Rejestracja jako podatnik VAT-UE z tytułu świadczenia usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii oraz utrata prawa do zwolnienia z podatku VAT.
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) w zakresie wypożyczalni sprzętu sportowego, osiągając przychody poniżej progu zwolnienia z VAT i korzystając ze zwolnienia. Planuje rozszerzyć działalność o prowadzenie strony w mediach społecznościowych, na której będzie publikować treści, a firma B. (amerykański koncern z siedzibą w Irlandii) będzie umieszczać reklamy. Wynagrodzenie będzie obliczane na podstawie liczby…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy rejestracji jako podatnik VAT-UE z tytułu świadczenia usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii oraz utraty prawa do zwolnienia z podatku VAT. Uzupełniła go Pani pismem z 6 maja 2026 r. (wpływ 7 maja 2026 r.) oraz - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni prowadzi firmę A. NIP (…). W bieżącym roku osiągnęła przychody rzędu (…) tys. PLN, jest na ryczałcie, nie płaci VAT. Wnioskodawczyni chciałaby poszerzyć formę działalności o prowadzenie strony w social mediach na (...) (kod PKD 63,12,Z obecnie 60.39.Z) w ramach której za zasięgi monetyzowane dostawałaby wynagrodzenie z B., która jest zarejestrowana w Irlandii i wymagałoby to od niej zarejestrowania się do VAT-EU.
Według B., sama rejestracja nie czyniłaby z Wnioskodawczyni podatnika VAT i nie musiałby ona płacić VAT od swojej działalności wcześniejszej, ponieważ to B. będzie go (podatek) opłacać w Irlandii, na zasadzie odwrotnego obciążenia (reverse charge), a Wnioskodawczyni otrzymywałaby w całości na konto kwotę na jaką będzie opiewać faktura wystawiona przez nią. Wnioskodawczyni prowadzi stronę „(…)”, ale dotąd na niej nie zarabia, Wnioskodawczyni chciałaby ją wykorzystywać we własnej działalności gospodarczej. Jednak oferta monetyzowania treści z B. jest atrakcyjna na tyle, że Wnioskodawczyni ją rozważa, bo akurat zasięgi ma spore, dużo większe niż realne potrzeby firmy Wnioskodawczyni, tak by to Wnioskodawczyni określiła.
W uzupełnieniu wskazała Pani, że prowadzi JDG jako firma A. NIP (…), głównie wypożyczalnia sprzętu sportowego, podatek opłaca Pani ryczałtem i korzysta Pani ze zwolnienia z VAT.
Dla pozyskania klientów na Pani usługi prowadzi Pani kilka stron w social mediach, w tym „(…)”, które wystartowało w ubiegłym roku, ale ma Pani takie zasięgi, że C. czyli B. (amerykański koncern, właściciel C.) zaproponował Pani możliwość zarabiania na treściach, które Pani publikuje (filmy, rolki, posty) poprzez dołączanie do Pani materiałów ich reklam. Za to mniej więcej proponują stawkę kilku dolarów za dziesięć tysięcy wyświetleń. Współpracę ma regulować umowa, której treści jeszcze Pani nie zna, ale wie Pani, że jednym w warunków jest zgłoszenie VAT-EU, ponieważ firma B. jest zarejestrowana do VAT w Irlandii i tam ma opłacać VAT od Pani faktur opiewających na kwotę brutto bez VAT (z adnotacją płatność odwrócona). Pani wie tylko zupełnie ogólnikowe informacje na temat tej współpracy, wie tylko, że co miesiąc oni (B.) wylicza kwotę w oparciu o zasięgi jakie uzyskają Pani treści i do tego wskazała kwotę jaką zarobi Pani w USD. Pani będzie prowadzić swoją stronę promującą wypoczynek w (…) (z branży turystyki i rekreacji) a oni indywidualnie do Pani treści u odbiorców będą zamieszczać jakieś reklamy zgodnie z ich preferencjami. Pani nie uczestniczy w tym procesie poza zgodą na „monetyzację”. To jest tzw. big tech, firma amerykańska i działa trochę jak monopolista. Rachunki przez Panią wystawiane będą opatrzone opisem płatność VAT odwrócona i oni kwotę zarobioną na Pani stronie będą wpłacać Pani na konto firmy. To Pani wie jako ogólne zasady.
Nie zna się Pani na przepisach, AI twierdzi, że B. jest zarejestrowana w USA (…), a w Europie ma siedzibę (…), Irlandia jako B. a użytkownicy z polski i UE podlegają pod irlandzką spółkę zależną. Według Google AI B. jest czynnym podatnikiem VAT (…) a transakcja Pani sprzedaży usług ma być de facto „eksportem” usług.
Pani praca będzie polegała na prowadzeniu fanpagea „(…)” na (...), jak dotąd robi to Pani, pisząc o atrakcjach (…), a B. ma doklejać jakieś reklamy, wszystko to będzie w Internecie, ale nie wie Pani czy to będzie zautomatyzowane bo nie wie Pani co i jak robi B. w sieci. Pani będzie fizycznie prowadzić te stronę, pisać treści i ilustrować je filmami z (…) i okolic jak dotąd, na bazie środowiska C. Pani publikuje w Internecie treści dotyczące atrakcji (…) dedykowane turystom z (…) bo na ten kierunek chce się Pani dywersyfikować. Narciarstwo w Polsce zamiera wskutek wysokich cen prądu i Pani zarobki będą systematycznie spadać. Przepisów nie zna Pani na tyle żeby powoływać się na jakieś artykuły ustaw.
Pytania
Czy zarejestrowanie się jako podatnik w formularzu VAT-EU wymusi na Pani automatycznie płatność VAT od innej działalności gospodarczej jaką aktualnie Pani prowadzi? W jakim przypadku utraci Pani status zwolnienia z VAT (oprócz przekroczenia progu 200 tys. przychodów)?
Pani stanowisko w sprawie
Według informacji B. oraz AI i Internetu, wystawianie faktur na B. (właściciel C., zarejestrowany w Irlandii), pomimo zgłoszenia na formularzu VAT-EU, nie pociąga to za sobą utraty zwolnienia z VAT i nie będzie Pani płacić VAT o ile nie przekroczy Pani progu 200 tysięcy PLN.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […].
Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, zgodnie z którą usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Określeniem „usługi” w przepisach ustawy objęto obszerny krąg czynności, zawierający w swym zakresie zarówno czynności określone przez stosowne kwalifikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń, które nie są ujęte w tych klasyfikacjach.
Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, według której:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jednakże, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą (JDG) jako firma A. NIP (…), w zakresie głównie wypożyczania sprzętu sportowego. W bieżącym roku osiągnęła Pani przychody rzędu (…) tys. zł, rozlicza się Pani w formie na ryczałtu i korzysta Pani ze zwolnienia z VAT. Chciałaby Pani poszerzyć formę działalności o prowadzenie strony w social mediach, w ramach której za zasięgi monetyzowane dostawałaby Pani wynagrodzenie z B., która jest zarejestrowana w Irlandii i jest czynnym podatnikiem VAT. Prowadzi Pani kilka stron w social mediach, w tym „(…)”, które wystartowało w ubiegłym roku, a B. (amerykański koncern, właściciel C.) zaproponował Pani możliwość zarabiania na treściach, które Pani publikuje (filmy, rolki, posty) poprzez dołączanie do Pani materiałów ich reklam. Współpracę ma regulować umowa, której treści jeszcze Pani nie zna. Co miesiąc B. wylicza kwotę w oparciu o zasięgi, jakie uzyskają Pani treści i wskazuje kwotę jaką zarobi Pani w USD. Rachunki przez Panią wystawiane będą opatrzone opisem płatność VAT odwrócona, a B. będzie opłacać podatek w Irlandii, na zasadzie odwrotnego obciążenia (reverse charge). Pani miałaby otrzymywać w całości na konto kwotę na jaką będzie opiewać wystawiona przez Panią faktura.
Na tle przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości dotyczą tego, czy w sytuacji rozpoczęcia świadczenia usług na rzecz firmy B. i zarejestrowaniu się jako podatnik VAT UE spowoduje utratę przez Panią zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.
Należy w tym miejscu zauważyć, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym - opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Dlatego też, w przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Powołany art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Użyta w przedmiotowym przepisie nazwa „podatnik” odnosi się w zasadzie do „przedsiębiorcy” prowadzącego działalność gospodarczą. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ustawodawca wskazując na działalność gospodarczą odnosi się do jej definicji zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest - co do zasady - miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeśli usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Tę zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy art. 28e, 28f ust. 1 i ust. 1a, 28g ust. 1, 28i, 28j ust. 1 i 2 i 28n ustawy nie będą przewidywać innych zasad ustalenia miejsca świadczenia.
W przedstawionej sprawie będzie Pani odpłatnie umożliwiała wyświetlanie reklam na prowadzonej przez Panią w social mediach stronie, tj. będzie Pani świadczyć dla firmy B. usługi polegające na udostępnianiu prowadzonego przez Panią konta internetowego w celu zamieszczania na tym koncie reklam. W zamian za wyświetlone reklamy otrzyma Pani wynagrodzenie obliczane na podstawie liczby wyświetleń. Ww. usługi będą świadczone na rzecz firmy B., która posiada siedzibę działalności gospodarczej w Irlandii oraz jest czynnym podatnikiem VAT.
Mając na uwadze opis sprawy należy wskazać, że do świadczonych przez Panią usług udostępniania prowadzonej przez Panią strony w social mediach, w celu zamieszczania na tej stronie reklam, nie znajdą zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28e, 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. Zatem ww. usługi świadczone przez Panią na rzecz B., stanowią usługi, dla opodatkowania których ma zastosowanie art. 28b ustawy.
Zatem miejscem świadczenia i opodatkowania ww. usług jest, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, terytorium państwa, w którym usługobiorca, tj. firma B. posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w Irlandii. W konsekwencji, świadczone przez Panią usługi nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.
Odnosząc się do Pani obowiązków rejestracyjnych z tytułu wykonywanych czynności należy zauważyć, że stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Zgodnie z art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa.
Należy jednak zwrócić uwagę również na treść art. 97 ust. 1 ustawy, z którego wynika, że:
Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
Zgodnie z ust. 3 pkt 2 ww. artykułu:
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.
W myśl ww. art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca - zwane „informacjami podsumowującymi”.
W świetle powyższych regulacji, mimo że w opisanej sprawie świadczone przez Panią dla firmy B. usługi udostępniania prowadzonej przez Panią strony w social mediach w celu zamieszczania na tym koncie reklam, nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium Polski, będzie miała Pani obowiązek, w myśl art. 97 ust. 1 w związku z art. 97 ust. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, zarejestrować się jako podatnik VAT UE. Będzie Pani także zobowiązana do składania w urzędzie skarbowym „informacji podsumowujących” o wykonanych usługach, których miejscem świadczenia i opodatkowania jest terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.
Ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
2. Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Na podstawie art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy wskazać, że - co do zasady - o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie. Przy czym należy mieć na uwadze, że terytorialny zakres podatku od towarów i usług oznacza, że do kwoty limitu w wysokości 240 000 zł będzie zaliczana wyłącznie sprzedaż dokonana na terytorium kraju, czyli spełniająca definicję zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy.
Jak już ustaliłem świadczone przez Panią usługi udostępniania prowadzonej przez Panią strony w social mediach w celu zamieszczania na tym koncie reklam nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski. Zatem, w tych okolicznościach świadczone przez Panią usługi nie stanowią sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, bowiem nie są opodatkowane na terytorium kraju. Mając na uwadze terytorialny zakres podatku od towarów i usług należy wskazać, że sprzedaż osiągana z tytułu świadczenia tych usług nie jest uwzględniana przy obliczaniu limitu wartości sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Zatem dokonanie przez Panią rejestracji jako podatnik VAT UE w związku ze świadczeniem usług na rzecz podatnika z Irlandii nie oznacza utraty zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy. Zwolnienie to utraci Pani w momencie przekroczenia limitu wartości sprzedaży (opodatkowanej na terytorium kraju) określonego ww. art. 113 ust. 1 ustawy. Jednocześnie należy wskazać, że w przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 utraci Pani prawo do zwolnienia podmiotowego.
Tym samym uznaję Pani stanowisko za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo