Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.237.2026.2.RM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

‒    prawidłowe – w zakresie uznania, że wystąpił import towarów na terytorium Polski oraz braku obowiązku rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów na terytorium Polski przez Wnioskodawcę (pytanie 1 i 2),

‒    prawidłowe – w zakresie uznania transakcji sprzedaży towarów dokonanej na rzecz nabywcy spoza UE za eksport towarów oraz możliwości jego opodatkowania stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie posiadanych dokumentów (pytanie 3 i 4).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r., za pośrednictwem systemu e-Doręczenia, wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu importu towarów oraz uznania dostawy towarów za eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 maja 2026 r. (wpływ 28 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca zajmuje się handlem (...). Towary są pozyskiwane głównie na Ukrainie i Wnioskodawca nabywa je od ukraińskich podmiotów gospodarczych, (dalej: „Spółka A.”). Wnioskodawca sprzedaje nabyte (...) podmiotom gospodarczym spoza Unii Europejskiej (dalej: Spółka nie-UE). Cały obrót ww. towarem zorganizowany jest następująco:

1.  Wnioskodawca otrzymuje zamówienie na towar od Spółki nie-UE.

2.  Wnioskodawca składa Spółce A. zamówienie na towar.

3.  Spółka A. kompletuje zamówiony towar i wystawia Wnioskodawcy fakturę sprzedaży towaru.

4.  Spółka A. ładuje towar na własny środek transportu drogowego (samochód ciężarowy), przewozi go do granicy z Polską, dokonuje po stronie ukraińskiej odprawy celnej eksportowej, przewozi go następnie na polską stronę granicy, za pośrednictwem agencji celnej zgłasza towar polskiemu urzędowi celnemu do procedury tranzytu zewnętrznego (T1) do urzędu celnego przeznaczenia (…) i dokonuje przewozu do tego miejsca (tym samym, własnym, środkiem transportu).

5.  Działająca na zlecenie Wnioskodawcy agencja celna odbiera towar na (...), zgłasza go do zamknięcia procedury tranzytu (T1), a po zamknięciu procedury przez oddział celny (...) przekazuje go przewoźnikowi lotniczemu, który wywozi go poza Unię Europejską. Do lotniczego listu przewozowego dołączana jest faktura wystawiona przez Wnioskodawcę dla Spółki nie-UE (nabywcy tego towaru).

Dodatkowe istotne informacje:

a.  Ryzyko uszkodzenia lub zniszczenia towaru przechodzi ze Spółki A. na Wnioskodawcę w miejscu zamknięcia procedury T1, tj. w (...).

b.  Ryzyko uszkodzenia lub zniszczenia towaru przechodzi z Wnioskodawcy na Spółkę nie-UE w momencie załadunku towaru na lotniczy środek transportu, tj. w (...).

c.   Za transport towaru z Ukrainy do (...) odpowiada Spółka A.

d.  W dokumencie zgłoszenia procedury tranzytu jako nadawca wskazana jest Spółka A., jako uprawniony do korzystania z procedury – agencja celna, a jako odbiorca – Wnioskodawca.

e.  Transport towaru z (...) do miejsca przeznaczenia poza UE zleca i opłaca Wnioskodawca.

f.    Towary nie są dopuszczane do obrotu na terytorium Polski i nie powstaje wobec nich dług celny, ani też nie są od nich pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze. Przez cały czas przebywania na terytorium Polski pozostają one objęte procedurą tranzytu. Po zamknięciu procedury T1 następuje faktyczny wywóz towaru z UE, bez objęcia go procedurą eksportu w rozumieniu przepisów celnych.

Spółka otrzymuje od właściwego organu celnego generowany w urzędowym systemie NCTS (New Computerised Transit System) komunikat IE045PL zatytułowany „Zamknięcie tranzytu (E045PL)”.

Każdy etap realizacji wyżej opisanego procesu jest należycie udokumentowany: dokumentacją celną właściwą dla procedury tranzytu, fakturami zakupu i sprzedaży, listami przewozowymi, specyfikacjami przesyłek, świadectwami pochodzenia i jakości. Dokumenty te pozwalają w szczególności na jednoznaczne potwierdzenie tożsamości towarów nabywanych na Ukrainie, przewożonych przez Polskę w tranzycie i ostatecznie wywożonych z Polski poza terytorium UE. Ww. dokumentacją Wnioskodawca dysponuje przed terminem złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpił wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Uzupełnienie wniosku

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT od dnia 1 listopada 2025 roku.

2.  Okoliczności konkretnej transakcji, z którą wiążą się wątpliwości Wnioskodawcy:

a)  Spółka nabyła towar (...) od Spółki A. dnia (...) 2026 roku (tego dnia Spółka A. wystawiła Spółce fakturę).

Spółka sprzedała ten towar Spółce nie-UE dnia (...) 2026 roku (tego dnia Spółka wystawiła Spółce nie-UE fakturę).

Towar został przetransportowany z Ukrainy do Polski dnia (...) 2026 roku.

Procedura tranzytu zewnętrznego (T1) została otwarta dnia (...) 2026 roku i zamknięta dnia (...) 2026 roku.

Towar został przetransportowany poza UE dnia (...) 2026 roku.

b)  W ramach transakcji będącej przedmiotem zapytania Towar został przetransportowany do Chin.

c)  Przeniesienie przez Spółkę A. na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpiło (...) 2026 roku w Polsce (na lotnisku (...), po zamknięciu procedury T1). Przeniesienie przez Wnioskodawcę na Spółkę nie-UE prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpiło (...) 2026 roku w Polsce (na lotnisku (...)).

d)  Po zamknięciu procedury T1 w Polsce towary nie zostały objęte kolejną/inną procedurą celną.

e)  Informacja wskazana w opisie stanu faktycznego: „po zamknięciu procedury T1 następuje faktyczny wywóz towaru z UE, bez objęcia go procedurą eksportu w rozumieniu przepisów celnych” opisuje praktykę Spółki (agencji celnych) i organów celnych, polegającą na tym, że po rozładunku towaru na lotnisku w (...) następuje zamknięcie procedury T1, a towar zostaje załadowany do samolotu i wywieziony poza UE. Ponieważ towar pozostawał towarem nieunijnym i był objęty wyłącznie procedurą tranzytu zewnętrznego, bez dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym UE, jego przemieszczenie poza obszar celny UE nie stanowiło eksportu w rozumieniu unijnego prawa celnego, lecz zakończenie procedury tranzytu.

f)   Wnioskodawca nie był podmiotem, na którym ciążył obowiązek uiszczenia cła. Nie nastąpił import towarów w rozumieniu przepisów celnych, więc nie miało też miejsca zwolnienie lub zawieszenie całości lub części cła ani też zastosowanie preferencyjnej, obniżonej lub zerowej stawki celnej.

g)  Nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 19a ust. 10a lub 11 ustawy o VAT, powodujące powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów.

h)  W związku z transakcją opisaną we wniosku, na potwierdzenie wywozu towarów z UE, Wnioskodawca posiada następujące dokumenty:

 i.    Fakturę sprzedaży wystawioną przez Spółkę na Spółkę nie-UE, wskazującą Chiny jako miejsce dostarczenia towarów,

ii.    Potwierdzenie otrzymania zapłaty za towar,

iii.   Lotniczy list przewozowy (Air Bill) wskazujący trasę przewozu, przedmiotowego towaru (z (...) do (...) w Chinach),

iv.   Tranzytowy dokument towarzyszący, Komunikat CC015C (otwarcie tranzytu) oraz Zamknięcie tranzytu (IE045PL) - potwierdzające przewóz z granicy polsko-ukraińskiej na lotnisko w (...),

v.    Fakturę agencji celnej współpracującej z organami celnymi przy zamknięciu procedury tranzytu i załadunku towaru na samolot mający je wywieźć z terytorium UE,

vi.   Fakturę przewoźnika lotniczego wywożącego towar z terytorium UE.

Należy ponownie podkreślić, że w przypadkach takich jak ten, gdy po zamknięciu procedury tranzytu towar nieunijny nie podlega żadnej innej procedurze celnej, lecz jest przeznaczony do wywozu z miejsca zamknięcia procedury T1, nie ma możliwości uzyskania od organów celnych jakichkolwiek innych dokumentów.

i)    Komunikat IE045PL zatytułowany „Zamknięcie tranzytu (E045PL)” jest komunikatem generowanym w ramach systemu NCTS (New Computerised Transit System) po prawidłowym zakończeniu procedury tranzytu zewnętrznego, w szczególności procedury T1. Dokument ten wystawiany jest automatycznie przez system celny po potwierdzeniu przez urząd celny przeznaczenia, że towary objęte procedurą tranzytu zostały przedstawione w miejscu przeznaczenia i procedura została prawidłowo zamknięta. Dokument zawiera w szczególności: numer MRN operacji tranzytowej, datę zamknięcia tranzytu, identyfikator komunikatu CC045C, datę i godzinę wygenerowania komunikatu, oznaczenie nadawcy i odbiorcy komunikatu, dane podmiotu uprawnionego do korzystania z procedury tranzytu, numer identyfikacyjny tego podmiotu, oznaczenie urzędu celnego objęcia procedurą tranzytu.

Dokument ten stanowi potwierdzenie, że procedura tranzytu została zakończona prawidłowo i że towary objęte zgłoszeniem tranzytowym zostały przedstawione organom celnym, zgodnie z wymogami unijnego prawa celnego.

j)    Spółka A. rozliczyła dostawę towarów dokonaną na rzecz Wnioskodawcy jako eksport towarów z Ukrainy do Polski.

k)  Na fakturze wystawionej przez Spółkę A. na rzecz Wnioskodawcy znajdują się następujące dane: numer faktury i data wystawienia, powołanie daty i nr umowy, dane sprzedawcy (…), bank i nr rachunku sprzedawcy oraz wskazanie banku korespondenta (banku z siedzibą w Polsce), dane nabywcy i odbiorcy towaru (…), specyfikację towarów, kwotę należności (brak kwoty podatku), miejsce dostawy (lotnisko w (...)), nr dokumentu potwierdzającego jakość towaru, podpis i pieczęć wystawcy faktury (sprzedającego).

l)    Wnioskodawca rozliczył dostawę towarów dokonaną na rzecz Spółki nie-UE jako eksport towarów (w rozumieniu VAT). Lista posiadanych dokumentów została wskazana w odpowiedzi pod lit. h, a dodatkowo Spółka posiada oczywiście fakturę opisaną pod literą k), potwierdzenie dokonania płatności oraz własną fakturę wystawioną Spółce nie-UE, zawierającą następujące dane: numer faktury i data wystawienia, powołanie daty i nr umowy, dane sprzedawcy (…), bank i nr rachunku sprzedawcy, dane nabywcy towaru (…), dane odbiorcy towaru (…), miejsce dostarczenia towaru (lotnisko w (...), Chiny), specyfikację towarów, kwotę należności (brak kwoty podatku), nr dokumentu potwierdzającego jakość towaru i kraj pochodzenia, podpis i pieczęć wystawcy faktury.

Pytania

1)  Czy Wnioskodawca dokonuje importu towarów na terytorium kraju?

2)  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 1, czy u Wnioskodawcy powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu towarów?

3)  Czy Wnioskodawca podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku VAT z tytułu eksportu towarów?

4)  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie 3, czy dokonywany przez Wnioskodawcę eksport podlega stawce VAT 0%?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonuje on importu towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3) ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 7) definiuje import towarów jako przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej (art. 26a ust. 1).

Jednakże w przypadku, gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej procedurą tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tej procedurze (art. 26a ust. 2 pkt 4).

Wnioskodawca dokonuje zatem importu towarów na terytorium kraju, gdyż procedura tranzytu tych towarów kończy się na terytorium Polski (w (...), na lotnisku (...)).

Definicja importu towarów nie przesądza, który podmiot dokonuje importu, a jedynie bezosobowo wskazuje, że przywóz towarów z państwa trzeciego do Unii Europejskiej stanowi import. Choć w niniejszej sprawie, przywozu fizycznie dokonuje Spółka A., to działa na rzecz Wnioskodawcy, tzn. przywozi mu (...), które ten kupił od niej, gdy znajdowały się jeszcze na Ukrainie.

Ponadto, dostawa (...) także miała miejsce na Ukrainie, gdyż zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Biorąc pod uwagę całościowy opis transakcji, nie ulega też wątpliwości, że gdyby (...) miały być przedmiotem sprzedaży w UE, to po zakończeniu procedury tranzytu, Wnioskodawca byłby ich importerem w rozumieniu przepisów celnych (tak jak jest odpowiedzialny za ich wywóz poza UE w niniejszej sprawie). Zatem, pomimo braku przejścia (...) przez procedurę importu w rozumieniu przepisów celnych, są one przedmiotem importu w rozumieniu przepisów VAT.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powstaje u niego obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu towarów.

Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem m.in. ust. 11. W przypadku objęcia towarów procedurą tranzytu, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat (ust. 11).

Brak powstania długu celnego oraz brak opłat wyrównawczych lub opłat o podobnym charakterze wynika wprost z opisu stanu faktycznego sprawy.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku VAT z tytułu eksportu towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2) ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów.

Art. 2 pkt 8) lit. a) definiuje eksport towarów jako dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz, jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Wnioskodawca spełnia wszystkie ww. warunki. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 1 pkt 1) ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Wnioskodawca zleca transport nabytych od niego przez Spółkę nie-UE (...) z (...) do Spółki nie-UE przewoźnikowi lotniczemu, który wywozi towar poza terytorium UE. Wnioskodawca otrzymuje od właściwego organu celnego komunikat zamknięcia procedury tranzytu (E045PL), który łącznie z pozostałą dokumentacją opisaną w stanie faktycznym, potwierdza wywóz (...) poza terytorium UE.

Wystarczalność komunikatu E045PL w podobnych okolicznościach (brak procedury eksportowej w rozumieniu przepisów celnych), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził już m.in. w interpretacji z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.474.2023.1.PJ, w interpretacji z dnia 1 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.391.2025.2.MW. Identyczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. ILPP4/443-28/14-5/EWW.

Zatem, pomimo braku przejścia (...) przez procedurę eksportu w rozumieniu przepisów celnych, są ono przedmiotem eksportu w rozumieniu przepisów VAT.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonywany przez Wnioskodawcę eksport podlega stawce VAT 0%.

Zgodnie z art. 41 ust. 5 i 6 ustawy o VAT, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0% pod warunkiem otrzymania przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Jak wykazano we własnym stanowisku do pytania 3, Wnioskodawca posiada dokument potwierdzający wywóz towaru poza UE (komunikat E045PL). Wprost ze stanu faktycznego wynika natomiast, że wchodzi w jego posiadanie w odpowiednim terminie, a także to, iż tożsamość towaru kupowanego na Ukrainie, przewożonego przez Polskę i ostatecznie wywożonego poza UE nie ulega wątpliwości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 7 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Według art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Przy czym, art. 19a ust. 10a ustawy stanowi, że:

Z kolei, stosownie do art. 19a ust. 11 ustawy:

Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:

Według art. 22 ust. 2 ustawy:

Przepis art. 22 ust. 3 ustawy wskazuje, że:

W przypadku transakcji łańcuchowych, do których odnosi się art. 22 ust. 2 ustawy, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport) więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy (dostawa nieruchoma).

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru. Sama transakcja ruchoma będzie generowała po stronie dostawcy eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę towaru, a po stronie nabywcy import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy:

Według art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 26a ust. 2 ustawy:

Zatem, importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu określa art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 5 pkt 15, 18, 19, 23 i 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej „UKC”:

W myśl art. 77 UKC:

Według art. 201 UKC:

W myśl art. 210 UKC:

Według art. 215 ust. 2 UKC:

Na podstawie art. 226 ust. 1 UKC:

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zajmuje się handlem (...). Przedmiotem wniosku jest transakcja zrealizowana w 2026 roku, w ramach której Wnioskodawca nabył towar od Spółki A. (ukraiński podmiot gospodarczy), a następnie sprzedał ten towar Spółce nie-UE (podmiot gospodarczy z Chin).

Ad 1-2

Przedstawione wątpliwości dotyczą m.in. uznania Wnioskodawcy za podmiot dokonujący importu towarów w Polsce oraz powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości, w pierwszej kolejności należy wskazać, że pomimo tego, iż uczestniczą w niej trzy podmioty, tj. Spółka A., Wnioskodawca oraz Spółka nie-UE, analizowana transakcja nie stanowi transakcji łańcuchowej.

Transakcja łańcuchowa cechuje się bowiem tym, że towar będący przedmiotem więcej niż jednej transakcji, jest fizycznie wydawany tylko raz bezpośrednio przez pierwszy podmiot ostatniemu nabywcy. Każda z dostaw w transakcji łańcuchowej traktowana jest odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich odrębnie ustalane jest też miejsce dokonania dostawy. Zatem, dla zaistnienia dostawy łańcuchowej konieczne jest łączne wystąpienie następujących okoliczności:

‒    w transakcji musi uczestniczyć kilka podmiotów,

‒    transakcja musi dotyczyć tego samego towaru,

‒    towar jest przedmiotem tylko jednej wysyłki od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy (art. 22 ust. 2 ustawy).

Aby więc można było mówić o transakcji łańcuchowej musi istnieć ciągłość transportu, tj. towary muszą być transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy. W sytuacji, gdy za transport towarów na pewnym odcinku odpowiada jeden podatnik, a za transport na pozostałym odcinku odpowiada inny podatnik (tj. transport realizowany jest przez dwa różne podmioty), nie można uznać, że towary są wysyłane/ transportowane bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu. W takim przypadku nie istnieje jeden transport, lecz dwa różne. W związku z tym nie można stosować zasad dotyczących transakcji łańcuchowych dla całego łańcucha dostaw.

Odnosząc powyższe do opisanej sytuacji należy zauważyć, że towar był transportowany z terytorium Ukrainy do Chin przez terytorium Polski. Przy czym, towar transportowany był przez dwa różne podmioty, tj. Spółka A. transportowała towar własnym samochodem ciężarowym na pierwszym odcinku, tj. z Ukrainy do Polski, natomiast drugi odcinek transportu (Polska-Chiny) zlecił Wnioskodawca (transport lotniczy). Tym samym, pomimo, że w ww. transakcji przeznaczenie towarów (...) było znane od początku transakcji (Wnioskodawca zamówił towar od Spółki A. dopiero po otrzymaniu zamówienia od Spółki nie-UE), w transakcji uczestniczyły trzy podmioty (Spółka A., Wnioskodawca oraz Spółka nie-UE), a przedmiotem dostaw pomiędzy Spółką A. i Wnioskodawcą oraz pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką nie-UE był ten sam towar - to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług nie można mówić o dostawach dokonanych w ramach transakcji łańcuchowej i stosować regulacji zawartych w art. 22 ust. 2 ustawy, ponieważ w analizowanym przypadku towar nie został przetransportowany bezpośrednio od pierwszego do ostatniego uczestnika transakcji.

Przechodząc do kwestii rozliczenia przez Wnioskodawcę podatku VAT należnego z tytułu importu towarów należy wskazać, że za import towarów - w świetle powołanego art. 2 pkt 7 ustawy - uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Definicja ta stanowi implementację art. 30 dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), w myśl którego „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie, w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Z powyższego wynika, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium innego państwa UE, przy czym tylko import na terytorium Polski stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy. Należy przy tym zauważyć, że pojęcie importu towarów jest pojęciem szerszym od – stanowiącego czynność podlegającą opodatkowaniu VAT – importu towarów na terytorium kraju. Aby bowiem wystąpił import towarów w Polsce konieczne jest dodatkowo, aby miejsce świadczenia (miejsce importu) znajdowało się na terytorium kraju (art. 26a ustawy). W związku z tym, konieczność rozliczenia podatku VAT od importu towarów w Polsce, ma miejsce tylko wtedy, gdy miejsce jego świadczenia (opodatkowania) znajduje się w kraju. Co do zasady, miejscem dokonania importu jest kraj, w którym towary zostały dopuszczone do obrotu, dla których z tytułu importu powstaje dług celny, a tym samym obowiązek podatkowy w podatku VAT. Powstanie obowiązku podatkowego w Polsce z tytułu importu towarów - stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy - powiązane jest z powstaniem długu celnego lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych, o których mowa w art. 19a ust. 10a i 11 ustawy.

W przypadku, gdy towary objęte są jedną z procedur wymienionych w art. 19a ust. 11 ustawy, w tym procedurą tranzytu, obowiązek podatkowy w Polsce, dla przedmiotowego importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat. Natomiast w sytuacji, gdy importowany towar nie jest objęty w Polsce procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy dla przedmiotowego importu towarów nie powstaje.

Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Podatnikami – o czym stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. Z powołanych regulacji wynika, że dług celny (co oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego) powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 UKC). Dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny, jest zgłaszający (art. 77 ust. 3 UKC). Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych, podlegających należnościom celnym przywozowym, m.in. procedurą dopuszczenia do obrotu (art. 77 ust. 1 lit. a UKC). Z kolei dopuszczenie do obrotu wymaga pobrania wszelkich należnych należności celnych przywozowych oraz pobrania – w stosownych przypadkach – innych należności zgodnie z właściwymi obowiązującymi przepisami dotyczącymi pobierania tych należności (art. 201 ust. 2 lit. a i b UKC).

Należy również podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy, czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel.

Na podstawie ww. przepisów należy stwierdzić, że import towarów jest jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do opodatkowania importu, jest importer.

Spółka A. zgłosiła towary na terytorium Ukrainy do odprawy celnej eksportowej. Następnie Spółka A. przetransportowała towar na polską stronę granicy, gdzie za pośrednictwem agencji celnej zgłosiła towar polskiemu urzędowi celnemu do procedury tranzytu zewnętrznego (T1) do urzędu celnego przeznaczenia (Lotnisko ((...)),) i przewiozła towar do tego miejsca. Na (...) agencja celna działająca na zlecenie Wnioskodawcy odebrała towar i zgłosiła go do zamknięcia procedury tranzytu (T1). Po zamknięciu procedury T1 w Polsce towary nie zostały objęte kolejną/inną procedurą celną. Wnioskodawca wskazał, że po zamknięciu procedury tranzytu T1, towar został wywieziony do Chin, bez objęcia go procedurą eksportu w rozumieniu przepisów celnych, co zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy oznacza, że po rozładunku towaru na lotnisku w (...) następuje zamknięcie procedury T1, a towar zostaje załadowany do samolotu i wywieziony poza UE. Ponieważ towar pozostawał towarem nieunijnym i był objęty wyłącznie procedurą tranzytu zewnętrznego bez dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym UE, jego przemieszczenie poza obszar celny UE nie stanowiło eksportu w rozumieniu unijnego prawa celnego, lecz zakończenie procedury tranzytu. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że przez cały czas przebywania na terytorium Polski towary (...) były objęte procedurą tranzytu. Towary nie zostały dopuszczone do obrotu na terytorium Polski, nie powstał wobec nich dług celny. Wnioskodawca nie był podmiotem, na którym ciążył obowiązek uiszczenia cła. Nie nastąpił import towarów w rozumieniu przepisów celnych, w związku z czym nie miało miejsca zwolnienie lub zawieszenie całości lub części cła ani też zastosowanie preferencyjnej, obniżonej lub zerowej stawki celnej.

Jak wynika z powołanego art. 26a ust. 2 pkt 4 ustawy, w przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej procedurą tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

W analizowanej sprawie nastąpił przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego (Ukraina) na terytorium Unii Europejskiej (do Polski). Jednocześnie, Wnioskodawca wskazał, że procedura tranzytu zewnętrznego (T1), którą były objęte ww. towary została zamknięta na lotnisku w Polsce. Zatem, Wnioskodawca prawidłowo rozpoznał, że wystąpił import towarów.

Jednocześnie, skoro, na terytorium Polski (...) nie zostały dopuszczone do obrotu i nie powstał wobec nich dług celny, należy uznać, że w Polsce nie powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, który zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy powstaje z chwilą powstania długu celnego. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika również, że nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 19a ust. 10a lub 11 ustawy, a więc takie które skutkują powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów i dotyczą przypadku objęcia importowanych towarów procedurami celnymi wymienionymi w tych przepisach, w tym procedurą tranzytu.

Zatem, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia w Polsce podatku VAT z tytułu importu towarów.

Tym samym stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 jest prawidłowe.

Ad 3 i 4

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii obowiązku rozliczenia podatku VAT w Polsce z tytułu eksportu towarów oraz prawa do opodatkowania eksportu towarów stawką VAT w wysokości 0%.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:

W myśl art. 41 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:

Według art. 41 ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:

Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:

Zatem, zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Należy również nadmienić, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Zatem tylko wywóz towarów, które w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu poza terytorium UE znajdują się na terytorium kraju, stanowi eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, podlegający opodatkowaniu w Polsce.

W kwestii eksportu towarów wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 25 czerwca 2012 r., sygn. akt I FPS 3/12 orzekając, że: „(…) Dla zastosowania przez podatnika stawki 0% w Polsce z tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem dostawy tej czynności była Polska, co wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza obszar Unii Europejskiej następuje – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. – w ramach transportu, który rozpoczął się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ustawy. Zgłoszenie towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako niewątpliwy dowód rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak charakteru wyłącznego”.

Zatem, aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

‒    ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),

‒    wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Wnioskodawca nabył prawo do rozporządzania towarem jak właściciel w Polsce i przeniósł to prawo na Spółkę nie-UE również w Polsce. Towary zostały przetransportowane do Chin. Spółka otrzymała od właściwego organu celnego generowany w urzędowym systemie NCTS (New Computerised Transit System) komunikat IE045PL zatytułowany „Zamknięcie tranzytu (E045PL)”. Dokument ten wystawiany jest automatycznie przez system celny po potwierdzeniu przez urząd celny przeznaczenia, że towary objęte procedurą tranzytu zostały przedstawione w miejscu przeznaczenia i procedura została prawidłowo zamknięta.

Zatem, skoro w wyniku dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki nie-UE nastąpił wywóz towarów z Polski na terytorium państwa trzeciego, co potwierdził właściwy organ celny, to oznacza to, że zostały spełnione warunki do uznania dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki nie-UE za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym stanowisko w zakresie pytania 3, z którego wynika, że Wnioskodawca podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku VAT z tytułu eksportu towarów jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do możliwości opodatkowania eksportu towarów stawką VAT 0% przez Wnioskodawcę należy wskazać, że aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku VAT w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.

Zgodnie z powołanym art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki VAT 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby Wnioskodawca mógł opodatkować transakcję opisaną we wniosku stawką podatku VAT w wysokości 0% przewidzianą dla eksportu towarów musi posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy.

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że katalog dokumentów wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy nie jest katalogiem zamkniętym, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.

Należy wskazać, że od 1 maja 2004 r. Polska uczestniczy w systemie NCTS (New Computerised Transit System), który jest elektronicznym odzwierciedleniem operacji tranzytowej realizowanej zgodnie z przepisami wspólnego i wspólnotowego tranzytu. System NCTS umożliwia wymianę informacji o operacji tranzytowej w czasie rzeczywistym za pomocą elektronicznych komunikatów, eliminując tym samym czasochłonny sposób przekazywania danych w formie dokumentów papierowych. Komunikaty wymieniane są pomiędzy urzędami celnymi w obszarze międzynarodowym, krajowym oraz pomiędzy urzędami celnymi i podmiotami realizującymi operacje tranzytowe w systemie NCTS.

Od momentu złożenia zgłoszenia celnego do zamknięcia operacji tranzytowej, operacja tranzytowa przetwarzana jest przez system i może być monitorowana na każdym etapie realizacji procedury, tj. w urzędzie wyjścia, tranzytowym, przeznaczenia oraz poszukiwań i poboru należności. Informacje o danych wprowadzonych do NCTS można uzyskać na każdym etapie realizacji operacji WPT, poprzez wyświetlenie zgłoszenia po wprowadzeniu numeru ewidencyjnego operacji tranzytowej, czyli numeru MRN (ang. Movement Reference Number).

Celem wdrożenia NCTS było pełne skomputeryzowanie operacji tranzytowej na wszystkich etapach jej realizacji w urzędach celnych: wyjścia, tranzytowych, przeznaczenia, zamknięcia, poszukiwań i poboru. System NCTS służy usprawnieniu obrotu towarowego, poprzez umożliwienie firmom komunikowania się z administracją celną w sposób elektroniczny, w tym składanie elektronicznego zgłoszenia do procedury tranzytu. Stanowi narzędzie ułatwiające przedsiębiorstwom stosowanie procedury wspólnego i wspólnotowego tranzytu w obrocie towarowym. Jednym z komunikatów wysyłanych w systemie NCTS z urzędu do podmiotu jest komunikat IE045 „Zawiadomienie o zamknięciu operacji tranzytowej”, wysyłany przez urząd wyjścia do zgłaszającego.

Wnioskodawca wskazał, że na potwierdzenie wywozu towarów z UE posiada fakturę sprzedaży wystawioną na rzecz Spółki nie-UE, która wskazuje Chiny jako miejsce dostarczenia towarów, potwierdzenie otrzymania zapłaty za towar, lotniczy list przewozowy (Air Bill) wskazujący trasę przewozu towaru z (...) do (...) w Chinach, dokumenty potwierdzające przewóz towarów z granicy polsko-ukraińskiej na lotnisko w (...), tj. tranzytowy dokument towarzyszący, Komunikat CC015C (otwarcie tranzytu) oraz Zamknięcie tranzytu (IE045PL). Ponadto Wnioskodawca posiada fakturę agencji celnej współpracującej z organami celnymi przy zamknięciu procedury tranzytu i załadunku towaru na samolot mający je wywieźć z terytorium UE oraz fakturę przewoźnika lotniczego wywożącego towar z terytorium UE.

Wnioskodawca wskazał, że ww. komunikat IE045PL jest generowany z systemu NCTS, po prawidłowym zakończeniu procedury tranzytu zewnętrznego, w szczególności procedury T1. Dokument ten wystawiany jest automatycznie przez system celny po potwierdzeniu przez urząd celny przeznaczenia, że towary objęte procedurą tranzytu zostały przedstawione w miejscu przeznaczenia i procedura została prawidłowo zamknięta. Dokument ten zawiera w szczególności: numer MRN operacji tranzytowej, datę zamknięcia tranzytu, identyfikator komunikatu CC045C, datę i godzinę wygenerowania komunikatu, oznaczenie nadawcy i odbiorcy komunikatu, dane podmiotu uprawnionego do korzystania z procedury tranzytu, numer identyfikacyjny tego podmiotu, oznaczenie urzędu celnego objęcia procedurą tranzytu. Dokument ten stanowi potwierdzenie, że procedura tranzytu została zakończona prawidłowo i że towary objęte zgłoszeniem tranzytowym zostały przedstawione organom celnym, zgodnie z wymogami unijnego prawa celnego. Wnioskodawca podkreślił, że w przypadku, gdy po zamknięciu procedury tranzytu towar nieunijny nie podlega żadnej innej procedurze celnej, lecz jest przeznaczony do wywozu z miejsca zamknięcia procedury T1, nie ma możliwości uzyskania od organów celnych jakichkolwiek innych dokumentów.

Wnioskodawca wskazał, że każdy etap transakcji jest należycie udokumentowany dokumentacją celną właściwą dla procedury tranzytu, fakturami zakupu i sprzedaży, listami przewozowymi, specyfikacjami przesyłek, świadectwami pochodzenia i jakości. Wnioskodawca wskazał również, że ww. dokumenty pozwalają na jednoznaczne potwierdzenie tożsamości towarów nabywanych na Ukrainie, przewożonych przez Polskę w tranzycie i ostatecznie wywożonych z Polski poza terytorium UE. Ww. dokumentację Wnioskodawca posiada przed terminem złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpił wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że dokumenty którymi dysponuje, w tym komunikat IE045PL zatytułowany „Zamknięcie tranzytu (E045PL)” uprawnia Wnioskodawcę do opodatkowania eksportu towarów stawką VAT w wysokości 0%.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie zastrzegam, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi dysponuje Wnioskodawca, rzeczywiście potwierdzają dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.