Ustalenie, czy zmiana terminu w opisanych wariantach 1 i 2 wymaga wystawienia faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ustawy o VAT.
Spółka (podatnik) wystawia faktury ustrukturyzowane w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF). W praktyce dochodzi do dwóch rodzajów zmian terminu płatności: (1) termin na fakturze pierwotnej był błędny (niezgodny z umową) i strony uzgadniają jego poprawienie; (2) termin był prawidłowy, ale po wystawieniu…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy zmiana terminu w opisanych wariantach 1 i 2 wymaga wystawienia faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ustawy o VAT.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka wystawia faktury ustrukturyzowane w KSeF zgodnie z art. 106nb ustawy o VAT.
W praktyce gospodarczej występują sytuacje, w których po wystawieniu faktury dochodzi do zmiany terminu płatności.
Zmiany te mogą występują w dwóch odrębnych wariantach:
‒ Wariant 1 - zmiana terminu płatności wskazanego na fakturze pierwotnej. W momencie wystawienia faktury termin płatności został wskazany niezgodnie z obowiązującymi wówczas ustaleniami handlowymi. Następnie w celu poprawy - bez zmiany podstawy opodatkowania, kwoty podatku VAT ani wartości brutto - strony uzgadniają zmianę terminu płatności na zgodny z umową.
‒ Wariant 2 - zmiana terminu płatności wynikająca z uzgodnień biznesowych po wystawieniu faktury. Po wystawieniu faktury strony zawierają porozumienie handlowe (np. aneks, uzgodnienie mailowe), w którym modyfikują termin płatności wynikający z faktury, przy czym:
• faktura w chwili wystawienia była prawidłowa,
• zmiana nie wynika z błędu na fakturze,
• zmiana nie wpływa na rozliczenie podatku VAT.
W obu wariantach Spółka powzięła wątpliwość, czy zmiana terminu płatności na fakturze ustrukturyzowanej w KSeF powoduje obowiązek wystawienia faktury korygującej.
Pytanie
Czy w opisanych wariantach (1) i (2) zmiana terminu płatności dotycząca faktury wystawionej w KSeF wymaga wystawienia faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana terminu płatności - zarówno w wariancie 1, jak i wariancie 2 - nie wymaga wystawienia faktury korygującej, również w przypadku faktur ustrukturyzowanych wystawionych w KSeF.
Uzasadnienie stanowiska
1. Termin płatności nie jest obowiązkowym elementem faktury
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, katalog obowiązkowych elementów faktury nie obejmuje terminu płatności.
Oznacza to, że:
• brak terminu płatności na fakturze nie powoduje jej wadliwości,
• zmiana terminu płatności nie oznacza błędu w rozumieniu przepisów o fakturowaniu.
2. Faktura korygująca jest wymagana wyłącznie w przypadkach określonych w art. 106j ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, fakturę korygującą wystawia się m.in. w przypadku:
• udzielenia rabatu,
• zwrotu towarów,
• stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury.
Zmiana terminu płatności:
• nie wpływa na podstawę opodatkowania,
• nie wpływa na kwotę podatku.
W konsekwencji nie spełnia przesłanek do wystawienia faktury korygującej.
3. Utrwalona linia interpretacyjna organów podatkowych
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych:
• Interpretacja Dyrektora KIS z 9 października 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.440.2019.1.KBR - organ wskazał, że zmiana terminu płatności po wystawieniu faktury nie uzasadnia wystawienia faktury korygującej, gdyż termin płatności nie jest elementem obowiązkowym faktury;
• Interpretacja Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 21 maja 2013 r., sygn. ITPP1/443-176d/13/MN - organ potwierdził, że zmiana terminu płatności dokonana aneksem nie wymaga korekty faktury, o ile faktura była prawidłowa w chwili jej wystawienia.
4. KSeF nie zmienia materialnych zasad fakturowania
Wprowadzenie KSeF:
• nie zmieniło katalogu obowiązkowych elementów faktury,
• nie rozszerzyło przesłanek wystawiania faktur korygujących,
• ma charakter techniczny, a nie materialnoprawny.
Tym samym fakt, że faktura została wystawiona w KSeF, nie może samodzielnie kreować nowego obowiązku korekty, jeżeli taki obowiązek nie wynika z ustawy o VAT.
W związku z powyższym Spółka prosi o potwierdzenie naszego stanowiska, iż zmiana terminu płatności faktury wystawionej w KSeF - zarówno poprzez zmianę terminu wskazanego na fakturze pierwotnej, jak i w wyniku późniejszych uzgodnień biznesowych - nie wymaga wystawienia faktury korygującej, ponieważ termin płatności nie jest obowiązkowym elementem faktury w rozumieniu ustawy o VAT, a jego zmiana nie spełnia przesłanek z art. 106j ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Odnośnie udokumentowania zdarzeń poprzez wystawienie faktur, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem
(…).
W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony)
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
- podatnik wystawia fakturę korygującą.
Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:
Faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
Art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:
Faktura korygująca może zawierać:
1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
2) przyczynę korekty.
Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:
Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Zgodnie z art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na obowiązek skorygowania takiej faktury przez wystawienie faktury korygującej.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka wystawia faktury ustrukturyzowane w KSeF zgodnie z art. 106nb ustawy o VAT. W praktyce gospodarczej występują sytuacje, w których po wystawieniu faktury dochodzi do zmiany terminu płatności. Zmiany te mogą występują w dwóch odrębnych wariantach:
‒ Wariant 1 - zmiana terminu płatności wskazanego na fakturze pierwotnej. W momencie wystawienia faktury termin płatności został wskazany niezgodnie z obowiązującymi wówczas ustaleniami handlowymi. Następnie w celu poprawy - bez zmiany podstawy opodatkowania, kwoty podatku VAT ani wartości brutto - strony uzgadniają zmianę terminu płatności na zgodny z umową.
‒ Wariant 2 - zmiana terminu płatności wynikająca z uzgodnień biznesowych po wystawieniu faktury. Po wystawieniu faktury strony zawierają porozumienie handlowe (np. aneks, uzgodnienie mailowe), w którym modyfikują termin płatności wynikający z faktury.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy zmiana terminu w opisanych wariantach 1 i 2 wymaga wystawienia faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ustawy o VAT.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących sposobu postępowania w sytuacjach, w których po wystawieniu faktury w opisanych wariantach 1 i 2 dochodzi do zmiany terminu płatności, podkreślić należy, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych.
Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.
W przypadku, gdy po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, fakturę korygującą wystawia podatnik, tj. sprzedawca. Fakturę korygującą Sprzedawca wystawia w razie stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
Jak wynika z art. 106j ust. 1 pkt 5 VATU w przypadku, gdy po wystawieniu faktury stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą.
W konsekwencji, każdy stwierdzony błąd w fakturze ustrukturyzowanej, niezależnie od jego charakteru i wpływu na rozliczenia podatkowe, powinien być korygowany w trybie przewidzianym art. 106j ustawy o podatku od towarów i usług.
Decydujące znaczenie ma zapewnienie rzetelności, kompletności i zgodności faktury ustrukturyzowanej z obowiązującym przepisami prawa.
Zauważyć należy, że „jakiekolwiek pozycje faktury” to także elementy poza obligatoryjne faktury, niewymienione w art. 106e ust. 1 VATU. Jeżeli więc dojdzie do pomyłki/zmiany w danych uzupełniających zawartych w fakturze (np. terminie płatności), podatnik może i powinien wystawić fakturę korygującą. Nie ma jednak takiego obowiązku.
Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy oraz powyższe uregulowania stwierdzić należy, że w sytuacji podania błędnych danych dotyczących terminu płatności (w opisanym wariancie 1 - niezgodnie z obowiązującą w momencie wystawienia faktury umową) bądź zmiany terminu płatności (w opisanym wariancie 2 – wynikającej z uzgodnień biznesowych po wystawieniu faktury), skorygowanie ww. błędu/zmiany powinno nastąpić – w myśl art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy – poprzez wystawienie przez Państwa faktury korygującej, zawierającej dane określone w art. 106j ust. 2 ustawy, wskazującej jako przyczynę korekty błędne określenie terminu płatności/zmiana terminu płatności oraz prawidłową treść korygowanych pozycji.
Tym samym, w analizowanej sprawie korygowanie pierwotnie wystawionej faktury sprzedaży z powodu zmiany terminu płatności, powinno nastąpić poprzez wystawienie przez Państwa jako sprzedawcę, faktury korygującej błędne/zmieniane dane.
Korekta informacji opcjonalnych na fakturze, nieuważanych za elementy obligatoryjne tego dokumentu, nie jest obowiązkiem sprzedawcy. Jest jednak jego powinnością, jeśli zawarte informacje dodatkowe w fakturze są danymi istotnymi dla stron transakcji. Faktura nie może bowiem wprowadzać w błąd.
W konsekwencji Państwa stanowisko, zgodnie z którym zmiana terminu płatności - zarówno w wariancie 1, jak i wariancie 2 - nie wymaga wystawienia faktury korygującej, również w przypadku faktur ustrukturyzowanych wystawionych w KSeF uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym opisanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo