Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.232.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych w podatku od towarów i usług sprzedaży udziałów w gruntach niezabudowanych.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 kwietnia 2026 r. (wpływ 27 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, obecnie ma 90 lat i nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, w szczególności nie jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawczyni posiada w swoim majątku prywatnym kilka nieruchomości nabytych na przestrzeni wielu lat. Część z nich jest przez nią wynajmowana w ramach tzw. najmu prywatnego, tj. poza działalnością gospodarczą. Przychody z tego tytułu Wnioskodawczyni rozlicza jako osoba fizyczna osiągająca przychody z najmu prywatnego tzw. ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Jednocześnie Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na nieprzekroczenie ustawowego limitu obrotów.

Poza wskazanym najmem prywatnym, Wnioskodawczyni nie podejmuje żadnej zorganizowanej działalności o charakterze handlowym ani inwestycyjnym w zakresie obrotu nieruchomościami.

W latach dziewięćdziesiątych XX wieku Wnioskodawczyni nabyła do majątku prywatnego udziały w gruntach (szerzej opisane w dalszej części wniosku). Nabycie to nastąpiło wyłącznie w celach osobistych - z zamiarem wybudowania w przyszłości domu mieszkalnego na własne potrzeby. W momencie nabycia Wnioskodawczyni nie działała w charakterze przedsiębiorcy ani podmiotu zajmującego się profesjonalnym handlem nieruchomościami.

Od momentu nabycia wskazanych gruntów Wnioskodawczyni nie prowadziła wobec nich żadnych działań o charakterze inwestycyjnym lub przygotowawczym do sprzedaży. W szczególności grunty te nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy, nie były dzielone w celu ich sprzedaży, nie były uzbrajane ani w inny sposób przygotowywane do celów inwestycyjnych. Wnioskodawczyni nie podejmowała także działań marketingowych charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Z uwagi jednak na upływ czasu oraz zmianę sytuacji życiowej Wnioskodawczyni, w szczególności osiągnięcie wieku senioralnego (90 lat), plany związane z budową domu na wskazanych gruntach zostały definitywnie porzucone. W rezultacie Wnioskodawczyni zamierza obecnie sprzedać udziały w posiadanych gruntach.

Planowana sprzedaż ma charakter incydentalny i dotyczy składników majątku prywatnego, które pozostawały w posiadaniu Wnioskodawczyni przez wiele lat wyłącznie w celach osobistych. Sprzedaż ta nie jest elementem zorganizowanej działalności handlowej ani inwestycyjnej i stanowi wyłącznie rozporządzenie własnym majątkiem prywatnym.

W związku jednak z faktem, że sprzedaż formalnie będzie dotyczyła udziałów w wielu nieruchomościach, Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy planowana sprzedaż udziałów w opisanych gruntach powinna zostać uznana za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też będzie stanowiła sprzedaż majątku prywatnego dokonywaną poza zakresem opodatkowania VAT.

Wnioskodawczyni, której sytuację podatkową opisano wyżej, nabyła w 1999 r. udziały 1/68 w nieruchomościach gruntowych o charakterze rolnym, wraz z innymi współwłaścicielami, w celu planowanej budowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zamieszkania w wybudowanym domu. Zakup nie był objęty podatkiem od towarów i usług i Wnioskodawczyni nie odliczała od podatku od towarów i usług żadnych wydatków związanych z udziałami w gruntach. Zakup gruntów rolnych odbywał się z nadzieją, że docelowo współwłaściciele gruntów będą mogli wybudować na nich swoje domy mieszkalne i w przyszłości prawnie uregulować stan własności nieruchomości.

Nieruchomości są położone w (…) i stanowią działki o nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 z obrębu (…), nr 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, oraz z obrębu (…) nr 58, 59, 60.

Jednak z uwagi na brak uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego terenu przez Gminę, właściciele udziałów w gruntach nie prowadzili żadnych działań, które pozwoliłyby na rozpoczęcie prac ziemnych oraz budowlanych i dążenie do uregulowania stanu prawnego poprzez wyodrębnienie własności poszczególnych działek dla właścicieli.

Grunty opisane we wniosku nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię bezpośrednio w żaden sposób ani na cele rolne, ani budownictwa mieszkaniowego. Wnioskodawczyni nie prowadziła na nich działalności gospodarczej ani rolniczej. Wnioskodawczyni ze względu na znaczy upływ czasu i zaawansowany wiek, nie zamierza zamieszkiwać już opisanego we wniosku terenu i zaniechała realizacji pomysłu wybudowania w tym miejscu domu mieszkalnego.

Należy wskazać, że w Gminie w momencie zakupu obowiązywał i nadal obowiązuje plan pod nazwą Kierunki zagospodarowania przestrzennego Gminy, gdzie ten teren jest przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe. Grunty te obejmują długie i wąskie pasy, na których nie jest możliwe zabudowanie, więc dla współwłaścicieli oczywistym było, że ww. Gmina powinna opracować Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego i formalnie umożliwić podział tego terenu na kształtne działki budowlane poprzez scalenie/połączenie i podział wtórny. Jednakże nie nastąpiło to aż do 2021 r.

W celu zorganizowania się wielu współwłaścicieli, którzy odkupili wspólnie udziały w gruntach rolnych z planem wybudowania swoich domów jednorodzinnych na tym terenie, zostało powołane w 2010 r. Stowarzyszenie (…) z siedzibą w (…), (dalej we wniosku Stowarzyszenie). Wnioskodawczyni, ponosiła koszty utrzymania i zarządzania nieruchomością przez Stowarzyszenie. Wpłacane były przez nią składki na Stowarzyszenie w celu pokrycia kosztów bieżącej obsługi Stowarzyszenia działającego w imieniu współwłaścicieli. Celem powołania Stowarzyszenia, było:

a)  zarządzanie nieruchomością wspólną,

b)  pobudzanie inicjatywy mieszkańców osiedla dla zapewnienia rozwoju społecznego, kulturalnego i gospodarczego osiedla oraz Gminy (…),

c)  ochrona urbanistyki oraz środowiska naturalnego osiedla i jego okolic, w tym przy współdziałaniu z organami administracji oraz podmiotami trzecimi,

d)  wspieranie społeczeństwa obywatelskiego osiedla i Gminy (…),

e)  podnoszenie jakości życia i poziomu bezpieczeństwa mieszkańców osiedla i Gminy (…),

f)   udzielanie władzy publicznej wskazań lub zaleceń w odpowiedzi na pojawiające się problemy.

Powstanie Stowarzyszenia było odpowiedzią na potrzeby zorganizowania się współwłaścicieli nieruchomości, szczególnie w obliczu tak znacznego upływu czasu, podczas gdy zmieniał się stan właścicielski, gdyż niektórzy współwłaściciele zmarli i w ich miejsce wstępowali spadkobiercy. Współwłaściciele udziałów nie znali się, nie mieli kontaktów, w związku z tym narosły zaległości w podatkach lokalnych, konieczne było ponoszenie opłat za porządkowanie terenu. Podjęcie inicjatywy połączenia gruntów i następnie ich podziału zgodnie z odrębnymi przepisami o gospodarce nieruchomościami, niezbędny był kontakt i dojście do porozumienia. Stowarzyszenie działając więc na rzecz współwłaścicieli miało w ich imieniu uporządkować sprawy prawne w celu pozyskania przekwalifikowania działek na budowlane i takiego ich prawnego wyodrębnienia, żeby mogły być na nich budowane na nich domy mieszkalne współwłaścicieli.

W 2021 r. wszedł w życie MPZP w Gminie (…), dlatego współwłaściciele podjęli inicjatywę połączenia i podziału gruntów na kształtne działki. Odpowiedni wniosek z podpisami wszystkich właścicieli udziałów skierowany został do Burmistrza w 2024 r. Burmistrz zaopiniował pozytywnie projekt w 2025 r. Jednakże, okazało się, że struktura powierzchniowa nowych działek nie odpowiada posiadanym udziałom i nie ma możliwości przydzielenia każdemu współwłaścicielowi jednej działki o tej samej wielkości. Współwłaściciele powinni bowiem dostać po 2000 m², a działki na planie geodezyjnego podziału mają od 1500 do 2700 m². Z tego też względu dalsza procedura związana z podziałem terenu na kształtne działki budowlane została zaniechana.

Ważnym czynnikiem powodującym zniechęcenie Wnioskodawczyni oraz współwłaścicieli do dalszych działań zmierzających do wybudowania domów na tym terenie jest fakt, że po 27 latach od zakupu udziałów, współwłaściciele weszli w wiek senioralny i mają po 70-90 lat, a ich dzieci po 40-50 lat i nierzadko posiadają już swoje miejsca zamieszkania gdzieś indziej. Upływ czasu i narastające problemy, o których mowa wyżej spowodował dezaktualizację planów Wnioskodawczyni, i nie ma ona żadnych potrzeb posiadania działki budowalnej na tym terenie.

W związku z powyższym, zapadła decyzja o sprzedaży udziałów w gruncie przez wszystkich współwłaścicieli. W ich imieniu oraz w imieniu Wnioskodawczyni stosowne czynności w związku ze sprzedażą udziałów w gruntach na podstawie udzielonego pełnomocnictwa wykonywać będzie Stowarzyszenie.

Teren ten nie został ani przekształcony, ani scalony i został skierowany do sprzedaży przez współwłaścicieli w stanie geodezyjnym i prawnym, takim jak w 1999 r. z pomocą Stowarzyszenia, który cały proces sprzedaży organizuje logistycznie i prawnie. Planowane jest podpisanie umów przedwstępnych, a następnie przyrzeczonych umów sprzedaży.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni od momentu nabycia udziałów w gruncie w celach prywatnych, właściwie ich nie użytkowała w konkretny sposób, gdyż zamierzała tam zamieszkać w planowanym do budowy budynku mieszkalnym, po uregulowaniu stanu prawnego oraz fizycznego wydzielenia kształtnej działki pod budowę. Z uwagi na podeszły wiek Wnioskodawczyni oraz specyfikę udziałów w gruntach opisanych we Wniosku, należy wskazać, że nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię bezpośrednio w żaden sposób ani na cele rolne, ani budownictwa mieszkaniowego, nie były też wykorzystywane dla celów działalności gospodarczej.

W opisie stanu przyszłego opisanego we wniosku jednoznacznie wskazano, że działki gruntu opisane jako przeznaczone do planowanej sprzedaży nie były nigdy wykorzystywane do działalności gospodarczej, w tym wynajmowane ani wydzierżawiane innym podmiotom, w tym gospodarczym.

Wskazane we wniosku pozostałe nieruchomości, odrębne od udziałów w gruntach przeznaczonych do sprzedaży, które Wnioskodawczyni aktualnie wynajmuje z majątku prywatnego, są zupełnie niezależnymi nieruchomościami od opisanych we wniosku udziałów w gruntach. Nieruchomości pozostałe i odrębne od przedstawionych we wniosku udziałów w gruntach są położone w innych miejscowościach i tych nieruchomości Wnioskodawczyni aktualnie nie zbywa i nie są przedmiotem Wniosku.

Wnioskodawczyni nie sprzedawała wcześniej innych działek gruntu i nie występowała jako podatnik VAT czynny.

Stowarzyszenie nie wykorzystywało nieruchomości opisanych we wniosku, będących przedmiotem planowanej sprzedaży, a jedynie zarządzało aspektami praktycznymi i prawnymi związanymi z nimi, wobec faktu przynależności tych udziałów do kilkudziesięciu współwłaścicieli. Wykonywało na nich prace związane z usuwaniem dzikich wysypisk śmieci, a także dbało o terminowe opłacanie podatku od nieruchomości, żeby nie narosły zaległości podatkowe w podatkach lokalnych.

Nie istnieje zawarta umowa o zarzadzanie nieruchomością przez Stowarzyszenie. Zebranie Ogólne właścicieli udziałów powierzyło Stowarzyszeniu wykonywanie czynności związanych z posiadaniem nieruchomości. Stowarzyszenie podejmowało działania, aby stworzyć warunki do pozyskania samodzielnej działki budowlanej /poprzez wyjście ze współwłasności. Samo Stowarzyszenie nie miało roli w zakresie planowania budowy domów jednorodzinnych dla współwłaścicieli nieruchomości ani zarzadzania nimi. To mieli czynić sami właściciele działek, w tym Wnioskodawczyni.

Działania podejmowane przez Stowarzyszenie były związane jedynie z dbaniem o porządkowanie terenu w postaci sprzątania śmieci i dbania o terminowe regulowanie podatku od nieruchomości. Teren ten nie został ani przekształcony, ani scalony i jest gotowy został skierowany do sprzedaży przez współwłaścicieli w stanie geodezyjnym i prawnym, takim jak w 1999 r. z pomocą Stowarzyszenia, który cały proces sprzedaży organizuje logistycznie i prawnie. Planowane jest podpisanie umów przedwstępnych, a następnie przyrzeczonych umów sprzedaży. Stowarzyszenie zajęło się jedynie uporządkowaniem prawnym posiadanych przez współwłaścicieli nieruchomości, a także przygotowało geodezyjny projekt połączenia i ponownego podziału działek na działki budowlane, zgodnie z wymogami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego przyjętego przez Gminę w 2021 r. Wniosek o pozytywną opinię przez Gminę opracowanego projektu został złożony w 2024 r, a pozytywna opinię Gminy uzyskano w 2025 r. Niestety struktura potencjalnych nowych działek wynikająca z projektu geodezyjnego podziału nie daje szans na wyjście ze współwłasności, stąd decyzja współwłaścicieli o sprzedaży.

Wnioskodawczyni dotychczas nie udzieliła Stowarzyszeniu żadnych pełnomocnictw i nie jest członkiem Stowarzyszenia. Wnioskodawczyni dopiero zamierza udzielić pełnomocnictwa do sprzedaży udziałów dla Stowarzyszenia, osób przez nie wyznaczonych do przeprowadzenia transakcji sprzedaży udziałów, celem usprawnienia przebiegu transakcji i z uwagi na jej zaawansowany wiek.

Wnioskodawczyni nie występowała o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanych udziałów w nieruchomościach.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który wszedł w życie 2021 r. wynika, że nieruchomości są przeznaczone na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Stowarzyszenie nie będzie kupującym udziały w nieruchomościach, znany jest wstępny zainteresowany kupnem nieruchomości, ale z uwagi na przyszły charakter sprzedaży nie jest znany ostateczny kupujący.

Planowana jest sprzedaż bez umowy przedwstępnej. Jednak ostateczna sytuacja nie jest znana. W ewentualnych umowach przedwstępnych sprzedaży udziałów w opisanych we wniosku nieruchomościach będą określone kwestie wynikające z przepisów prawa dotyczących umów sprzedaży tj. cena, obowiązki, prawa i oświadczenia stron transakcji. Umowy przedwstępne nie zostały zawarte, więc Wnioskodawczyni nie jest w stanie wymyślać jakie mogą to być warunki.

Treść pełnomocnictwa do sprzedaży działek nie została jeszcze ostatecznie uzgodniona. Wnioskodawczyni zamierza udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania jej podczas negocjacji ceny, składania oświadczeń o udziałach w nieruchomościach oraz sfinalizowania transakcji u notariusza.

Pytanie

Czy w związku z opisaną wyżej transakcją sprzedaży udziałów w gruntach niezabudowanych, Wnioskodawczyni będzie uznana za podatnika podatku VAT, a w konsekwencji będzie musiała zarejestrować się jako podatnik VAT czynny i dopełnić obowiązków związanych z rozliczeniem podatku VAT od tej sprzedaży?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, z tytułu sprzedaży udziałów w gruntach niezabudowanych opisanych we wniosku, nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT w tej transakcji sprzedaży, gdyż udziały w gruntach stanowią prywatny majątek Wnioskodawczyni i nie prowadzi ona ani nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej polegającej na handlu nieruchomościami.

Analizując przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej skrót ustawa VAT, a w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 1, dojść można do wniosku, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy VAT, nieruchomości są traktowane na gruncie ustawy jak towary, przez towary rozumie się bowiem rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się zasadniczo przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei art. 2 pkt 22 ustawy VAT stanowi, że ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży -rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty jako nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż zasadniczo jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Co istotne dla celów niniejszego wniosku, towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1)  określone udziały w nieruchomości,

2)  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3)  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Z powyższego wynika, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.

Ponadto, stosownie do treści art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W przypadku sprzedawanych udziałów w nieruchomościach zauważyć należy, że przysługują one wielu osobom. Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje wielu podmiotom.

Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Choć zasadniczo sprzedaż udziałów w gruntach może być kwalifikowana jako odpłatna dostawa towaru na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to jednak nie każda czynność będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem VAT, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza dla celów podatku VAT została zdefiniowana w następujący sposób - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego,  aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W kontekście przytoczonej definicji działalności gospodarczej i podatnika, na gruncie podatku VAT, należy stwierdzić, że warunki do uznania Wnioskodawczyni za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą nie są w opisanej sytuacji spełnione.

Wnioskodawczyni nie nabyła udziałów w gruntach w celach zarobkowych, a w celach wybudowania budynku mieszkalnego po uregulowaniu sytuacji prawnej nieruchomości, co jednak z upływem czasu się nie stało, stąd decyzja o zaniechaniu prywatnej budowy i sprzedaży udziałów z uwagi na wiek Wnioskodawczyni.

Składniki majątku nie są również wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do czynności związanych z działalnością gospodarczą. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej, a Wnioskodawczyni nie czerpała z udziałów w gruntach, które sprzedaje, żadnych korzyści materialnych, nie wynajmowała ich ani nie użytkowała dla celów firmowych.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze sprzedażą prywatnego majątku, a nie majątku wykorzystywanego firmowo przed przedsiębiorcę lub kupionego inwestycyjnie z zamiarem sprzedaży z zyskiem.

Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. A w tej konkretnej sprawie Wnioskodawczyni nie wpisuje się w definicję podatnika prowadzącego działalność gospodarczą dla celów podatku VAT.

Dokonanie jednorazowo przez Wnioskodawczynię transakcji sprzedaży udziałów w gruntach w związku z zaniechaniem z uwagi na jej senioralny wiek chęci wybudowania domu mieszkalnego na tych terenach, nie wpisuje się w transakcję odpłatnej sprzedaży towarów dla celów VAT. Wnioskodawczyni otrzyma za sprzedaż jedną zapłatę, a sama sprzedaż nie jest zorganizowana przez nią na zasadach prowadzenia firmy w zakresie obrotu nieruchomościami. Fakt pomocy przy sprzedaży, powstałego dla ułatwiania komunikacji i zarządzania nieruchomościami, Stowarzyszenia, nie zmienia sytuacji podatkowej Wnioskodawczyni, która tylko wyzbywa się majątku osobistego. Wnioskodawczyni nie przejawiała żadnych aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną. Nie nabyła gruntów przeznaczonych od razu pod zabudowę, nie wykonywana działań w celu uzbrojenia terenu, wydzielenia dróg wewnętrznych, nie podejmowała działań marketingowych w celu sprzedaży działek.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/ WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania tej nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyr. TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego. I taki też zamiar miała Wnioskodawczyni.

Podsumowując należy stwierdzić, że sprzedaż posiadanych udziałów w gruntach niezabudowanych, opisanych w niniejszym wniosku, które nie były nabyte ani wykorzystywane w celach związanych z działalnością gospodarczą i jedynie stanowią sprzedaż majątku prywatnego, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, przepisy ustawy nie będą miały zastosowania do ww. transakcji, a Wnioskodawczyni nie będzie w konsekwencji zobowiązana rejestrować się do podatku VAT jako podatnik VAT czynny i rozliczać tej transakcji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).

Z okoliczności wskazanych we wniosku wynika, że:

‒  jest Pani osobą fizyczną i nie prowadzi Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej;

‒  posiada Pani w swoim majątku prywatnym kilka nieruchomości nabytych na przestrzeni wielu lat (nieruchomości te są niezależnymi od opisanych we wniosku udziałów w gruntach i nie są przedmiotem wniosku), część z nich jest przez nią wynajmowana w ramach tzw. najmu prywatnego, tj. poza działalnością gospodarczą;

‒  poza wskazanym najmem prywatnym nie podejmuje Pani żadnej zorganizowanej działalności o charakterze handlowym ani inwestycyjnym w zakresie obrotu nieruchomościami;

‒  w latach dziewięćdziesiątych XX wieku nabyła Pani do majątku prywatnego udziały w gruntach. Nabycie to nastąpiło wyłącznie w celach osobistych - z zamiarem wybudowania w przyszłości domu mieszkalnego na własne potrzeby;

‒  Nieruchomości są położone w (…) i stanowią działki o nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 z obrębu (…), nr 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, oraz z obrębu (…) nr 58, 59, 60;

‒  w celu zorganizowania się wielu współwłaścicieli, którzy odkupili wspólnie udziały w gruntach rolnych z planem wybudowania swoich domów jednorodzinnych na tym terenie, zostało powołane w 2010 r. Stowarzyszenie;

‒  nie istnieje zawarta umowa o zarzadzanie nieruchomością przez Stowarzyszenie, zebranie Ogólne właścicieli udziałów powierzyło Stowarzyszeniu wykonywanie czynności związanych z posiadaniem nieruchomości;

‒  Stowarzyszenie nie wykorzystywało nieruchomości, a jedynie zarządzało aspektami praktycznymi i prawnymi związanymi z nimi, wobec faktu przynależności tych udziałów do kilkudziesięciu współwłaścicieli. Wykonywało na nich prace związane z usuwaniem dzikich wysypisk śmieci, a także dbało o terminowe opłacanie podatku od nieruchomości, żeby nie narosły zaległości podatkowe w podatkach lokalnych;

‒  grunty obejmują długie i wąskie pasy, na których nie jest możliwe zabudowanie i dlatego Stowarzyszenie działając na rzecz współwłaścicieli miało w ich imieniu uporządkować sprawy prawne w celu pozyskania przekwalifikowania działek na budowlane i takiego ich prawnego wyodrębnienia, żeby mogły być na nich budowane na nich domy mieszkalne współwłaścicieli. Stowarzyszenie podejmowało działania, aby stworzyć warunki do pozyskania samodzielnej działki budowlanej /poprzez wyjście ze współwłasności, Stowarzyszenie nie miało roli w zakresie planowania budowy domów jednorodzinnych dla współwłaścicieli nieruchomości ani zarzadzania nimi;

‒  nie występowała Pani o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanych udziałów w nieruchomościach, w 2021 r. wszedł w życie MPZP w Gminie (…), dlatego współwłaściciele podjęli inicjatywę połączenia i podziału gruntów na kształtne działki (wniosek z podpisami wszystkich właścicieli udziałów skierowany został do Burmistrza w 2024 r., Burmistrz zaopiniował pozytywnie projekt w 2025 r.); struktura powierzchniowa nowych działek nie odpowiada posiadanym udziałom i nie ma możliwości przydzielenia każdemu współwłaścicielowi jednej działki o tej samej wielkości, z tego też względu dalsza procedura związana z podziałem terenu na kształtne działki budowlane została zaniechana;

‒  w związku z powyższym zapadła decyzja o sprzedaży udziałów w gruncie przez wszystkich współwłaścicieli; w imieniu Pani i współwłaścicieli stosowne czynności w związku ze sprzedażą udziałów w gruntach na podstawie udzielonego pełnomocnictwa wykonywać będzie Stowarzyszenie;

‒  Stowarzyszenie nie będzie kupującym udziały w nieruchomościach, znany jest wstępny zainteresowany kupnem nieruchomości, ale z uwagi na przyszły charakter sprzedaży nie jest znany ostateczny kupujący.

Wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania, czy z tytułu sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach będzie Pani występowała jako podatnik podatku od towarów i usług, a sprzedaż będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż udziałów w niezabudowanych działkach, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. W sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia przedmiotowego gruntu, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Jak wynika z opisu sprawy, w 1999 r. nabyła Pani do majątku prywatnego udziały 1/68 w 60 nieruchomościach gruntowych o charakterze rolnym. Nabycie to nastąpiło wyłącznie w celach osobistych - z zamiarem wybudowania w przyszłości domu mieszkalnego na własne potrzeby. Zakup nie był objęty podatkiem od towarów i usług i nie odliczała Pani od podatku od towarów i usług żadnych wydatków związanych z udziałami w gruntach.

Jest Pani osobą fizyczną i nie prowadzi Pani zarejestrowanej działalności gospodarczej. Działki gruntu nie były nigdy wykorzystywane do działalności gospodarczej, ani rolniczej, nie były wynajmowane ani wydzierżawiane innym podmiotom. Grunty nie były wykorzystywane przez Panią bezpośrednio  w żaden sposób ani na cele rolne, ani budownictwa mieszkaniowego. Ze względu na znaczy upływ czasu i zaawansowany wiek, zaniechała Pani realizacji pomysłu wybudowania w tym miejscu domu mieszkalnego. Od momentu nabycia gruntów nie prowadziła Pani wobec nich żadnych działań o charakterze inwestycyjnym lub przygotowawczym do sprzedaży. Grunty nie były dzielone w celu ich sprzedaży, nie były uzbrajane ani w inny sposób przygotowywane do celów inwestycyjnych. Nie występowała Pani o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanych udziałów w nieruchomościach. Nie podejmowała Pani także działań marketingowych charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nie sprzedawała Pani wcześniej innych działek gruntu i nie występowała jako podatnik VAT czynny.

Należy zauważyć, że działania podejmowane przez Stowarzyszenie były związane jedynie z dbaniem o porządkowanie terenu i dbaniem o terminowe regulowanie podatku od nieruchomości, a następnie związane były z uporządkowaniem w imieniu kilkudziesięciu współwłaścicieli spraw prawnych. Ponadto z uwagi na Pani wiek oraz celem usprawnienia przebiegu transakcji, zamierza Pani udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania Pani podczas negocjacji ceny, składania oświadczeń o udziałach w nieruchomościach oraz sfinalizowania transakcji u notariusza. Planowana jest sprzedaż bez umowy przedwstępnej. W ewentualnych umowach przedwstępnych sprzedaży udziałów w opisanych we wniosku nieruchomościach będą określone kwestie wynikające z przepisów prawa dotyczących umów sprzedaży tj. cena, obowiązki, prawa i oświadczenia stron transakcji. Zgodnie z Pani wskazaniem, teren ten nie został ani przekształcony, ani scalony i został skierowany do sprzedaży przez współwłaścicieli w stanie geodezyjnym i prawnym, takim jak w 1999 r. z pomocą Stowarzyszenia, który cały proces sprzedaży organizuje logistycznie i prawnie. Tym samym, podejmowane przez Panią ww. działania nie wpłyną na obowiązek opodatkowania transakcji sprzedaży podatkiem VAT, gdyż skala Pani zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży udziałów w działkach nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziałów w niezabudowanych działkach nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądza, iż sprzedaż ww. udziałów wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży udziałów w działkach wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży udziałów w działkach będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to planowana transakcja sprzedaży udziałów w niezabudowanych gruntach, nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, z tytułu sprzedaży udziałów w gruntach niezabudowanych nie będzie Pani zobowiązana do zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny i dopełnienia obowiązków związanych z rozliczenie podatku VAT od tej sprzedaży.

Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zwrot nadpłaty

Zgodnie z art. 14f § 2b Ordynacji podatkowej:

11 marca 2026 r. dokonała Pani opłaty w wysokości 80 zł oraz 21 kwietnia 2026 r. dokonała Pani opłaty w wysokości (…) zł tytułem opłaty za wydanie interpretacji indywidualnej. W związku z nieuznaniem Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomościach, Pani wniosek dotyczy 1 zdarzenia przyszłego, stąd też należna opłata od Pani wniosku wynosi 40 zł (40 zł x ilość zdarzeń przyszłych).

W związku z tym, że całkowita opłata od Pani wniosku wynosi 40 zł, kwota (…) zł jest opłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega, według Pani dyspozycji, zwrotowi na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.