Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.90.2026.1.AWY

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym (w trybie licytacji publicznej) zabudowanych działek nr 1, 2 i 3.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...)  A.A. zamierza sprzedać w drodze licytacji publicznej (sprawa Km (…)) prawo własności nieruchomości gruntowej (trzech działek gruntu) zabudowanej budynkami o funkcji przemysłowej, położonej we wsi (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w A. IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…).

Dłużnikiem w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym jest B.B., PESEL: (…), NIP: (…), zam. (…) C., ul. A1. Dłużnik do 2017 roku prowadził działalność gospodarczą gorzelni jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Aktualnie dłużnik nie figuruje w rejestrze VAT.

Nieruchomość gruntowa stanowi trzy wyodrębnione geodezyjnie działki gruntu, graniczące ze sobą, stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą:

‒    działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni 1,5144 ha, która jest zabudowana kompleksem budynków gorzelni, budynkiem hydroforni, budynkiem przepompowni i budynkiem gospodarczym oraz rampą i studnią głębinową; przez działkę biegnie kanał odprowadzający wody zużyte z budynków gorzelni do zbiornika wodnego na działce nr 3; część działki 1 jest uprawiana rolniczo,

‒    działka ewidencyjna nr 2 o powierzchni 1,2305 ha, która jest zabudowana budynkiem gospodarczym, magazynem spirytusu i budynkiem wagi oraz kominem; część działki 2 jest uprawiana rolniczo,

‒    działka ewidencyjna nr 3 o powierzchni 0,4646 ha, która jest zabudowana budowlą - na działce znajduje się zbiornik gruntowy na wody zużyte z gorzelni, podzielony na dwie części groblą o konstrukcji betonowej z urządzeniami pływakowymi z areatorami do oczyszczania wody poprzez napowietrzanie; po oczyszczeniu wody są odprowadzane rurami kanalizacyjnymi do rzeki.

Trzy ww. działki stanowią całość funkcjonalno-użytkową o łącznej powierzchni 3,2095 ha, oznaczone są w ewidencji gruntów jako:

‒    tereny przemysłowe (działka 1),

‒    inne tereny zabudowane, grunty rolne (działka 2),

‒    lasy, nieużytki, pastwiska (działka 3).

Nieruchomość położona jest we wsi B., gmina A., powiat A., województwo A.

Na obszarze przedmiotowej nieruchomości nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy A. przyjętym uchwałą nr (…) Rady Gminy w D. z dnia 29 marca 2012 r. - opisywana nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym K - oczyszczalnia ścieków istniejąca oraz na terenie PU - aktywność gospodarcza (zabudowa produkcyjno-usługowa, składowo-magazynowa).

Działka gruntu nr ewid. 1 zabudowana jest następującymi budynkami niemieszkalnymi i budowlami - kompleksem budynków gorzelni, w tym:

1)  budynek główny murowany o pow. zabudowy 908 m kw., wybudowany w 1904 r.,

2)  budynek przemysłowy murowany o pow. zabudowy 33,0 m kw., wybudowany w 1904 r.,

3)  budynek hydroforni murowany o pow. zabudowy 79,0 m kw., wybudowany w 1970 r.,

4)  budynek przepompowni murowany o pow. zabudowy 23,0 m kw., wybudowany w 1970 r.,

5)  budynek pomocniczy murowany o pow. zabudowy 20,0 m kw., wybudowany w 1970 r.,

6)  studnia głębinowa o głębokości 32 m z kręgów żelbetowych prefabrykowanych w złym stanie technicznym, nieeksploatowana od wielu lat,

7)  ogrodzenie z siatki na słupkach prefabrykowanych żelbetowych w złym stanie technicznym.

Działka gruntu nr ewid. 2 zabudowana jest następującymi budynkami niemieszkalnymi i budowlami - kompleksem budynków gorzelni, w tym:

1)  budynek wagi z dołem wagowym murowany o pow. zabudowy 23,0 m kw., wybudowany w 1970 r.,

2)  budynek gospodarczy murowany o pow. zabudowy 112,0 m kw., wybudowany w 1970 r.,

3)  budynek magazynu surowego spirytusu murowany o pow. zabudowy 119,0 m kw., wybudowany w 1970 r.,

4)  komin wolnostojący murowany o wysokości 27 m, nieeksploatowany od kilku lat,

5)  ogrodzenie z siatki na słupkach prefabrykowanych żelbetowych w złym stanie technicznym.

Działka gruntu nr ewid. 3 o powierzchni 0,4646 ha jest zabudowana budowlą - na działce znajduje się zbiornik gruntowy na wody zużyte z gorzelni, podzielony na dwie części groblą o konstrukcji betonowej z urządzeniami pływakowymi z areatorami do oczyszczania wody poprzez napowietrzanie; po oczyszczeniu wody są odprowadzane rurami kanalizacyjnymi do rzeki.

Wszystkie ww. budynki i budowle wybudowane w 1904 i 1970 roku są aktualnie w średnim oraz słabym stanie techniczno-użytkowym, w ciągu ostatnich kilku lat nie były remontowane i modernizowane. Budynki nie są eksploatowane od kilku lat, są opuszczone.

W okresie dwóch lat poprzedzających licytacyjną sprzedaż nieruchomości, nie były ponoszone wydatki na ulepszenie żadnego z ww. budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które przekroczyłyby 30% ich wartości początkowej (każdego budynku i budowli odrębnie).

Stan budynków i budowli kwalifikuje każdy z tych budynków i budowli do kapitalnego remontu. Przedmiotem sprzedaży w drodze licytacji publicznej nie będzie przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa.

W księdze wieczystej nieruchomości znajdują się wpisy kilku obciążeń na rzecz kilku wierzycieli. Komornik prowadził udokumentowane działania w kierunku uzyskania informacji od dłużnika, mających potwierdzić spełnienie warunków zastosowania zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Dłużnik nie odebrał korespondencji i nie udzielił odpowiedzi.

Komornik ustalił opisany wyżej stan faktyczny w oparciu o informacje z operatu szacunkowego nieruchomości, dokumentację zdjęciową, treść księgi wieczystej (…) oraz dostępnych baz danych: CEiDG, REGON, Wykaz podatników VAT.

Opisany stan faktyczny pozwala stwierdzić, że między pierwszym zasiedleniem (oddaniem do użytkowania) a sprzedażą w trybie licytacji komorniczej budynków i budowli znajdujących się na działce nr 1, na działce nr 2 oraz na działce nr 3 upłynie okres dłuższy niż 2 lata - zatem, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT Komornik uznaje, że sprzedaż prawa własności tych działek gruntu wraz z budynkami i budowlami korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Pytanie

Czy wystąpi podatek VAT z tytułu sprzedaży (w drodze licytacji publicznej) prawa własności nieruchomości gruntowej (trzech działek gruntu) zabudowanej budynkami i budowlami o funkcji przemysłowej, położonej we wsi (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w A. IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…)?

Pana stanowisko w sprawie

Sprzedaż przez Komornika w postępowaniu egzekucyjnym (w drodze licytacji publicznej) prawa własności nieruchomości gruntowej (trzech działek gruntu) zabudowanej budynkami i budowlami o funkcji przemysłowej, położonej we wsi (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w A. IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…), będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT i będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości, czy jej części, w ramach majątku osobistego.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z okoliczności sprawy wynika, że jako komornik sądowy prowadzi Pan postępowanie egzekucyjne przeciwko Dłużnikowi – B.B. Dłużnik do 2017 r. prowadził działalność gospodarczą gorzelni. Aktualnie Dłużnik nie figuruje w rejestrze VAT.

Przedmiotem egzekucji sądowej jest nieruchomość składająca się z trzech zabudowanych działek o nr 1, 2 i 3. Działka nr 1 zabudowana jest kompleksem budynków gorzelni, budynkiem hydroforni, budynkiem przepompowni i budynkiem gospodarczym oraz rampą i studnią głębinową. Działka nr 2 jest zabudowana budynkiem gospodarczym, magazynem spirytusu i budynkiem wagi oraz kominem. Z kolei na działce nr 3 znajduje się zbiornik gruntowy na wody zużyte z gorzelni.

Pana wątpliwości dotyczą uznania, czy sprzedaż w postępowaniu egzekucyjnym prawa własności nieruchomości (działek nr 1, 2 i 3) zabudowanej budynkami i budowlami o funkcji przemysłowej będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Aby odpowiedzieć na zadane pytanie należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do ww. sprzedaży Dłużnik będzie działał jako podatnik podatku VAT.

Z okoliczności sprawy wynika, że Dłużnik do 2017 r. prowadził działalność gospodarczą gorzelni. Działki będące przedmiotem postępowania egzekucyjnego są zabudowane kompleksem budynków gorzelni oraz zbiornikiem gruntowym na wody zużyte z gorzelni. Opis stanu faktycznego wskazuje więc, że Dłużnik wykorzystywał przedmiotowe działki w działalności gospodarczej. O tym, że opisana nieruchomość nie mogła być wykorzystywana przez Dłużnika jako majątek prywatny do celów osobistych (takich jak np. cele mieszkaniowe) świadczy przemysłowy charakter zabudowań znajdujących się na nieruchomości. Zbywana nieruchomość ma zatem związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Dłużnika do 2017 r. i tym samym okoliczności sprawy nie wskazują, aby nieruchomość mogła być majątkiem osobistym/prywatnym Dłużnika.

Zatem biorąc pod uwagę przeznaczenie budynków i budowli znajdujących się na nieruchomości należy stwierdzić, że przy sprzedaży tej nieruchomości spełnione będą przesłanki do uznania Dłużnika za podatnika podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż zabudowanej nieruchomości (działek nr 1, 2 i 3) przez Pana – komornika sądowego – w drodze licytacji publicznej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych, należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.

W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:

Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.

Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż budynków i budowli posadowionych na działkach nr 1, 2 i 3 nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynków i budowli upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Jak bowiem wskazał Pan we wniosku, działka nr 1 zabudowana jest następującymi budynkami niemieszkalnymi i budowlami - kompleksem budynków gorzelni, w tym:

1)  budynek główny murowany, wybudowany w 1904 r.,

2)  budynek przemysłowy murowany, wybudowany w 1904 r.,

3)  budynek hydroforni murowany, wybudowany w 1970 r.,

4)  budynek przepompowni murowany, wybudowany w 1970 r.,

5)  budynek pomocniczy murowany, wybudowany w 1970 r.,

6)  studnia głębinowa w złym stanie technicznym, nieeksploatowana od wielu lat,

7)  ogrodzenie z siatki na słupkach prefabrykowanych żelbetowych w złym stanie technicznym.

Działka nr 2 zabudowana jest następującymi budynkami niemieszkalnymi i budowlami - kompleksem budynków gorzelni, w tym:

1)  budynek wagi z dołem wagowym murowany, wybudowany w 1970 r.,

2)  budynek gospodarczy murowany, wybudowany w 1970 r.,

3)  budynek magazynu surowego spirytusu murowany, wybudowany w 1970 r.,

4)  komin wolnostojący murowany, nieeksploatowany od kilku lat,

5)  ogrodzenie z siatki na słupkach prefabrykowanych żelbetowych w złym stanie technicznym.

Działka nr 3 jest zabudowana budowlą - na działce znajduje się zbiornik gruntowy na wody zużyte z gorzelni, podzielony na dwie części groblą o konstrukcji betonowej z urządzeniami pływakowymi z areatorami do oczyszczania wody poprzez napowietrzanie.

Wszystkie ww. budynki i budowle wybudowane w 1904 i 1970 roku są aktualnie w średnim oraz słabym stanie techniczno-użytkowym, w ciągu ostatnich kilku lat nie były remontowane i modernizowane. Budynki nie są eksploatowane od kilku lat, są opuszczone.

Jak Pan wskazał, między pierwszym zasiedleniem a sprzedażą w trybie licytacji komorniczej budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 1, 2 i 3 upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, w okresie dwóch lat poprzedzających licytacyjną sprzedaż nieruchomości, nie były ponoszone wydatki na ulepszenie żadnego z ww. budynków i budowli, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które przekroczyłyby 30% ich wartości początkowej (każdego budynku i budowli odrębnie).

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do budynków i budowli posadowionych na działkach nr 1, 2 i 3 zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy a dostawą ww. budynków i budowli upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie działek nr 1, 2 i 3, na których posadowione są ww. budynki i budowle, będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z tym, że ww. transakcja będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

W konsekwencji, sprzedaż w drodze licytacji publicznej zabudowanej nieruchomości (działek nr 1, 2 i 3) będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.