzonej działalności przez Wnioskodawcę na rzecz 3 synów Wnioskodawcy – nie byłoby to możliwe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej. Wobec tego, że Wnioskodawca chce wycofać się z aktywnego prowadzenia działalności na rzecz synów, poprzez najem nieruchomości zapewni sobie bieżące źródło dochodu. Z tych względów, nieruchomości nie będą przedmiotem aportu przedsiębiorstwa do Spółki z o.o., ale będą przedmiotem najmu po dokonaniu aportu.

Spółka z o.o. będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności Wnioskodawcy. W ramach aportu uzyska wszystkie niezbędne składniki wymagane do prowadzenia tej działalności w tym również prawo do korzystania z nieruchomości, na których obecnie prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Spółka z o.o. nie będzie musiała angażować innych składniki majątkowych niebędących przedmiotem aportu (poza nieruchomościami), ani podejmować dodatkowych działań faktycznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1)

Czy aport przedsiębiorstwa bez nieruchomości oraz innych składników majątkowych i umów wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego do Spółki z o.o. stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, w związku z czym czynność ta nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT,

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT:

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu Cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

Sformułowanie zawarte w przepisie art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to przepis art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze pewnych elementów. „Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości” (tak w wyroku NSA z 27 marca 2008 r., sygn. II FSK 1896/11).

Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:

• zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
• faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Aby ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować zarówno to, jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa.

W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca posiada przedsiębiorstwo, na które składają się:

• nieruchomości;
• maszyny i narzędzia produkcyjne, jak m.in. tokarki, sprężarki, maszyny odlewnicze, piece, separatory, kabiny lakiernicze;
• inne urządzenia i narzędzia wykorzystywane w produkcji (formy, modele),
• meble biurowe i inne wykorzystywane w działalności,
• środki transportu, w tym samochody osobowe i wózki widłowe,
• zapasy surowców,
• zapasy wyrobów gotowych,
• wyposażenie,
• należności,
• zobowiązania,
• umowy z pracownikami,
• umowy: z klientami i dostawcami, leasingu, umowa agencyjna, na media.

Wnioskodawca planuje wniesienie przedsiębiorstwa (prowadzonego w formie indywidualnej działalności gospodarczej) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W zamian za wniesiony aport do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, Wnioskodawca otrzyma udziały w podniesionym kapitale zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Przedmiotem aportu do Spółki z o.o. będzie całe przedsiębiorstwo poza nieruchomościami, które pozostaną własnością Wnioskodawcy, tymi składnikami majątku, które nie są niezbędne w prowadzonej działalności jak narzędzia i maszyny przeznaczone do utylizacji oraz umowami, których okres obowiązywania wkrótce się kończy (umowa agencyjna) lub nie są niezbędne w prowadzonej działalności (umowa leasingu samochodu osobowego w użytku mieszanym).

Jednocześnie jednak wraz z wniesieniem aportu pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką z o.o. zostanie zawarta umowa najmu przedmiotowych nieruchomości, dzięki której Spółka z o.o. będzie mogła realnie z nich korzystać i kontynuować działalność otrzymanego tytułem aportu przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, wyłączenie nieruchomości (czy innych wymienionych składników majątku i umów) z przedmiotu aportu nie wpłynie w żaden sposób na ocenę wnoszonego aportu jako przedsiębiorstwa - w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu Cywilnego. Przedmiotowe nieruchomości będą nadal wykorzystywane w ramach działalności przedsiębiorstwa.

Z punktu widzenia prawa pracowniczego dojdzie również do przejścia zakładu pracy zgodnie z art. 23¹ Kodeksu Pracy.

Poza wymienionymi nieruchomościami w ramach aportu zostaną przeniesione wszelkie jego składniki, które są niezbędne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W szczególności będzie to niezbędne zaplecze techniczne, surowce, zapasy, pracownicy i zleceniodawcy, środki pieniężne, baza dostawców i nabywców, należności i zobowiązania. Przedsiębiorstwo posiada listę stałych kontrahentów, w tym przede wszystkim nabywców oraz dostawców, jak również aktywa niezwiązane z nieruchomościami tj. wartości niematerialne i prawne, środki trwałe i wyposażenie wykorzystywane na potrzeby tej działalności.

Co do zasady - zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres zbywanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.

W przedmiotowej jednak sprawie planowana transakcja ma polegać na dokonaniu aportu wszystkich składników majątku związanych z przedsiębiorstwem. Wprawdzie na Spółkę z o. o. nie przejdą nieruchomości, wskazane umowy oraz niezdatne do użytku maszyny i narzędzia, jednakże nieruchomości - będą przedmiotem najmu po dokonaniu aportu.

Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11: „Żaden z przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia - otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do przywoływanych powyżej nieruchomości”.

Powyższy wyrok potwierdza więc, że prawo własności nieruchomości nie jest konieczne do uznania przedsiębiorstwa za odrębną jednostkę. Kluczowe jest, że Spółka z o.o., po otrzymaniu aportu, uzyska także prawo do korzystania z nieruchomości na podstawie najmu, co potwierdza możliwość prowadzenia działalności bez konieczności ich wnoszenia aportem.

Ponadto, w oparciu o składniki będące przedmiotem aportu, działalność prowadzona obecnie przez Wnioskodawcę będzie kontynuowana przez Spółkę z o.o. Spółka ta po otrzymaniu aportu będzie mogła samodzielnie powadzić działalność gospodarczą w obszarze i zakresie analogicznym do tego, jaki obecnie prowadzi Wnioskodawca. Działalność przedsiębiorstwa będzie prowadzona nieprzerwanie.

Spółka z o.o. będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności Wnioskodawcy. W ramach aportu uzyska wszystkie niezbędne składniki wymagane do prowadzenia tej działalności w tym również prawo do korzystania z nieruchomości, na których obecnie prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Spółka z o.o. nie będzie musiała angażować innych składników majątkowych niebędących przedmiotem aportu ani podejmować dodatkowych działań faktycznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki.

Mając na uwadze powyższe, zasadne jest twierdzenie, że aport przedsiębiorstwa bez nieruchomości, umów i innych składników majątkowych wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego do Spółki z o.o. stanowił będzie transakcję zbycia przedsiębiorstwa i w konsekwencji transakcja ta będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy,

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich zorganizowanym zespołem, tzn. składniki te powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o zbiorze pewnych elementów.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 27 marca 2008 r. sygn. II FSK 1896/11:

Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy uwzględnić ponadto należy następujące okoliczności:

1.  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2.  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji.

Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi jednak stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Aby zatem, w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników mógł zostać zakwalifikowany jako przedsiębiorstwo, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej – musi się ona odznaczać pełną odrębnością, niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Transakcja mająca za przedmiot zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce jedynie wówczas, gdy wymienione w art. 55¹ Kodeksu cywilnego elementy (o ile występują w danym stanie faktycznym), zostaną przekazane nabywcy. Na gruncie przytaczanego przepisu, istnieje możliwość umownego wyłączenia pewnych elementów z transakcji zbycia przedsiębiorstwa, ale tylko wówczas, gdy elementy te nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa. W przeciwnym przypadku, danej transakcji nie można uznać za zbycie przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 1586/11 NSA zauważył, że:

W wyroku NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia – otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do przywoływanych powyżej nieruchomości”.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą pod firmą (…). Jest Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotem działalności jest produkcja oraz sprzedaż (...).

W skład przedsiębiorstwa wchodzą:

1.    nieruchomości, na których znajdują się warsztat (przy ul. (…) ) oraz hala warsztatowo-produkcyjna z pomieszczeniami biurowymi (ul. (…) ),

2.    maszyny i narzędzia produkcyjne, jak m.in. tokarki, sprężarki, maszyny odlewnicze, piece, separatory, kabiny lakiernicze,

3.    inne urządzenia i narzędzia wykorzystywane w produkcji (formy, modele),

4.    meble biurowe i inne wykorzystywane w działalności,

5.    środki transportu, w tym samochody osobowe i wózki widłowe,

6.    zapasy surowców,

7.    zapasy wyrobów gotowych,

8.    wyposażenie,

9.    należności,

10. zobowiązania,

11. umowy z pracownikami,

12. oprogramowanie, licencje,

13. umowy: z klientami i dostawcami, leasingu, umowa agencyjna.

Planuje Pan wniesienie przedsiębiorstwa do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w zamian otrzyma Pan udziały w podniesionym kapitale zakładowym spółki.

Wskazał Pan, że przedmiotem aportu będzie całe przedsiębiorstwo poza nieruchomościami i maszynami, które nie nadają się do użytku oraz umowami, których okres obowiązywania się kończy lub które nie są kluczowe dla prowadzonej działalności albo w odniesieniu do których spółka ma zamiar skorzystać z nowej oferty. Jednocześnie po aporcie między Panem a spółką zostanie zawarta umowa najmu wyłączonych z aportu nieruchomości, które pozostaną w Pan majątku prywatnym dzięki czemu spółka będzie mogła realnie z nich korzystać i kontynuować działalność otrzymanego tytułem aportu przedsiębiorstwa.

Wskazał Pan, że przedmiotem planowanego wniesienia aportu do spółki z o.o. będą elementy wymienione w art. 55¹ Kodeksu Cywilnego definiujące przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.

Na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, wnoszone składniki majątkowe (przedsiębiorstwo) będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Przedsiębiorstwo posiada własne założenia finansowe i zasady, których realizacja będzie kontynuowana przez spółkę.

Po dokonaniu aportu przedsiębiorstwa do spółki będzie zajmował się Pan wynajmem nieruchomości własnych, tj. tych wyłączonych z przedsiębiorstwa wnoszonego do spółki. Najem, stanowić będzie w świetle ustawy o VAT, działalność gospodarczą, zatem czynności te Wnioskodawca będzie opodatkowywał VAT.

Spółka będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności, w ramach aportu uzyska wszystkie niezbędne składniki wymagane do prowadzenia tej działalności w tym również prawo do korzystania z nieruchomości, na których obecnie prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Spółka nie będzie musiała angażować innych składniki majątkowych niebędących przedmiotem aportu, ani podejmować dodatkowych działań faktycznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki.

Pana wątpliwości dotyczą uznania, czy wniesienie przedsiębiorstwa bez nieruchomości oraz innych składników majątkowych i umów do spółki z o.o. będzie stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa a czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1.

Jak wskazano wyżej, zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym, czy doszło do przekazania przedsiębiorstwa, decyduje zakres zbywanego majątku, zakres praw i zobowiązań; ponadto, decydujące jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, umożliwiające kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy zauważyć, że w praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym majątku zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności.

Zaznaczyć jednak należy, że jak wynika z powołanego art. 55² Kodeksu cywilnego, strony (poza włączeniami wynikającymi z przepisów szczególnych) mają pozostawioną swobodę co do tego, jakie elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa objąć przedmiotem czynności prawnej, z tym że swoboda w wyłączeniu poszczególnych składników nie może iść tak daleko, aby zakres wyłączeń przekreślił istotę przedsiębiorstwa (art. 55¹ Kodeksu cywilnego). Dlatego też zbycie przedsiębiorstwa powinno obejmować co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwa.

O tym czy doszło do przeniesienia przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań. Transakcja ta musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo. Wyłączenie z transakcji zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa, jak np. firma, patenty, prawa autorskie, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Natomiast jeśli wyłączone od zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego (np. część towarów czy gotowych produktów), czynność będzie na gruncie VAT uznana za sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie objęła ona wszystkich jego składników. Zakres ewentualnych włączeń ograniczony jest do głównej „substancji” przedsiębiorstwa. Przyjmuje się zatem, że z transakcji dotyczącej zbycia przedsiębiorstwa można wyłączyć jedynie te elementy, które nie stanowią jego kluczowych i najistotniejszych składników, bez wpływu na jego status. W przypadku bowiem wyłączenia z przedmiotu transakcji elementów przedmiotowo istotnych dla tego przedsiębiorstwa, traci ono swój byt.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której z transakcji aportu Pana Przedsiębiorstwa wyłączone zostaną nieruchomości i składnikami majątku, które nie są niezbędne w prowadzonej działalności jak narzędzia i maszyny przeznaczone do utylizacji oraz umowami, których okres obowiązywania wkrótce się kończy (umowa agencyjna) lub nie są niezbędne w prowadzonej działalności (umowa leasingu samochodu osobowego w użytku mieszanym). Jak jednak Pan wskazał, wyłączenie nieruchomości i niektórych składników majątku z substancji przedsiębiorstwa wnoszonego do spółki, nie wpłynie na możliwość kontynuowania działalności przez spółkę. Przedsiębiorstwo, bez ww. nieruchomości i niektórych składników majątku będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot.

Spółka w związku z nabytym przedsiębiorstwem, będzie w stanie kontynuować prowadzoną przez Pana działalność gospodarczą.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treści przywołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych, składających się na Pana przedsiębiorstwo, pomimo wyłączenia z aportu nieruchomości i składników majątku, które nie są niezbędne w prowadzonej działalności jak narzędzia i maszyny przeznaczone do utylizacji oraz umowy, których okres obowiązywania wkrótce się kończy (umowa agencyjna) lub nie są niezbędne w prowadzonej działalności (umowa leasingu samochodu osobowego w użytku mieszanym), będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, pozwalające na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej przez Nabywcę – spółkę z o.o. w zakresie w jakim jest ona realizowana obecnie.

Tym samym, planowana przez Pana czynność aportu będzie stanowić transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego i w konsekwencji będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.