Małoletni jest zobowiązany od dnia objęcia go obowiązkowym KSeF do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF dokumentujących świadczenie usług najmu.
Wnioskodawca jest małoletnim powyżej 13 lat, czynnym podatnikiem VAT z tytułu najmu lokali mieszkalnych (zwolnionych z VAT) i użytkowych (opodatkowanych 23%). Najem wykonywany jest w jego imieniu z udziałem przedstawiciela ustawowego (matki). Wnioskodawca posiada siedzibę działalności w kraju, wystawia faktury z wszystkimi wymaganymi elementami, a łączna wartość sprzedaży udokumentowanej fakturami przekracza 10 000 zł miesięcznie. Usługi świadczone…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że Pan jako małoletni podatnik VAT, który ukończył 13 lat, jest zobowiązany od dnia objęcia go obowiązkowym KSeF do wystawiania faktur ustrukturyzowanych dokumentujących świadczenie usług najmu przy użyciu KSeF na dane i z numerem NIP małoletniego (pytanie nr 1) jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że małoletni jest zobowiązany od dnia objęcia go obowiązkowym KSeF do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF dokumentujących świadczenie usług najmu.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 kwietnia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest małoletnim, który ukończył 13 lat i posiada ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług (w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT) z tytułu świadczenia usług najmu. Wnioskodawca jest zarejestrowany dla celów rozliczania podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
Najem wykonywany jest we własnym imieniu przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT, a czynności związane z jego majątkiem wykonywane są z udziałem przedstawiciela ustawowego – Matki Wnioskodawcy.
W związku z wejściem w życie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, Wnioskodawca powziął wątpliwość co do sposobu realizacji tego obowiązku w sytuacji, gdy podatnikiem jest osoba małoletnia, która ukończyła 13 lat.
W szczególności Wnioskodawca wskazuje, że:
‒ jest osobą fizyczną będącą podatnikiem VAT,
‒ obowiązek fakturowania dotyczy czynności najmu wykonywanych przez Wnioskodawcę,
‒ z uwagi na wiek Wnioskodawca pozostaje pod przedstawicielstwem ustawowym Rodzica (Matki),
‒ Wnioskodawca może posiadać własny środek identyfikacji elektronicznej, w szczególności Profil Zaufany, ponieważ osoby, które ukończyły 13 lat, mogą go założyć,
‒ w praktyce rozważany jest model, w którym dostęp do KSeF zostałby uruchomiony na tożsamości Wnioskodawcy jako podatnika, a następnie w systemie zostałyby nadane odpowiednie uprawnienia przedstawicielowi ustawowemu albo podmiotowi obsługującemu rozliczenia Wnioskodawcy.
Oficjalne informacje dostępne na stronach rządowych potwierdzają możliwość założenia Profilu Zaufanego od 13. roku życia, a materiały MF wskazują, że osoba fizyczna będąca podatnikiem VAT posiadająca NIP uzyskuje w KSeF automatyczne uprawnienia właścicielskie.
Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w opisanym stanie faktycznym prawidłowe będzie uznanie, że obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF powinien być realizowany przez Wnioskodawcę jako podatnika, przy czym czynności faktyczne i organizacyjne mogą być wykonywane przy udziale przedstawiciela ustawowego, po uprzednim uruchomieniu dostępu do KSeF po stronie Wnioskodawcy.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
1. Czy małoletni posiada siedzibę działalności gospodarczej i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju?
Odpowiedź: Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.
2. Co jest przedmiotem wynajmu przez małoletniego, czy np. lokale mieszkalne, użytkowe, inne (co dokładnie)?
Odpowiedź: Przedmiotem wynajmu przez Wnioskodawcę są zarówno lokale mieszkalne, jak i lokale użytkowe.
3. Czy usługi najmu są opodatkowane podatkiem VAT (w jakiej stawce podatku), czy korzystają ze zwolnienia od podatku (na podstawie jakiego przepisu ustawy o VAT najem jest zwolniony)?
Odpowiedź: W przypadku wynajmu przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych podlegają one zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.
W przypadku wynajmu przez Wnioskodawcę lokali użytkowych podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT podstawową stawką podatku od towarów i usług (23%).
4. Czy małoletni świadczy usługi zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 i 37-41 ustawy o VAT (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie świadczy usług, które podlegałyby zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie ww. przepisów.
5. Na rzecz jakich podmiotów małoletni świadczy usługi wynajmu - czy są to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, osoby prawne niebędące podatnikami, osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą (spółki) itd.?
Odpowiedź: Wnioskodawca świadczy usługi wynajmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – niebędących podatnikami podatku od towarów i usług oraz na rzecz osób fizycznych i prawnych będących podatnikami podatku od towarów i usług (prowadzącymi działalność gospodarczą).
6. Czy nabywca świadczonej przez małoletniego usługi najmu posiada siedzibę działalności gospodarczej i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju?
Odpowiedź: Nabywcy świadczonych przez Wnioskodawcę usług najmu będący podatnikami podatku od towarów i usług posiadają siedzibę działalności gospodarczej i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.
7. Czy małoletni dokumentuje świadczone usługi fakturami, a jeśli tak, to czy faktury zawierają wszystkie elementy wynikające z art. 106e ustawy o VAT?
Odpowiedź: Wnioskodawca dokumentuje świadczone usługi fakturami zawierającymi wszystkie elementy wynikające z art. 106e ustawy o VAT.
8. Czy łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku udokumentowana fakturami – w stosunku do których małoletni jest/będzie zobowiązany do ich wystawienia w KSeF - wystawionymi w danym miesiącu, jest mniejsza lub równa 10 000 zł (art. 145m ustawy o VAT)?
Odpowiedź: Łączna kwota sprzedaży wraz z kwotą podatku udokumentowana fakturami, w stosunku do których Wnioskodawca jest/będzie zobowiązany do ich wystawiania w KSEF, przekracza 10 000 zł.
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym małoletni, który ukończył 13 lat i jest podatnikiem VAT z tytułu najmu, jest zobowiązany od dnia objęcia go obowiązkowym KSeF do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF jako podatnik działający na własny NIP?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym obowiązek, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, może być realizowany w ten sposób, że:
‒ dostęp do KSeF zostaje uruchomiony po stronie małoletniego podatnika jako osoby fizycznej będącej podatnikiem VAT,
‒ natomiast dalsze czynności związane z obsługą fakturowania w KSeF wykonywane są przez przedstawiciela ustawowego lub podmiot uprawniony, po nadaniu stosownych uprawnień w KSeF?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1
Małoletni, który ukończył 13 lat i jest podatnikiem VAT z tytułu najmu, podlega obowiązkowi wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur na zasadach właściwych dla podatnika VAT będącego osobą fizyczną. Oznacza to, że obowiązek ten powinien być realizowany na dane tego małoletniego podatnika oraz z wykorzystaniem jego numeru NIP.
Ad 2
Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym obowiązek wynikający z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT może być wykonywany w ten sposób, że dostęp do KSeF zostaje uruchomiony po stronie małoletniego podatnika jako osoby fizycznej będącej podatnikiem VAT, natomiast dalsze czynności związane z bieżącą obsługą fakturowania w systemie mogą być wykonywane przez jego przedstawiciela ustawowego albo inny uprawniony podmiot, po nadaniu stosownych uprawnień w KSeF.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że małoletni, który ukończył 13 lat, może posługiwać się środkiem identyfikacji elektronicznej, w tym profilem zaufanym, ponieważ z chwilą ukończenia 13 lat uzyskuje ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Skoro zaś profil zaufany jest środkiem identyfikacji elektronicznej przewidzianym dla osoby fizycznej posiadającej pełną albo ograniczoną zdolność do czynności prawnych, to osoba małoletnia, która ukończyła 13 lat, spełnia przesłanki do posiadania takiego środka identyfikacji.
W konsekwencji należy uznać, że w przypadku małoletniego podatnika VAT, który ukończył 13 lat, dopuszczalne i prawidłowe jest takie zorganizowanie korzystania z KSeF, w którym identyfikacja i uruchomienie dostępu do systemu następują po stronie samego podatnika, natomiast wykonywanie czynności w systemie odbywa się z uwzględnieniem zasad jego reprezentacji przez przedstawiciela ustawowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie uznania, że Pan jako małoletni podatnik VAT, który ukończył 13 lat, jest zobowiązany od dnia objęcia go obowiązkowym KSeF do wystawiania faktur ustrukturyzowanych dokumentujących świadczenie usług najmu przy użyciu KSeF na dane i z numerem NIP małoletniego (pytanie nr 1) jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
Aby uznać dane świadczenie za czynność opodatkowaną na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług musi być to świadczenie odpłatne, musi istnieć konkretny podmiot, beneficjent, który ponosi z wyświadczenia usługi korzyść, nawet potencjalną.
Zgodnie z zapisem art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
W myśl art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
Należy zauważyć, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki. Wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Przy czym, czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. Zatem umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie nieruchomości.
Niewątpliwie, oddanie w ramach umowy najmu, tj. czynności cywilnoprawnej innemu podmiotowi nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie wynajmującego i tym samym stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Aby jednak dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zatem, biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe). Zatem istotnym jest wykorzystanie towaru w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W rozumieniu wyżej cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług świadczenie usług najmu nieruchomości jest działalnością gospodarczą, a wykonujący te czynności podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach określonych w przepisach regulujących ten podatek.
Podatnikiem podatku VAT może być każda osoba, która dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, przez którą rozumieć należy wykorzystywanie towarów i wartości niematerialne i prawne w celach zarobkowych.
Z wniosku wynika, że jest Pan osobą małoletnią, która ukończyła 13 lat i posiada Pan ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Jest Pan zarejestrowany dla celów rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług najmu jako podatnik VAT czynny. Najem wykonywany jest w Pana własnym imieniu jako podatnika VAT, a czynności związane z Pana majątkiem wykonywane są z udziałem przedstawiciela ustawowego – Pana Matki. Przedmiotem wynajmu są zarówno lokale mieszkalne, jak i lokale użytkowe. Świadczy Pan usługi najmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – niebędących podatnikami podatku od towarów i usług oraz na rzecz osób fizycznych i prawnych będących podatnikami podatku od towarów i usług (prowadzących działalność gospodarczą).
W omawianej sytuacji mamy więc do czynienia z wykonywaniem usług (wynajmowaniem lokali mieszkalnych i użytkowych) w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W związku z powyższym, świadczoną usługę najmu lokali mieszkalnych i użytkowych należy uznać – zgodnie z przywołanym wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług – za działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu.
W tym konkretnym przypadku, przedmiotem najmu są lokale, których właścicielem jest osoba małoletnia, która ukończyła 13 lat.
Kwestia określenia podatnika podatku od towarów i usług, w sytuacji, gdy jest on osobą małoletnią, wymaga dodatkowych wyjaśnień.
Zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych w sprawach podatkowych ocenia się według przepisów prawa cywilnego, jeżeli przepisy prawa podatkowego nie stanowią inaczej.
Zdolność prawna to zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków. Zdolność do czynności prawnych to zdolność do nabywania praw i obowiązków poprzez własne działania lub zaniechania (w drodze czynności prawnych).
W myśl art. 8 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną.
Stosownie do brzmienia art. 11 Kodeksu cywilnego:
Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności.
Stosownie do brzmienia art. 10 § 1 Kodeksu cywilnego:
Pełnoletnim jest, kto ukończył lat osiemnaście.
Zgodnie z art. 12 Kodeksu cywilnego:
Nie mają zdolności do czynności prawnych osoby, które nie ukończyły lat trzynastu, oraz osoby ubezwłasnowolnione całkowicie.
Z dyspozycji art. 14 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Czynność prawna dokonana przez osobę, która nie ma zdolności do czynności prawnych, jest nieważna.
W myśl art. 98 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236) zwana dalej „Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”:
Rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka.
Interesy majątkowe małoletnich dzieci wymagają ochrony, do której powołane są osoby sprawujące władzę rodzicielską. Podstawową formą ochrony tych interesów jest zarząd majątkiem dziecka.
Na podstawie art. 101 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.
W myśl art. 101 § 2 ww. ustawy:
Zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku.
Stosownie do art. 101 § 3 ustawy:
Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego albo, w przypadkach wskazanych w art. 6401 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, z późn. zm.), sądu spadku dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko.
Zarząd majątkiem małoletniego dziecka może polegać m.in. na:
‒ czynnościach faktycznych (np. remont majątku dziecka),
‒ czynnościach prawnych (np. wynajem składników stanowiących majątek dziecka),
‒ reprezentowaniu małoletniego w postępowaniu administracyjnym, sądowym.
Analiza przywołanych powyżej norm prawnych – w tym dotyczących podatnika podatku od towarów i usług – prowadzi do wniosku, że spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy w związku z najmem lokali w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i w związku z tym spoczywa na Panu obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny.
Zasady dokumentowania przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.
Faktura jest dokumentem wystawianym dla potrzeb dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem;
16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których:
a) obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1, lub
b) w przepisach wydanych na podstawie art. 19a ust. 12 określono termin powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty
– wyrazy „metoda kasowa”;
17) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;
18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi – wyrazy „odwrotne obciążenie”;
18a) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania;
19) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 – wskazanie:
a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
b) przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia (…)
Faktura jest zatem dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT. Wystawienie faktury w znaczeniu literalnym odnosi się do fizycznego utworzenia (wytworzenia) dokumentu, który zawiera dane wynikające z art. 106e ust. 1 ustawy. Wystawienie faktury, chociaż samo w sobie nie powoduje powstania obowiązku podatkowego, to może powodować zapłatę podatku wykazanego na fakturze. Zatem wystawienie faktury związane jest z pewnymi konsekwencjami w sferze podatkowo-prawnej.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Stosownie do art. 106ga ustawy:
1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W tym miejscu należy również wskazać, że zgodnie z art. 145m ustawy:
1. W okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.
2. Podatnik, o którym mowa w ust. 1, traci prawo do wystawiania faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej począwszy od faktury, którą przekroczono wartość, o której mowa w ust. 1.
Z opisu sprawy wynika, że jako podatnik VAT dokumentuje Pan świadczone usługi najmu fakturami zawierającymi wszystkie elementy wynikające z art. 106e ustawy o VAT. W przypadku wynajmu lokali mieszkalnych najem podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, a w przypadku najmu lokali użytkowych najem podlega opodatkowaniu podatkiem VAT podstawową stawką podatku od towarów i usług (23%). Posiada Pan siedzibę działalności gospodarczej i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Nabywcy świadczonych przez Pana usług najmu będący podatnikami podatku od towarów i usług posiadają siedzibę działalności gospodarczej i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Świadczy Pan usługi najmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – niebędących podatnikami podatku od towarów i usług oraz na rzecz osób fizycznych i prawnych będących podatnikami podatku od towarów i usług (prowadzących działalność gospodarczą). Wskazał Pan ponadto, że łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku udokumentowana fakturami – w stosunku, do których jest/będzie Pan zobowiązany do ich wystawienia w KSeF, przekracza 10 000 zł.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Pan jako małoletni, który ukończył 13 lat i jest podatnikiem VAT z tytułu najmu lokali mieszkalnych i użytkowych, jest zobowiązany od dnia objęcia go obowiązkowym KSeF, do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji, a ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz stan prawny stwierdzić należy, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy jest Pan jako podatnik VAT zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż usług na rzecz innego podatnika. Wobec wskazania, że łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku udokumentowana fakturami – w stosunku, do których jest/będzie Pan zobowiązany do ich wystawienia w KSeF, przekracza 10 000 zł, należy zauważyć, że ma Pan obowiązek od 1 kwietnia 2026 r. - zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy - wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Obowiązek ten powinien być realizowany na Pana dane jako małoletniego podatnika oraz z wykorzystaniem Pana numeru NIP.
Przy czym wystawianie faktur w KSeF będzie obowiązkowe stosunku do dokumentowania najmu świadczonego na rzecz osób fizycznych i prawnych będących podatnikami podatku od towarów i usług i prowadzących działalność gospodarczą, natomiast w przypadku świadczenia usług najmu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i niebędących podatnikami podatku VAT nie ma Pan obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF, jednakże w myśl art. 106ga ust. 4 ustawy jako podatnik może Pan wystawiać faktury ustrukturyzowane.
Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym małoletni, który ukończył 13 lat i jest podatnikiem VAT z tytułu najmu lokali, podlega obowiązkowi wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur na zasadach właściwych dla podatnika VAT będącego osobą fizyczną na dane i z numerem NIP małoletniego, uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania nr 1, natomiast w zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonuje wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez ich weryfikacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo