Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.629.2025.2.ESZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działki nr (…) jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii, czy z tytułu sprzedaży działki o pow. 0,35 ha Wnioskodawczyni będzie występowała w charakterze podatnika podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy oraz czy sprzedaż ta będzie podlegać opodatkowaniu z uwzględnieniem zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismami z 26 sierpnia 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni to A.A., córka B.B i C.C., zamieszkała w (…) (kod pocztowy (…)) przy ulicy (…) numer (…), PESEL (…).

Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej zwana ustawa o PIT). Wnioskodawczyni na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.) wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawczyni jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży działki położonej w powiecie (…), gmina (…), miejscowość (…) (identyfikator działki: (…)) o powierzchni 0,35 ha, działka ta wchodzi w skład księgi wieczystej (…). W ramach przedmiotowej księgi wieczystej nieruchomości te mają wskazany sposób wykorzystania jako grunty orne i w ewidencji gruntów i budynków oznaczone są symbolami Rllla i Rlllb, a więc także jako grunty orne na podstawie § 68 ust. 1 pkt. 1 lit. a Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Jednocześnie przedmiotowa działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym planie zagospodarowania przestrzennego wskazano, że działka nr (…) jest przeznaczona pod zabudowę jako tereny wytwórczości, przemysłu, składu przetwórstwa rolniczego (oznaczenie UP), zgodnie z załączoną grafiką poglądową i legendą

Nieruchomość ta w chwili składania przedmiotowego wniosku jest niezabudowana.

Wnioskodawczyni jest właścicielką ww. nieruchomości od 12 stycznia 2023 r. na podstawie zawartej ugody - umowy o częściowy podział majątku wspólnego, umowy o częściowy dział spadku i umowy o częściowe zniesienie współwłasności. Po uzyskaniu własności przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do ich uatrakcyjnienia, nie zostały tam doprowadzone media czy ogrodzenie.

Wnioskodawczyni zawarła 3 lutego 2025 r. przedwstępną umową sprzedaży w ramach której zamierza sprzedać opisane wyżej nieruchomości. Przedmiotowe nieruchomości są obecnie wydzierżawione od dnia zawarcia umowy przedwstępnej w związku z jej zawarciem, dzierżawa ma trwać do dnia zawarcia umowy sprzedaży. Z tytułu dzierżawy Wnioskodawczyni ma otrzymać (…) zł. Po zawarciu umowy dzierżawy nie doszło do dokonania inwestycji w infrastrukturę nieruchomości. Podkreślenia wymaga także fakt, że Kupujący nie może rozpocząć żadnej budowy na obszarze nieruchomości przed sfinalizowaniem ich zakupu.

By doszło do sprzedaży nieruchomości muszą zostać spełnione następujące warunki:

• uzyskanie zaświadczeń wydanych przez właściwe podmioty w zakresie niezalegania z płatnością podatków i innych zobowiązań publicznoprawnych,
• przeprowadzenie przez Kupującego analizy stanu prawnego kupowanych nieruchomości,
• uzyskania przez Kupującego potwierdzenia, że warunki techniczne (zaopatrzenie nieruchomości w media) zezwala na realizację przyszłych inwestycji,
• uzyskanie decyzji lokalizacyjnej wjazdu na działkę,
• uzyskanie potwierdzenia, że nieruchomości posiadają dostęp do drogi publicznej lub służebności drogi koniecznej (w razie potrzeby)
• uzyskanie przez Kupującego prawomocnej decyzji wyłączeniu działki z produkcji rolnej i prawomocnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę,
• uzyskanie przez Wnioskodawczynię i Kupującego indywidualnych interpretacji podatkowych w zakresie konieczności zapłaty podatku przy sprzedaży nieruchomości.

Wnioskodawczyni może odstąpić od umowy przedwstępnej do 31 lipca 2025 r. za zapłatą Kupującemu (…) zł, od 1 sierpnia 2025 r. Wnioskodawczyni może odstąpić od umowy bez ponoszenia kosztów odstąpienia, natomiast Kupujący może odstąpić za zapłatą (…) zł.

Wnioskodawczyni nie sprzedawała wcześniej żadnej nieruchomości i w najbliższym czasie nie planuje sprzedaży żadnej innej nieruchomości. Dodatkowo Wnioskodawczyni wskazuje, że to Kupujący sam zgłosił się do niej celem nabycia przedmiotowych nieruchomości.

Przed podpisaniem umowy przedwstępnej nieruchomości te nie były w żaden sposób wykorzystywane w tym także Wnioskodawczyni nie korzystała z działki do celów prywatnych

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W nadesłanym uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazała Pani:

1. Czy nabycie przez Panią działki nr (…) w 2023 r. na podstawie ugody, umowy o częściowy podział majątku wspólnego, umowy o częściowy dział spadku oraz umowy częściowego zniesienia współwłasności nieruchomości było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT oraz czy transakcja ta została udokumentowana wystawioną na Panią fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT?

Odp.: Nabycie przez Wnioskodawcę działki nr (…) na podstawie umowy ugody o częściowym podziale majątku wspólnego, umowy o częściowy dział spadku oraz umowy częściowego zniesienia współwłasności nieruchomości nie było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT.

2. Czy przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem działki nr (…)?

Odp.: Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

3. Czy w przeszłości była Pani zarejestrowana jako podatnik podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak to czy działka nr (…) była wykorzystywana w tej działalności(proszę wskazać w jakim okresie i do wykonywania jakich czynności: opodatkowanych czy też wyłącznie zwolnionych od podatku VAT)?

Odp.: Wnioskodawczyni nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

4. Do jakich konkretnie celów prywatnych wykorzystuje Pani działkę - proszę opisać, w jaki sposób działka zaspokaja Pani potrzeby osobiste, prywatne?

Odp.: Wnioskodawczyni na przedmiotowej nieruchomości nie dokonuje żadnych czynności - nie wykorzystuje ona jej do żadnego rodzaju działalności.

5. Kto jest stroną obecnej umowy dzierżawy przedmiotowej nieruchomości?

Odp.: Obecnie stroną umowy dzierżawy przedmiotowej nieruchomości jest kupujący.

6. Czy kiedykolwiek wcześniej (przed zawarciem przedwstępnej umowy sprzedaży) oddawała Pani działkę nr (…) w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać: w jakim okresie ww. działka była udostępniana osobom trzecim oraz czy byłą udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie?

Odp.: Wnioskodawczyni przed zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży nigdy wcześniej nie oddawała przedmiotowej nieruchomości w dzierżawę.

7. Czy udzieliła Pani bądź udzieli innemu niż kupujący podmiotowi/osobie pełnomocnictwa – jeśli tak to do podjęcia jakich działań – proszę opisać.

Odp.: Wnioskodawczyni nie udzieliła innemu podmiotowi niż kupujący pełnomocnictwa.

8. Czy sprzedaje Pani całą działkę nr (…), czy udział w tej działce?

Odp.: Wnioskodawczyni sprzedaje całą działkę.

Pytania

1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości oznaczonej jako: działka nr (…) (identyfikator działki: (…)) o powierzchni 0,35 ha, będzie zwolniona z podatku VAT jako, że Wnioskodawczyni nie jest podatnikiem na gruncie art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię nieruchomości oznaczonych jako: działka nr (…) (identyfikator działki: (…)) o powierzchni 0,35 ha, będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 9 Ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, jak wynika z analizy przepisów Ustawy o VAT, warunkiem opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• pierwsza - dana czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług,
• druga - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Brak spełnienia chociaż jednej przesłanki oznaczać będzie brak możliwości opodatkowania przedmiotowym podatkiem.

Przenosząc to na niniejszą sprawę zdaniem Wnioskodawczyni, na gruncie art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

Dodatkowo jak wskazuje Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 15 września 2011 r. sygn. akt: C-181/10: dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem VAT na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy VAT, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. A jak wskazuje w tym zakresie wyrok z 20 czerwca 1996 r. w sprawie sygn. akt: C-155/94 czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.

Zatem najważniejszą kwestią do ustalenia czy Wnioskodawczyni podlega opodatkowaniu w tym zakresie pozostaje to, czy sprzedaż nieruchomości następuje jako czynność związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w tym zakresie i nie może zostać zakwalifikowana jako działalność gospodarcza Wnioskodawczyni.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej a przedmiotowa planowana sprzedaż ma charakter jednostkowy. Wnioskodawczyni w nieruchomościach nie wykonywała profesjonalnych (właściwych dla przedsiębiorcy) kroków zmierzających do podniesienia wartości nieruchomości. Na obszarze nieruchomości nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza, a same nieruchomości nie były w żaden sposób wykorzystywane przed zawarciem umowy przedwstępnej.

Dodatkowo po zawarciu umowy przedwstępnej chociaż zostały podjęte formalne i proceduralne działania zmierzające do wykorzystywania nieruchomości do celów gospodarczych, to żadne faktyczne czynności zmierzające do zmiany charakteru nieruchomości nie zostały podjęte. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego jakiekolwiek zmiany w tym zakresie, czy to poprzez uzbrojenie terenu, jego zabezpieczenie czy zabudowa, nastąpią dopiero po sfinalizowaniu transakcji gdy to już nie Wnioskodawczyni będzie ich właścicielką.

Jak wskazała Wnioskodawczyni środki uzyskane w ramach przedmiotowej sprzedaży przeznaczy na realizację swoich potrzeb osobistych, co zatem jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowa sprzedaż ma wymiar typowego wyzbycia się majątku osobistego co w sposób oczywisty mieści się w opisie czynność związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Zatem należy uznać, że Wnioskodawczyni nie jest podmiotem co do którego znajdują zastosowanie przepisy art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, jako że nie spełnia ona przesłanek przedmiotowej ustawy do uznania jej za osobę prowadzącą działalność gospodarczą.

Niezależnie od tego jest jeszcze druga przesłanka wskazana na wstępie stanowiska Wnioskodawczyni. W przedmiotowej sprawie wątpliwość budzi fakt, czy przedmiotowa sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawczynię mieści się w katalogu spraw objętych podatkiem od towarów i usług. Jak wskazuje bowiem art. 43 ust. 1 pkt. 9 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Natomiast przedmiotowe nieruchomości gruntowe pozostają niezabudowane i w księdze wieczystej wpisane są jako grunty orne, jako grunty orne pozostają wpisane także w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne na podstawie § 68 ust. 1 pkt. 1 lit. a Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Co prawda w okolicy ustanowiony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i przedmiotowe nieruchomości są w nim wskazane jako przeznaczone na potrzeby zabudowy usługowej, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy przemysłowej i stanowi część drogi lokalnej.

W ocenie Wnioskodawczyni kluczową kwestią pozostaje także faktyczne aktualne przeznaczenie nieruchomości, tj. grunty rolne i fakt, że na działce nie ma żadnej nieruchomości. Natomiast kwestia uwzględnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego powinna mieć wpływ dopiero w przyszłości, gdyż wymaga to właśnie zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast wszelkie zmiany w tym zakresie nastąpią ewentualnie dopiero po zmianie właściciela nieruchomości.

Dodatkowo na względzie należy mieć na uwadze art. 5 ust. 1 pkt. 1 Ustawy o VAT, który to definiuje nam przedmiot opodatkowania. Opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, niewątpliwie niniejsza przesłanka została spełniona. Opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny. Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynność podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości może korzystać ze zwolnienia podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie nieuznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży działki nr (…) jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775):

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działki nr (…), podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.

Z opisu sprawy wynika, że:

• jest Pani właścicielką działki nr (…) od 12 stycznia 2023 r., nabytej na podstawie zawartej umowy ugody o częściowy podział majątku wspólnego, umowy o częściowy dział spadku i umowy o częściowe zniesienie współwłasności,
• nabycie ww. działki nie było transakcją opodatkowaną podatkiem VAT, więc nie przysługiwało Pani prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
• nie prowadzi Pani działalności gospodarczej,
• nie jest i nie była Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT
• działka jest dzierżawiona przez Kupującego, nigdy wcześniej nie była oddawana w dzierżawę,
• na przedmiotowej działce nie dokonuje Pani żadnych czynności - nie wykorzystuje jej Pani do żadnego rodzaju działalności,
• nie udzielała Pani pełnomocnictwa innemu podmiotowi niż Kupujący,
• nie sprzedawała Pani wcześniej żadnej nieruchomości i w najbliższym czasie nie planuje Pani sprzedaży żadnej innej nieruchomości,
• Kupujący sam zgłosił się do Pani celem nabycia działki nr (…).

Pani wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży działki będzie Pani występować w charakterze podatnika podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy sprzedaż ta będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży działki nr (…) nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, iż sprzedaż ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pani aktywność mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.

Jak wynika z okoliczności sprawy, nie podejmie / nie podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie sprzedaży działki nr (…), które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykonywanych przez handlowców. Działka, nabyta na podstawie umowy ugody o częściowy podział majątku wspólnego, umowy o częściowy dział spadku i umowy o częściowe zniesienie współwłasności nie była wykorzystywana do żadnych czynności, nie wykorzystuje jej Pani do żadnego rodzaju działalności. Kupujący sam zgłosił się do Pani celem nabycia ww. działki. Co istotne, nie udzielała Pani pełnomocnictwa innemu podmiotowi niż Kupujący a działka jest dzierżawiona przez Kupującego w związku z przedwstępną umową sprzedaży.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działki nr (…) wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży działki nr (…) będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży działki nr (…) nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to planowana transakcja sprzedaży działki nr (…) nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowo, oczekiwała Pani odpowiedzi na pytanie nr 2 dotyczące uznania, że sprzedaż działki nr (…) o powierzchni 0,35 ha będzie korzystać ze zwolnienia podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W wydanej interpretacji uznałem jednak, że z tytułu sprzedaży działki nr (…) nie będzie Pani działała jako podatnik podatku VAT, zatem transakcja sprzedaży przedmiotowej działki ((…)) nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu i w związku z powyższym odstąpiłem od odpowiedzi na pytanie nr 2 zadane w złożonym wniosku.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.