Komornik sądowy prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi, który w przeszłości prowadził działalność gospodarczą, dotyczące nieruchomości składającej się z działki zabudowanej budynkiem administracyjno-handlowym. Nieruchomość została nabyta przez dłużnika w 2009 roku na cele działalności gospodarczej, budynek wybudowano około 1968 roku, obecnie jest…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy dostawa w drodze licytacji komorniczej zabudowanej działki nr 1/4 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Komornik Sądowy (…) prowadzi z wniosku wierzyciela A. postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi B. C. pod sygn. akt (…).
W niniejszym postępowaniu egzekucyjnym doszło do zajęcia nieruchomości gruntowej stanowiącej własność dłużnika, dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą o numerze (…). Przedmiotowa nieruchomość składa się z działki nr 1/4 o pow. 0,2900 ha zabudowanej budynkiem o funkcji administracyjno-handlowej o powierzchni zabudowy (…) m², położonej w miejscowości (…).
W toku postępowania egzekucyjnego ustalono, że według stanu na chwilę obecną ww. nieruchomość nie jest użytkowana. Budynek jest w stanie do remontu. Należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Dłużnik w przeszłości prowadził działalność gospodarczą pod firmą (…), zgodnie z wpisami w CEIDG działalność była zarejestrowana w okresie od 1 lipca 2005 r. do 6 listopada 2017 r. (z tą datą działalność została wykreślona z rejestru, zaprzestanie działalności gospodarczej nastąpiło z dniem 31 października 2017 r.). Dłużnik w ogóle nie figuruje w rejestrze VAT jako podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT, ani też jako podmiot niezarejestrowany oraz wykreślony i przywrócony do rejestru VAT (brak jakichkolwiek informacji o dłużniku w rejestrze VAT).
Komornik pismem z 11 lipca 2025 r. wezwał dłużnika do udzielenia odpowiedzi na następujące pytania:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej)?
W odpowiedzi na powyższe wezwanie komornika dłużnik w piśmie z 27 sierpnia 2025 r. oświadczył, że „nieruchomość nie podlega podatkowi VAT. Nie jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, jak również nie zostały poniesione wydatki na ulepszenie. Działalności gospodarczej nie prowadzę od 31 października 2017 r. Na dzień dzisiejszy nieruchomość nie jest ubezpieczona”.
W poprzednio prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym przeciwko ww. dłużnikowi w odpowiedzi na analogiczne wezwanie komornika pismem z 3 października 2023 r. dłużnik oświadczył: „nie jestem podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana przeze mnie do działalności gospodarczej do roku 2009 bądź 2010. Po tym czasie nieruchomość stoi nieużytkowana. Natomiast działalność gospodarczą zamknąłem 31 października 2017 r. Nieruchomość nie jest ubezpieczona, jak również nie ma zastawu rejestrowego.”
Ponieważ dłużnik nie udzielił kompletnej odpowiedzi na wezwanie komornika z 11 lipca 2025 r. komornik w dniu 19 września 2025 r. wystosował do dłużnika kolejne wezwanie zawierające również dodatkowe pytania, niezawarte w wezwaniu z 11 lipca 2025 r., przesyłając dłużnikowi formularz do wypełnienia poprzez wskazanie odpowiedzi „tak” lub „nie”, ewentualnie uzupełnionej o dodatkowe informacje.
Komornik wezwał dłużnika do udzielenia odpowiedzi na następujące pytania:
1) Czy jest Pan/Pani podatnikiem podatku od towarów i usług (podatku VAT)?
odpowiedź dłużnika: „TAK” (co zapewne jest zwykłą omyłką, gdyż dłużnik nie ma obecnie zarejestrowanej działalności gospodarczej).
2) Czy był Pan/Pani podatnikiem podatku od towarów i usług (podatku VAT)?
odpowiedź dłużnika: „TAK”, ale dłużnik nie pamięta w jakim okresie.
3) Czy w związku z prowadzeniem egzekucji z nieruchomości: w postaci działki nr 1/4 o pow. 0,2900 ha zabudowanej budynkiem administracyjno-handlowym, położonej w miejscowości (…), posiadającej założoną księgę wieczystą w (...) Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego (…) o numerze (…), istnieje po stronie Pani/Pana obowiązek podatkowy w przypadku sprzedaży licytacyjnej przedmiotowej ww. nieruchomości i czy należy odprowadzić podatek VAT do właściwego urzędu skarbowego, jeżeli tak, to do którego?
odpowiedź dłużnika: „NIE”
4) Czy ww. nieruchomość była elementem Pana/Pani majątku wykorzystywanym w ramach działalności gospodarczej?
odpowiedź dłużnika: „TAK”, ale dłużnik nie pamięta w jakim okresie.
5) Czy w ramach uprzednio prowadzonej działalności gospodarczej dokonywał(-a) Pan/Pani amortyzacji ww. nieruchomości?
odpowiedź dłużnika: „TAK”, ale dłużnik nie pamięta jaki był stopień zużycia ww. nieruchomości jako środka trwałego.
6) Czy ww. nieruchomość stanowi Pana/Pani majątek osobisty (niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą)?
odpowiedź dłużnika: „TAK”.
7) W ramach jakiej transakcji nabył(-a) Pan/Pani ww. nieruchomość?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie pamięta.
8) Czy transakcje te zostały udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie pamięta.
9) Czy przysługiwało Panu/Pani prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. nieruchomości?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie pamięta.
10) Czy ww. nieruchomość (działka lub budynki znajdujące się na niej) była lub jest przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych odpłatnych umów o podobnym charakterze?
odpowiedź dłużnika: „NIE”.
11) Czy ww. nieruchomość była wykorzystywana przez Pana/Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług (podatku VAT)?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie.
12) Czy budynek administracyjno-handlowy położony na działce nr 1/4 został przez Pana/Panią nabyty czy wybudowany? Należy wskazać datę nabycia lub wybudowania.
odpowiedź dłużnika: „NABYTY”, ale dłużnik nie pamięta w jakiej dacie.
13) Kiedy ww. budynek lub jego część zostały oddane do użytkowania?
odpowiedź dłużnika: dłużnik oświadczył, że nie pamięta.
14) Czy z tytułu wytworzenia/wybudowania ww. budynku przysługiwało Panu/Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
odpowiedź dłużnika: dłużnik oświadczył, że budynek nie został przez niego wytworzony/ wybudowany.
15) Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku lub jego części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Należy wskazać dokładną datę.
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie.
16) Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części budynku, to w jakiej części budynek został zasiedlony?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie.
17) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku lub jego części a jego sprzedażą upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie.
18) Jeżeli budynek położony na ww. działce został nabyty, to czy ww. budynek, przed jego nabyciem przez Pana/Panią, był wykorzystywany przez poprzednich właścicieli?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie.
19) Czy budynek był/jest wykorzystywany przez Pana/Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie pamięta.
20) Czy ponosił(-a) Pan/Pani nakłady na ulepszenie ww. budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (w ramach czynności podlegających opodatkowaniu), w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
odpowiedź dłużnika: „TAK”, ale dłużnik nie pamięta w jakim okresie ponosił nakłady.
21) Jeżeli ponosił(-a) Pan/Pani wydatki na ulepszenie budynku, to czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej ww. budynku?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie pamięta.
22) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 19 i 21 jest twierdząca, to należy odpowiedzieć na następujące pytania: (jeżeli odpowiedź na pytanie nr 19 i 21 jest negatywna należy wpisać lub wybrać opcję „nie dotyczy”)
a) Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania budynku po ulepszeniu?
odpowiedź dłużnika: dłużnik oświadczył że nie wie,
b) Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie,
c) Jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku po ulepszeniu, to należy wskazać, kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)?
odpowiedź dłużnika: dłużnik oświadczył, że nie wie,
d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku po ulepszeniu, a sprzedażą upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył, że nie wie,
e) Czy ulepszony budynek był wykorzystywany przez dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?
odpowiedź dłużnika: dłużnik nie zaznaczył żadnej z opcji, oświadczył że nie wie.
23) Czy ww. nieruchomość została ubezpieczona?
odpowiedź dłużnika: „NIE”.
24) Czy na ruchomościach stanowiących części składowe i przynależności został ustanowiony zastaw rejestrowy?
odpowiedź dłużnika: „NIE”.
Formularz zapytania uzupełniony o ww. odpowiedzi dłużnik dostarczył komornikowi w dniu 17 października 2025 r.
Ponadto, komornik pozyskał z Sądu Rejonowego (…) Wydział Ksiąg Wieczystych kopię aktu notarialnego z 6 kwietnia 2009 r. sporządzonego przed Notariuszem (…), stanowiącego umowę sprzedaży, na mocy której dłużnik nabył m.in. nieruchomość objętą księgą wieczystą nr (…), na którą składa się działka ewidencyjna nr 1/4 położona w (…), zabudowaną już wtedy budynkiem administracyjno-handlowym, będącą przedmiotem egzekucji w sprawie sygn. akt (…).
Zgodnie z ww. umową sprzedaży dłużnik nabył ww. nieruchomość od D. Sp. z o.o. z siedzibą w (…) za kwotę: (…) zł brutto. Cenę sprzedaży zabudowań położonych w (…) na działce nr 1/4 określono w umowie sprzedaży na kwotę: (…) zł. Dłużnik w umowie sprzedaży oświadczył, że ww. nieruchomość nabywa z majątku osobistego, na ponadto oświadczył, że prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: (…) oraz że przedmiotową nieruchomość nabywa na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
W związku z rozbieżnościami w oświadczeniach dłużnika z 27 sierpnia 2025 r., w którym oświadczył, że „nie zostały poniesione wydatki na ulepszenie” nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji z niniejszej sprawie oraz z 12 października 2025 r., w którym oświadczył, że ponosił nakłady na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (w ramach czynności podlegających opodatkowaniu), w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego organ egzekucyjny wezwał dłużnika, pismem z 15 grudnia 2025 r. do wyjaśnienia ww. rozbieżności i ostateczne wskazanie, czy ponosił ww. nakłady na ulepszenie budynku, a jeżeli tak to czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej budynku.
Pismem z 17 grudnia 2025 r. dłużnik oświadczył ostatecznie, że nie ponosił nakładów finansowych na ulepszenie nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (…) oraz że w oświadczeniu z 12 października 2025 r. pomylił się zaznaczając nie tę rubrykę.
Ponadto z akt sprawy uprzednio prowadzonej przeciwko dłużnikowi pod sygn. akt (…), w której dokonywano opisu i oszacowania ww. nieruchomości wynika, że przedmiotowy budynek został wybudowany około roku 1968, a zatem ok. 41 lat przed nabyciem go przez dłużnika.
Więcej informacji komornik sądowy nie zdołał uzyskać.
Pytanie
Czy do wartości kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (…) w trybie licytacji przeprowadzonej w postępowaniu egzekucyjnym należy doliczyć podatek VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem organu egzekucyjnego do wartości kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (…) w trybie licytacji przeprowadzonej w postępowaniu egzekucyjnym nie należy doliczać podatku VAT.
Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Dostawa budynku w przypadku ewentualnej sprzedaży ww. nieruchomości w trybie licytacji przeprowadzonej w postępowaniu egzekucyjnej nie jest dokonywana ani w ramach pierwszego zasiedlenia budynku, ani przed nim, zaś pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku a jego dostawą z całą pewnością upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427, 1492 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 11 i 41) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 wyżej powołanej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle na nim posadowione spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pan przeciwko dłużnikowi – B. C. – postępowanie egzekucyjne z nieruchomości objętej księga wieczystą nr (…). Nieruchomość składa się z działki nr 1/4 o pow. 0,2900 ha zabudowanej budynkiem o funkcji administracyjno-handlowej. Budynek jest w stanie do remontu, a nieruchomość nie jest użytkowana.
Dłużnik w przeszłości prowadził działalność gospodarczą pod firmą „(…)”, która zgodnie z wpisami w CEIDG była zarejestrowana w okresie od 1 lipca 2005 r. do 6 listopada 2017 r. (z tą datą działalność została wykreślona z rejestru, zaprzestanie działalności gospodarczej nastąpiło z dniem 31 października 2017 r.). Dłużnik był podatnikiem VAT czynnym, ale nie pamięta w jakim okresie. Obecnie dłużnik w ogóle nie figuruje w rejestrze VAT ani jako podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT, ani też jako podmiot niezarejestrowany oraz wykreślony i przywrócony do rejestru VAT (brak jakichkolwiek informacji o dłużniku w rejestrze VAT).
Z pozyskanego przez komornika aktu notarialnego z 6 kwietnia 2009 r. stanowiącego umowę sprzedaży, na mocy której dłużnik nabył m.in. licytowaną nieruchomość wynika, że dłużnik oświadczył w nim, iż prowadzi działalność gospodarczą i że nabywa ją na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
Opisane przez Pana okoliczności sprawy wskazują, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży nieruchomości składającej się z działki nr 1/4 o pow. 0,2900 ha dłużnik będzie podatnikiem podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem mamy tu do czynienia ze zbywaniem majątku nabytego na cele prowadzonej przez dłużnika działalności gospodarczej zabudowanej budynkiem stanowiącym środek trwały w tej działalności. O tym, że opisana nieruchomość nie mogła być wykorzystywana przez dłużnika jako majątek prywatny do celów osobistych świadczy również charakter budynku posadowionego na nieruchomości, pełniącego funkcję administracyjno-handlową. Zbywana nieruchomość ma zatem bezpośredni związek z prowadzoną przez dłużnika w latach 2005-2017 działalnością gospodarczą i tym samym okoliczności te nie wskazują, aby mógł to być majątek osobisty/prywatny dłużnika.
W konsekwencji, dostawa ww. nieruchomości, na którą składa się zabudowana działka nr 1/4 w drodze licytacji komorniczej, będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że grunt dzieli w VAT los podatkowy obiektów, które się na nim znajdują. Zatem w sytuacji, kiedy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości i ruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W toku podjętych przez komornika czynności ustalono, że dłużnik nabył nieruchomość zabudowaną budynkiem o funkcji administracyjno-handlowej w 2009 r. od sp. z o.o. na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Przedmiotowy budynek obecnie nadający się do remontu został wybudowany około 1968 r., a zatem ok. 41 lat przed nabyciem go przez dłużnika. Budynek stanowił środek trwały w działalności dłużnika, na który jednak, zgodnie z ostatecznym oświadczeniem dłużnika z 17 grudnia 2025 r., nie ponosił on nakładów finansowych na jego ulepszenie.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że pierwsze zasiedlenie budynku miało miejsce wiele lat temu. Jednocześnie z opisu nie wynika, aby w ostatnich 2 latach przed planowaną sprzedażą dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej, gdyż jak sam oświadczył, nie ponosił na ten budynek żadnych wydatków na jego ulepszenie. Zatem dostawa budynku o funkcji administracyjno-handlowej będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż spełnione zostaną warunki wynikające z tego przepisu.
Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie gruntu, na którym posadowiony jest ten budynek, będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W związku z tym, że ww. transakcja będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
W konsekwencji należy zgodzić się z Panem, że dokonując sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym działki nr 1/4 o pow. 0,2900 ha zabudowanej budynkiem o funkcji administracyjno-handlowej nie będzie Pan zobowiązany jako płatnik podatku VAT do doliczenia do kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości podatku VAT.
Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pan zastosować do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo