Wnioskodawca jest osobą fizyczną, beneficjentem Fundacji Rodzinnej założonej przez zmarłego ojca. Po ojcu odziedziczył nieruchomości gruntowe, w tym zabudowane hale magazynowe, które ojciec wynajmował w ramach najmu prywatnego jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia VAT od nabycia tych nieruchomości, ponieważ dziedziczenie nie podlega VAT, a ojciec nabywał nieruchomości od osób niebędących…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, czy planowana darowizna nieruchomości odziedziczonych przez Panią na rzecz Fundacji X będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 grudnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A.A. (dalej: Wnioskodawca) jest osobą fizyczną posługującą się numerem PESEL: (...), adres do doręczeń w Polsce: ul. (...). Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a jednocześnie ograniczony obowiązek podatkowy w Rzeczypospolitej Polskiej. Na moment złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT.
Wnioskodawca wraz z rodzeństwem oraz przysposobioną przez Ojca pasierbicą są beneficjentami Fundacji X. Fundacja działa od 14 lutego 2024 r. na podstawie ustawy z 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326 ze zm. dalej: „u.f.r.” lub ustawa z 26 stycznia 2023 r.)., pod adresem (...) zarejestrowana w Rejestrze Fundacji Rodzinnych pod numerem RFR: (...), numerem NIP: (...) oraz numerem REGON: (...).
Fundacja została założona Przez Fundatora, tj. Ojca Wnioskodawcy, zmarłego w sierpniu bieżącego roku. W związku ze śmiercią Taty, beneficjenci Fundacji (w tym Wnioskodawca) odziedziczyli nieruchomości gruntowe, w tym takie na których posadowione są m.in. hale magazynowe (dalej: „Nieruchomości” lub „Mienie”) pozostające w majątku prywatnym Ojca, wykorzystywane przez niego w ramach najmu prywatnego. Zmarły Tata opodatkowywał przychody z najmu prywatnego podatkiem od towarów i usług - był podatnikiem VAT czynnym.
Umowy najmu zawarte zostały przez Ojca Beneficjentów Fundacji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tj. ze spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością.
W tym miejscu należy podkreślić, że w związku z nabyciem (odziedziczeniem) Nieruchomości, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT. Co ważne, spadkodawca nabywał nieruchomości od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT, w konsekwencji nie odliczał VAT od ich nabycia.
Wnioskodawca zamierza w najbliższej przyszłości darować odziedziczone Nieruchomości Fundacji Rodzinnej, zaś do tego czasu kontynuować zawartą umowę najmu, w ramach najmu prywatnego. W związku z darowizną status Wnioskodawcy w Fundacji nie ulegnie zmianie - nie nabędzie on żadnych dodatkowych praw czy benefitów.
O ile Wnioskodawca do momentu darowizny przekroczy limit zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwanej dalej „Ustawą o VAT”), to dokonana rejestracji jako podatnik VAT czynny i opodatkuje najem właściwą stawką podatku VAT.
Wnioskodawca wyjaśnia, iż stosując określenie najem, Wnioskodawca ma jednocześnie na myśli najem oraz dzierżawę. Wnioskodawca wnosi o ustalenie skutków podatkowych darowizny na gruncie podatku od towarów i usług.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani, że:
W najbliższej przyszłości zamierza Pani darować Fundacji Rodzinnej odziedziczone po zmarłym ojcu tj.:
Dla zabudowanych nieruchomości prowadzone są księgi wieczyste o numerach (...), (...), (...) oraz (...).
Znajdują się na nich wyłącznie budynki niemieszkalne.
Wnioskodawca planuje dokonanie darowizny w przyszłym roku (tj. 2026 r.).
Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów na ulepszenie budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Przedmiotem najmu/dzierżawy są oraz będą przedmiotem darowizny nieruchomości, dla których prowadzone są księgi wieczyste o numerach (...), (...), (...) oraz (...).
Te nieruchomości, które nie są przedmiotem umowy najmu/dzierżawy, nie są w żaden sposób wykorzystywane przez Wnioskodawcę.
Pytanie
Czy planowana darowizna nieruchomości odziedziczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Fundacji X, będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na gruncie ustawy o VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie.
Ustawodawca jednakże uregulował od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia.
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel. na który zostały one przekazane (darowane).
Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie. Po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zatem, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu odpowiednio art. 7 i art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Z powołanych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy. Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. Nieruchomość) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. pojazdami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży pojazdu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu pojazdami.
W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności uznać należy, że Wnioskodawca przekaże Fundacji X Nieruchomości w formie darowizny, stanowiące jego majątek prywatny, korzystając z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Od nabycia Nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia (dziedziczenia).
Zatem, w związku z darowizną przedmiotowych Nieruchomości Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, lecz dokona zarządu majątkiem osobistym. Jednocześnie nawet gdyby Wnioskodawca wykorzystywał nieruchomość do celów opodatkowanych VAT (po rejestracji jako podatnik czynny), to w związku z brakiem prawa do odliczenia podatku VAT od nabycia (odziedziczenia) Nieruchomości, nie spełni warunków z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym, darowizna przedmiotowej Nieruchomości, nie będzie podlegała w obu przypadkach opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1) określone udziały w nieruchomości,
2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
I tak, stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…)
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy :
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy. Wynika natomiast z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy.
W tym miejscu należy wskazać, że zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Zatem dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami reguluje Kodeks cywilny.
I tak, zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Stosownie do art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Natomiast działalność fundacji rodzinnej uregulowana została przepisami ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej „ustawą o fundacji rodzinnej”.
Według art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o fundacji rodzinnej:
1. Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.
2. Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i listą beneficjentów.
W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy o fundacji rodzinnej:
Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221) tylko w zakresie:
1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;
2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;
4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;
5) udzielania pożyczek:
a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
c) beneficjentom;
6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 20% tego produktu;
8) gospodarki leśnej.
Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres, w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.
Zatem w sytuacji wykonywania czynności wpisujących się w definicję dostawy towarów, czy świadczenia usług w rozumieniu art. 5 ustawy, a także mając na względzie przepisy art. 7, art. 8 i art. 15 ustawy należy wskazać, że fundacja rodzinna może być uznana za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą, tak jak każda inna osoba prawna i na takich samych zasadach. Z uwagi na specyfikę podatku VAT sama definicja działalności gospodarczej funkcjonuje w pewien sposób autonomicznie i nie jest rozpatrywana z perspektywy innych przepisów krajowych.
Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT. Wraz z rodzeństwem oraz przysposobioną przez Ojca pasierbicą jest Pani beneficjentem Fundacji Rodzinnej. Fundacja działa od 14 lutego 2024 r. i została złożona przez Pani Ojca, zmarłego w bieżącym roku. Po zmarłym ojcu odziedziczyła Pani wraz z pozostałymi osobami następujące nieruchomości:
Dla zabudowanych nieruchomości prowadzone są księgi wieczyste o numerach (...), (...), (...) oraz (...). Znajdują się na nich wyłącznie budynki niemieszkalne. Nie ponosiła Pani żadnych nakładów na ulepszenie budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Nieruchomości objęte ww. księgami wieczystymi są przedmiotem najmu/dzierżawy. Pozostałe nieruchomości, które nie są przedmiotem umowy najmu/dzierżawy, nie są w żaden sposób wykorzystywane przez Panią. W związku z nabyciem (odziedziczeniem) Nieruchomości nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT. Spadkodawca nabywał nieruchomości od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT i nie odliczał od ich nabycia podatku VAT.
W 2026 r. planuje Pani dokonać darowizny Nieruchomości na rzecz Fundacji, a do tego czasu będzie Pani kontynuowała umowy najmu ww. nieruchomości zabudowanych w ramach najmu prywatnego.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana darowizna Nieruchomości odziedziczonych przez Panią na rzecz Fundacji Rodzinnej, będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że aby uznać określoną dostawę, w tym również nieruchomości, za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku z tą sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
W tym miejscu wskazać należy, że na mocy art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Jak wynika z art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Najem/dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy/dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę/dzierżawcę. Należy wskazać, że umowa najmu/dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego/wydzierżawiającego, jak i najemcę/dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.
Zatem najem/dzierżawa nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i świadczony jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Ponadto, jak wyżej wskazano, z wyroku TSUE C-291/92 wynika, że podatnik w całym okresie posiadania nieruchomości musi wykazywać zamiar wykorzystania jej do celów prywatnych aby uznać, że mamy do czynienia z dostawą majątku prywatnego. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty czy też wykorzystany w trakcie jego posiadania do działalności gospodarczej.
Z wniosku wynika, że w 2026 r. planuje Pani wnieść do Fundacji Rodzinnej działkę nr 1 objętą księgą wieczystą (...) i udział w działce nr 20 (KW (...)), które znajdują się w majątku prywatnym, nie były przez Panią w żaden sposób wykorzystywane. Zatem uznać należy, że w tej sytuacji przedmiotem dostawy będzie składnik Pani majątku osobistego. W związku z powyższym dostawa tych nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Przekazując w drodze darowizny nieruchomość objętą księgą wieczystą numer (...) tj. działkę nr 1 oraz udział w działce nr 20, KW. nr (...), będzie Pani korzystała z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. Nie będzie Pani zatem działała jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy.
Tym samym, nieodpłatne wniesienie przez Panią nieruchomości objętych księgami wieczystymi o numerach (...) (działka nr 1) oraz (...) (udział w działce nr 20) do Fundacji Rodzinnej (w formie darowizny) nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ponadto planuje Pani również przekazać w drodze darowizny na rzecz Fundacji Rodzinnej udziały w nieruchomościach zbudowanych, które zostały objęte księgami wieczystymi o numerach (...), (...), (...) oraz (...). Nieruchomości te są wynajmowane/wydzierżawiane osobom trzecim, w ramach najmu prywatnego.
Jak już wyżej wskazano, najem/dzierżawa stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług. W konsekwencji, z tytułu ww. najmu/dzierżawy jest Pani podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącym działalność gospodarczą w ww. zakresie zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy.
Należy zatem stwierdzić, że ww. nieruchomości, będące przedmiotem najmu/dzierżawy, nie stanowią Pani majątku osobistego, gdyż nie są wykorzystywane jedynie w celu zaspokojenia Pani potrzeb osobistych. Nie jest to zatem Pani majątek prywatny, o którym mowa w orzeczeniu TSUE C- 291/92. W konsekwencji, nieodpłatne wniesienie przez Panią udziałów w ww. nieruchomościach do Fundacji Rodzinnej (w formie darowizny) będzie czynnością dokonaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Nie można zatem uznać, że nieodpłatna dostawa udziałów w nieruchomościach, które są obecnie przedmiotem wynajmu/dzierżawy, będzie dokonana z Pani majątku prywatnego.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów dokonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z powołanego art. 7 ust. 2 ustawy, wynika że co do zasady, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, a także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, jedynie wówczas, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Niespełnienie ww. warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów - w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.
Z opisu sprawy wynika, że udziały w nieruchomościach zbudowanych, które zostały objęte księgami wieczystymi o numerach (...), (...), (...) oraz (...) odziedziczyła Pani po zmarłym ojcu, a więc w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie ponosiła Pani również żadnych nakładów na ulepszenie budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Z uwagi na okoliczność, że nabycie przez Panią ww. nieruchomości nie nastąpiło w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, nie można uznać, że nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT, skoro nabycie to nie było objęte tym podatkiem. W takiej sytuacji nie można mówić, że przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, lub że takie prawo nie przysługiwało.
W konsekwencji, nieodpłatne przekazanie przez Panią na rzecz Fundacji Rodzinnej udziałów w ww. nieruchomościach zbudowanych, nie będzie spełniało definicji odpłatnej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż że nie został spełniony warunek zawarty w tym przepisie.
Zatem planowana przez Panią darowizna udziałów w nieruchomościach zbudowanych, które zostały objęte księgami wieczystymi o numerach (...), (...), (...) oraz (...) na rzecz Fundacji Rodzinnej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Tym samym, wniesienie darowizną przez Panią Nieruchomości zabudowanych objętych księgami wieczystymi nr (...), (...), (...) oraz (...) i nieruchomości niezabudowanych, tj. działki nr 1 ((...)) i udziału w działce nr 20 ((...)) do Fundacji Rodzinnej, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem oceniając Pani stanowisko całościowo uznaję je za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Pani i nie wywołuje skutków prawnych dla współwłaścicieli.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo