Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.1018.2025.4.MKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uwzględnienia w podstawie opodatkowania wynagrodzenia otrzymanego przez Pana z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa wraz z opłatą serwisową oraz opłatą za marketing, oraz określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie Polski. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą podlegającym wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Główne PKD prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej klasyfikowane jest za numerem 52.21.Z – działalność usługowa wspomagająca transport. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pośrednictwie w wynajmie krótkoterminowym miejsc postojowych.

Model działalności Wnioskodawcy wygląda następująco. Wnioskodawca stworzył stronę internetową, na której możliwe jest wynajęcie miejsca postojowego poprzez powiązanie konkretnego zainteresowanego z konkretnym właścicielem miejsca postojowego (dalej: Platforma). Model biznesowy prowadzonej strony działa podobnie do wiodących podmiotów oferujących możliwość wynajęcia lokali mieszkalnych.

Cały proces wygląda następująco: Właściciel miejsca postojowego zgłasza się za pomocą Platformy do Wnioskodawcy. Po założeniu swojego konta właściciel miejsca może udostępnić to miejsce postojowe za pomocą Platformy szerokiemu gronu osób zainteresowanych wynajęciem tego miejsca. Właściciel samodzielnie decyduje ile miejsc postojowych zamierza przeznaczyć na wynajem. Ponadto właściciel miejsca postojowego może wybrać, aby w konkretne dni lub godziny miejsce postojowe nie było oferowane do wynajęcia (np.: gdy sam zamierza z niego skorzystać). Właściciel miejsca wykonuje wszystkie ww. czynności z poziomu swojego konta – właściciel miejsca może swobodnie decydować o przeznaczeniu miejsca. W momencie, gdy właściciel miejsca postojowego udostępni swoje miejsce postojowe na Platformie staje się ono dostępne do wynajęcia. Zainteresowany wynajęciem (również użytkownik Platformy) może wybrać dogodne dla siebie miejsce postojowe – np.: kierując się ceną, lokalizacją czy dostępnością. Najem trwać może (w zależności jednak od dostępności oraz innych rezerwacji) tyle czasu, na ile zamierza zająć go zainteresowany. Najem może trwać kilka godzin lub kilka dni. Zainteresowany rezerwując miejsce wskazuje dokładne dane dotyczące najmu – samochód, który będzie wykorzystywał miejsce (opis i numer rejestracyjny), a także dokładną godzinę wjazdu i wyjazdu (tj. rozpoczęcia i zakończenia najmu). W momencie, gdy konkretny zainteresowany znajdzie interesujące go miejsce postojowe może dokonać rezerwacji tego miejsca. Następnie zainteresowany opłaca ową rezerwację, która staje się aktywna. Jednocześnie zainteresowany dostaje automatyczną wiadomość dotyczącą dokładnego położenia parkingu (np.: otrzymuje zdjęcie budynku, wjazdu itp.) oraz informacje dotyczące rezerwacji i właściciela miejsca postojowego. Zainteresowany otrzymuje również informacje na temat sposobu wjazdu (np.: kod do bramy). Właściciel miejsca postojowego otrzymuje natomiast informację o dokonanej rezerwacji, jej szczegółach itp. Zainteresowany może dokonać wpłaty na poczet rezerwacji, która może mieć miejsce w przyszłości – tj. z wyprzedzeniem, czasem ze znacznym wyprzedzeniem. Może się zdarzyć również, że zainteresowany najmem miejsca postojowego zrezygnuje z rezerwacji – w takim wypadku zainteresowany może otrzymać zwrot wcześniej wpłaconej kwoty.

Rolą Platformy prowadzonej przez Wnioskodawcę jest umożliwienie udostępnienia właścicielowi miejsca postojowego do wynajmu, a zainteresowanemu – jego faktyczną rezerwację i wynajęcie. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie Platformy, prezentowanie na niej aktualnych danych, jej utrzymanie itp. Jednocześnie w przypadku ewentualnych awarii lub problemów związanych z miejscem postojowym (np.: gdy brama nie otwiera się, kod do bramy nie działa itp.) to często Wnioskodawca organizuje niezbędne naprawy.

Właścicielami miejsc postojowych są zarówno osoby prywatne, jak i przedsiębiorcy. Podobnie w przypadku osób zainteresowanych najmem miejsca – mogą być osobami fizycznymi lub przedsiębiorcami. Wnioskodawcę łączy z właścicielem miejsca postojowego umowa o współpracy. W ramach tej umowy Wnioskodawca zobowiązuje się do udostępnienia Platformy w celu umożliwienia wynajmu miejsc postojowych właściciela, zapewnienia wsparcia technicznego oraz funkcjonowania Platformy, jak również zarządzania dostępnością miejsc postojowych, monitorowania rezerwacji oraz aktualizacji warunków wynajmu.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi określony w umowie procent wartości każdej zrealizowanej rezerwacji. Pozostały procent tej wartości otrzymuje właściciel miejsca postojowego. Rozliczenie Wnioskodawcy z właścicielem następuje w okresach miesięcznych – przez cały miesiąc wszystkie środki pochodzące z wynajmu miejsca postojowego konkretnego właściciela trafiają na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Następnie po zakończonym miesiącu właściciel generuje zestawienie (raport) wszystkich najmów w poprzednim miesiącu. Zestawienie to pokazuje wszystkie najmu, które faktycznie miały miejsce wraz z czasem ich trwania oraz łączną kwotą zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowiące określony procent tej kwoty – reszta kwoty jest przekazywana właścicielowi miejsca postojowego. Rozliczenie między stronami następuje cyklicznie, w okresach miesięcznych.

Głównym zarobkiem Wnioskodawcy jest wynagrodzenie pobierane od właściciela miejsca postojowego. Do wynagrodzenia (jako odrębna stawka procentowa) mogą być doliczone również opłaty na marketing oraz opłata serwisowa. Opłaty te pokrywają następnie koszty utrzymania Platformy oraz prowadzenie jej marketingu. Wnioskodawca wystawia właścicielom miejsc postojowych faktury, których pozycja określona jest jako prowizja za obsługę rezerwacji przez Platformę, czy opłata serwisowa dla użytkowników Platformy.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:

1)  Kto faktycznie zawiera umowy najmu miejsc postojowych z Zainteresowanymi najmem (najemcami) – Pan czy właściciel miejsca postojowego?

Odpowiedź: Umowę najmu zawiera właściciel miejsca postojowego z Zainteresowanym najmem (najemcami) poprzez platformę (...). Platforma ta służy skomunikowaniu właściciela miejsca postojowego z Zainteresowanym jego wynajmem.

Stronami umowy najmu są jednak właściciel miejsca postojowego i Zainteresowany jego najmem.

2)  Kto wystawia faktury dokumentujące najem miejsca postojowego - Pan czy właściciel miejsca?

Odpowiedź: Fakturę dokumentującą najem miejsca postojowego wystawia właściciel miejsca postojowego.

Wnioskodawca (jako właściciel platformy (...)) wystawia właścicielowi miejsca postojowego fakturę z tytułu obsługi rezerwacji miejsc postojowych i utrzymania platformy.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 2 i 4)

1)  Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym, podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest wyłącznie kwota wynagrodzenia wraz z opłatą serwisową i opłatą za marketing, czy też cała kwota wpłacana mu przez zainteresowanego najmem miejsca postojowego?

2)  Czy w przypadku otrzymania opłaty w poczet rezerwacji, która ma się odbyć w przyszłości, obowiązek podatkowy Wnioskodawcy w podatku od towarów i usług powstaje dopiero w miesiącu, w którym faktycznie ma miejsce najem?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1.

W ocenie Wnioskodawcy wyłącznie kwota stanowiąca jego wynagrodzenie z tytułu pośrednictwa wraz z opłatą serwisową i opłatą za marketing stanowią podstawę do opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Pozostała kwota – w części stanowiącej wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego – nie stanowi dla Wnioskodawcy podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: uVAT) opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ponadto zgodnie z art. 8 ust. 1 uVAT za świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Co do zasady, aby usługa podlegała opodatkowaniu, konieczne jest, aby taka usługa była świadczona odpłatnie. Uznanie świadczenia za odpłatne wymaga istnienia stosunku prawnego pomiędzy świadczącym usługę, a jej odbiorcą, gdzie odbiorca zobowiązuje się uregulować odpowiednie wynagrodzenie z tytułu nabycia usługi. Przepisy nie stanowią jednak o formie/postaci wynagrodzenia. Zgodnie z art. 29a ust. 1 uVAT podstawą opodatkowania (z zastrzeżeniem przepisów szczegółowo wskazanych w tym przepisie) jest wszystko to, co stanowi zapłatę za usługę, za którą usługodawca otrzymał lub ma otrzyma zapłatę. Z przepisu tego nie wynika, że znaczenie ma osoba regulująca wynagrodzenie – bez znaczenia jest, czy jest nim nabywca, czy osoba trzecia. Ważne na kanwie niniejszej sprawy jest to, że opodatkowaniu podlega czynność, a nie wypłata wynagrodzenia. W ocenie Wnioskodawcy podstawą do opodatkowania podatkiem od towarów i usług winna być zatem wyłącznie kwota należna Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usługi pośrednictwa wraz z opłatą serwisową oraz opłatą za marketing – tylko bowiem w tym zakresie mówić można o wynagrodzeniu Wnioskodawcy za świadczone usługi (pośrednictwa oraz udostępnienia Platformy). Pozostała część kwot wpłacanych na rachunek bankowy Wnioskodawcy stanowi wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego, które Wnioskodawca ma obowiązek (zgodnie z umową) mu przekazać. Środki te nie stanowią – mimo faktu, że wpływają na rachunek bankowy Wnioskodawcy – przychodu, bowiem nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług itp. Jest to wyłącznie kwota przyjęta celem jej dalszego przekazania właścicielowi miejsca postojowego. W takim wypadku kwot tych nie sposób uznać za kwoty należne z tytułu odpłatnego świadczenia usług, a zatem winny one zostać uznane za neutralne podatkowo z perspektywy podatku od towarów i usług. Podobne stanowisko wyraził tut. Organ w interpretacji z dnia 19 czerwca 2024 r. (0113-KDIPT1-2.4012.206.2024.4.AJB), gdzie wskazano, że: „Wobec powyższego stwierdzić należy, iż otrzymane środki pieniężne od serwisu... na Pana rachunek bankowy w części w jakiej przekaże Pan je Współtwórcy nie stanowią Pana odpłatności za Pana świadczenie na rzecz ww. serwisu. W konsekwencji ww. środki pieniężne w części należnej Współtwórcy nie stanowią - w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT - podstawy opodatkowania z tytułu wykonywanych przez Pana czynności, o których mowa w opisie sprawy.” Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wyłącznie wynagrodzenie Wnioskodawcy (prowizja), opłata serwisowa oraz opłata za marketing. Jednocześnie nie podlega opodatkowaniu pozostała kwota wpłacona na jego rachunek bankowy, która stanowi wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego, bowiem taka kwota została przekazana Wnioskodawcy wyłącznie w celu dalszego jej przekazania i nie stanowi wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług.

Ad. 2.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania opłaty w poczet rezerwacji, która ma się odbyć w przyszłości, obowiązek podatkowy Wnioskodawcy w podatku od towarów i usług powstaje dopiero w miesiącu, w którym faktycznie ma miejsce najem, a nie w miesiącu, w którym środki zostały wpłacone przez zainteresowanego na jego konto bankowe. Zgodnie bowiem z art. 19a ust. 1 uVAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą m.in. wykonania usługi. Kwota wpłacana przez zainteresowanego najmem nie stanowi w ocenie Wnioskodawcy przedpłaty, zaliczki, zadatku itp. Tym bardziej kwota ta nie stanowi na tym etapie wynagrodzenia Wnioskodawcy. Kwota ta stanowi niejako opłatę rezerwacyjną, która w przypadku faktycznego odbycia się najmu jest w całości zaliczana w poczet ceny najmu. Jednocześnie do czasu odbycia się najmu Wnioskodawca nie jest dysponentem wpłaconych środków – nie przekazuje ich właścicielowi miejsca postojowego, samodzielnie nimi nie rozporządza. Dodatkowo, skoro rozliczenie stron następuje w okresach miesięcznych, to strony rozliczają wyłącznie najmy, które miały miejsce w miesiącu stanowiącym przedmiot rozliczenia. Strony nie rozliczają się z góry. Strony rozliczają się z dołu, za pośrednictwo w najmach, które faktycznie miały miejsce. Wynika to z faktu, że zainteresowany najmem ma możliwość rezygnacji z najmu lub jego przełożenia/zmiany (skrócenia/wydłużenia). W takim wypadku, w ocenie Wnioskodawcy, faktyczną usługę pośrednictwa świadczy on dopiero wtedy, gdy najem faktycznie miał miejsce. Ponadto wynagrodzenie Wnioskodawcy jest mu należne dopiero w momencie, gdy faktycznie świadczy usługę (gdyby do najmu nie doszło, to Wnioskodawca generalnie nie pobiera wynagrodzenia z tego tytułu). Oznacza to, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje u Wnioskodawcy dopiero w miesiącu, w którym faktycznie miał miejsce najem miejsca postojowego, a zatem w miesiącu, za który wystawiana jest faktura, a nie w miesiącu, w którym faktycznie otrzymywana jest wpłata dokonywana przez zainteresowanego. Ponadto wpłata taka nie stanowi wynagrodzenia Wnioskodawcy, dopóki najem się nie odbędzie, bowiem dopiero wtedy aktualizuje się możliwość wystawienia faktury dokumentującej faktyczną transakcję.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.):

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

‒    w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

‒    świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

‒    istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

‒    wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

‒    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,

‒    odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

‒    istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną dostawę.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Natomiast na mocy art. 19a ust. 8 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą na terenie Polski polegającą na pośrednictwie w wynajmie krótkoterminowych miejsc postojowych. Stworzył Pan stronę internetową (Platforma), na której możliwe jest wynajęcie miejsca postojowego poprzez powiązanie konkretnego zainteresowanego z konkretnym właścicielem miejsca postojowego. Z wniosku wynika, że to właściciel miejsca postojowego zgłasza się do Pana za pomocą Platformy. Po założeniu swojego konta właściciel miejsca może udostępnić miejsce postojowe za pomocą Platformy osobom zainteresowanym. Właściciel samodzielnie decyduje ile miejsc postojowych zamierza przeznaczyć na wynajem, sam decyduje o przeznaczeniu miejsca i może wybrać dostępność tych miejsc. Wszystkie czynności z poziomu swojego konta wykonuje właściciel miejsc postojowych. W momencie, gdy udostępni swoje miejsce postojowe na Platformie staje sie ono dostępne do wynajęcia. Zainteresowany wynajęciem, użytkownik Platformy, może wybrać dogodne dla siebie miejsce postojowe, kierując się ceną, lokalizacją czy dostępnością. Najem trwa w zależności od dostępności oraz innych rezerwacji kilka godzin lub kilka dni. Zainteresowany rezerwując miejsce wskazuje dokładne dane dotyczące najmu, konkretny samochód, czas (dokładną godzinę wjazdu i wyjazdu). Decydując się na wybór miejsca Zainteresowany dokonuje rezerwacji, a następnie opłaca ową rezerwacje, która staje się aktywna. Wówczas Zainteresowany dostaje automatyczną wiadomość dotyczącą dokładnego położenia parkingu i informacje dotyczące sposobu wjazdu (otrzymuje zdjęcie budynku, kod do bramy). Natomiast właściel miejsca otrzymuje informację o dokonanej rezerwacji, jej szczegółach itp. zainteresowany może dokonać wpłaty na poczet rezerwacji, która może mieć miejsce w przyszłości – tj. z wyprzedzeniem, czasem ze znacznym wyprzedzeniem. W przypadku rezygnacji z rezerwacji Zainteresowany może otrzymać zwrot wcześniej wpłaconej kwoty. Rolą Platformy prowadzonej przez Pana jest umożliwienie udostępnienia właścicielowi miejsca postojowego do wynajmu, a zainteresowanemu – jego faktyczną rezerwację i wynajęcie. Pan jest odpowiedzialny za prawidłowe funcjonowanie Platformy, prezentowanie na niej aktualnych danych, jej utrzymanie. W przypadku ewentualnych awarii lub problemów związanych z miejscem postojowym Pan organizuje niezbędne naprawy. Właścicielami miejsc postojowych jak i osobami zainteresowanymi najmem tych miejsc są zrówno osoby prywatne, jak i przedsiębiorcy. Z właścicielem miejsca postojowego łączy Pana umowa o współpracy w ramach, której zobowiązuje się Pan do udostępnienia Platformy w celu umożliwienia wynajmu miejsc postojowych, zapewnienia wsparcia technicznego oraz funkcjonowania Platformy, jak również zarządzania dostępnością miejsc postojowych, monitorowania rezerwacji oraz aktualizacji warunków wynajmu. Stronami umowy najmu jest właściciel miejsca postojowego i Zainteresowany jego najmem. Głównym Pana zarobkiem jest wynagrodzenie pobierane od właściciela miejsca postojowego. Do wynagrodzenia mogą być doliczone opłaty za marketing oraz opłata serwisowa. Opłaty te pokrywają koszty utrzymania Platformy oraz prowadzenia jej marketingu. Właścicielom miejsc postojowych wystawia Pan faktury z tytułu obsługi rezerwacji miejsc postojowych i utrzymania Platformy. Pozycja na fakturze określona jest jako prowizja za obsługę rezerwacji za Platformę, lub opłatę serwisową dla użytkowników Platformy. Fakturę dokumentującą sam najem, wystawia właściciel miejsca postojowego. Pana wynagrodzenie stanowi określony w umowie procent wartości każdej zrealizowanej rezerwacji. Pozostały procent tej wartości otrzymuje właściciel miejsca postojowego. Rozliczenie Pana z właścicielem następuje w okresach miesięcznych – przez cały miesiąc wszystkie środki pochodzące z wynajmu miejsca postojowego danego właściciela trafiają na rachunek bankowy Pana. Po zakończonym miesiącu właściciel generuje zestawienie (raport). Na zestawieniu tym widoczne są wszystkie najmy z poprzedniego miesiąca, które faktycznie miały miejsce wraz z czasem ich trwania oraz łączną kwotę zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest Pana wynagrodzenie stanowiące określony procent danej kwoty – reszta przekazywana jest właścicielowi miejsca postojowego. Rozliczenie między stronami następuje cyklicznie, w okresach miesięcznych.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy podstawą opodatkowania podatkiem VAT jest wyłącznie kwota wynagrodzenia wraz z opłatą serwisową i opłatą za marketing, czy też cała kwota wpłacona Panu przez zainteresowanego najmem miejsca postojowego.

Opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność (tj. dostawa towarów lub świadczenie usług), a nie sama płatność.

Z analizy sprawy wynika, że stworzył Pan stronę internetową (Platformę) i prowadzi Pan działalność polegającą na pośrednictwie w wynajmie krótkoterminowym miejsc postojowych. Na podstawie umowy o współpracy zawartej pomiędzy Panem, a właścicielem miejsc postojowych, po założeniu swojego konta na Platformie, właściciel miejsca za pomocą tej Platformy zobowiazuje się udostępniać miejsce postojowe na rzecz osób zainteresowanych najmem. Pana wynagrodzenie stanowi określony w umowie procent wartości każdej zrealizowanej rezerwacji. Pozostały procent tej wartości otrzymuje właściciel miejsca postojowego. Rozliczenie Pana z właścicielem miejsca postojowego następuje w okresach miesięcznych - przez cały miesiąc wszystkie środki pochodzące z wynajmu miejsca danego właściciela trafiają na Pana rachunek bankowy. Po zakończonym miesiącu właściciel miejsca generuje zestawienie (raport) wszystkich najmów za poprzedni miesiąc. Raport ten jest odzwierciedleniem wszystkich najmów, które miały miejsce wraz z czasem ich trwania oraz łaczną kwotą zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest Pana wynagrodzenie stanowiące określony procent tej kwoty – reszta przekazywana jest właścicielowi miejsca postojowego. Głównym Pana zarobkiem jest wynagrodzenie pobierane od właściciela miejsca postojowego. Do wynagrodzenia jako odrębna stawka procentowa mogą być doliczone również opłaty za marketing oraz opłata serwisowa. Opłaty te pokrywają koszty utrzymania Platformy oraz prowadzenia marketingu. Właścicielom miejsc postojowych Pan wystawia faktury, których pozycja określona jest jako prowizja za obsługę rezerwacyjną przez Platformę, lub opłata serwisowa dla użytkowników Platformy.

W związku z powyższym, podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowi wyłącznie część kwoty (procent określony w umowie) należnej Panu z tytułu świadczenia usługi pośrednictwa wraz z opłatą serwisową oraz opłatą za marketing. Ta zapłata stanowi wynagrodzenie za świadczone przez Pana usługi. Natomiast pozostała część wynagrodzenia, które wpływa na Pana rachunek bankowy stanowi wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego, które zgodnie z umową zobowiązny jest Pan mu przekazywać. Przekazywanie pozostałej kwoty należnej właścicielowi nie będzie stanowić wynagrodzenia za dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, jak również za świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem opodatkowaniu podatkiem VAT podlega wyłącznie wynagrodzenie wraz z opłatą serwisową i opłatą za marketing należne Panu za świadczenie usług pośrednictwa w wynajmie miejsc postojowych na rzecz właściela miejsca postojowego i w konsekwencji tylko ta kwota stanowi – w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy – podstawę opodatkowania z tytułu wykonywanych przez Pana ww. czynności.

W tej części Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Kolejne Pana wątpliwości dotyczą określenia momentu powstania obowiązku podatkowego dla świadczonych usług.

Zgodnie z definicją zawartą w słowniku PWN, „zaliczka” to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Natomiast przez „przedpłatę” należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru (lub usługi), wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji jego zakupu (lub wykonania usługi) w określonym terminie. Stosownie do powyższego, zaliczka, jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją i oznacza płatność w pieniądzu.

Przepisy podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług nie zawierają również definicji „kaucji”. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym „kaucja” jest to suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania i stanowiąca odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania. Cechą charakterystyczną kaucji jest to, że może ona zostać wykorzystana tylko w ściśle określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia zobowiązania. Zabezpieczenie wykonania umowy, poprzez ustanowienie kaucji ma charakter gwarancyjny, zabezpieczający, co oznacza, iż ustanowiona jest ona na wypadek, gdyby strona umowy, która złożyła kaucję nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona umowy może zaspokoić się ze złożonej kaucji. Co do zasady kaucja, nie jest zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi po zrealizowaniu warunków umowy. Nie jest to otrzymanie części należności, a zatem nie można uznać jej ani za zaliczkę, ani za zadatek, ani tym bardziej za przedpłatę lub ratę. Z tych względów pobrana kaucja, będąca zabezpieczeniem wykonania umowy, która jest zwracana klientowi, nie jest obrotem w rozumieniu art. 29a ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

Natomiast w sytuacji, gdy wpłacona kaucja zostaje zaliczona, zgodnie z postanowieniami stron, na poczet przyszłej należności za dostawę towarów lub świadczenie usługi, bądź na poczet już wykonanej czynności, stanowi ona obrót, o którym mowa w art. 29a ust. 1 i ust. 2 ustawy, a zatem w momencie, w którym kaucja przestaje spełniać swoją funkcję, będzie rodzić obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, w terminach przewidzianych w ustawie, stanowiąc odpowiednio część ceny, zaliczki, zadatku raty lub przedpłaty.

Wskazać należy, że do ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu usług pośrednictwa w wynajmie miejsc postojowych w Pana przypadku, istotne jest określenie momentu wykonania usługi.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Wskazać jednak należy, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w Pana sytuacji dopiero faktycznie zrealizowana rezerwacja przez zainteresowanego, za pośrednictwem Platformy stworzonej przez Pana, powoduje wykonanie usługi pośrednictwa w najmie miejsc postojowych. Z wniosku wynika, że zainteresowany może dokonać wpłaty na poczet rezerwacji, która może mieć miejsce w przyszłości tj. z wyprzedzeniem. Na moment otrzymania opłaty rezerwacyjnej nie jest pewne, czy do świadczenia usługi w ogóle dojdzie (rezerwujący może zrezygnować z najmu miejsca), co spowoduje że zainteresowany najmem może otrzymać zwrot wcześniej wpłaconej kwoty. Po zakończonym miesiącu na podstawie sporządzonego raportu widać, które rezerwacje zostały zrealizowane tj. najem doszedł do skutku, oraz widać łączną kwotę zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest Pana wynagrodzenie stanowiące procet tej kwoty.

Tak więc w dacie otrzymania przez Pana na rachunek bankowy opłaty rezerwacyjnej, opłata ta nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towarów/świadczenie usług, a jedynie będzie potwierdzać rzeczywiste zainteresowanie klienta miejscem postojowym i chęć wynajęcia w przyszłości.

Opłata rezerwacyjna w dacie jej otrzymania przez Pana nie wiąże się zatem z wykonaniem przez Pana świadczenia i tym samym w dacie jej otrzymania nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem obowiązek podatkowy u Pana powstaje po zakończeniu danego miesiąca w momencie otrzymania od właściciela miejsc postojowych, zestawienia (raportu) potwierdzającego dokładną ilość zrealizowanych rezerwacji wraz z czasem ich trwania oraz zawierającego łączną kwotę zapłaconą przez najemców, a nie w chwili otrzymania przez Pana opłaty rezerwacyjnej.

Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy opisu stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług w pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.