Obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług nasadzeń zieleni i kompleksowej pielęgnacji zieleni powstaje - na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy - z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się rozliczenia (miesięczne lub kwartalne – zgodnie z zapisami umowy), aż do momentu zakończenia świadczenia usługi.
Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i świadczy usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni, w tym nasadzenia oraz pielęgnację zieleni na rzecz Firmy. Umowy przewidują częściowe wykonywanie usług i rozliczanie ich w okresach miesięcznych lub dłuższych, a za datę spełnienia świadczenia uznają podpisanie bezusterkowego protokołu odbioru. Faktury częściowe są wystawiane do 15. dnia następnego miesiąca, a faktura końcowa po podpisaniu protokołu końcowego. Wnioskodawczyni…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy Pani wątpliwość, w którym momencie, w świetle art. 19a ustawy o VAT, powstaje obowiązek podatkowy z tytułu wykonania przedmiotowych usług, w szczególności czy decydujące znaczenie ma upływ okresu, za który rozliczane są częściowo wykonane prace, czy też moment podpisania protokołu odbioru częściowego, a w przypadku rozliczenia końcowego - moment faktycznego zakończenia prac czy moment podpisania protokołu odbioru końcowego.
Uzupełniła go Pani pismem z 23 czerwca 2026 r. oraz pismem z 10 sierpnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W ramach pozarolniczej działalności gospodarczej Pani A.A. świadczy usługi sklasyfikowane w PKD pod symbolem 81.30.Z Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni. Usługi świadczy m.in. na rzecz Firmy na podstawie zawartych z wykonawcami umów.
W umowach z Firmą przewiduje się możliwość częściowego wykonania usług rozliczanych w okresach miesięcznych lub dłuższych.
Zgodnie z ustaleniami umów, za datę spełnienia świadczenia uważa się datę podpisania przez strony bezusterkowego protokołu odbioru.
Faktury za wykonane częściowo usługi wystawiane są do dnia 15 następnego miesiąca na podstawie podpisanych protokołów częściowego odbioru, natomiast faktura końcowa jest wystawiana po podpisaniu bezusterkowego protokołu odbioru, który zgodnie z umową wyznacza datę spełnienia świadczenia.
Do dnia podpisania protokołu odbioru nie jest znana Pani A.A. ostateczna kwota do wystawienia faktury.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
W odpowiedzi na pytania Organu wskazała Pani:
1. Czy zawiera Pani z Firmą jedną umowę obejmującą kompleksowe wykonanie usługi, tj. wykonanie nasadzeń zieleni oraz pielęgnację wykonanych nasadzeń, czy też zawiera Pani odrębne umowy dotyczące wykonania nasadzeń zieleni oraz pielęgnacji wykonanych nasadzeń?
Odpowiedź: Z Firmą Wnioskodawca Zawiera odrębne umowy dotyczące wykonania nasadzeń oraz pielęgnacji zieleni.
W jednym przypadku umowa stanowi o kompleksowym wykonaniu nasadzeń i pielęgnacji ale i tu są to dwa odrębne świadczenia.
Pielęgnacja wykonanych nasadzeń rozpoczyna się w pierwszym roku po posadzeniu 100 % nasadzeń i trwa trzy lata.
2. Czy wystawia Pani jedną fakturę dokumentującą kompleksową usługę obejmującą wykonanie nasadzeń zieleni oraz pielęgnację wykonanych nasadzeń, czy wystawia Pani odrębne faktury za poszczególne usługi?
Odpowiedź: Wnioskodawca wystawia odrębne faktury dokumentujące wykonanie nasadzeń i odrębne na pielęgnację zieleni.
3. Czy umowy zawarte z Firmą przewidują określone terminy płatności lub rozliczeń? Jeżeli tak, to czy odnoszą się one do całego świadczenia obejmującego wykonanie nasadzeń zieleni oraz pielęgnację wykonanych nasadzeń, czy też do poszczególnych usług wykonywanych w ramach umowy?
Odpowiedź: Umowy zawarte z Firmą przewidują określone terminy płatności i odnoszą się do poszczególnych usług wykonywanych w ramach umowy.
4. Czy zawarte przez Panią umowy określają sposób realizacji usług, harmonogram prac oraz warunki odbioru poszczególnych etapów robót? Jeżeli tak, czy wynika z nich, że rozliczenie następuje po wykonaniu określonych etapów prac, potwierdzonych bezusterkowym protokołem odbioru? Czy postanowienia te dotyczą zarówno usług kompleksowego wykonania nasadzeń zieleni, jak i usług kompleksowej pielęgnacji wykonanych nasadzeń?
Odpowiedź: Zawarte przez Wnioskodawcę umowy określają sposób realizacji usług, harmonogram oraz warunki odbioru poszczególnych etapów prac.
Zapisy w umowach stanowią wprost, że rozliczenie następuje po wykonaniu etapu prac dla wykonania nasadzeń - po upływie pełnego miesiąca kalendarzowego, dla pielęgnacji po upływie pełnego miesiąca kalendarzowego lub po upływie kwartału.
W każdym przypadku rozliczenie wykonanych prac następuje po podpisaniu bezusterkowego protokołu odbioru prac.
5. Czy po wykonaniu danego etapu prac nabywa Pani prawo do wynagrodzenia niezależnie od wykonania całego przedmiotu umowy?
Odpowiedź: Po wykonaniu etapu prac Wnioskodawca nabywa prawo do wynagrodzenia.
6. Czy podpisanie protokołu odbioru ma wyłącznie charakter potwierdzający wykonanie prac, czy też od jego podpisania uzależnione jest uznanie usługi za wykonaną oraz powstanie prawo do wynagrodzenia?
Odpowiedź: Od podpisania protokołu uzależnione jest uznanie usługi za wykonaną oraz powstanie prawa do wynagrodzenia.
7. Czy opóźnienie w podpisaniu protokołu odbioru wynika wyłącznie z czynności technicznych związanych z odbiorem prac, czy też może powodować przesunięcie momentu uznania usługi za wykonaną, pomimo faktycznego zakończenia prac?
Odpowiedź: Protokół odbioru prac dotyczy miesiąca w którym nastąpiło faktyczne wykonanie prac.
Nie ma możliwości technicznych do podpisania protokołu ostatniego dnia tego samego miesiąca ponieważ umowy stanowią, że zgłaszamy wykonanie prac po upływie pełnego miesiąca rozliczeniowego, czyli ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego. Następnie Firma dokonuje przeglądu prac, co potwierdza wystawieniem i podpisaniem protokołu przez swoich przedstawicieli. I tak, faktury za wykonane prace wystawiane są dopiero do 15-go następnego miesiąca po miesiącu w którym nastąpiło wykonanie prac.
Bez protokołu odbioru prac Wnioskodawca nie może uznać usługi za wykonaną i nie może wystawić faktury, ponieważ podstawą do wystawienia faktury jest podpisany przez głównego wykonawcę bezusterkowy protokół odbioru prac.
Dlatego Wnioskodawca uważa, że obowiązek podatkowy powstaje w dniu podpisania protokołu, który zgodnie z umową stanowi podstawę do wystawienia faktury.
8. Czy faktury za częściowo wykonane usługi związane z wykonaniem nasadzeń zieleni oraz pielęgnacji wykonanych nasadzeń są wystawiane wyłącznie po podpisaniu protokołu odbioru danego etapu prac?
Odpowiedź: Faktury za częściowo wykonanie usługi związane z wykonywaniem nasadzeń zieleni oraz pielęgnacji wykonanych nasadzeń wystawiane są wyłącznie po podpisaniu protokołu odbioru danego etapu prac.
9. Czy przed wykonaniem usług/usługi, o których mowa powyżej, lub przed wykonaniem ich części otrzymuje Pani zaliczki lub przedpłaty?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie otrzymuje zaliczek i przedpłat.
Pytanie
Kiedy w przedstawionym stanie faktycznym powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług dla wykonanych częściowo i końcowo usług kompleksowego wykonania nasadzeń zieleni tj. drzew oraz krzewów wraz z dostawą i wbudowaniem wszelkich niezbędnych materiałów oraz kompleksowej pielęgnacji zieleni (wykonanych nasadzeń):
Pani stanowisko w sprawie
Wnioskodawca uważa, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w przedstawionym stanie faktycznym powstaje:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważenia jednak wymaga, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Z konstrukcji podatku VAT wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy:
W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.
Przepis art. 19a ust. 3 ustawy stanowi, że:
Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Jednakże przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę.
Zatem, usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na określony rodzaj usług. Zaznaczenia wymaga, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.
Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.
Ponadto stosownie do art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.
Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że co do zasady obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Jednocześnie, ustawodawca w art. 19a ust. 3 ustawy wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia momentu wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli takiej usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.
Zauważenia wymaga, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit trzeci Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem okresów nie dłuższych niż jeden rok.
Przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o charakterze ciągłym”. Wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka Polskiego pod. red. J. Szymczaka (PWN, Warszawa 1989) słowo to zdefiniowane zostało jako „dziejący się, odbywający nieustannie, trwający stale, nieustannie; bezustanny, ustawiczny stale się powtarzający, stały” oraz „ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni, nie mający luk, odstępów”.
Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać każdą usługę odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim nieoznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypłynąć obowiązki ciągłe lub okresowe.
Jakkolwiek powtarzalność dostaw, dla których ustalono okresy rozliczeniowe nie może przesądzać o ich automatycznej kwalifikacji jako dostaw o charakterze ciągłym, niemniej jednak podstawą do prawidłowego stosowania art. 19a ust. 3 ustawy o VAT powinna być każdorazowo ocena na tle konkretnego stanu faktycznego, przy czym zasadnicze znaczenie będzie miała ocena stosunku zobowiązaniowego.
W kwestii powyższego wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt I FSK 1104/15 wskazując, że:
(...) kwestia ta musi być oceniania każdorazowo na tle konkretnego stanu faktycznego. Zasadnicze znaczenie będzie tu miała ocena stosunku zobowiązaniowego łączącego strony, jako że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają jedynie te czynności (dostawy, usługi), które wynikają ze stosunku zobowiązaniowego. Jego analiza jest zatem konieczna dla ustalenia, czy dostawca realizuje jedną dostawę w sposób ciągły, w drodze wykonania świadczeń częściowych, czy klika odrębnych dostaw.
Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 26 maja 2020 r. sygn. I SA/Wr 943/19 wskazał, że:
Pojęcie usług ciągłych, o których mowa w art. 19a ust. 3 u.p.t.u., należy definiować mając na względzie cel, w jakim wprowadzono regulacje art. 64 Dyrektywy 2006/112/WE, co prowadzi do szerszego rozumienia tego pojęcia niż wywiedzione z prawa cywilnego i odwołujące się do zobowiązań o charakterze ciągłym, bowiem obejmuje ono także świadczenia tradycyjnie definiowane przez prawo cywilne jako okresowe, jak również dokonywane w ramach stałych umów o współpracę, w przypadku których w związku z ich świadczeniem ustalono następujące po sobie terminy płatności.
W zakresie świadczeń ciągłych wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 935/11 wskazując, że:
Sprzedaż o charakterze ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika, obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały - pod względem czasowym i funkcjonalnym - charakter oraz cechujące się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne dla świadczeń ciągłych (okresowych).
Natomiast w wyroku z 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2086/10 NSA wskazał, że:
(…) cechą usługi świadczonej w sposób ciągły (…) jest to, że świadczenia w ramach tej usługi trwają dłuższy czas i tworzą funkcjonalną całość, a upływ pewnego czasu nie pozwala na uznanie usługi za wykonaną pomimo jej dalszego świadczenia.
Dodatkowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I FSK 173/16 wskazano, że:
(…) o usługach ciągłych można mówić tylko wtedy, gdy poszczególne czynności usługodawcy nie sposób wyodrębnić. Innymi słowy nie można określić, kiedy kończą się pewne świadczenia, a kiedy następne się rozpoczynają.
W podobny sposób wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 12 sierpnia 2020 r. sygn. I SA/Łd 850/19 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I FSK 173/16.
Zatem przepis art. 19a ust. 3 ustawy, ustalający moment powstania obowiązku podatkowego dla usług świadczonych w sposób ciągły, będzie miał zastosowanie do usług realizowanych w drodze świadczeń częściowych, dla których ustalane są następujące po sobie terminy płatności i rozliczeń.
Powyższe prowadzi do sformułowania wniosku, że za sprzedaż ciągłą można uznać każdą usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.
Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej świadczy Pani usługi sklasyfikowane według PKD pod symbolem 81.30.Z - „Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni”. Usługi te świadczone są m.in. na rzecz Firmy, na podstawie zawieranych z nimi umów.
Zawiera Pani z Firmą odrębne umowy dotyczące wykonania nasadzeń oraz pielęgnacji zieleni. W jednym przypadku umowa przewiduje kompleksową realizację nasadzeń wraz z ich pielęgnacją, przy czym - jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego - są to dwa odrębne świadczenia, które podlegają odrębnemu rozliczeniu i dokumentowaniu.
Umowy przewidują możliwość częściowego wykonywania usług oraz ich rozliczania w okresach miesięcznych lub dłuższych. Określają również sposób realizacji prac, harmonogram ich wykonania, zasady odbioru oraz warunki rozliczania poszczególnych etapów.
Zgodnie z postanowieniami umów za datę wykonania danego etapu prac, a tym samym za datę spełnienia świadczenia, uznaje się dzień podpisania przez strony bezusterkowego protokołu odbioru prac. Podpisanie protokołu stanowi potwierdzenie prawidłowego wykonania danego etapu oraz podstawę do jego rozliczenia.
Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do opisanych we wniosku usług nasadzeń zieleni i kompleksowej pielęgnacji zieleni zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 3 ustawy.
Charakter usług świadczonych przez Panią na podstawie umów zawartych z Firmą wskazuje, że zarówno usługi kompleksowego wykonania nasadzeń zieleni, jak i usługi kompleksowej pielęgnacji wykonanych nasadzeń są świadczone w sposób ciągły przez określony czas. Umowy określają harmonogram realizacji prac oraz zasady odbioru poszczególnych ich etapów. Umowy przewidują również, że rozliczenie wykonanych prac następuje po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego - w przypadku wykonania nasadzeń po upływie pełnego miesiąca kalendarzowego, natomiast w przypadku pielęgnacji nasadzeń po upływie pełnego miesiąca kalendarzowego albo kwartału. Zatem umowy jakie Pani podpisała przewidują następujące po sobie terminy rozliczenia wykonanych usług - miesięczne lub kwartalne.
O zastosowaniu art. 19a ust. 3 ustawy o VAT nie przesądza samo określenie w umowie czynności jako „etapu” ani fakt podpisania protokołu odbioru, lecz rzeczywisty charakter świadczenia oraz sposób jego rozliczania. Jeżeli świadczenie jest realizowane w sposób ciągły w ramach kolejnych okresów rozliczeniowych, a wynagrodzenie odnosi się do tych okresów, obowiązek podatkowy powstaje z upływem każdego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy. Protokół odbioru stanowi wówczas dokument potwierdzający prawidłowość wykonania świadczenia za dany okres i nie kreuje odrębnie momentu powstania obowiązku podatkowego.
Z opisu sprawy wynika, że wysokość kwoty podlegającej zafakturowaniu nie jest znana Pani do momentu podpisania protokołu odbioru. Należy jednak zauważyć, że jako podatnik VAT jest Pani zobowiązana do wdrożenia takiego mechanizmu ewidencji i ustalania należności, który umożliwi wywiązanie się z obowiązku podatkowego w terminach przewidzianych przez ustawę. Okoliczność, że może to wiązać się z trudnościami, nie uprawnia do automatycznego - w celu uproszczenia procedury - odraczania momentu powstania obowiązku podatkowego, tym bardziej że art. 19a ustawy nie przewiduje takiej swobody.
Powyższe okoliczności wskazują, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług nasadzeń zieleni i kompleksowej pielęgnacji zieleni powstaje - na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy - z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się rozliczenia (miesięczne lub kwartalne - zgodnie z zapisami umowy), aż do momentu zakończenia świadczenia usługi.
Tym samym Pani stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zdarzenia.
Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo