Ustalenie, czy czynność wniesienia Nieruchomości do Spółki Jawnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, czy Aport Nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT oraz prawo Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu Nieruchomości.
Wnioskodawca, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i będący wspólnikiem spółki jawnej, planuje wnieść cztery nieruchomości (I, II, III, IV) do tej spółki jako wkład niepieniężny (aport). Nieruchomości są współwłasnością z małżonką lub z innymi wspólnikami i ich małżonkami. Nieruchomość I jest zabudowana częścią hotelu użyczaną nieodpłatnie spółce. Nieruchomość II jest zabudowana, ale nieużywana. Nieruchomość III to grunt orny, na którym spółka wybudowała wiatę, ogrodzenie i drogę, używając…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
3 listopada 2025 r. wpłynął wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy czynność wniesienia Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki Jawnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, czy Aport Nieruchomości I, II, III i IV będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT oraz prawa Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu Nieruchomości I, II, III i IV.
Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 grudnia 2025 r. oraz - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 grudnia 2025 r.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca - będący stroną niniejszego postępowania - jest jednym z dwóch wspólników spółki jawnej działającej pod firmą „B.” spółka jawna (Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania, przywoływanej dalej jako: Spółka Jawna lub Spółka). Wnioskodawcy przysługuje 50% udziału w zyskach i stratach Spółki. Dochody uzyskiwane z tytułu udziału w Spółce Jawnej podlegają opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych, według zasad podatku liniowego. Na dzień złożenia wniosku, Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (68.20.Z) i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
Spółka Jawna powstała 9 stycznia 2002 r. w wyniku przekształcenia spółki cywilnej (której umowa została zawarta przez wspólników 10 marca 1997 r.) w spółkę jawną. Jej podstawowym przedmiotem działalności jest świadczenie usług hotelarskich (PKD 55.10.Z). Działalność ta prowadzona jest z wykorzystaniem należących do niej nieruchomości - dwa główne obiekty hotelowe zarządzane przez Spółkę zlokalizowane są w miejscowościach (…) oraz (…) (woj. (…)). Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane, dające jej pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Wnioskodawca jest współwłaścicielem czterech nieruchomości gruntowych położonych w miejscowościach (…) oraz (…) - sąsiadujących z nieruchomościami należącymi do Spółki - opisanych we wniosku jako Nieruchomość I, Nieruchomość II, Nieruchomość III oraz Nieruchomość IV (dalej łącznie: Nieruchomości). W ramach planowanej czynności Wnioskodawca zamierza wnieść Nieruchomości do Spółki Jawnej jako wkład niepieniężny (dalej: Aport).
Z uwagi na sposób nabycia oraz dotychczasowe wykorzystywanie Nieruchomości, Zainteresowani powzięli wątpliwości dotyczące skutków planowanej czynności na gruncie podatku od towarów i usług.
Opis Nieruchomości I - (…), działka nr 1 (własność na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej)
Zgodnie z umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego 11 lutego 1997 r., Nieruchomość I została nabyta na współwłasność przez Wnioskodawcę i jego żonę (w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej). Zakup nastąpił od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ponieważ transakcja została dokonana przed wprowadzeniem podatku od towarów i usług do krajowego porządku prawnego, nie podlegała ona opodatkowaniu VAT.
W momencie zakupu Nieruchomość I stanowiła grunt zabudowany częścią budynku hotelu robotniczego wzniesionego uprzednio przez przedsiębiorstwo budowlane z siedzibą w (…). Do chwili obecnej stan zabudowy Nieruchomości I nie uległ zmianie.
Wnioskodawca nie korzystał z Nieruchomości I do celów prywatnych. Od momentu nabycia, budynek hotelu znajdujący się na nieruchomości pozostaje przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki Jawnej, która wykorzystuje go w prowadzonej działalności gospodarczej (działalność hotelarska). Obiekt został przyjęty do używania jako środek trwały Spółki Jawnej, która ujmowała go w ewidencji środków trwałych i dokonywała odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej.
Wnioskodawca ani jego małżonka nigdy indywidualnie nie ponosili nakładów na ulepszenie Nieruchomości I ani znajdującego się na niej obiektu. Jedynym wydatkiem właścicieli był koszt zakupu działki.
Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, teren Nieruchomości I położony jest w obszarze oznaczonym symbolem B.U.6 (tereny usług).
Opis Nieruchomości II - (...), działka nr 2 (udział 50% na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej)
4 lutego 2008 r. wspólnicy Spółki Jawnej nabyli od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej kolejną nieruchomość w (…) (transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT). Zakup nastąpił po spełnieniu warunków umowy warunkowej z 10 grudnia 2007 r., zgodnie z którą prawo pierwokupu Nieruchomości II przysługiwało Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w (…). Zgodnie z umową sprzedaży, Nieruchomość II została sprzedana na współwłasność wspólnikom Spółki Jawnej, którzy oświadczyli, że nabywają ją za fundusze dorobkowe wraz ze swoimi małżonkami (w rezultacie każdy ze wspólników Spółki nabył do majątku wspólnego po 1/2 udziału w prawie własności działki).
Nabycie przedmiotowej nieruchomości miało charakter funkcjonalny - celem zakupu było zapewnienie dogodnego dojazdu do hotelu w (…) od strony ul. (…).
Od chwili zakupu na działce znajdują się:
Powyższe obiekty nie są i nigdy nie były wykorzystywane przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. W okresie ostatnich dwóch lat Wnioskodawca nie ponosił też żadnych nakładów na ulepszenie obiektów znajdujących się na nieruchomości (nie ponosili ich również pozostali właściciele).
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka położona jest na terenie oznaczonym symbolem B.MNU.15, obejmującym obszar zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług.
Opis Nieruchomości III - (...), działka nr 3 (własność na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej)
25 listopada 2015 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabył do majątku wspólnego działkę gruntu ornego położoną w miejscowości (...). Zakup nastąpił od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i nie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.
W chwili nabycia działka stanowiła teren niezabudowany (grunt orny). W treści aktu notarialnego nabywcy oświadczyli, że zgodnie z przepisami ustawy o podatku rolnym, nieruchomość ta wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego ich własnością.
W związku z decyzją wspólników Spółki Jawnej o rozbudowie kompleksu hotelowego w (...), w 2020 r., Nieruchomość III została przeznaczona na realizację tego celu. Na działce posadowiono wiatę ogrodową, która wykorzystywana jest przez Spółkę Jawną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nakłady na budowę tego obiektu zostały poniesione w całości przez Spółkę Jawną - wiata została przyjęta do używania jako środek trwały Spółki i podlega amortyzacji.
Nieruchomość III stanowi obecnie integralną część kompleksu hotelowego w (...). Z inicjatywy Spółki Jawnej, działka została objęta wspólnym ogrodzeniem, a jej część przeznaczono na utworzenie drogi przeciwpożarowej doprowadzonej do hotelu. Wszystkie nakłady finansowe związane z budową ogrodzenia oraz drogi były ponoszone wyłącznie przez Spółkę. Wnioskodawca ani jego małżonka nigdy nie ponosili indywidualnie żadnych nakładów na ulepszenie Nieruchomości III ani znajdujących się na niej naniesień.
Zgodnie z ewidencją gruntów obszar sklasyfikowany jest jako grunt orny oznaczony symbolem „RV”, natomiast według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Nieruchomość III położona jest w obszarze oznaczonym symbolem 1MU, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem obiektów usługowych i produkcyjnych.
Opis Nieruchomości IV - (…), działki nr 4, 5 i 6 (udział 50% na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej)
19 czerwca 2017 r. - na zasadach analogicznych jak w przypadku Nieruchomości II - wspólnicy Spółki Jawnej nabyli pierwszą z trzech działek (nr 4) wchodzących w skład Nieruchomości IV położonej w miejscowości (…). Pozostałe dwie działki (nr 5 i 6), stanowiące grunty sąsiadujące w stosunku do działki pierwszej, zostały zakupione na podstawie umowy sprzedaży z 26 lutego 2018 r. Zakup wszystkich trzech działek nastąpił od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (transakcje nie podlegały opodatkowaniu VAT).
Prawo własności Nieruchomości IV stanowi współwłasność ułamkową wspólników Spółki Jawnej oraz ich małżonków - każde z małżeństw nabyło do majątku wspólnego po 1/2 udziału w prawie własności wskazanych działek. Zakup nieruchomości miał charakter inwestycyjny i służył zabezpieczeniu terenu pod ewentualną rozbudowę kompleksu hotelowego w (...). Obecnie, w zależności od potrzeb, teren Nieruchomości IV udostępniany przez właścicieli jako parking dla klientów hotelu.
W chwili nabycia działki stanowiły grunty niezabudowane (grunty orne) i zgodnie z ewidencją gruntów wciąż pozostają sklasyfikowane w tej kategorii pod symbolem „RVI”. Obszar Nieruchomości IV jest ogrodzony w granicach władania - nakłady na budowę ogrodzenia ponosili właściciele działek, którzy pokrywali wszelkie koszty ze środków prywatnych. W okresie ostatnich dwóch latach Wnioskodawca ani pozostali właściciele nie ponosili żadnych wydatków na ulepszenie ogrodzenia.
Zgodnie z zaświadczeniem Wójta Gminy (…), działki wchodzące w skład Nieruchomości IV położone są na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem obiektów usługowych i produkcyjnych - oznaczonych symbolem 1MU.
Aktualnie, wszystkie Nieruchomości mają zostać wniesione do Spółki Jawnej w ramach Aportu, w zakresie przysługujących Wnioskodawcy udziałów w prawie własności. Małżonka Wnioskodawcy udzieli zgody na dokonanie czynności rozporządzającej w zakresie składników objętych wspólnością ustawową.
Aport zostanie dokonany w drodze aktu notarialnego i skutkować będzie przeniesieniem na Spółkę:
1) własności Nieruchomości I,
2) 50% udziału w prawie własności Nieruchomości II,
3) własności Nieruchomości III,
4) 50% udziału w prawie własności Nieruchomości IV,
- wraz z naniesieniami, które są trwale związane z gruntem i stanowią jego części składowe w rozumieniu art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej jako: Kodeks Cywilny).
Świadczeniem wzajemnym po stronie Spółki będzie zwiększenie ogółu praw i obowiązków Wnioskodawcy w Spółce Jawnej. Zainteresowani nie przewidują żadnych dopłat pieniężnych. Wartość Aportu zostanie określona według wartości rynkowej.
Opisane we wniosku Nieruchomości (I, II, III i IV) stanowią odrębny przedmiot własności, w związku z czym wątpliwości na gruncie podatku od towarów i usług dotyczą każdej z nich z osobna.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca oraz Spółka chcą uzyskać potwierdzenie dotyczące prawidłowej interpretacji przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), w zakresie skutków planowanej czynności wniesienia Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki Jawnej.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W odpowiedzi na pytania Organu wskazali Państwo:
1) w opisie sprawy wskazał Pan:
„Opis Nieruchomości I - (...), działka nr 1 (własność na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej)
Zgodnie z umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego w dniu 11 lutego 1997 r., Nieruchomość I została nabyta na współwłasność przez Wnioskodawcę i jego żonę (w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej). (…)
W momencie zakupu Nieruchomość I stanowiła grunt zabudowany częścią budynku hotelu robotniczego wzniesionego uprzednio przez przedsiębiorstwo budowlane z siedzibą w (…). Do chwili obecnej stan zabudowy Nieruchomości I nie uległ zmianie. (…)
Od momentu nabycia, budynek hotelu znajdujący się na nieruchomości pozostaje przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki Jawnej, która wykorzystuje go w prowadzonej działalności gospodarczej (działalność hotelarska). (…)”.
w stanowisku wskazał Pan, że:
„Faktyczne i ekonomiczne władztwo nad budynkiem należy jednak (i będzie należało) w dalszym ciągu do Spółki. Wnioskodawca nigdy nie dysponował ww. obiektem jak właściciel, ani nie dokonywał indywidualnie żadnych nakładów na jego ulepszenie. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem Aportu Nieruchomości I może być jedynie grunt, na którym znajduje się budynek użytkowany przez Spółkę”.
- proszę wyjaśnić, na jakiej podstawie Spółka posiada faktyczne i ekonomiczne władztwo nad budynkiem posadowionym na Nieruchomości I (działce nr 1)?
Odp. Wnioskodawca pragnie doprecyzować, że przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki Jawnej jest cała Nieruchomość I - działka 1 wraz z częścią posadowionego na niej budynku hotelowego. Pełnia uprawnień właścicielskich przysługuje Wnioskodawcy i jego żonie.
Odnosząc się bezpośrednio do treści zadanego pytania, należy wyjaśnić, że użyte w stanowisku sformułowanie o „faktycznym i ekonomicznym władztwie” dotyczyło wyłącznie sposobu korzystania i miało na celu zaakcentowanie, że to Spółka - jako jedyny użytkownik - eksploatuje obiekt i osiąga korzyści gospodarcze z jego wykorzystywania, zaś właściciele, od momentu przekazania Nieruchomości I na rzecz Spółki Jawnej, nie korzystali z nieruchomości ani nie realizowali w sposób czynny swoich uprawnień właścicielskich.
2) czy Nieruchomość II (działka nr 2) była faktycznie wykorzystywana jako dojazd do hotelu w (...)?
Odp. Wnioskodawca wyjaśnia, że Nieruchomość II (działka nr 2) ostatecznie nie była wykorzystywana jako dojazd do hotelu w (...). Nie była też wykorzystywana w żadnym innym celu.
3) w jaki sposób wykorzystywał Pan budynki i budowle znajdujące się na Nieruchomości II (działce nr 2) od momentu jej nabycia w 2008 r.?
Odp. Nawiązując do odpowiedzi na pytanie nr 2, Wnioskodawca wskazuje, że od momentu nabycia Nieruchomości II (działki nr 2) w 2008 r., znajdujące się na niej budynki oraz budowle nie były wykorzystywane w żadnym celu.
4) czy przedmiotem Aportu będzie wyłącznie grunt (działka nr 3), czy też grunt wraz z wiatą ogrodową, ogrodzeniem i drogą przeciwpożarową?
Odp. W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem Aportu będzie wyłącznie grunt (działka nr 3). Naniesienia znajdujące się na Nieruchomości III (wiata ogrodowa, ogrodzenie oraz droga przeciwpożarowa) zostały wzniesione przez Spółkę Jawną z jej własnych środków i pozostają w jej władaniu, przez co nie będą przedmiotem wkładu niepieniężnego.
5) kto w momencie Aportu Nieruchomości III będzie posiadał władztwo ekonomiczne nad wiatą ogrodową, ogrodzeniem i drogą przeciwpożarową znajdującymi się na działce nr 3, tj. prawo do rozporządzania nimi jak właściciel - Pan czy Spółka?
Odp. W momencie Aportu Nieruchomości III (działki nr 3), władztwo ekonomiczne nad wiatą ogrodową, ogrodzeniem i drogą przeciwpożarową, tj. prawo do rozporządzania nimi jak właściciel, będzie posiadała Spółka Jawna.
6) czy przed Aportem Nieruchomości III dojdzie pomiędzy Panem a Spółką Jawną do rozliczenia nakładów poniesionych przez Spółkę na wybudowanie wiaty ogrodowej, ogrodzenia i drogi przeciwpożarowej na działce nr 3?
Odp. Przed Aportem Nieruchomości III, pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką Jawną nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych przez Spółkę na wybudowanie wiaty ogrodowej, ogrodzenia i drogi przeciwpożarowej znajdujących się na działce nr 3.
7) czy wiata ogrodowa, ogrodzenie i droga wewnętrzna znajdujące się na działce nr 3 stanowią budowle w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego?
Odp. W odpowiedzi na pytanie, czy wiata ogrodowa, ogrodzenie oraz droga wewnętrzna zlokalizowane na działce nr 3 stanowią budowle w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie:
Jednocześnie, Wnioskodawca podkreśla, że nie jest specjalistą z zakresu Prawa budowlanego, a więc kwalifikacja tych obiektów może być inna.
8) jeśli wiata ogrodowa, ogrodzenie i droga wewnętrzna znajdujące się na działce nr 3 będą przedmiotem Aportu, to proszę wskazać odrębnie dla każdej budowli:
a) kiedy budowla została wybudowana przez Spółkę?
b) czy od momentu rozpoczęcia użytkowania (wykorzystywania) budowli do momentu dokonania Aportu minie okres 2 lat?
c) czy w ostatnich 2 latach przed Aportem, Spółka Jawna ponosiła wydatki na ulepszenie budowli, stanowiące co najmniej 30% jej wartości początkowej, jeśli tak, to należy wskazać:
Odp. W nawiązaniu do odpowiedzi na pytanie nr 4, przedmiotem Aportu będzie wyłącznie grunt (działka nr 3), niemniej celem pełnego zobrazowania sprawy, Wnioskodawca wskazuje, że:
9) na której działce/których działkach wchodzących w skład Nieruchomości IV (tj. działek nr 4, 5 i 6) znajduje się ogrodzenie?
Odp. Wnioskodawca wyjaśnia, że ogrodzenie znajdujące się na Nieruchomości IV przebiega częściowo przez każdą z trzech działek wchodzących w skład tej nieruchomości, tzn. że ogrodzenie znajduje się zarówno na działce 4, 5 jak i 6.
10) czy ww. ogrodzenie znajdujące się na Nieruchomości IV stanowi budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego?
Odp. Wnioskodawca wyjaśnia, że ogrodzenie znajdujące się na Nieruchomości IV (działki nr 4, 5, 6) stanowi typowe ogrodzenie terenowe wykonane z siatki rozpiętej na metalowych słupkach, bez widocznej podmurówki. W ocenie Wnioskodawcy może ono stanowić budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego.
Pytania
1) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki Jawnej będzie podlegała - w całości lub w części - przepisom ustawy o VAT?
2) W przypadku uznania, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, czy dostawa Nieruchomości I, II, III lub IV dokonywana przez Wnioskodawcę będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
3) W przypadku uznania, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, czy Spółce - jako czynnemu podatnikowi VAT - będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki Jawnej nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT.
Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2
W przypadku uznania przez organ interpretujący, że planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia do Spółki Jawnej wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości I, II, III lub IV stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, to w ocenie Wnioskodawcy, dostawa:
Stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 3
W przypadku uznania przez organ interpretujący, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe, według Wnioskodawcy, Spółce Jawnej - jako czynnemu podatnikowi VAT - będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1
W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
1) czynność musi mieścić się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT,
2) czynność ta musi zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa w charakterze podatnika tego podatku.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do treści art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Powołane przepisy posługują się pojęciem „dostawy towarów” przez co rozumieć należy przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Na gruncie podatku VAT, pojęcia „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” nie należy jednak utożsamiać z przeniesieniem prawa własności w sensie cywilnoprawnym.
W wyroku z 8 lutego 1990 r. C-320/88 (Staatssecretaris van Financien v. Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) wskazał, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Kluczowe jest czy na nabywcę przechodzi faktyczna możliwość dysponowania rzeczą - tj. własność ekonomiczna. Za dostawę towarów należy uznać każde faktyczne przeniesienie władztwa nad rzeczą, niezależnie od formy prawnej czynności (np. sprzedaż, zamianę, darowiznę czy inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu) - nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności nad rzeczą w sensie prawnym.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest także pogląd, że zbycie udziału we współwłasności rzeczy (np. nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jako czynność skutkująca przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na inny podmiot. Pogląd ten potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Czynność wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci nieruchomości lub udziałów w nieruchomości do spółki prawa handlowego lub cywilnego może więc stanowić dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jako zdarzenie przenoszące prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na inny podmiot, o ile jednocześnie ma charakter odpłatny.
Ustawa o VAT nie zawiera definicji czynności „odpłatnych” lub „częściowo odpłatnych”. Kwestia ta była jednak wielokrotnie przedmiotem orzecznictwa TSUE, np. w wyroku w sprawie C-102/86 (Apple and Pear Development Council) Trybunał wskazał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT. Wynagrodzenie nie musi więc przyjmować formy pieniężnej - wystarczy, że posiada wymierną wartość ekonomiczną.
W konsekwencji, Aport opisanych we wniosku Nieruchomości będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, jeżeli:
W ocenie Wnioskodawcy, w wyniku wniesienia do Spółki Jawnej wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości I, II, III i IV dojdzie do przeniesienia prawa rozporządzenia nimi jak właściciel na inny podmiot. Czynność ta będzie również miała charakter odpłatny, bowiem Wnioskodawca otrzyma w zamian ekwiwalent w postaci zwiększenia ogółu praw i obowiązków w Spółce Jawnej, co stanowi formę wynagrodzenia za wniesiony wkład i przesądza o spełnieniu przesłanki odpłatności.
Nie każda jednak czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów podlega przepisom ustawy o VAT. Drugim niezbędnym warunkiem jest to, aby czynność ta została wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika, w rozumieniu ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Przez działalnością gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. W szczególności obejmuje ona czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przepisy te implementują art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L z 2006 r. 347 str. 1, z późn. zm., zwanej dalej: Dyrektywą 2006/112/WE), zgodnie z którym podatnikiem VAT jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.
Art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE dopuszcza, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności:
a) dostawy budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem,
b) dostawy terenu budowlanego.
Należy w tym miejscu jednak przywołać orzecznictwo TSUE - w szczególności z wyroków z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 (Jarosław Słaby) oraz C-181/10 (Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć) - z których wynika, że dostawa terenu budowlanego przez osobę fizyczną podlega VAT tylko wówczas, gdy nie stanowi czynności wykonywanej w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W świetle tych orzeczeń, działanie w charakterze podatnika występuje, gdy dana osoba podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, tj.: uzbrojenie terenu, jego podział, zabieganie o decyzje administracyjne, uzyskanie warunków zabudowy czy prowadzenie działań marketingowych.
Dostawa towarów (w tym nieruchomości) podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.
Dla ustalenia czy dana osoba fizyczna występuje w charakterze podatnika VAT, kluczowe jest określenie, czy w ramach konkretnej transakcji działa ona w sposób zorganizowany, z zamiarem uzyskania korzyści ekonomicznej, czy też dokonuje czynności w ramach zwykłego zarządu własnym „majątkiem osobistym”.
Pojęcie „majątku osobistego” nie pojawia się w treści analizowanych przepisów ustawy o VAT. W tym zakresie zasadnym jest jednak odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), z którego wynika, że nawet jeśli podatnik w rozumieniu artykułu 2 (1) VI Dyrektywy sprzedaje majątek, którego część przeznaczył na cele inne niż związane z prowadzoną działalnością i którą to część zarezerwował na potrzeby osobiste, w odniesieniu do sprzedaży tej części nie występuje on jako podatnik. Transakcja taka nie podlega opodatkowaniu VAT.
Powyższe potwierdzone zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C-25/03 (Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE), który stwierdził, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w przypadku używania dobra inwestycyjnego do celów zarówno zawodowych, jak i prywatnych, zainteresowany może na potrzeby podatku VAT dokonać wyboru i bądź zaliczyć to dobro w całości do majątku swojego przedsiębiorstwa, bądź pozostawić całość w ramach majątku prywatnego, wyłączając je tym samym całkowicie z systemu podatku VAT.
W kontekście niniejszej sprawy, opodatkowanie planowanej czynności byłoby więc możliwe jedynie, w sytuacji gdyby Wnioskodawca działał w sposób zorganizowany, powtarzalny i nastawiony na uzyskanie korzyści ekonomicznej. Jak wynika z przytoczonej definicji działalności gospodarczej - cechuje ją zorganizowane i ciągłość - tymczasem, Aport Nieruchomości I, II, III i IV ma charakter incydentalny. Nieruchomości zostały nabyte odpowiednio w latach: 1997, 2008, 2015 oraz 2017-2018 (do majątku osobistego Wnioskodawcy objętego wspólnością małżeńską) i aktualnie mają być przedmiotem wniesienia do Spółki Jawnej. Zdaniem Wnioskodawcy, takiemu jednorazowemu działaniu nie można przypisać cech zorganizowania i ciągłości specyficznych dla działania w warunkach działalności gospodarczej.
Okolicznością istotną w zakresie identyfikacji skutków podatkowych planowanej czynności jest ciągłe pozostawanie Nieruchomości I, II, III i IV w majątku osobistym Wnioskodawcy. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej.
W świetle przytoczonych przepisów oraz utrwalonego orzecznictwa - osoba fizyczna dokonująca zbycia składników majątku osobistego nie występuje w odniesieniu do tej czynności w charakterze podatnika VAT.
W konsekwencji, Wnioskodawca dokonując Aportu Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki Jawnej nie będzie działał w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT, lecz jako osoba prywatna zarządzająca majątkiem osobistym.
Podsumowując, z uwagi na niespełnienie łącznie obu przesłanek warunkujących opodatkowanie czynności podatkiem od towarów i usług - tj. (1) planowana czynność co prawda mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jednak (2) nie zostanie wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - planowany Aport:
Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, zaś w myśl art. 2 pkt 6 - towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W rozumieniu ustawy o VAT, istotą dostawy towarów nie jest samo przeniesienie prawa własności, lecz przekazanie możliwości faktycznego dysponowania towarem jak właściciel. Oznacza to, że regulacje te obejmują każde przeniesienie prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot - nawet w sytuacji, gdy nie dochodzi do przeniesienia własności w sensie prawnym.
Zagadnienie statusu Wnioskodawcy jako podatnika VAT zostało szczegółowo omówione w uzasadnieniu do pytania nr 1.
W niniejszym kontekście, jeżeli organ interpretujący uzna, że wniesienie Nieruchomości I, II, III lub IV do Spółki Jawnej stanowi przejaw wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, to w odniesieniu do tej czynności, Wnioskodawca wystąpi jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
Okoliczność, że opisane Nieruchomości stanowią składniki majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską, pozostaje bez znaczenia dla oceny skutków podatkowych. Z uwagi na rzeczywisty przebieg planowanej czynności skutki na gruncie podatku od towarów i usług powstaną wyłącznie po stronie Wnioskodawcy (żona Wnioskodawcy udzieli zgody na dokonanie czynności rozporządzającej w zakresie składników objętych wspólnością ustawową).
Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, wynosi 23%. Jednocześnie w treści ustawy o VAT, ustawodawca przewidział katalog czynności korzystających ze zwolnienia od podatku.
Zakres i zasady tych zwolnień określone są w szczególności w art. 43 oraz art. 113 ustawy o VAT.
Na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł, a w przypadku rozpoczynających działalność w trakcie roku - jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy tego limitu w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej.
Zwolnienie to - zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c i d - nie ma zastosowania do podatników dokonujących dostawy budynków, budowli lub ich części w przypadkach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b oraz terenów budowlanych.
W konsekwencji, w niniejszej sprawie Wnioskodawca nie będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia podmiotowego.
Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez „tereny budowlane” rozumie się: grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Inne dokumenty lub dotyczące nieruchomości ewidencje (w tym np. ewidencja gruntów i budynków) nie mają znaczenia przy ustalaniu statusu i przeznaczenia grunt - co potwierdza pismo Ministra Finansów z 14 czerwca 2013 r., sygn. PT10/033/12/207/WLI/13/RD58639.
Jednocześnie, ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „terenu niezbudowanego”. W świetle jednolitej praktyki organów podatkowych, dla celów VAT, za działkę niezabudowaną uznaje się teren, na którym nie znajdują się obiekty budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm., dalej jako: Prawo budowlane).
Stosownie do treści art. 3 ustawy Prawo budowlane - ilekroć w ustawie jest mowa o:
Co ważne, dla ustalenia statusu gruntu jako niezabudowanego albo zabudowanego nie bierze się pod uwagę urządzeń sieciowych stanowiących własność przedsiębiorstw przesyłowych, które zgodnie z art. 49 § 1 Kodeksu Cywilnego nie należą do części składowych nieruchomości. Nie stanowią one więc przedmiotu dostawy wraz gruntem.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacjach indywidualnych m.in. z 2 lipca 2020 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.94.2020.2.MS czy z 17 czerwca 2021 r., znak: 0114-KDIP1-1.4012.180.2021.2.MKA.
Zatem zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy ma zastosowanie wyłącznie do dostaw gruntów niezabudowanych, które nie są przeznaczone pod zabudowę - tj. nie stanowią terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
Z kolei, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolniona z opodatkowania jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia na podstawie powołanego wyżej przepisu, podatnik może skorzystać ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, w myśl którego - zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bezzasadne.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, który stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, co oznacza, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia z VAT, to również sprzedaż gruntu korzysta z takiego zwolnienia.
W okolicznościach niniejszej sprawy, ustalenie czy czynność Aportu Nieruchomości I, II, III lub IV będzie korzystało ze zwolnienia z podatku VAT, w pierwszej kolejności wymaga określenia co będzie jego faktycznym przedmiotem.
W odniesieniu do Nieruchomości I, składającej się z działek gruntu zabudowanego częścią budynku hotelowego. Zgodnie z opisem, Nieruchomość I została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy, a budynek znajdujący się na działce wykorzystywany jest przez Spółkę Jawną w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Korzystanie to ma charakter nieodpłatny. Spółka nie uiszcza świadczeń z tytułu używania nieruchomości, a Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych przychodów z jej udostępniania.
Faktyczne i ekonomiczne władztwo nad budynkiem należy jednak (i będzie należało) w dalszym ciągu do Spółki. Wnioskodawca nigdy nie dysponował ww. obiektem jak właściciel, ani nie dokonywał indywidualnie żadnych nakładów na jego ulepszenie. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, przedmiotem Aportu Nieruchomości I może być jedynie grunt, na którym znajduje się budynek użytkowany przez Spółkę.
Dla ustalenia czy czynność Aportu Nieruchomości I może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT kluczowe znaczenie ma status gruntu na moment dostawy.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działka składając się na Nieruchomość I położona jest na terenach oznaczonych symbolem B.U.6 - tereny usług. Jest to zatem grunt przeznaczony pod zabudowę, wypełniający definicję „terenu budowlanego” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
W związku z powyższym dostawa Nieruchomości I nie może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
W odniesieniu do Nieruchomości II, na którą składa się udział w prawie własności działki gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym wraz z przyłączami energetycznym, wodociągowym i kanalizacyjnym oraz pozostałościami po obiekcie niemieszkalnym (garażu) - zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotem analizowanej czynności z punktu widzenia przepisów ustawy o VAT będzie budynek wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony.
Zgodnie z opisem Nieruchomości II, wskazane obiekty budowlane nie są i nigdy nie były wykorzystywane do prowadzonej przez Spółkę Jawną działalności gospodarczej. Do ich pierwszego zasiedlenia doszło jeszcze przed nabyciem przez Wnioskodawcę udziałów w prawie własności Nieruchomości II (ponad 2 lata temu), a w okresie ostatnich dwóch lat Wnioskodawca nie ponosił indywidualnie żadnych nakładów, których łączna wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej (nie ponosili ich także inni właściciele).
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Aport Nieruchomości II spełni przesłanki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT określonego dla dostawy budynków, budowli lub ich części. Jednocześnie, z uwagi na brzmienie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT zwolnienie to obejmie również grunt.
W odniesieniu do Nieruchomość III, stanowiącej ogrodzoną działkę gruntu ornego oznaczoną w ewidencji gruntów symbolem „RV”, na której znajduje się wiata ogrodowa oraz część drogi przeciwpożarowej. Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych, dla oceny skutków podatkowych dostawy gruntu zabudowanego na gruncie VAT, istotne jest, kto faktycznie jest właścicielem naniesień.
Wnioskodawca wskazuje, że obiekty posadowione na Nieruchomości III stanowią własność Spółki Jawnej. Nie można zatem uznać, że Wnioskodawca dokonuje dostawy gruntu wraz z naniesieniami, skoro nie są one jego własnością. Oznacza to, że przy przeniesieniu prawa własności Nieruchomości III w ramach Aportu, przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, a nie znajdujące się na nim obiekty (wiata, droga i ogrodzenie), gdyż nie stanowią one własności Wnioskodawcy ani jego udziałów w gruncie.
Zgodnie z wydanym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Nieruchomość III została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem obiektów usługowych i produkcyjnych (symbol 1MU). Działka nie spełnia zatem przesłanek, które przewidują zwolnienie dla dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
W konsekwencji, czynność wniesienia Aportu Nieruchomości III nie będzie korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
W odniesieniu zaś do Nieruchomości IV, stanowiącej ogrodzoną działkę sklasyfikowaną w ewidencji gruntów jako grunt orny (oznaczony symbolem „RVI”), okazjonalnie udostępnianą jako parking dla klientów hotelu w (...) - w ocenie Wnioskodawcy zastosowanie znajdą zasady analogiczne jak w przypadku Nieruchomości II. Ogrodzenie obejmujące teren Nieruchomości IV stanowi własność właścicieli, którzy w całości sfinansowali jego budowę ze środków prywatnych. Obiekt ten nie pozostaje w funkcjonalnym związku z żadnym budynkiem lub budowlą, ponieważ na działce nie znajdują się inne obiekty budowlane. W związku z tym ogrodzenie nie może być traktowane jako „urządzenie budowlane” w rozumieniu art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, lecz jako samodzielny obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 tej ustawy.
Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2012 r., sygn. II OSK 187/11 oraz z 23 lutego 2020 r., sygn. II OSK 1879/17.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, Nieruchomość IV należy uznać za nieruchomość zabudowaną budowlą w postaci ogrodzenia. W konsekwencji, planowany Aport Nieruchomości IV do Spółki Jawnej będzie stanowił dostawę nieruchomości zabudowanej, która korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Reasumując, w przypadku uznania, że planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia do Spółki Jawnej wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości I, II, III lub IV stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, to w ocenie Wnioskodawcy, dostawa:
W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 3
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług nabytych w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi w szczególności suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług lub dokonania całości albo części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Mając na uwadze przywołane przepisy, dla powstania prawa do odliczenia konieczne jest łączne spełnienie kilku warunków:
1) zakup towarów lub usług musi być faktycznie zrealizowany i pozostawać w związku z działalnością opodatkowaną VAT, tj. wraz z transakcją, z którą związany jest odliczany podatek, musi powstać obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 1 i ust. 10 ustawy o VAT),
2) w przypadkach, gdy kwota podatku naliczonego wynika z otrzymanej faktury, konieczne jest posiadanie faktury dokumentującej rzeczywistą transakcję między stronami wskazanymi na tym dokumencie (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT),
3) nie mogą wystąpić negatywne przesłanki z art. 88 ustawy o VAT, wyłączające prawo do odliczenia.
Samo posiadanie faktury jest więc jedynie jednym z elementów umożliwiających odliczenie, lecz nie przesądza o jego zasadności.
W analizowanym zdarzeniu przyszłym nie ulega wątpliwości, że Spółka Jawna nabędzie przedmiotowe nieruchomości w celu ich wykorzystania w działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Z tym faktem co do zasady wiąże się powstanie po jej stronie prawa do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z ugruntowaną praktyką interpretacyjną organów podatkowych (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 lutego 2024 r. 0114-KDIP4-2.4012.706.2023.1.MC).
Wątpliwości w tej sprawie mogą wynikać z brzmienia art. 88 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, zgodnie z którymi faktury wystawione przez Wnioskodawcę nie stanowiłyby dla Spółki podstawy do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku gdyby:
1) formalne przeniesienie własności nieruchomości na Spółkę Jawną nie stanowiłoby czynności podlegającej opodatkowaniu (gdyż faktyczna dostawa miała już miejsce wcześniej),
2) Wnioskodawca nie posiadałby statusu podatnika VAT w odniesieniu do tej czynności,
3) lub też czynność wniesienia Aportu korzystałaby ze zwolnienia z VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach, jeżeli organ podatkowy uzna, że wniesienie Nieruchomości I, II, III lub IV w formie aportu do Spółki Jawnej stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, to Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez wspólników, dokumentujących nabycie tych nieruchomości przez Spółkę.
Prawo to powstanie w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi przeniesienie prawa własności nieruchomości na Spółkę i zostaną otrzymane stosowne faktury, zgodnie z art. 86 ust. 10 i ust. 10b ustawy o VAT.
Jednocześnie, mając na względzie treść art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. c i d ustawy o VAT, w zakresie planowanej czynności Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.
Zatem, o ile czynność ta zostanie uznana za opodatkowaną VAT, Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej ww. czynność z wykazanym podatkiem od towarów i usług.
Podsumowując, w przypadku uznania przez organ interpretujący, że planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia do Spółki Jawnej wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości I, II, III lub IV stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, to Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości, które to czynności zostaną udokumentowane fakturami wystawionymi przez Wnioskodawcę.
Zgodnie z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku VAT.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu czynności wniesienia Nieruchomości I, II, III i IV, istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy Wnioskodawca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Skutkowałoby to koniecznością uznania Wnioskodawcę za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W tym miejscu wskazać należy, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa Kodeks cywilny.
Zasada swobody umów zapisana została w art. 3531 Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Zatem strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.
Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną, zgodnie bowiem z art. 710 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej transakcji mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny, użyczenia towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
Z opisu sprawy wynika, że:
Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czynność wniesienia Aportem Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki Jawnej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowych) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Wnioskodawca już podjął/podejmie w odniesieniu do posiadanych udziałów w Nieruchomościach I, II, III i IV będących przedmiotem planowanego Aportu.
Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że w stosunku do planowanego Aportu udziału w Nieruchomości II brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z tytułu tej czynności.
Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Jak wynika bowiem z wniosku, 4 lutego 2008 r. Wnioskodawca nabył od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Nieruchomość II - działkę nr 2 (udział 50% na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej). Transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Od chwili zakupu na działce znajdują się budynek mieszkalny (obecnie niezamieszkały), budynek niemieszkalny - garaż (obecnie pozostałości w postaci fundamentów), przyłącza energetyczne, wodociągowe i kanalizacyjne doprowadzone do budynku mieszkalnego. Nieruchomość II została nabyta celem zapewnienia dogodnego dojazdu do hotelu. Zgodnie z Państwa wskazaniem, Nieruchomość II (działka nr 2) ostatecznie nie była wykorzystywana jako dojazd do hotelu w (…) oraz od momentu nabycia Nieruchomości II znajdujące się na niej budynki oraz budowle nie były wykorzystywane w żadnym celu.
Należy zatem uznać, że dokonując Aportu udziału w Nieruchomości II Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie Aportu ww. Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
Brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 cyt. ustawy. Całokształt okoliczności wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania.
Tym samym, Aport udziału w Nieruchomości II (1/4 udziału w działce nr 2) nie będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy i w zakresie tej dostawy Wnioskodawca nie będzie podatnikiem VAT. W konsekwencji, planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia Nieruchomości II do Spółki Jawnej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zatem, Państwa stanowisko, że planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia Nieruchomości II do Spółki Jawnej nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT uznaję za prawidłowe.
Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku nie wynika, aby posiadane udziały w Nieruchomościach I, III i IV służyły wyłącznie do zaspokojenia potrzeb osobistych Wnioskodawcy przez cały okres posiadania. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, jest również jednym z dwóch wspólników Spółki Jawnej. Mające być przedmiotem Aportu Nieruchomości I, III i IV sąsiadują z należącymi do Spółki Jawnej nieruchomościami, na których Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług hotelarskich. Wnioskodawca nie korzystał z Nieruchomości I do celów prywatnych. Od momentu nabycia, budynek hotelu znajdujący się na Nieruchomości I pozostaje przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki Jawnej, która wykorzystuje go w prowadzonej działalności hotelarskiej i osiąga z tego tytułu korzyści gospodarcze. W treści aktu notarialnego dotyczącego nabycia Nieruchomości III, nabywcy oświadczyli, że nieruchomość ta wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego ich własnością, jednak w związku z decyzją wspólników Spółki Jawnej o rozbudowie kompleksu hotelowego w (...), w 2020 r. Nieruchomość III została przeznaczona na realizację tego celu. Na działce posadowiono wiatę ogrodową (nakłady na budowę wiaty zostały poniesione w całości przez Spółkę), która wykorzystywana jest przez Spółkę Jawną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość III stanowi obecnie integralną część kompleksu hotelowego w (...). Zakup Nieruchomości IV miał charakter inwestycyjny i służył zabezpieczeniu terenu pod ewentualną rozbudowę kompleksu hotelowego w (...). W zależności od potrzeb, teren Nieruchomości IV jest udostępniany przez właścicieli jako parking dla klientów hotelu.
Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Wnioskodawcy. Z okoliczności sprawy wynika, że udziały w Nieruchomościach (1/2 udziału w Nieruchomości I, 1/2 udziału w Nieruchomości III, 1/4 udziału w Nieruchomości IV) nie były w żadnym okresie posiadania wykorzystywane w celu zaspokojenia potrzeb osobistych Wnioskodawcy, lecz miały służyć obecnie lub w przyszłości na potrzeby prowadzonej przez Spółkę Jawną działalności hotelarskiej. Zgodnie z Państwa wskazaniem, Nieruchomości I, III i IV były/są wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki Jawnej oraz Nieruchomość IV miała służyć zabezpieczeniu terenu pod ewentualną rozbudowę kompleksu hotelowego.
Mając na uwadze powyższe, dokonując Aportu udziałów w Nieruchomościach I, III i IV, Wnioskodawca nie będzie korzystać z prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Sposób wykorzystywania przedmiotowych Nieruchomości, cel nabycia oraz podejmowane i planowane przez Wnioskodawcę działania, wykluczają Aport posiadanych udziałów w Nieruchomościach w ramach zarządu majątkiem osobistym. Zgodnie z orzeczeniem TSUE C-291/92, które wskazuje kierunek w jakim należy dokonywać interpretacji pojęcia „majątku prywatnego” nie sposób uznać, że udziały w Nieruchomościach I, III i IV stanowią majątek osobisty Wnioskodawcy, a tym samym, że ich Aport będzie dysponowaniem przez Wnioskodawcę własnym majątkiem osobistym. Przymiot „majątku prywatnego” może być nadany jedynie wówczas, gdy podatnik w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazuje zamiar jej wykorzystywania w ramach majątku osobistego, z czym w analizowanej sprawie nie mamy do czynienia.
W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to planowana czynność wniesienia Aportem do Spółki Jawnej udziałów w Nieruchomościach (1/2 udziału w Nieruchomości I, 1/2 udziału w Nieruchomości III, 1/4 udziału w Nieruchomości IV) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko, że planowana przez Wnioskodawcę czynność wniesienia Nieruchomości I, III i IV do Spółki Jawnej nie będzie podlegała przepisom ustawy o VAT uznaję za nieprawidłowe.
Państwa wątpliwości w następnej kolejności dotyczą kwestii, czy planowany Aport Nieruchomości I, III i IV będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
W celu wyjaśnienia Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić, co będzie przedmiotem Aportu.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Na podstawie art. 47 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności (…).
2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
W myśl art. 48 Kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Powyższy przepis łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego, wyrażającym klasyczną zasadę superficies solo cedit:
Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
Wzniesienie budynku w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem zasady superficies solo cedit.
Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu, na którym podmiot korzystający z tego gruntu wybudował naniesienia, jest również właścicielem tych naniesień. Sposób rozliczenia się przez strony umowy na podstawie której został udostępniony grunt, w związku z ulepszeniami poczynionymi przez użytkownika na nieruchomość, pozostawiony jest, w ramach swobody zawierania umów, woli stron, chyba że treść lub cel umów w tym przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku łączącego strony, ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z treści art. 3531 Kodeksu cywilnego.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności.
Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie europejskim (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien), w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
„wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
jednak jednocześnie zastrzegł, że:
„zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył.
Zatem rozważając skutki podatkowe transakcji polegającej na dostawie gruntu na rzecz właściciela nakładów posadowionych na tym gruncie należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku od towarów i usług.
O ile jest oczywiste, że zbycie gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także własności posadowionych na nim budynków i/lub budowli, jako części składowych gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do dostawy towarów, jakimi są niewątpliwie budynki i/lub budowle w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, że ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości - w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt.
Jak wynika z okoliczności sprawy, 25 listopada 2015 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabył do majątku wspólnego działkę nr 3 w (...), która w chwili nabycia stanowiła teren niezabudowany (grunt orny). W związku z decyzją wspólników Spółki Jawnej o rozbudowie kompleksu hotelowego w (...) w 2020 r., Nieruchomość III została przeznaczona na realizację tego celu. Naniesienia znajdujące się na Nieruchomości III (wiata ogrodowa, ogrodzenie oraz droga przeciwpożarowa) zostały wzniesione przez Spółkę Jawną z jej własnych środków i pozostają w jej władaniu. W momencie Aportu Nieruchomości III (działki nr 3), władztwo ekonomiczne nad wiatą ogrodową, ogrodzeniem i drogą przeciwpożarową, tj. prawo do rozporządzania nimi jak właściciel, będzie posiadała Spółka Jawna. Przed Aportem Nieruchomości III, pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką Jawną nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych przez Spółkę na wybudowanie wiaty ogrodowej, ogrodzenia i drogi przeciwpożarowej znajdujących się na działce nr 3.
Co do zasady, ustawy podatkowe nie uznają za przedmiot opodatkowania umów i czynności cywilnoprawnych, lecz rezultaty tych czynności. Tak więc, mimo że dojdzie do przeniesienia własności budowli, jako części składowych nieruchomości, nie zaistnieje jednocześnie dostawa towaru, jakimi są wybudowane na gruncie naniesienia. W sprawie będącej przedmiotem wniosku - Spółka Jawna „wytworzyła” towar, jakim niewątpliwie są budowle, nie ma więc podstaw do przyjęcia, że Wnioskodawca dokona dostawy przedmiotowych budowli.
Skoro istotą dostawy towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, zasadne jest przyjęcie, że ekonomiczne władanie budowlami należało do Spółki z chwilą ich wybudowania, chociaż nie należało do Spółki prawo własności gruntu.
Tym samym, w analizowanej sprawie nie wystąpi dostawa towarów, jakim są budowle, ponieważ już wcześniej Spółka mogła nimi dysponować jak właściciel. Przed dokonaniem sprzedaży udziału w prawie własności działku nr 3 Wnioskodawca nie będzie w ekonomicznym posiadaniu budowli.
Skoro więc Wnioskodawca nie będzie posiadać władztwa ekonomicznego w odniesieniu do budowli posadowionych na działce 3 to nie można przyjąć, że Wnioskodawca dokona dostawy budowli. Tym samym, przedmiotem Aportu przez Wnioskodawcę na rzecz spółki będzie wyłącznie udział w działce nr 3.
Czynność wniesienia udziału w prawie własności działki nr 3 (Nieruchomości III) do Spółki Jawnej będzie stanowiła dla Wnioskodawcy odpłatną dostawę towarów, która na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiąże zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Powyższa regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen:
„teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Nieruchomość III położona jest w obszarze oznaczonym symbolem 1MU, przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem obiektów usługowych i produkcyjnych. Ponadto na działce nr 3 posadowione są wybudowane przez Spółkę naniesienia takie jak: wiata ogrodowa, ogrodzenie i droga wewnętrzna.
Nieruchomość III nie stanowi więc gruntu niezabudowanego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zatem dostawa ww. nieruchomości nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ grunt mający być przedmiotem planowanej dostawy już jest terenem zabudowanym.
Skoro nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że
„Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art.136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
Z okoliczności sprawy wynika, że 25 listopada 2015 r. Wnioskodawca wraz z żoną nabył do majątku wspólnego działkę gruntu ornego położoną w miejscowości (...). Zakup nastąpił od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i nie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT Zatem, przy nabyciu przez Wnioskodawcę udziału w działce nr 3 nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu udziału w działce nr 3, lub że takie prawo Wnioskodawcy nie przysługiwało, skoro dostawa była objęta podatkiem VAT.
Dla dostawy Nieruchomości III (udziału w działce nr 3) nie znajdzie więc zastosowania również zwolnienie od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Należy zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że transakcja Aportu Nieruchomości III na rzecz Spółki Jawnej będzie obejmowała jedynie grunt (udział w działce nr 3) i będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy.
Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania podatkiem VAT Aportu na rzecz Spółki Jawnej Nieruchomości III z zastosowaniem stawki podatku VAT właściwej dla przedmiotu dostawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie braku zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy Nieruchomości III uznaję za prawidłowe.
Dla dostawy nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.
Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), zwanej dalej ustawą „Prawo budowlane”.
Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, biogazowni, biogazowni rolniczej, biometanowni i innych urządzeń), oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, w tym pod morskie turbiny wiatrowe oraz stacje elektroenergetyczne zlokalizowane na morzu, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla planowanego Aportu Nieruchomości I i IV w ramach Transakcji zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do naniesień posadowionych na ww. Nieruchomościach miało miejsce pierwsze zasiedlenie.
Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że Aport budynku posadowionego na Nieruchomości I (działce nr 1) oraz budowli posadowionych na Nieruchomości IV (działkach nr 4, 5 i 6) nie zostanie dokonany w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. naniesień upłyną co najmniej 2 lata. Jak wskazali Państwo we wniosku, Nieruchomość I została nabyta w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej 11 lutego 1997 r. W momencie zakupu Nieruchomość I stanowiła grunt zabudowany częścią budynku hotelu robotniczego i do chwili obecnej stan zabudowy Nieruchomości I nie uległ zmianie. Od momentu nabycia, budynek hotelu znajdujący się na Nieruchomości I pozostaje przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki Jawnej, która wykorzystuje go w prowadzonej działalności gospodarczej hotelarskiej. 19 czerwca 2017 r. wspólnicy Spółki Jawnej nabyli działkę nr 4 wchodzącej w skład Nieruchomości IV. Pozostałe dwie działki (nr 5 i 6) stanowiące grunty sąsiadujące w stosunku do działki 4, zostały zakupione na podstawie umowy sprzedaży z 26 lutego 2018 r. W chwili nabycia działki stanowiły grunty niezabudowane. Obszar Nieruchomości IV jest ogrodzony w granicach władania - nakłady na budowę ogrodzenia ponosili właściciele działek. Ogrodzenie stanowi budowlę w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Ogrodzenie znajdujące się na Nieruchomości IV przebiega częściowo przez każdą z trzech działek wchodzących w skład tej nieruchomości. W zależności od potrzeb, teren Nieruchomości IV udostępniany przez właścicieli jako parking dla klientów hotelu.
Ponadto, zgodnie z Państwa wskazaniem Wnioskodawca ani jego małżonka nigdy indywidualnie nie ponosili nakładów na ulepszenie Nieruchomości I ani znajdującego się na niej obiektu. W okresie ostatnich dwóch latach Wnioskodawca ani pozostali właściciele nie ponosili żadnych wydatków na ulepszenie ogrodzenia posadowionego na Nieruchomości IV.
Zatem do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy w stosunku do budynku posadowionego na Nieruchomości I oraz budowli posadowionej na Nieruchomości IV doszło wiele lat wcześniej w momencie oddania ww. naniesień do użytkowania. Wobec tego planowany Aport ww. naniesień nastąpi w okresie dłuższym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że spełnione zostaną przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT do Aportu budynku posadowionego na Nieruchomości I oraz budowli posadowionej na Nieruchomości IV, ponieważ planowana czynność nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz od daty pierwszego zasiedlenia ww. budynku i budowli minął okres przekraczający 2 lata.
Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji - na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy - również zbycie w ramach Aportu udziałów w gruncie (1/2 udziału w działce nr 1 i 1/4 udziału działkach nr 4, 5 6), na którym ww. budynek i budowle są posadowione, będzie zwolnione od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Zatem, Aport budynku posadowionego na Nieruchomości I (1/2 udziału działce nr 1) oraz budowli posadowionych na Nieruchomości IV (1/4 udziału działkach nr 4, 5 i 6) będzie stanowił czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
W związku z tym, że planowana czynność wniesienia Aportem budynku i budowli położonych na Nieruchomości I i IV będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności - wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy - jest bezzasadna.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie braku zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy Nieruchomości I uznaję za nieprawidłowe, natomiast Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla dostawy Nieruchomości IV uznaję za prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy Spółka Jawna będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu.
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
Z wniosku wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług hotelarskich (PKD 55.10.Z). Działalność ta prowadzona jest z wykorzystaniem należących do Spółki nieruchomości - dwa główne obiekty hotelowe zarządzane przez Spółkę zlokalizowane są w miejscowościach (…) oraz (...). W ramach planowanej czynności Wnioskodawca zamierza wnieść Aportem do Spółki Jawnej Nieruchomości I, II, III i IV (położone w miejscowościach (...) oraz (...) - sąsiadujące z nieruchomościami należącymi do Spółki).
Jednocześnie, jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji, planowana czynność wniesienia Aportem przez Wnioskodawcę do Spółki Jawnej udziałów w Nieruchomościach (1/2 udziału w Nieruchomości I, 1/2 udziału w Nieruchomości III, 1/4 udziału w Nieruchomości IV) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. Transakcja Aportu Nieruchomości III na rzecz Spółki Jawnej będzie obejmowała jedynie grunt (udział w działce nr 3) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy i będzie opodatkowana podatkiem VAT według właściwej dla przedmiotu dostawy stawki podatku VAT. Natomiast planowana czynność wniesienia Aportem budynku posadowionego na Nieruchomości I (1/2 udziału działce nr 1) oraz budowli posadowionych na Nieruchomości IV (1/4 udziału działkach nr 4, 5 i 6) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy stwierdzić, że Spółka Jawna będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu Aportu Nieruchomości III (udziału w działce nr 3). Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Natomiast Spółce Jawnej nie będzie przysługiwało prawa do odliczenia podatku naliczonego z związku z dokonaniem Aportu Nieruchomości I (1/2 udziału działce nr 1) oraz Nieruchomości IV (1/4 udziału działkach nr 4, 5 i 6), z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego przewidzianej w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie prawa Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu Nieruchomości III uznaję za prawidłowe, natomiast w zakresie prawa Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wnioskodawcę w związku z dokonaniem Aportu Nieruchomości I i IV uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii dokumentowania fakturą czynności wniesienia Nieruchomości I, II, III i IV do Spółki jawnej czy zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy VAT do planowanej czynności.
Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo