Brak obowiązku zapłaty podatku VAT, brak złożenia deklaracji VAT-23 z tytułu nabycia samochodu stanowiącego nowy środek transportu oraz zastosowanie stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (nowego środka transportu).
Wnioskodawca jest polskim czynnym podatnikiem VAT, zajmującym się handlem pojazdami. Planuje zakup samochodu osobowego z Chin, który zostanie zaimportowany do Niemiec z zastosowaniem procedury celnej 42 (zwolnienie z VAT przy imporcie w związku z planowaną WDT). Po odprawie celnej i zapłacie cła w Niemczech samochód zostanie przetransportowany do Polski i zarejestrowany. Następnie, w ciągu około 30 dni, samochód ma zostać sprzedany kontrahentowi ze Słowacji (podatnikowi VAT-UE) w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Pojazd…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
11 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku zapłaty podatku VAT, braku złożenia deklaracji VAT-23 z tytułu nabycia samochodu stanowiącego nowy środek transportu oraz zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (nowego środka transportu). Uzupełnili o Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 19 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski i jest czynnym podatnikiem VAT oraz podatnikiem VAT-UE. Przedmiotem działalności jest między innymi handel pojazdami.
Wnioskodawca planuje zakup samochodu osobowego w Chinach z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Import pojazdu na teren Unii Europejskiej nastąpi na terytorium Niemiec, gdzie nastąpi odprawa celna. W ramach tej odprawy zostanie zapłacone cło w wysokości 10%. Import zostanie przeprowadzony z zastosowaniem procedury celnej 42, która polega na zwolnieniu z podatku VAT w państwie importu w związku z planowaną wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Po dokonaniu odprawy celnej w Niemczech pojazd zostanie przetransportowany do Polski. Samochód zostanie następnie zarejestrowany w Polsce, wyłącznie w celu umożliwienia jego dalszej sprzedaży i użytkowania przez nabywcę.
Pojazd stanowi towar handlowy w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i nie będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę do celów prywatnych ani jako środek trwały. Przedmiotowy pojazd spełnia definicję nowego środka transportu, ponieważ:
Wnioskodawca posiada już kontrahenta na terytorium Słowacji, który jest podatnikiem VAT zarejestrowanym do transakcji wewnątrzwspólnotowych.
Po dokonaniu rejestracji pojazdu w Polsce Wnioskodawca planuje sprzedaż samochodu do kontrahenta ze Słowacji w terminie około 30 dni od momentu rejestracji pojazdu.
Sprzedaż ta będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.
W odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo następująco:
1. od kiedy Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce, w tym do transakcji wewnątrzwspólnotowych (prosiłem podać datę) i w związku z jakimi czynnościami dokonała tych rejestracji, czy zarejestrowana jest do transakcji wewnątrzwspólnotowych w innych krajach UE, w tym w Niemczech,
Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce od dnia 23 listopada 1998 r. Spółka jest również zarejestrowana do transakcji wewnąrzwspólnotowych na terytorium Unii Europejskiej. Rejestracja związana jest z dokonywaniem transakcji wewnątrzwspólnotowych.
2. kiedy Spółka planuje nabyć samochód z Chin (prosiłem podać przybliżoną datę),
Spółka planuje nabyć samochód z Chin w maju lub czerwcu 2026 r.
3. jaki dokładnie model, marka samochodu planuje Spółka nabyć z Chin,
Przedmiotem nabycia będzie samochód osobowy marki (…).
4. czy samochód osobowy będzie zakupiony od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej czy od pomiotu prowadzącego działalność gospodarczą,
Samochód zostanie zakupiony od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą na terytorium Chin.
5. w jaki sposób udokumentowane będzie nabycie przez Spółkę samochodu, w tym czy sprzedawca z Chin wystawi fakturę na rzecz Spółki z tytułu sprzedaży lub inny dokument o podobnym charakterze – jaki,
Nabycie samochodu przez Spółkę będzie udokumentowane rachunkiem zakupu wystawionym przez sprzedawcę z Chin, tj. dokumentem INVOICE.
6. kiedy (w jakim momencie np. w momencie zakupu z Chin, zaimportowaniu w Niemczech, wystawienia faktury przez dostawcę z Chin na rzecz Spółki, zapłaty, przekazania do transportu) Spółka nabędzie prawo do rozporządzania towarem (samochodem) jak właściciel - prosiłem wskazać gdzie, na terytorium jakiego kraju Spółka nabędzie prawo do rozporządzania towarem jak właściciel,
Spółka nabędzie prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium Chin, na etapie zakupu pojazdu.
7. kto będzie dokonywał odprawy celnej towaru (samochodu) w Niemczech, oraz kto będzie widniał w dokumencie celnym jako eksporter, a kto jako importer,
Odprawa celna na terytorium Niemiec będzie dokonywana przez wyspecjalizowana Agencję Celna. W niemieckim dokumencie celnym nie będą widniały pozycje eksportera oraz importera. W dokumencie będzie zawarta informacja o zgłaszającym do odprawy celnej – A. Sp. z o.o. reprezentowanej przez Agencję Celną. Jako odbiorca oraz kupujący wskazana będzie również A. Sp. z o.o.
8. czy w odniesieniu do towaru (samochodu) przemieszczonego do Polski powstanie dług celny i czy Spółka będzie podmiotem, na którym będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną,
W odniesieniu do samochodu powstanie dług celny na terytorium Niemiec, który Spółka ureguluje przed dniem wydania towaru z magazynu portowego.
9. jeśli towar (samochód) zostanie dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec, kto (na czyją rzecz) dokona przemieszczenia tego samochodu z Niemiec do Polski,
Towar zostanie dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec oraz całej Unii Europejskiej. Następnie samochód zostanie przetransportowany do Polski za pośrednictwem zewnętrznej firmy transportowej na lawecie.
10. jakie dokładnie dokumenty będzie Spółka posiadać w związku z dostawą i wywozem nowego środka transportu z terytorium kraju na terytorium Słowacji do znanego kontrahenta (podatnika VAT, zarejestrowanego do transakcji wewnątrzwspólnotowych), należy wymienić wszystkie posiadane dokumenty, wskazując jednocześnie w jaki sposób, przez kogo bądź na czyją rzecz będzie przemieszczany nowy środek transportu,
W związku z dostawą i wywozem nowego środka transportu Spółka będzie posiadała następujące dokumenty:
Jednocześnie Spółka wskazuje, że pojazd będzie przemieszczany przez zewnętrzną firmę transportową działającą na rzecz Spółki.
Pytania
1. Czy w opisanej sytuacji, w przypadku importu pojazdu z Chin z odprawą celną w Niemczech z zastosowaniem procedury celnej 42, a następnie przemieszczenie pojazdu do Polski i jego sprzedaż do podatnika VAT na terytorium Słowacji w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT w Polsce w wysokości 23%?
2. Czy w przypadku rejestracji pojazdu w Polsce przed jego sprzedażą do kontrahenta ze Słowacji Wnioskodawca będzie zobligowany do złożenia deklaracji VAT-23 oraz zapłaty podatku VAT w Polsce, pomimo, że pojazd stanowi towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży?
3. Czy fakt, że pojazd spełnia definicję nowego środka transportu (przebieg poniżej 6 000 km oraz okres użytkowania poniżej 6 miesięcy) ma wpływ na obowiązek zapłaty podatku VAT w Polsce w opisanym modelu transakcji?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji nie powstaje obowiązek zapłaty podatku VAT w Polsce w wysokości 23%, ponieważ:
Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu stawką 0% VAT, pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych, w szczególności:
Zdaniem Wnioskodawcy również obowiązek złożenia deklaracji VAT-23 nie powinien powstać, ponieważ pojazd stanowi towar handlowy przeznaczony do dalszej sprzedaży, a nie pojazd nabywany w celu jego użytkowania na terytorium Polski.
Rejestracja pojazdu w Polsce ma wyłącznie charakter techniczny i formalny oraz służy umożliwieniu dalszej sprzedaży pojazdu kontrahentowi z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy:
Podsumowanie
Wnioskodawca zwraca się z uprzejmą prośbą o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska w zakresie:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1, 3, 4 i 5 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
1) terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
3) terytorium Unii Europejskiej – rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej;
4) terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
5) terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Mając na uwadze art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy:
Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
W myśl art. 9 ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
1) nabywcą towarów jest:
a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
− z zastrzeżeniem art. 10;
2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
Natomiast zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:
1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2
- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.
Zatem transakcja może zostać uznana za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów pod warunkiem, że nabywcą tych towarów jest podatnik, o którym mowa w art. 15 lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, natomiast dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. W sytuacji gdy spełnione zostaną powyższe warunki transakcję uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy.
Należy wskazać, że każde przemieszczenie nowego środka transportu pomiędzy krajami Unii Europejskiej, któremu towarzyszy przeniesienie prawa do rozporządzania nim jak właściciel, stanowi - zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy w związku z art. 9 ust. 1 ustawy - wewnątrzwspólnotowe nabycie, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ponadto, na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
Przepis ten rozszerza zatem zakres transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego do Polski. W myśl powołanej regulacji, przemieszczenie towarów traktowane jest jako wewnątrzwspólnotowe nabycie wtedy, gdy przemieszczane towary są własnością podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa członkowskiego, z którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom wykonywanym przez niego, jako podatnika, na terytorium kraju. W takim przypadku w państwie, z którego przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich wewnątrzwspólnotowe nabycie – dokonywane przez ten sam podmiot.
Przy czym należy zaznaczyć, że przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w przypadku, gdy występuje chociażby jedna z przesłanek negatywnych określonych w art. 12 ust. 1 ustawy.
Natomiast w myśl art. 13 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
W myśl art. 13 ust. 6 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.
Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że sprzedaż nowego środka transportu - wywiezionego z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – stanowi opodatkowaną podatkiem od towarów i usług wewnątrzwspólnotową dostawę towaru.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Stosownie do art. 25 ust. 1 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.
Według art. 26a ust. 1 ustawy:
Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
W myśl art. 99 ust. 10 ustawy:
W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.
Zgodnie z art. 103 ust. 3 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.
Na podstawie art. 103 ust. 4 ustawy:
Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.
W myśl art. 103 ust. 5 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu. Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.
Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 105 ust. 7 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z 27 maja 2019 r. w sprawie wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1007) określił wzór takiej informacji i jest to druk VAT-23, stanowiący załącznik do ww. rozporządzenia.
Wymienione przepisy ustawy zobowiązują podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu do przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o takim nabyciu oraz do zapłaty podatku z tego tytułu. Przy czym informacja i zapłata podatku dotyczy zarówno „nowych środków transportu” jak i „innych środków transportu”.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka planuje nabyć samochód osobowy z Chin marki (…) w maju lub czerwcu 2026 r. Samochód zostanie zakupiony od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą na terytorium Chin i będzie udokumentowane rachunkiem, tj. dokumentem INVOCE. Spółka nabędzie prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium Chin. Import pojazdu na teren Unii Europejskiej nastąpi na terytorium Niemiec, gdzie nastąpi odprawa celna dokonana przez wyspecjalizowaną Agencję Celną. W niemieckim dokumencie celnym nie będą widniały pozycje eksportera oraz importera. W dokumencie będzie zawarta informacja o zgłaszającym do odprawy celnej – A. Sp. z o.o. reprezentowanej przez Agencję Celną. Jako odbiorca oraz kupujący wskazana będzie również A. Sp. z o.o. W odniesieniu do samochodu powstanie dług celny na terytorium Niemiec, który Spółka ureguluje przed dniem wydania towaru z magazynu portowego. Następnie samochód zostanie przetransportowany do Polski za pośrednictwem zewnętrznej firmy transportowej na lawecie. Samochód zostanie następnie zarejestrowany w Polsce, wyłącznie w celu umożliwienia jego dalszej sprzedaży i użytkowania przez nabywcę.
Pojazd stanowi towar handlowy w działalności gospodarczej Spółki i nie będzie wykorzystywany przez Spółkę do celów prywatnych ani jako środek trwały. Przedmiotowy pojazd spełnia definicję nowego środka transportu, ponieważ jego przebieg wynosi poniżej 6 000 km oraz od momentu pierwszego dopuszczenia do użytkowanie nie upłynęło 6 miesięcy.
Spółka posiada już kontrahenta na terytorium Słowacji, który jest podatnikiem VAT zarejestrowanym do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Po dokonaniu rejestracji pojazdu w Polsce Spółka planuje sprzedaż samochodu do kontrahenta ze Słowacji w terminie około 30 dni od momentu rejestracji pojazdu. Sprzedaż ta będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka w przypadku importu pojazdu z Chin z odprawa celną na terytorium Niemiec, przemieszczanego następnie do Polski i dostarczanego kontrahentowi ze Słowacji w ramach WDT zobowiązana będzie w Polsce do zapłaty podatku od towarów i usług oraz złożenia deklaracji VAT-23.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy odnieść się do pojęcia nowego środka transportu, które zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy. W myśl tego przepisu:
Przez nowy środek transportu rozumie się rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.
Powołując się na definicję zawartą w art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, za „nowe środki transportu” mogą być uznane pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, które spełniają określone warunki dotyczące mocy silnika bądź jego pojemności skokowej oraz dotyczące dotychczasowej długości ich używania (mierzonej czasem używania oraz przebiegiem). Natomiast przez „inne środki transportu”, o których mowa w art. 103 ust. 4 ustawy należy rozumieć środki transportu tożsame z nowymi, jednak nie spełniające warunku uznania ich za „nowe środki transportu” w postaci przebiegu lub okresu, który upłynął od dopuszczenia ich do użytku.
Aby można uznać jakąkolwiek maszynę, urządzenie czy pojazd za „nowy środek transportu” lub „inny środek transportu”, należy przede wszystkim ustalić, czy będzie się ona zawierała w zakresie pojęciowym „środka transportu”.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej, państwa członkowskie zobowiązały się do wykonywania i stosowania prawa wspólnotowego. Treść art. 249 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2 ze zm.) stanowi, że:
W celu wykonania swych zadań oraz na warunkach przewidzianych w niniejszym Traktacie, Parlament Europejski wspólnie z Radą, Rada i Komisja uchwalają rozporządzenia i dyrektywy, podejmują decyzje, wydają zalecenia i opinie. Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków. Decyzja wiąże w całości adresatów, do których jest kierowana. Zalecenia i opinie nie mają mocy wiążącej.
I tak, zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
Środek transportu, o którym mowa w art. 56 oraz w art. 59 akapit pierwszy lit. g) dyrektywy 2006/112/WE, obejmuje pojazdy, mechaniczne lub inne, a także innego rodzaju wyposażenie i urządzenia służące do przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, w tym przeznaczone do ciągnięcia, przesuwania lub pchania przez pojazdy, i zasadniczo zaprojektowane oraz faktycznie nadające się do wykorzystania w celu transportu.
Przepis art. 38 ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawiera przykładową (niewyłączną) listę środków transportu. Zgodnie z tym przepisem:
Środki transportu, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności następujące pojazdy:
a. pojazdy lądowe, takie jak samochody, motocykle, rowery, trójkołowce oraz pojazdy turystyczne;
b. przyczepy i naczepy;
c. wagony kolejowe;
d. statki;
e. statki powietrzne;
f. pojazdy dostosowane specjalnie do przewozu osób chorych lub rannych;
g. ciągniki i inne pojazdy rolnicze;
h. pojazdy o napędzie mechanicznym lub elektrycznym przeznaczone dla osób niepełnosprawnych.
Natomiast stosownie do art. 38 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
Środkami transportu, o których mowa w ust. 1, nie są pojazdy trwale unieruchomione ani kontenery.
Analiza art. 38 rozporządzenia 282/2011 wskazuje, że elementem przesądzającym o uznaniu danej maszyny, urządzenia czy pojazdu za środek transportu jest jej przeznaczenie, tzn. przewóz osób lub rzeczy z miejsca na miejsce. Użyty w definicji „środka transportu” zwrot dotyczący przewozu osób lub rzeczy z miejsca na miejsce, dotyczy zarówno pojazdów, jak i innego rodzaju wyposażenia i urządzeń.
Jak Państwo wskazali samochód osobowy marki (…), który Spółka planuje nabyć spełnia definicję nowego środka transportu z art. 2 pkt 10 lit. a ustawy, gdyż jego przebieg wynosi poniżej 6 000 km oraz od momentu pierwszego dopuszczenia do użytkowanie nie upłynęło 6 miesięcy samochód. Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy, ww. samochód nabędą Państwo od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą na terytorium Chin, który następnie zostanie przemieszczony na terytorium Polski, i po dokonaniu rejestracji w Polsce zostanie sprzedany na rzecz kontrahent ze Słowacji.
Tym samym mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy planowane nabycie samochodu marki (…) od sprzedawcy z Chin stanowić będzie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
Spółka, która jest czynnym podatnikiem VAT i jest zarejestrowana do celów VAT-UE, nabędzie od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z Chin samochód marki (…), w celu jego dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (handel pojazdami). Spółka uzyska prawo do rozporządzania towarem (samochodem marki (…)) jak właściciel na terytorium Chin, na etapie zakupu. Odprawa celna nastąpi na terytorium Niemiec i będzie dokonywana przez wyspecjalizowaną Agencję Celną. W niemieckim dokumencie celnym będzie zawarta informacja o zgłaszającym do odprawy celnej – Spółki reprezentowanej przez Agencję Celną. W odniesieniu do samochodu powstanie dług celny na terytorium Niemiec, który Spółka ureguluje przed dniem wydania towaru z magazynu portowego. Samochód zostanie dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec oraz całej Unii Europejskiej, i następnie zostanie przetransportowany do Polski za pośrednictwem zewnętrznej firmy transportowej na lawecie.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika więc, że na terytorium Niemiec dojdzie do importu towarów. W związku z importem towarów, który będzie dokonany na terytorium Niemiec, Spółka stanie się podatnikiem podatku od wartości dodanej w tym państwie, a towar dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec uzyska status towaru wspólnotowego. Zatem, dalsze przemieszczenie przez Spółkę własnego towaru, tj. samochodu osobowego marki (…) (który zostanie zaimportowany uprzednio i dopuszczony do obrotu w Niemczech) z Niemiec do Polski stanowić będzie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, które będzie podlegać opodatkowaniu na terytorium kraju.
Przy czym należy wskazać, że jeśli podatnik podatku od towarów i usług (rozliczający ten podatek na zasadach ogólnych), przywozi nabyty z innego państwa Unii Europejskiej środek transportu/nowy środek transportu, który będzie chciał zarejestrować na terytorium Polski lub jeżeli ten środek transportu nie podlega rejestracji, ale będzie użytkowany na terytorium Polski jest on zobowiązany wpłacić należny podatek od towarów i usług we właściwym urzędzie skarbowym w ciągu 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego. Podatnik jest także zobowiązany do przedłożenia naczelnikowi urzędu skarbowego na określonym formularzu (VAT-23) informacji o nabytym środku transportu, wraz z załączoną kopią faktury potwierdzającą nabycie środka transportu. W informacji VAT-23 podatnik zaznacza, czy przedmiotem nabycia jest nowy środek transportu oraz jakiego jest rodzaju (pojazd lądowy, pływający lub powietrzny).
Informację o nabywanych środkach transportu (VAT-23) podatnik składa, jeżeli w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia środek transportu ma być zarejestrowany przez podatnika na terytorium kraju bądź, jeżeli będzie przez niego użytkowany. W pozostałych przypadkach nie ma obowiązku składania informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków transportu VAT-23.
Mając zatem na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności sprawy wskazać należy, że skoro samochód marki (…) ma być przez Państwa zarejestrowany na terytorium Polski, mimo, że będzie stanowił wyłącznie towar handlowy, oznacza, że Spółka będzie miała obowiązek przedłożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu (VAT-23) oraz obliczenia i zapłaty podatku od towarów i usług w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego. W Państwa sytuacji do czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu, tj. samochodu marki (…) zastosowanie znajdzie art. 103 ust. 3 i 4 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko, że nie powstaje obowiązek zapłaty podatku VAT w Polsce oraz obowiązek złożenia deklaracji VAT-23 nie powinien mieć zastosowania w opisanej sytuacji jest nieprawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu na rzecz kontrahenta ze Słowacji.
Należy wskazać, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1912”. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
(i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
(ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:
a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
b) następujące dokumenty:
(i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
(ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
(iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.
Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.
Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.
W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub
2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8
– chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy:
Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy nie są spełnione wymagania w zakresie:
1) nabywcy - w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;
2) dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.
Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
W myśl art. 42 ust. 3 ustawy:
Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2 są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2) (uchylony),
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
4) (uchylony)
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
Jak stanowi art. 42 ust. 4 ustawy:
W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby działalności gospodarczej lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3) określenie towarów i ich ilości;
4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
Według art. 42 ust. 5 ustawy:
W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności:
1) dane dotyczące podatnika i nabywcy,
2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,
3) datę dostawy,
4) podpisy podatnika i nabywcy,
5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie 14 dni od dnia dostawy,
6) pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5
- zwany dalej „dokumentem wywozu”.
Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.
Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Ponadto zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy , w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez ich nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik powinien posiadać ponadto dokument inny niż wskazany w ust. 3 pkt 3 powoływanego przepisu.
Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.
Za możliwością uznania, że faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.
Zatem posiadanie przez dostawcę dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3, 4 i 11 ustawy uprawnia do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. Jak Państwo wskazaliście, po dokonaniu rejestracji pojazdu, tj. samochodu marki (...) w Polsce planujecie Państwo jego sprzedaż na rzecz kontrahenta ze Słowacji, podatnika VAT zarejestrowanego do transakcji wewnątrzwspólnotowych, w terminie około 30 dni od momentu rejestracji pojazdu. Pojazd będzie przemieszczany przez zewnętrzną firmę transportową działającą na rzecz Spółki.
W przedmiotowej sprawie, po dokonaniu rejestracji pojazdu, tj. samochodu marki (...) w Polsce planujecie Państwo jego sprzedaż na rzecz kontrahenta ze Słowacji, podatnika VAT zarejestrowanego do transakcji wewnątrzwspólnotowych, w terminie około 30 dni od momentu rejestracji pojazdu. Pojazd będzie przemieszczany przez zewnętrzną firmę transportową działającą na rzecz Państwa. W związku z dostawą i wywozem nowego środka transportu będziecie Państwo posiadali następujące dokumenty: rachunek zakupu z Chin – INVOICE, niemiecki dokument odprawy celnej, polski dowód rejestracyjny pojazdu, fakturę sprzedaży wewnątrzwspólnotowej wystawionej przez Państwa dla kontrahenta ze Słowacji zarejestrowanego do transakcji wewnątrzwspólnotowych, dokumenty transportowe (CMR) potwierdzające przewóz pojazdu lawetą przez zewnętrzną firmę transportową.
W kwestii możliwości zastosowania stawki podatku VAT 0% do przedmiotowej transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy nowego środka transportu należy zauważyć, że w Państwa przypadku zastosowanie znajdzie przepis art. 42 ust. 4 ustawy, wskazujący dokumenty, jakie powinien posiadać podatnik w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego dostawy przy użyciu własnego środka transportu.
Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy stwierdzić należy, że z posiadanych przez Spółkę dokumentów, tj. polskiego dowodu rejestracyjnego pojazdu, faktury sprzedaży, dokumentu transportowego (CMR) potwierdzającego przewóz pojazdu lawetą przez zewnętrzną firmę transportową nie wynika aby zawierały one elementy wymagane przepisem art. 42 ust. 4 ustawy. Jednocześnie posiadane przez Spółkę dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenie pojazdu do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego.
Tym samym, w opisanym zdarzeniu przyszłym, gdy towar wywożony będzie lawetą przez zewnętrzną firmę transportową działającą na rzecz Spółki, zaś Spółka będzie dysponowała wyłącznie ww. dokumentami, to mimo spełnienia pozostałych warunków zawartych w art. 42 ust. 1 ustawy nie będzie miała prawa do zastosowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów stawki podatku w wysokości 0%.
W konsekwencji Państwa stanowisko, że sprzedaż pojazdu do kontrahenta ze Słowacji powinna zostać rozliczona jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów opodatkowana stawką 0% VAT jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo