Wnioskodawca nabył nieruchomości gruntowe w 1999 roku, które po zmianie przeznaczenia na teren budowlany z urzędu wykorzystał częściowo do budowy własnego domu w 2012 roku, a w 2021 roku rozpoczął budowę dwóch budynków mieszkalnych dla członków rodziny. Ze względu na zmianę planów życiowych dzieci i pogorszenie zdrowia matki,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą Nieruchomości I, II, III i IV, zobowiązanego do naliczenia i odprowadzenia podatku VAT z tytułu tej sprzedaży.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Historia nabycia
Wnioskodawca na podstawie umowy sprzedaży z 10 marca 1999 roku, za Rep. A nr (…), nabył niezabudowaną nieruchomość położoną w województwie (…), powiecie (…), gminie (…), we wsi (…) składającą się z działek ewidencyjnych o numerach 1, 2, 3 oraz 4, o powierzchni 2.100 m2 oraz niezabudowaną działkę o numerze ewidencyjnym 5, 6 oraz 7 o łącznej powierzchni 2,05 ha.
Na podstawie umowy sprzedaży z 10 marca 1999 roku, za rep. A nr (…), nabył niezabudowaną działkę położoną w województwie (…), powiecie (…), gminie (…), we wsi (…) o numerze ewidencyjnym 8, 9 oraz 10 o powierzchni 1,15 ha (dalej łącznie jako „Nieruchomość”).
Wnioskodawca był, a częściowo jest nadal, jedynym właścicielem ww. Nieruchomości
Podstawą ujawnienia Wnioskodawcy jako właściciela ww. Nieruchomości były umowy sprzedaży z 10 marca 1999 r. zawarte za rep. A nr (…) oraz rep. A nr (…).
Nieruchomość stanowiła i częściowo nadal stanowi prywatny majątek Wnioskodawcy.
W chwili zakupu Nieruchomość stanowiła nieruchomość rolną. Po nabyciu przedmiotowej Nieruchomości nastąpiła zmiana jej przeznaczenia na teren budowlany w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zmiana ta miała charakter niezależny od Wnioskodawcy i została dokonana z urzędu, bez inicjatywy Wnioskodawcy, wniosku ani jakiegokolwiek wpływu na procedurę planistyczną.
Na działce o obecnym nr ew. 11 Wnioskodawca w 2012 roku wybudował budynek mieszkalny jednorodzinny, w którym zamieszkuje do dnia dzisiejszego. Budowa obejmowała również doprowadzenie mediów oraz wykonanie utwardzonej drogi dojazdowej. Pozostała część Nieruchomości przez następne lata nie była przedmiotem żadnych dalszych działań inwestycyjnych, ani prywatnych. Do 2021 roku pozostała część Nieruchomości nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Wnioskodawcę i osoby trzecie.
W 2021 roku, na wydzielonej części Nieruchomości, Wnioskodawca rozpoczął budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego, pierwotnie przeznaczonego na cele mieszkaniowe członków najbliższej rodziny (dzieci). Budowa została zakończona w 2022 roku i potwierdzona odbiorem przez właściwy organ nadzoru budowlanego. Budynek ten nie był zamieszkiwany ani wykorzystywany w jakikolwiek inny sposób przed sprzedażą, która nastąpiła w 2022 roku.
W 2021 roku Wnioskodawca rozpoczął budowę kolejnego, budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego, przeznaczonego pierwotnie na cele mieszkaniowe matki Wnioskodawcy - wymagającej stałej opieki oraz jej opiekunki. Z uwagi na znaczne pogorszenie stanu zdrowia matki i konieczność objęcia jej specjalistyczną opieką paliatywną, budynek ten również nie został zasiedlony i został sprzedany w 2024 roku.
Zmiany geodezyjne
Nieruchomość była poddawana podziałom geodezyjnym, w wyniku których wydzielono mniejsze działki ewidencyjne. Podziały te dokonywane były m.in. na potrzeby sprzedaży Nieruchomości I, II, III i IV.
Przedmiot sprzedaży
Przedmiotem sprzedaży były nieruchomości gruntowe zabudowane dwoma budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w zabudowie dwulokalowej, obejmującymi łącznie cztery lokale mieszkalne, posadowione na działkach wydzielonych z Nieruchomości stanowiącej własność Wnioskodawcy, tj. Nieruchomości I, II, III oraz IV. Zbycie Nieruchomości I, II, III i IV nastąpiło na podstawie czterech odrębnych umów sprzedaży.
1. Nieruchomość I
Na podstawie umowy sprzedaży z 11 marca 2022 roku, Rep. A nr (…), Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego nr X, położonego w budynku mieszkalnym usytuowanym na nieruchomości zlokalizowanej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), przy ul. (…), na działce ewidencyjnej nr 12. Lokal ten posiada łączną powierzchnię użytkową wynoszącą 121,42 m2.
Przedmiotem sprzedaży był również udział w nieruchomości wspólnej, obejmującej części wspólne budynku oraz urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a także udział w prawie współwłasności nieruchomości gruntowej, na której posadowiony jest budynek, tj. działki ewidencyjnej nr 12. Ponadto przedmiotem sprzedaży był udział wynoszący 2/60 części w prawie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), stanowiącej drogę wewnętrzna - działce gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym 13 o łącznej powierzchni 1.428 m2, jak również udział wynoszący 2/60 części w prawie współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną tj. działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 14 o łącznej powierzchni 3.745,00 m2 (dalej łącznie: „Nieruchomość I”).
Pierwotnie Nieruchomość I (jak i cały budynek) miała zostać przeznaczona na cele mieszkaniowe członków najbliższej rodziny Wnioskodawcy (dzieci). Jednak dzieci Wnioskodawcy na skutek sytuacji rodzinnych zrezygnowały z zamieszkania w Nieruchomości I.
Nieruchomość I przed sprzedażą nie była zamieszkiwana ani wykorzystywana w jakikolwiek inny sposób.
Nieruchomość I nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego oraz art. 461 Kodeksu cywilnego.
Nieruchomość I nie jest położona na obszarze rewitalizacji wyznaczonym na podstawie uchwały rady gminy, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji oraz nie zachodzą podstawy do objęcia Nieruchomości I Specjalną Strefą Rewitalizacji w rozumieniu przywołanej ustawy.
Nieruchomość I:
(i) nie jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako las;
(ii) nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją starosty określającą zadania gospodarki leśnej dla lasów rozdrobnionych;
(iii) w stosunku do Nieruchomości I nie zachodzą przesłanki do prawa pierwokupu, o których mowa w art. 37a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Wnioskodawca przed sprzedażą nie zawierał żadnych umów dot. Nieruchomości I.
Nie były udzielane żadne pełnomocnictwa osobom trzecim do dokonania czynności prowadzącej do zbycia lub obciążenia Nieruchomości I, jak również prowadzące do jej oddania do używania lub pobierania z niej pożytków.
Nieruchomości I nie była przed sprzedażą zamieszkiwana.
Pierwotnym założeniem Wnioskodawcy było, aby w przyszłości w Nieruchomości I i Nieruchomości II zamieszkały jego dzieci, co stanowiło istotny argument przemawiający za podjęciem decyzji o budowie domu. Jednakże w związku ze zmianą planów życiowych dzieci, zamieszkanie w przedmiotowej Nieruchomości I nie doszło do skutku, co w konsekwencji skłoniło Wnioskodawcę do jej sprzedaży.
W związku z powyższym, Wnioskodawca postanowił sprzedać Nieruchomość I.
2. Nieruchomość II
Na podstawie umowy sprzedaży z 20 lipca 2022 roku, Rep. A nr (…), Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego nr Y, położonego w budynku mieszkalnym usytuowanym na nieruchomości zlokalizowanej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), przy ul. (…), na działce ewidencyjnej nr 12. Lokal ten posiada łączną powierzchnię użytkową wynoszącą 121,42 m2.
Przedmiotem sprzedaży był również udział w nieruchomości wspólnej, obejmującej części wspólne budynku oraz urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a także udział w prawie współwłasności nieruchomości gruntowej, na której posadowiony jest budynek, tj. działki ewidencyjnej nr 12.
Ponadto przedmiotem sprzedaży był udział wynoszący 2/60 części w prawie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), stanowiącej drogę wewnętrzna - działce gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym 13 o łącznej powierzchni 1.428 m2, jak również udział wynoszący 2/60 części w prawie współwłasności nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną tj. działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 14 o łącznej powierzchni 3.745,00 m2 (dalej łącznie: „Nieruchomość II”).
Pierwotnie Nieruchomość II (jak i cały budynek) miała zostać przeznaczona na cele mieszkaniowe członków najbliższej rodziny Wnioskodawcy (dzieci). Jednak dzieci Wnioskodawcy na skutek sytuacji rodzinnych zrezygnowały z zamieszkania w Nieruchomości II.
Nieruchomość II przed sprzedażą nie była zamieszkiwana ani wykorzystywana w jakikolwiek inny sposób.
Nieruchomość II nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego oraz art. 461 Kodeksu cywilnego.
Nieruchomość II nie jest położona na obszarze rewitalizacji wyznaczonym na podstawie uchwały rady gminy, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji oraz nie zachodzą podstawy do objęcia Nieruchomości II Specjalną Strefą Rewitalizacji w rozumieniu przywołanej ustawy.
Nieruchomość II:
(i) nie jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako las;
(ii) nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją starosty określającą zadania gospodarki leśnej dla lasów rozdrobnionych;
(iii) w stosunku do Nieruchomości II nie zachodzą przesłanki do prawa pierwokupu, o których mowa w art. 37a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Wnioskodawca przed sprzedażą nie zawierał żadnych umów dot. Nieruchomości II.
Nie były udzielane żadne pełnomocnictwa osobom trzecim do dokonania czynności prowadzącej do zbycia lub obciążenia Nieruchomości II, jak również prowadzące do jej oddania do używania lub pobierania z niej pożytków.
Nieruchomości II nie była przed sprzedażą zamieszkiwana.
Pierwotnym założeniem Wnioskodawcy było, aby w przyszłości w Nieruchomości I i Nieruchomości II zamieszkały jego dzieci, co stanowiło istotny argument przemawiający za podjęciem decyzji o budowie domu. Jednakże w związku ze zmianą planów życiowych dzieci, zamieszkanie w Nieruchomości II nie doszło do skutku, co w konsekwencji skłoniło Wnioskodawcę do jej sprzedaży.
3. Nieruchomość III
Na podstawie umowy sprzedaży z 3 lipca 2024 roku, Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego nr X, położonego w budynku mieszkalnym usytuowanym na nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), przy ul. (…), na działce ewidencyjnej nr 15. Lokal ten posiada powierzchnię użytkową wynoszącą 106,25 m2.
Przedmiotem sprzedaży było prawo własności wskazanego lokalu wraz z przynależnym do niego udziałem wynoszącym 10.625/21.250 części w nieruchomości wspólnej, obejmującej części wspólne budynku oraz jego urządzenia, niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a także w prawie współwłasności nieruchomości gruntowej, na której posadowiony jest budynek, tj. działki ewidencyjnej nr 15.
Ponadto przedmiotem sprzedaży był udział wynoszący 1/30 części w prawie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), stanowiącej drogę wewnętrzna tj. działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 16 o łącznej powierzchni 1.428 m2. Dodatkowo przedmiotem sprzedaży był udział wynoszący 1/30 części w prawie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), stanowiącej drogę wewnętrzna tj. działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 17 o łącznej powierzchni 0,3745 ha (dalej łącznie jako: „Nieruchomość III”).
Pierwotnie Nieruchomość III miała zostać przeznaczona na cele mieszkaniowe matki Wnioskodawcy, wymagającej stałej opieki. Z uwagi na znaczne pogorszenie stanu zdrowia matki i konieczność objęcia jej specjalistyczną opieką paliatywną, Nieruchomość III nie została zasiedlona i została sprzedana w 2024 roku.
Nieruchomość III przed sprzedażą nie była zamieszkiwana ani wykorzystywana w jakikolwiek inny sposób.
Nieruchomość III nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego oraz art. 461 Kodeksu cywilnego.
Nieruchomość III nie jest położona na obszarze rewitalizacji wyznaczonym na podstawie uchwały rady gminy, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji oraz nie zachodzą podstawy do objęcia Nieruchomości III Specjalną Strefą Rewitalizacji w rozumieniu przywołanej ustawy.
Nieruchomość III:
(i) nie jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako las;
(ii) nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją starosty określającą zadania gospodarki leśnej dla lasów rozdrobnionych;
(iii) w stosunku do Nieruchomości III nie zachodzą przesłanki do prawa pierwokupu, o których mowa w art. 37a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Wnioskodawca przed sprzedażą nie zawierał żadnych umów dot. Nieruchomości III.
Nie były udzielane żadne pełnomocnictwa osobom trzecim do dokonania czynności prowadzącej do zbycia lub obciążenia Nieruchomości III, jak również prowadzące do jej oddania do używania lub pobierania z niej pożytków.
Nieruchomości III nie była przed sprzedażą zamieszkiwana.
Pierwotnym założeniem Wnioskodawcy było, aby w przyszłości w Nieruchomości III zamieszkiwała jego matka, co stanowiło istotny argument przemawiający za podjęciem decyzji o budowie domu. Z uwagi na znaczne pogorszenie stanu zdrowia matki i konieczność objęcia jej specjalistyczną opieką paliatywną, Nieruchomość III nie została zasiedlona, co w konsekwencji skłoniło Wnioskodawcę do jej sprzedaży.
4. Nieruchomość IV
Na podstawie umowy sprzedaży z 3 lipca 2024 roku, Rep. A nr (…), Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu mieszkalnego nr Y, położonego w budynku mieszkalnym usytuowanym na nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), przy ul. (…), na działce ewidencyjnej nr 15. Lokal ten posiada powierzchnię użytkową wynoszącą 106,25 m2.
Przedmiotem sprzedaży było prawo własności wskazanego lokalu wraz z przynależnym do niego udziałem wynoszącym 10.625/21.250 części w nieruchomości wspólnej, obejmującej części wspólne budynku oraz jego urządzenia, niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a także w prawie współwłasności nieruchomości gruntowej, na której posadowiony jest budynek, tj. działki ewidencyjnej nr 15.
Ponadto przedmiotem sprzedaży był udział wynoszący 1/30 części w prawie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), stanowiącej drogę wewnętrzna tj. działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 16 o łącznej powierzchni 1.428 m2. Dodatkowo przedmiotem sprzedaży był udział wynoszący 1/30 części w prawie współwłasności nieruchomości położonej w miejscowości (…), w gminie (…), powiecie (…), województwie (…), stanowiącej drogę wewnętrzna tj. działka gruntu oznaczona numerem ewidencyjnym 17 o łącznej powierzchni 0,3745 ha (dalej łącznie jako: „Nieruchomość IV”).
Pierwotnie Nieruchomość IV miała zostać przeznaczona na cele mieszkaniowe opiekunki matki Wnioskodawcy, która wymagała stałej opieki. Z uwagi na znaczne pogorszenie stanu zdrowia matki i konieczność objęcia jej specjalistyczną opieką paliatywną, Nieruchomość IV nie została zasiedlona i została sprzedana w 2024 roku.
Nieruchomość IV przed sprzedażą nie była zamieszkiwana ani wykorzystywana w jakikolwiek inny sposób.
Nieruchomość IV nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego oraz art. 461 Kodeksu cywilnego.
Nieruchomość IV nie jest położona na obszarze rewitalizacji wyznaczonym na podstawie uchwały rady gminy, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji oraz nie zachodzą podstawy do objęcia Nieruchomości IV Specjalną Strefą Rewitalizacji w rozumieniu przywołanej ustawy.
Nieruchomość IV:
(i) nie jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako las;
(ii) nie jest objęta uproszczonym planem urządzenia lasu lub decyzją starosty określającą zadania gospodarki leśnej dla lasów rozdrobnionych;
(iii) w stosunku do Nieruchomości IV nie zachodzą przesłanki do prawa pierwokupu, o których mowa w art. 37a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Wnioskodawca przed sprzedażą nie zawierał żadnych innych umów dot. Nieruchomości IV.
Nie były udzielane żadne pełnomocnictwa osobom trzecim do dokonania czynności prowadzącej do zbycia lub obciążenia Nieruchomości IV, jak również prowadzące do jej oddania do używania lub pobierania z niej pożytków.
Nieruchomości IV nie była przed sprzedażą zamieszkiwana.
Pierwotnie Nieruchomość IV miała zostać przeznaczona na cele mieszkaniowe opiekunki matki Wnioskodawcy, która wymagała stałej opieki (matka Wnioskodawcy miała zamieszkiwać w Nieruchomości III), co stanowiło istotny argument przemawiający za podjęciem decyzji o budowie domu. Z uwagi na znaczne pogorszenie stanu zdrowia matki i konieczność objęcia jej specjalistyczną opieką paliatywną, Nieruchomość IV nie została zasiedlona, co w konsekwencji skłoniło Wnioskodawcę do jej sprzedaży.
Wykorzystywanie Nieruchomości przez Wnioskodawcę
Nieruchomość I, II, III i IV w całym okresie ich posiadania nie były wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, zwolnionych z podatku VAT lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
Nieruchomość I, II, III i IV, przed sprzedażą nie były wykorzystywane w jakikolwiek sposób - ani na cele mieszkaniowe, ani gospodarcze. Nie były w żadnym momencie wykorzystywane do działalności gospodarczej, wynajmu, dzierżawy, ani jakiejkolwiek innej formy działalności przynoszącej dochód. Do czasu sprzedaży Nieruchomość I, II, III i IV pozostawały niewykorzystywane.
Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań zmierzających do ich komercyjnego wykorzystania, nie uzyskiwał z nich żadnych dochodów, ani nie oddawał ich do używania osobom trzecim.
Informacje na temat działań podjętych przez Wnioskodawcę
Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu przygotowanie Nieruchomość I, II, III i IV do sprzedaży. Nieruchomości przed sprzedażą nie były przedmiotem jakichkolwiek prac modernizacyjnych, ulepszeń, ani innych działań zwiększających ich wartość rynkową.
Wnioskodawca dokonał sprzedaży Nieruchomość I, II, III i IV za pośrednictwem agencji nieruchomości (pośrednika). Poza tym Wnioskodawca nie korzystał z usług żadnych innych profesjonalistów.
Wnioskodawca przed sprzedażą nie zawierał żadnych umów przedwstępnych, rezerwacyjnych, ani innych porozumień z potencjalnymi kupującymi dotyczących sprzedaży Nieruchomość I, II, III i IV.
Wnioskodawca nie podejmował żadnych innych działań marketingowych, takich jak umieszczenie baneru, zamieszczanie ogłoszeń w prasie, radiu, wykupywanie przestrzeni reklamowej w mediach lub billboardach reklamowych.
Poza wskazanymi powyżej czynnościami oraz opisanym w niniejszym wniosku, Wnioskodawca nie podejmował żadnych innych działań mających na celu przygotowanie Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III i Nieruchomości IV do sprzedaży lub zwiększenie ich atrakcyjności.
Wnioskodawca nigdy nie prowadził profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami.
Wnioskodawca A.A. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A.A. wspólnik spółki cywilnej (…) (NIP: …, REGON: …).
W dniu składania wniosku przeważającą działalnością gospodarczą Wnioskodawcy jest działalność gastronomiczna - PKD 56.11.Z Restauracje, a ponadto działalność obejmuje następujące kody PKD: 41.00.A Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych, 47.11.Z Sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana z przewagą żywności, napojów lub wyrobów tytoniowych, 47.12.Z Pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana, 55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, 56.21.Z Okazjonalne przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering okazjonalny), 56.22.Z Regularne przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering regularny) oraz pozostała gastronomiczna działalność usługowa.
Wnioskodawca w ramach ww. JDG nie jest podatnikiem podatku VAT.
Wnioskodawca był wspólnikiem spółki cywilnej (…), która to spółka została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W dniu 16 września 2025 roku w (…) wspólnicy spółki cywilnej (…) s.c. z siedzibą w (…), podjęli uchwałę w sprawie przekształcenia spółki cywilnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością ((…) Sp. z o.o., KRS …, REGON …, NIP …).
Zakres działalności Spółki obejmuje w szczególności następujące kody PKD: 81.21.Z Niespecjalistyczne sprzątanie budynków, 55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, 56.21.Z Okazjonalne przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering okazjonalny), 47.91.Z Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej, 81.23.B Pozostała działalność związana ze sprzątaniem, gdzie indziej niesklasyfikowana, 56.22.Z Regularne przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering regularny) oraz pozostała gastronomiczna działalność usługowa, 56.11.Z Restauracje, 41.00.A Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych, 56.12.Z Ruchome placówki gastronomiczne, 47.11.Z Sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana z przewagą żywności, napojów lub wyrobów tytoniowych, przy czym główną działalnością Spółki jest PKD 56.22.Z - regularne przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering regularny) oraz pozostała gastronomiczna działalność usługowa.
W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, jak również w ramach działalności spółki cywilnej (…) (obecnie spółki z o.o.), Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami, pośrednictwem w obrocie nieruchomościami ani działalnością deweloperską.
W szczególności Wnioskodawca w ramach żadnej z form prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonywał czynności polegających na kupnie, sprzedaży, wynajmie, pośrednictwie czy zarządzaniu nieruchomościami, a jego działalność w tym okresie, jak i obecnie obejmowała wyłącznie działalność gastronomiczną.
Informacje na temat innych nieruchomości Wnioskodawcy
Wnioskodawca oświadcza, że nie jest właścicielem żadnych innych nieruchomości poza zabudowaną działką ewidencyjną nr 18, na której posadowiony jest dom, w którym zamieszkuje. Działka ta została nabyta przez Wnioskodawcę na podstawie umowy sprzedaży z 10 marca 1999 roku, opisanej powyżej. Wnioskodawca jest również właścicielem niezabudowanych nieruchomości gruntowych, pozostałych po sprzedaży Nieruchomości I, II, III, IV objętych niniejszym wnioskiem, które również zostały nabyte na podstawie umów sprzedaży z 10 marca 1999 roku. Poza wskazanymi nieruchomościami Wnioskodawca nie posiada prawa własności do żadnych innych nieruchomości.
Informacje na temat nieruchomości sprzedawanych przez Wnioskodawcę
Wnioskodawca, poza Nieruchomościami I, II, III i IV opisanymi w niniejszym wniosku, nigdy nie sprzedawał żadnych innych nieruchomości.
Wnioskodawca nie jest właścicielem żadnych innych nieruchomości.
Wnioskodawca nie planuje zbyć jakiejkolwiek nieruchomości w ciągu najbliższych 5 lat.
Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski.
Środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości I oraz II zostały w części przeznaczone na wykończenie domu jednorodzinnego położonego na działce nr 11, w którym Wnioskodawca od wielu lat stale zamieszkuje i realizuje swoje podstawowe potrzeby mieszkaniowe. Pozostała część środków pochodzących ze sprzedaży Nieruchomości I, II, III oraz IV została przeznaczona na utworzenie rezerwy finansowej w postaci oszczędności, stanowiących zabezpieczenie sytuacji życiowej Wnioskodawcy.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1)
Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca jest zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług.
Stosownie do art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że zbycie Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT.
Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.
Podatnikami - według art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 Ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika VAT.
Dodatkowo należy podkreślić, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem VAT wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Na tle ww. wyroku TSUE w orzecznictwie krajowym ukształtował się jednolity pogląd zaprezentowany m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 27 października 2009 r., sygn. I FSK 1043/08, z 7 października 2011 r., sygn. I FSK 1289/10, z 16 listopada 2011 r., sygn. I FSK 1654/11, z 30 listopada 2011 r., sygn. I FSK 1734/11), zgodnie z którym do uznania, iż dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku VAT, każdorazowo wymagane jest zbadanie, czy dana dostawa towarów (usług), została wykonana w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w tym konkretnym zakresie.
Nie jest więc wystarczające samo stwierdzenie, że w ogóle dany podmiot prowadzi działalność gospodarczą - musi to być działalność o określonym profilu, gdyż wykonanie danej czynności, nawet wielokrotnie, nie przesądza o jej opodatkowaniu. Przyjęcie więc, iż dana osoba fizyczna sprzedając grunty działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych (por. Interpretacja indywidualna z 10 czerwca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.370.2025.3.KP).
W przedmiotowej sprawie, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, nie można przyjąć, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV będzie miała charakter profesjonalny.
Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą całkowicie niezwiązaną z obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nigdy nie zajmował się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Nieruchomość I, Nieruchomość II, Nieruchomość III oraz Nieruchomość IV nie mają związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, iż sprzedaż ma charakter incydentalny i jest wyzbyciem się przez Wnioskodawcę majątku prywatnego.
W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie jest zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV.
Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego, przytoczone orzecznictwo oraz stanowiska organu podatkowego, Wnioskodawca uważa, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego - Wnioskodawca nie jest zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach marketingowych.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Pana wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą kwestii, czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego jest Pan zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług od sprzedaży Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV.
Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że sprzedaż Nieruchomości I, Nieruchomości II, Nieruchomości III oraz Nieruchomości IV nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
Z opisu sprawy wynika, że:
Ponadto wskazał Pan, że przed sprzedażą:
W kontekście powyższych informacji istotna jest ocena, czy dokonując sprzedaży Nieruchomość I, II, III i IV podjął Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomość I, II, III i IV brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpił Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Skala Pana zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży ww. Nieruchomości nie wykraczała poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. Nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Pana opisanych Nieruchomości wypełniła przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W związku ze sprzedażą Nieruchomości I, II, III, IV nie podejmował Pan żadnych dodatkowych czynności w celu podniesienia ich wartości, nie były one wykorzystywane do żadnych celów ani gospodarczych, ani prywatnych, nie były wynajmowane ani dzierżawione, nigdy nie zostały zamieszkane.
Stwierdzić zatem należy, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania Nieruchomości I, II, III i IV nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. Nie zachował się Pan w żadnej mierze jak przedsiębiorca handlujący nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierza do uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji zysku. Na kwalifikację prawną sprzedaży ww. Nieruchomości jako opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie wpłynie fakt skorzystania przez Pana z agencji nieruchomości (pośrednika), która pomogła sprzedać opisane we wniosku Nieruchomości.
Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje zatem, że Pana aktywność w całym okresie posiadania w majątku prywatnym Nieruchomości I, II, III i IV mieściła się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyżej orzecznictwem TSUE.
Dokonując sprzedaży Nieruchomości I, II, III i IV korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Czynność sprzedaży w tym przypadku oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości I, II, III i IV nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, a Pan nie jest zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku od towarów i usług z tytułu tej sprzedaży.
Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo