Interpretacja 0114-KDIP1-1.4012.978.2025.4.IZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący uznania, czy sprzedaż działek powstałych z działki nr 1 rodzi obowiązek zapłaty podatku VAT.

Uzupełniła go Pani pismem z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 14 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani właścicielką gospodarstwa rolnego, które otrzymała Pani od ojca w formie darowizny w 2011 r. Od tego czasu jest Pani aktywnym rolnikiem i prowadzi działalność w formie rolniczego handlu detalicznego swoich produktów rolnych.

W skład gospodarstwa wchodzi kilka działek, specjalnością gospodarstwa jest uprawa warzyw i zbóż.

Ponieważ chce się Pani wyspecjalizować wyłącznie w uprawie warzyw to działkę położoną w Gminie (…) nr ewidencyjny 1 o powierzchni 17.000 m² (1,7 ha), w klasie bontacyjnej RV, RIV, Lzr/RVI, na której uprawia Pani zboża zamierza sprzedać.

Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w ewidencji gruntów ma oznaczenia RV - Grunty orne, RVI - orne, Lzr/RVI - grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.

Nie prowadziła Pani szerokiej działalności reklamowej ani informacyjnej w celu sprzedaży. Zamieściła Pani ogłoszenie jedynie na portalu (…) na działkę położoną w Gminie (…) nr ewidencyjny 1 w cenie (…), tj. (…) zł za hektar.

Żaden rolnik ani inna osoba nie była zainteresowana zakupem działki całości w takiej cenie. Znalazł się nabywca zainteresowany zakupem działki z zamiarem realizacji budowy domków jednorodzinnych, tj. A. sp. z o.o. Nabywca zaproponował, aby udzieliła mu Pani pełnomocnictwa do wystąpienia o wydanie warunków zabudowy na 10 domów mieszkalnych, celem możliwości sprawdzenia, czy na danej działce będzie mógł zrealizować swoje zamiary. Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy nabywca wyraził chęć zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży działki za cenę (…) tyś. zł w stanie po jej podzieleniu. Obecna średnia cena działki w województwie (…) wynosi (…) tyś. zł za 1 hektar. Czyli za swoją działkę mogłaby Pani uzyskać średnio około (…) tyś. Cena ustalona - (…) tyś. Uwzględnia skutki podzielenia działki. Przed podpisaniem umowy przyrzeczonej nabywca chce uzyskać od Pani dodatkowe pełnomocnictwo do dokonania geodezyjnego podziału działki nr 1 na 10 mniejszych działek bez zmiany przeznaczenia rolnego oraz drogę wewnętrzną.

Wszystkie koszty podziału, nakład pracy oraz zaangażowanie miałyby być po stronie kupującego. Na działce do momentu zakupu przez kupującego nie będą prowadzone żadne prace polegając na budowie drogi, utwardzeniu terenu, ogrodzenia działki, wyrównania terenu, przyłączenia do mediów. Teren nadal będzie wykorzystywany na uprawę zbóż. Aktualnie działka nie jest i do momentu podpisania umowy przyrzeczonej nie będzie przyłączona do sieci wodociągowej, gazowej, kanalizacyjnej oraz energetycznej. Mniejsze działki po podziale nie będą miały wydanych decyzji o warunkach zabudowy i pozostaną wykorzystywane na przeznaczenie rolne. Prowadzi Pani gospodarstwo rolne od 2011 r. i o nie zajmuje się zakupem i sprzedażą nieruchomości. Sprzedaż działki nr 1 podzielonej na 10 mniejszych działek jest dla Pani czynnością jednorazową i nie zamierza Pani wykonywać jej w sposób ciągły i zarobkowy.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Nie była i nie jest Pani czynnym płatnikiem VAT z tytułu działalności gospodarczej. Nie była i nie jest Pani czynnym płatnikiem VAT z tytułu działalności rolnej. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.

W całym okresie posiadania działka nr 1 była wykorzystywana do czynności zwolnionych z podatku VAT. W przypadku jej podziału, do momentu jej sprzedaży również będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z podatku VAT.

Działka nr 1 na prośbę kupującego zostanie podzielona i sprzedane zostaną wydzielone działki.

Działka nr 1 nie jest zabudowana, jest działką orną, nie posiada przyłączy mediów.

Działki wydzielone na dzień sprzedaży nie będą zabudowane, nie zmienią swojego charakteru dalej będą rolne.

Działki wydzielone nie były i nie będą przedmiotem najmu, dzierżawy i nie były i nie będą oddane do użytku na podstawie innych umów innym podmiotom.

Nie planuje i nie udzieli Pani pełnomocnictwa innemu podmiotowi niż nabywca. Będzie to tylko spółka A.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług sformułowane ostatecznie w odpowiedzi na wezwanie

Czy w przypadku dokonania podziału działki nr 1 na 10 mniejszych działek oraz drogę wewnętrzną, powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku VAT w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

W Pani ocenie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku VAT, ponieważ jest to transakcja jednorazowa, a działka do momentu sprzedaży i podziału nie zmieni swojego przeznaczenia i pozostanie działką/ działkami rolnymi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:

• po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
• po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy działek powstałych z podziału działki nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w pierwszej kolejności wymaga rozważenie, czy w celu ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.

Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z wniosku wynika, że w 2011 r. otrzymała Pani w drodze darowizny gospodarstwo rolne, które składa się z kilku działek, które są wykorzystywane pod uprawę warzyw i zbóż. Od tego czasu jest Pani aktywnym rolnikiem i prowadzi działalność w formie rolniczego handlu detalicznego swoich produktów rolnych. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Nie była i nie jest Pani czynnym płatnikiem VAT z tytułu działalności gospodarczej, w tym z tytułu działalności rolniczej.

Z uwagi na to, że planuje Pani prowadzić wyłącznie uprawę warzyw, działkę nr 1, która była wykorzystywana pod uprawę zbóż zamierz Pani sprzedać. Działka nr 1 nie jest zabudowana, jest działką orną, nie posiada przyłączy mediów. W całym okresie posiadania działka nr 1 była wykorzystywana do czynności zwolnionych z podatku VAT.

Umieściła Pani ogłoszenie o sprzedaży działki na dwóch portalach internetowych. Znalazł się nabywca (A. sp. z o.o.) zainteresowany zakupem działki z zamiarem realizacji budowy domków jednorodzinnych. Nabywca zaproponował, żeby udzieliła mu Pani pełnomocnictwa do wystąpienia o wydanie warunków zabudowy na budowę 10 domów mieszkalnych, celem możliwości sprawdzenia, czy na danej działce będzie mógł zrealizować swoje zamiary. Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy nabywca wyraził chęć zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży działki, w stanie po jej podzieleniu. Przed podpisaniem umowy przyrzeczonej nabywca chce uzyskać od Pani dodatkowe pełnomocnictwo do dokonania geodezyjnego podziału działki nr 15 na 10 mniejszych działek bez zmiany przeznaczenia rolnego oraz drogę wewnętrzną.

Wszystkie koszty podziału, nakład pracy oraz zaangażowanie miałyby być po stronie nabywcy. Na działce do momentu zakupu przez nabywcę nie będą prowadzone żadne prace polegając na budowie drogi, utwardzeniu terenu, ogrodzenia działki, wyrównania terenu, przyłączenia do mediów. Teren nadal będzie wykorzystywany na uprawę zbóż. Działka nie jest i do momentu podpisania umowy przyrzeczonej nie będzie przyłączona do sieci wodociągowej, gazowej, kanalizacyjnej oraz energetycznej. W przypadku jej podziału, do momentu jej sprzedaży również będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z podatku VAT. Działki wydzielone nie były i nie będą przedmiotem najmu, dzierżawy i nie były i nie będą oddane do użytku na podstawie innych umów innym podmiotom.

Nie planuje i nie udzieli Pani pełnomocnictwa innemu podmiotowi niż nabywca.

Ma Pani wątpliwość, czy z tytułu sprzedaży działek powstałych z podziału działki nr 1 (10 działek oraz droga) w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT.

W opisywanej sprawie kluczowe jest ustalenie, czy w ramach planowanej sprzedaży, spełnia Pani przesłanki do uznania, że działa Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Innymi słowy, istotne jest, czy według przedstawionych okoliczności, w celu realizacji sprzedaży działek powstałych z podziału działki nr 1 podjęła/podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania te powinny być zbliżone do działań podejmowanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tylko w takim przypadku można będzie uznać Panią za podmiot prowadzący działalność gospodarczą według tego przepisu, co wiązałoby się z koniecznością zachowania statusu podatnika podatku od towarów i usług. W przeciwnym razie sprzedaż może zostać zakwalifikowana jako zarząd majątkiem prywatnym.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.

Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie podjęła Pani w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek.

W świetle powołanych przepisów oraz wyroków TSUE analiza sprawy prowadzi do wniosku, że dostawa działek powstałych z podziału działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika podatku VAT.

Skala Pani zaangażowania w odniesieniu do sprzedaży wydzielonych działek nie będzie wykraczać poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W analizowanej sprawie bowiem brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie wystąpi bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią działek powstałych w wyniku podziału działki nr 1 wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Działkę nr 1 nabyła Pani w drodze darowizny i wykorzystywała pod uprawę zbóż. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej, nie była i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT, w tym z tytułu działalności rolniczej. Decyzję o sprzedaży działki podjęła Pani w związku ze zmianą profilu prowadzonych upraw. Informacje o sprzedaży działki zamieściła Pani na dwóch portalach internetowych. Nabywca zaproponował, żeby udzieliła mu Pani pełnomocnictwa do wystąpienia o wydanie warunków zabudowy na budowę 10 domów mieszkalnych, celem możliwości sprawdzenia, czy na danej działce będzie mógł zrealizować swoje zamiary. Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy nabywca wyraził chęć zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży działki, w stanie po jej podzieleniu. Wszystkie koszty podziału, nakład pracy oraz zaangażowanie miałyby być po stronie nabywcy. Jednocześnie nabywca chce uzyskać od Pani pełnomocnictwo do dokonania podziału działki na 10 mniejszych działek oraz drogę.

W tym miejscu wskazać trzeba, że udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego (podział działki, decyzje, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców. W sprawie nabywca już się zgłosił, a więc Pani jako właściciel gruntu nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.

Ponadto z informacji zawartych we wniosku wynika, że do momentu sprzedaży, nawet po podziale działka nr 1 będzie nadal wykorzystywana pod uprawę zbóż. Do momentu sprzedaży działka nie będzie przyłączona do mediów. Działki powstałe w wyniku działki nr 1 nie będą przedmiotem umowy najmu, dzierżawy bądź umów o podobnym charakterze.

Podkreślić należy, że podjęte przez nabywcę działania wykonuje we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych potrzeb.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży 10 działek oraz działki przeznaczonej na drogę powstałych z podziału działki nr 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądza, że ich sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła i nie podejmie Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że aktywność Pani w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem w sprawach połączonych TSUE C-180/10, C-181/10.

W sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że w związku ze sprzedażą działek powstałych z podziału działki nr 1 wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Panią należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Zatem sprzedaż opisanych we wniosku działek nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem na podstawie w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a w konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży 10 działek i drogi wydzielonych z działki nr 1.

W związku z powyższym nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.