Nie wykazywanie na fakturze daty sprzedaży, wykazywania podatku należnego w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy oraz brak obowiązku dokonania korekty ww. faktury w momencie, gdy będzie już znana faktyczna data dokonania dostawy towarów.
Spółka jawna zajmująca się produkcją opakowań dokonuje sprzedaży krajowej oraz eksportu towarów na warunkach Incoterms DAP. Przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel następuje dopiero w momencie odbioru towaru przez nabywcę od przewoźnika. Spółka wystawia fakturę w dniu wydania towaru przewoźnikowi, nie znając jeszcze daty faktycznej dostawy. Okres między wydaniem a odbiorem wynosi…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem systemu e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nie wykazywania na fakturze daty sprzedaży, wykazywania podatku należnego w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy oraz braku obowiązku dokonania korekty ww. faktury w momencie, gdy będzie już znana faktyczna data dokonania dostawy towarów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 maja 2026 r. (wpływ 22 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) Spółka Jawna (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) specjalizuje się w produkcji (…).
Okresem rozliczeniowym Spółki dla celów VAT jest miesiąc kalendarzowy.
Spółka zarówno w obrocie krajowym jak i zagranicznym (eksport) towarów dokonuje sprzedaży towarów na warunkach Incoterms (DAP), którym jednym z elementów transakcji jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel następujące dopiero w chwili wydania towaru przez spedytora (przewoźnika) kupującemu.
Na moment wydania towaru do spedytora (przewoźnika) Spółka będzie wystawiać fakturę, która jest wysyłana do klienta. Na tak wystawionej przez Spółkę fakturze umieszczana będzie wyłącznie data wystawienia faktury. Spółka na takiej fakturze nie będzie wskazywała „daty sprzedaży”, ponieważ w momencie wystawienia faktury i wydania towaru spedytorowi Wnioskodawca nie będzie miał wiedzy, kiedy nastąpi odbiór towaru przez kupującego od spedytora (przewoźnika). Wobec tego nie będzie znana data dokonania dostawy na rzecz kupującego, w tym data powstania obowiązku podatkowego w VAT w przypadku dostaw krajowych i eksportu towarów.
W rejestrze VAT i dla potrzeb rozliczenia podatku VAT należnego, faktura bez wskazanej daty sprzedaży będzie ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w VAT. Spółka będzie dokonywała tego w oparciu o posiadane informacje, przykładowo informacje przekazane od spedytora.
Wnioskodawca zatem będzie ujmował fakturę bez wykazanej daty sprzedaży odpowiadającej dacie dokonania/zakończenia dostawy w prawidłowym okresie rozliczeniowym dla celów prowadzenia rejestrów VAT i składania deklaracji VAT_JPK.
Uzupełnienie wniosku
1. Od kiedy jesteście Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT?
Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od dnia 5 lipca 1993 r.
2. Kiedy zamierzają Państwo przeprowadzić transakcję, która jest przedmiotem zapytania, tj. kiedy dokonają Państwo krajowej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT i eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT oraz na rzecz jakich podmiotów będą dokonywane ww. transakcje - proszę wskazać ogólnie status podatkowy, a w przypadku eksportu towarów - kraj siedziby działalności gospodarczej nabywców towarów?
Transakcje będące przedmiotem zapytania będą dokonywane przez Wnioskodawcę w ramach bieżącej, powtarzalnej działalności gospodarczej. Model opisany we wniosku o interpretację zostanie wdrożony bezzwłocznie jeśli Wnioskodawca uzyska pozytywną przedmiotową interpretację.
Przedmiotem zapytania są:
1. krajowe dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, dokonywane na rzecz nabywców posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, będących co do zasady podatnikami VAT prowadzącymi działalność gospodarczą;
2. eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, dokonywany na rzecz nabywców posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Unii Europejskiej, tj. w państwach trzecich, w szczególności Wielka Brytania, Szwajcaria, Ukraina, USA, Norwegia, Maroko, Serbia, Tunezja, Bośnia i Hercegowina, Islandia, Mołdawia, Zjednoczone Emiraty Arabskie. Podatnik nie może jednak wykluczyć, iż mogą pojawić się kolejne kraje trzecie.
Transakcje będą dotyczyły sprzedaży towarów produkowanych przez Spółkę, tj. opakowań (…).
3. Jakie postanowienia/ustalenia/umowy będą łączyć Państwa z nabywcą towarów odnośnie:
‒ płatności za zakupiony towar, tj. czy nabywca będzie dokonywał płatności na Państwa rzecz po fizycznym otrzymaniu towaru, czy może będzie uiszczał zaliczkę na poczet dostawy towarów?
Płatność za towar będzie następowała w zależności od indywidualnych ustaleń z kontrahentem:
a) w części przypadków po fizycznym otrzymaniu towaru przez nabywcę, na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę;
b) w części przypadków może wystąpić przedpłata, zaliczka albo płatność częściowa przed dostawą towarów. Jeżeli przed dokonaniem dostawy Wnioskodawca otrzyma całość albo część zapłaty, Wnioskodawca rozpozna obowiązek podatkowy zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, tj. w odniesieniu do otrzymanej kwoty z chwilą jej otrzymania, o ile przepisy szczególne nie będą stanowiły inaczej.
W zakresie objętym pytaniem Wnioskodawca odnosi się jednak do sytuacji, w której faktura dokumentująca dostawę towarów jest wystawiana w momencie wydania towaru przewoźnikowi, natomiast faktyczna data dokonania dostawy, rozumiana jako moment przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę, nie jest jeszcze Wnioskodawcy znana.
‒ czy z zawartych ustaleń umownych wynika kiedy będzie przenoszone prawo do rozporządzania towarem jak właściciel z Wnioskodawcy na nabywcę, tj. czy nastąpi to w momencie przekazania towaru przewoźnikowi czy w momencie odbioru towarów przez nabywcę?
Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży towarów na warunkach Incoterms DAP albo na warunkach odpowiadających ekonomicznie dostawie do miejsca wskazanego przez nabywcę.
Z zawartych z nabywcami ustaleń handlowych będzie wynikało, że towar zostanie dostarczony przez Wnioskodawcę, za pośrednictwem przewoźnika albo spedytora, do miejsca wskazanego przez nabywcę. Wnioskodawca będzie organizował transport towarów do nabywcy.
Z ustaleń umownych i handlowych łączących Wnioskodawcę z nabywcą będzie wynikało, że przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpi dopiero w momencie odbioru towaru przez nabywcę od przewoźnika/spedytora w miejscu dostawy wskazanym przez nabywcę. Samo wydanie towaru przewoźnikowi/spedytorowi nie będzie oznaczało jeszcze przeniesienia na nabywcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Na moment wydania towaru przewoźnikowi Wnioskodawca nie będzie posiadał informacji, kiedy faktycznie nastąpi odbiór towaru przez nabywcę. W konsekwencji, w dacie wystawienia faktury data dokonania dostawy towarów nie będzie jeszcze określona ani znana Wnioskodawcy.
‒ który uczestnik transakcji, tj. Państwo czy nabywca towarów będzie ponosił odpowiedzialność za towar, w tym za jego zniszczenie lub utratę do momentu jego dostarczenia do nabywcy?
Do momentu dostarczenia towaru do miejsca wskazanego przez nabywcę i jego odbioru przez nabywcę odpowiedzialność za towar, w tym ryzyko jego utraty albo zniszczenia w transporcie, będzie ponosił Wnioskodawca. Odpowiedzialność ta wynika z przyjętego modelu dostaw, w którym Wnioskodawca organizuje transport do miejsca przeznaczenia oraz ponosi ryzyko związane z towarem do chwili jego dostarczenia nabywcy. Dopiero w momencie odbioru towaru przez nabywcę nastąpi przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, a tym samym dokonanie dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług.
4. Jaki okres czasu minie pomiędzy datą wydania towaru przewoźnikowi a odbiorem tego towaru przez nabywcę?
Co do zasady:
W wyjątkowych przypadkach, niezależnych od Wnioskodawcy, okres ten może ulec wydłużeniu, np. z powodu opóźnień przewoźnika, procedur celnych, kontroli granicznych, dni wolnych od pracy, awarii transportu albo innych okoliczności logistycznych.
Wnioskodawca będzie ustalał faktyczną datę odbioru towaru przez nabywcę na podstawie posiadanych dokumentów i informacji, w szczególności informacji od przewoźnika/spedytora, potwierdzeń doręczenia, dokumentów transportowych, komunikatów systemowych przewoźnika albo innych dostępnych dowodów potwierdzających dostarczenie towaru nabywcy.
Po ustaleniu faktycznej daty dokonania dostawy Wnioskodawca będzie ujmował fakturę w rejestrze VAT sprzedaży oraz w JPK_V7M za właściwy okres rozliczeniowy, tj. za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w VAT.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że brak wykazania na fakturze daty sprzedaży będzie wynikał wyłącznie z faktu, że w momencie wystawienia faktury data dokonania dostawy nie będzie jeszcze określona ani znana Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie pomijał tej daty dowolnie, lecz z przyczyn obiektywnych wynikających z przyjętego modelu dostaw.
Pytania
1) Czy Wnioskodawca prawidłowo postąpi nie wykazując na fakturze wystawionej dla opisanych transakcji krajowych i eksportowych „daty sprzedaży”, tj. daty odpowiadającej dacie dokonania dostawy towarów (przejścia własności na kupującego) i czy tym samym prawidłowo Spółka wykaże podatek VAT należny w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy?
2) Czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo nie korygując faktury wystawionej z tytułu sprzedaży towarów bez wskazania „daty sprzedaży” na tej fakturze w momencie, kiedy będzie już znana faktyczna data dokonania dostawy towarów na rzecz kupującego, skoro prawidłowo będzie wykazany podatek VAT należny w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1
Wnioskodawca prawidłowo postąpi nie wykazując na fakturze wystawionej dla opisanych transakcji krajowych i eksportowych „daty sprzedaży”, tj. daty odpowiadającej dacie dokonania dostawy towarów (przejścia własności na kupującego) i tym samym prawidłowo Spółka wykaże podatek VAT należny w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy VAT wskazuje, iż faktura powinna zawierać datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury.
Mając na uwadze wskazany przepis Spółka będzie postępować prawidłowo wystawiając fakturę dokumentującą sprzedaż (dostawę krajową towarów, eksport towarów), na której będzie widniała wyłącznie data wystawienia faktury, ale nie będzie na tej fakturze daty sprzedaży odpowiadającej dacie dokonania dostawy towarów i jednocześnie prawidłowo rozliczy VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Uzasadnieniem podejścia Spółki jest fakt, że data dokonania dostawy towarów w chwili wystawienia faktury nie będzie znana (Wnioskodawca nie będzie posiadał wiedzy w zakresie tej daty), ponieważ faktycznie ta data jako zdarzenie przyszłe na moment wystawienia faktury nie będzie znana.
Przepis art. 106e ust. 1 pkt 6 dopuszcza taką możliwość, o ile są spełnione warunki braku określenia daty dostawy towarów, co w przypadku Spółki będzie miało miejsce.
Zaprezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.: w interpretacji indywidualnej z dnia 27 września 2022 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.363.2022.2.KP.
Ad 2
Wnioskodawca postąpi prawidłowo nie korygując faktury wystawionej z tytułu sprzedaży towarów bez wskazania „daty sprzedaży” na tej fakturze w momencie, kiedy będzie już znana faktyczna data dokonania dostawy towarów na rzecz kupującego, skoro prawidłowo będzie wykazany podatek VAT należny w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Uzasadnieniem stanowiska Spółki jest to, że nie zaistnieją żadne z przesłanek wskazanych w art. 106j ust. 1 pkt 1 podatnik wystawia fakturę korektę gdy:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
3) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
4) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury.
Ponadto, wskazać należy, że skoro ustawa VAT wskazuje sytuację, kiedy data dokonania/ zakończenia dostawy towarów nie musi być ujmowana na fakturze i nie nakazuje jej korygowania w momencie, kiedy data jest już określona/znana. Wobec tego nie ma obowiązku korygowania takiej faktury pierwotnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów na terytorium kraju;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).
Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy.
Jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:
Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;
2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
Powołany art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i podatek ten powinien być rozliczony za ten okres. Natomiast w sytuacji, gdy przed dokonaniem dostawy towarów lub wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Analogiczne zasady obowiązują w przypadku eksportu towarów.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Powyższy przepis zobowiązuje czynnych podatników podatku VAT do wykazywania określonych czynności w ewidencji oraz do przesyłania do urzędu skarbowego ewidencji prowadzonej na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Z uwagi na to, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją) odgrywają istotną rolę w tym podatku. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Deklaracja podatkowa (plik JPK_VAT z deklaracją) stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania swojego uprawnienia w postaci uzyskania zwrotu podatku od organu podatkowego.
Kwestie dotyczące wystawienia faktur regulują przepisy określone w art. 106-106q ustawy.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Na podstawie art. 106i ust. 1 ustawy:
Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
Na mocy art. 106i ust. 2 ustawy:
Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.
Stosownie do art. 106i ust. 7 ustawy:
Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:
1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.
Według art. 106i ust. 8 ustawy:
Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik zobowiązany jest do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy lub wykonano usługę, lecz nie wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem tej dostawy lub wykonaniem usługi. Jeżeli podatnik otrzyma całość lub część zapłaty przed dokonaniem danej czynności, również powinien wystawić fakturę nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym otrzymał całość lub część zapłaty, jednak nie wcześniej niż 60 dnia przed otrzymaniem tej części zapłaty lub całości. Przez wystawienie faktury należy rozumieć sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem.
Przy czym, w myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony)
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
- podatnik wystawia fakturę korygującą.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT.
Należy zauważyć, że faktura jest dokumentem sformalizowanym, który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dokonania dostawy towarów/świadczenia usług czy też otrzymania zaliczki. Natomiast jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, wówczas podatnik wystawia fakturę korygującą (np. pomyłka w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury). Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Spółka produkuje wysokiej jakości opakowania m.in. do (…), a następnie sprzedaje je polskim nabywcom, w ramach dostawy krajowej, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy oraz podmiotom spoza UE, w ramach eksportu towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy. Spółka dokumentuje ww. transakcje fakturami, które wystawia w dniu przekazania towarów przewoźnikowi/spedytorowi. Wniosek dotyczy sytuacji, w której faktura wystawiona przez Spółkę będzie zawierała datę wystawienia faktury, ale nie będzie wskazywała daty sprzedaży.
Ad 1
Spółka powzięła wątpliwości, czy postąpi prawidłowo jeżeli nie wykaże na fakturze wystawionej z tytułu dostaw krajowych i eksportu towarów „daty sprzedaży”, tj. daty odpowiadającej dacie dokonania dostawy towarów i czy tym samym prawidłowo wykaże podatek VAT należny w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Spółka wskazała, że sprzedaje towary w ramach dostaw krajowych oraz w ramach eksportu towarów i dostarcza je do miejsca wskazanego przez nabywcę, za pośrednictwem przewoźnika/spedytora. W momencie wydania towarów spedytorowi/przewoźnikowi Spółka będzie wystawiała fakturę na rzecz nabywcy towarów. Przy czym, ww. faktura będzie zawierała datę wystawienia faktury ale nie będzie zawierała daty sprzedaży. Wynika to z faktu, że w momencie wydania towarów spedytorowi/ przewoźnikowi Spółka nie będzie miała wiedzy, kiedy kupujący odbierze towar od spedytora (przewoźnika), co jak wynika z opisu sprawy jest równoważne z dokonaniem sprzedaży. Spółka wskazała bowiem, że z ustaleń umownych i handlowych zawartych z nabywcą będzie wynikało, że przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na nabywcę nastąpi w momencie odbioru towaru przez nabywcę od przewoźnika/spedytora, w miejscu dostawy wskazanym przez nabywcę. Po fizycznym otrzymaniu towaru, nabywca zapłaci Spółce za towar na podstawie wystawionej przez Spółkę faktury. Jednocześnie, do momentu dostarczenia towaru do miejsca wskazanego przez nabywcę i jego odbioru przez nabywcę Spółka będzie ponosiła odpowiedzialność za towar, w tym ryzyko jego utraty albo zniszczenia w transporcie.
Jak wskazuje Spółka, w przypadku dostaw krajowych, pomiędzy datą wydania towaru przewoźnikowi a jego odbiorem przez nabywcę może minąć od 2 do 7 dni roboczych natomiast w przypadku eksportu towarów od kilku do kilkunastu dni roboczych (w zależności od kraju przeznaczenia, odprawy celnej, rodzaju transportu i organizacji dostawy okres ten będzie wynosił od kilku do kilkunastu dni roboczych). Zatem, w momencie wydania towaru przewoźnikowi/spedytorowi Spółka nie będzie znała daty dokonania dostawy na rzecz kupującego. Spółka będzie ustalała faktyczną datę odbioru towaru przez nabywcę (dostawy towaru) na podstawie posiadanych dokumentów i informacji, w szczególności na podstawie informacji uzyskanych od przewoźnika/spedytora, potwierdzeń doręczenia, dokumentów transportowych, komunikatów systemowych przewoźnika oraz innych dostępnych dowodów potwierdzających dostarczenie towaru nabywcy.
Przechodząc do wątpliwości dotyczących poprawności wystawienia faktury należy wskazać, że art. 106e ust. 1 pkt 6 ustawy, dopuszcza możliwość nie wskazania na wystawionej fakturze daty sprzedaży, o ile nie jest ona określona, a różni się od daty wystawienia faktury. Odnosząc do sytuacji opisanej we wniosku należy uznać, że skoro w dniu wystawienia faktury, taka data nie będzie przez Spółkę określona, to w myśl ww. przepisu Spółka nie będzie zobowiązana do jej wskazania na fakturze. Zatem pomimo, że faktura wystawiona przez Spółkę nie będzie zawierała daty sprzedaży, będzie fakturą prawidłowo wystawioną. Przy tym, Spółka powinna wykazać należny podatek VAT w pliku JPK_VAT za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy.
W konsekwencji Spółka postąpi prawidłowo jeżeli nie wykaże na fakturze dokumentującej krajową dostawę towarów oraz eksport towarów daty sprzedaży, tj. daty odpowiadającej dacie dokonania dostawy towarów i wykaże podatek VAT należny w deklaracji JPK_VAT za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy, tj. z chwilą dokonania dostawy towarów.
Tym samym stanowisko w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.
Ad 2
Ponadto wątpliwości Spółki dotyczą braku obowiązku wystawiania faktury korygującej do ww. faktury w momencie, kiedy będzie już znana faktyczna data dokonania dostawy towarów na rzecz kupującego (pytanie 2).
Należy wskazać, że obowiązek wystawienia faktury korygującej powstaje między innymi w sytuacji, o której mowa w powołanym art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury, stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury podatnik wystawia fakturę korygującą.
Jak ustaliłem, Spółka może nie wykazywać daty sprzedaży, tj. daty odpowiadającej dacie dokonania dostawy towarów na fakturze dokumentującej krajową dostawę towarów oraz eksport towarów. Zatem, brak daty sprzedaży na fakturze nie stanowi pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury. W konsekwencji, kiedy Spółka ustali faktyczną datę dokonania dostawy towarów, nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury korygującej dla pozycji „data sprzedaży”.
Zatem stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo