Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.36.2026.3.ESZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia, czy darowizna składników związanych ze stacją demontażu będzie stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji - czy będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 16 lutego 2026 r. i 17 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, sprzedaż hurtowa odpadów i złomu oraz stację demontażu pojazdów, prowadzi KIPR oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawczyni chce zlikwidować tą część działalności, która dotyczy stacji demontażu pojazdów i przekazać w darowiźnie córce budynek stacji, lawetę, podnośnik i sprężarkę, które to rzeczy wykorzystywała w tejże działalności. Kupując te rzeczy Wnioskodawczyni odliczyła VAT. Córka założyła jednoosobową działalność gospodarczą i chce prowadzić stację demontażu pojazdów, również jest czynnym podatnikiem VAT.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W odpowiedzi na pytania Organu wskazała Pani:

1) Jakie konkretnie składniki majątkowe materialne i niematerialne związane ze stacją demontażu pojazdów (inne niż wymienione we wniosku) będą przedmiotem darowizny na rzecz córki, czy będą to np. środki trwałe, wyposażenie, licencje, koncesje, pozwolenia, umowy związane ze stacją demontażu, itp.)? (proszę je wymienić)

Odpowiedź: Przedmiotem darowizny na rzecz córki będzie część środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w zakresie stacji demontażu pojazdów, tj.:

• budynek stacji demontażu pojazdów,
• autolaweta,
• podnośnik,
• sprężarka.

Składniki te są wykorzystywane wyłącznie w tej części działalności polegającej na prowadzeniu stacji demontażu pojazdów.

2) Czy na dzień darowizny przekazywany majątek przypisany do „stacji demontażu pojazdów” będzie wyodrębniony w Pani jednoosobowej działalności na płaszczyźnie:

a) organizacyjnej, tj. czy składniki majątkowe będące przedmiotem sprzedaży będą wyodrębnione w Pani działalności na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu jako dział, oddział itp.? (proszę wskazać w jaki sposób odrębność organizacyjna tych składników majątku jest/będzie udokumentowana),

b) finansowej, tj. czy na podstawie prowadzonej przez Panią ewidencji księgowej możliwe jest/będzie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do darowanej „stacji demontażu pojazdów”? (w czym to wyodrębnienie będzie się przejawiać),

c) funkcjonalnej, tj. czy będzie miał potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze (w czym to wyodrębnienie będzie się przejawiać)?

Odpowiedź:

a)  Wyodrębnienie organizacyjne

Odrębność przekazywanego majątku związana jest z odrębnymi decyzjami administracyjnymi:

• dla stacji demontażu pojazdów – decyzja wydawana przez Marszałka Województwa,
• dla działalności w zakresie sprzedaży hurtowej odpadów i złomu – decyzja wydawana przez Starostę.

Odpady powstające w ramach poszczególnych rodzajów działalności są oddzielnie składowane i ewidencjonowane.

Składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny są ujęte w decyzji Marszałka jako niezbędne do prowadzenia działalności w zakresie stacji demontażu pojazdów.

b)  Wyodrębnienie finansowe

Księgowość prowadzona jest bez formalnego podziału na części przedsiębiorstwa, jednak możliwe jest wyodrębnienie przychodów i kosztów dotyczących każdej z działalności.

Dla stacji demontażu pojazdów prowadzone są dokumenty przyjęcia pojazdu, natomiast dla sprzedaży hurtowej odpadów i złomu prowadzone są formularze przyjęcia odpadów metali.

Na podstawie dokumentacji możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów do poszczególnych rodzajów działalności.

c)  Wyodrębnienie funkcjonalne

Obydwa typy działalności funkcjonują niezależnie od siebie, realizują zadania gospodarcze zgodnie z odrębnymi wymaganiami określonymi w decyzjach administracyjnych.

Po dokonaniu darowizny działalności te będą nadal funkcjonować w taki sam sposób, lecz jako dwa odrębne przedsiębiorstwa.

Przekazanie budynku, autolawety, podnośnika oraz sprężarki umożliwi córce prowadzenie działalności w zakresie stacji demontażu pojazdów po uzyskaniu decyzji środowiskowej. Pani natomiast będzie kontynuowała działalność w zakresie sprzedaży hurtowej odpadów i złomu w oparciu o składniki majątkowe, które pozostaną w Pani przedsiębiorstwie.

2)  Czy na moment planowanej transakcji w Pani przedsiębiorstwie będą istnieć zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi przypisanymi do stacji demontażu pojazdów? Jeśli tak, to czy będą przedmiotem darowizny na rzecz córki, a jeśli nie, to proszę wskazać dlaczego?

Odpowiedź: Na moment planowanej transakcji w przedsiębiorstwie nie będą istniały zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi przypisanymi do stacji demontażu pojazdów.

3)  Czy darowizna składników majątkowych związanych ze stacją demontażu pojazdów będzie wiązała się z tzw. „przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 23¹ § 1 ustawy Kodeks Pracy? Jeśli nie, kto będzie realizował zadania związane z prowadzeniem działalności tej stacji?

Odpowiedź: Darowizna składników majątkowych związanych ze stacją demontażu pojazdów nie będzie wiązała się z przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę w rozumieniu art. 23¹ § 1 Kodeksu pracy, ponieważ przedsiębiorstwo nie zatrudnia pracowników.

4)  Czy na dzień darowizny córka będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności prowadzonej przez Panią wyłącznie w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny?

Odpowiedź: Na dzień darowizny Pani córka będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez Panią, wyłącznie w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny i po uzyskaniu decyzji z Urzędu Marszałkowskiego.

5)  Czy córka będzie musiała podjąć/wykonać jakieś działania faktyczne lub prawne (np. zawarcie nowych umów, zapewnienie innych składników majątku poza nabytymi, zapewnienie pozwoleń, koncesji itp.) w celu prowadzenia/kontynuowania działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem stacji demontażu pojazdów? Jeśli córka będzie musiała takie działania podjąć, to należy je wskazać i opisać.

Odpowiedź: Pani córka podjęła działania zmierzające do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie stacji demontażu pojazdów. Jest w trakcie uzyskiwania decyzji Marszałka Województwa zezwalającej na prowadzenie tego typu działalności. Na dzień przekazania składników majątkowych decyzja ta będzie prawomocna.

6)  Czy po przekazaniu darowizną składników majątkowych związanych z działalnością stacji demontażu pojazdów będzie Pani nadal prowadziła swoją jednoosobową działalność w zakresie sprzedaży hurtowej odpadów i złomu, w oparciu o składniki, które u Pani pozostaną?

Odpowiedź: Po przekazaniu składników majątkowych będzie Pani nadal prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej odpadów i złomu w oparciu o składniki majątkowe, które pozostaną w Pani przedsiębiorstwie.

Pytanie

Czy Wnioskodawczyni może przy darowiźnie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czyli wspomnianych wyżej rzeczy, skorzystać ze zwolnienia VAT?

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu

Uważa Pani, że majątek, który zamierza przekazać córce, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ:

·      jest wyodrębniony organizacyjnie (odrębne decyzje administracyjne, odrębne zasady ewidencji i składowania),

·      możliwe jest jego wyodrębnienie finansowe,

·      jest wyodrębniony funkcjonalnie i posiada zdolność do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych.

W związku z powyższym uważa Pani, że planowana darowizna będzie stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w konsekwencji będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Ponadto zarówno oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jak również sprzedaż użytkowania wieczystego, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez Nabywcę należy ustalić czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

a)  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;

b)  umowy o zarządzanie nieruchomością;

c)  umowy zarządzania aktywami;

d)  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że:

Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że:

Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pani czynnym podatnikiem VAT.

Przedmiotem Pani działalności jest sprzedaż hurtowa odpadów i złomu oraz prowadzenie stacji demontażu pojazdów.

Zamierza Pani przekazać w drodze darowizny na rzecz córki składniki majątkowe związane z działalnością w zakresie stacji demontażu pojazdów, tj.: budynek stacji demontażu pojazdów, autolaweta, podnośnik oraz sprężarka.

Każdy z rodzajów prowadzonej przez Panią działalności posiada odrębne decyzje administracyjne dla stacji demontażu pojazdów jest to decyzja wydawana przez Marszałka Województwa. Odpady powstające w ramach poszczególnych rodzajów działalności są oddzielnie składowane i ewidencjonowane.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy darowizna składników majątkowych stanowi transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w świetle przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że planowana przez Panią darowizna opisanych we wniosku składników majątkowych w postaci budynku stacji demontażu pojazdów, autolawety, podnośnika oraz sprężarki nie będzie stanowiła zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, lecz będzie stanowić dostawę wybranych składników materialnych. Przedmiotem planowanej transakcji nie będzie bowiem zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, zdolny do samodzielnej realizacji zadań gospodarczych, lecz wyłącznie poszczególne składniki materialne związane z działalnością gospodarczą w zakresie prowadzenia stacji demontażu pojazdów, tj.: budynek stacji demontażu pojazdów, autolaweta, podnośnik oraz sprężarka.

Darowizna nie będzie wiązała się z przejęciem zobowiązań ani z przejściem pracowników, ponieważ w przedsiębiorstwie one nie występują. Przedmiotem darowizny nie będą również licencje, koncesje, pozwolenia czy też umowy związane ze stacja demontażu.

W analizowanej sprawie należy podkreślić, że planowana przez Panią darowizna obejmuje wyłącznie składniki materialne. Oznacza to, że Nabywca nie będzie mógł prowadzić działalności gospodarczej w zakresie stacji demontażu pojazdów bez podjęcia dodatkowych czynności związanych z jej uruchomieniem. W szczególności konieczne będzie zawarcie nowych umów dotyczących funkcjonowania stacji demontażu, jak również uzyskanie decyzji Marszałka Województwa zezwalającej na prowadzenie tego rodzaju działalności.

Należy przy tym zaznaczyć, że choć wskazała Pani, iż Nabywca (córka) będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez Panią wyłącznie w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny, to – jak wyjaśniono powyżej – kontynuowanie tej działalności za pośrednictwem stacji demontażu pojazdów będzie wymagało podjęcia przez Nabywcę dodatkowych działań.

Podsumowując, przedmiotem planowanej transakcji będą wyłącznie wybrane składniki materialne, które nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

W konsekwencji, planowana przez Panią transakcja darowizny stacji demontażu paliw nie będzie korzystała z wyłączenia, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, lecz będzie stanowiła dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.