Spółka A. Sp. z o.o., prowadząca sprzedaż części samochodowych, wdrożyła elektroniczny system potwierdzania dokumentów dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (WDT) na platformie (...). System umożliwia kontrahentom z UE potwierdzanie dostaw online, generowanie raportów i archiwizację dokumentów (faktur,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 maja 2025 r. (data wpływu 4 czerwca 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest Spółką z o.o. która prowadzi działalność sprzedaży części do samochodów ciężarowych. Jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży części w kraju, sprzedaży WDT oraz exportu.
Niniejszy wniosek dotyczy określenia przyszłych zasad „elektronicznego potwierdzania dokumentów” poprzez platformę (…).
1. Cel procedury
Określenie zasad elektronicznego potwierdzania dokumentów dotyczących wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, umożliwiającego zastosowanie stawki VAT 0%, zgodnie z art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2024.361 t.j.).
2. Zakres zastosowania
Procedura dotyczy wszelkich transakcji wewnątrzwspólnotowych realizowanych przez firmę A. Sp. z o.o. zwanej dalej A. Sp. z o.o., w ramach których wymagane jest potwierdzenie dostarczenia towarów do kontrahenta w innym państwie członkowskim UE.
3. Narzędzie do potwierdzania dokumentów
Wszystkie dokumenty wymagane do zastosowania stawki VAT 0% będą potwierdzane elektronicznie za pośrednictwem platformy (…), która umożliwia:
4. Uprawnienia do potwierdzania dokumentów
Loginy do platformy (…) są unikalnie przypisane do każdego użytkownika klienta i wymagają autoryzacji. Uprawnienia do potwierdzania dokumentów mają wyłącznie osoby posiadające status administratora lub osoby upoważnione do składania zamówień. Weryfikacja tożsamości następuje na podstawie unikalnego loginu i hasła użytkownika.
5. Procedura elektronicznego potwierdzania dokumentów
Po dostawie towarów kontrahent loguje się na platformie (...). W zakładce „Faktury” system wyświetla komplet wymaganych dokumentów (np. WDT, CMR, OOTN) do potwierdzenia dostawy.
Uprawniona osoba może zatwierdzić dokumenty poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź dokumenty”.
System automatycznie rejestruje potwierdzenie wraz z:
Generowany jest osobny plik (z unikalnym kluczem potwierdzenia oraz załączone są do niego wszystkie obrazy z potwierdzonymi dokumentami), który może być pobrany w formacie PDF.
Firma A. Sp. z o.o. przechowuje dokumentację przez okres wymagany przepisami prawa podatkowego.
6. Zgodność z ustawą o VAT i honorowanie przez organy podatkowe
Dokumentacja potwierdzona elektronicznie w systemie (…) spełnia wymóg posiadania dowodów dostawy zgodnie z art. 42 ustawy o VAT.
W przypadku kontroli podatkowej firma A. Sp. z o.o. może wygenerować raport zawierający:
Raporty będą przechowywane w systemie przez okres wymagany przez przepisy podatkowe i mogą być udostępnione organom kontrolnym na żądanie.
7. Odpowiedzialność i konsekwencje braku potwierdzenia
W przypadku braku potwierdzenia dokumentacji w wymaganym terminie firma A. Sp. z o.o. zobowiązana jest do naliczenia VAT według stawki krajowej.
Kontrahent zobowiązuje się do współpracy w celu dostarczenia brakujących dokumentów.
W sytuacji wykrycia nieprawidłowości, firma A. Sp. z o.o. może wstrzymać realizację kolejnych zamówień do momentu wyjaśnienia sprawy.
8. Postanowienia końcowe
Wszelkie zmiany w regulaminie będą publikowane na platformie (…). Użytkownik zobowiązuje się do zapoznania się z aktualnymi zasadami obowiązującymi w procesie potwierdzania dostawy. W sprawach nieuregulowanych niniejszą procedurą obowiązują przepisy ustawy o VAT oraz akty wykonawcze.
W uzupełnieniu wniosku na pytania:
1) gdzie (w jakim kraju) będzie rozpoczynać się wywóz towarów poza terytorium kraju;
2) czy będziecie Państwo zarejestrowani do transakcji wewnątrzwspólnotowej VAT UE w momencie składania deklaracji podatkowej;
3) czy Kontrahenci na rzecz których będziecie dokonywali Państwo dostaw towarów, będą podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju oraz czy kontrahenci będą posiadali właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane przez państwo członkowskie właściwe dla kontrahenta, zawierające dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej? Czy Kontrahent przekaże Państwu ten właściwy i ważny numer identyfikacyjny,
4) jakie konkretnie dokumenty/komplet dokumentów będziecie Państwo generowali z platformy (…) w związku z dokonanymi transakcjami, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy. Należy szczegółowo wymienić. W szczególności wskazać czy będziecie Państwo generowali z portalu/posiadali specyfikację towarów będących przedmiotem dostawy (jako odrębny dokument);
5) czy z posiadanych dokumentów będzie wynikało, że towar został dostarczony do nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego niż Polska;
6) czy sposób przechowywania dokumentów przez Państwa na portalu (…) będzie zapewniał autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność dokumentów od momentu ich wystawienia;
odpowiedzieli Państwo, że:
1. Kraj rozpoczęcia wywozu
Wywóz towarów poza terytorium kraju będzie rozpoczynał się z terytorium Polski.
2. Rejestracja do transakcji wewnątrzwspólnotowych
Spółka A. Sp. z o.o. jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE i będzie taką rejestrację posiadać również w momencie składania deklaracji podatkowej.
3. Kontrahenci
Dostawy będą realizowane na rzecz kontrahentów zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, którzy posiadają ważne i aktywne numery identyfikacyjne VAT nadane przez te państwa. Numery te są każdorazowo weryfikowane w systemie VIES. Kontrahenci będą podatnikami, na których zostanie przeniesiony obowiązek podatkowy z tytułu WDT.
4. Dokumenty potwierdzające transakcje
a) Dokumenty takie jak faktury, potwierdzenia odbioru towarów (WDT, lub/i OOTN), CMR, specyfikacje do faktury będą generowane w systemie (…) używanym w firmie A. Sp. z o.o. i przekazywane do systemu (…) używanym w firmie A. Sp. z o.o.
b) System (…) umożliwia także archiwizację dokumentów w formie elektronicznej.
c) Wszystkie dane są generowane oraz przechowywane w sposób gwarantujący autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność dokumentów od momentu ich wystawienia.
5. Dostarczenie towaru na terytorium innego kraju UE
Z dokumentów będzie wynikać, że towary zostały dostarczone do nabywców na terytorium innych państw członkowskich niż Polska.
6. Autentyczność i archiwizacja dokumentów:
System (…) używany w firmie A. Sp. z o.o. zapewnia autentyczność, integralność oraz czytelność dokumentów dzięki technicznym i organizacyjnym zabezpieczeniom wdrożonym przez Spółkę (m.in. kontrola dostępu, archiwizacja w formie elektronicznej, logi użytkowników, backupy).
Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku
1) Czy dokumentacja elektroniczna wygenerowana i przechowywana wyłącznie w systemie (…) (obejmująca m.in. faktury, potwierdzenia odbioru towaru, specyfikacje dostaw) może zostać uznana przez organy podatkowe za dokumentację potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 42 ustawy o VAT?
2) Czy na podstawie takiej dokumentacji możliwe będzie zastosowanie stawki 0% VAT do dostaw realizowanych w ramach WDT na rzecz kontrahentów z państw UE, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy procedura zakłada wykorzystanie platformy (…), która umożliwia kontrahentom elektroniczne potwierdzanie dostarczenia towarów poprzez autoryzowany dostęp, rejestrację danych oraz archiwizację potwierdzeń. W ocenie Wnioskodawcy takie działanie spełnia warunki formalne i materialne dla zastosowania stawki VAT 0% zgodną z art. 42 ustawy o VAT oraz przepisami wykonawczymi dotyczącymi dokumentacji WDT.
Wnioskodawca wskazał, że nie wnosi o potwierdzenie, czy procedura opisana we wniosku jest zgodna z art. 42 ustawy o VAT, a jedynie o potwierdzenie, czy wskazana dokumentacja może zostać uznana za spełniająca warunki określone w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, jako podstawa do zastosowania stawki 0%.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 13 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).
Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
(i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
(ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:
a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
b) następujące dokumenty:
(i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
(ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
(iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.
Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.
Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.
W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub
2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8
- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego
Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2) (uchylony)
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
4) (uchylony)
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.
W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.
Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.
Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.
Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.
Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży części do samochodów ciężarowych i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Ponadto Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE i będzie taką rejestrację posiadać również w momencie składania deklaracji podatkowej. Dostawy z terytorium Polski będą realizowane na rzecz kontrahentów zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, którzy posiadają ważne i aktywne numery identyfikacyjne VAT nadane przez te państwa. Numery te są każdorazowo weryfikowane w systemie VIES. Kontrahenci będą podatnikami, na których zostanie przeniesiony obowiązek podatkowy z tytułu WDT. Spółka ma zamiar wdrożyć procedurę „elektronicznego potwierdzania dokumentów” poprzez platformę (…). Procedura dotyczy wszelkich transakcji wewnątrzwspólnotowych realizowanych przez Spółkę w ramach których wymagane jest potwierdzenie dostarczenia towarów do Kontrahenta w innym państwie członkowskim UE. Wszystkie dokumenty wymagane do zastosowania stawki VAT 0% będą potwierdzane elektronicznie za pośrednictwem platformy (…), która umożliwia: wyświetlanie dokumentów WDT, OOTN, CMR i innych wymaganych dowodów, których wzory stanowią załącznik do procedury, elektroniczne potwierdzanie dostawy poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź dokumenty”, archiwizację potwierdzenia wraz z loginem osoby potwierdzającej oraz datą, generowanie raportu z potwierdzonymi dokumentami. Loginy do platformy (…) są unikalnie przypisane do każdego użytkownika klienta i wymagają autoryzacji. Uprawnienia do potwierdzania dokumentów mają wyłącznie osoby posiadające status administratora lub osoby upoważnione do składania zamówień. Weryfikacja tożsamości następuje na podstawie unikalnego loginu i hasła użytkownika. Po dostawie towarów kontrahent loguje się na platformie (…). W zakładce „Faktury” system wyświetla komplet wymaganych dokumentów (np. WDT, CMR, OOTN) do potwierdzenia dostawy. Uprawniona osoba może zatwierdzić dokumenty poprzez kliknięcie przycisku „Potwierdź dokumenty”. System automatycznie rejestruje potwierdzenie wraz z: datą i godziną potwierdzenia, loginem osoby potwierdzającej oraz zestawem potwierdzonych dokumentów. Generowany jest osobny plik (z unikalnym kluczem potwierdzenia oraz załączone są do niego wszystkie obrazy z potwierdzonymi dokumentami), który może być pobrany w formacie PDF. W przypadku braku potwierdzenia dokumentacji w wymaganym terminie firma A. Sp. z o.o. zobowiązana jest do naliczenia VAT według stawki krajowej. Kontrahent zobowiązuje się do współpracy w celu dostarczenia brakujących dokumentów. W sytuacji wykrycia nieprawidłowości, firma A. Sp. z o.o. może wstrzymać realizację kolejnych zamówień do momentu wyjaśnienia sprawy.
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą tego, czy dokumentacja elektroniczna wygenerowana i przechowywana wyłącznie w systemie (…) (obejmująca m.in. faktury, potwierdzenia odbioru towaru, specyfikacje dostaw) może zostać uznana przez organy podatkowe za dokumentację potwierdzającą dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 42 ustawy o VAT i czy na podstawie takiej dokumentacji możliwe będzie zastosowanie stawki 0% VAT do dostaw realizowanych w ramach WDT na rzecz kontrahentów z państw UE, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja potwierdzona przez Kontrahenta w postaci faktury, potwierdzenia odbioru towarów (WDT, lub/i OOTN), CMR i specyfikacji do faktury, generowana z systemu (…) używanym przez firmę A. Sp. z o.o. i przekazywana do systemu (…) używanym w firmie A. Sp. z o.o. będzie stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, która zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie będzie potwierdzać fakt dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów, którzy - jak wynika z treści wniosku - posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. W konsekwencji powyższa dokumentacja będzie upoważniała Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).
Zatem Państwo dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy i posiadając wskazane dokumenty (w postaci faktury, potwierdzenia odbioru towarów (WDT, lub/i OOTN), CMR i specyfikacji do faktury) przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej VAT za dany okres rozliczeniowy (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy i niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT), będą Państwo uprawieni do stosowania stawki podatku w wysokości 0%.
Należy wskazać, że przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan, faks dokument lub dokument w formie elektronicznej pobrany z platformy internetowej przewoźnika czy udostępniony za pośrednictwem określonych aplikacji, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Biorąc pod uwagę, że posiadane dokumenty potwierdzone przez Kontrahenta, o których mowa w art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy jednoznacznie będą potwierdzały fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem WDT do Kontrahentów znajdujących się na terytorium państw członkowskich innych niż terytorium kraju i będą uprawniały Państwa do zastosowania stawki 0% dla realizowanych dostaw wewnątrzwspólnotowych, a przepisy obowiązujące nie stanowią, że podatnik ma posiadać wyłącznie oryginały dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie wskazują wprost jaka forma jest właściwa to należy przyjąć, że generowane dokumenty z systemu (…) używanym przez firmę A. Sp. z o.o. i przekazywane do systemu (…) używanym w firmie A. Sp. z o.o., które następnie za pośrednictwem przypisanego loginu do konta potwierdza Kontrahent, jest dopuszczalna. Wobec tego dokumenty otrzymywane i przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, przy zapewnieniu ich autentyczności integralności pochodzenia i czytelności dokumentów, mogą stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy.
Zatem Państwa stanowisko, należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo