Komornik sądowy prowadzi egzekucję z prawa użytkowania wieczystego siedmiu działek należących do dłużnika, który jest aktywnym podatnikiem VAT. Działki są częściowo zabudowane (np. drogami, chodnikiem) i częściowo niezabudowane, używane w działalności gospodarczej dłużnika. Stacja trafo na jednej z działek należy do…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że podstawą dla pobrania i zapłaty podatku VAT z tytułu dostawy w drodze licytacji publicznej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej w odniesieniu do wszystkich wchodzących w jej skład działek będzie art. 43 ust. 21 ustawy o VAT.
Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 grudnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Komornik Sądowy (…) w postępowaniu egzekucyjnym, oznaczonym sygn. akt (…) prowadzi egzekucję przeciwko dłużnikowi A.
Według informacji zamieszczonych na portalu podatki.gov.pl dłużnik figuruje jako podatnik czynny w rejestrze VAT. Egzekucja w niniejszej sprawie prowadzona jest z prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg wieczystych prowadzi księgę wieczystą (…), stanowiąca działki numer 1/3, 1/9, 1/10, 1/11, 1/15, 1/16, 1/17 o powierzchni 7.752 m2, położonej w (…).
Działki są działkami niezabudowanymi, nie ogrodzonymi oraz posiadają bezpośredni dojazd od drogi publicznej. Aktualne użytkowanie działki - tereny zielone, tereny parkingów, drogi i istniejącej stacji trafo.
Działka nr 1/3 leży na terenie oznaczonym E - teren istniejącej stacji trafo.
Pozostałe działki leżą na terenach oznaczonych U, KS i KDL - z przeznaczeniem usług, parkingów i dróg lokalnych, tj. wykorzystanie obecne:
Działki posiadają możliwość uzbrojenia w wodę, energię elektryczną i kanalizację.
W toku podjętych czynności nie ustalono, czy dłużnikowi przysługiwało prawo odliczenia podatku od towarów i usług.
Dłużnik stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości w 1983 r. bez podatku VAT (nie był odliczany VAT przy nabyciu - brak ustawy VAT w 1983 r.). Dłużnik złożył oświadczenie, że w przypadku sprzedaży nieruchomości na wolnym rynku zostałby naliczony i odprowadzony podatek VAT.
Teren, na którym położone są przedmiotowe działki jest objęty ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego Miasta (…)
Dla ww. działek brak było czynionych w okresie ostatnich 5 lat nakładów.
Działki były i są wykorzystywana przez Dłużnika w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361).
Parking posadowiony na działkach nie stanowi budynku/budowli lub ich część w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725).
Wnioskujący, tj. Komornik, żadnych innych informacji nie posiada. Komornik podjął udokumentowane działania celem ustalenia żądanych informacji. Podjęcie działań przez komornika zostało udokumentowane w aktach sprawy. Podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od dłużnika.
Uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego
W uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan, że:
1. W jakim zakresie Dłużnik prowadzi działalność gospodarczą, z tytułu której jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?
Odpowiedź: Zgodnie z danymi GUS dłużnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie:
2. Czy stacja trafo znajdująca się na działce nr 1/3 jest własnością dłużnika, czy też należy do przedsiębiorstwa przesyłowego, a w związku z tym, czy stacja trafo będzie przedmiotem dostawy?
Odpowiedź: Stacja trafo znajdująca się na działce nr 1/3 nie jest własnością dłużnika. Należy do przedsiębiorstwa przesyłowego, a w związku z tym stacja trafo nie będzie przedmiotem dostawy.
3. Czy w momencie nabycia przez dłużnika w 1983 r. wymienionych we wniosku działek znajdowały się już na tych działkach: stacja trafo, drogi wewnętrzne, chodnik, parking, czy też dłużnik sam wybudował te naniesienia?
Odpowiedź: Komornik nie ma wiedzy w żądanym zakresie. Komornik podjął udokumentowane działania celem ustalenia żądanych informacji. Brak możliwości uzyskania informacji oraz podjęcie działań przez komornika zostało udokumentowane w aktach sprawy. Ponadto w części nie jest możliwe uzyskanie żądanych informacji, gdyż nie są to informacje niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji.
4. Jeśli dłużnik sam wybudował ww. naniesienia, to proszę odrębnie dla każdego z nich wskazać:
Odpowiedź: Komornik nie ma wiedzy w żądanym zakresie. Komornik podjął udokumentowane działania celem ustalenia żądanych informacji. Brak możliwości uzyskania informacji oraz podjęcie działań przez komornika zostało udokumentowane w aktach sprawy. Ponadto w części nie jest możliwe uzyskanie żądanych informacji, gdyż nie są to informacje niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji.
5. Czy znajdujące się na działkach:
stanowią odpowiednio budowlę i obiekty liniowe w rozumieniu art. 3 pkt 3 i pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?
Odpowiedź: Znajdujące się na działkach:
w rozumieniu art. 3 pkt 3 i pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
6. Jeśli stanowią odpowiednio budowlę i obiekty liniowe w świetle Prawa budowlanego, to czy w ostatnich 2 latach przed planowaną sprzedażą dłużnik ponosił wydatki na ich ulepszenie, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdego z tych naniesień?
Odpowiedź: Komornik nie ma wiedzy w żądanym zakresie. Tak Komornik podjął udokumentowane działania celem ustalenia żądanych informacji. Brak możliwości uzyskania informacji oraz podjęcie działań przez komornika zostało udokumentowane w aktach sprawy. Ponadto w części nie jest możliwe uzyskanie żądanych informacji, gdyż nie są to informacje niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji.
7. Jeśli tak, to proszę wskazać:
Odpowiedź: Komornik nie ma wiedzy w żądanym zakresie. Tak Komornik podjął udokumentowane działania celem ustalenia żądanych informacji. Brak możliwości uzyskania informacji oraz podjęcie działań przez komornika zostało udokumentowane w aktach sprawy. Ponadto w części nie jest możliwe uzyskanie żądanych informacji gdyż nie są to informacje niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji.
8. Czy z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (podstawowego i uzupełniającego) wynika możliwość zabudowy działek nr 1/10 i 1/16 stanowiących w tym planie tereny zielone. Jakim symbolem oznaczone są te działki w planie?
Odpowiedź: Z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (podstawowego i uzupełniającego) wynika, że:
z możliwością zabudowy.
Wskazał Pan również, że jako Komornik podjął Pan udokumentowane działania celem ustalenia żądanych informacji. Brak możliwości uzyskania informacji oraz podjęcie działań przez komornika zostało udokumentowane w aktach sprawy. Ponadto w części nie jest możliwe uzyskanie żądanych informacji gdyż nie są to informacje niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji.
Pytanie
Czy sprzedaż w drodze licytacji publicznej dokonana przez Komornika Sądowego (…) prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej stanowiącej działki numer 1/3, 1/9, 1/10, 1/11, 1/15, 1/16, 1/17, dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Pytanie sformułowane we wniosku dotyczy kwestii zarówno opodatkowania, jak i ewentualnie zwolnienia z podatku opisanej dostawy.
Pana stanowisko w sprawie
Komornik wnioskodawca twierdzi, iż zgodnie z przepisami art. 43 ust. 21 ustawy, będzie zobowiązany do pobrania i płacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego z tytułu dokonania dostawy towaru w trybie licytacji publicznej, tj. licytacji prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej stanowiącej działki numer 1/3, 1/9, 1/10, 1/11, 1/15, 1/16, 1/17, dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 wyżej powołanej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza - zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel nieruchomości - jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pan przeciwko Dłużnikowi - A. - postępowanie egzekucyjne z nieruchomości składającej się z następujących działek nr: 1/3, 1/9, 1/10, 1/11, 1/15, 1/16, 1/17. Dłużnik stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości w 1983 r. bez podatku VAT. Według informacji zamieszczonych na portalu podatki.gov.pl Dłużnik figuruje jako podatnik czynny w rejestrze VAT. Działki były i są wykorzystywana przez Dłużnika w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
W konsekwencji, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr 1/3, 1/9, 1/10, 1/11, 1/15, 1/16, 1/17 w postępowaniu egzekucyjnym będzie dotyczyła składników majątku wykorzystywanych - zgodnie z Pana wskazaniem - w działalności gospodarczej Dłużnika, nie można zatem mówić, że mamy do czynienia ze zbyciem majątku prywatnego Dłużnika. Zatem, w opisanej sytuacji sprzedaż ww. działek będzie następować w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Dłużnik w odniesieniu do tej transakcji wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
Sprzedaż przez Pana prawa użytkowania wieczystego ww. działek będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom -po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Należy zaznaczyć, że jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 29a ust. 8 ustawy:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Zatem w sytuacji, kiedy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty w użytkowaniu wieczystym.
W tym miejscu należy również zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Z wniosku wynika, że przedmiotem egzekucji komorniczej jest nieruchomość składająca się z działek nr 1/3, 1/9, 1/10, 1/11, 1/15, 1/16 i 1/17.
Zgodnie z Pana wskazaniem działki nr 1/10 i 1/16 są niezabudowane i w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działka nr 1/10 oznaczona jest symbolem KD-L3 (projektowana droga gminna klasy lokalnej stanowiąca przedłużenie ulicy …), a działka nr 1/16 oznaczona jest symbolem U2 (tereny usług) z możliwością zabudowy. Działka nr 1/9 jest zabudowana parkingiem, który jak Pan twierdzi, nie stanowi budynku, budowli lub ich części w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. W obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest oznaczona symbolem U, KS i KDL - z przeznaczeniem usług, parkingów i dróg lokalnych.
W konsekwencji, dostawa działek nr 1/9, 1/10 i 1/16 nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ grunty te stanowią teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy w. działek, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że:
„zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT.
Ustalił Pan w toku prowadzonego postępowania, że Dłużnik stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości (w tym działek nr 1/9, 1/10 i 1/16) w 1983 r. bez podatku VAT, a więc nie był odliczany VAT przy nabyciu, gdyż brak było ustawy VAT w 1983 r. Ponadto Dłużnik od nabycia wykorzystywał i wykorzystuje te działki w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie obejmującym: zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie, roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionym i z tytułu tej działalności figuruje w rejestrze jako czynny podatnik VAT.
Zatem, w momencie nabycia ww. działek nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. W takiej sytuacji nie można mówić, że Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo Dłużnikowi nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta podatkiem VAT. Z okoliczności sprawy nie wynika również, aby działki od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia służyły wyłącznie działalności zwolnionej.
Wobec powyższego sprzedaż niezabudowanych działek nr 1/9, 1/10 i 1/16 nie będzie objęta również zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie są spełnione warunki określone w tym przepisie niezbędny do zastosowania zwolnienia.
W konsekwencji, dostawa w trybie egzekucji komorniczej prawa użytkowania wieczystego niezabudowanych działek gruntu nr 1/9, 1/10 i 1/16 powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
Odnosząc się do działki nr 1/3 jest ona zabudowana budynkiem stacji trafo, przy czym jak Pan wskazał, stacja trafo nie jest własnością Dłużnika, tylko należy do przedsiębiorstwa przesyłowego i w związku z tym nie będzie przedmiotem dostawy.
Aby wyjaśnić wątpliwości należy ustalić, co będzie przedmiotem planowanej sprzedaży, tj. czy grunt zabudowany, czy też niezabudowany.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Stosownie do art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:
Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce urządzenia są własnością przedsiębiorstwa przesyłowego to stanowią własność tego przedsiębiorstwa.
Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu jest również właścicielem wzniesionych na nim budynków i budowli. Przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi - ale jeśli znajdujące się na działce urządzenia są we władaniu przedsiębiorstw przesyłowych to stanowią ich własność.
Pojęcie „dostawa towarów” w ustawie o VAT nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności. Zatem nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. Właściwa interpretacja pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” uwzględnia, że dotyczy ono czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:
„Wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1).
Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:
„Zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, który nie stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy o VAT nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
Skoro znajdujący się na działce nr 1/3 budynek stacji trafo jest własnością przedsiębiorstwa przesyłowego, to nie można przyjąć, że Komornik dokona dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz ze znajdującym się na nim budynkiem. Bowiem to podmiot trzeci, a nie Dłużnik, faktycznie posiada ten budynek i korzysta z niego jak właściciel. Zatem dostawa stacji trafo nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
Tak więc, w przypadku dostawy działki nr 1/3, przedmiotem dostawy będzie wyłącznie prawo użytkowania wieczystego gruntu. Jednak nie można go uznać za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, bowiem posadowiony jest na nim budynek stacji trafo.
W rozpatrywanej sprawie nie będzie miał także zastosowania art. 29a ust. 8 ustawy w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, ponieważ dostawa budynku nie będzie miała miejsca.
Skoro nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować, czy do planowanej transakcji można zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jak wyżej wskazano, Dłużnik stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości (w tym działki nr 1/3) w 1983 r. bez podatku VAT, a więc nie był odliczany VAT przy nabyciu, gdyż brak było ustawy VAT w 1983 r. Ponadto Dłużnik od nabycia wykorzystywał i wykorzystuje działkę w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie obejmującym: zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie, roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionym i z tytułu tej działalności figuruje w rejestrze jako czynny podatnik VAT.
Zatem, w momencie nabycia ww. działki nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. W takiej sytuacji nie można mówić, że Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo Dłużnikowi nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta podatkiem VAT. Z okoliczności sprawy nie wynika również, aby działka od momentu jej nabycia do momentu zbycia służyły wyłącznie działalności zwolnionej.
Wobec powyższego sprzedaż działki nr 1/3 nie będzie objęta również zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie są spełnione warunki określone w tym przepisie niezbędny do zastosowania zwolnienia.
W konsekwencji, dostawa w trybie egzekucji komorniczej prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr 1/3 powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
W tym miejscu wskazać należy, że przedstawiony przez Pana opis sprawy pozwolił na jego ocenę pod kątem zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy niezabudowanych działek nr 1/9, 1/10, 1/16 oraz działki nr 1/3 zabudowanej stacją trafo na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy, stąd też przepis art. 43 ust. 21 nie ma w tym zakresie zastosowania.
Ponadto, z wniosku wynika, że działki nr 1/11, 1/15 i 1/17 są zabudowane budowlami w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, tj. odpowiednio:
Przy czym w toku podjętych przez Pana udokumentowanych czynności nie udało się ustalić, czy w ostatnich 2 latach przed planowaną sprzedażą Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie ww. budowli, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej każdej z nich, kiedy miały miejsce te ulepszenia, czy po poniesionych nakładach na ulepszenie budowli, które stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej, budowle te zostały oddane do użytkowania oraz czy przysługiwało Dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie.
W sprawie można jednoznacznie wskazać, że do sprzedaży budowli znajdujących się na działkach nr 1/11, 1/15 i 1/17 nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że w momencie nabycia ww. działek nie wystąpił podatek naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. W takiej sytuacji nie można mówić, że Dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo Dłużnikowi nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta podatkiem VAT. Z okoliczności sprawy nie wynika również, aby działki od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia służyły wyłącznie działalności zwolnionej.
Wskazał Pan jednocześnie, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy, podjął Pan udokumentowane działania, które jednak nie doprowadziły (na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od Dłużnika) do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy ww. działek.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że przedstawiony we wniosku opis nie pozwala ustalić, czy sprzedaż egzekucyjna budowli (chodnika i dróg wewnętrznych) znajdujących się na działkach nr 1/11, 1/15 i 1/17 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów. Przy czym, jak wynika z opisu sprawy, brak informacji jest wynikiem podjętych przez Pana udokumentowanych działań potwierdzających brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od Dłużnika.
W związku z powyższym, w odniesieniu do dostawy budowli posadowionych na działkach nr 1/11, 1/15 i 1/17 znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. należy przyjąć, że warunki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy nie są spełnione, skoro podjęte przez Pana udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od Dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do ww. dostawy zwolnienia od podatku VAT.
Zaznaczyć należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Pana nie była przedmiotem interpretacji.
Zatem, skoro sprzedaż egzekucyjna budowli posadowionych na działkach nr 1/11, 1/15 i 1/17 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, to również dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym znajdują się ww. budowle, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, nie będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku.
Reasumując, dostawa w trybie licytacji publicznej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej stanowiącej:
W konsekwencji zgodzić należy się z Pana stanowiskiem, że będzie Pan zobowiązany do pobrania i płacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego na podstawie z art. 43 ust. 21 ustawy z tytułu dokonania dostawy w trybie licytacji publicznej prawa wieczystego użytkowania działek nr 1/11, 1/15 i 1/17 zabudowanych budowlami, i w tym zakresie Pana stanowisko uznać za prawidłowe.
Nie można natomiast zgodzić się z Pana poglądem, że będzie Pan zobowiązany do pobrania i płacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego na podstawie art. 43 ust. 21 ustawy z tytułu dokonania dostawy w trybie licytacji publicznej prawa wieczystego użytkowania niezabudowanych działek nr 1/9, 1/10 i 1/16 oraz działki nr 1/3 zabudowanej stacją trafo nienależącą do dłużnika, ponieważ przedstawiony opis sprawy pozwala na jego ocenę pod kątem zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy tych działek na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9, pkt 10 i pkt 10a ustawy, stąd też przepis art. 43 ust. 21 nie ma w tym przypadku zastosowania. W konsekwencji Pana stanowisko w tym zakresie uznać należy za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo