Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą i zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT. W 2019 r. nabył lokal mieszkalny od osoby prywatnej bez VAT, wprowadził go do ewidencji środków trwałych i amortyzował. Lokal służył jako jedyne miejsce zamieszkania podatnika oraz był okazjonalnie wykorzystywany w działalności gospodarczej do pracy zdalnej,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla dostawy lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej (pytanie we wniosku nr 1a).
Uzupełnił go Pan pismem, które wpłynęło 23 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jestem Pan polskim rezydentem podatkowym prowadzącym od 15 listopada 2017 r. jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych.
Zakres Pana dzielności, to (...). Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów i jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
10 lipca 2019 r. nabył Pan lokal mieszkalny, który był wykorzystywany w działalności gospodarczej, tj. jako miejsce pracy oraz był Pana jedynym miejscem zamieszkania i zameldowania.
Lokal mieszkalny został wprowadzony do ewidencji środków trwałych 31 grudnia 2019 r. i był amortyzowany. Według aktu notarialnego zakup nastąpił 10 lipca 2019 r. W akcie notarialnym jest wskazane, że lokal ten został zakupiony przez Pana w ramach prowadzonej przez Pana działalności jednoosobowej dla firmy - A.
Mieszkanie nie posiada księgi wieczystej i zostało zakupione w ramach spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu. Mieszkanie zostało kupione za sumę 1.500.000 zł (jeden milion pięćset tysięcy złotych). Mieszkanie jest wielkości 78,40 m². Mieszkanie zakupił Pan od Pani B.B. - osoby prywatnej i przy zakupie nie został naliczony jakikolwiek podatek VAT do ceny zakupu.
Obecnie ze względu na trudną sytuacje materialną i duże straty firmowe planuje Pan sprzedać lokal.
W mieszkaniu zostały poczynione zmiany, gdyż był on w fatalnym stanie i nie nadającym się do zamieszkania, ale nie przekroczyły one 25% ceny zakupu.
W mieszkaniu jest Pan zameldowany od 21 kwietnia 2021 r. aż do dziś i było to jedyne Pana miejsce zamieszkania przez cały czas. Oprócz lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem wniosku nie posiada Pan żadnej innej nieruchomości oraz jest Pan stanu wolnego.
Mieszkanie z dniem 31 grudnia 2025 r. zostało usunięte z ewidencji środków trwałych z Pana działalności jednoosobowej, ale nadal w lokalu Pan zamieszkuje i jest Pan w nim zameldowany.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Lokal mieszkalny nie był wykorzystywany w całości na potrzeby działalności gospodarczej. Był to jedyny Pana lokal mieszkalny, stanowiący miejsce faktycznego zamieszkania oraz zameldowania, i w przeważającym zakresie służył zaspokajaniu Pana osobistych potrzeb mieszkaniowych.
Działalność gospodarcza miała charakter pracy biurowo-projektowej wykonywanej zdalnie. Czynności te były realizowane okazjonalnie w lokalu, przy wykorzystaniu części przestrzeni mieszkalnej (biurko, komputer), bez wydzielenia odrębnego pomieszczenia lub stałej części lokalu przeznaczonej wyłącznie na cele działalności. Lokal nie był przystosowany ani funkcjonalnie wyodrębniony jako lokal użytkowy i przez cały okres zachowywał charakter mieszkalny.
Faktyczne wykorzystanie lokalu miało zatem charakter mieszany, z wyraźną przewagą funkcji mieszkaniowej.
Lokal mieszkalny został ujęty w ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej w całości jako składnik majątku wykorzystywany w prowadzonej działalności. Ujęcie to wynikało z faktu, że lokal był miejscem wykonywania czynności związanych z działalnością gospodarczą.
Jednocześnie lokal przez cały okres pozostawał Pan jedynym miejscem zamieszkania i nie został podzielony, przebudowany ani trwale przystosowany wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Nie wyodrębniono w nim części o odrębnym przeznaczeniu użytkowym.
Sposób wykorzystania miał charakter mieszany – lokal pełnił równocześnie funkcję mieszkalną i pomocniczo miejsce wykonywania pracy.
Wycofanie lokalu mieszkalnego z działalności gospodarczej z dniem 31 grudnia 2025 r. było związane z zaprzestaniem wykorzystywania lokalu – także w części – na potrzeby działalności gospodarczej.
Od tej daty lokal służy wyłącznie celom mieszkaniowym. Decyzja o ewentualnej sprzedaży lokalu została podjęta później, ze względów finansowych i nie była bezpośrednią przyczyną wycofania lokalu z działalności.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej 31 grudnia 2025 r. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT? (pytanie we wniosku nr 1a).
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie sprzedaż lokalu będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ lokal był nabyty bez VAT, nie był ulepszany w stopniu przekraczającym 30% wartości początkowej oraz od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Należy zauważyć, że wycofanie lokalu mieszkalnego z działalności gospodarczej i jego przekazanie do majątku prywatnego powinno zostać rozliczone na gruncie podatku od towarów i usług jako nieodpłatne przekazanie towaru, gdyż zgodnie z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, czynność ta stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. ze zm.):
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że:
„czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że:
„majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych”.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie (...). Jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
10 lipca 2019 r. nabył Pan lokal mieszkalny na podstawie aktu notarialnego. Lokal został zakupiony w ramach prowadzonej przez Pana jednoosobowej działalności gospodarczej. Lokal został nabyty przez Pana od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, w związku z czym przy zakupie nie został naliczony podatek VAT.
Lokal mieszkalny od momentu zakupu stanowi Pana jedyne miejsce zamieszkania oraz zameldowania. Był on jednocześnie wykorzystywany w działalności gospodarczej jako miejsce wykonywania pracy o charakterze biurowo-projektowym. Praca ta była wykonywana zdalnie, okazjonalnie, przy wykorzystaniu części przestrzeni mieszkalnej (biurko, komputer), bez wyodrębnienia odrębnego pomieszczenia lub stałej części lokalu przeznaczonej wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Lokal nie był przystosowany ani funkcjonalnie wyodrębniony jako lokal użytkowy i przez cały okres zachowywał charakter mieszkalny. Faktyczne wykorzystanie lokalu miało charakter mieszany, przy czym z przeważającą funkcją była funkcja mieszkaniowa, tj. służył zaspokajaniu Pana osobistych potrzeb życiowych.
Pomimo mieszanego charakteru wykorzystania, lokal mieszkalny został ujęty w całości w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej 31 grudnia 2019 r. i od tego momentu był amortyzowany. Ujęcie lokalu w ewidencji środków trwałych wynikało z faktu, że był on miejscem wykonywania czynności związanych z działalnością gospodarczą.
31 grudnia 2025 r. lokal mieszkalny został wycofany z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Wycofanie to było związane z zaprzestaniem wykorzystywania lokalu – także w części – na potrzeby działalności gospodarczej. Od tej daty lokal służy wyłącznie Pana celom mieszkaniowym.
Pana wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy planowana przez Pana sprzedaż lokalu mieszkalnego, wycofanego z działalności gospodarczej będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji czy będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Aby móc Panu odpowiedzieć na ww. wątpliwości należy ustalić, czy dla opisanej transakcji wystąpi Pan w roli podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. lokali) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
Należy więc przeanalizować całokształt działań, jakie podjął Pan w odniesieniu do planowanej sprzedaży lokalu mieszkalnego wycofanego z działalności gospodarczej i ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana przez Pana sprzedaż lokalu mieszkalnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wprawdzie wskazał Pan, że lokal mieszkalny został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był amortyzowany oraz że w niewielkim zakresie, okazjonalnie, był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej, jednak z dniem 31 grudnia 2025 r. został on wycofany z tej działalności i od tego momentu służy wyłącznie Pana celom mieszkaniowym. Ponadto, jak wskazałem powyżej, do czynności wycofania lokalu z działalności gospodarczej zastosowanie miał art. 7 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym powinien Pan rozliczyć tę czynność. Tym samym, po wycofaniu lokalu z działalności gospodarczej oraz przekazaniu go do wyłącznego użytku osobistego jako miejsce zamieszkania, lokal przestał pełnić funkcję składnika majątku związanego z prowadzoną działalnością. W związku z tym, w momencie planowanej sprzedaży będzie on stanowił składnik Pana majątku osobistego.
W analizowanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując planowanej sprzedaży lokalu mieszkalnego wystąpi Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Podejmowane czynności mieszczą się w ramach zwykłego wykonywania prawa własności oraz racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym.
W konsekwencji należy uznać, że dokonując sprzedaży lokalu mieszkalnego będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, a planowana sprzedaż lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W związku z powyższym planowana przez Pana sprzedaż lokalu mieszkalnego, który został wycofany z działalności gospodarczej, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji w sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż czynność dostawy lokalu może korzystać z tego zwolnienia w sytuacji, gdy jest wykonywana przez podmiot, który dla tej czynności występuje w roli podatnika podatku VAT – co jak wyjaśniłem wyżej nie ma miejsca w Pana sytuacji.
Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności ewentualnych skutków podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług, wynikających z prawidłowego rozliczenia lub ewentualnego odliczenia podatku VAT w związku z włączeniem lokalu mieszkalnego do prowadzonej działalności gospodarczej oraz ewentualnego rozliczenia podatku VAT z tytułu wycofania lokalu mieszkalnego z działalności gospodarczej.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym opisanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo