Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa i usług przy użyciu kart paliwowych.
Spółka z o.o. prowadzi działalność produkcyjną, wykorzystując dwa samochody ciężarowe i jeden osobowy (w leasingu operacyjnym). Do zakupu paliwa i usług (np. opłat drogowych) używa kart paliwowych D. Faktury zbiorcze z 23% VAT wystawia D. (podmiot niemiecki z polskim NIP). Pojazdy są używane wyłącznie służbowo, z prowadzoną…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r., za pośrednictwem systemu e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa i usług przy użyciu kart paliwowych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 20 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz darzenia przyszłego
Spółka (…) Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: produkcji (...). Spółka produkuje i dostarcza (…).
W związku z prowadzoną działalnością Spółka wykorzystuje samochody służbowe:
Samochody ciężarowe są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności do realizacji usług i transportu towarów. Samochód osobowy C. jest wykorzystywany przez zarząd spółki do celów służbowych (np. spotkań z kontrahentami, dojazdów służbowych).
Spółka korzysta z kart paliwowych D., za pomocą których dokonuje zakupu paliw oraz usług (np. opłat drogowych, płynów eksploatacyjnych) na stacjach partnerskich w Polsce i sporadycznie w innych krajach UE.
Co dwa tygodnie Spółka otrzymuje zbiorcze faktury VAT wystawiane przez D., z wyszczególnieniem dokonanych transakcji. Faktury te zawierają NIP Spółki i są wystawione na jej dane.
Pojazdy, których dotyczą transakcje są wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki.
Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
Księgowa Spółki nie dokonuje odliczenia VAT z faktur D., ponieważ nie ma pewności, czy wystawiane przez D. faktury dają prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W związku z powyższym Spółka zwraca się z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktur wystawianych przez D.
Uzupełnienie wniosku
1. Od kiedy jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT – proszę podać datę.
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT od (…) 2011 r.
2. Kiedy przeprowadzono transakcje, które są przedmiotem zapytania, tj. kiedy dokonali Państwo zakupu towarów (paliwo, płyny eksploatacyjne) i „innych usług” (np. opłaty drogowe) przy użyciu kart paliwowych D. (dalej jako „D.”), co zostało udokumentowane fakturą/fakturami wystawioną/ymi przez D. na Państwa rzecz – proszę podać ramy czasowe (stan faktyczny)?
Pierwsze transakcje przy użyciu kart D. zostały dokonane (…) 2022 r., a pierwsza faktura została wystawiona (…) 2022 r. Transakcje są realizowane od tego czasu na bieżąco.
3. Czy Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa i usług dokonanego na terytorium Polski czy też na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE?
Terytorium PL.
4. Czy firma D. posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczy w transakcji będącej przedmiotem zapytania?
Według wiedzy Spółki, siedziba w Polsce mieści się w (…).
5. Czy firma D. jest emitentem/wystawcą kart paliwowych, za pomocą których dokonują Państwo zakupów paliwa i „innych usług” na stacjach partnerskich - jeśli nie, proszę wskazać kto jest emitentem tych kart paliwowych?
Tak, D. jest emitentem kart paliwowych.
6. Czy karta paliwowa przekazana Państwu przez D. jest kartą płatniczą, kredytową, uprawnia do zapłaty za towary i pobierania gotówki, czy może ww. karta upoważnia jedynie do nabycia towarów i usług bez obowiązku uiszczania zapłaty w chwili dokonania zakupu?
Karta upoważnia jedynie do nabycia towarów i usług bez obowiązku uiszczania zapłaty w chwili dokonania zakupu. Dwa razy w miesiącu Spółka otrzymuje faktury zbiorcze obejmujące wszystkie transakcje wykonane przy użyciu karty, które następnie opłaca.
7. Czy w ramach transakcji będącej przedmiotem zapytania, partnerskie stacje paliw dokonują/będą dokonywać sprzedaży towarów (paliwo, płyny eksploatacyjne) i usług spółce D., a następnie D. sprzedaje je/będzie sprzedawać Państwa Spółce?
Tak.
8. Jaki jest status podatkowy partnerskich stacji paliw, gdzie posiadają one siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczy w transakcji objętej zapytaniem, jakim nr NIP posługują się partnerskie stacje paliw, na których nabywają Państwo towary i usługi?
Spółka nie posiada takich danych, gdyż dostawcą towarów jest D.
9. Co oznacza informacja wskazana przez Państwa we własnym stanowisku w sprawie, że „D. działa jako podmiot pośredniczący (refakturowujący) sprzedaż paliwa na rzecz Spółki”?
Oznacza to, że partnerskie stacje paliw dokonują sprzedaży towarów spółce D., a następnie D. sprzedaje je Spółce.
10. Czy spółka D. ponosi/będzie ponosić całkowite koszty dostawy towarów i usług dokonanych przez stację partnerską na jej rzecz - jeśli nie, proszę wskazać kto ponosi te koszty?
Tak.
11. Czy D. decyduje/będzie decydować o wyborze miejsca nabycia towarów i usług oraz o ilości, jakości, momencie zakupu towarów i usług lub o sposobie wykorzystania nabywanych świadczeń, tj.:
Kartę paliwową Spółka wykorzystuje wyłącznie w okresie obowiązywania umowy oraz w sieci partnerskich stacji paliw współpracujących z D. Spółka nie ma możliwości nabywania towarów i usług od dowolnych dostawców. W Spółce karty nie są przypisane do konkretnych pojazdów.
D. określa zasady funkcjonowania kart, w tym katalog dostępnych towarów (paliwo, płyny eksploatacyjne oraz opłaty drogowe) oraz limity transakcyjne. Spółkę obowiązuje limit w wysokości (…) zł miesięcznie.
Ceny towarów i usług kształtowane są zasadniczo przez stacje paliw, natomiast D. może mieć wpływ na ich wysokość poprzez stosowne warunki handlowe (np. rabaty).
Odpowiedzialność za jakość towarów i usług oraz rozpatrywanie ewentualnych reklamacji ponosi D. jako podmiot, który rozlicza transakcje i wystawia faktury na rzecz Spółki.
12. W jaki sposób jest/będzie określana wysokość wynagrodzenia należnego spółce D. od Państwa za transakcje przeprowadzone z użyciem kart paliwowych, jakie elementy składają się na to wynagrodzenie?
Wynagrodzenie D. stanowią prowizje od sprzedaży hurtowej.
13. Jaka jest/będzie treść faktur wystawionych przez D. na Państwa rzecz: co do przedmiotu sprzedaży (co widnieje w polu nazwa towaru/usługi na fakturze), jaki nr identyfikacji podatkowej sprzedawcy/nadany w jakim kraju zawiera ww. faktura oraz czy faktura wystawiona przez D. na Państwa rzecz z tytułu zakupu towarów i usług objętych wnioskiem zawiera/będzie zawierała kwotę podatku VAT, czy sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce?
Faktury wystawiane przez D. obejmują zakup paliwa (ON) oraz opłaty drogowe (np. „(...)”).
Sprzedawcą wskazanym na fakturze jest D. z siedzibą w Niemczech, posługujący się numerem VAT UE, w tym również polskim numerem VAT ((...)).
Faktura zawiera podatek VAT (23%) wykazany w złotych polskich. Sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
Ponadto, w odpowiedzi na pytania dotyczące wskazania informacji o samochodach wskazanych we wniosku, wskazali Państwo następująco:
1. Czy samochód C. o nr rejestracyjnym (...), samochód A. nr rejestracyjny (...) oraz B. nr rejestracyjnym (...) stanowią pojazd samochodowy, o którym mowa w art. 2 pkt 34 ustawy?
Samochód C. stanowi samochód osobowy, natomiast A. oraz B. stanowią samochody ciężarowe – zgodnie z danymi wynikającymi z dowodów rejestracyjnych. Wszystkie wskazane pojazdy stanowią pojazdy samochodowe w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT i są wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki.
2. Czy samochód osobowy C. jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT? Jeżeli tak, proszę wskazać:
a) który konkretnie przepis ustawy dotyczy tego pojazdu,
b) czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań?
Nie, C. nie spełnia warunków z art. 86a ust. 9 pkt 1–2 ustawy o VAT. Nie było przeprowadzone dodatkowe badanie techniczne ani wpis w dowodzie rejestracyjnym.
3. Czy samochody ciężarowe - A. oraz B. są pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o VAT? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
a) który konkretnie przepis dotyczy tych pojazdów,
b) czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy o VAT)?
Samochody A. oraz B. nie są pojazdami, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1–3 ustawy o VAT.
Pojazdy te stanowią samochody ciężarowe wykorzystywane w działalności gospodarczej Spółki i nie spełniają szczególnych warunków określonych w tym przepisie. W odniesieniu do B. w dowodzie rejestracyjnym znajdują się wyłącznie adnotacje techniczne (m.in. norma emisji spalin (…) oraz hak holowniczy), które nie stanowią potwierdzenia spełnienia wymagań z art. 86a ust. 9 ustawy o VAT. W związku z powyższym nie przeprowadzono dodatkowego badania technicznego ani nie dokonano stosownych adnotacji VAT w dowodach rejestracyjnych.
4. Czy samochód osobowy C. oraz samochody ciężarowe A. i B. są pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą i czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie?
Samochód osobowy C. oraz samochody A. i B. nie są pojazdami konstrukcyjnie przeznaczonymi do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
5. Czy samochód osobowy C. oraz samochody ciężarowe A. i B. są/będą wykorzystywane wyłącznie w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, tj. są/będą użytkowane tylko na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą?
Jeżeli tak, proszę dodatkowo wskazać:
a. kto jest/będzie użytkownikiem poszczególnych samochodów? Jeśli jakiś samochód jest/będzie używany przez pracownika/ów – proszę wskazać przez ilu pracowników jest/będzie wykorzystywany oraz na jakich zasadach, na podstawie jakich umów Spółka udostępnia/udostępni dany samochód pracownikowi/pracownikom,
b. czy wykluczone jest/będzie wykorzystywanie ww. samochodów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą oraz czy istnieją obiektywne okoliczności potwierdzające brak wykorzystania danego samochodu do użytku prywatnego (osobistego) – jeśli tak, proszę szczegółowo wskazać jakie to okoliczności,
c. czy zostały określone zasady użytkowania ww. samochodów wykluczające użycie ich do celów prywatnych (osobistych)? Jeżeli zostały określone - proszę wskazać w jakiej formie (np. regulaminu, wewnętrznego zarządzenia) oraz jakie to są zasady, w tym:
Wszystkie wskazane pojazdy, tj. samochód osobowy C. oraz samochody A. i B., są przeznaczone wyłącznie do celów służbowych, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki.
Z wszystkich pojazdów mogą korzystać pracownicy Spółki w zakresie wynikającym z bieżących potrzeb służbowych i realizowanych zadań.
Spółka wprowadziła zasady użytkowania pojazdów wykluczające ich użycie do celów prywatnych. W szczególności obowiązują następujące procedury i ograniczenia:
Powyższe zasady mają na celu zapewnienie, że pojazdy są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki i wykluczają możliwość ich użycia do celów prywatnych.
6. Czy sposób wykorzystywania samochodu osobowego C. oraz samochodów ciężarowych A. i B., który został określony w zasadach ich użytkowania oraz potwierdzony prowadzoną ewidencją przebiegu, wyklucza użycie ww. samochodów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a jeżeli tak – w jaki sposób?
Tak, sposób użytkowania tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów prywatnych. Wynika to z obowiązku wydawania i zwrotu kluczyków w biurze Spółki oraz prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, która umożliwia kontrolę każdego przejazdu i jego służbowego charakteru.
7. Czy prowadzą Państwo ewidencję przebiegu samochodu osobowego C. i samochodów ciężarowych A. i B. oraz czy ewidencja ta zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 86a ust. 6 i 7 ustawy o VAT?
Tak, Spółka prowadzi ewidencję przebiegu pojazdów. Ewidencja ta zawiera elementy wymagane przepisami art. 86a ust. 6 i 7 ustawy o VAT.
8. Czy jest/będzie prowadzony nadzór nad używaniem samochodu osobowego C. oraz samochodów ciężarowych A. i B., w tym czy dany samochód został wyposażony w urządzenia rejestrujące faktyczny przebieg pojazdu i miejsce gdzie się znajduje, pozwalające na sprawdzenie rzetelności prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu (np. czy dany samochód ma zamontowany (...)) - jeśli tak, proszę wskazać w jaki sposób i kto dokonuje tego nadzoru?
W Spółce prowadzony jest nadzór nad użytkowaniem samochodów poprzez obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu oraz zasady wydawania i zwrotu kluczyków.
9. Gdzie są/będą parkowane/garażowane samochody wskazane we wniosku po wykonaniu czynności związanych z działalnością gospodarczą Państwa Spółki, czy pojazdy te są/będą parkowane w miejscu zamieszkania pracowników/członków zarządu i z czego to wynika?
Samochody po zakończeniu czynności związanych z działalnością gospodarczą są parkowane przy zakładzie produkcyjnym Spółki.
10. Czy samochody wskazane we wniosku są użytkowane przez pracowników/członków zarządu wyłącznie w czasie pracy i wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych?
Samochody są użytkowane wyłącznie przez pracowników Spółki w czasie pracy i wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych.
11. Czy towary i usługi zakupione na stacjach partnerskich przy użyciu kart D. związane z eksploatacją samochodów C., A. i B. służą Państwu wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?
Wszystkie towary i usługi zakupione przy użyciu kart D. służą Spółce wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W tym Spółka ma na myśli paliwo oraz płyny eksploatacyjne zakupione na stacjach paliw oraz opłaty drogowe dokonywane w punktach poboru opłat przy autostradach.
Pytanie
Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez D., dokumentujących zakup paliwa i usług nabywanych przy użyciu kart paliwowych D., wykorzystywanych w działalności gospodarczej Spółki?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez D., dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych D.
Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i wykorzystuje pojazdy (samochody ciężarowe A., B. oraz samochód osobowy C. w leasingu operacyjnym) w działalności gospodarczej. Wydatki na paliwo są ponoszone w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.
Faktury wystawiane przez D. zawierają dane Spółki, jej numer NIP oraz dokumentują rzeczywiste nabycie paliwa i usług eksploatacyjnych. D. działa jako podmiot pośredniczący (refakturowujący) sprzedaż paliwa na rzecz Spółki.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez D., dotyczących zakupów paliwa i usług eksploatacyjnych, w zakresie, w jakim pojazdy są wykorzystywane do działalności gospodarczej Spółki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów na terytorium kraju;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Art. 8 ust. 2a ustawy stanowi, że:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Powołany przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (odsprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Według art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powołanego art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Ponadto, w myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnik.
Przy czym, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Na podstawie art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano pewne wyjątki. I tak, według art. 86a ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnik.
Jak stanowi art. 86a ust. 4 ustawy:
Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Przy czym, na podstawie art. 86a ust. 5 ustawy:
Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:
1) przeznaczonych wyłącznie do:
a) odprzedaży,
b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2) w odniesieniu do których:
a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
Zgodnie z art. 86a ust. 9 ustawy:
Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
a) agregat elektryczny/spawalniczy,
b) do prac wiertniczych,
c) koparka, koparko-spycharka,
d) ładowarka,
e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
f) żuraw samochodowy
- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
Stosownie do art. 86a ust. 10 ustawy:
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:
1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;
2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
W myśl art. 86a ust. 11 ustawy:
W przypadku gdy w pojeździe samochodowym, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2, uznaje się, że pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej:
1) od dnia wprowadzenia zmian,
2) jeżeli nie można określić dnia wprowadzenia zmian:
a) od okresu rozliczeniowego, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył podatek naliczony od wydatków związanych z tym pojazdem samochodowym, z zastrzeżeniem lit. b,
b) od okresu rozliczeniowego następującego po okresie rozliczeniowym, dla którego podatnik wykaże, że pojazd samochodowy spełniał wymagania, o których mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2
- chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.
Według art. 86a ust. 12 i 13 ustawy:
12. Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust.
13. W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od pierwszego dnia miesiąca, w którym podatnik złoży tę informację.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. W związku z prowadzoną działalnością (…), Spółka wykorzystuje samochody ciężarowe (A. i B.) oraz samochód osobowy C. (użytkowany przez Spółkę na podstawie umowy leasingu operacyjnego). Spółka korzysta z kart paliwowych D. (D.). D. jest emitentem kart paliwowych. Za pomocą ww. kart, Spółka nabywa na stacjach partnerskich paliwo oraz usługi (np. opłaty drogowe, płyny eksploatacyjne). Transakcje przy użyciu kart D. realizowane są od 2022 r. (pierwsza faktura została wystawiona (…) 2022 r.) i trwają nadal. Karta paliwowa przekazana przez D. upoważnia do nabycia towarów i usług bez obowiązku uiszczania zapłaty w chwili dokonania zakupu. Nie jest to karta płatnicza, kredytowa ani karta uprawniająca do zapłaty za towary i pobierania gotówki.
Samochody ciężarowe wykorzystywane są w szczególności do realizacji usług i transportu towarów, natomiast samochód osobowy C. wykorzystywany jest przez zarząd Spółki do celów służbowych (np. spotkania z kontrahentami, dojazdy służbowe). Wszystkie wskazane samochody stanowią pojazdy samochodowe, w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy. Samochód osobowy C. nie spełnia warunków z art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy. Samochody A. oraz B. nie są pojazdami, o których mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy. Samochody użytkowane są wyłącznie przez pracowników Spółki w czasie pracy i wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki. Spółka prowadzi ewidencję przebiegu pojazdów, która zawiera elementy wymagane przepisami art. 86a ust. 6 i 7 ustawy. Ponadto, Spółka wprowadziła zasady użytkowania pojazdów wykluczające ich użycie do celów prywatnych. Są to w szczególności: obowiązek przechowywania kluczyków do pojazdów w biurze Spółki, każdorazowe wydawanie i odbieranie kluczyków przed i po użyciu pojazdu, obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu (kilometrówki) oraz wykorzystywanie pojazdów wyłącznie w ramach realizacji zadań służbowych. Po zakończeniu czynności związanych z działalnością gospodarczą samochody parkowane są przy zakładzie produkcyjnym Spółki.
Wątpliwości Spółki dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup paliwa i usług na terytorium Polski, z wykorzystaniem kart paliwowych D.
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać na orzeczenie TSUE z 6 lutego 2003 r. w sprawie C-185/01 (Auto Lease Holland BV), którego tezy mają istotne znaczenie dla analizy przedmiotowej sprawy.
W ww. orzeczeniu Trybunał podkreślił, że pojęcie „dostawa towarów” należy interpretować jako przeniesienie prawa do dysponowania majątkiem rzeczowym jak właściciel, nawet jeśli nie występuje przeniesienie prawa własności tego majątku w sensie prawnym. Przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel nie musi wiązać się z cywilnoprawnym przeniesieniem własności, lecz polega na przeniesieniu władztwa ekonomicznego (rozporządzanie, dysponowanie, posiadanie) nad towarami. W punkcie 32 swojego uzasadnienia Trybunał stwierdził, że „z literalnego brzmienia przepisu wynika wprost, że „dostawa towarów” nie odnosi się do przeniesienia własności, przewidzianego wewnętrznymi przepisami państw członkowskich”. Jednocześnie podkreślił, że pojęcie to należy rozumieć w ten sposób, iż obejmuje swoim zakresem każde przeniesienie aktywów materialnych przez jedną stronę w ten sposób, że uprawnia to drugą stronę takiej transakcji do faktycznego rozporządzania tą rzeczą, na takich prawach jakby był właścicielem”.
Powyższe zaakceptowano również w wyroku TSUE z 15 maja 2019 r. w sprawie C-235/18 Vega International Car Transport and Logistic – Trading GmbH, dotyczącym zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji przeprowadzanych przy użyciu kart paliwowych. Trybunał stwierdził, że rozważania przedstawione w orzeczeniu C-185/01 w odniesieniu do art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy znajdują zastosowanie do okoliczności niniejszej sprawy w odniesieniu do wykładni pojęcia „dostawy towarów” w rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy 2006/112. Należy zatem zbadać, czy dostawcy paliw faktycznie przenieśli na Vega International lub Vega Poland uprawnienie do dysponowania paliwem jak właściciel.
Mając na uwadze powołane orzecznictwo TSUE, w celu określenia charakteru podatkowego danej czynności każdorazowo należy dokonać analizy istotnych postanowień umowy łączącej strony. Aby uznać transakcję dokonywaną z udziałem kart paliwowych za dostawę łańcuchową należy ustalić czy pierwszy podmiot wydaje towar podmiotowi ostatniemu w kolejności, przy czym podmioty pośredniczące w ogóle nie wchodzą w fizyczne posiadanie przedmiotu dostawy. Wskazany przepis bazuje na konstrukcji opartej na fikcji prawnej, zgodnie z którą, dla potrzeb VAT przyjmuje się, że dostawy towarów dokonuje każdy podmiot uczestniczący w transakcji łańcuchowej, mimo że wydanie towaru ma miejsce tylko raz.
W kontekście powyższego istotne jest uznanie, że na każdy z podmiotów uczestniczących w takiej transakcji następuje przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, czyli – w istocie – przeniesienie (uznanie, że dokonało się takie przeniesienie) praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości korzystania z niej oraz ustalania warunków takiego korzystani Zatem w przypadku, gdy kolejny w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma prawo do kształtowania ceny towaru, warunków jego nabycia, a ponadto obciążony jest obowiązkami reklamacyjnymi w stosunku do np. wadliwego towaru, to należy uznać, że podmiot ten posiada prawo do faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel. Jeżeli z zawartych umów/postanowień wynika, że drugi w łańcuchu podmiot (pośrednik) ma wpływ na ww. elementy kształtujące obrót danym towarem, wówczas należy uznać, że rozporządza on daną rzeczą jak właściciel, czyli jest czynną stroną transakcji, w ramach której kolejna w szeregu dostawa dokonana na rzecz nabywcy będzie dokonana (uznana za dokonaną) przez ten podmiot.
Analiza przedstawionych okoliczności sprawy pozwala przyjąć, że schemat transakcji realizowanych przy wykorzystaniu kart paliwowych D. odpowiada opisanej powyżej transakcji łańcuchowej. W pierwszej kolejności dochodzi do dostawy towaru i świadczenia usługi pomiędzy stacją paliw a D., a następnie pomiędzy D. i Spółką. Natomiast fizyczne wydanie towarów lub świadczenie usług ma miejsce pomiędzy partnerską stacją paliw (pierwszy podmiot w łańcuchu) a Spółką (ostatni podmiot w łańcuchu). Spółka wskazała, że w ramach transakcji będącej przedmiotem zapytania, partnerskie stacje paliw dokonują/będą dokonywać sprzedaży towarów (paliwo, płyny eksploatacyjne) i usług spółce D., a następnie D. sprzedaje je/będzie sprzedawać Spółce. Zatem D. - jako drugi podmiot w łańcuchu jest zarówno nabywcą, jak i dostawcą towaru/usług.
Jednocześnie, informacje przedstawione w opisie sprawy pozwalają przyjąć, że D. posiada prawo dysponowania towarami jak właściciel, jest aktywnym uczestnikiem w łańcuchu dostaw towarów, w tym paliwa, dokonuje również odsprzedaży usług, które nabywane są przez Spółkę z wykorzystaniem karty paliwowej. Z okoliczności sprawy wynika, że D. określa zasady funkcjonowania kart, w tym katalog dostępnych towarów. W przypadku Spółki jest to paliwo, płyny eksploatacyjne oraz opłaty drogowe. Ponadto, D. ustala limity transakcyjne - Spółkę obowiązuje limit miesięczny w wysokości (…) zł. Spółka nie ma możliwości nabywania towarów i usług od dowolnych dostawców. Spółka może wykorzystywać kartę paliwową D. wyłącznie w sieci partnerskich stacji paliw współpracujących z D. i tylko w okresie obowiązywania umowy. Ceny towarów i usług kształtowane są zasadniczo przez stacje paliw, przy czym D. może mieć wpływ na ich wysokość poprzez stosowne warunki handlowe (np. rabaty). D. ponosi/będzie ponosić całkowite koszty dostawy towarów i usług dokonanych przez stację partnerską na jej rzecz. Ponadto, D. ponosi odpowiedzialność za jakość towarów i usług oraz rozpatrywanie ewentualnych reklamacji.
Zatem, biorąc pod uwagę powyższe informacje należy stwierdzić, że rola dostawcy kart paliwowych (D.) nie ogranicza się wyłącznie do wydania kart Spółce, za pośrednictwem których możliwy jest zakup paliwa i usług. D. pełni rolę aktywnego pośrednika, mającego wpływ na warunki, w jakich dokonywane są transakcje. Tym samym, w ramach opisanego schematu współpracy z wykorzystaniem kart paliwowych, pomiędzy stronami dochodzi/będzie dochodziło do sprzedaży towarów/usług przez partnerską stację paliw na rzecz D., a następnie odsprzedaży tych towarów/usług przez D. na rzecz Spółki.
W konsekwencji należy uznać, że transakcje dokonywane pomiędzy dostawcą kart paliwowych (D.) a Spółką w zakresie zakupów towarów i usług dokonywanych przy pomocy kart, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług, które w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy są/będą opodatkowane według właściwych stawek podatku VAT dla danego przedmiotu sprzedaży.
Przechodząc do kwestii związanej z prawem do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez D. należy wskazać, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji (…).
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykorzystuje samochody ciężarowe - A. i B. oraz samochód osobowy C. Samochody ciężarowe wykorzystywane są w szczególności do realizacji usług i transportu towarów, natomiast samochód osobowy C. wykorzystywany jest przez zarząd Spółki do celów służbowych (np. spotkania z kontrahentami, dojazdy służbowe). Spółka korzysta z kart paliwowych D., za pomocą których dokonuje zakupu paliw oraz usług (np. opłat drogowych, płynów eksploatacyjnych). Sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Co dwa tygodnie Spółka otrzymuje od D. zbiorcze faktury, w których wyszczególnione są dokonane transakcje. Faktury wystawiane przez D. na rzecz Spółki dotyczą zakupu paliwa (ON) i opłat drogowych (np. „(...)”), Faktury zawierają podatek VAT (23%) wykazany w złotych polskich. Jednocześnie Spółka wskazała, że wszystkie towary i usługi zakupione przy użyciu kart D., tj. paliwo oraz płyny eksploatacyjne zakupione na stacjach paliw oraz opłaty drogowe dokonywane w punktach poboru opłat przy autostradach wykorzystywane są wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zatem, skoro towary i usługi zakupione przy użyciu kart paliwowych D. są/będą wykorzystywane przez Spółkę będącą czynnym podatnikiem VAT do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT należy uznać, że Spółce przysługuje/będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
Tym samym, stanowisko, z którego wynika, że Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez D. dokumentujących nabycie paliwa przy użyciu kart paliwowych D. jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo