Spółka prawa niemieckiego, będąca czynnym podatnikiem VAT w Polsce bez stałego miejsca działalności na jej terytorium, nabywa towary i usługi od polskich dostawców. Od 1 lutego 2026 roku obowiązują przepisy o obowiązkowym Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF), które zobowiązują większość podatników do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w tym systemie. Spółka, ze względu na brak stałego miejsca działalności w Polsce, jest zwolniona z tego obowiązku, a faktury od dostawców mogą być jej udostępniane w uzgodniony sposób. Jednakże spółka może otrzymywać faktury…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zaistniałego stanu faktycznego i opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką prawa niemieckiego z siedzibą na terytorium (…). Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT w (…), jak również jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, zarówno na potrzeby transakcji krajowych jak i na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.
Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej za pośrednictwem oddziału (wpisanego do KRS), ani za pośrednictwem zagranicznego zakładu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i w związku z tym nie rozlicza podatku dochodowego w Polsce. Spółka nie posiada również na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia Wykonawczego nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. (Dz.U.UE.L.2011.77.1 ze zm.).
Działalność Spółki obejmuje sprzedaż (...). Ponadto, Spółka posiada własną stronę internetową, za pośrednictwem której oferowane są towary. Spółka jest (...).
Ze względu na zakres prowadzonej przez siebie działalności, Spółka nabywa różnego rodzaju towary i usługi od podatników zarejestrowanych w Polsce jako czynni podatnicy VAT (dalej: „Dostawcy”).
Wnioskodawca otrzymuje od Dostawców faktury dokumentujące dostarczone towary lub wykonane usługi (dalej: „Faktury Zakupowe”).
W przypadkach objętych niniejszym wnioskiem, nabywane przez Spółkę od Dostawców towary i usługi:
W związku z wejściem w życie przepisów o obowiązkowym KSeF, co do zasady od 1 lutego 2026 r. podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu KSeF.
Z uwagi na brak stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 106ga ust. 1 Ustawy VAT Spółka nie będzie miała obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Ponadto, zgodnie z art. 106gb ust. 4 pkt 2 Ustawy VAT, faktury ustrukturyzowane wystawiane przez Dostawców będą udostępniane Spółce w uzgodniony ze Spółką sposób - Spółka nie będzie więc zobowiązana do odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF. Zatem, pomimo braku obowiązku wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, od 1 lutego 2026 r. Spółka będzie otrzymywała faktury ustrukturyzowane, które będą udostępniane Spółce w uzgodniony z Dostawcami sposób.
Niemniej jednak, w odniesieniu do niektórych podatników ustawodawca przewidział odroczenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r., w zależności od wartości sprzedaży tego podatnika na gruncie Ustawy VAT.
Niezależnie od powyższego obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, Wnioskodawca może otrzymywać od części Dostawców Faktury Zakupowe wystawione w postaci:
Otrzymane przez Wnioskodawcę w tej postaci Faktury Zakupowe nie będą spełniały definicji faktury ustrukturyzowanej określonej w art. 2 pkt 32a Ustawy VAT.
W niektórych przypadkach może to wynikać z faktu, że dany Dostawca będzie korzystał z odroczenia obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r. Może się również zdarzyć, że Faktury Zakupowe w innej formie niż faktura ustrukturyzowana będą wystawiać na rzecz Spółki także Dostawcy objęci już obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF. Innymi słowy, Wnioskodawca nie może wykluczyć, że pomimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, niektórzy Dostawcy nie będą stosować się do tego nakazu. Może to wynikać m.in. z braku wiedzy, awarii systemu, mylnego zastosowania przewidzianego zwolnienia z obowiązku korzystania z KSeF, czy też niegotowości technologicznej uniemożliwiającej wystawienie faktury ustrukturyzowanej lub innych przyczyn.
Ze względu na to, że dane dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych podatników ani też fakt posiadania bądź nie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie są publiczne dostępne, Wnioskodawca nie będzie w stanie w każdym przypadku określić, czy dany Dostawca jest zobligowany wystawiać Faktury Zakupowe w postaci ustrukturyzowanej w ramach KSeF, czy też może jeszcze korzystać z przewidzianego odroczenia tego obowiązku do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r czy też nigdy tym obowiązkiem nie będzie objęty. Tym samym, Wnioskodawca nie będzie mógł stwierdzić, czy wystawiona w postaci innej niż ustrukturyzowana Faktura Zakupowa prawidłowo została wystawiona przez Dostawcę w tej formie, czy też powinna była zostać wystawiona w postaci ustrukturyzowanej, o której mowa w art. 2 pkt 32a Ustawy VAT i dostarczona Spółce w uzgodniony sposób.
Spółka nie może przy tym wykluczyć, że Faktury Zakupowe, które zostaną wystawione pierwotnie przez Dostawców w formie innej niż ustrukturyzowana (papierowej lub elektronicznej) pomimo istniejącego na moment ich wystawienia obowiązku wystawienia ich w KSeF, będą w przyszłości wystawiane przez Dostawców ponownie przy użyciu KSeF, w postaci faktur ustrukturyzowanych.
Spółka jest zobligowana do rozliczenia zobowiązania podatkowego w VAT w okresach miesięcznych oraz do comiesięcznego składania struktury JPK_VAT z deklaracją, regulowanej przez art. 99 ust. 13b oraz 109 ust. 14 Ustawy VAT oraz przez przepisy Rozporządzenia JPK_VAT (dalej: „JPK_V7M”).
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na jego rzecz także w sytuacji, kiedy pomimo wejścia w życie przepisów o obowiązkowym KSeF takie faktury zostaną wystawione przez Dostawców w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, tj. bez użycia KSeF (niezależnie od tego, czy po stronie Dostawców istniał obowiązek wystawienia tych faktur za pośrednictwem KSeF)?
2. Czy w przypadku, kiedy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 będzie prawidłowe oraz Dostawca zdecyduje się Fakturę Zakupową wystawioną pierwotnie w postaci papierowej lub elektronicznej wystawić ponownie za pośrednictwem KSeF, w formie faktury ustrukturyzowanej, Spółce dalej będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury otrzymanej pierwotnie w postaci innej niż ustrukturyzowana oraz nie będzie zobligowana do skorygowania złożonej pierwotnie do urzędu skarbowego struktury JPK_V7M, w której wykazała Fakturę Zakupową, wystawioną w formie papierowej lub elektronicznej?
Państwa stanowisko w sprawie
1. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - takie faktury zostaną wystawione w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, tj. bez użycia KSeF (niezależnie od tego, czy po stronie Dostawców istniał obowiązek wystawienia tych faktur za pośrednictwem KSeF).
2. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego na podstawie Faktury Zakupowej wystawionej poza KSeF i nie będzie on zobligowany do skorygowania złożonej uprzednio do urzędu struktury JPK_V7M, w której wykazał Fakturę Zakupową, wystawioną w formie papierowej lub elektronicznej.
Uzasadnienie
ad 1
Na początku wskazać należy, iż co do zasady od 1 lutego 2026 r. zgodnie z art. 106ga ust. 1 Ustawy VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu KSeF. Przy czym, na podstawie przepisów przejściowych (tj. art. 145l i art. 145m Ustawy VAT obowiązujących od 1 lutego 2026 r.), obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF, będzie odroczony do:
Jednocześnie ustęp 2 pkt 1 powoływanego powyżej przepisu przewiduje wyłączenie z przedmiotowego obowiązku dla podmiotów nieposiadających w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 106gb ust. 4 pkt 2 Ustawy VAT, w przypadku gdy nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju - faktura ustrukturyzowana jest udostępniana temu nabywcy w sposób z nim uzgodniony.
Zatem skoro Spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów podatku VAT, obowiązek wynikający z art. 106ga ust. 1 Ustawy VAT nie będzie miał zastosowania do faktur wystawianych przez Wnioskodawcę po 1 lutego 2026 r. Dodatkowo, z uwagi na brak stałego miejsca prowadzenia działalności dla celów podatku VAT w Polsce, Faktury Zakupowe wystawione w KSeF będą doręczane Spółce w sposób uzgodniony pomiędzy Spółką a Dostawcami - Spółka nie będzie miała obowiązku odbierania Faktur Zakupowych w KSeF.
Niemniej jednak, Wnioskodawca może również otrzymywać Faktury Zakupowe wystawione poza systemem KSeF, w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, tj. np. w formie papierowej lub elektronicznej, także w sytuacjach, kiedy Dostawcy byli obowiązani wystawić je przy użyciu KSeF.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 Ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Artykuł 86 ust. 2 Ustawy VAT wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 Ustawy VAT).
Przy czym, w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 Ustawy VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Innymi słowy, otrzymanie faktury stanowi jeden z warunków determinujących prawo podatnika do odliczenia podatku VAT naliczonego.
Przepisy Ustawy VAT definiują fakturę jako dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie (art. 2 pkt 31 Ustawy VAT). Natomiast przez fakturę ustrukturyzowaną rozumie się fakturę wystawioną przy użyciu KSeF wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie (art. 2 pkt 32a Ustawy VAT).
Przepisy Ustawy VAT przewidują również katalog sytuacji, w których podatnikowi prawo do odliczenia nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 3a Ustawy VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Dodatkowo, jak wynika z art. 88 ust. 4 Ustawy VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Co istotne, po pierwsze powyższy katalog przesłanek ma charakter zamknięty, tzn. tylko w przypadkach wyraźnie wskazanych podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupowej.
Po drugie, fundamentalną zasadą systemu VAT jest zasada neutralności, której gwarancją jest prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z prowadzoną działalnością bez względu na cel czy rezultaty tej działalności, pod warunkiem, że co do zasady podlega ona sama o podatkowaniu podatkiem VAT.
Wskazać trzeba, że z powyższych przepisów nie wynika aby jedną z przesłanek negatywnych tj. wyłączających prawo podatnika (będącego czynnym podatnikiem VAT) do odliczenia podatku naliczonego, była sytuacji, w której podatek naliczony wynikałby z faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług wystawionej wbrew obowiązkowi bez użycia KSeF.
Podkreślić trzeba również, że żaden przepis Ustawy VAT nie nakazuje nabywcy dokonywania jakiejkolwiek weryfikacji zasadności wystawienia przez sprzedawcę faktury w określonej formie (tj. przy użyciu KSeF, czy też papierowo lub elektronicznie).
Ponadto, zaznaczyć trzeba, że analizowane regulacje dot. prawa do odliczenia podatku naliczonego, pomimo zmian przepisów wynikających z wprowadzenia obowiązkowego KSeF, nie uległy zmianie. Natomiast Ustawa VAT przewiduje sankcje dla podatników (sprzedawców), którzy pomimo nałożonego obowiązku nie będą wystawiali faktur przy użyciu KSeF. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe jasno wskazuje, iż celem ustawodawcy nie było karanie podatników (nabywców) utratą prawa do odliczenia podatku naliczonego w zależności od formy faktury (tj. czy została wystawiona przy użyciu KSeF, czy też nie). Ewentualne sankcje za wystawienie faktury w niewłaściwej formie, tj. poza KSeF, są przewidziane dla sprzedawców zobligowanych wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie zachodzą przypadki, w których Ustawa VAT pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W konsekwencji, Wnioskodawca uważa, że w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych przez Dostawców poza KSeF, pomimo ustawowego obowiązku wystawienia faktur w formie ustrukturyzowanej tj. przy użyciu KSeF.
Wystawienie faktury bez użycia KSeF pomimo istnienia takiego obowiązku nie powoduje zdaniem Wnioskodawcy, że dokument ten nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego. Podkreślić trzeba, że faktury wystawione w formie papierowej lub elektronicznej zgodnie z przywołanymi przepisami dalej pozostają fakturami na gruncie Ustawy VAT, pomimo nie dochowania sposobu ich wystawienia za pośrednictwem KSeF ze wszystkim konsekwencjami prawnymi. W szczególności, wprowadzenie takiego dokumentu do obrotu przez sprzedawcę będzie go obligowało do zapłaty podatku wskazanego na takim dokumencie.
Zatem w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na jej rzecz przez Dostawców wbrew obowiązkowi, bez użycia KSeF, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Wnioskodawcę do skorzystania z prawa do odliczenia VAT naliczonego.
Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Tytułem przykładu można wskazać następujące interpretacje indywidualne:
Podsumowanie Stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1 zadanego we wniosku.
W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym zdarzeniu przyszłym/stanie faktycznym będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych przez Dostawców poza KSeF, pomimo ustawowego obowiązku wystawienia faktur w formie ustrukturyzowanej tj. przy użyciu KSeF.
ad 2
W przypadku potwierdzenia przez Organ stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia wykazanego podatku VAT wynikającego z wystawionych w formie papierowej lub elektronicznej Faktur Zakupowych, także w sytuacji, gdy powinny one być wystawione za pośrednictwem KSeF.
W takiej sytuacji, Spółka w okresie, w którym spełnione są warunki do skorzystania z prawa do odliczenia VAT lub też w jednym z kolejnych 3 okresów - wykaże otrzymaną Fakturę Zakupową w składanej do urzędu skarbowego strukturze JPK_V7M oraz pomniejszy VAT należny o wykazany w Fakturze Zakupowej VAT naliczony.
Zgodnie z przepisami Rozporządzenia JPK_VAT obowiązującymi od 1 lutego 2026 r., ewidencja VAT pozwalająca na prawidłowe rozliczenie podatku naliczonego powinna zawierać numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur (§ 11 ust. 4a Rozporządzenia JPK_VAT).
Jeśli faktura nie posiada takiego numeru, zgodnie § 11 ust. 8 Rozporządzenia JPK_VAT należy wybrać jedno z trzech oznaczeń tj.
Natomiast w myśl części II pkt 14 Rozporządzenie JPK_VAT, numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, fakturę VAT RR potwierdzającą nabycie produktów rolnych lub usług rolniczych i fakturę VAT RR KOREKTA jest wykazywany w ewidencji, o ile został on nadany i nastąpiło to do dnia przesłania ewidencji.
Co istotne, przepisy Rozporządzenia JPK_VAT, które obowiązują od 1 lutego 2026 r., zawierają jeden wyjątek od powyższej zasady.
Zgodnie z częścią II pkt 15 Rozporządzenie JPK_VAT - w przypadku gdy faktura jest wystawiana w sposób określony w art. 106nda ust. 1 oraz art. 106nh ust. 1 Ustawy VAT, i udostępniana nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur oraz na dzień przesłania ewidencji podatnik nie posiada numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, jest ona wykazywana w ewidencji po stronie danych pozwalających na prawidłowe rozliczenie podatku należnego i oznaczana jako „DI”. Po uzyskaniu numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur podatnik koryguje ewidencję i oznacza tę fakturę numerem identyfikującym ją w Krajowym Systemie e-Faktur.
W tym przypadku, przepisy wyraźnie obligują podatnika do skorygowania złożonej struktury JPK_V7M, jeśli faktura wystawiona w sposób określony art. 106nda ust. 1 oraz art. 106nh ust. 1 Ustawy VAT na moment złożenia struktury JPK_V7M nie posiadała numeru KSeF, a w późniejszym czasie taki numer został nadany. Należy jednak podkreślić, że przepis ten dotyczy oznaczenia „DI”, przewidzianego dla innych dokumentów niż faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej (dla których przewidziano oznaczenie „BFK”).
Jednocześnie należy wskazać, że późniejszy fakt przesłania faktury w formie ustrukturyzowanej poprzez KSeF, w sytuacji gdy wcześniej został wystawiony dokument stanowiący fakturę w formie papierowej lub elektronicznej, nie modyfikuje prawa ani momentu odliczenia podatku VAT.
Takie podejście znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 12 stycznia 2026 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.851.2025.1.KM, w której wskazano, że: „Według przywołanego art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, jednym z warunków dokonania odliczenia podatku VAT jest posiadanie przez podatnika faktury dokumentującej zakup związany z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Zatem otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest zrealizowanie tego prawa. Jak już wyżej wskazano, prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego. W związku z powyższym, stwierdzić należy, skoro Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej poza KSeF (taki dokument jest bowiem fakturą w rozumieniu ustawy), to konsekwentnie należy przyjąć, że datą powstania prawa do odliczenia podatku VAT z takiej faktury będzie data jej faktycznego otrzymania poza Krajowym Systemem e-Faktur. Bez znaczenia pozostawać będzie natomiast jej ewentualne (późniejsze) wprowadzenie do systemu KSeF.”
Tym samym, nawet jeśli któryś z Dostawców zdecyduje się wystawioną pierwotnie w postaci papierowej lub elektronicznej Fakturę Zakupową wystawić ponownie za pośrednictwem KSeF, w formie faktury ustrukturyzowanej, Spółka nie będzie zobligowana do skorygowania złożonej pierwotnie do urzędu skarbowego struktury JPK_V7M, w której wykazała Fakturę Zakupową. Wskazane przepisy Rozporządzenie JPK_VAT takiego obowiązku bowiem na podatników nie nakładają. Pierwotnie złożony przez Spółkę plik JPK_V7M będzie więc pozostawał aktualny i nie będzie wymagał korekty.
Podsumowanie Stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2 zadanego we wniosku:
W ocenie Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia na podstawie Faktury Zakupowej wystawionej poza KSeF i nie będzie on zobligowany do skorygowania złożonej uprzednio do urzędu struktury JPK_V7M, w której wykazał Fakturę Zakupową, wystawioną w formie papierowej lub elektronicznej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:
1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s.;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W myśl art. 106gb ust. 4 ustawy: Wystawianie i otrzymywanie faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur
W przypadku gdy:
1) miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego lub
2) nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, lub
3) nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w nabyciu towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę, lub
4) nabywcą jest podatnik korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a zwolnienia od podatku dokonywanej sprzedaży przez podatnika z siedzibą w innym państwie UE ust. 1, lub
5) nabywcą jest podmiot, który nie posługuje się numerem, za pomocą którego jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, ani numerem identyfikacji podatkowej, inny niż nabywca, o którym mowa w pkt 1–3 i 6, lub
6) nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej
– faktura ustrukturyzowana jest udostępniana nabywcy w sposób z nim uzgodniony.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Według art. 106na ust. 1-4 ustawy:
1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.
2. (uchylony)
3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
4. W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.
Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka jest spółką prawa niemieckiego z siedzibą na terytorium (…). Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT w (…), jak również jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, zarówno na potrzeby transakcji krajowych jak i na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Państwa Spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia Wykonawczego nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. (Dz.U.UE.L.2011.77.1 ze zm.).
Działalność Spółki obejmuje sprzedaż (...). Ponadto, Spółka otrzymuje od Dostawców faktury dokumentujące dostarczone towary lub wykonane usługi (dalej: „Faktury Zakupowe”).
W przypadkach objętych niniejszym wnioskiem, nabywane przez Spółkę od Dostawców towary i usługi:
Z uwagi na brak stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 106ga ust. 1 Ustawy VAT Spółka nie będzie miała obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Ponadto, zgodnie z art. 106gb ust. 4 pkt 2 Ustawy VAT, faktury ustrukturyzowane wystawiane przez Dostawców będą udostępniane Spółce w uzgodniony ze Spółką sposób - Spółka nie będzie więc zobowiązana do odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF. Zatem, pomimo braku obowiązku wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, od 1 lutego 2026 r. Spółka będzie otrzymywała faktury ustrukturyzowane, które będą udostępniane Spółce w uzgodniony z Dostawcami sposób.
Niemniej jednak, w odniesieniu do niektórych podatników ustawodawca przewidział odroczenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r., w zależności od wartości sprzedaży tego podatnika na gruncie Ustawy VAT.
Niezależnie od powyższego obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych, Spółka może otrzymywać od części Dostawców Faktury Zakupowe wystawione w postaci:
Otrzymane przez Spółkę w tej postaci Faktury Zakupowe nie będą spełniały definicji faktury ustrukturyzowanej określonej w art. 2 pkt 32a Ustawy VAT.
W niektórych przypadkach może to wynikać z faktu, że dany Dostawca będzie korzystał z odroczenia obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r. Może się również zdarzyć, że Faktury Zakupowe w innej formie niż faktura ustrukturyzowana będą wystawiać na rzecz Spółki także Dostawcy objęci już obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF. Spółka nie może wykluczyć, że pomimo obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, niektórzy Dostawcy nie będą stosować się do tego nakazu. Może to wynikać m.in. z braku wiedzy, awarii systemu, mylnego zastosowania przewidzianego zwolnienia z obowiązku korzystania z KSeF, czy też niegotowości technologicznej uniemożliwiającej wystawienie faktury ustrukturyzowanej lub innych przyczyn.
Ze względu na to, że dane dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych podatników ani też fakt posiadania bądź nie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie są publiczne dostępne, Spółka nie będzie w stanie w każdym przypadku określić, czy dany Dostawca jest zobligowany wystawiać Faktury Zakupowe w postaci ustrukturyzowanej w ramach KSeF, czy też może jeszcze korzystać z przewidzianego odroczenia tego obowiązku do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r czy też nigdy tym obowiązkiem nie będzie objęty. Tym samym, Spółka nie będzie mógł stwierdzić, czy wystawiona w postaci innej niż ustrukturyzowana Faktura Zakupowa prawidłowo została wystawiona przez Dostawcę w tej formie, czy też powinna była zostać wystawiona w postaci ustrukturyzowanej, o której mowa w art. 2 pkt 32a Ustawy VAT i dostarczona Spółce w uzgodniony sposób.
Spółka nie może przy tym wykluczyć, że Faktury Zakupowe, które zostaną wystawione pierwotnie przez Dostawców w formie innej niż ustrukturyzowana (papierowej lub elektronicznej) pomimo istniejącego na moment ich wystawienia obowiązku wystawienia ich w KSeF, będą w przyszłości wystawiane przez Dostawców ponownie przy użyciu KSeF, w postaci faktur ustrukturyzowanych.
Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na jej rzecz także w sytuacji, kiedy pomimo wejścia w życie przepisów o obowiązkowym KSeF takie faktury zostaną wystawione przez Dostawców w innej formie niż faktura ustrukturyzowana, tj. bez użycia KSeF (niezależnie od tego, czy po stronie Dostawców istniał obowiązek wystawienia tych faktur za pośrednictwem KSeF).
Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W dyspozycji tego przepisu jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadkach wskazanych wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, również istotne jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku.
Istotną kwestią jest odpowiednie udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Podkreślić należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli jednak nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (który jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. nie wynika ono z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu rzeczywistego przeprowadzenia transakcji skutkującej nabyciem towaru lub usługi przez podmiot widniejący na fakturze jako nabywca. Faktura powinna więc prawidłowo odzwierciedlać zdarzenie gospodarcze zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dla celów skorzystania z prawa do odliczenia istotna jest bowiem prawidłowość materialna faktury, która musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami w niej wskazanymi, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że będzie Państwu (czynnemu podatnikowi podatku VAT) przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych przez Dostawców wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Wystawienie Faktur Zakupowych, w sposób opisany przez Państwo we wniosku wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy.
W konsekwencji, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na Państwa rzecz przez Dostawców wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z tego prawa. A jak Państwo wskazali, w stosunku do Faktur Zakupowych będących przedmiotem wniosku, nie zaistnieją negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego, które ustawodawca wskazał w art. 88 ustawy o VAT.
Podkreślić należy, że korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.
Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy w przypadku, kiedy Dostawca zdecyduje się Fakturę Zakupową wystawioną pierwotnie w postaci papierowej lub elektronicznej wystawić ponownie za pośrednictwem KSeF, w formie faktury ustrukturyzowanej, Spółce dalej będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury otrzymanej pierwotnie w postaci innej niż ustrukturyzowana oraz nie będzie zobligowana do skorygowania złożonej pierwotnie do urzędu skarbowego struktury JPK_V7M, w której wykazała Fakturę Zakupową, wystawioną w formie papierowej lub elektronicznej.
Na mocy art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Stosownie do art. 99 ust. 11b-12 ustawy:
11b. Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
11c. Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
12. Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.
Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
W myśl art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Każda deklaracja odnosi się do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego. W związku z powyższym deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu rozliczeniowego. Deklaracja podatkowa stanowi opis zdarzeń zaistniałych w określonym przedziale czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku.
Wskazane wyżej przepisy art. 81 Ordynacji podatkowej formułują ogólną zasadę prawa podatnika do korygowania wcześniej złożonych deklaracji. Korekta deklaracji zastępuje deklarację pierwotną, co oznacza, że za wiążące uznaje się dane zawarte w deklaracji skorygowanej. W konsekwencji złożona korekta wywołuje skutki prawne w miejsce deklaracji pierwotnej, która traci moc obowiązującą.
Szczegółowy zakres danych, jaki powinien być zawarty w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług reguluje Rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.)
W § 11 ust. 4a ww. Rozporządzenia wskazano, że:
Dane dotyczące faktur, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 5, obejmują numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur.
Regulacja ta odnosi się do sytuacji, w których numer taki został nadany i jest możliwy do ustalenia na moment sporządzenia i złożenia JPK_VAT z deklaracją.
Natomiast § 11 ust. 8 pkt 1 ww. Rozporządzenia wskazuje, że:
Ewidencja zawiera następujące oznaczenia dla:
1) faktur:
a) „OFF” - faktura, o której mowa w art. 106nf ust. 1 ustawy, która na dzień złożenia ewidencji nie posiada numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur,
b) „BFK” - faktura elektroniczna oraz faktura w postaci papierowej,
c) „MK” - faktura wystawiona przez podatnika będącego dostawcą lub usługodawcą, który wybrał metodę kasową rozliczeń określoną w art. 21 ustawy.
Oznaczenie „BFK” odnosi się do faktur elektronicznych i faktur wystawianych w postaci papierowej bez zastosowania Krajowego Systemu e-Faktur.
Podanie numeru KSeF dotyczy natomiast faktur wystawionych w KSeF.
Jak wskazali Państwo we wniosku, ze względu na to, że dane dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych podatników ani też fakt posiadania bądź nie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie są publiczne dostępne, Spółka nie będzie w stanie w każdym przypadku określić, czy dany Dostawca jest zobligowany wystawiać Faktury Zakupowe w postaci ustrukturyzowanej w ramach KSeF, czy też może jeszcze korzystać z przewidzianego odroczenia tego obowiązku do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r czy też nigdy tym obowiązkiem nie będzie objęty. Tym samym, Spółka nie będzie mogła stwierdzić, czy wystawiona w postaci innej niż ustrukturyzowana Faktura Zakupowa prawidłowo została wystawiona przez Dostawcę w tej formie, czy też powinna była zostać wystawiona w postaci ustrukturyzowanej, o której mowa w art. 2 pkt 32a Ustawy VAT i dostarczona Spółce w uzgodniony sposób.
W konsekwencji, w sytuacji, gdy Spółka otrzyma fakturę w formie papierowej/elektronicznej (nieustrukturyzowanej) i ujmie ją w ewidencji z oznaczeniem „BFK”, a następnie Dostawca – już po dokonaniu odliczenia przez Spółkę (na podstawie otrzymanej w formie papierowej/elektronicznej faktury, do czego prawo zostało potwierdzone w odpowiedzi na pytanie nr 1 powyżej) – wystawi i udostępni w KSeF fakturę ustrukturyzowaną odnoszącą się do tej samej transakcji, późniejsze pojawienie się numeru KSeF nie może samo w sobie powodować obowiązku korekty wcześniej złożonej deklaracji VAT wyłącznie w celu uzupełnienia identyfikatora dokumentu.
Obowiązek wykazywania numeru KSeF faktury ustrukturyzowanej w ewidencji VAT powinien być oceniany według informacji dostępnych podatnikowi na moment składania przez niego deklaracji za dany okres rozliczeniowy. Zatem w realiach przedstawionego stanu faktycznego i opisu zdarzenia przyszłego brak jest podstaw do przyjęcia, że późniejsze (tj. po złożeniu przez Spółkę deklaracji VAT za dany okres, w którym dokonane zostanie odliczenie na podstawie faktury w formie nieustrukturyzowanej) udostępnienie faktury w KSeF dokumentującej to samo zdarzenie gospodarcze (które zostało wcześniej udokumentowane fakturą dostarczoną Spółce poza KSeF w formie papierowej/elektronicznej i na tej podstawie ujęte w deklaracji VAT za ten dany okres), powinno skutkować obowiązkiem korekty deklaracji VAT za ten okres.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z zaistniałym stanem faktycznym i opisanym zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo