Interpretacja 0114-KDIP1-2.4012.290.2026.1.GK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedawcę niezawierających Państwa Numeru Identyfikacji Podatkowej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. Spółka Komandytowa nazywana dalej Wnioskodawcą lub Spółką, jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia (…) lutego 2024 roku. Spółka jest również zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie działalności wspomagającej wystawianie przedstawień artystycznych.

Wnioskodawca dokonuje nabyć towarów i usług w związku z czynnościami opodatkowanymi od licznych kontrahentów krajowych. Nabywane towary i usługi służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Spółka dokonuje m.in. nabycia towarów w postaci m.in. strojów scenicznych od podmiotu prowadzącego sklep internetowy „(…)”. Spółka nabywa od tego podmiotu również usługi m.in. w postaci dodatkowych kosztów przesyłki ekspresowej. W toku dokonywania zakupów Spółka wskazuje swoje dane jako A. Sp. komandytowa, ul. (…), (…).

Spółka otrzymuje dokumenty sprzedaży w języku polskim opisane jako „Faktura VAT”, na którym wskazano następujące dane sprzedawcy: „B. SE, (…)| Zarejestrowane w (…), (…) Zarząd: (…) (obaj Współprzewodniczący Zarządu), (…) I Przewodnicząca Rady Nadzorczej: (…) | Siedziba: (...) Niemcy | Zarejestrowany w (…) BDO: (…) (opakowania) i (…) (WEEE) i (…) (baterie) | B. SE dokonało cesji wierzytelności wynikających z wyżej wymienionego zakupu na C. GmbH”.

W zakresie adres rachunku na dokumentach sprzedaży podawane są następujące dane Wnioskodawcy: A. Sp. komandytowa, ul. (…), (…).

Na dokumentach sprzedaży nie jest podany numer NIP Wnioskodawcy. Podawany jest polski numer NIP sprzedawcy bez przedrostka PL. Jednocześnie numer NIP jest aktywny na tzw. białej liście podatników z adnotacją: „Figuruje w rejestrze VAT” oraz wskazana jest dokładna data rejestracji B. SE z siedzibą w Niemczech jako podatnika podatku VAT (1 kwietnia 2012 roku) oraz status podatnika „czynny”.

Na wystawionej fakturze wskazywana jest jednostkowa cena towaru lub usługi w walucie polskiej, naliczany jest VAT określony jako VAT PLN, podana jest stawka podatku - najczęściej 23%. Jednocześnie na fakturze zawarto adnotację: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”. Zakupiony przez Wnioskodawcę od B. SE towar, jest każdorazowo wysyłany do Wnioskodawcy z magazynu mieszczącego się na terenie Polski. Zakupione w ten sposób towary, służą Wnioskodawcy wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymywanych dokumentów, pomimo braku numeru NIP Wnioskodawcy na tych dokumentach oraz zamieszczenia na nich adnotacji wyłączającej możliwość odliczenia podatku VAT, w sytuacji gdy nabycia służą wyłącznie działalności opodatkowanej?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje mu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego wynikającego z otrzymywanych dokumentów wystawianych przez B. SE, pomimo braku wskazania numeru NIP Wnioskodawcy oraz zamieszczenia na tych dokumentach adnotacji wyłączającej możliwość odliczenia podatku VAT, albowiem nabywane towary i usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, a wskazane braki i adnotacje mają charakter wyłącznie formalny i nie mogą pozbawiać prawa do odliczenia.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, iż podstawowym i decydującym warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest spełnienie przesłanki materialnej, tj. istnienie związku pomiędzy nabywanymi towarami lub usługami a wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary - w szczególności stroje sceniczne - oraz usługi (w tym usługi przesyłki) są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Tym samym przesłanka materialna wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy jest w niniejszej sprawie spełniona w sposób pełny i niebudzący wątpliwości.

Jednocześnie wskazać należy, że ustawodawca w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług określił katalog sytuacji, w których podatnik zostaje pozbawiony prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy „nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego (…) faktury (…) w przypadku gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami wystawionymi przez podmiot nieistniejący, transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, wystawione faktury stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością lub potwierdzają czynności sprzeczne z przepisami (…)”. Natomiast zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy „obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…)”.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że ustawodawca w sposób wyczerpujący określił przesłanki negatywne pozbawiające podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wśród tych przesłanek nie zostały wymienione okoliczności takie jak: brak numeru NIP nabywcy na fakturze, użycie przez wystawcę odmiennego nazewnictwa (np. „rachunek”), ani też zamieszczenie na dokumencie dodatkowych adnotacji odnoszących się do charakteru transakcji lub możliwości odliczenia podatku. Oznacza to, że wskazane uchybienia lub zapisy nie mogą stanowić podstawy do odmowy prawa do odliczenia podatku VAT.

Odnosząc się do charakteru dokumentu stanowiącego podstawę odliczenia, należy przytoczyć art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym „faktura powinna zawierać: datę wystawienia; kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy oraz ich adresy; numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku; numer, za pomocą którego nabywca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku; nazwę towaru lub usługi; miarę i ilość dostarczonych towarów; cenę jednostkową netto; wartość sprzedaży netto; stawkę podatku; sumę wartości sprzedaży netto; kwotę podatku oraz kwotę należności ogółem (…)”.

W doktrynie oraz orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że faktura ma przede wszystkim odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, natomiast jej elementy formalne pełnią funkcję dowodową. W konsekwencji ewentualne braki lub nieprawidłowości formalne nie mogą automatycznie prowadzić do zakwestionowania prawa do odliczenia, o ile możliwe jest ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji, jej stron oraz wartości podatku.

W niniejszej sprawie dokumenty otrzymywane przez Wnioskodawcę zawierają wszystkie istotne elementy pozwalające na identyfikację transakcji, w szczególności dane stron, przedmiot transakcji, cenę, stawkę podatku oraz kwotę VAT. Brak numeru NIP Wnioskodawcy nie uniemożliwia jego identyfikacji jako nabywcy, gdyż dane identyfikacyjne (firma Spółki, adres) są wskazane w sposób jednoznaczny.

Na szczególne podkreślenie zasługuje kwestia adnotacji zamieszczonej na fakturze o treści: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”. W ocenie Wnioskodawcy zapis ten nie wywołuje żadnych skutków prawnych w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT.

Należy bowiem wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności z art. 86 ust. 1 tej ustawy i ma charakter bezwzględnie obowiązujący w przypadku spełnienia przesłanek ustawowych. Uprawnienie to nie może być ograniczane ani modyfikowane przez jednostronne oświadczenia woli kontrahenta, w tym przez treść adnotacji zamieszczanych na fakturze. Sprzedawca nie posiada kompetencji do decydowania o prawie nabywcy do odliczenia podatku, gdyż prawo to ma charakter ustawowy i obiektywny.

W konsekwencji wskazana adnotacja ma wyłącznie charakter informacyjny lub techniczny z punktu widzenia sprzedawcy i nie może wpływać na ocenę prawną uprawnienia Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT. Co więcej, pozostaje ona w sprzeczności z rzeczywistym charakterem transakcji, która - jak wynika z opisu stanu faktycznego - jest dokonywana przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Podkreślenia wymaga również, że sposób kwalifikacji transakcji przez sprzedawcę, w tym traktowanie jej jako sprzedaży konsumenckiej, nie ma wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego przez nabywcę. Prawo to jest oceniane na podstawie obiektywnych przesłanek wynikających z przepisów prawa podatkowego, a nie na podstawie sposobu ewidencjonowania transakcji przez kontrahenta.

Dodatkowo należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którym prawo do odliczenia podatku VAT stanowi podstawową zasadę systemu podatku od wartości dodanej i nie może być ograniczane z przyczyn formalnych, jeżeli spełnione zostały przesłanki materialne oraz nie zachodzi ryzyko nadużycia lub oszustwa. Trybunał konsekwentnie wskazuje, że uchybienia formalne nie mogą prowadzić do utraty prawa do odliczenia, jeżeli możliwe jest ustalenie, że transakcja rzeczywiście miała miejsce i była związana z działalnością opodatkowaną podatnika.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wyrażonej m.in. w interpretacjach indywidualnych z dnia 26 lutego 2026 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.7.2026.1.MPA, z dnia 31 października 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.524.2025.2.GK oraz z dnia 16 lipca 2025 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.319.2025.1.DS, w których organ w sposób konsekwentny wskazał, że brak numeru NIP nabywcy na fakturze, jak również zamieszczenie na niej dodatkowych adnotacji, w tym w szczególności sformułowania o braku możliwości odliczenia podatku VAT lub wskazującego na prywatny charakter zakupu, nie stanowią przesłanek negatywnych w rozumieniu art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług i nie pozbawiają podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, o ile faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, a nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, przy czym organy podkreślają również, że przepisy ustawy nie uzależniają prawa do odliczenia od zamieszczania określonych zapisów na fakturze, a ewentualne nieprawidłowości formalne w dokumentowaniu transakcji powinny być przedmiotem ustaleń pomiędzy stronami, nie zaś podstawą do ograniczenia materialnego prawa do odliczenia podatku VAT.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są wszystkie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, natomiast nie występują przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy. W szczególności brak numeru NIP na fakturze oraz zamieszczenie adnotacji wskazującej na brak prawa do odliczenia nie mają znaczenia dla oceny tego prawa.

W konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymywanych dokumentów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Polski, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z którym:

Natomiast w odniesieniu do kwestii obowiązku wystawiania faktur należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 31 ustawy:

Zakres informacji, jakie powinna zawierać faktura wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi (w tym numery za pomocą których są zidentyfikowani na potrzeby podatku) i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego - w całości lub w części - z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 88 ust. 3a ustawy o VAT:

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.

Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.

Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca od (…) lutego 2024 r. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca zarejestrowany jest również do VAT UE. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie działalności wspomagającej wystawienie przedstawień artystycznych. Wnioskodawca dokonuje nabyć towarów i usług w związku z czynnościami opodatkowanymi od licznych kontrahentów krajowych. Nabywane towary i usługi służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. Wnioskodawca dokonuje m.in. nabycia towarów w postaci m.in. strojów scenicznych od podmiotu internetowego „(…)”. Spółka nabywa od tego podmiotu również usługi m.in. w postaci dodatkowych kosztów przesyłki ekspresowej. W toku dokonywania zakupów Spółka wskazuje swoje dane jako A. Sp. komandytowa, ul. (…), (…).

Spółka otrzymuje od Sprzedawcy dokumenty sprzedaży w języku polskim opisane jako „Faktura VAT”, na którym wskazano dane Sprzedawcy w tym jego polski numer NIP bez przedrostka PL. Numer NIP Sprzedawcy jest aktywny na tzw. białej liście podatników oraz wskazana jest dokładna data rejestracji B. SE z siedzibą w Niemczech jako podatnika podatku VAT ((…) kwietnia 2012 roku) oraz status podatnika „czynny”. W zakresie adres rachunku na dokumentach sprzedaży podawane są następujące dane Wnioskodawcy, jako Spółki, z tym, że nie jest podany numer NIP Wnioskodawcy. Na wystawionej fakturze wskazywana jest jednostkowa cena towaru lub usługi w walucie polskiej, naliczany jest VAT. Jednocześnie na fakturze zawarto adnotację: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”.

Zakupiony przez Wnioskodawcę od B. SE towar, jest każdorazowo wysyłany do Wnioskodawcy z magazynu mieszczącego się na terenie Polski.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymywanych dokumentów, pomimo braku NIP oraz zamieszczeniu na nich adnotacji wyłączającej możliwość odliczenia podatku VAT, w sytuacji gdy nabycia służą wyłączenie działalności opodatkowanej.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Podkreślić należy, że najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik - aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy określić miejsce opodatkowania nabywanych towarów. Jak wynika z opisu sprawy nabyty towar od Sprzedawcy (B. SE) wysyłany jest z magazynu mieszczącego się na terytorium kraju, tj. Polski. Sprzedawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce i posiada polski numer identyfikacji podatkowej (NIP), którym posługuje się w transakcji z Państwem. Skoro więc miejscem wysyłki od Sprzedawcy jest terytorium kraju, tj. Polska, to transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wystawiona przez Sprzedawcę faktura powinna zawierać polski podatek VAT naliczony.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w sytuacji gdy miejscem świadczenia i opodatkowania jest Polska macie Państwo na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego występującego przy nabyciu towarów wykazanego przez Sprzedawcę na fakturze opisanej we wniosku. Towary udokumentowane fakturą służą czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT, jak sami Państwo wskazali ze wniosku. Podkreślić należy, że przepis art. 88 ustawy określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanych we wniosku nieprawidłowości - brak Państwa nr NIP na fakturze lub zapisu „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”- jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak nr NIP na fakturze lub ww. zapis na fakturze, nie przesądzają o braku prawa do odliczenia podatku VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od umieszczenia na fakturach dodatkowych zapisów.

W efekcie odpowiadając na wątpliwości sprecyzowane we wniosku stwierdzić należy, że w opisanych okolicznościach przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymywanych faktur wystawionych przez Sprzedawcę.

Zatem Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowo należy wskazać, że to kontrahenci dokonujący transakcji są odpowiedzialni za takie jej przeprowadzenie i udokumentowanie aby nie było wątpliwości co do prawidłowości jej realizacji. To z postanowień umowy powinno jasno wynikać kto jest nabywcą towarów, czy podmiot prowadzący działalność gospodarczą czy nieprowadzący takiej działalności i nabywający towary na cele osobiste. Okoliczność ta jest istotna ze względu na różne dokumentowanie tych transakcji. W przypadku nabycia towarów przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą faktura powinna zawierać NIP nabywcy. W związku z tym, podatnik powinien dołożyć należytej staranności przy realizowaniu transakcji i tak ułożyć stosunki z kontrahentem, aby miał on świadomość, że strona występuje jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.