Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.198.2026.2.RD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanego świadczenia za dostawę towarów, miejsca opodatkowania tego świadczenia, nieuznania Wnioskodawcy za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy, braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 28 kwietnia 2026 r. (data wpływu 5 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pan A.A. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach działalności zajmuje się m.in. sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta obejmuje sprzedaż różnego rodzaju asortymentu w tym np. (...).

Działalność prowadzona w modelu dropshippingu charakteryzuje się tym, że oferta towarów podąża za trendami rynkowymi i może się dynamicznie zmieniać w zależności od popytu. W związku z tym Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą asortyment. Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci). Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. W przyszłości Klientami mogą być również Klienci z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jednakże przedmiotem niniejszego wniosku jest sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących terytorium Polski. Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta Sprzedawcy danego produktu po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z zagranicznym sprzedawcą.

Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów oferowanych przez Sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako: Sprzedawcy). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez sprzedawców z krajów trzecich. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów.

W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u chińskiego Sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje płatności za towar. W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar na rachunek Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego sprzedawcy.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta, a sumą przekazaną zagranicznemu sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z chińskim sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, po dokonaniu zakupu otrzymuje od tego dokument potwierdzający zakup.

Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany jest do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta. Akceptowany przez Klienta regulamin jednoznacznie określa zasady realizacji transakcji. W szczególności wskazuje on, że Klient jako odbiorca towaru na terytorium Unii Europejskiej jest importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych i podatkowych. Po otrzymaniu zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca składa zamówienie na zamówiony przez Klienta towar u Sprzedawcy. Wnioskodawca podaje dane adresowe Klienta jako finalnego odbiorcy i adresata przesyłki oraz dokonuje płatności ceny towaru na rzecz Sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu swojej marży lub prowizji). W ten sposób Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Sprzedawca, po otrzymaniu zamówienia i płatności od Wnioskodawcy, wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta wskazany przez Wnioskodawcę. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy ani nie jest przez niego magazynowany na terytorium Polski. Wszystkie formalności celne i obowiązki związane z importem towaru nie spoczywają na Wnioskodawcy. Wnioskodawca współpracuje i planuje współpracować z różnymi sprzedawcami przy czym nie ma pełnej, zweryfikowanej wiedzy ani praktycznej możliwości kontroli czy sprzedawcy są zarejestrowani w procedurze IOSS. Z tego względu Wnioskodawca nie może dla celów własnych rozliczeń podatkowych polegać na potencjalnym statusie podatkowym Sprzedawców w zakresie IOSS.

Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich jak np. (…). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.

Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak wcześniej wskazano odbiorcami towarów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem.

Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta.

Podczas składania zamówienia u sprzedawcy Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako odbiorcy nie posługuje się własnymi danymi adresowymi do wysyłki. Współpraca z chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów współpraca ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a Klientem. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u Sprzedawcy.

Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego sprzedawcy, Klient nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.

Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

1.  Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).

2.  Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Wnioskodawca będzie samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego, uwzględniając koszt zakupu towaru od Sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.

3.  Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie oraz dokonuje płatności. Na etapie finalizacji zakupu, obejmującym wprowadzenie danych do wysyłki oraz wybór metody płatności, Klient ma zapewniony dostęp do regulaminu sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę, a także do polityk prywatności, zwrotów oraz dostaw, z którymi może się zapoznać przed ostatecznym złożeniem zamówienia.

4.  Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe takie jak np. (…), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy.

5.  Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy, wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.

Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy. Stosowne informacje są udostępniane na stronie internetowej Wnioskodawcy, w szczególności w regulaminie sklepu internetowego, politykach wysyłki oraz w opisie produktu dostępnym na stronie sklepu. Klient otrzymuje również link oraz numer umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą który pozostaje w stałym kontakcie z chińskim sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia dane do śledzenia przesyłki na żądanie.

W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, klient zwraca towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy. Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie, przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem pełna odpowiedzialność za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania spoczywa na zagranicznym sprzedawcy.

Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

1. Import w Polsce, towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.

2. Import w innym państwie członkowskim UE, towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie planuje takiej rejestracji.

Zgodnie z informacjami widniejącymi na zagranicznych platformach sprzedażowych, część oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu informacje te pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są weryfikowane przez Wnioskodawcę.

Obecnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. W związku ze wskazanym modelem sprzedaży, Wnioskodawca powziął w wątpliwość czy realizowane przez niego transakcje faktycznie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce czy też powinny stanowić dostawę towarów poza terytorium kraju.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1)  od wydatków związanych z nabyciem jakiego rodzaju towarów i usług chce Pan odliczyć podatek VAT, należy wskazać;

Wnioskodawca zamierza odliczać podatek VAT od wydatków ponoszonych w związku z prowadzoną działalnością, które służą sprzedaży opisanej we wniosku. Będą to w szczególności:

• usługi księgowe i doradcze nabywane od podmiotów krajowych,

• koszty reklamy i marketingu związane z prowadzeniem sklepu internetowego, w tym również import usług reklamowych od podmiotów zagranicznych (np. (…)),
• inne usługi i towary niezbędne do prowadzenia działalności handlowej online.

Wszystkie wskazane wydatki pozostają w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i sprzedażą realizowaną poza terytorium kraju.

2)  czy wydatki poniesione w związku ze sprzedażą, o której mowa we wniosku, od których chce Pan odliczyć podatek są dokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT tj. czy miejscem opodatkowania nabywanych towarów i usług jest Polska;

Wydatki ponoszone w związku z działalnością opisaną we wniosku obejmują zarówno czynności udokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT, dla których miejscem świadczenia jest Polska (np. usługi księgowe nabywane od podmiotów krajowych), jak i wydatki związane z nabyciem usług od przedsiębiorców zagranicznych, dla których - zgodnie z przepisami - miejscem opodatkowania również jest Polska. W tym drugim przypadku będą to usługi stanowiące dla Wnioskodawcy import usług, np. usługi reklamowe od (…) itp.

W konsekwencji, nie wszystkie wydatki, od których Wnioskodawca będzie realizował prawo do odliczenia, będą dokumentowane fakturą z wykazanym podatkiem VAT. Jednakże we wszystkich przypadkach miejscem opodatkowania nabywanych usług będzie Polska.

3)  czy jest Pan w posiadaniu dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku ze świadczonymi przez Pana dostawami towarów opodatkowanymi poza terytorium kraju, należy wyjaśnić

Zdaniem Wnioskodawcy będzie w posiadaniu dokumentów, które potwierdzają związek pomiędzy podatkiem naliczonym a dostawami towarów wykonywanymi poza terytorium kraju.

Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego również w przypadku, gdy nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów dokonywanej poza terytorium kraju - pod warunkiem, że gdyby czynności te były wykonywane w kraju, podatnik miałby prawo do odliczenia podatku.

Wnioskodawca będzie dysponował przede wszystkim:

• fakturami VAT dokumentującymi nabycie usług i towarów na terytorium kraju,

• w przypadku usług stałych (np. księgowych) - także umowami zawartymi z usługodawcami,
• dokumenty potwierdzające import usług od podmiotów zagranicznych (np. (…) - usługi reklamowe i marketingowe).

Zdaniem Wnioskodawcy, taki zestaw dokumentów jednoznacznie potwierdza związek pomiędzy odliczanym podatkiem naliczonym a dostawami towarów opodatkowanymi poza terytorium kraju.

4)  co oznacza/jak należy rozumieć, że „Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe”, z czym należy identyfikować należności podatkowe i który podmiot jest zobowiązany do rozliczenia tych należności podatkowych;

Przez należności podatkowe należy rozumieć w szczególności podatek od towarów i usług (VAT) z tytułu importu towarów, a także ewentualne należności celne, przy czym ze względu na wartość towarów (poniżej 150 euro) należności celne co do zasady nie powinny występować. Podmiotem zobowiązanym do rozliczenia należności podatkowych z tytułu importu jest Klient jako importer towaru. Wnioskodawca nie jest importerem towarów, ponieważ towary są wysyłane bezpośrednio od dostawcy z Chin do Klienta i nie trafiają fizycznie do Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszeń celnych ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni ani pośredni), wobec czego obowiązki związane z dopełnieniem formalności celnych oraz rozliczeniem podatku VAT z tytułu importu nie spoczywają na Wnioskodawcy.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w praktyce dostawcy z Chin mogą stosować procedurę IOSS w odniesieniu do wysyłanych towarów. Wynika to z przyjętego przez nich modelu operacyjnego oraz standardowych procedur logistycznych, w ramach, których - ze względu na bezpośrednią wysyłkę do ostatecznego odbiorcy (konsumenta) - rozliczenie podatku VAT następuje na etapie sprzedaży przy wykorzystaniu tej procedury.

Powyższe nie zmienia jednak charakteru relacji prawnej i podatkowej pomiędzy stronami transakcji. W ocenie Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dochodzi do dostawy towarów pomiędzy dostawcą z Chin a Wnioskodawcą (relacja B2B), a następnie do dostawy pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem końcowym (relacja B2C). W konsekwencji dostawca z Chin nie dokonuje sprzedaży bezpośrednio na rzecz konsumenta.

W rezultacie procedura IOSS co do zasady nie powinna mieć zastosowania do dostawy realizowanej przez dostawcę z Chin na rzecz Wnioskodawcy. Ewentualne zastosowanie tej procedury przez dostawcę lub operatora logistycznego wynika z ich praktyki operacyjnej i pozostaje poza wpływem Wnioskodawcy, nie determinując prawidłowej kwalifikacji podatkowej opisanych transakcji.

5)  czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem sklepu internetowego prowadzi Pan ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji jakiej dostawy dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa.

Tak.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy internetowe w opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?

3.  W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

4.  W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

5.  Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 3 lub 4 Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej?

6.  Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3 lub 4, czyli uznania dostawy na rzecz Klientów jako dostawy opodatkowanej poza terytorium Polski, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z taka sprzedażą, jeżeli dobrowolnie zarejestruje się jako podatnik VAT-czynny?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie będzie on podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.

Fikcja prawna z tego artykułu dotyczy podmiotów (interfejsów elektronicznych), które ułatwiają transakcję SOTI (do 150 euro) bezpośrednio pomiędzy dostawcą bazowym a konsumentem.

Wnioskodawca natomiast sam uczestniczy w łańcuchu dostaw jako podmiot nabywający (prawo do rozporządzania) towar od Sprzedawcy (B2B) i dokonujący następnie jego dostawy na rzecz Klienta (B2C). Nie jest więc jedynie platformą łączącą strony w rozumieniu art. 7a ust. 1 w zw. z art. 5b rozporządzenia 282/2011.

Ad 3, 4

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W związku z tym, że Wnioskodawca nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a oraz nie jest i nie będzie zarejestrowany w procedurze IOSS, nie są spełnione warunki do zastosowania szczególnych zasad ustalania miejsca opodatkowania dla SOTI określonych w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy o VAT.

W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw:

1.  Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;

2.  Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)  pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)  ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1)  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.

Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).

W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz innych państwach członkowskich UE, niezależnie od państwa importu - nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).

Ad 5

Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej. Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosowanie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią odpłatną dostawę towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej.

Ad 6

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku posiadania statusu podatnika VAT czynnego, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z dokonywaną dostawą poza terytorium kraju, na przykład od kosztów reklamy, kosztów księgowości i innych związanych z tymi dostawami.

Powyższe wynika z konstrukcji artykułu 86 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:

1.  Dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w artykule 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

2.  Uchylony.

3.  Dostawy towarów, o której mowa w artykule 43 ustęp 1 punkt 16.

Zatem podatnik zachowuje prawo do odliczenia w przypadku nabycia towarów i usług, które dotyczą dostaw towarów dokonanych poza terytorium kraju gdyby te kwoty mogły być odliczone, gdyby czynności były dokonane na terytorium kraju.

Przedmiotem dostaw dokonywanych przez Wnioskodawcę są towary, których dostawa w Polsce podlegałaby opodatkowaniu stawką 23%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 i 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:

Należy zauważyć, że w każdym przypadku, przedmiotem czynności określonej umową jest konkretny towar lub usługa, a nie zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług, czy też części. W świetle powyższych przepisów, kwota zapłaty obejmuje zarówno świadczenia wykonane przez dostawcę towarów lub usługodawcę, jak i świadczenia osób trzecich, jeśli są one wykonywane w związku ze sprzedażą danego towaru lub usługi, a więc wszystkie elementy kosztów związanych z dostawą towarów lub świadczeniem usługi, kształtujące cenę, której sprzedawca żąda od nabywcy towarów lub usługobiorcy.

Świadczenia takie stanowią element kalkulacji kosztów w sytuacji, gdy wykonanie usługi uzależnione jest od wcześniejszego wykonania innych czynności (pomocniczych), które świadczy bezpośrednio sprzedawca lub nabywa je od innych podmiotów. Koszty poniesione w celu wykonania usługi, jako części składające się na końcową kwotę należną, należy opodatkować podatkiem VAT na takich samych zasadach jak daną usługę.

W świetle powyższego, uwzględniając treść wskazanej wyżej regulacji art. 29a ustawy, należy stwierdzić, że w przypadku danego świadczenia (dostawy towaru, świadczenia usługi) za podstawę opodatkowania uznać należy wszystko co stanowi zapłatę wynikającą z całości świadczenia pieniężnego pobieranego przez dostawcę/wykonawcę od nabywcy, tj. łącznie z kosztami dodatkowymi.

Z kolei art. 7a ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że

W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi. Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.

Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT), polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw. dostawców bazowych:

• samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem interfejsu elektronicznego) oraz
• dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te towary).

Zgodnie z art. 5b rozporządzenia 282/2011:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22b ustawy:

Zgodnie z art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”):

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zajmuje się m.in. sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od zagranicznych dostawców z Chin (Sprzedawców). Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (Klienci).

Model działania Wnioskodawcy wygląda następująco:

• Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych, kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną Sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).
• Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej.
• Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie oraz dokonuje płatności.
• Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy z Chin (np. poprzez różne platformy sprzedażowe), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta.
• Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce.

W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Klient zwraca towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia:

• czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie nr 1);
• czy Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy internetowe w opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT (pytanie nr 2);
• czy w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny (pytanie nr 3);
• czy w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny (pytanie nr 4);
• czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej (pytanie nr 5);
• czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku ze sprzedażą, jeżeli dobrowolnie zarejestruje się jako podatnik VAT czynny (pytanie nr 6).

Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W analizowanej sprawie Klient wybiera towar na stronie internetowej Wnioskodawcy, a następnie składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując płatności na konto bankowe Wnioskodawcy. Po otrzymaniu zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u chińskiego Sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres Klienta. Wnioskodawca choć nie ma fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do Klienta, co jednak istotne, jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Zatem, skoro Wnioskodawca przenosi prawo do rozporządzania towarami jak właściciel to tym samym transakcja realizowana przez Wnioskodawcę wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że w opisanych we wniosku okolicznościach Wnioskodawca występuje jako podmiot dokonujący dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy wyklucza jednocześnie uznanie Wnioskodawcy za podmiot, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy, który ułatwia przez użycie interfejsu elektronicznego sprzedaż na odległość towarów importowanych. Aby można było uznać Wnioskodawcę za podmiot w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy, który ułatwia przez użycie interfejsu elektronicznego sprzedaż towarów importowanych w przesyłkach o wartości nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro, jedną ze stron transakcji musi być konsument (sprzedaż/dostawa w relacji B2C) nabywający towary od chińskiego dostawcy bazowego. Tylko bowiem w takim przypadku można mówić o ewentualnym „ułatwianiu”, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy. Zatem istotne jest czy chiński Sprzedawca dokonuje dostawy w relacji B2C, a więc dostawy towarów dla polskiego konsumenta. Dokonując analizy informacji przedstawionych we wniosku należy stwierdzić, że towary od chińskiego Sprzedawcy nabywa Wnioskodawca czyli podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie handlu towarami. Dostawca bazowy tj. Sprzedawca od którego Wnioskodawca zakupuje towary to kontrahent z Chin, który dokonuje sprzedaży nie na rzecz Klienta (konsumenta) tylko na rzecz Wnioskodawcy występującego jako podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą. Zamówienie u chińskiego Sprzedawcy towarów Wnioskodawca składa za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych. Wnioskodawca podaje jedynie dane adresowe polskiego Klienta (konsumenta) czyli wskazuje inny adres do wysyłki niż własny Wnioskodawcy. Nie jest to więc relacja dostawy między chińskim dostawcą bazowym i polskim konsumentem.

Należy raz jeszcze podkreślić, że jak już ustaliłem Wnioskodawca dokonuje transakcji, która wpisuje się w dostawę towarów. Wnioskodawca nabywa towary od chińskiego Sprzedawcy jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą i na własnej stronie internetowej oferuje towary, które mogą nabyć ostateczni Klienci (konsumenci). Dostawca bazowy z Chin nie dokonuje dostawy w takim przypadku na rzecz Klienta z Polski, tylko na rzecz Wnioskodawcy. To, że zamawiając towar u Sprzedawcy Wnioskodawca wpisuje dane Klienta, które są danymi dla Sprzedawcy do wysyłki nabytych przez Wnioskodawcę towarów nie oznacza, że w takim łańcuchu dostaw Wnioskodawca nie jest nabywcą towarów i nie rozporządza towarem jak właściciel. Brak fizycznego kontaktu z towarami nabytymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na oferowaniu produktów i sprzedaży na rzecz konsumentów nie stanowi o tym, że w rozumieniu ustawy o VAT, Wnioskodawca nie jest nabywcą, a w dalszej kolejności dokonującym dostawy towarów na rzecz Klientów. Aby móc dokonać dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT, nie jest wymagany fizyczny kontakt z towarami, bądź ich składowanie w należącym do podatnika magazynie. Co również istotne, oferując towary na stronie internetowej Wnioskodawca nie zawiera pisemnych umów z chińskimi Sprzedawcami, którzy po złożeniu przez Wnioskodawcę zamówienia, będąc organizatorami transportu, wysyłają towar do Klientów. W takim przypadku, jak wskazano we wniosku, towar jest wysyłany przez chińskiego Sprzedawcę bezpośrednio na adres ostatecznego Klienta. Towary, będące przedmiotem dalszej odsprzedaży, Wnioskodawca nabywa za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych. Te wzajemne relacje, które występują pomiędzy podmiotami biorącymi udział w transakcji sprzedaży towarów nie pozwalają na uznanie, że w odniesieniu do Wnioskodawcy można mówić o zastosowaniu art. 7a ust. 1 ustawy, a Wnioskodawca nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu tego przepisu.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie miejsca opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z miejscem zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają towar od Wnioskodawcy na prowadzonej przez niego stronie internetowej. Jednak Wnioskodawca w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada danego towaru i zamawia go u chińskiego Sprzedawcy. Wnioskodawca dokonuje więc zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też chińskiemu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta. Zatem w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca, Wnioskodawca oraz ostateczni Klienci. Przy czym każdorazowo transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a następnie towary albo są importowane bezpośrednio na terytorium Polski i dostarczane do Klienta w Polsce, albo są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Wnioskodawca wskazał we wniosku, że nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Status importera posiada Klient końcowy niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Wnioskodawca wskazał, jest Klient (odbiorca końcowy) kupujący od Wnioskodawcy towar to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz tego Klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów, niezależnie od państwa importu, nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 i 4 należy uznać za prawidłowe.

Odnośnie zaś wątpliwości w zakresie obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej wskazać należy, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:

Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W analizowanej sytuacji, mimo że Wnioskodawca dokonuje transakcji na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane w stanie faktycznym nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest terytorium Polski tylko kraj trzeci tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższym w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia i opodatkowania dostawy nie jest terytorium Polski, Wnioskodawca nie musi ewidencjonować sprzedaży za pomocą kas rejestrujących.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5 należy uznać za prawidłowe.

Natomiast odnosząc się do wątpliwości dotyczących możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku ze sprzedażą towarów należy wskazać, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy:

Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:

Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Przy czym zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy:

W przypadku importu usług warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest uwzględnienie przez podatnika kwoty podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek. Zatem dla obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu usług istotne jest uwzględnienie kwoty podatku należnego we właściwej deklaracji podatkowej (tj. tej, w której powinno nastąpić rozliczenie podatku należnego z tytułu importu usług z uwzględnieniem terminu powstania obowiązku podatkowego).

Podkreślić należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zauważyć również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca obecnie nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Jednakże Pana wątpliwości dotyczą sytuacji w której Wnioskodawca dobrowolnie zarejestruje się jako czynny podatnik VAT. Jak powyżej ustaliłem, dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Natomiast wydatki ponoszone w związku z działalnością obejmują zarówno czynności udokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT, dla których miejscem świadczenia jest Polska, jak i wydatki związane z nabyciem usług od przedsiębiorców zagranicznych, dla których – zgodnie z przepisami – miejscem opodatkowania również jest Polska. W tym drugim przypadku będą to usługi stanowiące dla Wnioskodawcy import usług. Jednakże w obu przypadkach miejscem opodatkowania nabywanych usług jest Polska.

Mając na uwadze wątpliwości Wnioskodawcy wyrażone w pytaniu nr 6 wskazać przede wszystkim należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostaw towarów o których mowa we wniosku. W związku z czym, takie dostawy towarów nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i tym samym, w przypadku gdyby były realizowane (opodatkowane) na terytorium kraju, mieściłyby się w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, niepodlegające zwolnieniu z opodatkowania VAT.

Zatem odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy stwierdzić, że w myśl art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w związku z dokonywaną dostawą towarów, której miejsce świadczenia a zarazem opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski. Nabywane towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych poza terytorium kraju. Jednocześnie jak ustaliłem, gdyby miejscem ich opodatkowania było terytorium kraju to podlegałaby opodatkowaniu, nie byłyby zwolnione z podatku VAT na terytorium Polski. Ponadto Wnioskodawca jest w posiadaniu dokumentów, które potwierdzają związek pomiędzy podatkiem naliczonym a dostawami towarów wykonywanymi poza terytorium kraju.

W konsekwencji stanowisko, że Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z dokonywaną dostawą poza terytorium kraju (pytanie nr 6) należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.