Uznanie dłużnej spółki za podatnika podatku VAT oraz ustalenie, czy dostawa niezabudowanych działek nr 1 i 2 w trybie licytacji komorniczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a tym samym komornik będzie płatnikiem podatku zgodnie z art. 18 ustawy.
Komornik sądowy prowadzi egzekucję przeciwko spółce komandytowej. Przedmiotem licytacji są dwie niezabudowane działki gruntu, nabyte przez spółkę w 2021 roku. Transakcja zakupu nie podlegała VAT – pobrano podatek PCC. Spółka nie odliczała VAT i według dostępnych informacji nie prowadziła na nich działalności gospodarczej. Grunt jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania dłużnej spółki za podatnika VAT oraz ustalenia, czy dostawa niezabudowanych działek nr 1 i 2 w trybie licytacji komorniczej będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, a tym samym komornik będzie płatnikiem podatku zgodnie z art. 18 ustawy.
Uzupełnił go Pan pismem z 15 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca będący Komornikiem Sądowym prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi B. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ SPÓŁKA KOMANDYTOWA NIP: (...), KRS: (...), będącemu spółką prawa handlowego.
W toku postępowania ma zostać przeprowadzona licytacja nieruchomości gruntowej stanowiącej działki 1 oraz 2 dla których prowadzona jest KW (...)- nabytą przez dłużnika w 2021 r.
W ramach ustalania zasad opodatkowania planowanej sprzedaży egzekucyjnej (licytacji publicznej) Wnioskodawca zwrócił się do właściwego Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji dotyczących sposobu nabycia oraz wykorzystywania nieruchomości przez dłużnika.
Urząd Skarbowy poinformował między innymi, że:
„Transakcja kupna nie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ został pobrany podatek PCC. Kontrolę podatkową oraz postępowanie podatkowe prowadziliśmy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 r. Według ksiąg rachunkowych, pod pozycją RKK-83, na podstawie PK 4/03, Spółka 31 marca 2021 r. zaksięgowała na koncie 303 i 201 zakup działki pod inwestycję w kwocie (...) zł. Z pobranych JPK_VAT za 2021 r. nie wynika, aby Spółka w prowadzonych rejestrach dokonała odliczenia faktury na wartość brutto (...) zł. W księgach rachunkowych nie widać również zapisów na koncie związanym z rozliczeniem VAT, aby spółka zaksięgowała VAT wynikający z zakupu tej nieruchomości. W toku kontroli i postępowania nie dokonywaliśmy sprawdzenia transakcji zakupu tej nieruchomości. Z analizy dokumentów Spółki nie wynikało, aby Spółka w 2021 r. dokonała sprzedaży tej nieruchomości. Z raportu CRCM wynika, że Spółka ww. nieruchomość zakupiła umową sprzedaży z 5 marca 2021 r. za kwotę (...) zł. Na podstawie dostępnych ewidencji nie posiadamy informacji czy Spółka udostępniała nieruchomość na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp.”
Wnioskodawca nie posiada innych dokumentów pozwalających ustalić, czy nieruchomość była wykorzystywana przez dłużnika do czynności opodatkowanych VAT, czy też była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych czynności podlegających opodatkowaniu. Działka według posiadanych informacji została nabyta w drodze umowy sprzedaży niepodlegającej VAT, a przy jej nabyciu został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych. Dłużnik nie odliczał podatku VAT przy nabyciu nieruchomości.
Uzupełnienie opisu sprawy
W nadesłanym do wniosku uzupełnieniu w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
1) Czy nieruchomość była wykorzystywana przez dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT (działka nr 1 i 2)?
Odpowiedź: Dłużnik nie prowadził oraz nie prowadzi na działkach działalności gospodarczej.
2) Czy dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu/wytworzeniu nieruchomości (działki nr 1 i 2)?
Odpowiedź: Nie. Transakcja kupna nieruchomości przez dłużnika nie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ został pobrany podatek PCC. Kontrolę podatkową oraz postępowanie podatkowe prowadzono w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2021 rok która wykazała, że według ksiąg rachunkowych, pod pozycją RKK-83, na podstawie PK 4/03, Spółka 31 marca 2021 r. zaksięgowała na koncie 303 i 201 zakup działki pod inwestycję w kwocie (...) zł. Z pobranych JPK_VAT za 2021 r. nie wynika, aby Spółka w prowadzonych rejestrach dokonała odliczenia faktury na wartość brutto (...) zł. W księgach rachunkowych nie widać również zapisów na koncie związanym z rozliczeniem VAT, aby spółka zaksięgowała VAT wynikający z zakupu tej nieruchomości.
3) Czy nieruchomość składająca się z działki nr 1 i 2 na dzień licytacji będzie zabudowana (budynkami/budowlami w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.), czy niezabudowana?
Odpowiedź: Działki nr 1 i 2 nie będą zabudowane.
4) Jeżeli nieruchomość nie jest zabudowana proszę wskazać w odniesieniu do każdej działki:
a) czy dla nieruchomości (działki nr 1 oraz 2) został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego?
b) jeżeli dla nieruchomości został uchwalony MPZP, to czy zgodnie z zapisami MPZP nieruchomość przeznaczona jest pod zabudowę?
c) jeżeli dla nieruchomości nie został uchwalony MPZP, to czy dla nieruchomości (działek nr 1 i 2) została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu?
Odpowiedź: Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy (...) - zatwierdzonym Uchwałą Nr (...) Rady Gminy (...) z 29 grudnia 2006 r. (Publikacja: (...)), przedmiotowe działki położone są na terenie miejscowości (...), na terenie przeznaczonym dla funkcji podstawowej pod mieszkalnictwo jednorodzinne wolnostojące, bliźniacze, szeregowe, uzupełniające przeznaczenie terenu - zabudowa usługowa z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi (symbol 3MN).
5) Jeżeli nieruchomość stanowi grunt zabudowany to dla każdej działki proszę o wskazanie:
Odpowiedź: Brak zabudowy działek.
6) Kiedy budynki/budowle zostały oddane do użytkowania i do jakich czynności/jakiej działalności (zwolnionej, opodatkowanej podatkiem VAT)?
Odpowiedź: Brak zabudowy działek.
Pytanie
Czy planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości gruntowej należącej do dłużnika będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym czy na komorniku sądowym jako płatniku będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku VAT od sprzedaży egzekucyjnej tej nieruchomości?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a w konsekwencji na komorniku sądowym nie będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku VAT od tej sprzedaży.
Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne są płatnikami podatku od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji towarów będących własnością dłużnika.
Warunkiem powstania obowiązku podatkowego jest jednak ustalenie, że konkretna dostawa podlega opodatkowaniu VAT. W przedmiotowej sprawie brak jest danych pozwalających przyjąć, że nieruchomość była wykorzystywana przez dłużnika do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Z informacji uzyskanych z Urzędu Skarbowego wynika natomiast, że:
W ocenie Wnioskodawcy okoliczności te wskazują, że brak jest podstaw do uznania planowanej sprzedaży egzekucyjnej za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Jednocześnie należy wskazać, że komornik sądowy, jako płatnik podatku, działa w oparciu o dostępne dokumenty i informacje uzyskane od organów podatkowych oraz uczestników postępowania.
W sytuacji braku możliwości ustalenia okoliczności skutkujących opodatkowaniem VAT, nie można nakładać na komornika obowiązku pobrania podatku wyłącznie hipotetycznie. W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel nieruchomości - jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z okoliczności sprawy wynika, że jako komornik sądowy prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi - B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa.
Przedmiotem egzekucji są niezabudowane nieruchomości gruntowe oznaczone jako działki nr 1, 2. Nieruchomości te stanowią majątek dłużnika i Spółka nabyła je do swojego majątku w 2021 r.
Pana wątpliwości dotyczą uznania, czy jako komornik sądowy jest Pan zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT od sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji egzekucyjnej.
Aby odpowiedzieć na zadane pytanie należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do ww. sprzedaży nieruchomości (działek nr 1 i 2) dłużnik będzie działał jako podatnik podatku VAT.
Z okoliczności sprawy wynika, że dłużnik jest spółką z o.o. spółka k., czyli podmiotem powołanym w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Z tego względu, co do zasady, wszystkie dokonywane przez dłużnika transakcje (takie jak np. sprzedaż) uznaje się jako czynności dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość stanowi mienie Spółki. Majątek spółki kapitałowej jest zawsze nabyty na skutek świadomego działania organów spółki w okresie jej istnienia.
Mając na uwadze fakt, że dłużnikiem jest spółka z o.o. spółka k., która nabyła nieruchomość do majątku spółki, stwierdzić należy, że dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa dłużnika. Zatem przy sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości, spełnione będą przesłanki do uznania dłużnika za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości (działek nr 1 i 2) przez Pana - komornika sądowego - w drodze licytacji egzekucyjnej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku VAT dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Z okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem dostawy w ramach egzekucji komorniczej będą niezabudowane działki nr: 1 i 2. Przedmiotowa nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym ww. działki te znajdują się na terenie przeznaczonym dla funkcji podstawowej pod mieszkalnictwo jednorodzinne wolnostojące, bliźniacze, szeregowe, uzupełniające przeznaczenie terenu - zabudowa usługowa z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi (symbol 3MN).
W konsekwencji, dostawa niezabudowanych działek nr: 1 i 2nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ grunt ten stanowi teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT dostawy niezabudowanych działek nr: 1 i 2 wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
„zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT.
Z opisu sprawy wynika, że niezabudowane działki nr: 1 i 2 Spółka nabyła w 2021 r. Transakcja kupna nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Zatem w momencie nabycia ww. działek nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. W takiej sytuacji nie można mówić, że Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości (działek nr 1 i 2) lub że takie prawo Spółce nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta podatkiem VAT.
Wobec powyższego sprzedaż niezabudowanych działek nr: 1 i 2 nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest spełniony jeden w warunków określonych w tym przepisie niezbędny do zastosowania zwolnienia.
W konsekwencji, dostawa w trybie egzekucji komorniczej niezabudowanych działek nr: 1 i 2 powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
W konsekwencji dokonując sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym niezabudowanych działek nr 1 i 2 będzie Pan zobowiązany jako płatnik podatku VAT do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT z tytułu dokonania dostawy niezabudowanej nieruchomości.
Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo