Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą produkcję wyrobów budowlanych z betonu oraz prowadzenie pensjonatu. W związku z planowanym rozdzieleniem tych działalności, małżonka Wnioskodawcy, będąca w ustawowej wspólności majątkowej, zamierza założyć własną działalność gospodarczą. Wnioskodawca planuje nieodpłatne przekazanie na jej rzecz pensjonatu jako zespołu składników materialnych i niematerialnych, takich jak budynki, meble, sprzęt, prawa z umów i domeny internetowe. Pensjonat jest wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w ramach…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, czy nieodpłatne przekazanie pensjonatu nabywcy będzie podlegać wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy oraz obowiązku dokonania przez nabywcę korekty podatku na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy.
Uzupełnili go Państwo pismem z 23 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą od 25 października 2001 r. pod firmą (…). Przeważający profil działalności gospodarczej Wnioskodawcy to produkcja wyrobów budowlanych z betonu (kod PKD 2025: 23.61.Z Produkcja wyrobów budowlanych z betonu). W zakresie pozostałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy znajduje się działalność hotelarska oraz w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania (dalej jako: „Działalność hotelowa”) klasyfikowana pod kodami PKD 2025:
Wnioskodawca prowadzi pensjonat oraz w związku z planowanymi zmianami dotyczącymi modelu działalności gospodarczej dąży do rozdzielenia obu wskazanych powyżej części przedmiotowej działalności. W tym zakresie małżonka Wnioskodawcy (dalej jako: „Nabywca”), z którą Wnioskodawca pozostaje w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, podjęła decyzję o założeniu własnej działalności gospodarczej, do której przeniesiony zostanie nieodpłatnie pensjonat w ramach wspólności majątkowej.
Przedmiotem nieodpłatnego przekazania będą następujące składniki materialne i niematerialne składające się na Pensjonat, tj. w szczególności:
W związku z powyższym, od dnia dokonania nabycia, Nabywca uzyska faktyczną możliwość nieprzerwanego kontynuowania prowadzonej przez Wnioskodawcy Działalności hotelowej w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem transakcji. Ponadto, Nabywca nie będzie zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek działań faktycznych lub prawnych w celu kontynuowania Działalności hotelowej Wnioskodawcy.
Możliwe jest także przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do pensjonatu na podstawie istniejącej ewidencji księgowej.
Po wydzieleniu z całości przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pensjonat będzie w stanie funkcjonować niezależnie (tj. bez konieczności angażowania dodatkowych aktywów). Nabywca będzie kontynuował działalność Pensjonatu, tj. w kształcie, w jakim dotychczas prowadził ją Wnioskodawca, przy wykorzystaniu zasobów materialnych i niematerialnych związanych z Pensjonatem.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Na dzień przekazania zostaną uregulowane wszystkie zobowiązania związane z działalnością hotelową.
Brak przeniesienia zobowiązań nie powinien być traktowany jako przesłanka dyskwalifikująca istnienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Do podobnych konkluzji doszedł także WSA w Warszawie. W wyroku z 28 kwietnia 2011 r., sygn. III SA/Wa 1767/10 Sąd ten stwierdził m.in. „Należy zauważyć, iż w rzeczywistości czasami zobowiązań nie ma, ponieważ zostały wcześniej spłacone zanim dokonano zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takiej sytuacji trzymanie się tylko literalnego brzmienia przepisu pozbawiałoby określony zespół składników majątkowych i niemajątkowych wyodrębnionych organizacyjnie i funkcjonalnie statusu zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co do zasady. Z taką interpretacją tego przepisu trudno się zgodzić”.
Pensjonat posiada przyporządkowane do siebie nieruchomości, środki trwałe, pracowników, domeny internetowe. Pensjonat używa również własną nazwę oraz logo w korespondencji zewnętrznej (stopka w korespondencji e-mail).
Możliwe jest wydzielenie własnych wierzytelności lub środków pieniężnych przypisanych do działalności pensjonatu przed datą przeniesienia. Możliwe jest także przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do pensjonatu na podstawie istniejącej ewidencji księgowej. W konsekwencji, możliwe jest ustalenie wyniku finansowego Pensjonatu.
Pensjonat posiada wyodrębnione zadania w modelu działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Działalność prowadzona w Pensjonacie jest całkowicie odrębna w stosunku do pozostałej działalności Wnioskodawcy. Po wydzieleniu z całości przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pensjonat będzie w stanie funkcjonować niezależnie (tj. bez konieczności angażowania dodatkowych aktywów). Pensjonat korzysta z własnych składników majątkowych i niemajątkowych koniecznych do realizacji przeznaczonych zadań, tj. do Działalności hotelowej, a także posiada własny personel.
Pytania sformułowane ostatecznie w odpowiedzi na wezwanie
1. Czy transakcja nieodpłatnego przekazania pensjonatu Nabywcy w sposób opisany we wniosku będzie podlegać wyłączeniu spod przepisów Ustawy VAT stosownie do art. 6 pkt 1 tej ustawy?
2. Czy w przypadku uznania opisanego we wniosku zespołu składników majątku za ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 pkt 1 Ustawy VAT, Zainteresowany niebędący stroną postępowania ma obowiązek dokonania korekty podatku VAT wcześniej odliczonego przy zakupie składników majątkowych wchodzących w skład ZCP będącej przedmiotem transakcji objętej wnioskiem o interpretację indywidualną na podstawie art. 91 ust. 9 Ustawy VAT, jeżeli składniki majątku będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych i nie nastąpi zmiana ich przeznaczenia?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Ad 1
Zdaniem Wnioskodawcy w rozpatrywanym przypadku zostaną spełnione wszystkie przesłanki do uznania przedmiotu transakcji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej jako: „ZCP”), o którym stanowi art. 2 pkt 27e Ustawy VAT. Tym samym, przekazanie majątku ZCP stanowi transakcję, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy oraz na tej podstawie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Jak stanowi art. 7 ust. 2 Ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Jak wynika z art. 6 pkt 1 Ustawy VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Pojęcie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” zostało zdefiniowane w Ustawie VAT w art. 2 pkt 27e tego aktu, zgodnie z którym rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Interpretacja tego przepisu prowadzi w ocenie Wnioskodawcy do wniosku, że podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy ZCP jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 października 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.411.2025.3.AW:
„Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.
Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowana część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.
Tym samym na gruncie Ustawy VAT zdaniem Wnioskodawcy o tym, czy dany zespół składników materialnych oraz niematerialnych spełnia warunki kwalifikacyjne jako ZCP przesądzają łącznie następujące przesłanki:
1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych,
2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Podobne stanowisko wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 września 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.461.2025.2.MC.
W ocenie Wnioskodawcy mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że wskazany zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem nieodpłatnego przeniesienia, stanowić będzie ZCP, o której mowa w art. 2 pkt 27e Ustawy VAT. Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy wskazują bowiem, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych cechować się będzie wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym.
Po pierwsze zespół ten jest wyodrębniony organizacyjnie w strukturze działalności gospodarczej (przedsiębiorstwa) Wnioskodawcy. Pensjonat posiada przyporządkowane do siebie nieruchomości, środki trwałe, pracowników, domeny internetowe. Wyodrębnienie Pensjonatu jest także odzwierciedlone poprzez używanie nazwy oraz logo Pensjonatu w korespondencji zewnętrznej (stopka w korespondencji e-mail).
Po drugie zespół ten jest wyodrębniony finansowo w strukturze działalności gospodarczej (przedsiębiorstwa) Wnioskodawcy. Możliwe jest bowiem wydzielenie własnych wierzytelności lub środków pieniężnych przypisanych do działalności pensjonatu przed datą przeniesienia. Możliwe jest także przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do pensjonatu na podstawie istniejącej ewidencji księgowej. W konsekwencji, możliwe jest ustalenie wyniku finansowego Pensjonatu.
Po trzecie zespół ten jest wyodrębniony funkcjonalnie w strukturze działalności gospodarczej (przedsiębiorstwa) Wnioskodawcy. Pensjonat posiada wyodrębnione zadania w modelu działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Działalność prowadzona w Pensjonacie jest całkowicie odrębna w stosunku do pozostałej działalności Wnioskodawcy. Po wydzieleniu z całości przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pensjonat będzie w stanie funkcjonować niezależnie (tj. bez konieczności angażowania dodatkowych aktywów). Pensjonat korzysta z własnych składników majątkowych i niemajątkowych koniecznych do realizacji przeznaczonych zadań, tj. do Działalności hotelowej, a także posiada własny personel.
Nabywca ma zamiar oraz faktyczną możliwość kontynuowania działalności ZCP (pensjonatu po dacie nabycia).
Wnioskodawca wskazuje, że przepisy Ustawy VAT nie różnicują skutków podatkowych w zależności od tego, czy przekazanie następuje na rzecz małżonka, czy innej osoby. Kluczowe jest spełnienie przesłanek ZCP oraz kontynuacja działalności przez nabywcę.
Powyższe potwierdza również stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.239.2024.2.MKA.
Bez znaczenia w ocenie Wnioskodawcy jest również fakt przekazania ZCP nieodpłatnie. Jak wskazano bowiem w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.747.2025.1.MŻ:
„Przepis art. 6 pkt 1 ustawy ma zastosowanie do transakcji, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa niezależnie od tego, czy czynność ta ma charakter odpłatny, czy nieodpłatny. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej”.
Podobne stanowisko potwierdza również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1483/23 (orzeczenie prawomocne).
Mając powyższe na uwadze, prawidłowe jest zdaniem Wnioskodawcy stanowisko, zgodnie z którym w rozpatrywanym przypadku zostaną spełnione wszystkie przesłanki do uznania przedmiotu transakcji (pensjonatu) za ZCP, o którym stanowi art. 2 pkt 27e Ustawy VAT. Tym samym, przekazanie majątku ZCP stanowi transakcję, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy oraz na tej podstawie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Ad 2
W ocenie Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania, w przypadku uznania opisanego wyżej wydzielonego zespołu składników majątku za ZCP, Zainteresowany nie będzie miał obowiązku dokonania korekty podatku VAT wcześniej odliczonego przy zakupie składników majątkowych wchodzących w skład ZCP będącej przedmiotem transakcji objętej wnioskiem o interpretację indywidualną ze względu na kontynuowanie wykorzystania składników majątku konstytuujących ZCP do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:
Ogólne zasady dokonywania korekt podatku naliczonego w przypadku zmiany prawa do odliczenia określają art. 91 ust. 1-8 Ustawy VAT.
W świetle art. 91 ust. 9 Ustawy VAT, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Zainteresowany wskazuje, że przepis ten ma charakter sukcesyjny (przenoszący obowiązki korekty na nabywcę), a sam fakt zbycia ZCP nie powoduje powstania obowiązku korekty VAT naliczonego przez zbywcę ani przez nabywcę, jeśli nie zmienia się sposób wykorzystania składników majątkowych w działalności podatnika. Stanowisko takie potwierdza tytułem przykładu interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.700.2025.1.ESZ. Również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 grudnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.934.2025.2.AB podniesiono, że: „(…) stwierdzić należy, że skoro z okoliczności sprawy wynika, iż Zbywca zorganizowaną część przedsiębiorstwa wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a Państwo po otrzymaniu w drodze aportu zorganizowaną część przedsiębiorstwa będą wykorzystywać do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to po Państwa stronie, nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, w świetle art. 91 ust. 9 ustawy.”
Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Zainteresowanego prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, w przypadku uznania opisanego wyżej wydzielonego zespołu składników majątku za ZCP, Zainteresowany nie będzie miał obowiązku dokonania korekty podatku VAT wcześniej odliczonego przy zakupie składników majątkowych wchodzących w skład ZCP będącej przedmiotem transakcji objętej wnioskiem o interpretację indywidualną ze względu na kontynuowanie wykorzystania składników majątku konstytuujących ZCP do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Zainteresowani wnoszą o potwierdzenie prawidłowości ich stanowiska w zakresie pytań z wniosku o interpretację indywidualną.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Oznacza to, że pojęcie „dostawa towaru” ma szerszy zakres, niż sprzedaż w ujęciu cywilnoprawnym. Przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarem to nie tylko przeniesienie jego własności. Dostawa towarów nie będzie więc obejmowała tylko sprzedaży towarów (w sensie cywilnoprawnym). Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwości dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym majątkiem. Rozważając skutki podatkowe transakcji należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku od towarów i usług.
Przepis art. 6 pkt 1 ma zastosowanie do transakcji, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa niezależnie od tego czy czynność ta ma charakter odpłatny, czy nieodpłatny. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji.
Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie elementy tworzące pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), wcześniej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L 145 str. 1 ze zm.):
W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach, gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować zarówno to, jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Przy dokonaniu tej analizy pomocne mogą okazać się orzeczenia TSUE.
W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że
„(…) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego”.
Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że:
„(…) jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy”.
Mając na uwadze powyższe orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.
Zatem, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Z opisu sprawy wynika, że przeważający profil działalności gospodarczej Wnioskodawcy to produkcja wyrobów budowlanych z betonu. W zakresie pozostałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy znajduje się działalność hotelarska oraz w zakresie krótkotrwałego zakwaterowania - Wnioskodawca prowadzi pensjonat. W związku z planowanymi zmianami dotyczącymi modelu działalności gospodarczej Wnioskodawca dąży do rozdzielenia obu wskazanych powyżej części przedmiotowej działalności. W tym zakresie małżonka Wnioskodawcy - Nabywca, z którą Wnioskodawca pozostaje w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, podjęła decyzję o założeniu własnej działalności gospodarczej, do której przeniesiony zostanie nieodpłatnie pensjonat w ramach wspólności majątkowej.
Przedmiotem nieodpłatnego przekazania będą następujące składniki materialne i niematerialne składające się na Pensjonat, tj. w szczególności:
Pensjonat posiada przyporządkowane do siebie nieruchomości, środki trwałe, pracowników, domeny internetowe. Pensjonat używa również własną nazwę oraz logo w korespondencji zewnętrznej (stopka w korespondencji e-mail). Pensjonat korzysta z własnych składników majątkowych i niemajątkowych koniecznych do realizacji przeznaczonych zadań, tj. do Działalności hotelowej, a także posiada własny personel. Pensjonat posiada wyodrębnione zadania w modelu działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Działalność prowadzona w Pensjonacie jest całkowicie odrębna w stosunku do pozostałej działalności Wnioskodawcy.
Możliwe jest wydzielenie własnych wierzytelności lub środków pieniężnych przypisanych do działalności pensjonatu przed datą przeniesienia. Możliwe jest także przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do pensjonatu na podstawie istniejącej ewidencji księgowej. W konsekwencji, możliwe jest ustalenie wyniku finansowego Pensjonatu.
Na dzień przekazania zostaną uregulowane wszystkie zobowiązania związane z działalnością hotelową.
Po wydzieleniu z całości przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pensjonat będzie w stanie funkcjonować niezależnie (tj. bez konieczności angażowania dodatkowych aktywów).
Od dnia dokonania nabycia, Nabywca uzyska faktyczną możliwość nieprzerwanego kontynuowania prowadzonej przez Wnioskodawcy Działalności hotelowej w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem transakcji. Ponadto, Nabywca nie będzie zobowiązany do podejmowania jakichkolwiek działań faktycznych lub prawnych w celu kontynuowania Działalności hotelowej Wnioskodawcy.
Nabywca będzie kontynuował działalność Pensjonatu, tj. w kształcie, w jakim dotychczas prowadził ją Wnioskodawca, przy wykorzystaniu zasobów materialnych i niematerialnych związanych z Pensjonatem.
Państwa wątpliwość budzi to, czy nieodpłatne przekazanie pensjonatu Nabywcy stanowić będzie czynność podlegającą wyłączeniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już w istniejącym podmiocie zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a jego nabywca, w oparciu o te składniki, powinien mieć możliwość kontynuowania działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że składniki majątku, które Wnioskodawca zamierza przekazać nieodpłatnie na rzecz Nabywcy uznać należy za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Okoliczności sprawy wskazują, że przekazywane składniki materialne i niematerialne są wyodrębnione w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i przeznaczone są do realizacji działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia pensjonatu, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Ponadto z wniosku wynika, że Nabywca ma faktyczną możliwość kontynuowania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia pensjonatu wyłącznie w oparciu o nabyty od Wnioskodawcy zespół składników materialnych i niematerialnych, bez konieczności podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych.
W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie opisanych we wniosku składników majątku, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa stanowić będzie czynność objętą regulacją art. 6 pkt 1 ustawy, a więc czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT.
W tym zakresie Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
Wątpliwości Państwa dotyczą również obowiązku korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy, w przypadku gdy Nabywca będzie wykorzystywał nabyte składniki majątkowe do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i nie zmieni ich przeznaczenia.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
W myśl art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Według art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Stosownie do art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usług.
Według art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Zgodnie z art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
W myśl art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
Stosownie do zapisu art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Zgodnie z art. 91 ust. 7e ustawy:
Podatnik, który skorzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3, art. 113 ust. 1 albo art. 113a ust. 1, może dokonać korekty podatku naliczonego za pozostający okres korekty w deklaracji podatkowej składanej za ostatni okres rozliczeniowy, w którym podatnik był podatnikiem VAT czynnym.
W myśl art. 91 ust. 8 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy:
W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że co do zasady, to podatnik, który dokonał odliczenia podatku naliczonego jest zobowiązany do jego korekty w trybie i terminach określonych w art. 91 ustawy. Zasada ta nie ma zastosowania, m.in. w przypadku, gdy podatnik dokona zbycia towarów oraz wartości niematerialnych i prawnych, jako zespołu składników stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wówczas to na nabywcy, jako podmiocie, który kontynuuje w oparciu o te składniki działalność gospodarczą, na podstawie wyżej powołanego art. 91 ust. 9 ustawy, spoczywa obowiązek korekty podatku naliczonego. Zatem to nabywca zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w przypadku zmiany przeznaczenia/sposobu wykorzystania tworzących ją składników w kontekście prawa do odliczenia podatku naliczonego, zobowiązany jest do korekty tego podatku w trybie określonym w art. 91 ust. 1 - ust. 8 ustawy.
Jak wskazano wyżej nieodpłatne przekazanie pensjonatu Nabywcy (Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania) stanowić będzie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Uwzględniając powyższe stwierdzić trzeba, że nie nastąpi zmiana przeznaczenia (sposobu wykorzystania) nabytych składników majątku wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa - Nabywca (Zainteresowany niebędący stroną postępowania) nadal będzie je wykorzystywał do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zatem nie będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego, odliczonego wcześniej przez Wnioskodawcę. Przepis art. 91 ust. 9 ustawy nie będzie miał zastosowania.
Tym samym Państwa stanowisko w tym zakresie uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan A. A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo