Polska spółka z o.o. (podatnik VAT) planuje podział przez wydzielenie jednego ze swoich działów (Dział X) do innej spółki (Spółki Przejmującej) na podstawie Kodeksu spółek handlowych. Dział X jest wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w strukturze spółki, skupiając się na świadczeniu określonych usług dla klientów zewnętrznych. Przed podziałem Dział X posiada przypisane składniki majątkowe (materialne…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towaru i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
17 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania wydzielonego ze spółki Działu X. za zorganizowaną część przedsiębiorstwa oraz braku opodatkowania podatkiem VAT przeniesienie Działu do Spółki Przejmującej na podstawie art. 6 pkt 1 czego skutkiem będzie brak obowiązku podatkowego po stronie Spółki Dzielonej.
Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 kwietnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, mającym siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jest także czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Wspólnikami Wnioskodawcy jest osoba fizyczna oraz inna polska spółka ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wspólnicy”).
Głównym przedmiotem działalności Spółki Dzielonej jest kompleksowa obsługa obiektów, w ramach której świadczone są usługi utrzymania czystości, cateringowe (obsługa kantyn pracowniczych), ochrona obiektów, jak również outsourcing pracowniczy. Spółka Dzielona świadczy także niezależnie usługi produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usługi obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usługi ochrony oraz usługi utrzymania czystości.
W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, można wyodrębnić następujące jednostki organizacyjne (dalej łącznie jako: „Działy”):
Wspólnicy planują dokonać podziału Spółki Dzielonej w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 18 ze zm.), tj. podziału przez wydzielenie. W związku z przeprowadzonym podziałem Spółki Dzielonej, Dział X. zostanie przeniesiony do odrębnej spółki przejmującej (dalej odpowiednio: „Spółka Przejmująca”). W następstwie podziału przez wydzielenie Wspólnicy otrzymają udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki Przejmującej. W związku z planowanym podziałem przez wydzielenie Wspólnicy nie otrzymają dopłat (wypłat) w gotówce.
Podział Spółki Dzielonej poprzez wydzielenie X. zostanie przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, a głównym bądź jednym z głównych celów tego podziału nie będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Celem wydzielenia Działu X. do Spółki Przejmującej jest separacja ryzyk biznesowych i prawnych pomiędzy poszczególnymi rodzajami działalności gospodarczej Spółki Dzielonej. Nie jest także wykluczone, że po przeprowadzeniu planowanego podziału przez wydzielenie, działalność Spółki Dzielonej w zakresie Y. będzie stopniowo wygaszana.
Na moment przeprowadzenia podziału przez wydzielenie, Dział X. będzie posiadać następujące cechy na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej:
A. w zakresie wyodrębnienia organizacyjnego:
1) Dział X. będzie wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na podstawie uchwały zarządu Spółki Dzielonej;
2) Dział X. będzie funkcjonował w oparciu wewnętrzny schemat organizacyjny;
3) zostanie wyznaczona osoba zarządzająca X;
4) Dział X. będzie funkcjonował w oparciu o wyodrębnione składniki materialne i niematerialne niezbędne do prowadzenia działalności X, a w szczególności: zestaw pomiarowy, radiotelefony, mobilne linie montażowe, zaklejarki, systemy kontroli obchodów, systemy (…) wraz systemem (…), sprzęt serwerowy i komputerowy do obsługi linii, wkrętaki elektryczne, dyspensery elektroniczne, kontenery morskie, zestawy do pakowania, sprzęt komputerowy, czytniki kodów, klimatyzatory, komputery przemysłowe, dmuchawy jonizujące, wózki na kuwety, transportery nożycowe, transportery rolkowe, meble, wyposażenie socjalne (kuchenka mikrofalowa, ekspres do kawy), narzędzia (wiertarki, szlifierki, klucze, wkrętaki, drobny sprzęt elektroniczny), licencje do programów komputerowych, umowy z kontrahentami oraz dostawcami;
5) w związku z podziałem przez wydzielenie X. do Spółki Przejmującej w trybie art. 23(1) Kodeksu pracy przejdą pracownicy zajmujący się w wyłącznie działalnością realizowaną przez Dział X. Personel przypisany do X. nie zajmuje się działalnością związana z funkcjonowaniem Działu Y.
B. w zakresie wyodrębnienia finansowego:
1) systemie księgowym Spółki Dzielonej będzie funkcjonować odrębna struktura centrów kosztowych, która będzie umożliwiała prowadzenie odrębnej gospodarki finansowej i ewidencji księgowej X. Tym samym będzie możliwe zidentyfikowanie przychodów, kosztów, aktywów i pasywów (w tym należności i zobowiązań) Działu X.
C. w zakresie wyodrębnienia funkcjonalnego:
1) składniki majątkowe przyporządkowane do Działu X. będą służyły realizacji określonych zadań gospodarczych, obejmujących świadczenie na rzecz klientów zewnętrznych usług produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usług obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usług ochrony oraz usług utrzymania czystości. Zespół składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład X. będzie mógł być uznany za niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. W oparciu o nabywany w drodze podziału Spółki Dzielnej majątek w postaci X., Spółka Przejmująca będzie miała zdolność samodzielnej realizacji zadań gospodarczych obejmujących świadczenie usług produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usług obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usług ochrony oraz usług utrzymania czystości rzecz klientów zewnętrznych.
Po przeprowadzonym podziale Spółki Dzielonej przez wydzielenie X. do Spółki Przejmującej, Spółka Przejmująca oraz Spółka Dzielona nie zawrą pomiędzy sobą wzajemnych umów. Działalność X. jest całkowicie niezależna od działalności Działu Y. W szczególności pracownicy przypisani do Działu X. nie będą świadczyć pracy na rzecz Y. Należy przy tym wskazać, że niezależnie od samego podziału, Spółka Przejmująca zawrze z innymi spółkami wchodzącymi w skład grupy kapitałowej umowy o świadczenie tzw. usług back office, czyli wsparcia administracyjnego. Umowy te są standardowymi umowami, które zawierają spółki w ramach grupy kapitałowej.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Zasadniczo wszystkie składniki materialne i niematerialne przypisane do Działu X. zostaną przejęte przez Spółkę Przejmującą. Wyjątkiem w tym zakresie może się okazać umowa faktoringu. Zgodnie z uzyskanymi informacjami od faktora, koniecznym będzie zawarcie przez Spółkę Przejmującą odrębnej umowy faktoringu, aby Spółka Przejmująca mogła także korzystać z tej formy finansowania. Przy czym brak przeniesienia umowy faktoringu na rzecz Spółki Przejmującej nie wpłynie na możliwość kontynuowania działalności Działu X. po planowanym podziale Spółki Dzielonej. Poprzez uprzednie zawarcie własnej umowy faktoringu przez Spółkę Przejmującą nastąpi kontynuacja tej formy finansowania Spółki Przejmującej.
Na Spółkę Przejmującą w ramach podziału przez wydzielenie przejdą środki pieniężne zgromadzone w kasie i na rachunku bankowym przypisane do Działu X.
Na moment wydzielenia Działu X do Spółki Przejmującej będą istnieć zobowiązania związane z przenoszonym Dziełem X. Zobowiązania te zostaną przeniesione do Spółki Przejmującej w ramach planowanej transakcji.
Spółka Dzielona jest stroną umowy najmu nieruchomości. Przy czym umowa ta wynika z konieczności zapewnienia Spółce Dzielonej adresu rejestrowego. Jednocześnie Spółka Przejmująca będzie stroną własnej umowy zapewniającej jej adres rejestrowy. Z tego też powodu umowa ta nie zostanie przeniesiona do Spółki Przejmującej. Gdyby jednak okazało się, iż w związku z prowadzoną działalnością przez Dział X powstała konieczność zawarcia umowa najmu/dzierżawy nieruchomości, mając na uwadze, że umowa ta będzie funkcjonalnie związana z Działem X., umowa zostanie przeniesiona do Spółki Przejmującej.
Na moment transakcji Spółka Przejmująca ma zamiar i będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności prowadzonej przez Dział X. przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, bez angażowania dodatkowych składników majątkowych lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych bądź prawnych. Wyjątkiem w tym zakresie jest wskazana (…) powyżej umowa faktoringu.
Pytania
1) Czy wydzielany ze Spółki Dzielonej do Spółki Przejmującej Dział X. na moment podziału przez wydzielenie będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
2) Czy w związku z planowanym podziałem Wnioskodawcy przez wydzielenie X., po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1
Wydzielany z Wnioskodawcy do Spółki Przejmującej Dział X na moment podziału przez wydzielenie będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1
Ustawodawca zawarł definicję legalną zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej także: „ZCP”) w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Z przepisu tego wynika, że ZCP to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Jednocześnie, z ugruntowanego stanowiska wskazanego w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wynika, że aby mówić o istnieniu ZCP niezbędne jest wykazanie:
1) istnienia zespołu składników niematerialnych i materialnych, w tym zobowiązań;
2) wyodrębnienia organizacyjnego;
3) wyodrębnienia finansowego;
4) wyodrębnienia funkcjonalnego.
Na zasadność powyższego twierdzenia wskazuje stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji wyrażone w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z 8 marca 2024 roku o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.457.2023.4.MW. W interpretacji tej wskazano, że:
„(...) status zorganizowanej części przedsiębiorstwa posiada tylko taka część mienia przedsiębiorstwa, która spełnia łącznie następujące warunki:
stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),
jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie,
jest przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych,
mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest zatem dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze.”
Poniżej przedstawiono zatem analizę spełnienia poszczególnych warunków wyodrębnionego zespołu składników materialnych i niematerialnych.
Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych
Uznanie masy majątkowej za ZCP wymaga istnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Jak zauważył Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 czerwca 2023 roku o sygn. 0111-KDIB3-3.4012.173.2023.4.MS:
„Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.”
Warunek wyodrębnienia organizacyjnego
Wskazać należy, że zgodnie z praktyką organów podatkowych wyodrębnienie organizacyjne oznacza odrębny pod względem organizacyjnym zespół składników materialnych i niematerialnych zachowujący miejsce w strukturze organizacyjnej podmiotu (dział, oddział, pion lub wydział). W tym przypadku istotne jest również formalne potwierdzenie struktury organizacyjnej, dokonane na bazie statutu, regulaminu lub uchwały zarządu. W szczególności w ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażonej w interpretacji indywidualnej z 5 kwietnia 2024 roku o sygn. r., nr 0112-KDIL1-1.4012.61.2024.4.EK wskazano, iż:
„samo nazwanie jednostki wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia organizacyjnego, jeżeli nie podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności "widocznym z zewnątrz". Oznacza to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.), które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie organizacyjne.”
Ponadto, należy zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2019 roku o sygn. akt II FSK 79/17, w którym - w stosunku do warunku wyodrębnienia organizacyjnego - wskazano, że:
„Rozważając kwestię wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć m.in. na uwadze, czy zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze podatnika w sposób, w który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze”.
Warunek wyodrębnienia finansowego
W odniesieniu do wyodrębnienia finansowego w interpretacjach indywidualnych wskazuje się, że warunek ten jest spełniony, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nie zadań gospodarczych. Podkreśla się jednak, że pojęcia tego nie należy utożsamiać z pełną samodzielnością finansową (por. interpretacja indywidualna z 22 kwietnia 2024 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.77.2024.3.PJ).
Warunek wyodrębnienia funkcjonalnego
Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w interpretacjach indywidualnych wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Wskazuje się ponadto, że aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład ZCP muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa (por. interpretacja indywidualna z 22 kwietnia 2024 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.78.2024.3.MS).
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). W wyroku z 27 listopada 2003 r. sygn. akt C-497/01 Zita-Modes, TSUE stwierdził, że:
„(...) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.”
Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że:
„(...) regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.”
Zatem, w myśl orzecznictwa TSUE, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. TSUE uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, aby uznać część przedsiębiorstwa za ZCP w rozumieniu przepisów ustawy o VAT powinny być spełnione następujące przesłanki:
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że na moment podziału wyodrębniany X. będzie spełniać wszelkie warunki do uznania za ZCP w rozumieniu analizowanych przepisów ustawy o VAT. Należy bowiem uznać, iż:
A. W stosunku do X. będzie istniał zespół przypisanych składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, a w szczególności: zestaw pomiarowy, radiotelefony, mobilne linie montażowe, zaklejarki, systemy kontroli obchodów, systemy CCTV wraz systemem DSO, sprzęt serwerowy i komputerowy do obsługi linii, wkrętaki elektryczne, dyspensery elektroniczne, kontenery morskie, zestawy do pakowania, sprzęt komputerowy, czytniki kodów, klimatyzatory, komputery przemysłowe, dmuchawy jonizujące, wózki na kuwety, transportery nożycowe, transportery rolkowe, meble, wyposażenie socjalne (kuchenka mikrofalowa, ekspres do kawy), narzędzia (wiertarki, szlifierki, klucze, wkrętaki, drobny sprzęt elektroniczny), licencje do programów komputerowych, umowy z kontrahentami oraz dostawcami ;
B. Istniejący w ramach X. zespół składników materialnych i niematerialnych na dzień podziału będzie organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie:
1) Dział X będzie wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy na podstawie uchwały zarządu Spółki Dzielonej.
2) Dział X będzie funkcjonował w oparciu wewnętrzny schemat organizacyjny;
3) zostanie wyznaczona osoba zarządzająca X;
4) w związku z podziałem przez wydzielenie X do Spółki Przejmującej w trybie art. 23[1] Kodeksu pracy przejdą pracownicy zajmujący się w wyłącznie działalnością realizowaną przez Dział X. Personel przypisany do X nie zajmuje się działalnością związana z funkcjonowaniem Działu Y.
C. Istniejący w ramach X. zespół składników materialnych i niematerialnych na dzień podziału będzie finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, gdyż w systemie księgowym Spółki Dzielonej będzie funkcjonować odrębna struktura centrów kosztowych, która będzie umożliwiała prowadzenie odrębnej gospodarki finansowej i ewidencji księgowej X. Tym samym będzie możliwe zidentyfikowanie przychodów, kosztów, aktywów i pasywów (w tym należności i zobowiązań) Działu X.
D. Istniejący w ramach X. zespół składników materialnych i niematerialnych na dzień podziału przez wydzielenie będzie funkcjonalnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki Dzielonej. Składniki majątkowe przyporządkowane do Działu X. będą służyły realizacji określonych zadań gospodarczych, obejmujących świadczenie rzecz klientów zewnętrznych usług produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usług obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usług ochrony oraz usług utrzymania czystości. Zespół składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład X. będzie mógł być uznany za niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. W oparciu o nabywany w drodze podziału Spółki Dzielnej majątek w postaci X., Spółka Przejmująca będzie miała zdolność samodzielnej realizacji zadań gospodarczych obejmujących świadczenie usług produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usług obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usług ochrony oraz usług utrzymania czystości rzecz klientów zewnętrznych.
Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydzielany ze Spółki Dzielonej do Spółki Przejmującej X. na moment podziału przez wydzielenie będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2
W związku z planowanym podziałem Wnioskodawcy przez wydzielenie Działu X do Spółki Przejmującej, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2
W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przy tym wskazać należy, że użyte w tym przepisie sformułowanie „transakcje zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, oznacza to, że zakres pojęcia „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. W tym miejscu wskazać należy, że również w sytuacji, gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem przeniesienia jest zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy o VAT (tak przykładowo interpretacja indywidualna z 29 kwietnia 2024 roku o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.65.2024.3.AR).
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że podział Wnioskodawcy przez wydzielenie X. i przeniesienie go do Spółki Przejmującej, jako transakcja dotycząca zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Powyższe stanowisko jest szeroko prezentowane przez organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego, np.:
„Z wniosku wynika także, że w myśl planowanej reorganizacji będą Państwo podmiotem, który po Planowanym podziale będzie kontynuować Działalność wydawniczą, natomiast Działalność medyczna ma zostać przeniesiona na Spółkę przejmującą. Po dokonaniu Planowanego podziału Spółka przejmująca będzie mogła prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o posiadane materialne i niematerialne składniki majątku w sposób niezależny od siebie lub innych podmiotów. Spółka przejmująca będzie wyposażona w zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który pozwoli jej na dalsze prowadzenie Działalności medycznej. Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych Działalności medycznej będzie cechował się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym oraz będzie posiadał zdolność funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Jak wynika z wniosku, Spółka przejmująca będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania Działalności medycznej w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji i będzie tę działalność kontynuowała. Ponadto, do majątku Działalności medycznej, który będzie wydzielany do Spółki przejmującej, zostaną przypisane również zobowiązania związane z tą częścią działalności.
Reasumując, na dzień dokonania Planowanego podziału Państwa Spółki przez wydzielenie, Działalność medyczna stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2?e ustawy, a tym samym czynność jej wydzielenia i przeniesienia z Państwa Spółki do Spółki przejmującej będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.”
„W konsekwencji uznania ww. zespołu składników majątkowych składających się na dział nieruchomości komercyjnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, planowana transakcja podziału poprzez wydzielenie ww. działu nieruchomości komercyjnych do Spółki Przejmującej na moment podziału zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 ustawy o VAT będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.”
Mając na uwadze powyższe, jak i stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego numerem 1, w ocenie Spółki Dzielonej podział Wnioskodawcy przez wydzielenie X. nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej „Ksh”.
W art. 529 § 1 Ksh wyróżniono sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z ww. przepisem:
Podział może być dokonany:
1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie);
2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez zawiązanie nowych spółek);
3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie);
5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).
Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez wydzielenie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub nowo zawiązaną spółkę powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonych części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy - przeniesienie własności.
W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych, podział przez wydzielenie poszczególnych części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji, gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
W wyroku z 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 79/17, który choć dotyczył ustaleń w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, NSA przedstawił wskazówki, co należy rozumieć jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Należy zaznaczyć, że definicja tego pojęcia jest identyczna w dwóch podatkach (podatku VAT i podatku dochodowym od osób prawnych). I tak:
1) w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć m.in. na uwadze, czy zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze podatnika w sposób, w który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze;
2) wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość prawidłowego przyporządkowania do tej zorganizowanej części przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań. Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie;
3) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. (…) Składniki majątkowe materialne i niematerialne, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, powinny zatem umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego samodzielnego przedsiębiorstwa. Przy ocenie wyodrębnienia określonych składników majątkowych pod uwagę należy brać sytuację istniejącą w podmiocie wnoszącym wkład, w którym winny one stanowić pewną całość.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:
1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
Jak stanowi art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), wcześniej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L 145 str. 1 ze zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach, gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.
Aby zatem ocenić, czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować zarówno to, jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej analizy pomocne mogą okazać się orzeczenia TSUE.
W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że:
„(…) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.”
Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
Mając na uwadze powyższe orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.
Zatem, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług. Głównym przedmiotem działalności spółki jest kompleksowa obsługa obiektów w ramach której świadczone są usługi trzymania czystości, cateringowe(obsługa kantyn pracowniczych), ochrona obiektów, jak również outsourcing pracowniczy. Świadczą Państwo także niezależnie usługi produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usługi obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usługi ochrony oraz usługi utrzymania czystości.
W ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, można wyodrębnić następujące jednostki organizacyjne (dalej łącznie jako: „Działy”):
Wspólnicy spółki planują dokonać podziału spółki w trybie art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 18 ze zm.), tj. podziału przez wydzielenie. W związku z podziałem spółki, Dział X zostanie przeniesiony do odrębnej spółki przejmującej (dalej odpowiednio: „Spółka Przejmująca”).
Państwa wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą tego, czy wydzielany ze spółki Dział X na moment podziału przez wydzielenie będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w związku z wydzieleniem ZCP i jego przeniesieniem do Spółki Przejmującej nie wystąpi u Państwa obowiązek podatkowy w podatku VAT.
Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej.
Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.
Analiza przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że zespół składników majątkowych składających się na X. stanowić będzie na dzień podziału zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ odznaczać się będzie odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym oraz będzie obejmował zobowiązania.
Jak wynika z wniosku, Dział X. będzie wyodrębniony organizacyjnie w Państwa spółce na podstawie uchwały zarządu spółki. Wyodrębniony dział będzie funkcjonował w oparciu o wewnętrzny schemat organizacyjny, zostanie wyodrębniona osoba nim zarządzająca. Dział X. będzie funkcjonował w oparciu o wyodrębnione składniki materialne i niematerialne niezbędne do prowadzenia działalności X., a w szczególności: zestaw pomiarowy, radiotelefony, mobilne linie montażowe, zaklejarki, systemy kontroli obchodów, systemy (…) wraz systemem (…), sprzęt serwerowy i komputerowy do obsługi linii, wkrętaki elektryczne, dyspensery elektroniczne, kontenery morskie, zestawy do pakowania, sprzęt komputerowy, czytniki kodów, klimatyzatory, komputery przemysłowe, dmuchawy jonizujące, wózki na kuwety, transportery nożycowe, transportery rolkowe, meble, wyposażenie socjalne (kuchenka mikrofalowa, ekspres do kawy), narzędzia (wiertarki, szlifierki, klucze, wkrętaki, drobny sprzęt elektroniczny), licencje do programów komputerowych, umowy z kontrahentami oraz dostawcami. Tym samym warunek wyodrębnienia organizacyjnego przenoszonych składników należy uznać za spełniony.
O wyodrębnieniu finansowym Działu X. świadczy fakt, że w systemie księgowym Państwa spółki będzie funkcjonować odrębna struktura centrów kosztowych, która będzie umożliwiała prowadzenie odrębnej gospodarki finansowej i ewidencji księgowej dla Działu X. Tym samym będzie możliwe zidentyfikowanie przychodów, kosztów, aktywów i pasywów (w tym należności i zobowiązań) dla przenoszonego działu. Ponadto, na Spółkę Przejmującą w ramach podziału przez wydzielenie przejdą środki pieniężne zgromadzone w kasie i na rachunku bankowym przypisane do Działu X.
Należy również uznać, że spełniony będzie warunek wyodrębnienia funkcjonalnego Działu X. Składniki majątkowe przyporządkowane do Działu X. będą służyły realizacji określonych zadań gospodarczych, obejmujących świadczenie na rzecz klientów zewnętrznych usług produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usług obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usług ochrony oraz usług utrzymania czystości. Wydzielony Zespół składników majątkowych i niemajątkowych będzie mógł być uznany za niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze w oparciu o który spółka przejmująca będzie miała zdolność samodzielnej realizacji zadań gospodarczych obejmujących świadczenie usług produkcji i outsourcingu procesów montażowych, usług obsługi technicznej nieruchomości i maszyn, usług ochrony oraz usług utrzymania czystości rzecz klientów zewnętrznych. Ponadto, do spółki przejmującej w trybie art. 231 Kodeksu pracy przejdą pracownicy zajmujący się w wyłącznie działalnością realizowaną przez Dział X.
Co istotne w sprawie, przedmiotem przeniesienia na rzecz Spółki Przejmującej będą zobowiązania związane z przenoszonym Działem X.
Wskazali Państwo również, że Spółka Przejmująca ma zamiar i będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania prowadzonej działalności przez Dział X. przy pomocy składników majątkowych, będących przedmiotem transakcji, bez angażowania dodatkowych składników majątkowych lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych bądź prawnych.
Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że opisany zespół składników przenoszony do Spółki Przejmującej będzie cechował się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym oraz będzie posiadał zdolność funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Jak wynika z wniosku, Spółka Przejmująca będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez Państwa z wykorzystaniem tych składników i będzie tę działalność kontynuowała. Ponadto, przedmiotem przeniesienia do Spółki Przejmującej będą również zobowiązania związane z wydzieloną działalnością. Wyjątkiem w tym zakresie może się okazać umowa faktoringu (może być koniecznym zawarcie przez Spółkę Przejmującą odrębnej umowy faktoringu, aby Spółka Przejmująca mogła także korzystać z tej formy finansowania). Przy czym brak przeniesienia umowy faktoringu na rzecz Spółki Przejmującej nie wpłynie na możliwość kontynuowania działalności Działu X. po planowanym podziale Spółki Dzielonej.
Tym samym należy zgodzić się z Państwem, że opisany we wniosku zespół składników składających się na X. spełniać będzie przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w związku z tym jego przeniesienie w wyniku podziału do Spółki Przejmującej, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W Spółce Dzielonej w związku z podziałem przez wydzielenie nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu tej transakcji.
Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo