W zakresie uznania, że z tytułu dokonanej sprzedaży działki nr 1 nie działał Pan jako podatnik podatki VAT, i w konsekwencji dostawa działki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej, sprzedała 6 listopada 2025 r. działkę nr 1 nabyta w 2005 r. w drodze darowizny od rodziców. Działka była wykorzystywana do wypasania bydła, a przed sprzedażą uzyskano dla niej warunki zabudowy wyłącznie w celu podziału nieruchomości. Sprzedaż miała charakter prywatny i incydentalny,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, że z tytułu dokonanej sprzedaży działki nr 1 nie działał Pan jako podatnik podatki VAT, i w konsekwencji dostawa działki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uzupełnił go Pan – pismem, które wpłynęło 19 listopada 2025 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 17 grudnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
6 listopada 2025 r. doszło do sprzedaży nieruchomości gruntowej, w skład której wchodziła m.in. działka o numerze ewidencyjnym 1.
Przed sprzedażą dla działki nr 1 uzyskano warunki zabudowy (WZ). Działka nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W momencie sprzedaży Wnioskodawca nie był osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Sprzedaż miała charakter prywatny i incydentalny, a jej wyłącznym celem była poprawa warunków życiowych i sfinansowanie rehabilitacji niepełnosprawnego syna. Cel ten potwierdza, że Wnioskodawca nie działał w zamiarze handlowym ani w charakterze przedsiębiorcy.
W trakcie sporządzania aktu notarialnego, notariusz nie poinformował stron transakcji o obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług (VAT) w wysokości 23% od wartości działki z warunkami zabudowy.
Wnioskodawca został poinformowany wyłącznie o konieczności uiszczenia PCC.
Obecnie, Urząd Skarbowy (lub Wnioskodawca sam w wyniku późniejszej weryfikacji) stwierdził konieczność uiszczenia podatku VAT 23% w kwocie ok. 46 000 zł od sprzedaży działki nr 1, z terminem płatności do 15 grudnia 2025 r.
W wyniku zaniechania notariusza, Wnioskodawca został postawiony w sytuacji, w której musi ponieść nieplanowany wydatek, który drastycznie pogarsza sytuację finansową rodziny Wnioskodawcy dedykowaną leczeniu syna.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
W nadesłanym uzupełnieniu w odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
1) Kiedy, od kogo, na podstawie jakiej umowy nabył Pan działkę nr 1?
Odp.: Działkę nr 1 Wnioskodawca nabył na podstawie umowy darowizny 30 listopada 2005 r. od rodziców.
2) Czy nabycie tej nieruchomości było opodatkowane podatkiem VAT, a jeśli tak, to czy zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT wystawioną na Pana dane?
Odp.: Nabycie działki nr 1 nie było opodatkowane podatkiem VAT, gdyż było przekazane w darowiźnie 30 listopada 2005 r.
3) Czy przed sprzedażą działki nr 1 prowadził Pan działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, zwolnioną od podatku (w jakim zakresie) i czy był Pan z tego tytułu zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT (kiedy nastąpiła ta rejestracja)?
Odp.: Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej.
4) Czy przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem działki nr 1?
Odp.: Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem działki nr 1.
5) Do jakich celów nabył Pan i wykorzystywał działkę nr 1, tj. czy do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej z tego podatku (jakiej), czy też na cele prywatne - jeśli były to cele prywatne/osobiste, to proszę wskazać, w jaki sposób nieruchomość zaspokajała te potrzeby prywatne/osobiste?
Odp.: Działka nr 1 była przez Wnioskodawcę wykorzystywana do celów wypasania bydła.
6) Czy wykorzystywał Pan działkę nr 1 do działalności rolniczej? Jeśli tak, to:
· czy był Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o VAT;
· czy dokonywał Pan z tej działki zbiorów i sprzedaży produktów rolnych opodatkowanej podatkiem VAT (jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce), czy też produkty rolne były/są wykorzystywane wyłącznie na Pana własne potrzeby?
Odp.: Działka nr 1 była wykorzystywana jak wspomniano powyżej do wypasania bydła. Wnioskodawca nie był rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca nie zbierał także żadnych zbiorów.
7) Czy działka nr 1 była kiedykolwiek przedmiotem zawartych przez Pana z podmiotami trzecimi umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to:
· kiedy i na jaki okres zawarte zostały te umowy,
· czy była to czynność odpłatna czy nieodpłatna?
Odp.: Działka nr 1 nie była przedmiotem żadnych ww. umów.
8) Czy to Pan wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr 1 , jaki był cel takiego działania?
Odp.: Wnioskodawca wystąpił o warunki zabudowy w celu dokonania podziału działki.
9) Czy przed sprzedażą działki nr 1 podejmował Pan inne niż wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy działania mające na celu jej uatrakcyjnienie i podniesienie jej wartości np. doprowadzał media, ogradzał, wytyczał drogi dojazdowe, występował o podział, o inne decyzje i pozwolenia budowlane (jeśli tak, to jakie)?
Odp.: Wnioskodawca przed sprzedażą działki nr 1 nie występował i nie podejmował innych działań. Jak wskazano wystąpił wyłącznie o warunki zabudowy.
10) Czy w celu znalezienia nabywcy na działkę nr 1 podejmował Pan aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia np. reklama w Internecie, prasie, skorzystanie z usług biura nieruchomości, pośrednika, itp.)? Jak Pan poszukiwał nabywcy?
Odp.: Wnioskodawca nie podejmował ww. działań.
11) Czy zawarł Pan z nabywcą umowę przedwstępną sprzedaży, w której były określone warunki, od spełnienia których zależało podpisanie ostatecznej umowy sprzedaży? (jakie to były warunki)?
Odp.: Wnioskodawca nie zawierał takiej umowy.
12) Czy udzielał Pan nabywcy bądź innym osobom trzecim pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu i na Pana rzecz w związku ze sprzedażą działki, np. w celu uzyskania niezbędnych decyzji, zgód, pozwoleń dotyczących sprzedawanej działki - jeżeli tak, to należy wskazać, jaki był zakres tego pełnomocnictwa?
Odp.: Wnioskodawca nie udzielał żadnych pełnomocnictw.
13) Czy sprzedawał Pan w przeszłości nieruchomości (działki) i czy był Pan z tego tytułu podatnikiem podatku VAT?
Odp.: Wnioskodawca dokonał sprzedaży działek w 2021 r. na poczet przeprowadzenia remontu i odłączenia ½ części domu od siostry (darowizna).
Pytanie ostatecznie przedstawione w nadesłanym uzupełnieniu
Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości gruntowej – działki nr 1, dla której przed sprzedażą uzyskano warunki zabudowy dokonaną przez osobę fizyczną działającą w celu prywatnym i nieprowadzącą działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki nr 1 nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż powinna zostać potraktowana odmiennie, z uwagi na następujące okoliczności:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Przy czym, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że:
„(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą”.
Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
Z okoliczności sprawy wynika, że 6 listopada 2025 r. doszło do sprzedaży nieruchomości gruntowej, obejmującej m.in. działkę o numerze ewidencyjnym 1. W chwili sprzedaży nie prowadził Pan działalności gospodarczej ani działalności rolniczej. Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Transakcja miała charakter prywatny, jednorazowy i incydentalny. Sprzedaż została dokonana wyłącznie w celu poprawy warunków życiowych oraz sfinansowania rehabilitacji niepełnosprawnego syna, co potwierdza brak zamiaru handlowego.
Działkę nr 1 nabył Pan od rodziców na podstawie umowy darowizny z 30 listopada 2005 r. Nabycie to nie podlegało opodatkowaniu VAT, a Panu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Działka była wykorzystywana wyłącznie do wypasania bydła i stanowiła element majątku prywatnego. Działka nr 1 nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jednak przed sprzedażą uzyskał Pan decyzję o warunkach zabudowy, wyłącznie w celu umożliwienia podziału nieruchomości. Poza uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy nie podejmował Pan żadnych innych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych. Działka nr 1 nie była oddana w dzierżawę, w najem ani nie była udostępniana na podstawie innych umów. Nie udzielał Pan pełnomocnictw ani nie zawarł Pan umowy przedwstępnej przy jej sprzedaży.
Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku ze sprzedażą działki nr 1, dla której uzyskał Pan warunki zabudowy powinien Pan zostać uznany za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą, a w konsekwencji – czy transakcja sprzedaży podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W opisanej sprawie należy rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży działki nr 1 spełnił Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, tj. czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania opisanej sprzedaży na podstawie przedstawionych czynności podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta i handlowca w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkować będzie koniecznością uznania Pan za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jak podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Analiza niniejszej sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do wniosku, że sprzedaż działki nr 1 nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
Skala Pana zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży działki nr 1 nie wykraczała poza ramy zwykłego wykonywania prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek wskazujących na taką Pana aktywność w zakresie dokonanej sprzedaży działki nr 1, która byłaby porównywalna z działaniami podmiotów profesjonalnie zajmujących się tego rodzaju obrotem (brak przesłanek świadczących o zawodowym, stałym i zorganizowanym charakterze takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż działki nr 1 wypełniała przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Zgodnie z opisem sprawy, działkę nr 1 nabył Pan od rodziców na podstawie umowy darowizny 30 listopada 2005 r. Nabycie to nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a Panu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotowa działka stanowiła element Pana majątku prywatnego i była wykorzystywana wyłącznie do wypasania bydła. Nie prowadził Pan działalności gospodarczej ani działalności rolniczej w chwili sprzedaży działki nr 1. Transakcja ta miała charakter prywatny, jednorazowy i incydentalny, a jej celem była poprawa Pana warunków życiowych oraz sfinansowanie rehabilitacji niepełnosprawnego syna. Działka nr 1 nie była wykorzystywana przez Pana w ramach jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Nie była ona również udostępniana na podstawie umów najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Nie zawierał Pan umów przedwstępnych ani nie udzielał pełnomocnictw innym osobom do działania w Pana imieniu w związku z jej sprzedażą.
Co prawda działka nr 1 nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przed jej sprzedażą wystąpił Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale została ona uzyskana wyłącznie w celu umożliwienia podziału nieruchomości. Poza uzyskaniem tej decyzji nie podejmował Pan żadnych działań wykraczających poza zwykłe wykonywanie prawa własności.
Stwierdzić zatem należy, że w tym konkretnym przypadku w całym okresie posiadania działki nr 1 nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek, że mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i zorganizowanym. Nie zachował się Pan w żadnej mierze jak przedsiębiorca handlujący nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierzał do uzyskania jak najkorzystniejszej ceny i maksymalizacji zysku.
Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że dokonując sprzedaży działki nr 1 korzystał Pan wyłącznie z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Czynność ta została dokonana w sferze prywatnej i nie stanowiła przejawu prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, w świetle art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a także w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyroku w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, brak jest przesłanek do uznania, że dokonując sprzedaży działki nr 1 działał Pan w charakterze podatnika VAT. Tym samym sprzedaż działki nie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
Tym samym Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zwrot nadpłaty
15 grudnia 2025 r. dokonał Pan wpłaty w wysokości 80 zł tytułem: „znak pisma 0114-KDIP1-1.4012.945.2025.1.MŻ wpłata w UP”. W związku z tym, że na poczet wydania interpretacji indywidualnej wykorzystana została opłata w kwocie 40 zł, kwota 40 zł jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej i podlega zwrotowi na rachunek, z którego dokonano wpłaty za wydanie interpretacji indywidualnej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo