W zakresie uznania, że zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A, który w ramach podziału przez wydzielenie zostanie przeniesiony na B., będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji jego przeniesienie będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (pytanie nr 1).
Wnioskodawca, C. sp. z o.o., jest polską spółką kapitałową należącą do międzynarodowej grupy C., działającej w sektorze technologii medycznych. Spółka prowadzi dystrybucję wyrobów medycznych oraz działalność wspierającą. W ramach globalnej reorganizacji grupy planowane jest wydzielenie segmentu chirurgii kręgosłupa („Działalność A.”) do odrębnego podmiotu B. sp. z o.o., przy pozostawieniu w C. pozostałej działalności. Podział zostanie przeprowadzony w trybie podziału przez wydzielenie (art. 529 § 1 pkt. 4 KSH). Na dzień podziału Działalność A. będzie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe (pytanie nr 1).
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, że zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A, który w ramach podziału przez wydzielenie zostanie przeniesiony na B., będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji jego przeniesienie będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (pytanie nr 1).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
C. sp. z o.o. („Spółka”, „C.”, „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową prawa polskiego z siedzibą w (…). Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej C., działającej globalnie w sektorze technologii medycznych.
Wyłącznym udziałowcem spółki jest C., spółka zawiązana i istniejąca zgodnie z prawem (…), z siedzibą w (…), adres: (…), wpisana do rejestru spółek (…) pod numerem (…), numer identyfikacji podatkowej (…) (…).
Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności dystrybucja wyrobów medycznych, w tym implantów, instrumentarium oraz aparatury medycznej wykorzystywanej w leczeniu szpitalnym. Ponadto przedmiotem działalności Spółki jest działalność wspierająca powyższą sprzedaż, w tym usługi marketingowe, logistyczne oraz wsparcia operacyjnego. Spółka nie prowadzi działalności badawczo rozwojowej, a jej model działalności odpowiada funkcji lokalnego dystrybutora produktów grupy C. (tzn. limited risk distributor).
Opisane poniżej przyszłe zdarzenie przedstawia informacje i wydarzenia aktualne na dzień planowanego podziału Spółki, tj. 1 września 2026 r. („Podział”), przy czym data ta może ulec zmianie na 1 października 2026 r.
1. Opis Grupy C.
C. jest częścią globalnej Grupy C., będącej jednym z wiodących na świecie podmiotów działających w sektorze technologii medycznych, obejmującym w szczególności rozwój, produkcję oraz dystrybucję wyrobów medycznych stosowanych w różnych obszarach medycyny, w tym ortopedii, neurotechnologii, chirurgii kręgosłupa oraz w zakresie wyposażenia i infrastruktury medycznej. Grupa C. została założona w 1941 r. w (…) i od tego czasu rozwija się dynamicznie, zarówno organicznie, jak i poprzez liczne przejęcia podmiotów z branży medycznej. Spółką dominującą w Grupie jest C., której akcje są notowane na nowojorskiej giełdzie papierów wartościowych (…). Grupa prowadzi działalność na skalę globalną, posiadając jednostki operacyjne w licznych jurysdykcjach oraz zatrudniając dziesiątki tysięcy pracowników na całym świecie.
W skali globalnej działalność Grupy C. jest zorganizowana według segmentów biznesowych odpowiadających różnym obszarom terapeutycznym oraz technologicznym, w szczególności:
1. Ortopedia (Orthopaedics): obejmuje przede wszystkim implanty i rozwiązania stosowane w chirurgii ortopedycznej, w tym endoprotezy stawów (biodro, kolano), a także rozwiązania w zakresie urazów (trauma) i kończyn (extremities).
2. Neurotechnologia (Neurotechnology): rozwiązania wykorzystywane m.in. w neurochirurgii i leczeniu udarów (stroke care), w tym systemy do interwencji naczyniowych oraz sprzęt do diagnostyki i leczenia schorzeń neurologicznych.
3. Sprzęt i technologie chirurgiczne (Medical and Surgical): szeroki segment obejmujący wyposażenie medyczne i szpitalne (np. łóżka, stoły operacyjne), rozwiązania dla sal operacyjnych, narzędzia chirurgiczne, a także systemy wspierające procedury medyczne i opiekę nad pacjentem.
4. Chirurgia kręgosłupa (A.): segment dedykowany rozwiązaniom dla chirurgii kręgosłupa, obejmujący implanty, systemy stabilizacji oraz technologie wspierające zabiegi operacyjne w tym obszarze.
W ramach tej struktury działalność związana z chirurgią kręgosłupa („A.”) stanowi odrębny obszar biznesowy, funkcjonujący w ramach szerszych struktur organizacyjnych Grupy, jednakże charakteryzujący się odmiennym profilem klinicznym i technologicznym.
2. Globalna reorganizacja Grupy C. – wydzielenie A.
W wyniku analizy strategicznej Grupa C. podjęła decyzję o wydzieleniu działalności A. jako odrębnego obszaru biznesowego, co wpisuje się w globalny trend restrukturyzacji portfela działalności i koncentracji na segmentach o największym potencjale wzrostu oraz synergii technologicznej. W szczególności:
• 1 kwietnia 2025 r. Grupa C. ogłosiła dokonanie sprzedaży części działalności A. (dotyczącej rynku ...) na rzecz podmiotu zewnętrznego,
• jednocześnie przewidziano analogiczne działania w odniesieniu do wybranych rynków międzynarodowych, w tym rynku (...).
Celem opisanej reorganizacji jest w szczególności koncentracja strategiczna Grupy C. i skupienie jej działalności na segmentach: MedSurg, Neurotechnology oraz Orthopaedics. Dzięki temu następuje alokacja kapitału i zasobów do segmentów o wyższej dynamice wzrostu i lepszym dopasowaniu strategicznym z perspektywy Grupy C.
Konsekwencją restrukturyzacji jest wydzielenie z Grupy C. segmentu Działalności A., jako działalności o odmiennym profilu, który wykazuje odmienną charakterystykę ekonomiczną i charakteryzuje się odmiennym profilem działalności. Linia biznesowa A. funkcjonuje jako odrębny obszar biznesowy w ramach Grupy C. i opiera się na wyspecjalizowanym modelu sprzedażowym oraz funkcjonuje w otoczeniu o wysokiej konkurencji i niższej standaryzacji procedur.
Wydzielenie A. do osobnej struktury, niezależnej od Grupy C., umożliwi kontynuację działalność linii A. w podmiocie nabywającym i dalszy rozwój biznesu A. Podmiotem nabywającym segment A. jest grupa B., tj. (...) grupa inwestycyjna koncentrująca się na inwestycjach w sektorze technologii medycznych, w szczególności w obszarze ortopedii oraz chirurgii kręgosłupa. Grupa B. specjalizuje się w budowie oraz rozwoju wyspecjalizowanych platform (...) poprzez nabywanie i rozwijanie wybranych linii biznesowych oraz przedsiębiorstw działających w tym sektorze. Przejęcie segmentu A. od Grupy C. wpisuje się w strategię B. polegającą na budowie wyspecjalizowanej, niezależnej platformy skoncentrowanej wyłącznie na chirurgii kręgosłupa.
3. Model działalności C.
Na poziomie C. działalność Spółki jest prowadzona w modelu lokalnego dystrybutora produktów Grupy (limited risk distributor), obejmującym:
(i) zakup produktów od podmiotów powiązanych,
(ii) sprzedaż na rynku krajowym oraz
(iii) działania marketingowe i wsparcie sprzedaży. Jednocześnie w ramach tego modelu poszczególne linie biznesowe (w tym A.) funkcjonują operacyjnie jako odrębne strumienie działalności, posiadają odrębne zespoły sprzedażowe i realizują odrębne procesy sprzedażowe (w szczególności w zakresie przetargów i relacji z klientami).
Co istotne działalność A. w Polsce oparta jest przede wszystkim na wyspecjalizowanym zespole sprzedażowym, zaś kluczowym elementem wartości tej działalności są relacje z klientami oraz know-how sprzedażowe. Model ten jest zgodny z globalnym modelem funkcjonowania działalności A.
4. Implementacja reorganizacji na poziomie lokalnym (...)
Planowana reorganizacja obejmuje również działalność prowadzoną w Polsce przez C. W ramach tej reorganizacji przewidziano:
(i) wydzielenie działalności A. prowadzonej przez C. poza spółkę C, oraz
(ii) przeniesienie działalności A. do odrębnego podmiotu, tj. do spółki B. A. sp. z o.o. („B. ”), a także
(iii) pozostawienie w C. działalności pozostałej.
Planowane wydzielenie odpowiada istniejącej strukturze operacyjnej Spółki i odzwierciedla faktyczne funkcjonowanie dwóch odrębnych linii biznesowych.
Z punktu widzenia lokalnego, wybór modelu podziału przez wydzielenie wynika z następujących powodów:
a) łatwość osiągnięcia globalnego celu reorganizacji
Implementacja reorganizacji poprzez podział C. pozwala w relatywnie prosty sposób osiągnąć cel biznesowy będący elementem globalnej restrukturyzacji i wydzielenia działalności A. poza grupę C.
b) konieczności przeniesienia funkcjonującego biznesu (części przedsiębiorstwa) Działalność A. obejmuje funkcjonujące zespoły sprzedażowe, aktywne kontrakty z klientami i bieżące projekty sprzedażowe. Wydzielenie umożliwia ich kontynuację bez istotnych zakłóceń.
c) zachowania ciągłości relacji handlowych.
Klienci (szpitale) współpracują ze Spółką w ramach wieloletnich umów i procedur przetargowych, zaś podział przez wydzielenie pozwala na zachowanie ciągłości tych relacji.
d) ograniczenia operacyjnego.
W praktyce działalność A. nie stanowi jedynie zbioru aktywów, lecz funkcjonujący zespół biznesowy oparty na zorganizowanym zespole, co przemawia za jego przeniesieniem jako całości operacyjnej.
Podsumowując, planowany podział C. stanowi integralną część globalnej reorganizacji Grupy C., wynika z rzeczywistych uwarunkowań biznesowych i strategicznych oraz odzwierciedla istniejącą strukturę operacyjną Spółki.
Co istotne, decyzja o wydzieleniu działalności A. została podjęta na poziomie globalnym, zaś działania na poziomie lokalnym (w tym w Polsce) mają charakter wykonawczy względem tej decyzji. Zakres wydzielenia w Polsce odpowiada faktycznemu funkcjonowaniu tej działalności jako wyodrębnionego obszaru biznesowego.
Planowany podział przez wydzielenie, o którym mowa we wniosku zostanie zatem przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.
5. Struktura organizacyjna Spółki. Rozdzielenie Działalności A. i Działalności Pozostałej
Spółka jest podzielona na odrębne segmenty, z których każdy stanowi - jednostkę umożliwiającą prowadzenie działalności gospodarczej w ramach danej linii biznesowej, tj.
(1) „Działalność A.” obsługujący rozwiązania dla chirurgii kręgosłupa, obejmujący implanty, systemy stabilizacji oraz technologie wspierające zabiegi operacyjne w tym obszarze, a także
(2) „Działalność Pozostałą” obejmującą Ortopedię (Orthopaedics), Neurotechnologię (Neurotechnology) oraz Sprzęt i technologie chirurgiczne (Medical and Surgical).
Przed datą Podziału Zarząd C. przyjmie uchwałę, na mocy której potwierdzi fakt istnienia dwóch odrębnych, zorganizowanych jednostek biznesowych w ramach Spółki, tj. Działalności A. i Działalności Pozostałej oraz formalnie ustanowi strukturę organizacyjną odzwierciedlającą ten podział. Zasady podziału aktywów, pracowników, umów, zadań i działań między Działalność A. i Działalność Pozostałą zostają określone w tej uchwale. W uchwale potwierdza się, że zarówno Działalność A., jak i Działalność Pozostała mają wewnętrzną, hierarchiczną strukturę organizacyjną, a ich działalnością zarządzają odpowiedni menedżerowie.
Aby umożliwić działom Działalność A. i Działalności Pozostałej właściwe i skuteczne wykonywanie zadań i funkcji przypisanych każdemu z nich, w uchwale przydziela się odpowiednie zasoby zgodnie z załącznikami do uchwały (w tym aktywa, zobowiązania, zobowiązania i należności, prawa i obowiązki wynikające z umów, decyzji administracyjnych i innych spraw administracyjnych, które są funkcjonalnie związane z daną działalnością, pracownicy i kontrahenci itp.) do Działalności A. i oddzielnie do Działalności Pozostałej.
W konsekwencji, po dacie podjęcia uchwały, wszystkie aktywa, zobowiązania, należności, prawa i obowiązki wynikające z umów, decyzji administracyjnych i innych spraw administracyjnych itp., które były funkcjonalnie związane z daną działalnością i które powstały lub zostały zidentyfikowane po dacie podjęcia uchwały zostają przypisane odpowiednio do Działalności A. i Działalności Pozostałej. Uchwała zawiera również uproszczony rachunek zysków i strat sporządzony przez Spółkę oddzielnie dla Działalności A. i Działalności Pozostałej.
6. Funkcjonalne rozdzielenie Działalności A. i Działalności Pozostałej.
Każdy z działów, tj. Działalność A. oraz Działalność Pozostała, został wyodrębniony w celu realizacji odmiennych celów biznesowych w ramach globalnej struktury operacyjnej Grupy C..
Spółka pełni zasadniczo funkcję dystrybucyjną oraz pomocniczo usługową w Grupie C. - w szczególności jako podmiot odpowiedzialny za sprzedaż i dystrybucję produktów medycznych na rynku (...) (w modelu limited risk distributor), jak również za świadczenie określonych usług marketingowych oraz usług ogólnych (G&A) na rzecz podmiotów powiązanych. Spółka nie prowadzi działalności produkcyjnej ani działalności w zakresie rozwoju własności intelektualnej, a jej funkcje mają charakter rutynowy i operacyjny, wykonywany pod nadzorem podmiotów pełniących funkcje przedsiębiorcze w Grupie C..
Jednocześnie, w ramach tej działalności można wyodrębnić Działalność A. oraz Działalność Pozostałą, które różnią się pod względem wspieranych linii biznesowych, zakresu operacyjnego oraz charakterystyki biznesowej. Różnice te wynikają z odmiennych profilów produktów i strategii poszczególnych segmentów Grupy C. - w szczególności segment A. koncentruje się na rozwiązaniach dla chirurgii kręgosłupa, podczas gdy pozostała działalność obejmuje szeroki zakres produktów z segmentów Orthopaedics oraz MedSurg and Neurotechnology.
Każdy z tych segmentów funkcjonuje w oparciu o odrębną strategię biznesową oraz cele rynkowe na poziomie globalnym, które następnie determinują zakres działań realizowanych przez Spółkę lokalnie. W praktyce przekłada się to na różnice m.in. w zakresie wsparcia sprzedaży, aktywności marketingowych, relacji z klientami (np. szpitalami i lekarzami specjalizującymi się w danej dziedzinie) oraz alokacji zasobów operacyjnych. Segment A., jako odrębna linia biznesowa, podlega odrębnemu zarządzaniu strategicznemu i operacyjnemu, co znajduje odzwierciedlenie również w sposobie organizacji działalności Spółki. Działalność A. obejmuje odrębnie planowane i realizowane działania marketingowe oraz medyczno-edukacyjne, w tym wydarzenia, kongresy, warsztaty i szkolenia dedykowane wyłącznie tej linii biznesowej, co znajduje odzwierciedlenie w wewnętrznych planach aktywności i budżetach marketingowych Spółki.
Podsumowując, działalność (cel ekonomiczny) realizowana w ramach Działalności A. oraz Działalności Pozostałej jest odmienna, a każdy z tych obszarów odpowiada za realizację własnych celów biznesowych w ramach Grupy C.. Działalność A. stanowi funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych w ramach Grupy C..
W szczególności, do Działalności A. przypisany jest dedykowany zespół pracowników (obejmujący 10 przedstawicieli handlowych, product managera zajmującego się marketingiem i promocją A. oraz business unit managera kierującego całym zespołem A.), odpowiedzialny za prowadzenie działalności sprzedażowej w obszarze chirurgii kręgosłupa. Zespół ten realizuje funkcje kluczowe z perspektywy modelu biznesowego Spółki, polegające na pozyskiwaniu klientów, utrzymywaniu relacji handlowych oraz wsparciu sprzedaży produktów należących do segmentu A..
Działalność A. jest również przedmiotem odrębnego zarządzania operacyjnego na poziomie Spółki, w ramach którego definiowane są dedykowane cele biznesowe, inicjatywy sprzedażowe oraz działania ukierunkowane na rozwój tej działalności i utrzymanie relacji z klientami, w tym w kontekście planowanego wydzielenia do B.
Dodatkowo, do Działalności A. przypisane są umowy sprzedażowe zawierane z placówkami medycznymi (w tym w ramach postępowań przetargowych), relacje biznesowe z klientami, jak również projekty i kontrakty związane z dostawą produktów A.. W praktyce umożliwia to identyfikację strumienia przychodów oraz przypisanie działalności operacyjnej do tej linii biznesowej.
Działalność A. obejmuje również określone aktywa operacyjne, w tym w szczególności zapasy, instrumentarium medyczne (tzw. „flying kits”), wybrane środki trwałe oraz procesy i tajemnice przedsiębiorstwa związana z prowadzeniem działalności sprzedażowej w tym segmencie.
Jednocześnie możliwe jest przypisanie do tej działalności określonych należności i zobowiązań, w szczególności zobowiązań pracowniczych oraz zobowiązań związanych z działalnością handlową.
Ponadto, Spółka prowadzi ewidencję zarządczą umożliwiającą przypisanie do Działalności A. przychodów, kosztów oraz wybranych pozycji bilansowych (w szczególności zapasów, instrumentariów i należności), co pozwala na ocenę rentowności tej działalności oraz jej funkcjonowanie jako odrębnego obszaru operacyjnego.
Jednocześnie należy wskazać, że część funkcji pomocniczych (takich jak m.in. HR, księgowość, compliance, regulatory, logistyka czy obsługa klienta) nie jest przypisana wyłącznie do Działalności A., czy innych lini sprzedażowych ujętych w Działalności Pozostałej, lecz świadczona jest na poziomie całej Spółki. Funkcje te mają jednak charakter wspierający (back‑office) i nie stanowią funkcji kluczowych z perspektywy podstawowej działalności gospodarczej realizowanej przez Działalność A., tj. działalności sprzedażowej i relacyjnej wobec klientów.
Z perspektywy operacyjnej, zasadniczy przedmiot aktywności gospodarczej Działalności A. koncentruje się na działalności sprzedażowej, realizowanej przez dedykowany zespół oraz przy wykorzystaniu przypisanych mu aktywów i relacji kontraktowych, podczas gdy funkcje pomocnicze mogą być zapewnione przez podmiot przejmujący samodzielnie lub w drodze rozwiązań przejściowych, bez wpływu na zdolność tej działalności do kontynuacji operacji.
Analogicznie, Działalność Pozostała obejmuje odrębny zespół składników (w tym pozostałe linie biznesowe Grupy C., takie jak Orthopaedics oraz MedSurg and Neurotechnology), realizujący inne zadania gospodarcze, przy wykorzystaniu odrębnych zasobów, procesów oraz struktur operacyjnych.
Podsumowując, zarówno Działalność A., jak i Działalność Pozostała stanowią odrębne funkcjonalnie obszary działalności Spółki, oparte na różnych liniach biznesowych, odmiennych zasobach operacyjnych oraz odrębnych celach gospodarczych, przy czym każdy z tych obszarów realizuje własne zadania i cele biznesowe w ramach Grupy C..
7. Rozdzielenie finansowe Działalności A. i Działalności Pozostałej
Zgodnie z obowiązującymi przepisami rachunkowymi Spółka prowadzi jeden zestaw ustawowych ksiąg rachunkowych oraz sporządza jeden zestaw sprawozdań finansowych (obejmujących bilans oraz rachunek zysków i strat), które odzwierciedlają sytuację finansową Spółki jako całości. Jednocześnie, dla celów zarządczych, kontrolingowych oraz raportowych, Spółka stosuje wewnętrzne mechanizmy ewidencyjne umożliwiające wyodrębnienie finansowe poszczególnych obszarów działalności, w tym Działalności A. oraz Działalności Pozostałej.
W szczególności, Spółka prowadzi ewidencję w sposób pozwalający na przypisanie przychodów i kosztów do poszczególnych linii biznesowych, w tym poprzez wykorzystanie centrów kosztowych oraz odpowiednich oznaczeń transakcji. Część typów kosztów jest ogólna dla całej Spółki i wszystkich prowadzonych działań, tj. dla Działalności A. i Działalności Pozostałej. Takich kosztów ogólnych (np. biura czy funkcji operacyjno-logistycznych wspierających wszystkie linie biznesowe) nie da się precyzyjnie i szczegółowo podzielić, przez co możliwe jest jedynie szacunkowe ich przyporządkowywanie do Działalności A. oraz Działalności Pozostałej według racjonalnie wybranych kryteriów, np. wielkości sprzedaży, czy liczby pracowników. W praktyce umożliwia to sporządzanie odrębnych raportów zarządczych, w tym uproszczonych rachunków zysków i strat dla Działalności A. oraz Działalności Pozostałej, a także monitorowanie ich rentowności oraz wyników finansowych na poziomie operacyjnym.
Ponadto, transakcje realizowane przez Spółkę podlegają analizie i weryfikacji na potrzeby cen transferowych zgodnie z zasadą ceny rynkowej, co znajduje odzwierciedlenie w lokalnej dokumentacji cen transferowych przygotowywanej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Analiza ta jest co do zasady prowadzona na poziomie całej działalności dystrybucyjnej Spółki, niemniej stosowane przez Spółkę narzędzia ewidencyjne oraz controllingowe umożliwiają przypisanie poszczególnych transakcji, przychodów oraz kosztów do odpowiednich linii biznesowych, w tym Działalności A. oraz Działalności Pozostałej. Powyższe oznacza, że mimo braku formalnego wyodrębnienia na potrzeby dokumentacji cen transferowych, Spółka posiada narzędzia pozwalające na faktyczne wyodrębnienie finansowe poszczególnych obszarów działalności na poziomie operacyjnym.
Istotnym elementem wyodrębnienia finansowego jest również przypisanie zasobów ludzkich. Pracownicy Spółki są przypisani do odpowiednich jednostek organizacyjnych (w dokumentacji kadrowej), tj. do zespołów Działalności A. albo Działalności Pozostałej (z wyłączeniem pracowników pełniących funkcje wspierające lub korporacyjne). Przypisanie to znajduje również odzwierciedlenie w systemach księgowych i controllingowych - każdy pracownik posiada unikalne oznaczenie, a odpowiednie jednostki organizacyjne funkcjonują jako centra kosztowe przypisane do określonych linii biznesowych. W rezultacie możliwe jest przypisanie kosztów wynagrodzeń oraz innych kosztów operacyjnych do Działalności A. lub Działalności Pozostałej oraz ich odpowiednie ujęcie w raportach zarządczych.
W odniesieniu do aktywów należy wskazać, że z uwagi na profil działalności Spółki (polegający głównie na dystrybucji wyrobów medycznych), kluczowe znaczenie mają aktywa obrotowe (w szczególności zapasy oraz instrumentarium medyczne), a także wartości niematerialne, takie jak relacje z klientami oraz know-how sprzedażowe, wypracowane procesy i procedury działalności operacyjnej. Natomiast infrastruktura rzeczowa ma charakter uzupełniający.
Część aktywów może być przypisywana do poszczególnych działalności (w szczególności zapasy, instrumentarium, wybrane środki trwałe oraz inne składniki wykorzystywane bezpośrednio w działalności operacyjnej, w szczególności przez zespół ludzki A.), podczas gdy inne aktywa – w szczególności infrastruktura IT oraz powierzchnia biurowa - mają charakter wspólny dla całej Spółki.
W tym zakresie należy podkreślić, że istotna część sprzętu wykorzystywanego przez pracowników przypisanych do Działalności A. podąża za tymi pracownikami w ramach wydzielenia, w szczególności obejmuje to monitory, telefony, drukarki oraz inne elementy wyposażenia stanowisk pracy. Jednocześnie laptopy nie są przedmiotem transferu i pozostają w Spółce, co wynika z uwarunkowań technicznych oraz polityk bezpieczeństwa obowiązujących w Grupie C.. Okoliczność ta nie wpływa jednak na zdolność Działalności A. do kontynuowania działalności, gdyż sprzęt tego rodzaju będzie zapewniony przez podmiot przejmujący we własnym zakresie i zgodnie z uwarunkowaniami technicznymi oraz politykami bezpieczeństwa obowiązującymi w grupie B..
Z perspektywy funkcjonalnej oraz finansowej powyższe oznacza, że Działalność A. dysponuje zespołem składników (w szczególności zasobami ludzkimi, relacjami handlowymi oraz aktywami operacyjnymi), które umożliwiają prowadzenie działalności gospodarczej, natomiast elementy infrastruktury technicznej mają charakter wtórny i nie determinują możliwości jej funkcjonowania.
Ponadto, mimo że w niektórych przypadkach Działalność A. oraz Działalność Pozostała mogą obsługiwać częściowo wspólną bazę klientów (np. placówki medyczne), system ewidencyjny Spółki pozwala na przypisanie poszczególnych transakcji, strumieni przychodów oraz kosztów do odpowiednich linii biznesowych, co umożliwia ich odrębne rozliczenie i analizę.
W konsekwencji, możliwe jest ustalenie wyniku finansowego (zysku lub straty) dla Działalności A. oraz Działalności Pozostałej, jak również bieżące monitorowanie ich sytuacji finansowej. Każda z linii biznesowych objęta jest odrębnym procesem budżetowania oraz planowania finansowego na poziomie zarządczym, a przygotowywane wewnętrznie zestawienia finansowe pozwalają na prowadzenie niezależnej analizy wyników tych obszarów działalności.
8. Kontynuacja Działalności A. oraz Działalności Pozostałej po Podziale
Jak wskazano wcześniej, Grupa C. prowadzi proces wydzielenia segmentu A. w wielu jednostkach organizacyjnych Grupy C. na całym świecie.
W ramach tego procesu w Polsce planowany jest podział Spółki. Planowany podział C., zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4) Kodeksu spółek handlowych („KSH”), obejmuje wydzielenie Działalności A. do spółki B.
Po zakończeniu działań reorganizacyjnych i przeniesieniu Działalności A. do B., C. oraz B. będą kontynuować swoją działalność odpowiednio w zakresie Działalności Pozostałej (C.) oraz Działalności A. (B.). W związku z tym Spółka nie zostanie wykreślona z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z art. 530 § 2 KSH. Podział Spółki odpowiada jej obecnej strukturze organizacyjnej, na którą składają się Działalność A. oraz Działalność Pozostała.
W uzupełnieniu należy wskazać, że B. jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, niezależnie od miejsca ich uzyskania. B. jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Działalność A. będzie kontynuowana przez B. na terytorium (...), przy zachowaniu zasad podatkowych właściwych dla przejętych składników majątkowych.
W wyniku Podziału majątek Spółki związany z Działalnością A. zostanie przeniesiony do B., która co do zasady przejmie prawa (w tym wierzytelności) i obowiązki (w tym zobowiązania – związane z przenoszonym zespołem pracowników, jak również zobowiązania wynikające z otwartych zamówień na towary - jeszcze nie zafakturowanych - oraz te wynikające z zamówień na towary zrealizowanych i zafakturowanych, ale jeszcze nie uregulowanych) bezpośrednio związane z tą działalnością. Na moment Podziału B. będzie dysponować zasobami niezbędnymi do prowadzenia działalności, w tym personelem operacyjnym oraz strukturą organizacyjną wspierającym przejęty zespół A. i wspomagającym kontynuację działalności A. bez żadnych przerw.
Po Podziale Działalność Pozostała będzie kontynuowana w C., natomiast Działalność A. nie będzie co do zasady kontynuowana przez C. Wyjątkowo może dojść do sytuacji, w której C. dokończy realizację pojedynczych istniejących kontraktów związanych z Działalnością A. - wyłącznie w przypadkach, w których ich przeniesienie na B. zostałoby zablokowane przez kontrahentów lub niemożliwe z powodów formalnych. Takie sytuacje będą miały charakter incydentalny i nie wpłyną na zasadę, zgodnie z którą działalność A. będzie kontynuowana przez B.
Działalność A. będzie kontynuowana przez B. bez przerw operacyjnych, w oparciu o przejęte aktywa oraz personel oraz zaplecze posiadane już przez B. Zasadnicza część umów związanych z tą działalnością (w szczególności umów sprzedaży produktów A.) zostanie przeniesiona na B. w ramach Podziału. W przypadku nielicznych umów, których przeniesienie nie będzie możliwe, B. zawrze nowe, analogiczne umowy zapewniające ciągłość obecnego sposobu prowadzenia działalności. Okoliczności te nie są warunkiem koniecznym do rozpoczęcia działalności podstawowej, lecz mają charakter uzupełniający lub organizacyjny.
Przeniesieniu podlegają nie tylko zawarte umowy, lecz również prawa i obowiązki związane z ich realizacją, w tym w szczególności otwarte zamówienia, postępowania przetargowe (w tym niezakończone), gwarancje i zabezpieczenia (o ile będą istniały na moment Podziału) oraz powiązane postępowania administracyjne i sądowe. Przeniesieniu będą podlegały również prawa i obowiązki związane z postępowaniami przetargowymi dotyczącymi Działalności A., w tym prawa wynikające z ofert oraz wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniach. Co do zasady, zgodnie z planem podziału, na B. przechodzą także należności związane z Działalnością A..
W związku z przeniesieniem Działalności A., Spółka zaprzestanie zgłoszeń wyrobów medycznych w zakresie tej działalności, natomiast B. dokona odpowiednich zgłoszeń i rejestracji jako podmiot odpowiedzialny za ich wprowadzanie lub udostępnianie na rynku, co zapewni ciągłość spełniania obowiązków regulacyjnych oraz możliwość nieprzerwanego prowadzenia działalności operacyjnej w tym obszarze.
W ramach Podziału nie następuje przeniesienie umów zawartych z innymi podmiotami z Grupy C. (tzw. umów intercompany). Wraz z działalnością A. przenoszone są również bazy danych oraz związane z nimi prawa w zakresie, w jakim dotyczą tej działalności.
Na dzień Podziału B. będzie również dysponowała kapitałem oraz finansowaniem wystarczającym do rozpoczęcia i prowadzenia działalności gospodarczej oraz regulowania zobowiązań związanych z Działalnością A.. Na B. przejdą również środki pieniężne wyraźnie przypisane do tej działalności, w tym odpowiednia część środków funduszu socjalnego.
Podstawowa struktura biznesowa oraz substancja gospodarcza Działalności A., umożliwiająca kontynuację jej podstawowej działalności, zostanie przeniesiona do B. W szczególności, do B. zostanie przeniesiony dedykowany zespół pracowników odpowiedzialnych za działalność sprzedażową w obszarze A. (w tym przedstawiciele handlowi, product manager oraz business unit manager), przy czym transfer pracowników nastąpi z mocy prawa, zgodnie z art. 23¹ Kodeksu pracy.
Oprócz pracowników, do B. zostaną przeniesione kluczowe składniki majątkowe oraz niemajątkowe związane funkcjonalnie z Działalnością A., w tym w szczególności zapasy, instrumentarium medyczne, relacje handlowe oraz inne aktywa operacyjne niezbędne do prowadzenia tej działalności. Wraz z pracownikami przejdzie również zasadnicza część sprzętu wykorzystywanego w bieżącej działalności operacyjnej (np. monitory, telefony, drukarki oraz inne elementy wyposażenia stanowisk pracy), co umożliwia dalsze prowadzenie działalności bez istotnych zakłóceń operacyjnych.
Funkcje wspierające (w szczególności w obszarach takich jak HR, księgowość, compliance, regulatory, logistyka czy obsługa klienta) nie są przypisane wyłącznie do Działalności A. i nie stanowią elementu jej podstawowej działalności. W konsekwencji nie są one przedmiotem transferu do B. i pozostają w Spółce. Funkcje te - o charakterze pomocniczym - będą zapewnione przez B. we własnym zakresie lub przy wykorzystaniu usług podmiotów trzecich, co odpowiada standardowemu modelowi funkcjonowania podmiotów prowadzących działalność dystrybucyjną.
W konsekwencji zasoby przenoszone w ramach Podziału obejmują wszystkie kluczowe elementy umożliwiające prowadzenie działalności A., tj. funkcję sprzedażową (core business), zasoby ludzkie, relacje z klientami oraz powiązane aktywa operacyjne. Oznacza to, że B. będzie w stanie kontynuować Działalność A. od dnia Podziału w sposób nieprzerwany, a funkcje wspierające mają charakter pomocniczy i nie determinują zdolności do prowadzenia podstawowej działalności gospodarczej.
Należy również wskazać, że wartość składników majątkowych przypisanych do Działalności A., które zostaną przeniesione do B., zostanie ustalona według ich wartości rynkowej (godziwej). Wartość ta zostanie wykorzystana dla celów ustalenia wartości emisyjnej udziałów w B. oraz odpowiednio odzwierciedlona w kapitale własnym tego podmiotu zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Trzeba także podkreślić, że w okresie pomiędzy sporządzeniem planu podziału a Dniem Wydzielenia, wszelkie składniki majątkowe oraz zobowiązania powstające w związku z działalnością Działalności A., jak również składniki nabyte w zamian za składniki już przypisane do tej działalności, będą przypisywane do Działalności A. i jako takie będą podlegały przeniesieniu na B. Zgodnie z planem podziału, w zakresie w jakim prawa i obowiązki podatkowe mogą być przypisane do Działalności A., przejdą one na B. w drodze sukcesji podatkowej.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy przedstawiony we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który zostanie przeniesiony do B. w ramach Podziału stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji w związku z planowanym Podziałem zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – nie dojdzie do powstania obowiązku podatkowego w VAT po stronie Wnioskodawcy?
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
Przedstawiony we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który zostanie przeniesiony do B. w ramach Podziału, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji w związku z planowanym Podziałem - zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT - nie dojdzie do powstania obowiązku podatkowego w VAT po stronie Wnioskodawcy.
Podstawy prawne. Wykładnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść tytułu IV działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
Zgodnie z art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych wyróżniono sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Podział może być dokonany:
1. przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie);
2. przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez zawiązanie nowych spółek);
3. przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
4. przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie);
5. przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).
Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub spółkę nowo zawiązaną (podział przez wydzielenie), powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonej części majątku.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle powyższych regulacji dokonany, na podstawie Kodeksu spółek handlowych, podział przez wydzielenie i przeniesienie na istniejącą spółkę części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o VAT, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W sytuacji, gdy w wyniku podziału spółki przez wydzielenie przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy o VAT.
Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”.
Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o VAT pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu, podziału przez wydzielenie.
Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub przeniesienia w trybie podziału przez wydzielenie.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa - rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Z uwagi na fakt, że definicje zorganizowanej części przedsiębiorstwa są identyczne na gruncie ustawy o CIT oraz ustawy o VAT, należy je interpretować w ten sam sposób na potrzeby obu podatków.
Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższych przepisów jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
Jednocześnie, zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do podziału. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed transakcją powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).
Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
W kontekście podatku VAT warto także wspomnieć o dorobku wynikającym z wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C 497/01, TSUE stwierdził, że:
„celem wyłączenia z opodatkowania VAT transakcji dotyczących zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem”.
W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.
TSUE wskazał, że:
„biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji”.
W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że:
„przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego”.
Ponadto TSUE zauważył, że:
„przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego, przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę”.
Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że:
„obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą”.
Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana:
„(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
Reasumując, na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część.
Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w cytowanych wcześniej przepisach, uwzględnić należy następujące okoliczności:
1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia podziału. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań niezbędnych dla możliwości kontynuacji działalności, stwierdzenie, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa może okazać się niemożliwe.
2. Istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych
W ocenie Wnioskodawcy, zarówno Działalność A. (przenoszona do B.), jak i Działalność Pozostała (pozostająca w Spółce), stanowią odrębne zespoły składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań.
W szczególności, w skład Działalności A. wchodzą: zasoby ludzkie (personel dedykowany działalności A.), aktywa wykorzystywane w tej działalności (w tym sprzęt, instrumentarium, zapasy, infrastruktura operacyjna), prawa i obowiązki wynikające z umów z klientami i dostawcami, prawa i obowiązki wynikające z otwartych zleceń zakupu (purchase orders), prawa związane z postępowaniami przetargowymi, bazy danych, w tym w szczególności baza klientów oraz powiązane dane handlowe, działania marketingowe oraz medyczno edukacyjne związane z Działalnością A.. Powyższe składniki pozostają ze sobą w relacjach funkcjonalnych i operacyjnych, umożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej. Nie stanowią one zbioru przypadkowych elementów, lecz zorganizowany zespół składników, który umożliwia prowadzenie działalności A.
3. Wyodrębnienie organizacyjne
Działalność A. oraz Działalność Pozostała są wyodrębnione organizacyjnie w strukturze Spółki. Wyodrębnienie to wynika zarówno z faktycznego sposobu organizacji działalności Spółki, formalnego przypisania zasobów, funkcji, pracowników oraz aktywów do poszczególnych linii biznesowych. Działalność A. posiada: własną strukturę organizacyjną, dedykowany zespół pracowników i współpracowników, odrębne procesy operacyjne i decyzyjne, przypisanie do odrębnych funkcji biznesowych w ramach grupy. Tym samym spełniona jest przesłanka wyodrębnienia organizacyjnego, tj. istnienia w ramach przedsiębiorstwa odrębnej jednostki organizacyjnej zdolnej do prowadzenia działalności gospodarczej.
4. Wyodrębnienie finansowe
Działalność A. oraz Działalność Pozostała są również wyodrębnione finansowo. Wyodrębnienie to przejawia się w szczególności w tym, że: możliwe jest przypisanie przychodów i kosztów do każdej z działalności, możliwe jest przypisanie należności i zobowiązań, prowadzona jest ewidencja pozwalająca na ustalenie wyników finansowych poszczególnych działalności, prowadzony jest odrębny proces budżetowania i planowania, działania marketingowe i operacyjne są planowane i budżetowane odrębnie dla Działalności A..
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej samodzielności finansowej, lecz możliwość przypisania zdarzeń gospodarczych do danego zespołu składników - co w analizowanym przypadku jest spełnione.
5. Wyodrębnienie funkcjonalne
Działalność A. jest przeznaczona do realizacji odrębnych zadań gospodarczych, odmiennych od działalności pozostałej Spółki. Obejmuje ona w szczególności: działalność operacyjną związaną z produktami A., relacje z klientami i uczestnictwo w postępowaniach przetargowych, działania marketingowe i medyczno edukacyjne skierowane do klientów, działania sprzedażowe i rozwojowe.
Działalność ta jest funkcjonalnie kompletna i obejmuje wszystkie kluczowe elementy niezbędne do jej prowadzenia. W szczególności, obejmuje: zasoby ludzkie, aktywa, relacje kontraktowe i portfel szans sprzedażowych, dane i know-how, funkcje wsparcia (w tym częściowo outsourcingowane). Tym samym spełniona jest przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego.
6. Zdolność do samodzielnego funkcjonowania
Kluczowym elementem definicji ZCP jest potencjalna zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. W analizowanym przypadku przesłanka ta jest spełniona, ponieważ B. przejmie kompletny zespół składników pozwalający na kontynuację działalności. Działalność A. będzie kontynuowana przez ten sam zespół ludzki, w oparciu o te same aktywa i relacje biznesowe, bez przerwy operacyjnej, nie będzie konieczne podejmowanie istotnych dodatkowych działań dla prowadzenia działalności operacyjnej, a ewentualne korzystanie z usług wsparcia (outsourcing) odpowiada standardowej praktyce rynkowej i nie wpływa na zdolność do samodzielnego funkcjonowania.
Dodatkowo B. przejmie funkcje regulacyjne związane z działalnością A., projekty rozpoczęte przed Podziałem będą kontynuowane po Podziale, działalność będzie wykonywana dla tych samych lub analogicznych klientów. W konsekwencji, możliwe jest prowadzenie działalności A. jako niezależnego przedsiębiorstwa.
7. Kontynuacja działalności
Zgodnie z utrwaloną praktyką oraz orzecznictwem (w tym TSUE), istotnym elementem oceny jest zamiar kontynuowania działalności przez nabywcę i faktyczna możliwość jej kontynuacji. W analizowanej sytuacji oba te warunki są spełnione: B. będzie kontynuować działalność A., działalność będzie prowadzona przy wykorzystaniu przejętych składników i nie nastąpi likwidacja działalności ani jej zasadnicza zmiana.
8. Konkluzja - ZCP
W ocenie Wnioskodawcy zarówno Działalność A., jak i Działalność Pozostała stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa, gdyż spełnione są wszystkie przesłanki.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W związku z powyższym przeniesienie Działalności A. jako ZCP w ramach Podziału nie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie uznania, że zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który w ramach podziału przez wydzielenie zostanie przeniesiony na B., będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji jego przeniesienie będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (pytanie nr 1).
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.
Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji, gdy w wyniku umowy sprzedaży przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.
Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść działu II ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej „Ksh”.
W art. 529 § 1 Ksh wyróżniono sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych. Zgodnie z ww. przepisem:
Podział może być dokonany:
1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie);
2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez zawiązanie nowych spółek);
3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie);
5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).
Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez wydzielenie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub nowo zawiązaną spółkę powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonych części majątku. Złożoność procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt końcowy – przeniesienie własności.
W świetle powyższych regulacji, dokonany na podstawie Kodeksu spółek handlowych podział przez wydzielenie poszczególnych części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji, gdy w wyniku umowy sprzedaży przedmiotem przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, który to przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.
Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
‒ zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
‒ faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01 Zita-Modes, TSUE stwierdził, że:
„Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.”
Ponadto TSUE zauważył, że przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego, przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę.
Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że:
„(…) regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.”
O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
Z opisu sprawy wynika, że:
- prowadzą Państwo działalność gospodarczą jako spółka kapitałowa należąca do międzynarodowej Grupy C., której podstawowym przedmiotem działalności jest dystrybucja wyrobów medycznych, w tym implantów, instrumentarium oraz aparatury medycznej wykorzystywanej w leczeniu szpitalnym, a także działalność wspierająca sprzedaż, obejmująca usługi marketingowe, logistyczne oraz wsparcia operacyjnego;
- w ramach Spółki funkcjonują dwa odrębne obszary działalności, tj. „Działalność A.”, obejmująca rozwiązania dla chirurgii kręgosłupa oraz „Działalność Pozostała”, obejmująca segmenty Orthopaedics, Neurotechnology oraz Medical and Surgical;
- planują Państwo przeprowadzenie podziału Spółki przez wydzielenie, zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, w ramach którego Działalność A. zostanie przeniesiona do spółki B. sp. z o.o., natomiast w Spółce pozostanie Działalność Pozostała;
- planowany podział stanowi element globalnej reorganizacji Grupy C., której celem jest wydzielenie segmentu A. jako odrębnego obszaru biznesowego;
- przedmiotem wydzielenia do B. sp. z o.o. będzie zespół składników materialnych i niematerialnych związanych z Działalnością A., obejmujący w szczególności:
• dedykowany zespół pracowników odpowiedzialnych za działalność sprzedażową w obszarze A., w tym przedstawicieli handlowych, product managera oraz business unit managera,
• prawa i obowiązki związane z działalnością sprzedażową A., w tym umowy sprzedażowe, relacje handlowe z klientami, projekty sprzedażowe oraz prawa i obowiązki związane z postępowaniami przetargowymi, otwartymi zamówieniami, gwarancjami i zabezpieczeniami,
• zapasy, instrumentarium medyczne, wybrane środki trwałe oraz inne aktywa operacyjne wykorzystywane w działalności A.,
• należności, zobowiązania oraz środki pieniężne przypisane do Działalności A., w tym odpowiednią część środków funduszu socjalnego,
• bazy danych oraz związane z nimi prawa, w zakresie dotyczącym Działalności A.,
• procesy, know-how oraz relacje z klientami związane z prowadzeniem Działalności A.,
• pracowników.
Po dokonaniu podziału Działalność A. będzie kontynuowana przez B. sp. z o.o., natomiast Spółka będzie kontynuowała działalność w zakresie Działalności Pozostałej.
Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą uznania czy zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który zostanie przeniesiony do B. sp. z o.o. w ramach Podziału, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji jego przeniesienie zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie skutkowało powstaniem po Państwa stronie obowiązku podatkowego w podatku VAT.
Aby móc Państwu odpowiedzieć na ww. wątpliwości, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który zostanie przeniesiony do B. sp. z o.o. na dzień Podziału będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a w konsekwencji czy planowana transakcja będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Jak już wyjaśniono powyżej, dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej.
Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który zostanie przeniesiony do B. sp. z o.o. będzie na dzień Podziału stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ będzie odznaczał się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym oraz będzie zdolny do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, a także będzie obejmował zobowiązania.
Z okoliczności sprawy wynika, że Działalność A. stanowi odrębny obszar działalności Spółki. Przed datą Podziału Zarząd Spółki przyjmie uchwałę potwierdzającą istnienie dwóch odrębnych, zorganizowanych jednostek biznesowych, tj. Działalności A. i Działalności Pozostałej, oraz formalnie ustanowi strukturę organizacyjną odzwierciedlającą ten podział. W uchwale zostaną określone zasady podziału aktywów, pracowników, umów, zadań i działań pomiędzy oba obszary działalności, a do Działalności A. zostaną przypisane odpowiednie aktywa, zobowiązania, należności, prawa i obowiązki wynikające z umów, decyzji administracyjnych oraz pracownicy i kontrahenci funkcjonalnie związani z tą działalnością. Działalność A. posiada również własną strukturę organizacyjną, którą zarządza dedykowany business unit manager.
O wyodrębnieniu finansowym Działalności A. świadczy fakt, że Spółka prowadzi ewidencję zarządczą umożliwiającą przypisanie do tej działalności przychodów, kosztów oraz wybranych pozycji bilansowych, w szczególności zapasów, instrumentarium medycznego i należności. Spółka prowadzi ewidencję w sposób pozwalający na przypisanie przychodów i kosztów do poszczególnych linii biznesowych z wykorzystaniem centrów kosztowych oraz odpowiednich oznaczeń transakcji, co umożliwia sporządzanie odrębnych raportów zarządczych, w tym uproszczonych rachunków zysków i strat dla Działalności A. oraz Działalności Pozostałej, a także monitorowanie ich rentowności i wyników finansowych. Ponadto systemy księgowe i controllingowe umożliwiają przypisanie kosztów wynagrodzeń oraz innych kosztów operacyjnych do Działalności A., a także ustalenie wyniku finansowego tej działalności oraz bieżące monitorowanie jej sytuacji finansowej. Należy również uznać, że spełniony będzie warunek wyodrębnienia funkcjonalnego zespołu składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A.. Przenoszony do B. A. sp. z o.o. zespół składników będzie obejmował elementy powiązane funkcjonalnie, przeznaczone do prowadzenia działalności w zakresie chirurgii kręgosłupa. Składniki będące przedmiotem Podziału pozostają w bezpośrednim związku z Działalnością A. i nie mają charakteru przypadkowego, gdyż ich przypisanie do tej działalności wynika z ich funkcjonalnego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jak wynika z opisu sprawy, po Podziale Działalność A. będzie kontynuowana przez B. sp. z o.o., co wskazuje, że przenoszony zespół składników będzie zdolny do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.
Przeniesienie Działalności A. będzie wiązało się z przejściem pracowników do B. sp. z o.o. z mocy prawa, zgodnie z art. 23¹ Kodeksu pracy. Do B. sp. z o.o. zostanie przeniesiony dedykowany zespół pracowników odpowiedzialnych za działalność sprzedażową w obszarze A., obejmujący przedstawicieli handlowych, product managera oraz business unit managera. Wraz z pracownikami zostaną przeniesione kluczowe składniki majątkowe oraz niemajątkowe związane funkcjonalnie z Działalnością A., w szczególności zapasy, instrumentarium medyczne, relacje handlowe, inne aktywa operacyjne oraz zasadnicza część sprzętu wykorzystywanego w bieżącej działalności operacyjnej, w tym monitory, telefony, drukarki oraz inne elementy wyposażenia stanowisk pracy.
Istotne jest również, że w ramach Podziału na B. sp. z o.o. przejdą prawa i obowiązki bezpośrednio związane z Działalnością A., w tym należności, zobowiązania, otwarte zamówienia, prawa i obowiązki związane z postępowaniami przetargowymi, a także środki pieniężne przypisane do tej działalności.
Co prawda z opisu sprawy wynika, że funkcje wspierające, takie jak HR, księgowość, compliance, regulatory, logistyka czy obsługa klienta, nie będą przedmiotem transferu do B. sp. z o.o. i pozostaną w Spółce. Należy jednak wskazać, że nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie wszystkich elementów typowych dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Istotne jest, aby nabywca był w stanie kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o przejmowane składniki materialne i niematerialne. Jak wynika z opisu sprawy, funkcje wspierające mają charakter pomocniczy i będą zapewnione przez B. sp. z o.o. we własnym zakresie lub przy wykorzystaniu usług podmiotów trzecich, co nie wpływa na zdolność Działalności A. do kontynuowania działalności.
Powyższe nie zmienia oceny, że przenoszony w ramach Podziału zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A. należy traktować jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Z opisu sprawy wynika bowiem, że na dzień Podziału B. A. sp. z o.o. będzie dysponowała wszystkimi kluczowymi elementami niezbędnymi do prowadzenia działalności A., w szczególności personelem, relacjami handlowymi, aktywami operacyjnymi, zapasami, instrumentarium medycznym oraz odpowiednią strukturą organizacyjną i finansowaniem, co umożliwi kontynuowanie tej działalności bez przerw operacyjnych.
Analiza przedstawionego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE prowadzi do wniosku, że zostaną spełnione wszystkie przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A. za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym należy zgodzić się z Państwem, że zespół składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych do prowadzenia Działalności A., który zostanie przeniesiony do B. sp. z o.o. w ramach Podziału, będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a zatem planowany Podział będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
A zatem w związku z planowanym podziałem przez wydzielenie Działalności A. i przeniesieniem jej do B. sp. z o.o. po stronie Państwa Spółki nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku VAT.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo