Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.214.2026.1.MŻ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą trzech niezabudowanych działek.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie jest i nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako przedsiębiorca, ale ma zawieszoną działalność gospodarczą od 9 listopada 2024 r.

W ramach aktywnej działalności w 2023 i 2024 r. zajmował się fotografią i edukacją, bez żadnego związku z nieruchomościami.

W 2025 r. Wnioskodawca otrzymał w drodze darowizny trzy niezabudowane działki budowlane położone bezpośrednio obok siebie. Darowizna została dokonana w formie aktu notarialnego. Nabycie przedmiotowych nieruchomości nastąpiło zatem w ramach czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, z tytułu nabycia opisanych nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ darowizna nie generuje podatku naliczonego, który mógłby podlegać odliczeniu. Przedmiotowe działki stanowią majątek prywatny Wnioskodawcy.

Wnioskodawca od momentu otrzymania darowizny nie wykorzystywał i nie wykorzystuje przedmiotowych działek w żaden sposób - ani do prowadzenia działalności gospodarczej, ani do działalności rolniczej, ani w celach zarobkowych, takich jak najem czy dzierżawa.

Działki nie były i nie są przedmiotem jakichkolwiek umów obligacyjnych z osobami trzecimi. Wnioskodawca powziął zamiar sprzedaży wszystkich trzech działek w najbliższym czasie.

Decyzja o sprzedaży podyktowana jest wyłącznie sytuacją osobistą i potrzebami mieszkaniowymi Wnioskodawcy. Środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca zamierza przeznaczyć w całości na zakup mieszkania na własne cele mieszkaniowe, przy czym zakup ten będzie również częściowo finansowany kredytem bankowym. Środki ze sprzedaży nie zostaną przeznaczone na zakup innych nieruchomości lub towarów w celu ich dalszej odsprzedaży.

Wnioskodawca informuje, że poprzedni właściciele działek w przeszłości podjęli wstępne działania zmierzające do doprowadzenia na teren nieruchomości przyłącza energetycznego. Działania te ograniczyły się jednak wyłącznie do etapu proceduralnego - na dzień składania niniejszego wniosku działki pozostają nieuzbrojone.

Wnioskodawca nie podejmował i nie zamierza podejmować żadnych innych czynności zmierzających do zwiększenia wartości lub atrakcyjności działek, takich jak ogrodzenie terenu, utwardzenie dróg dojazdowych, doprowadzenie innych mediów (woda, kanalizacja, gaz), czy wykonywanie jakichkolwiek prac budowlanych.

Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani w żadnym innym zbliżonym charakterze (np. usługi deweloperskie). Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych działek ani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Planowana sprzedaż działek będzie stanowić jednorazową czynność związaną z zarządem majątkiem prywatnym Wnioskodawcy, wynikającą z jego bieżących potrzeb życiowych (realizacja celu mieszkaniowego), a nie element zorganizowanej, ciągłej działalności nastawionej na zysk.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż trzech niezabudowanych działek budowlanych, otrzymanych przez Wnioskodawcę w drodze darowizny, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji - czy Wnioskodawca z tytułu dokonania tej transakcji będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Planowana sprzedaż trzech niezabudowanych działek budowlanych otrzymanych w drodze darowizny nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z dokonaniem przedmiotowej transakcji Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle powyższych przepisów nie ulega wątpliwości, że grunt (nieruchomość gruntowa) spełnia definicję towaru w rozumieniu ustawy o VAT, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Kluczowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest jednak to, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:

• czynność musi być objęta przedmiotowym zakresem ustawy (dostawa towarów lub świadczenie usług),
• czynność musi być wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT, tj. prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W analizowanym przypadku przedmiotowe działki przez cały okres ich posiadania przez Wnioskodawcę stanowiły i stanowią jego majątek prywatny. Działki nie były wykorzystywane do jakiejkolwiek działalności gospodarczej ani zarobkowej. Wnioskodawca nabył je nieodpłatnie w drodze darowizny, a ich sprzedaż ma służyć realizacji osobistego celu mieszkaniowego Wnioskodawcy.

Fundamentalne znaczenie dla oceny czy sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu VAT, ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 (Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów) oraz C-181/10 (Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie).

W wyroku tym TSUE sformułował następujące kluczowe tezy:

W świetle orzecznictwa TSUE oraz linii orzeczniczej polskich sądów administracyjnych, dla uznania danego podmiotu za podatnika VAT przy sprzedaży nieruchomości konieczne jest ustalenie, że jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Przejawem takiej aktywności może być w szczególności:

• nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę w celu jego odsprzedaży,
• uzbrojenie terenu (doprowadzenie mediów: prąd, woda, gaz, kanalizacja),
• wydzielenie dróg wewnętrznych,
• ogrodzenie terenu,
• utwardzenie dróg dojazdowych,
• działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia,
• uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy lub wystąpienie o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
• prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze,
• udzielanie nabywcom pełnomocnictw do działania w imieniu sprzedającego.

Co istotne, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Wnioskodawca wskazuje, że w jego przypadku nie występują przesłanki świadczące o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami:

1. Sposób nabycia nieruchomości - Wnioskodawca nabył działki nieodpłatnie w drodze darowizny. Jest to typowy sposób przekazywania majątku rodzinnego, charakterystyczny dla rozporządzania majątkiem prywatnym, a nie nabycie dokonane w celach handlowych czy inwestycyjnych.

2. Cel nabycia - działki nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży. Darowizna stanowiła element naturalnego przekazania majątku w rodzinie.

3. Brak wykorzystywania działek w działalności gospodarczej - Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nigdy działek nie wykorzystywał dla celów jakiejkolwiek działalności zarobkowej.

4. Brak wykorzystywania działek w celach zarobkowych - działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani żadnych innych umów o odpłatne korzystanie.

5. Brak aktywnych działań zwiększających wartość nieruchomości - Wnioskodawca nie dokonywał i nie zamierza dokonywać uzbrojenia terenu, ogrodzenia, utwardzenia dróg ani żadnych innych prac zwiększających atrakcyjność działek. Fakt, że poprzedni właściciele podjęli wstępne działania proceduralne dotyczące przyłącza energetycznego (które nie zostało fizycznie zrealizowane), nie zmienia tej oceny - Wnioskodawca tych działań nie wykonywał, a działki na moment złożenia niniejszego wniosku pozostają nieuzbrojone.

6. Brak inicjatywy planistycznej - Wnioskodawca nie występował o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

7. Brak wcześniejszych transakcji - Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży żadnych nieruchomości w ramach działalności gospodarczej, co wyklucza zarzut profesjonalnego, powtarzalnego charakteru działalności.

8. Cel sprzedaży - środki ze sprzedaży zostaną przeznaczone na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy (zakup pierwszego mieszkania), a nie na dalsze inwestycje.

9. Brak statusu podatnika VAT - Wnioskodawca nie jest i nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

10. Jednorazowy charakter transakcji - planowana sprzedaż ma charakter incydentalny, wynikający z bieżących potrzeb życiowych, a nie element stałej, zorganizowanej działalności.

W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych oraz przywołanego orzecznictwa, skala zaangażowania Wnioskodawcy w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Działania Wnioskodawcy należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i stanowią jedynie wyraz racjonalnego gospodarowania tym majątkiem w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż trzech niezabudowanych działek budowlanych otrzymanych w drodze darowizny nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z przedmiotową transakcją Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy. Sprzedaż działek stanowić będzie czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, do której przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie znajdują zastosowania. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje pełne potwierdzenie w linii orzeczniczej sądów administracyjnych oraz praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2023 r. (sygn. akt I FSK 427/23) Sąd jednoznacznie stwierdził, że:

W wyroku tym NSA podkreślił również, że:

Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt I FSK 1589/18), w którym wskazał, że:

Powyższą linię orzeczniczą potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 27 czerwca 2024 r. (sygn. akt I SA/Ke 219/24), uchylając interpretację indywidualną, w której organ błędnie uznał sprzedaż działek za działalność gospodarczą. WSA podkreślił, że

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w aktualnych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych stanach faktycznych:

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że:

Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że:

Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie jest Pan i nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Jest Pan wprawdzie wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako przedsiębiorca, jednak działalność ta pozostaje zawieszona od 9 listopada 2024 r. W okresie jej aktywnego prowadzenia, tj. w latach 2023-2024, zajmował się Pan fotografią oraz edukacją, przy czym działalność ta nie miała żadnego związku z obrotem nieruchomościami.

W 2025 r. otrzymał Pan w drodze darowizny, dokonanej w formie aktu notarialnego, trzy niezabudowane działki budowlane. Przedmiotowe działki stanowią Pana majątek prywatny.

Od momentu otrzymania darowizny nie wykorzystywał Pan i nie wykorzystuje tych działek w żaden sposób - ani do prowadzenia działalności gospodarczej, ani działalności rolniczej, ani w celach zarobkowych, takich jak najem czy dzierżawa. Działki nie były i nie są również przedmiotem jakichkolwiek innych umów zawartych z osobami trzecimi.

Powziął Pan zamiar sprzedaży wszystkich trzech niezabudowanych działek w najbliższym czasie. Decyzja ta podyktowana jest wyłącznie Pana sytuacją osobistą oraz potrzebami mieszkaniowymi. Środki uzyskane ze sprzedaży zamierza Pan przeznaczyć w całości na zakup mieszkania na własne cele mieszkaniowe, przy czym zakup ten będzie częściowo finansowany kredytem bankowym. Uzyskane środki nie zostaną przeznaczone na nabycie innych nieruchomości lub towarów w celu ich dalszej odsprzedaży.

Wskazuje Pan co prawda, że poprzedni właściciele działek podejmowali w przeszłości wstępne działania zmierzające do doprowadzenia przyłącza energetycznego, jednak działania te ograniczyły się wyłącznie do etapu proceduralnego. Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku działki pozostają nieuzbrojone. Nie podejmował Pan i nie zamierza Pan podejmować żadnych czynności mających na celu zwiększenie wartości lub atrakcyjności działek, takich jak ogrodzenie terenu, utwardzenie dróg dojazdowych, doprowadzenie mediów (woda, kanalizacja, gaz) czy prowadzenie jakichkolwiek prac budowlanych.

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności o podobnym charakterze, w szczególności usług deweloperskich. Nie występował Pan również z wnioskiem o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowych działek.

Planowana sprzedaż działek będzie miała charakter jednorazowy i będzie stanowić przejaw zarządu majątkiem prywatnym, wynikający z bieżących potrzeb życiowych, tj. realizacji własnego celu mieszkaniowego, a nie element zorganizowanej, ciągłej działalności gospodarczej nastawionej na osiąganie zysku.

Pana wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży trzech niezabudowanych działek zostanie Pan uznany za podatnika podatku VAT.

W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana - w związku ze sprzedażą Nieruchomości - za podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego, dokonana w świetle powołanych przepisów oraz okoliczności sprawy, prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż trzech niezabudowanych działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Brak jest bowiem jakichkolwiek przesłanek wskazujących na podejmowanie przez Pana aktywnych, zorganizowanych i powtarzalnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogłyby świadczyć o profesjonalnym charakterze takiej aktywności.

W szczególności nie podejmował Pan czynności typowych dla podmiotów zajmujących się zawodowo handlem nieruchomościami, takich jak przygotowanie działek do sprzedaży poprzez ich uzbrojenie, podział w celach inwestycyjnych, działania marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia czy angażowanie środków finansowych w celu zwiększenia ich wartości rynkowej. Pana aktywność ogranicza się wyłącznie do wykonywania prawa własności w odniesieniu do składników majątku prywatnego.

Istotne znaczenie ma również fakt, że sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy i incydentalny, a jej celem nie jest osiąganie zysku w ramach zorganizowanej działalności gospodarczej, lecz uzyskanie środków na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Okoliczności te wykluczają uznanie, że działa Pan w charakterze przedsiębiorcy, który w sposób stały i profesjonalny uczestniczy w obrocie nieruchomościami oraz podejmuje działania zmierzające do maksymalizacji zysku.

W konsekwencji należy przyjąć, że w tej konkretnej sytuacji przedmiotem dostawy będą składniki Pana majątku osobistego, a planowana sprzedaż trzech niezabudowanych działek będzie stanowiła wyłącznie realizację przysługującego Panu prawa do rozporządzania tym majątkiem. Czynność ta mieści się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i jako taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, należy zgodzić się z Panem, że w związku z sprzedażą trzech niezabudowanych działek Nieruchomości nie można uznać, że będzie Pan działał jako podatnik podatku VAT prowadzący działalność gospodarczą stosownie do art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Wobec powyższego, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.