Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.532.2026.1.MKA

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących usługi najmu lokali mieszkalnych, nabywanych w celu zakwaterowania pracowników tymczasowych zatrudnionych w związku z realizacją umów lub zleceń na rzecz pracodawców-użytkowników.

Uzupełnili go Państwo - pismem, które wpłynęło 24 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów w Polsce oraz jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako „VAT”) w Polsce.

Spółka jest agencją pracy tymczasowej wpisaną do Krajowego Rejestru Agencji Zatrudnienia pod numerem ewidencyjnym (...). Przeważający rodzaj działalności Spółki to „Działalność agencji pracy tymczasowej” (PKD 78.20.Z).

W ramach prowadzonej działalności Spółka zajmuje się poszukiwaniem i rekrutowaniem pracowników oraz kierowaniem ich do przyszłych pracodawców-użytkowników.

Wnioskodawca zawiera umowy o pracę lub umowy prawa cywilnego, które łączą pracownika tymczasowego z agencją pracy tymczasowej, która finalnie świadczy na rzecz swoich kontrahentów usługi pracy tymczasowej opodatkowane właściwą stawką podatku VAT (stawką podstawową - 23%).

Spółka kieruje pracowników tymczasowych do pracodawców użytkowników, których zakłady znajdują się w różnych obszarach Polski. Większość pracowników tymczasowych zatrudnianych przez Spółkę pochodzi z Ukrainy, a także z Mołdawii, Białorusi oraz Kazachstanu. Specyfika lokalnego rynku powoduje, że Spółka nie jest w stanie pozyskać wystarczającej liczby pracowników w drodze rekrutacji wyłącznie wśród osób zamieszkałych lokalnie. W konsekwencji, aby zrealizować zapotrzebowanie kontrahentów na pracowników tymczasowych, Spółka jest zmuszona rekrutować pracowników spoza Polski, w tym cudzoziemców niezamieszkujących w okolicy miejsca wykonywania pracy.

W celu świadczenia usług Spółka często zapewnia zatrudnianym cudzoziemcom zakwaterowanie.

Usługi pracy tymczasowej, które świadczy Spółka na rzecz kontrahentów, obejmują poza procesem zatrudnienia pracownika także usługi dodatkowe, takie jak zapewnienie pracownikowi tymczasowemu zakwaterowania.

Spółka jako agencja pracy tymczasowej, zawiera umowy nabycia:

• usług najmu lokali mieszkalnych,
• usług zakwaterowania,
• usług noclegowych,

w okolicach miejsca, w którym pracownicy wykonują pracę na rzecz zamawiających, na okres trwania umów o pracę lub umów prawa cywilnego zawartych z pracownikami tymczasowymi, zwykle na czas nieokreślony.

Najem świadczony jest na rzecz Spółki, ponieważ to jej pracownicy mieszkają w wynajętych lokalach. W umowie oraz na fakturze nabywcą jest Spółka. Umowy najmu są zawierane zarówno z wynajmującymi będącymi podatnikami VAT, którzy dokumentują świadczone usługi fakturami z wykazanym podatkiem VAT, jak i z osobami fizycznymi, które nie naliczają podatku VAT z tytułu najmu. Przedmiotem wniosku są jednak wyłącznie usługi najmu lokali mieszkalnych nabywane przez Spółkę od podatników VAT i dokumentowane fakturami wystawianymi na rzecz Spółki, z wykazanym podatkiem VAT według właściwej stawki, na podstawie których wypłacane jest wynagrodzenie na rzecz świadczącego usługę.

Faktury VAT dokumentujące świadczenie usług na rzecz Spółki zawiera zwykle następujący opis: „Wynajem domu/najem” itp.

Kontrahenci zwykle nie podają kodów PKWiU na fakturach VAT. Niemniej jednak, na podstawie analizy warunków świadczenia usług poprzez analogię do wydawanych wiążących informacji stawkowych, Wnioskodawca przyjmuje, że w przedstawionym stanie faktycznym i przyszłym nabywane przez niego usługi sklasyfikowane są i będą według następujących kodów PKWiU:

a)  usługi najmu lokali mieszkalnych:

68.20.11.0 - wynajem i obsługa nieruchomości mieszkalnych własnych lub dzierżawionych;

b)  usługi zakwaterowania i noclegowe:

55.10.10.0 - usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty i inne obiekty hotelowe;

55.90.12.0 - usługi świadczone przez hotele pracownicze;

55.20.19.0 - pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi;

55.90.19.0 - pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Samo przydzielenie danego miejsca zakwaterowania pracownikowi zależy wyłącznie od Spółki.

Spółka nie podnajmuje nieruchomości pracownikom, a udostępnia im je w ramach zawartych z nimi umów o pracę lub zlecenie. Zakwaterowanie udostępniane jest pracownikom tymczasowym na okres wykonywania pracy. Spółka nie udostępnia lokali mieszkalnych pracownikom w innych celach.

Koszt zakupu noclegów jest uwzględniany w kalkulacji wynagrodzenia za kompleksowe świadczenie usług. Spółka nie pobiera od kontrahenta odrębnej opłaty z tytułu zakwaterowania pracowników.

Jak wynika z art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej jako „ustawa o VAT”) w przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Przepis ten nie ma w tym przypadku zastosowania, Spółka nie „refakturuje” usług, lecz dokonuje sprzedaży świadczonej kompleksowej usługi pracy tymczasowej.

Spółka zawiera umowy wynajmu lokali/zakwaterowania/noclegowe tylko i wyłącznie w związku ze świadczeniem swoich usług opodatkowanych VAT. Umowy o świadczenie usług najmu lokali mieszkalnych, usług zakwaterowania, usług noclegowych Spółka zawiera we własnym imieniu.

Kontrahenci są zainteresowani nabyciem jednego kompleksowego świadczenia w postaci usługi pracy tymczasowej, na którą składają się wymienione we wniosku usługi niezbędne do zrealizowania świadczenia wynikającego z zawartej umowy.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy uprawniony jest do korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dotyczących opisanych usług nabywanych w związku ze świadczeniem usług pracy tymczasowej.

Dla doprecyzowania, co zostało odzwierciedlone w pytaniu przedstawiony we wniosku, Wnioskodawca powziął powyższą wątpliwości jedynie w odniesieniu do korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dotyczących usług najmu lokali mieszkalnych. Nabywając usługi zakwaterowania i usługi noclegowe, Wnioskodawca nie dokonuje ich „refaktury” bezpośrednio na swojego kontrahenta, a w konsekwencji jest świadomy braku prawa odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wspomniane usługi z uwagi na treść art. 88 ust. 1 pkt 4) lit. c) ustawy o VAT.

Pytanie

Czy Spółka miała dotychczas i nadal będzie jej przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych, które są nabywane w celu zapewnienia zakwaterowania pracowników tymczasowych zatrudnionym przez Spółkę w związku z realizowaniem umowy/zleceń na rzecz pracodawców-użytkowników?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka miała i nadal będzie jej przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych, które są nabywane w celu zapewnienia zakwaterowania pracowników tymczasowych zatrudnionym przez Spółkę w związku z realizowaniem umowy/zleceń na rzecz pracodawców-użytkowników.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią ww. przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy:

W myśl art. 8 ust. 2a ustawy:

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

Zatem, dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast, ze związkiem pośrednim nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości.

Należy również zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku zatem należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Spółka jest agencją pracy tymczasowej, zarejestrowana, czynny podatnik VAT, która w ramach prowadzonej działalności zajmuje się poszukiwaniem i rekrutowaniem pracowników oraz kierowaniem ich do przyszłych pracodawców użytkowników. Spółka zawiera umowy o pracę lub umowy prawa cywilnego, które łączą pracownika tymczasowego z agencją pracy tymczasowej, która finalnie świadczy na rzecz swoich kontrahentów usługi pracy tymczasowej opodatkowane właściwą stawką podatku VAT. Usługi pracy tymczasowej, które Spółka świadczy na rzecz kontrahentów, obejmują poza procesem zatrudnienia pracownika także usługi dodatkowe, takie jak zapewnienie pracownikowi tymczasowemu zakwaterowania. Spółka zawiera m.in. umowy nabycia usług najmu lokali mieszkalnych w okolicach miejsca, w którym pracownicy wykonują pracę na rzecz zamawiających na okres trwania umów o pracę lub umów prawa cywilnego zawartych z pracownikami tymczasowymi. Najem świadczony jest na rzecz Spółki, ponieważ to pracownicy Spółki mieszkają w wynajętych lokalach. W umowie oraz na fakturze nabywcą jest Spółka. Umowy zawierane są zwykle na czas nieokreślony. Umowy najmu, które są przedmiotem wniosku, są każdorazowo zawierane pomiędzy Spółką a wynajmującymi, którzy są podatnikami VAT. Na rzecz Spółki wystawiane są faktury, na podstawie których wypłacane jest wynagrodzenie na rzecz świadczącego usługę. Spółka nie podnajmuje nieruchomości pracownikom i nie udostępnia lokali mieszkalnych pracownikom w innych celach. Spółka udostępnia je w ramach zawartych z nimi umów o pracę lub zlecenie. Zakwaterowanie udostępniane jest pracownikom tymczasowym na okres wykonywania pracy. Koszt zakupu noclegów jest uwzględniany w kalkulacji wynagrodzenia za kompleksowe świadczenie usług. Umowy wynajmu lokali zawiera Spółka tylko i wyłącznie w związku ze świadczeniem swoich usług opodatkowanych VAT. Ww. umowy Spółka zawiera we własnym imieniu.

Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym - jak już nadmieniono - związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.

Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu (w tym opodatkowanych lub zwolnionych) i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

W analizowanej sprawie należy zbadać, czy pomiędzy wydatkami opisanymi we wniosku, a opodatkowaną działalnością Spółki istnieje związek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego.

Spółka zawiera m.in. umowy nabycia usług najmu lokali mieszkalnych na okres trwania umów o pracę lub umów prawa cywilnego zawartych z pracownikami tymczasowymi. Koszty związane z nabyciem ww. usług są ściśle związane ze świadczeniem przez Spółkę usług pracy tymczasowej, które to stanowią usługi opodatkowane podstawową stawką VAT.

Usługi pracy tymczasowej, które Spółka świadczy na rzecz kontrahentów, obejmują poza procesem zatrudnienia pracownika także usługi dodatkowe, takie jak zapewnienie pracownikowi tymczasowemu zakwaterowania. Przedmiotem realizowanego na rzecz pracodawców-użytkowników świadczenia jest kompleksowa usługa pracy tymczasowej, w skład której wchodzą m.in. usługi najmu lokali mieszkalnych. Kontrahenci Spółki są zainteresowani nabyciem jednego kompleksowego świadczenia w postaci usługi pracy tymczasowej, na którą składają się wymienione we wniosku usługi najmu lokali mieszkalnych niezbędne do zrealizowania świadczenia wynikającego z zawartej umowy.

Zatem usługi najmu lokali mieszkalnych, które Spółka nabywa dla pracowników świadczących pracę na rzecz pracodawców-użytkowników są związane z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania postawionego we wniosku, wskazać należy, że w analizowanej sprawie, w zakresie wydatków ponoszonych na zakup usług najmu lokali mieszkalnych, warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, są / będą spełnione, ponieważ:

• usługi najmu są nabywane wyłącznie w celu realizacji czynności opodatkowanych,
• Spółka nie wykorzystuje lokali do celów prywatnych,
• zakwaterowanie służy wyłącznie wykonaniu pracy tymczasowej.

W konsekwencji Spółka ma / będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych, które są nabywane w celu zapewnienia zakwaterowania pracownikom tymczasowym zatrudnionym przez Spółkę w związku z realizowaniem umowy/zleceń na rzecz pracodawców-użytkowników.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W świetle tego przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Przepis art. 88 nie wymienia w swoim katalogu przypadku, w którym wykazanie na fakturze przez dostawcę towaru/świadczącego usługę błędnej stawki podatku VAT pozbawia nabywcę prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z takiej faktury. Zaznaczyć jednak trzeba, że na podmiocie, który dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług spoczywa obowiązek prawidłowego opodatkowania realizowanej dostawy towaru, czy świadczonej usługi.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści wskazanych wyżej przepisów wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.

Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1) wykorzystywanych do czynności nieobjętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),

2) wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Z wyżej powołanego art. 8 ust. 1 wynika, że aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę.

Tak więc, najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczeniem najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z wniosku wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym agencję pracy tymczasowej. W ramach prowadzonej działalności zajmują się Państwo poszukiwaniem i rekrutowaniem pracowników oraz kierowaniem ich do przyszłych pracodawców-użytkowników. Zatrudniają Państwo pracowników tymczasowych na podstawie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych. Jako agencja kierują Państwo tych pracowników do pracodawców-użytkowników, których zakłady znajdują się w różnych regionach Polski. Większość pracowników tymczasowych zatrudnianych przez Spółkę pochodzi z Ukrainy, Mołdawii, Białorusi oraz Kazachstanu. W celu świadczenia usług Spółka często zapewnia zatrudnianym cudzoziemcom zakwaterowanie. Poza samym procesem zatrudnienia, świadczone przez Państwa na rzecz kontrahentów usługi pracy tymczasowej obejmują także świadczenia dodatkowe, w tym właśnie zapewnienie noclegu.

W tym celu zawierają Państwo m.in. umowy nabycia usług najmu lokali mieszkalnych w okolicach miejsc wykonywania pracy przez pracowników. Umowy te są zawierane na okres trwania stosunków prawnych łączących Państwa z pracownikami tymczasowymi, zwykle na czas nieokreślony. Usługa najmu jest świadczona na Państwa rzecz - to Państwo figurują jako nabywca w umowie oraz na fakturze, ponieważ w wynajętych lokalach mieszkają Państwa pracownicy. Umowy najmu, których dotyczy wniosek, są każdorazowo zawierane przez Państwa z wynajmującymi będącymi podatnikami VAT. Na Państwa rzecz wystawiane są faktury, na podstawie których wypłacane jest wynagrodzenie dla usługodawcy. Nie podnajmują Państwo tych nieruchomości ani nie udostępniają ich pracownikom w innych celach niż wynikające z zawartych umów o pracę lub umów cywilnoprawnych. Zakwaterowanie jest udostępniane pracownikom tymczasowym wyłącznie na okres wykonywania pracy, a koszt zakupu noclegów uwzględniają Państwo w kalkulacji wynagrodzenia za kompleksowe świadczenie usług na rzecz kontrahentów. Powyższe umowy zawierają Państwo we własnym imieniu, tylko i wyłącznie w związku ze świadczeniem usług opodatkowanych podatkiem VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mają - i będą mieli - Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi najmu lokali mieszkalnych, nabywanych w celu zakwaterowania pracowników tymczasowych w związku z realizacją zleceń na rzecz pracodawców-użytkowników.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.

Obowiązkiem podatnika - jak podane wyżej - jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Z okoliczności sprawy wynika, że koszty najmu stanowią wyłącznie element kalkulacji ceny usługi pracy tymczasowej fakturowanej na rzecz kontrahenta. Koszty ponoszone z tytułu najmu lokali mieszkalnych, udostępnianych następnie pracownikom, są w całości związane z Państwa podstawową działalnością gospodarczą, tj. ze świadczeniem usług pracy tymczasowej (kierowania pracowników do pracodawców-użytkowników) na rzecz kontrahentów. Wydatki te nie są ponoszone w interesie prywatnym pracowników, lecz służą wyłącznie realizacji Państwa zobowiązań umownych i bezpośrednio wpływają na ostateczną cenę świadczenia usług oddelegowania pracowników do pracy. Koszty te są zatem bezpośrednio i funkcjonalnie powiązane ze wszystkimi usługami polegającymi na zapewnieniu kontrahentom dostępności pracowników do wykonywania zleconych im zadań, tj. z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez Państwa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy mają i będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi najmu lokali mieszkalnych (udostępnianych następnie nieodpłatnie pracownikom), gdyż koszty te są związane z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi.

Tym samym Państwa stanowisko tym zakresie uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.