Brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu.
Gmina A. jest jednostką samorządu terytorialnego oraz zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Planuje realizację inwestycji polegającej na budowie/rozbudowie infrastruktury sportowo-rekreacyjnej na terenie miejscowości A. Inwestycja będzie współfinansowana ze środków UE 2021-2027, a podatek VAT ma być kosztem kwalifikowalnym. Powstała infrastruktura…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją operacji pn. „(…)”.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina A. jest jednostką samorządu terytorialnego oraz zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 z późn. zm.), do zadań własnych Gminy należy zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w zakresie m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy pn. „(…)” w ramach interwencji (...). Przedmiotem operacji jest realizacja inwestycji na terenie miejscowości A. gm. A., na działkach o nr ewidencyjnych 1, 2 oraz 3.
Zakres inwestycji obejmował: (…).
Celem operacji jest poprawa warunków rekreacji i aktywności fizycznej mieszkańców, zwiększenie atrakcyjności przestrzeni publicznej oraz wzmocnienie integracji lokalnej społeczności.
Efekty realizacji operacji są ogólnodostępne i udostępniane nieodpłatnie wszystkim mieszkańcom oraz innym użytkownikom, bez względu na wiek, status społeczny czy majątkowy. Infrastruktura powstała w ramach operacji nie jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina nie pobiera jakichkolwiek opłat z tytułu korzystania z (...). Powstała infrastruktura służy wyłącznie realizacji zadań własnych Gminy o charakterze publicznym i nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Towary i usługi nabywane w związku z realizacją Inwestycji były dokumentowane fakturami wystawionymi na Gminę.
Gmina na realizację Inwestycji złożyła wniosek o przyznanie pomocy ze środków pochodzących z UE 2021-2027. Gmina w złożonym wniosku o dofinansowanie Inwestycji wskazała, że podatek VAT będzie w całości kosztem kwalifikowalnym Inwestycji (podlegać będzie sfinansowaniu z dotacji).
Wydatki poniesione przez Gminę na Inwestycję były dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Gminę z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego.
Majątek powstały w ramach realizacji Inwestycji objęty niniejszym wnioskiem (wyposażenie) jest nieodpłatnie udostępniany zainteresowanym podmiotom trzecim i udostępnianie odbywa się na zasadach ogólnej dostępności majątku publicznego. Majątek Zadania objęty niniejszym wnioskiem nie jest udostępniany przez Gminę podmiotom trzecim komercyjnie/odpłatnie. Gmina nie wykorzystuje majątku Inwestycji do czynności opodatkowanych VAT.
W związku z dostarczeniem załącznika nr 2 (oświadczenie o kwalifikowalności VAT) oraz włączeniem podatku VAT do kosztów kwalifikowalnych Gmina powinna wystąpić o indywidualną interpretację w zakresie prawa podatkowego do upoważnionego organu. Przedmiotowa interpretacja dotycząca braku możliwości odzyskania podatku VAT będzie stanowić załącznik obowiązkowy do wniosku o płatność.
Pytanie
Czy Gminie A. w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją operacji pn. „(…)” w ramach interwencji (...), w sytuacji, gdy powstała infrastruktura będzie ogólnodostępna, udostępniana nieodpłatnie i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie A. nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją operacji pn. „(…)” w ramach interwencji (...).
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT jest zatem łączne spełnienie dwóch przesłanek:
‒ podmiot dokonujący odliczenia musi działać jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT,
‒ nabyte towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
W analizowanym przypadku Inwestycja realizowana została w ramach zadań własnych Gminy określonych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności w zakresie kultury fizycznej, terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, jednostki samorządu terytorialnego nie są uznawane za podatników VAT w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których działają jako organy władzy publicznej, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W przedmiotowej sprawie:
‒ infrastruktura sportowo-rekreacyjna jest ogólnodostępna i nieodpłatna,
‒ Gmina nie pobiera opłat za korzystanie z (...),
‒ Inwestycja nie jest wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT,
‒ Gmina nie osiąga przychodów z tytułu użytkowania powstałej infrastruktury.
Nabywane towary i usługi nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ani do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji nie została spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi.
W ocenie Wnioskodawcy, podatek VAT naliczony w związku z realizacją opisanej operacji stanowi koszt ostatecznie ponoszony przez Gminę i nie podlega odliczeniu ani zwrotowi na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Z treści powyższego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie wówczas, gdy łącznie spełnione są następujące warunki:
‒ nabycia dokonuje podmiot działający jako podatnik VAT,
‒ nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Odnosząc się do pierwszej przesłanki należy wskazać, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2.
Jednocześnie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
Realizacja przedmiotowej Inwestycji następuje w ramach wykonywania zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności w zakresie kultury fizycznej, terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. W tym zakresie Gmina działa jako organ władzy publicznej, realizując zadania o charakterze publicznym, a nie jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. W konsekwencji, w odniesieniu do realizacji przedmiotowego Zadania Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
Niezależnie od powyższego, nie zostanie spełniona również druga z przesłanek warunkujących prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego:
‒ infrastruktura sportowo-rekreacyjna jest ogólnodostępna,
‒ korzystanie z niej jest nieodpłatne,
‒ Gmina nie pobiera jakichkolwiek opłat za korzystanie z (...),
‒ powstały majątek nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Wydatki poniesione na realizację Inwestycji nie będą zatem pozostawały w bezpośrednim ani pośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Skoro efekty Inwestycji są wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy o charakterze publicznym, nieodpłatnym i niekomercyjnym, to brak jest podstaw do zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, podatek VAT naliczony w związku z realizacją Inwestycji stanowić będzie dla Gminy koszt ostateczny i nie będzie podlegał odliczeniu ani zwrotowi na podstawie przepisów ustawy o VAT.
Gmina wskazuje, iż uzyskanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie jest niezbędne dla prawidłowego rozliczenia projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, w szczególności dla potwierdzenia kwalifikowalności podatku VAT jako kosztu projektu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
W świetle tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.
Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:
W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji (…).
W świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Oznacza to, że w pozostałym zakresie np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.
Zatem, Gmina wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT. Natomiast zadania realizowane przez Gminę wskazane w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tj. zadania własne nałożone na Gminę na podstawie odrębnych przepisów, nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z treści wniosku wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Złożyli Państwo wniosek o przyznanie pomocy pn. „(…)” w ramach interwencji (...).
Przedmiotem operacji jest realizacja Inwestycji w miejscowości A. polegająca na (…). Celem operacji jest poprawa warunków rekreacji i aktywności fizycznej mieszkańców, zwiększenie atrakcyjności przestrzeni publicznej oraz wzmocnienie integracji lokalnej społeczności.
Efekty realizacji operacji są ogólnodostępne i udostępniane nieodpłatnie. Powstała infrastruktura służy wyłącznie realizacji zadań własnych Gminy o charakterze publicznym i nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT.
Wydatki poniesione przez Państwa na Inwestycję były dokumentowane fakturami wystawionymi na Państwa z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT.
Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją operacji pn. „(…)”.
Jak wskazano na wstępie, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Zatem podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanego nabycia towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z wniosku – majątek powstały w ramach realizacji Inwestycji jest nieodpłatnie udostępniany zainteresowanym podmiotom trzecim i udostępnianie odbywa się na zasadach ogólnej dostępności majątku publicznego. Nie wykorzystują Państwo majątku Inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Ponadto, w analizowanej sprawie wydatki ponoszone przez Państwa nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, lecz z realizacją zadań własnych wynikających z ustawy o samorządzie gminnym, z tytułu których nie występują Państwo jako podatnik podatku VAT.
Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że w analizowanej sprawie nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W konsekwencji, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją operacji pn. „(…)”. Tym samym, z tego tytułu nie przysługuje Państwu również prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że pojęcie „koszty kwalifikowalne” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Państwu przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo