Uznanie transakcji dokonywanych w związku z prowadzeniem transmisji na żywo, jako świadczenie usług poza terytorium kraju niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce i jest czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi transmisje na żywo na platformie A., gdzie widzowie mogą dobrowolnie wysyłać wirtualne prezenty. Prezenty te są przeliczane przez platformę na diamenty, a następnie na środki pieniężne wypłacane Wnioskodawczyni.…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania transakcji dokonywanych w związku z prowadzeniem transmisji na żywo, jako świadczenie usług poza terytorium kraju niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 maja 2026 r. (wpływ 22 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 października 2021 r. pod firmą (…), prowadzona pod adresem: (…), Polska.
Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm. – dalej: „ustawa o PIT”).
Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.). Równocześnie spełnia kryteria do bycia tzw. małym podatnikiem na gruncie podatku dochodowego.
Wnioskodawczyni prowadzi działalność na platformie A., działalność ta polega na regularnym prowadzeniu transmisji wideo na żywo, podczas których Wnioskodawczyni wchodzi w interakcje z użytkownikami, zbiera punkty generowane przez system oraz bierze udział w dedykowanych funkcjonalnościach serwisu, takich jak interaktywne bitwy. Funkcja ta polega na rywalizacji dwóch twórców w czasie rzeczywistym, gdzie o zwycięstwie decyduje zaangażowanie widzów wyrażone poprzez przesyłanie wirtualnych prezentów. Przesyłanie tych prezentów przez widzów jest całkowicie dobrowolne i nie stanowi warunku uzyskania dostępu do transmisji, która jest darmowa i ogólnodostępna dla każdego uczestnika aplikacji.
Wnioskodawczyni nie zawiera żadnych umów z widzami, nie posiada ich danych identyfikacyjnych, nie ustala wartości wirtualnych prezentów ani nie ma wpływu na to, kto i w jakiej wysokości przekazuje wsparcie. Cały obieg finansowy odbywa się wewnątrz platformy: widzowie kupują prezenty od operatora platformy, a następnie przekazują je Wnioskodawczyni, które system przelicza na diamenty przypisane do konta Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni otrzymuje od operatora platformy wypłatę środków pieniężnych stanowiącą de facto prowizję za dostarczane treści na serwer, po uprzednim potrąceniu przez platformę jej części należnej za obsługę technologiczną i systemową. Tym samym jedynym podmiotem, z którym Wnioskodawczyni łączy stosunek prawny o charakterze gospodarczym jest zagraniczny operator platformy z siedzibą w Irlandii, na rzecz którego Wnioskodawczyni świadczy usługę budowania zasięgów i dostarczania kontentu.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego.
W odpowiedzi na zadane pytania wskazała Pani następująco:
1) czy zawarła Pani z platformą A. umowę, która określa Pani wynagrodzenie; czy z zapisów umownych (regulaminów itp.) wynika do czego zobowiązane są Strony, w tym m.in. za jakie konkretnie czynności przysługuje wynagrodzenie,
Tak, zawarła Pani z platformą A. umowę w formie akceptacji regulaminów oraz warunków korzystania z platformy, w tym zasad programu monetyzacji i otrzymywania tzw. wirtualnych prezentów podczas transmisji na żywo. Regulaminy określają zasady korzystania z platformy, warunki uczestnictwa w programach monetyzacyjnych oraz sposób rozliczeń pomiędzy stronami.
Z zapisów tych wynika, że użytkownik zobowiązany jest do tworzenia i publikowania treści na platformie, prowadzenia transmisji na żywo zgodnie z zasadami społeczności A. oraz przestrzegania regulaminów platformy. Wynagrodzenie przysługuje natomiast w związku z aktywnością użytkowników platformy, którzy podczas transmisji na żywo mogą przekazywać twórcy tzw. wirtualne prezenty. Prezenty te są następnie przeliczane przez platformę na tzw. diamenty, które po osiągnięciu określonego progu mogą zostać wymienione na środki pieniężne wypłacane twórcy przez A.
Regulaminy nie przewidują wynagrodzenia za jedną konkretną czynność, lecz za całokształt aktywności twórcy na platformie, w szczególności tworzenie treści, prowadzenie transmisji na żywo oraz angażowanie społeczności użytkowników platformy.
2) kto określa wartość wirtualnych prezentów, które jako diamenty będą przypisane do Pani konta, a następnie jako środki pieniężne są przelewane na Pani konto,
Wartość wirtualnych prezentów oraz sposób ich przeliczania na diamenty i następnie na środki pieniężne określa platforma A. na podstawie obowiązujących regulaminów oraz wewnętrznych zasad funkcjonowania platformy. Twórca nie ma wpływu na ustalanie wartości poszczególnych prezentów ani kursu ich przeliczenia.
