Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.168.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania stawki 0% VAT dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od (…) r. prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą w zakresie dostarczania świeżego i mrożonego mięsa klientom na całym świecie. Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski i jest czynnym podatnikiem VAT.

Spółka w ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży towarów do podmiotów krajowych, unijnych oraz spoza Unii Europejskiej. Przedmiotem niniejszego wniosku są transakcje do klientów spoza Unii Europejskiej (eksport towarów).

Transakcje eksportowe dzielą się na tzw. eksport bezpośredni (wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest dokonywany przez Spółkę lub na jej rzecz) oraz eksport pośredni (wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz).

W sytuacjach, w których odprawa celna eksportowa dokonywana będzie za pośrednictwem polskiego organu celnego, Spółka będzie dysponowała wydanym przez polskie organy celne dokumentem celnym potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (komunikat CC599C, dawniej IE599).

W przypadku natomiast, gdy odprawa celna eksportowa dokonywana będzie za pośrednictwem urzędu celnego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokumenty celne wydawane będą przez organy celne danego państwa. Może się zdarzyć, że w przypadku takich transakcji Spółka nie będzie dysponowała komunikatem CC599C (dawniej IE599). Spółka będzie otrzymywała natomiast deklarację oznaczoną jako EX A (dalej: „Dokument EX A”) od spedytora zajmującego się transportem lub kontrahenta (nabywcy dokonującego odprawy celnej). Dokument EX A może mieć różne nazwy w zależności od państwa, w którym jest wydawany. Przykładowo, na Dokumencie EX A wydawanym we Francji będzie widnieć nazwa „Declaration d’exportation” (pl. deklaracja eksportowa), natomiast na dokumencie wydawanym w Niderlandach – „Bevestiging van uitgaan” (pl. potwierdzenie wyjścia). W Dokumencie EX A będzie znajdować się informacja potwierdzająca wywóz towarów, przykładowo:

-     w dokumencie „Declaration d’exportation” w poz. „Etat de la declaration” (pl. status deklaracji/ stan zgłoszenia) widnieć będzie adnotacja „BAE – ECS Sortie” – określająca status deklaracji jako wyjście towaru z terytorium Francji poza terytorium Unii Europejskiej wraz z datą,

-     w dokumencie „Bevestiging van uitgaan” widnieć będzie okienko nazwane „Bevestiging van uitgaan”, w którym wskazana będzie data wyjścia (nl. uitgangsdatum), wynik kontroli (nl. controleresultaat) oraz urząd wyjścia (nl. kantor van uitgang).

Powyższe państwa zostały wskazane przykładowo dla celów praktycznego przedstawienia zawartości stosowanych Dokumentów EX A, ale w praktyce mogą wystąpić również inne kraje członkowskie Unii Europejskiej, z których kontrahenci nie będą przekazywać Spółce stosowanego w Polsce komunikatu CC599C (dawniej IE599), a Dokument EX A.

Ponadto, w Dokumencie EX A będą znajdowały się m.in. takie informacje jak:

-     dane eksportera, nabywcy, reprezentanta,

-     środek transportu wraz z identyfikacją państwa,

-     oznaczenie towarów,

-     państwo wyjścia i biuro odprawy celnej,

-     kraj przeznaczenia.

W konsekwencji, w odniesieniu do przedmiotowych transakcji, Wnioskodawca będzie posiadał:

-     Dokument EX A zawierający ww. informacje,

-     fakturę dokumentującą sprzedaż (zawierającą informację dotyczącą rodzaju, ilości i ceny towaru),

-     list przewozowy CMR (na wywóz do kraju UE)

- dalej łącznie: „Dokumenty Eksportowe”.

Spółka może posiadać także ewentualne inne dokumenty – w zależności od rodzaju transakcji oraz kontrahenta i ustalonych z nim warunków współpracy (np. zamówienie lub umowę, dowód dostawy, oświadczenie nabywcy organizującego transport, certyfikat sanitarny i inne). Zakresem niniejszego wniosku są jednak objęte wszystkie te transakcje, dla których Spółka będzie posiadała co najmniej wskazane powyżej Dokumenty Eksportowe, niezależnie od tego, czy będzie posiadała jakiekolwiek inne dokumenty.

W uzupełnieniu udzielili Państwo odpowiedzi na pytania:

1)  Jakie przesłanki decydują o tym, że odprawa celna eksportowa będzie dokonywana przez urząd celny innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a nie Polski?

Odp. Towar będzie transportowany przez terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej (dalej: „UE”), a jego faktyczne wyprowadzenie poza obszar celny UE będzie następować z terytorium państwa członkowskiego innego niż Polska. Odprawa celna będzie dokonywana w tym państwie, z którego towar będzie fizycznie opuszczał obszar celny UE (urząd wyprowadzenia).

O wyborze urzędu celnego właściwego do dokonania odprawy eksportowej w innym niż Polska państwie członkowskim UE decydują przede wszystkim przesłanki o charakterze biznesowym, ekonomicznym i organizacyjnym, przykładowo:

-     brak możliwości dokonania określonych formalności w Polsce, np. brak upoważnienia do wystawienia świadectwa zdrowia dla określonego kierunku eksportu (np. do Polinezji Francuskiej), w związku z czym, aby zrealizować sprzedaż, towar musi zostać przetransportowany do innego państwa członkowskiego (np. Francji), a następnie tam dokonywana jest jego odprawa,

-     możliwość odbioru towarów przez klienta od kilku dostawców w jednym państwie członkowskim, co pozwala na obniżenie kosztów,

-     różnice w czasie tranzytu i możliwość skrócenia czasu transportu.

2)  Z czego będzie wynikać brak możliwości uzyskania komunikatu CC599C z urzędów celnych krajów członkowskich UE innych niż Polska?

Odp. Zgodnie z otrzymanymi przez Wnioskodawcę informacjami, w niektórych krajach członkowskich UE potwierdzenie wywozu towarów poza obszar UE nie następuje poprzez komunikat CC599C, co oznacza, że organy celne tych państw nie stosują takiego komunikatu.

Przykładowo Spółka otrzymała informację od francuskiego przewoźnika, że we Francji dokument ESO – tj. wskazany we Wniosku Dokument EX A – potwierdza wywóz towaru poza granice Unii Europejskiej, a organy podatkowe we Francji uznają, iż jest to dokument uprawniający do stosowania zwolnienia z opodatkowania VAT eksportu z terytorium Francji.

W konsekwencji, w przypadku eksportu realizowanego z terytorium niektórych państw członkowskich UE, Dokument EX A stanowi jedyny dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium UE, który będzie otrzymywać Spółka.

3)  Czy otrzymywana przez Państwa od spedytora lub kontrahenta deklaracja EX A (Dokument EX A) będzie dokumentem celnym, wystawionym przez organy celne właściwego państwa członkowskiego UE?

Odp. Tak, Dokument EX A będzie dokumentem celnym wystawionym przez organy celne właściwego państwa członkowskiego UE.

4)  Czy w tych dokumentach (Dokument EX A) będziecie Państwo wymienieni jako eksporter towaru? Czy też jako eksporter będzie wskazany Państwa nabywca?

Odp. Opisane zdarzenie przyszłe dotyczy wyłącznie takich sytuacji, w których w Dokumencie EX A Wnioskodawca będzie wymieniony jako eksporter towaru.

5)  Czy te dokumenty (Dokument EX A) będą potwierdzać wywóz towarów poza terytorium UE? Czy też są to dokumenty jedynie zgłaszające towar do procedury wywozu?

Odp. Dokument EX A będzie potwierdzać wywóz towarów poza terytorium UE.

Pytanie

Czy w przypadku transakcji eksportowych, dla których odprawa eksportowa będzie dokonywana za pośrednictwem organu celnego innego państwa członkowskiego, Spółka będzie miała prawo do stosowania stawki VAT 0% dla eksportu towarów, jeżeli będzie dysponowała wyłącznie Dokumentami Eksportowymi (w tym Dokumentem EX A)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku transakcji eksportowych, dla których odprawa eksportowa będzie dokonywana za pośrednictwem organu celnego innego państwa członkowskiego, Spółka będzie miała prawo do stosowania stawki VAT 0% dla eksportu towarów, jeżeli będzie dysponowała wyłącznie Dokumentami Eksportowymi (w tym Dokumentem EX A). Dokumenty Eksportowe będą wystarczające do potwierdzenia dokonania wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

1. Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, eksport towarów oznacza dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a)  dostawcę lub na jego rzecz lub

b)  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Powyższy przepis wprowadza dwie kategorie eksportu, tj. eksport bezpośredni (lit. a) oraz eksport pośredni (lit. b).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w myśl art. 41 ust. 4 ustawy o VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, przepis ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Z powyższego wynika, że zarówno w przypadku eksportu bezpośredniego, jak i eksportu pośredniego, zastosowanie może mieć stawka 0%.

Warunkiem do zastosowania stawki podatku 0% jest to, aby podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej (art. 41 ust. 6 ustawy o VAT). Dokumentem tym, jak wskazuje art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, jest w szczególności:

-     dokument w postaci elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

-     dokument w postaci elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

-     zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Jak wynika z powyższego, ustawa o VAT nie przewiduje zamkniętego katalogu dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. W szczególności ustawa o VAT nie wiąże nierozerwalnie prawa do zastosowania stawki 0% z posiadaniem komunikatu CC599C (dawniej IE599). Innymi słowy, podatnik musi posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że towary opuściły terytorium Unii Europejskiej, ale wskazany w ustawie katalog takich dokumentów ustawodawca pozostawił otwarty. Co istotne, eksportowany towar nie musi opuścić terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem krajowego granicznego urzędu celnego, ale może to nastąpić poprzez każdy unijny urząd celny (tak uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. I FPS 3/12).

W tym miejscu warto również przywołać przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2006.347.1 z dnia 11 grudnia 2006 t.; dalej: „Dyrektywa”). Zgodnie z art. 146 ust. 1 Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają m.in. dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez sprzedawcę lub na jego rzecz poza terytorium Wspólnoty. Przy czym, w myśl art. 131 Dyrektywy, zwolnienie to stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w uchwale z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. I FPS 3/12: „Dyrektywa 2006/112/WE nie reguluje w sposób szczególny warunków przyznania zwolnienia eksportu towarów, przewidując jedynie obowiązek zwolnienia takiej transakcji z wspólnego systemu podatku oraz definiując dwa rodzaje eksportu towarów podlegające zwolnieniu: eksport bezpośredni (art. 146 ust. 1 pkt a/) oraz eksport pośredni (art. 146 ust. 1 pkt b). Zwolnienie to ma charakter obligatoryjny. Wykonanie jednak tego obowiązku pozostawione jest szerokiej autonomii proceduralnej państw członkowskich, które mogą uzależnić zastosowanie takiego zwolnienia od warunków przewidzianych w prawie krajowym. Wprowadzone ograniczenia jednak muszą realizować cele określone w art. 131 dyrektywy, czyli zapewniać prawidłowe i proste stosowanie tego zwolnienia, oraz zapobiegać wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć”.

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) z dnia 28 marca 2019 r. w sprawie C-275/18, w którym TSUE wskazał, że: „w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym brak poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii (…) W świetle powyższego na zadane pytania należy odpowiedzieć, że art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.

Z wyroku tego wynika, że zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie jest uzależniony od spełnienia przesłanki materialnej, tj. wywozu poza terytorium Unii Europejskiej, a nie przesłanki formalnej, czyli zgromadzenia określonych dokumentów.

Odnosząc się do tego orzeczenia, NSA w wyroku z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2005/17 wskazał, że: „z analizowanego wyroku TSUE wynika, że w przypadku eksportu towarów nie jest kluczowe posiadanie określonych dokumentów czy też objęcie towarów określoną procedurą, lecz sam fakt wywozu towarów poza granice Unii Europejskiej. Według orzecznictwa Trybunału istnieją tylko dwie sytuacje, w których niedopełnienie wymogów formalnych może doprowadzić do utraty prawa do zwolnienia z VAT – po pierwsze, na zasadę neutralności podatkowej do celów zwolnienia z VAT nie może powoływać się podatnik, który umyślnie uczestniczył w oszustwie podatkowym i naraził na niebezpieczeństwo funkcjonowanie wspólnego systemu VAT, po drugie, naruszenie wymogu formalnego może prowadzić do odmowy zwolnienia z VAT, jeżeli naruszenie to skutkuje uniemożliwieniem przedstawienia przekonującego dowodu spełnienia wymogów materialnych (tzn. faktycznego wyprowadzenia towarów z terytorium UE)”.

W dalszej kolejności należy przywołać uchwałę NSA z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. I FPS 3/12, w którym NSA orzekł: „Dla zastosowania przez podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza obszar Unii Europejskiej następuje - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy - w ramach transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak charakteru wyłącznego”.

W przedmiotowej uchwale NSA zwrócił ponadto uwagę, że: „Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w sposób jasny i niebudzący wątpliwości określają pojęcie eksportu towarów, a zatem sięganie do wskazanych unormowań Wspólnotowego Kodeksu Celnego nie ma znaczenia dla rozumienia tego pojęcia. Mogą one jednak mieć istotne znaczenie dowodowe dla stwierdzenia faktu eksportu towarów z terytorium Polski. (…) Ponieważ jednak przepisy ustawy krajowej z dnia 11 marca 2004 r. nie odwołują się do przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego w zakresie wykazania, że towary wywożone poza terytorium Wspólnoty znajdowały się na terytorium Polski w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy poza granicami Unii, należy dopuścić możliwość dowodzenia tego faktu również innymi dokumentami (dowodami), z których bezspornie ten fakt będzie wynikał (bez uprawnienia jednak wynikającego z posiadania dokumentu celnego wywozu), również co do rodzaju i ilości towarów podlegających wywozowi z kraju, w porównaniu do zgłoszonych do wywozu na terytorium innego kraju unijnego. Dowodami tymi mogą być listy przewozowe (...) lub spedytorskie, ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, wskazujące na przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju co najmniej do miejsca wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej”.

Z powyższej uchwały wynika zatem, że towar podlegający eksportowi może opuścić terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem innego niż polski urzędu celnego, o ile transport rozpoczął się na terytorium Polski i ma nieprzerwany charakter. Natomiast w związku z tym, że katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest katalogiem otwartym, Spółka – w celu wykazania eksportu – może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka będzie realizować transakcje eksportowe, dla których odprawa celna eksportowa dokonywana będzie za pośrednictwem urzędu celnego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W takich przypadkach, dokumenty celne wydawane będą przez organy celne danego państwa. Może się zdarzyć, że w przypadku takich transakcji Spółka nie będzie dysponowała komunikatem CC599C (dawniej IE599). Od spedytora zajmującego się transportem lub kontrahenta (nabywcy dokonującego odprawy celnej) Spółka będzie otrzymywała natomiast Dokument EX A. Dokument ten może mieć różne nazwy w zależności od państwa, w którym jest wydawany. Przykładowo, na Dokumencie EX A wydawanym we Francji będzie widnieć nazwa „Declaration d’exportation” (pl. deklaracja eksportowa), natomiast na dokumencie wydawanym w Niderlandach – „Bevestiging van uitgaan” (pl. Potwierdzenie wyjścia). W Dokumencie EX A będzie znajdować się informacja potwierdzająca wywóz towarów, przykładowo:

-     w dokumencie „Declaration d’exportation” w poz. „Etat de la declaration” (pl. status deklaracji/ stan zgłoszenia) widnieć będzie adnotacja „BAE – ECS Sortie” – określająca status deklaracji jako wyjście towaru z terytorium Francji poza terytorium Unii Europejskiej wraz z datą,

-     w dokumencie „Bevestiging van uitgaan” widnieć będzie okienko nazwane „Bevestiging van uitgaan”, w którym wskazana będzie data wyjścia (nl. uitgangsdatum), wynik kontroli (nl. controleresultaat) oraz urząd wyjścia (nl. kantor van uitgang).

Dokument ten będzie zawierał zatem:

-     potwierdzenie, że towary opuściły terytorium Unii Europejskiej oraz informacje identyfikujące państwo wyjścia i biuro odprawy celnej,

-     dane eksportera, nabywcy, reprezentanta,

-     środek transportu wraz z identyfikacją państwa,

-     oznaczenie towarów,

-     kraj przeznaczenia.

W konsekwencji, w praktyce Spółki będą występowały transakcje eksportowe, dla których Wnioskodawca będzie posiadał Dokumenty Eksportowe, tj.:

-     Dokument EX A,

-     fakturę dokumentującą sprzedaż (zawierającą informację dotyczącą rodzaju, ilości i ceny towaru),

-     list przewozowy CMR (na wywóz do kraju UE).

Zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając przedstawione powyżej przepisy prawa oraz orzecznictwo unijne i krajowe, Spółka będzie miała prawo stosować stawkę 0% w odniesieniu do opisanych powyżej transakcji, dla których będzie posiadała wskazane Dokumenty Eksportowe, ponieważ jednoznacznie i bez wątpliwości będą one potwierdzały, że towar został wywieziony z terytorium Unii Europejskiej. W szczególności Wnioskodawca nie będzie musiał dysponować komunikatem CC599C (dawniej IE599).

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie również przywołać interpretacje podatkowe potwierdzające przedstawione przez niego stanowisko.

W interpretacji z dnia 1 czerwca 2021 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.293.2021.1.JSZ, Dyrektor Krajowej Informacji analizował przypadek tożsamy z tym, który Wnioskodawca przedstawił w opisie zdarzenia przyszłego, tj. oceniał kwestię możliwości zastosowania stawki VAT 0% dla eksportu towarów, jeżeli odprawa celna we Francji była potwierdzona „dokumentem celnym EX A”. W takich okoliczność organ stwierdził: „Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonał dostawy towarów do nabywcy spoza Polski, w ramach której to transakcji towar został wywieziony z Polski na terytorium państwa trzeciego, tj. Polinezji Francuskiej. Odprawa celna została dokonana na podstawie dokumentu celnego EX A w formie elektronicznej wystawionego przez Urząd Celny we Francji (wskazującego dostawcę i nabywcę towaru, numery faktur obejmujących towary, których dotyczy eksport, wartość wywiezionego towaru). Wobec powyższego należy stwierdzić, że ww. dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej spełnia warunki wskazane w art. 41 ust. 6 i 6a ustawy. Tym samym zostały łącznie spełnione warunki do uznania transakcji dokonanej przez Wnioskodawcę za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy i Wnioskodawca miał prawo do opodatkowania dla ww. dostawy towarów stawką VAT w wysokości 0%.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca zastosował stawkę podatku w wysokości 5% względem transakcji stanowiących eksport towarów, spełniających przesłanki do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%, to zaistniały okoliczności, z których wynika prawo Wnioskodawcy do skorygowania odpowiedniej deklaracji VAT”.

Podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał w interpretacji z dnia 24 stycznia 2022 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP: „Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą i są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz VAT-UE. Dokonujecie Państwo dostaw towarów, które są transportowane z Polski poza Unię Europejską („UE”) przez przewoźnika działającego na zlecenie Spółki lub zagranicznego nabywcy towarów. Zdarza się, że w odniesieniu do takich transakcji nie dysponują Państwo dokumentem celnym potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (np. tzw. komunikatem IE 599). W takich przypadkach posiadają Państwo jednak, oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z następujących dokumentów:

-     dokument (lub jego kopię) wydany przez administrację celną kraju trzeciego (nienależącego do UE) w związku z przywozem i odprawą w tym kraju towarów będących przedmiotem dostawy;

-     oświadczenie nabywcy towarów o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE;

-     oświadczenie przewoźnika odpowiedzialnego za transport towarów o tym, że będące przedmiotem dostawy towary zostały dostarczone do miejsca poza UE; lub

-     list przewozowy (np. dokument CMR) opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika oraz osoby odbierającej towary poza UE.

Jesteście Państwo w stanie zidentyfikować tożsamość towarów, których dotyczą powyższe dokumenty i powiązać je z wystawioną przez siebie fakturą (lub fakturami) na podstawie opisu towarów lub numerów faktur.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że posiadane przez Państwa dokumenty potwierdzają/będą potwierdzały wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej i spełniają/będą spełniały warunki wskazane w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT.

Zatem, jeżeli Państwo przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy dysponują/będziecie dysponowali dokumentami, które w sposób jednoznaczny potwierdzają/będą potwierdzały wywóz towarów z Polski poza terytorium Unii Europejskiej, mają/będziecie mieli Państwo prawo do opodatkowania eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy stawką VAT w wysokości 0%”.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione również w interpretacji z dnia 20 lipca 2022 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.386.2022.1.JS oraz interpretacji z dnia 19 kwietnia 2022 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK.

Uwagę należy również zwrócić na interpretację z dnia 20 września 2021 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.389.2021.2.RM, która potwierdza prawo do stosowania stawki 0% w przypadku otrzymania dokumentu oznaczonego jako „BAE ENF ECS Sortie” (podobne oznaczenie może znajdować się na francuskojęzycznych wersjach Dokumentu EX A – co wskazano w opisie zdarzenia przyszłego). W tym zakresie organ stwierdził: „W niniejszej sprawie Wnioskodawca otrzymał od nabywcy dokument w formie PDF „Declaration EU A JS Etat de la declaration BAE ENF ECS Sortie”. Jest to wydruk z programu komputerowego, który nie posiada podpisów ani pieczęci. Przy czym jak wskazał Wnioskodawca - z dokumentu „Declaration EU A JS Etat de la declaration BAE ENF ECS Sortie” jednoznacznie wynika, że towar opuścił terytorium Unii Europejskiej (wg. tłumaczenia przysięgłego zwrot „sortie” oznacza „wyjście”). Jednocześnie z ww. dokumentu wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu – w punkcie 31 dokumentu znajduje się opis towaru zgodny ze stanem faktycznym towaru będącym przedmiotem dostawy i wywozu. Ponadto, Wnioskodawca posiada skan dokumentu Commercial lnvoice... i..., który potwierdza jednoznacznie odbiór towarów przez nabywcę na terytorium Anglii. Na dokumentach widnieje data, pieczęć odbiorcy z adresem w Anglii i podpis przedstawiciela odbiorcy. Zgodnie z ustaleniami dokument został podpisany i przesłany po otrzymaniu i zweryfikowaniu towaru przez nabywcę.

Zatem należy uznać, że w tym przypadku Wnioskodawca dokonując wysyłki towarów poza terytorium Unii Europejskiej, dysponuje dokumentami potwierdzającymi, że przesyłka dotarła do kraju przeznaczenia. Co prawda dokument “Declaration EU A JS Etat de la declaration BAE ENF ECS Sortie” oraz Commercial Invoice... i... zawierający datę, pieczęć odbiorcy z adresem w Anglii oraz podpis przedstawiciela odbiorcy (dokument podpisany i przesłany po otrzymaniu i zweryfikowaniu towaru przez nabywcę) nie są dokumentami wymienionymi w art. 41 ust. 6a ustawy. Niemniej jednak mogą stanowić dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj. dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej uprawniające Wnioskodawcę do opodatkowania dokonywanych transakcji stawką 0%, przewidzianą dla eksportu towarów.

W konsekwencji, należy uznać, że dokumenty: „Declaration EU A JS Etat de la declaration BAE ENF ECS Sortie” oraz Commercial Invoice spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 6a ustawy i tym samym, tak zgromadzona dokumentacja przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, po spełnieniu reszty przesłanek, umożliwia Wnioskodawcy zastosowanie stawki podatku 0% w eksporcie towarów zdefiniowanym w art. 2 pkt 8 ustawy, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy na równi z komunikatem IE599”.

Również interpretacja z dnia 31 sierpnia 2021 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.306.2021.1.RD potwierdza prawo do stosowania stawki 0% w przypadku posiadania tego typu francuskiego dokumentu.

Natomiast interpretacja z dnia 31 grudnia 2020 r., znak 0114-KDIP1-2.4012.480.2020.1.RM dotyczy dokumentu wydawanego przez niemiecki organ celny – i stanowisko organu również jest analogiczne do powyższych: „Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy, że dysponuje/będzie dysponował przekazanym przez firmę logistyczną skanem dokumentu EX-1 ze znakiem wodnym „Ausgangsvermerk”, wystawionego przez niemiecką agencję celną, z nadanym numerem MRN. Dokument EX-1 „Ausgang-vermerk” jest dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza Unię Europejską (§ 9 ust. 1 i § 10 ust. 1 niemieckiej ustawy o VAT (Umsatzsteuer-Durchfuhrungsverordnung). Znak wodny „Ausgangs-vermerk” jest znakiem nadawanym przez niemieckie organy celne w celu potwierdzenia wywiezienia towaru poza terytorium UE. Wnioskodawca wskazał, że na podstawie tego dokumentu można stwierdzić, iż przedmiotem odprawy celnej jest towar uprzednio wywieziony z terytorium Polski, gdzie sprzedawcą był Wnioskodawca, odbiorcą podmiot spoza terytorium Unii Europejskiej, natomiast miejscem docelowym transportu towarów było terytorium spoza UE.

Zatem skoro Wnioskodawca dysponuje/będzie dysponował dokumentem EX-1 ze znakiem wodnym „Ausgangs-vermerk”, z nadanym numerem MRN, który potwierdza/będzie potwierdzał wywóz towarów z Polski poza terytorium Unii Europejskiej, ma/będzie miał prawo do opodatkowania dostawy towarów na rzecz Kontrahenta, stanowiącej eksport towarów, stawką VAT w wysokości 0%”.

Z powyższych interpretacji wynika, że jeśli Dokument EX A będzie jednoznacznie wskazywał, że towary opuściły terytorium Unii Europejskiej – powinien uprawniać do stosowania stawki 0% i być traktowany na równi z komunikatem CC599C dawniej IE599 (niezależnie, z jakiego państwa pochodzi).

Ponadto Wnioskodawca pragnie również wskazać, że kwestia różnych rodzajów dokumentów uprawniających do stosowania stawki 0% w eksporcie towarów była także przedmiotem interpretacji z dnia 3 sierpnia 2022 r., znak 0112-KDIL1-3.4012.232.2022.1.MR, w której organ stwierdził: „Spółka rozważa wprowadzenie alternatywnych pakietów dokumentów, które będą jej służyć do potwierdzenia prawa do zastosowania 0% stawki VAT w eksporcie towarów. Wnioskodawca wskazał, że będzie w posiadaniu kompletów dokumentów obejmujących w szczególności:

1. Kopię faktury oraz dokument WZ (zawierające specyfikację sztuk ładunku) wraz z podpisanymi przez nabywcę dokumentami przewozowymi CMR otrzymanymi od przewoźnika (firmy spedycyjnej) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa trzeciego.

2. Kopię faktury oraz dokument WZ (zawierające specyfikację sztuk ładunku) wraz z wygenerowanym przez Spółkę i wydrukowanym dokumentem z portali internetowych firm kurierskich (w ramach tzw. systemów śledzenia przesyłek kurierskich), do których dostęp posiada Spółka, potwierdzającym dostarczenie towarów do odbiorcy poza terytorium UE.

3. Kopię faktury oraz dokument WZ (zawierające specyfikację sztuk ładunku) wraz z przesłanym Spółce przez firmę kurierską mailowo zbiorczym zestawieniem w formie elektronicznej potwierdzającym doręczenie przesyłki na terytorium państwa trzeciego.

Jak wynika zatem z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka będzie posiadać dokumenty, potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Nie będą to wprawdzie dokumenty literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy, co jednak nie stanowi przeszkody w uznaniu, że spełniona została przesłanka w zakresie udokumentowania wywozu, pozwalająca na uznanie, że w analizowanej sprawie doszło do eksportu towarów do Kontrahentów spoza Unii Europejskiej.

W związku z powyższym, dokonując wysyłki towarów do Kontrahentów spoza Unii Europejskiej Spółka będzie uprawniona, na podstawie posiadanych ww. dokumentów zastosować stawkę podatku 0%, właściwą dla eksportu towarów.

Tym samym, mając na uwadze powołane orzeczenia TSUE oraz NSA, należy uznać, że w przypadku, gdy przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Wnioskodawca będzie dysponować ww. dokumentami, Wnioskodawca będzie miał prawo opodatkować dokonywane dostawy towarów z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 0%”.

Całość powyższych rozważań wskazuje, że dla zastosowania stawki 0% nie ma wymogu dysponowania komunikatem CC599C (dawniej IE599). Kluczowe jest, aby podatnik posiadał dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej.

Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku transakcji eksportowych, w odniesieniu do których będzie dysponował Dokumentami Eksportowymi (w tym Dokumentem EX A) w terminach określonych w art. 41 ustawy o VAT, będzie mógł stosować stawkę VAT 0%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:

Z powołanego art. 2 pkt 8 ustawy wynika, że aby czynność mogła być uznana za eksport towarów, musi nastąpić dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, czyli przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę oraz w wyniku dokonanej dostawy musi nastąpić wywóz towarów z kraju poza terytorium Unii Europejskiej i wywóz ten musi być potwierdzony przez właściwy organ celny.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:

Według art. 41 ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:

Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:

Zatem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Z opisu sprawy wynika, że od (…) r. prowadzicie Państwo na terytorium Polski działalność gospodarczą w zakresie dostarczania świeżego i mrożonego mięsa klientom na całym świecie. Posiadacie Państwo siedzibę na terytorium Polski oraz jesteście czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności dokonujecie Państwo sprzedaży towarów do podmiotów krajowych, unijnych oraz spoza Unii Europejskiej, natomiast przedmiotem Państwa wniosku są transakcje do klientów spoza Unii Europejskiej (eksport towarów). W sytuacjach, w których odprawa celna eksportowa dokonywana będzie za pośrednictwem polskiego organu celnego, Spółka będzie dysponowała wydanym przez polskie organy celne dokumentem celnym potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (komunikat CC599C, dawniej IE599). W przypadku natomiast, gdy odprawa celna eksportowa dokonywana będzie za pośrednictwem urzędu celnego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokumenty celne wydawane będą przez organy celne danego państwa. O wyborze urzędu celnego właściwego do dokonania odprawy eksportowej w innym niż Polska państwie członkowskim UE decydują przede wszystkim przesłanki o charakterze biznesowym, ekonomicznym i organizacyjnym, przykładowo:

-     brak możliwości dokonania określonych formalności w Polsce, np. brak upoważnienia do wystawienia świadectwa zdrowia dla określonego kierunku eksportu (np. do Polinezji Francuskiej), w związku z czym, aby zrealizować sprzedaż, towar musi zostać przetransportowany do innego państwa członkowskiego (np. Francji), a następnie tam dokonywana jest jego odprawa,

-     możliwość odbioru towarów przez klienta od kilku dostawców w jednym państwie członkowskim, co pozwala na obniżenie kosztów,

-     różnice w czasie tranzytu i możliwość skrócenia czasu transportu.

Może się zdarzyć, że w przypadku takich transakcji Spółka nie będzie dysponowała komunikatem CC599C (dawniej IE599). Spółka będzie otrzymywała natomiast deklarację oznaczoną jako EX A (Dokument EX A) od spedytora zajmującego się transportem lub kontrahenta (nabywcy dokonującego odprawy celnej). Dokument EX A może mieć różne nazwy w zależności od państwa, w którym jest wydawany. Przykładowo, na Dokumencie EX A wydawanym we Francji będzie widnieć nazwa „Declaration d’exportation”, natomiast na dokumencie wydawanym w Niderlandach – „Bevestiging van uitgaan”. Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu do wniosku Dokument EX A będzie dokumentem celnym wystawionym przez organy celne właściwego państwa członkowskiego UE.

W Dokumencie EX A będzie znajdować się informacja potwierdzająca wywóz towarów poza terytorium UE. Ponadto, w Dokumencie EX A będą znajdowały się m.in. takie informacje jak: dane eksportera, nabywcy, reprezentanta; środek transportu wraz z identyfikacją państwa; oznaczenie towarów; państwo wyjścia i biuro odprawy celnej; kraj przeznaczenia. Ponadto Państwa wniosek dotyczy wyłącznie sytuacji, w których w Dokumencie EX A Państwa Spółka będzie wymieniona jako eksporter towaru.

W konsekwencji, w odniesieniu do przedmiotowych transakcji, będziecie Państwo w posiadaniu Dokumentów Eksportowych, tj.: Dokumentu EX A, faktury dokumentującą sprzedaż (zawierającą informację dotyczącą rodzaju, ilości i ceny towaru) oraz listu przewozowego CMR (na wywóz do kraju UE).

Państwa wątpliwości dotyczą określenia czy Spółka będzie miała prawo do stosowania stawki VAT 0% dla eksportu towarów, jeżeli będzie dysponowała wyłącznie Dokumentami Eksportowymi (w tym Dokumentem EX A).

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

‒    musi mieć miejsce dostawa towarów,

‒    w konsekwencji tej czynności musi nastąpić wywóz towaru z Polski poza terytorium UE przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni),

‒    wywóz towaru poza terytorium UE musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

W kontekście zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% - muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”.

Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu CC515C jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej), niezwłocznie po tym jak towar opuścił obszar celny UE, przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat CD518C zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu CD518C system generuje automatycznie komunikat CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat CC599C jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.

Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:

-     elektroniczny komunikat CC599C otrzymany w systemie AES/ECS2 PLUS,

-     wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,

-     elektroniczny komunikat CC599C otrzymany poza systemem AES/ECS2 PLUS, jeżeli jego autentyczność jest zapewniona.

Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES/ECS2 PLUS lub potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT do zastosowania stawki 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.

Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

Z wniosku wynika, że będziecie Państwo dokonywać eksportu towarów. Z przyczyn o charakterze biznesowym, ekonomicznym i organizacyjnym może się zdarzyć, że odprawa eksportowa towarów będzie dokonywana za pośrednictwem urzędu celnego innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W takim przypadku może się zdarzyć, że nie będziecie Państwo dysponowali komunikatem CC599C (dawniej IE599). Będzie jednak Państwo w posiadaniu deklaracji oznaczonej jako EX A (Dokument EX A) od spedytora zajmującego się transportem lub kontrahenta (nabywcy dokonującego odprawy celnej). W Dokumencie EX A będą znajdowały się m.in. takie informacje jak: dane eksportera, nabywcy, reprezentanta; środek transportu wraz z identyfikacją państwa; oznaczenie towarów; państwo wyjścia i biuro odprawy celnej; kraj przeznaczenia. Ponadto w dokumencie tym będzie Państwo wskazani jako eksporter towaru. Wskazali Państwo również, że Dokument EX A będzie dokumentem celnym, potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE, wystawionym przez organy celne właściwego państwa członkowskiego UE.

Zatem, skoro na potwierdzenie wywozu towaru z Polski poza terytorium Unii Europejskiej, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, będą Państwo w posiadaniu dokumentu celnego (wystawionego przez właściwy organ celny państwa członkowskiego UE, w którym dokonana zostanie odprawa celna eksportowa towarów), to należy przyjąć, że będą mieli Państwo prawo do opodatkowania dostawy tych towarów stawką VAT w wysokości 0%. Dokument EX A, będący – jak opisali Państwo we wniosku – dokumentem celnym wystawionym przez organy celne właściwego państwa członkowskiego UE, będzie dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium UE, o którym mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie tego dokumentu będą mieli Państwo prawo zastosować stawkę VAT w wysokości 0% przewidzianą dla eksportu towarów.

Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przeszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.