3) jaka jest współzależność między Pani działalnością opisaną we wniosku a budowaniem zasięgów i dostarczeniem kontentu dla platformy internetowej z siedzibą działalności gospodarczej w Irlandii,
Prowadzona przez Panią działalność polega na tworzeniu i publikowaniu treści oraz prowadzeniu transmisji na żywo za pośrednictwem platformy A. Treści te są udostępniane użytkownikom platformy i jednocześnie stanowią elementy funkcjonowania samej platformy internetowej prowadzonej przez podmiot z siedzibą w Irlandii.
Pani aktywność wpływa na zwiększenie atrakcyjności platformy dla użytkowników, budowanie zaangażowania odbiorców oraz generowania ruchu na platformie. Publikowane przez Panią treści i transmisje na żywo stanowią więc część kontentu dostępnego w ramach platformy A. i pośrednio przyczyniają się do budowania jej zasięgów oraz utrzymywania aktywności użytkowników.
4) jakie są zasady rozliczeń między Panią a platformą internetową, z jakiego tytułu wystawia Pani fakturę na rzecz tej platformy,
Rozliczenia pomiędzy Panią a platformą A. odbywają się zgodnie z regulaminami platformy dotyczącymi programów monetyzacyjnych oraz wypłat środków dla twórców. Platforma prowadzi ewidencję otrzymanych przez Panią wirtualnych prezentów, przelicza je na diamenty, a następnie dokonuje wypłaty środków pieniężnych na Pani konto.
Wynagrodzenie ma charakter zmienny i zależy od aktywności użytkowników platformy, w szczególności od liczby oraz wartości przekazanych Pani wirtualnych prezentów podczas transmisji na żywo, więc również zależne od Pani aktywności na platformie.
Faktury wystawiane są przez Panią na rzecz podmiotu prowadzącego platformę A. z siedzibą w Irlandii tytułem wynagrodzenia za działalność prowadzoną za pośrednictwem platformy internetowej, polegającej na tworzeniu i udostępnianiu treści oraz prowadzeniu transmisji na żywo, w związku z uczestnictwem w programie monetyzacyjnym platformy.
5) na czym polegają interakcje z użytkownikami, udział w dedykowanych funkcjonalnościach serwisu (w tym interaktywne bitwy) – należało opisać okoliczności zdarzenia,
Interakcje z użytkownikami polegają przede wszystkim na prowadzeniu transmisji na żywo za pośrednictwem platformy A. oraz bieżącej komunikacji z odbiorcami podczas takich transmisji. Użytkownicy mogą komentować transmisję, zadawać pytania, reagować na publikowane treści oraz przekazywać twórcy tzw. wirtualne prezenty.
W ramach funkcjonalności platformy możliwy jest również udział w tzw. interaktywnych bitwach (live battles). Funkcja ta polega na połączeniu transmisji na żywo prowadzonych przez dwóch twórców jednocześnie, pomiędzy którymi platforma organizuje czasową rywalizację opartą na aktywności widzów. W trakcie takiej transmisji użytkownicy mogą przekazywać wirtualne prezenty wybranemu twórcy, a platforma zlicza ich wartość według zasad określonych w regulaminie. Po zakończeniu bitwy platforma prezentuje wynik rywalizacji na podstawie liczby punktów przypisanych przez system do przekazanych prezentów.
Udział w takich funkcjonalnościach ma charakter dobrowolny i odbywa się wyłącznie w ramach narzędzi udostępnianych przez platformę A. Twórca nie otrzymuje od użytkowników bezpośrednich płatności, lecz środki rozliczane przez platformę zgodnie z zasadami programu monetyzacyjnego. Interakcje z użytkownikami oraz udział w funkcjonalnościach serwisu mają na celu zwiększenie zaangażowania odbiorców i aktywności podczas transmisji na żywo.
6) czy przesyłane wirtualne prezenty (przeliczane na diamenty przypisane do Pani) uzależnione są od Pani czynności, jeśli tak to jakie są współzależności,
Tak, liczba oraz wartość otrzymywanych wirtualnych prezentów pozostaje pośrednio związana z Pani aktywnością na platformie A., ponieważ prezenty są przekazywane dobrowolnie przez użytkowników oglądających prowadzone przez Panią transmisje na żywo oraz publikowane treści.
W praktyce wysokość otrzymywanych prezentów może zależeć m.in. od częstotliwości prowadzenia transmisji, aktywności twórcy, atrakcyjności i tematyki publikowanych treści, poziomu zaangażowania odbiorców czy liczby obserwujących. Im większa aktywność użytkowników oraz zainteresowanie prowadzonymi transmisjami, tym większe prawdopodobieństwo otrzymania wirtualnych prezentów.
Jednocześnie należy podkreślić, że przekazywanie prezentów ma charakter całkowicie dobrowolny i zależy wyłącznie od decyzji użytkowników platformy. Nie istnieje mechanizm gwarantujący otrzymanie określonego wynagrodzenia za wykonanie konkretnej czynności ani obowiązek przekazywania prezentów przez użytkowników. Twórca nie ma również wpływu na decyzje użytkowników co do liczby, rodzaju czy wartości przekazywanych prezentów.
7) czy widzowie, którzy przesyłają wirtualne prezenty mają inne uprawnienia niż ci którzy nie przekazują tych wirtualnych prezentów, jeśli tak to z czego to wynika,
Co do zasady użytkownicy, którzy przesyłają wirtualne prezenty, nie uzyskują od Pani żadnych odrębnych praw ani świadczeń o gwarantowanym charakterze w porównaniu do użytkowników, którzy takich prezentów nie przekazują. Wszystkie osoby mają możliwość oglądania transmisji na żywo, komentowania oraz uczestniczenia w interakcjach na zasadach określonych przez platformę A.
Platforma A. może jednak technicznie wyróżniać uczestników przekazujących prezenty, np. poprzez wyświetlanie informacji o przekazanym prezencie, rankingów aktywności lub oznaczeń widocznych podczas transmisji. Funkcjonalności te wynikają z zasad działania samej platformy oraz jej regulaminów, a nie z odrębnych ustaleń pomiędzy Panią a użytkownikami.
8) czy za przekazywanie dobrowolnych prezentów, które system przelicza na diamenty przypisane do Pani konta, widzowie otrzymują świadczenia wzajemne z Pani strony (dostępne tylko i wyłącznie dla widzów, którzy przekazują te prezenty), jakie to świadczenia i czy są one spersonalizowane dla konkretnego widza,
Nie, użytkownicy przekazujący dobrowolne wirtualne prezenty nie otrzymują od Pani świadczeń wzajemnych o z góry określonym charakterze, dostępnych wyłącznie dla takich osób. Przekazywanie prezentów odbywa się dobrowolnie i stanowi element funkcjonowania platformy A. podczas transmisji na żywo.
Nie oferuje Pani użytkownikom przekazującym prezenty odrębnych usług, dostępu do dedykowanych materiałów, indywidualnych świadczeń ani gwarantowanych korzyści. Przekazanie prezentu nie skutkuje powstaniem po stronie użytkownika roszczenia o wykonanie określonego świadczenia. Ewentualne reakcje podczas transmisji nie mają charakteru spersonalizowanej usługi wykonywanej na rzecz konkretnego widza.
9) na jakiej zasadzie otrzymuje Pani „dobrowolne prezenty wirtualne od widzów”; czy obowiązuje w tym zakresie jakaś umowa lub regulamin, itp.
Otrzymywanie wirtualnych prezentów odbywa się zasadach określonych przez platformę A. w regulaminach dotyczących korzystania z platformy oraz programów monetyzacyjnych dostępnych dla twórców prowadzących transmisje na żywo. Zasady te są akceptowane elektronicznie poprzez korzystanie z platformy i uczestnictwo w programach umożliwiających otrzymywanie prezentów.
Użytkownicy platform mogą dobrowolnie przekazywać twórcom wirtualne prezenty podczas transmisji na żywo przy użyciu wirtualnych monet nabywanych od A. Platforma określa rodzaje dostępnych prezentów, ich wartość oraz sposób przeliczania ich na diamenty przypisywane do konta twórcy. Następnie, zgodnie z zasadami ustalonymi przez platformę, diamenty mogą zostać wymienione na środki pieniężne wypłacane twórcy.
Pomiędzy Panią a widzami przekazującymi prezenty nie jest zawierana odrębna umowa cywilnoprawna. Relacje oraz zasady korzystania z funkcjonalności platformy wynikają z regulaminów A. i mechanizmów udostępnionych przez platformę internetową.
10) czy od platformy, bądź innego podmiotu uczestniczącego w opisanych transakcjach ma Pani możliwość uzyskania informacji dotyczących osób wpłacających (widzów) – danych, które pozwalają na identyfikację konkretnej osoby, jej miejsce zamieszkania w przypadku osób fizycznych lub siedziby działalności gospodarczej w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą,
Nie, nie ma Pani możliwości uzyskania pełnych danych identyfikacyjnych osób przekazujących wirtualne prezenty za pośrednictwem platformy A. Platforma co do zasady nie udostępnia twórcom danych pozwalających na identyfikacje konkretnych użytkowników, takich jak imię i nazwisko, adres zamieszkania czy siedziba działalności gospodarczej.
Podczas transmisji widoczne są jedynie publiczne informacje udostępniane w ramach funkcjonowania platformy, takie jak nazwa użytkownika (nickname), zdjęcie profilowe lub informacja o przekazaniu prezentu. Dane te nie pozwalają jednak na jednoznaczną identyfikację osoby fizycznej ani ustalenie miejsca jej zamieszkania lub siedziby działalności gospodarczej.
Nie posiada Pani również informacji, czy użytkownik przekazujący prezent działa jako osoba prywatna czy w ramach działalności gospodarczej. Rozliczenia związane z przekazywaniem prezentów realizowane są wyłącznie przez platformę A. zgodnie z jej regulaminami.
Pytanie
Czy środki otrzymywane przez Wnioskodawczynię za pośrednictwem platformy A., stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz zagranicznego kontrahenta, a tym samym – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jako eksport usług?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni świadczone przez nią usługi stanowią eksport usług.
Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który jest głównym przepisem określającym zasady co do ustalania miejsca świadczenia usług w relacji pomiędzy przedsiębiorcami, miejscem świadczenia takowych usług w przypadku ich świadczenia na rzecz podatnika jest, więc miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, więc biorąc pod uwagę tą dyspozycję bezpośrednio do opisanego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że podmiot na rzecz którego Wnioskodawczyni świadczy usługi, jakimi jest dostarczanie treści wraz z tworzeniem zasięgów to operator platformy internetowej, który posiada swoją siedzibę działalności gospodarczej w Irlandii. Zastosowanie literalnej wykładni art. 28b ust. 1 ustawy o VAT prowadzi zatem do wniosku, że miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania usług realizowanych przez Wnioskodawczynię, jest państwo siedziby usługobiorcy.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei art. 8 ust. 1 tej ustawy definiuje świadczenie usług jako każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
Ugruntowana wykładnia tych przepisów, oparta również na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednoznacznie wskazuje, że aby dane świadczenie podlegało opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek prawny między usługodawcą a usługobiorcą, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Dodatkowo, otrzymana zapłata musi stanowić bezpośrednią i zindywidualizowaną korzyść za wykonaną usługę. W przypadku dobrowolnych wpłat od widzów na platformach społecznościowych wymóg ten nie zostaje spełniony, ponieważ twórca nie nawiązuje z użytkownikiem stosunku zobowiązaniowego. Brak ekwiwalentności oraz całkowita dobrowolność wsparcia wykluczają uznanie takich wpłat za wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych, co trafnie potwierdził organ podatkowy, rozstrzygając, że:
„nie istnieje stosunek prawny pomiędzy Panem a osobami wpłacającymi środki pieniężne za pośrednictwem portalu, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, ani też bezpośredni związek pomiędzy prowadzonym przez Pana blogiem oraz kanałów w social mediach (...) a opisanymi dobrowolnymi wpłatami. W ramach prowadzonego przez Pana bloga oraz kanałów w social mediach - osoby wpłacające środki pieniężne za pośrednictwem portalu nie są związane z żadnym stosunkiem umownym ani transakcją przewidującą zapłatę ceny, ani też zobowiązaniem prawnym przyjętym wobec siebie nawzajem”. - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.910.2022.4.ICZ.
Konsekwencją braku zawarcia umowy o świadczenie usług z widzami jest również konieczność odpowiedniej interpretacji przepisów określających moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymania płatności z góry. Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, otrzymanie zaliczki lub przedpłaty rodzi obowiązek podatkowy. Wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu nakazuje jednak przyjąć, że każda zaliczka musi być ściśle powiązana z konkretną, przyszłą transakcją oraz zdefiniowanym świadczeniem. W sytuacji, gdy widzowie przekazują wirtualne prezenty bez oczekiwania na konkretne działanie ze strony twórcy, a udostępniane treści są powszechnie dostępne, środki te nie mogą zostać uznane za przedpłatę na poczet przyszłych usług. Oznacza to, że wpłaty te nie stanowią zapłaty w rozumieniu ustawy o VAT, na co zwrócono uwagę w analizowanej sprawie, wskazując, że:
„otrzymywane przez Pana od patronów kwoty pieniężne za posrednictwem portalu (...) nie będą stanowiły płatności z tytułu dostawy towarów czy świadczenia usług. W zamian za dokonane wpłaty, nie wykonuje Pan na rzecz Patronów żadnych czynności tj. dostawy towarów czy świadczenia usług. Zatem otrzymane wpłaty (...) nie stanowią zaliczki, przedpłaty, ani zapłaty za świadczone usługi czy dostawy towarów”. - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.910.2022.4.ICZ.
Tak skonstruowana wykładnia przepisów o opodatkowaniu świadczeń krajowych pozwala na bezsporne wykluczenie przychodów z wirtualnych nagród od widzów z kategorii usług świadczonych na terytorium kraju. Otwiera to bezpośrednią drogę do wykazania, że jedynym rzeczywistym świadczeniobiorcą, z którym twórcę łączy stosunek prawny, jest zagraniczny podmiot operujący platformą, co pozwala zakwalifikować te przychody jako eksport usług.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług, przez które rozumie się każde zachowanie na rzecz innej osoby, niebędące dostawą towarów. Ugruntowana wykładnia celowościowa tych przepisów wskazuje jednak, że aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana w ramach umowy zobowiązaniowej, a pomiędzy stronami musi istnieć bezpośredni związek prawny skutkujący wymianą wzajemnych świadczeń. W sytuacji, gdy wpłaty od użytkowników (widzów) mają charakter całkowicie dobrowolny, a dostęp do tworzonych treści jest powszechny i nieuzależniony od dokonania jakiejkolwiek płatności, nie dochodzi do nawiązania stosunku umownego charakterystycznego dla świadczenia usług. Twórca nie zobowiązuje się do żadnego konkretnego, ekwiwalentnego działania na rzecz wpłacającego, co wyklucza uznanie takich wpłat za wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu VAT w relacji z widzem. Powyższą wykładnię potwierdza stanowisko organu podatkowego, w którym uznano, że:
„Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz brzmienie cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że nie istnieje stosunek prawny pomiędzy Panem a osobami wpłacającym środki pieniężne za posrednictwem portalu, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, ani też bezpośredni związek pomiędzy prowadzonym przez Pana audycji internetowej a opisanymi dobrowolnymi wpłatami. W ramach prowadzonej przez Pana audycji internetowej - osoby wpłacające środki pieniężne za pośrednictwem portalu nie są związane z żadnym stosunkiem umownym ani transakcją przewidującą zapłatę ceny, ani też zobowiązaniem prawnym przyjętym wobec siebie nawzajem.” - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.626.2022.4.ICZ.
Brak wzajemności świadczeń ma również kluczowe znaczenie dla oceny charakteru otrzymywanych środków na gruncie art. 19a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, określającego moment powstania obowiązku podatkowego od otrzymanych zaliczek lub przedpłat. Zgodnie z prawidłową wykładnią tego przepisu, zapłata z góry może rodzic obowiązek podatkowy wyłącznie wtedy, gdy jest ściśle powiązana z konkretną, przyszłą transakcja, w ramach której podatnik dokona dostawy towarów lub wyświadczy sprecyzowaną usługę. Skoro wpłaty przekazywane na platformach internetowych stanowią dobrowolne wsparcie twórczości, a w zamian za nie twórca nie wykonuje na rzecz dokonującego wpłaty żadnych czynności stanowiących świadczenie usług (nawet jeśli przekazuje symboliczne podziękowania), smrodki te nie mogą zostać zakwalifikowane jako zaliczka na poczet przyszłych zobowiązań. Oznacza to, że z perspektywy krajowych przepisów o VAT, wpłaty te są neutralne podatkowo w relacji twórca-widz, co znajduje bezpośrednie odzwierciedlenie w analizowanym rozstrzygnięciu:
„Ponadto wpłaty z (...) oczywiście podnoszą poziom Pana bezpieczeństwa finansowego, ale nie warunkują wykonywania przez niego działalności gospodarczej. (...) byłyby nagrywane dalej, nawet bez wsparcia Patronów.
W opisanej sytuacji otrzymywane przez Pana od patronów kwoty pieniężne za pośrednictwem portalu (...) nie będą stanowiły płatności z tytułu dostawy towarów czy świadczenia usług. W zamian za dokonane wpłaty, które uznaje Pan za darowizny nie wykonuje Pan na rzecz Patronów żadnych czynności tj. dostawy towarów czy świadczenia usług.
Zatem otrzymane wpłaty, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, nie stanowią zaliczki, przedpłaty ani zapłaty za świadczone usługi czy dostawy towarów.
W konsekwencji otrzymane kwoty pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe.” - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.626.2022.4.ICZ.
Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Wykładnia tego przepisu, wprowadzająca tzw. fikcję prawną, ma absolutnie kluczowe znaczenie w przypadku współpracy z platformami streamingowymi. Oznacza ona, że skoro twórca nie zawiera żadnych bezpośrednich umów z widzami przekazującymi wirtualne prezenty podczas transmisji na żywo, a cała infrastruktura regulaminowa i system wypłat (po potraceniu prowizji) leżą po stronie zagranicznego operatora aplikacji, to dla celów VAT twórca nie świadczy usług na rzecz tysięcy rozproszonych widzów. Z punktu widzenia prawa podatkowego, twórca świadczy usługę udostępniania treści wyłącznie na rzecz samej platformy internetowej, co organ podatkowy wprost potwierdził, precyzując mechanizm transakcji:
„Z okoliczności sprawy wynika, że nie zawierała Pani indywidualnych umów z odbiorcami transmisji, stroną umowy dla tych osób była platforma. Dla Pani stroną umowy była Platforma. Platformy internetowe były odpowiedzialne za płatność pomiędzy ostatecznym odbiorcą a Panią. (...) Tym samym należy uznać, że przedmiotowe usługi świadczyła Pani na rzecz Platform internetowych, które zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, świadczyły usługi na rzecz ostatecznych odbiorców.” - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 marca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.998.2024.2.JS.
Ustalenie, że wyłącznym usługobiorcą jest operator platformy internetowej, bezpośrednio determinuje konieczność zastosowania odpowiednich przepisów o miejscu świadczenia usług. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku ich świadczenia na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Systemowa wykładnia tego przepisu nie pozostawia wątpliwości: jeśli podmiot prowadzący transmisje na żywo wykonuje swoje czynności na rzecz zagranicznego podmiotu, który jest podatnikiem posiadającym siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, transakcja ta naturalnie przenosi miejsce opodatkowania poza granice kraju. Skutkuje to brakiem podlegania takiego wynagrodzenia polskiemu podatkowi VAT, co bezbłędnie podsumowano w analizowanym dokumencie:
„Z okoliczności sprawy wynika, że Platformy internetowe posiadają siedziby działalności gospodarczej poza terytorium kraju, to tym samym miejscem opodatkowania ww. usług nie było terytorium Polski. W konsekwencji, transakcje dokonywane w związku z prowadzeniem przez Panią transmisji na żywo należy traktować jako świadczenie usług poza terytorium kraju (tzw. eksport usług), niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.” interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 marca 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.998.2024.2.JS.
Nadrzędnym argumentem potwierdzającym poprawność powyższej konstrukcji jest orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które w sprawie dotyczącej modelu funkcjonowania platformy internetowej OnlyFans jednoznacznie potwierdziło ważność przepisów o fikcji prawnej pośrednika. TSUE wskazał, że operator platformy, który autoryzuje płatności i ustala ogólne warunki korzystania z serwisu, musi być uznany za usługodawcę względem konsumentów, co czyni go bezpośrednim nabywcą usługi od twórcy:
„Artykuł 28 dyrektywy VAT (...) tworzy fikcję prawną dwóch identycznych usług świadczonych kolejno po sobie, zgodnie z którą przyjmuje się, że podmiot gospodarczy, który pośredniczy w świadczeniu usług i który jest agentem, najpierw otrzymał dane usługi od podmiotu, na rachunek którego działa, będącego zleceniodawcą, zanim następnie sam wyświadczył owe usługi na rzecz klienta.” - wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 2023 r., sprawa C-695/20 (Fenix International Ltd).
W świetle powyższego wyroku, domniemanie, iż to operator platformy (np. A.) działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy usług (twórcy), jest fundamentalną zasadą wspólnego systemu VAT. Jeśli platforma zatwierdza płatność od widza, to na mocy prawa unijnego staje się ona stroną transakcji podlegającą opodatkowaniu względem klienta końcowego, co potwierdza tezę o świadczeniu usług przez twórcę na rzecz platformy, a nie widza:
„Jeżeli bowiem podatnik, który bierze udział w świadczeniu usług drogą elektroniczną, prowadząc przykładowo internetową platformę sieci społecznościowej, jest uprawniony do zatwierdzenia świadczenia tych usług, do zatwierdzenia obciążenia usługobiorcy płatnością za te usługi lub do ustalenia ogólnych warunków ich świadczenia, podatnik ten ma możliwość jednostronnego określenia istotnych elementów związanych ze świadczeniem usług (...). W takich okolicznościach, mając na względzie odzwierciedlone w nich realia gospodarcze i handlowe, podatnika należy uznać za usługodawcę stosownie do art. 28 dyrektywy VAT.” - wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 28 lutego 2023 r., sprawa C-695/20 (Fenix International Ltd).
Podsumowując, brak stosunku prawnego i ekwiwalentności w relacji z widzami wyklucza opodatkowanie nagród jako usług krajowych. Zgodnie z zasadą fikcji prawnej pośrednika, jedynym faktycznym kontrahentem twórcy jest zagraniczny operator platformy, co przenosi miejsce opodatkowania poza terytorium Polski. W świetle przywołanego orzecznictwa krajowego oraz unijnego, przychody te stanowią eksport usług podlegający opodatkowaniu w kraju siedziby platformy, w związku z czym usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonania tego świadczenia miało być wypłacone. Muszą być zatem spełnione następujące warunki:
‒ w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
‒ świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Należy podkreślić, że ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie – jako usługa – podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z powyższych przepisów wynika, że dla celów podatku VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność wykonywaną przez podatnika, która jest realizowana w sposób ciągły, dla celów zarobkowych.
W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych
Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Stosownie do zasady ogólnej zawartej w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność polegającą na tworzeniu i publikacji treści oraz prowadzeniu transmisji na żywo za pośrednictwem platformy A. Treści te są udostępniane użytkownikom platformy i jednocześnie stanowią element funkcjonowania samej platformy internetowej prowadzonej przez podmiot z siedzibą w Irlandii. Podczas transmisji na żywo wchodzi Pani w interakcje z użytkownikami, zbiera punkty generowane przez system oraz bierze udział w dedykowanych funkcjonalnościach serwisu, takich jak interaktywne bitwy. Funkcja ta polega na rywalizacji dwóch twórców w czasie rzeczywistym, gdzie o zwycięstwie decyduje zaangażowanie widzów wyrażone poprzez przesyłanie wirtualnych prezentów. Przesyłanie tych prezentów przez widzów jest całkowicie dobrowolne i nie stanowi warunku uzyskania dostępu do transmisji, która jest darmowa i ogólnodostępna dla każdego uczestnika aplikacji. Panią aktywność wpływa na zwiększenie atrakcyjności platformy dla użytkowników, budowanie zaangażowania odbiorców oraz generowania ruchu na platformie. Publikowane przez Panią treści i transmisje na żywo stanowią część kontentu dostępnego w ramach platformy A. i pośrednio przyczyniają się do budowania zasięgów oraz utrzymywania aktywności użytkowników.
Operator platformy A., na rzecz którego świadczy Pani usługę budowania zasięgów i dostarczania kontentu ma siedzibę w Irlandii.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, że otrzymywane przez Panią środki za pośrednictwem platformy A., stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz zagranicznego kontrahenta, a tym samym – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce jako eksport usług.
W Pani sytuacji w celu ustalenia miejsca świadczenia i opodatkowania usług świadczonych za pośrednictwem platformy A. w pierwszej kolejności należy ustalić jaką świadczy Pani usługę i na rzecz kogo, mając na uwadze specyfikę danego świadczenia i obowiązki ciążące na stronach umowy, w szczególności rodzaj i charakter składających się na daną usługę czynności.
I tak, w myśl art. 2 pkt 26 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) Odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Załącznik I zawiera następujące usługi:
1. Punkt 1 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) tworzenie i hosting witryn internetowych;
b) automatyczna konserwacja oprogramowania, zdalnie i online;
c) zdalne zarządzanie systemami;
d) hurtownie danych online, umożliwiające elektroniczne przechowywanie i wyszukiwanie konkretnych danych;
e) dostarczanie online przestrzeni na dysku na żądanie.
2. Punkt 2 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) uzyskiwanie dostępu online i pobieranie oprogramowania (w szczególności programy w zakresie zamówień publicznych/księgowości, programy antywirusowe) oraz jego uaktualnień;
b) oprogramowanie blokujące pojawianie się banerów reklamowych;
c) sterowniki do pobierania, takie jak programy ustawiające interfejsy komputera i urządzeń peryferyjnych (np. drukarek);
d) automatyczna instalacja online filtrów na witrynach internetowych;
e) automatyczna instalacja online zabezpieczeń typu firewall.
3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie motywów pulpitów;
b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie obrazów, fotografii i wygaszaczy ekranu;
c) zawartość książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych;
d) prenumerata gazet i czasopism publikowanych online;
e) dzienniki logowania i statystyki odwiedzania stron internetowych;
f) wiadomości, informacje o sytuacji na drogach oraz prognozy pogody online;
g) informacje generowane automatycznie online przez oprogramowanie po wprowadzeniu przez klienta określonych danych, takich jak dane prawne lub finansowe (w szczególności stale uaktualniane kursy giełdowe);
h) dostarczanie przestrzeni reklamowej, szczególnie banerów reklamowych na stronach lub witrynach internetowych;
i) korzystanie z wyszukiwarek i katalogów internetowych.
4. Punkt 4 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) uzyskiwanie dostępu i pobieranie muzyki na komputery i telefony komórkowe;
b) uzyskiwanie dostępu i pobieranie sygnałów dźwiękowych, urywków nagrań, dzwonków i innych dźwięków;
c) uzyskiwanie dostępu do filmów i ich pobieranie;
d) pobieranie gier na komputery i telefony komórkowe;
e) uzyskiwanie dostępu do automatycznych gier online, które wymagają użycia Internetu lub innych podobnych sieci elektronicznych, gdy gracze są od siebie oddaleni
f) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą sieci radiowej lub telewizyjnej, internetu lub podobnej sieci elektronicznej, tj. słuchanie lub oglądanie programów w momencie wybranym przez użytkownika, na jego indywidualne życzenie, na podstawie katalogu programów wybranych przez dostawcę usług medialnych, np. telewizja lub wideo na życzenie;
g) odbieranie programów radiowych lub telewizyjnych rozpowszechnianych za pomocą internetu lub podobnej sieci elektronicznej (streaming IP), chyba że są one nadawane jednocześnie z ich transmisją lub retransmisją za pomocą sieci radiowych lub telewizyjnych;
h) dostawa treści audio i audiowizualnych za pomocą sieci komunikacyjnych, które to treści nie są udostępniane przez dostawcę usług medialnych i nie są objęte jego odpowiedzialnością redakcyjną;
i) dalsza dostawa treści audio i audiowizualnych należących do dostawcy usług medialnych, lecz dostarczanych przez inny podmiot za pomocą sieci komunikacyjnych.
5. Punkt 5 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE:
a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia online i sprawdzane automatycznie, bez udziału człowieka.
Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 nie ma zastosowania do:
a) usług nadawczych;
b) usług telekomunikacyjnych;
c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się elektronicznie;
d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
g) kaset wideo i płyt DVD;
h) gier na płytach CD-ROM;
i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi, którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne połączenie);
k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
l) hurtowni danych off-line;
m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak kursy za pośrednictwem poczty;
p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
q-s) (uchylone)
t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób lub podobnych usług zarezerwowanych online.
Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi, za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest wystąpienie następujących cech świadczonych usług:
‒ realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
‒ świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,
‒ ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,
‒ nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że świadczonych przez Panią usług w postaci transmisji na żywo nie można uznać za usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy, gdyż usługi te nie spełniają definicji usług świadczonych drogą elektroniczną, określonej w rozporządzeniu 282/2011. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, są to m.in. transmisje na żywo za pośrednictwem platformy A. podczas której komunikuje się Pani na bieżąco z odbiorcami, zaś odbiorcy mogą komentować transmisje, zadawać pytania reagować na publikowane treści oraz przekazywać Pani jako twórcy tzw. wirtualne prezenty. Bierze Pani również udział w tzw. interaktywnych bitwach, tj. połączeniu transmisji na żywo prowadzonych przez dwóch twórców jednocześnie, pomiędzy którymi platforma organizuje czasową rywalizację opartą na aktywności widzów. Usługi te wymagają Pani udziału, aby transmisja odbyła się na żywo. Przedstawiony opis usług nie wskazuje na automatyzację oraz minimalny udział człowieka. W związku z tym, warunek wskazany w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 282/2011 dotyczący uznania, że świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki, nie jest w przedmiotowej sprawie spełniony. Zatem należy uznać, że w okolicznościach niniejszej sprawy prowadzone przez Panią transmisje na żywo nie stanowią usługi elektronicznej.
Odnośnie zaś podmiotu, na rzecz którego świadczona jest usługa, o której mowa we wniosku, wskazać należy, że nie zawiera Pani żadnych umów z widzami, lecz zawiera Pani umowę z platformą A. w formie akceptacji regulaminów oraz warunków korzystania z platformy, w tym zasad programu monetyzacji i otrzymywania tzw. wirtualnych prezentów podczas transmisji na żywo. Z zapisów tych wynika, że użytkownik zobowiązany jest do tworzenia i publikowania treści na platformie, prowadzenia transmisji na żywo zgodnie z zasadami społeczności A. oraz przestrzegania regulaminów platformy. Wynagrodzenie przysługuje natomiast w związku z aktywnością użytkowników platformy, którzy podczas transmisji na żywo mogą dobrowolnie przekazywać twórcy tzw. wirtualne prezenty. Prezenty te są następnie przeliczane przez platformę na tzw. diamenty, które po osiągnięciu określonego progu mogą zostać wymieniona na środki pieniężne wypłacane twórcy przez A. Wartość wirtualnych prezentów oraz sposób ich przeliczania na diamenty i następnie na środki pieniężne określa platforma A., zaś twórca nie ma wpływu na ustalanie wartości poszczególnych prezentów ani kursu ich przeliczenia. Co istotne, użytkownicy przekazujący dobrowolne wirtualne prezenty nie otrzymują od Pani świadczeń wzajemnych o z góry określonym charakterze, dostępnych wyłącznie dla takich osób. Przekazywanie prezentów odbywa się dobrowolnie i stanowi element funkcjonowania platformy A. podczas transmisji na żywo. Nie oferuje więc Pani użytkownikom przekazującym prezenty odrębnych usług, dostępu do dedykowanych materiałów, indywidualnych świadczeń ani gwarantowanych korzyści. Przekazanie prezentu nie skutkuje powstaniem po stronie użytkownika roszczenia o wykonanie określonego świadczenia. Ewentualne reakcje podczas transmisji nie mają charakteru spersonalizowanej usługi wykonywanej na rzecz konkretnego widza. Osoby przekazujące wirtualne prezenty przeliczane następnie na środki pieniężne za pośrednictwem portalu A. nie są więc związane stosunkiem umownym ani innym zobowiązaniem wobec Pani. W ramach opisanych czynności nie występuje umowne świadczenie. Brak ekwiwalentności i dobrowolne przekazywanie wirtualnych prezentów wyklucza ich uznanie za wynagrodzenie podlegające opodatkowaniu za świadczenie usług na rzecz widzów (użytkowników). Nie zobowiązuje się Pani do żadnego konkretnego i ekwiwalentnego działania na rzecz osób przekazujących wirtualne prezenty. Ponadto, nie ma Pani możliwości uzyskania pełnych danych identyfikacyjnych osób przekazujących wirtualne prezenty za pośrednictwem platformy A. Platforma co do zasady nie udostępnia twórcom danych pozwalających na identyfikacje konkretnych użytkowników, takich jak imię i nazwisko, adres zamieszkania czy siedziba działalności gospodarczej. Tym samym okoliczności te wskazują, że przedmiotowe usługi świadczy Pani na rzecz platformy A., a nie na rzecz ostatecznych odbiorców.
Odnosząc się do kwestii określenia miejsca świadczenia wykonywanych przez Panią usług należy wskazać, że zgodnie z ogólną zasadą powołanego wcześniej art. 28b ust. 1 ustawy, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy. Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług, przy czym w rozpatrywanej sprawie nie mają one zastosowania. Jednocześnie z opisu sprawy wynika, że platforma internetowa A., podmiot posiadający siedzibę działalności gospodarczej w Irlandii, spełnia warunki uznania jej za podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Zatem miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usług świadczonych przez Panią na rzecz ww. platformy A. jest miejsce, w którym platforma ta posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Z okoliczności sprawy wynika, że platforma A. posiada siedziby działalności gospodarczej poza terytorium kraju (w przedmiotowej sprawie Irlandia) to miejscem opodatkowania świadczonych usług nie jest Polska i usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.
W konsekwencji Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo