Prawo do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów w Wariantach I-VI.
Spółka kapitałowa prawa brytyjskiego, zarejestrowana jako czynny podatnik VAT w Polsce, prowadzi działalność dystrybucyjną produktów (...). Nabywa towary od podmiotu powiązanego A. sp. z o.o. (Dostawca) w Polsce, a następnie sprzedaje je na rynku polskim oraz dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT) do kontrahentów w innych państwach UE, którzy posiadają ważne numery VAT-UE. Transport towarów rozpoczyna się w Polsce (magazyn Dostawcy) i kończy w innym państwie członkowskim. Organizatorem transportu jest co do zasady Spółka, ale może być również kontrahent. Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające wywóz i dostawę towarów, w tym fakturę ze specyfikacją oraz list przewozowy CMR. W przypadkach braku…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 maja 2026 r. za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów w Wariantach I-VI. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Spółka (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową prawa brytyjskiego (z siedzibą w Wielkiej Brytanii). Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dystrybucji produktów (...).
Wnioskodawca jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej (...). W Wielkiej Brytanii znajduje się centrala grupy na Europę. W Wielkiej Brytanii Spółka prowadzi działalność operacyjną, w tym posiada zasoby ludzkie i aktywa trwałe do prowadzenia działalności handlowej i zarządzania grupą kapitałową (działalność nie ogranicza się wyłącznie do posiadania biura, ale cała działalność operacyjna jest zarządzana/kierowana z tego miejsca).
Spółka jest również zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce, co wynika z faktu, iż Spółka zostaje w Polsce właścicielem towarów, które nabywa od podmiotu powiązanego, a następnie sprzedaje je na rynku lokalnym (polskim) i na poszczególnych rynkach zagranicznych. W związku z tymi transakcjami, Spółka rozpoznaje w Polsce (w składanej w Polsce deklaracji VAT) m.in. lokalną sprzedaż towarów, jak również wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i eksport towarów. Te czynności (podlegające opodatkowaniu VAT) są wykazywane w polskiej deklaracji VAT składanej przez Spółkę.
W Polsce Spółka prowadzi wieloletnią współpracę z podmiotem powiązanym, jakim jest spółka kapitałowa i zarejestrowany podatnik VAT czynny - A. sp. z o.o. (dalej: Dostawca). Dostawca prowadzi działalność produkcyjną (posiada zasoby produkcyjne i realizuje je dla potrzeb produkcji towarów, które następnie sprzedaje). Współpraca z tym Dostawcą - trwająca kilkanaście lat i nie ograniczona czasowo na przyszłość - obejmuje przede wszystkim zakup towarów (...), które zostały przez Dostawcę wyprodukowane zgodnie z zamówieniem i zapotrzebowaniem zgłoszonym przez Spółkę. Towary zakupione przez Spółkę od Dostawcy są następnie dystrybuowane przez Spółkę na rynku polskim i na rynkach zagranicznych (tj. Spółka pozyskuje odbiorców towarów, których produkcję zleca do Dostawcy, a następnie sprzedaje towary zakupione od Dostawcy do tych odbiorców i dokonuje rozliczenia z odbiorcami). Spółka może również nabywać inne towary, niż (...), np. oprzyrządowanie do produkcji komponentów lub (...) od Dostawcy lub zewnętrznych kontrahentów, w zależności od zapotrzebowania.
W ramach prowadzonej działalności dystrybucyjnej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahenci”, „Odbiorcy”). Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.
Transakcje będące przedmiotem wniosku dokonywane są/będą wyłącznie z Kontrahentami, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych i podali/podadzą go Spółce.
W każdym z niżej opisanych przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest/będzie terytorium Polski (co do zasady magazyn Dostawcy), a miejscem zakończenia transportu towarów jest/będzie terytorium innego państwa członkowskiego UE. Podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu co do zasady jest/będzie Spółka. Zdarza się, że podmiotami odpowiedzialnymi za organizację transportu są/będą także Kontrahenci. Transport towarów jest/będzie zlecany zewnętrznym przewoźnikom. W niektórych przypadkach towary są/będą transportowane także za pośrednictwem firm kurierskich.
W niektórych wypadkach stosowana będzie procedura tzw. samofakturowania („self-billing”, „SBI”), o której mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT. W tych przypadkach Spółka oraz Kontrahenci zawierają/będą zawierać stosowne porozumienia, określające m.in. procedurę zatwierdzania faktur przez Spółkę.
Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje/będzie wykazywać prawidłowo i terminowo w wysyłanych informacjach podsumowujących VAT-UE.
Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski.
Przedmiotem wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Spółki, zgodnie z którym gromadzone przez Spółkę warianty dokumentacji uprawniają/będą uprawniać Spółkę do stosowania stawki VAT 0% przy WDT.
Warianty gromadzonej dokumentacji:
Co do zasady, w związku z dokonywanymi WDT, Spółka posiada/będzie każdorazowo w posiadaniu następujących dokumentów:
Powyższe dokumenty (dalej: „Dokumenty podstawowe”), co do zasady, Spółka będzie gromadziła na potrzeby każdej transakcji WDT.
Niemniej, w niektórych przypadkach w praktyce może się zdarzyć, że Spółka nie jest/nie będzie posiadała kompletu dokumentów wskazanych powyżej (listu przewozowego - faktura ze specyfikacją sztuk ładunku jest/będzie dostępna zawsze), lub posiada go/będzie go posiadała, ale dokumenty nie będą kompletne (w szczególności Spółka może nie dysponować kopią dokumentu przewozowego z podpisem odbiorcy towaru ze względu na organizację transportu przez nabywcę).
W takich wypadkach Spółka gromadzi/zamierza gromadzić alternatywną dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci opisanych poniżej wariantach:
Wariant I:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
- dokumentu „delivery note” (lub innego, podobnego dokumentu, zawierającego analogiczne dane) zawierającego podpis odbiorcy towarów wraz z dodatkowym potwierdzeniem Kontrahenta o otrzymaniu towaru;
- otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów przesłanego przez Kontrahenta (w tym również zbiorczego potwierdzenia - zawierającego listę faktur dotyczących sprzedaży w danym okresie);
- potwierdzenia odbioru towarów (w tym również zbiorczego potwierdzenia) pobranego z portalu internetowego danego Kontrahenta, do którego dostęp ma wyłącznie dedykowany pracownik Spółki;
- potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego drogą elektroniczną od danego Kontrahenta - w ramach tego wariantu pracownik Spółki przesyła/będzie przesyłać drogą elektroniczną zestawienie dostaw dokonanych na jego rzecz, Kontrahent odpowiednio je drukuje/będzie je drukować a następnie zamieszcza/będzie zamieszczać na nim podpis i pieczątkę oraz przesyła/będzie przesyłać skan ww. dokumentu Spółce w wiadomości e-email;
- potwierdzenia dostawy towarów otrzymywanego od Kontrahenta drogą elektroniczną za pośrednictwem systemu elektronicznej wymiany danych (EDI);
- dokumentu wystawionego przez Kontrahenta, zawierającego szczegółowe informacje na temat towarów otrzymanych w ramach dostawy, na podstawie którego Kontrahent realizuje płatności za towary dostarczone przez Spółkę i który w swojej treści jest tożsamy z fakturą wystawianą w trybie tzw. samofakturowania - jednak ze względu na brak formalnego porozumienia w zakresie samofakturowania Spółka traktuje go wyłącznie jako dowód potwierdzający fizyczne dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE (w szczególności Spółka nie uznaje go za fakturę).
Wariant II:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Wariant III:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Wariant IV:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Wariant V:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następującego dokumentu:
Wariant VI:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Spółka zaznacza również, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w formie skanów lub zdjęć).
Spółka wskazuje, że przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy zasadniczo Spółka posiada/będzie posiadała dokumenty wskazane w wariantach I-VI.
Dokumenty wskazane w wariantach I-VI są gromadzone w sytuacjach, gdy z przyczyn obiektywnych nie jest dostępny pełen komplet dokumentów podstawowych.
Jednocześnie Spółka wskazuje, że nabywcami towarów w ramach dostaw objętych wnioskiem są Kontrahenci (dostawy zasadniczo nie są dokonywane na rzecz „Pośredników”).
W każdym z przedstawionych wariantów I-VI podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu może być zarówno Spółka, jak i Kontrahenci. Odpowiedzialność za organizację transportu nie jest przypisana do konkretnego wariantu dokumentacyjnego, lecz zależy od ustaleń dotyczących konkretnej transakcji. Opisane warianty I-VI, dotyczące alternatywnej dokumentacji, obejmują zatem oba przypadki, tj. zarówno dostawy, w których transport organizuje Spółka, jak i dostawy, w których transport organizują Kontrahenci. Tym samym każdy z wariantów dokumentacyjnych może znaleźć zastosowanie niezależnie od tego, który podmiot odpowiada/będzie odpowiadać za organizację transportu.
Z ustaleń handlowych zawieranych pomiędzy Spółką a Kontrahentami (niezależnie od formy tych ustaleń) wynika/będzie wynikało, że płatność za towary jest/będzie dokonywana po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Potwierdzenia płatności gromadzone przez Spółkę zawierają/będą zawierały informacje umożliwiające powiązanie dokonanej płatności z określoną transakcją, np. numery faktur, kwoty tych faktur, w niektórych przypadkach dane Kontrahenta. Dzięki temu możliwe jest przyporządkowanie płatności do właściwej faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Pytania
1. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów, opisanych w Wariancie I powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są/powinny być opodatkowane 0% stawką VAT?
2. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie II powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są/powinny być opodatkowane 0% stawką VAT?
3. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie III powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są/powinny być opodatkowane 0% stawką VAT?
4. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie IV powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są/powinny być opodatkowane 0% stawką VAT?
5. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentu opisanego w Wariancie V powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są/powinny być opodatkowane 0% stawką VAT?
6. Czy dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariancie VI powyżej w świetle art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT są/powinny być opodatkowane 0% stawką VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy:
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Spółka pragnie wskazać, iż transakcje WDT zasadniczo podlegają opodatkowaniu według 0% stawki VAT. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, aby podatnik był uprawniony do zastosowania 0% VAT, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki tj.: (...)
Należy przy tym zaznaczyć, iż stosowanie 0% stawki VAT z tytułu WDT nie powinno być postrzegane jako wyjątek od zasady, lecz jako zasada, od której wyjątkiem jest stosowanie stawki krajowej. Jak bowiem zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. III SA/Wa 1220/11) „dokonanie dostaw skutkować powinno stawką podatkową 0%, która - wbrew stanowisku Organów - w ramach WDT nie jest żadną stawką preferencyjną, lecz jedyną i podstawową”.
Jak wskazano w opisie stanowiska, zarówno warunek wskazany w pkt 1 jak i warunek wskazany w pkt 3 zacytowanego powyżej przepisu, są i będą przez Spółkę spełnione. Spółka dokonuje bowiem dostaw na rzecz Kontrahentów posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (nadany przez właściwe państwo członkowskie; ta przesłanka jest każdorazowo weryfikowana przez Spółkę), a także jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.
Spółka spełnia i będzie spełniać również warunek, o którym mowa w dodanym z dniem 1 lipca 2020 r. do ustawy o VAT art. 42 ust. 1a, tj. składa i będzie składać prawidłowo i terminowo informacje podsumowujące VAT-UE.
Tym samym, warunkiem jaki powinien podlegać analizie w celu stwierdzenia czy Spółce przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki VAT w przypadku realizowanych dostaw, jest ten, dotyczący posiadania dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego (stosownie do treści art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, wskazanymi powyżej dowodami, są:
- jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT.
Spółka zaznacza, że zgodnie z dominującym w orzecznictwie podejściem, posiadanie specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku w postaci odrębnego od faktury dokumentu nie jest konieczne do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. Jeżeli na fakturze wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację poszczególnych sztuk ładunku.
Przedstawioną tezę potwierdził, przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r., znak: ILPP4/443-117/14-2/BA, w której organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią sporządzony oddzielnie”.
Ponadto, zgodnie z treścią przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w przypadku, gdy dokumenty wymienione w ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
Jednocześnie, Spółka podkreśla, iż wymieniony powyżej katalog tzw. dokumentów pomocniczych ma charakter otwarty, co oznacza, iż podatnik ma prawo potwierdzać fakt dokonania dostawy na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim również innymi niż wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT dokumentami.
Jak wskazują bowiem przedstawiciele doktryny prawa podatkowego, w celu udokumentowania WDT podatnik może posłużyć się zupełnie dowolnymi dokumentami. Takie stanowisko zostało również potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej przez poszerzony skład siedmiu sędziów, z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której stwierdzono m.in., że przepisy wskazane w art. 42 powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), w świetle której „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”. Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nie dysponuje kompletem dokumentów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.
W tej samej uchwale stwierdzono także, że „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.
W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie razem z innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT (bądź też innymi dowodami, niewymienionymi w tym przepisie), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do ostatecznego nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
W opinii Spółki, przepisy art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT nie zawierają wymogu, by dokumentacja potwierdzająca dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów gromadzona była wyłącznie w formie papierowej. Tym samym, zdaniem Spółki dopuszczalne jest, aby niektóre dokumenty przyjęły formę elektroniczną, bądź też były przesłane w formie elektronicznej (skan dokumentu lub zdjęcie). Spółka pragnie zwrócić uwagę, iż do takiego wniosku prowadzi m.in. analiza wyroku WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 1909/08), w którym Sąd stwierdził, iż: „z przywołanych przepisów nie wynika wymóg, aby dokumenty potwierdzające wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji miały formę papierową. Biorąc pod uwagę, że nigdzie nie stanowi się o formie dokumentów, zasadniczo dopuszczalna będzie każda forma, byle uprawdopodobniona była autentyczność tych dokumentów. Zgodzić się zatem należy z twierdzeniem, że dowodem może być także dokument w formie elektronicznej lub przesłany faksem”.
Powyżej wskazane podejście prezentowane jest również przez organy podatkowe. Przykładowo:
Mając na względzie powyższe uwagi, w ocenie Spółki otrzymywane drogą elektroniczną bądź też przesyłane w formie elektronicznej stanowią/będą stanowić dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 oraz ust. 11 ustawy o VAT.
Jak wynika z przedstawionych przez Spółkę wariantów dokumentacji WDT, Spółka posiada/będzie posiadała:
Ponadto, w sytuacjach, gdy Spółka nie dysponuje CMR (lub dokument ten nie zawiera wszystkich podpisów), Spółka gromadzi/zamierza gromadzić co najmniej jeden z poniższych dokumentów potwierdzających wywóz i dostawę (oprócz faktury lub jej kopii zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku) towarów na terytorium innego państwa członkowskiego UE - zarówno dowody wymienione wprost w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jak i inne dokumenty, w zależności od danego wariantu:
Możliwa jest również sytuacja, w której Spółka jest/będzie w posiadaniu faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, wystawianej przez Kontrahenta w imieniu i na rzecz Spółki (w ramach samofakturowania). Faktura również będzie zawierać oświadczenie Kontrahenta o odbiorze towarów.
Wniosek obejmuje również sytuacje, w których Spółka posiada/będzie w posiadaniu - oprócz faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - listu CMR bez podpisu i pieczątki Odbiorcy albo gdy podpis jest nieczytelny bądź ograniczony jedynie do parafki, oraz potwierdzenia zapłat.
Możliwe jest również, że Spółka jest/będzie w posiadaniu oprócz faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - listu CMR bez podpisu i pieczątki Odbiorcy oraz wydruku potwierdzenia dostarczenia towaru do danego Kontrahenta z systemu śledzenia przesyłki z portalu przewoźnika - Tracking.
W ocenie Spółki, posiadane przez nią dokumenty, w przypadku każdego z przedstawionych Wariantów, potwierdzają/będą potwierdzać jednoznacznie dokonanie dostawy towarów do nabywcy na terytorium innego państwa UE.
Mając natomiast na uwadze przywołaną powyżej uchwałę NSA z dnia 11 października 2010 r., sygn. I FPS 1/10, Spółka stoi na stanowisku, że dla zastosowania stawki 0% VAT w przypadku WDT nie jest konieczne posiadanie wszystkich dokumentów wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, a jedynie posiadanie jednego z dowodów wskazanych w tym przepisie (np. specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku) razem z innymi dokumentami (mogą to być dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub też inne dowody), które łącznie, jednoznacznie potwierdzają dostawę towarów do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.
Wobec powyższego, Spółka pragnie podkreślić, że w jej opinii, w niektórych z przedstawionych wariantów, brak podpisanego przez odbiorcę listu przewozowego, o którym mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, nie pozbawia Spółki prawa do zastosowania 0% stawki VAT. Dotyczy to sytuacji, gdy Spółka dysponuje inną, dodatkową dokumentacją, która łącznie jednoznacznie potwierdza dostawę towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Ponadto, Spółka uważa, że prawo do zastosowania 0% stawki VAT przysługuje jej również w tych wariantach, w których list przewozowy CMR będzie zawierać jedynie podpis nadawcy i przewoźnika oraz gdy nie będzie posiadać listu przewozowego CMR, ale będzie w stanie udowodnić, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju za pomocą innych dokumentów.
Wariant I
W tym wariancie Spółka posiada/będzie w posiadaniu:
Zdaniem Spółki, każdy z wymienionych dokumentów jednoznacznie potwierdza, że towary zostały dostarczone do miejsca przeznaczenia na terytorium innego państwa członkowskiego UE:
W ocenie Spółki, każdy jeden z powyższych dokumentów - w połączeniu z fakturą zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - łącznie spełniają/będą spełniać warunki dokumentacji WDT określone w art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, co uprawnia Spółkę do stosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.
Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:
- fakturę (lub jej kopię) zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
- jedną z dokumentacji w postaci potwierdzenia odbioru towarów otrzymywanego od Kontrahenta: (…)
- odrębny dokument generowany z systemu Kontrahenta, który zawiera/będzie zawierać potwierdzenie otrzymania przez niego dostaw zrealizowanych na jego rzecz w danym okresie, (…)
- zrzut ekranu z systemu SAP, do którego dostęp mają zarówno Państwo, jak i Kontrahent, a Kontrahent wprowadza dane dotyczące danej dostawy do systemu, na podstawie których mogą Państwo wyszukać dostawę w systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju, a także jej dostarczenie do Kontrahenta
(…) to ww. dokumenty stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju (…)”.
- faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonaną dostawę, zawierająca specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;
- potwierdzenie odbioru towarów przez Kontrahenta.
Potwierdzenie odbioru towarów przez Kontrahenta może mieć formę:
- korespondencji elektronicznej (mailowej) z Kontrahentem zawierającej oświadczenie o odbiorze przez niego dostaw zrealizowanych w danym okresie, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację poszczególnych dostaw; przykładowo mogą to być dane takie jak data dostawy towaru, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, numer faktury czy też numer dokumentu „Delivery Note”, będącego dokumentem towarzyszącym danej dostawie. Spółka przesyła/będzie przesyłała Kontrahentowi wiadomość e-mail ze szczegółami danych dostaw, a Kontrahent odsyła/będzie odsyłał Spółce odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały otrzymane.
- Potwierdzenie to może być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości zawierający listę dostaw z podpisem Kontrahenta;
- potwierdzenia odbioru towarów wygenerowanego w systemie księgowym lub przez portal Kontrahenta, do którego dostęp ma zarówno Spółka, jak i Kontrahent, zawierającego zestawienie przyjętych dostaw towarów, dokonanych na rzecz Kontrahenta w danym okresie. Dane znajdujące się w systemie księgowym/portalu Kontrahenta pozwalają/będą pozwalały na jednoznaczną identyfikację danych dostaw. Po wprowadzeniu przez Kontrahenta do systemu/portalu danych danej dostawy Spółka jest/będzie w stanie wyszukać tę dostawę w systemie oraz potwierdzić jej wywóz z terytorium kraju oraz dostarczenie do Kontrahenta;
- tabelarycznego zestawienia zrealizowanych transakcji na rzecz Kontrahenta - w takim przypadku Kontrahent przesyła/będzie przesyłał Spółce zestawienie przyjętych dostaw z wyszczególnieniem daty otrzymania dostawy, nazwy dostawcy (w tym przypadku - Spółki), numeru faktury, rodzaju towaru oraz jego ilości. Zestawienie takie jest/będzie najczęściej generowane przez wewnętrzny system logistyczny Kontrahenta. (...).
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Spółkę dokumenty w Wariantach od I do IV stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz nabywców (Kontrahentów), którzy - jak wynika z treści wniosku - posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywców (Kontrahentów) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Tym samym, dokumenty wskazane przez Spółkę we wniosku w Wariantach od I do IV, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy upoważniają/będą upoważniały Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT)”.
- fakturę VAT zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;
- elektroniczne potwierdzenie odbioru towaru przez nabywcę, będące:
- w wariancie 1: elektronicznym komunikatem przesyłanym w trybie on-line przez System,
- w wariancie 2: wiadomością elektroniczną (z załącznikiem w formacie PDF lub potwierdzeniem w treści maila) lub faksem zawierającą ustandaryzowane pod kątem formatu potwierdzenie otrzymania towaru przez nabywcę,
- w wariancie 3: elektronicznym komunikatem EDI (wraz z możliwością dokonania, w razie potrzeby, konwersji na inny czytelny format).
Mając na uwadze opis sprawy i powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca posiada dowody potwierdzające przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa unijnego innego niż Polska. Zatem posiadając fakturę, która zawiera specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz dowody potwierdzające przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa unijnego innego niż Polska Wnioskodawca posiada jeden z dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełniony dokumentem wymienionym w art. 42 ust. 11 pkt 4 ustawy, które łącznie potwierdzają dostarczenie towaru do nabywcy na terytorium kraju członkowskiego Unii Europejskiej innego niż terytorium kraju. Dokumenty w formie elektronicznej mają moc dowodową dokumentów (tak samo jak dokumenty papierowe) w rozumieniu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT i tym samym stanowią podstawę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla realizowanych przez Wnioskodawcę transakcji WDT. W konsekwencji mając na uwadze powyższe, stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę należy uznać za prawidłowe”.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie I powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Wariant II
W tym wariancie Spółka posiada/będzie w posiadaniu:
Zdaniem Spółki wskazana powyżej dokumentacja jest wystarczająca do uznania jej za dokumentację jednoznacznie potwierdzającą, że przedmiotowe towary zostały dostarczone do Kontrahenta. Spółka posiadać będzie unikalny zestaw dokumentów umożliwiający identyfikację danej transakcji, w szczególności w kontekście odbiorcy (Kontrahenta i miejsca dostawy w ramach UE). Spółka pragnie wskazać, iż pomimo braku podpisu osoby odbierającej towar na dokumencie przewozowym (bądź gdy podpis jest nieczytelny bądź ograniczony jedynie do parafki), Wariant II obejmuje dokumentację, która w sposób satysfakcjonujący z perspektywy przepisów ustawy o VAT potwierdza łącznie fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta w ramach UE. Okoliczności bowiem, w których Kontrahent dokonuje płatności za dane towary stanowią w ocenie Spółki obiektywną przesłankę w sposób oczywisty i bezsprzeczny potwierdzającą dostarczenie towarów do tego Kontrahenta na terytorium UE.
W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie II spełnia/będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie II powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Wariant III
W tym wariancie Spółka posiada/będzie w posiadaniu:
Spółka stoi na stanowisku, że potwierdzenia płatności za dostawy realizowane w ostatnich dniach miesiąca stanowią wiarygodny dowód dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności przez Kontrahenta następuje zasadniczo po fizycznym otrzymaniu towaru, co jednoznacznie wskazuje na wcześniejsze dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim UE.
Jednocześnie potwierdzenia płatności zawierają/będą zawierać dane umożliwiające powiązanie z fakturą i dostawą (np. numer faktury, kwotę, datę płatności, dane kontrahenta), co zapewnia pełną identyfikowalność transakcji.
Ustalone przez strony terminy płatności dodatkowo potwierdzają, że dokonanie zapłaty przez odbiorcę oznacza nie tylko świadomość otrzymania towaru, ale również jego akceptację, co w konsekwencji stanowi wiarygodny dowód dostawy. W związku z powyższym, dokumentacja obejmująca potwierdzenia płatności spełnia/będzie spełniać warunki określone w art. 42 ust. 3 oraz art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie III powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Wariant IV
W tym wariancie Spółka posiada/będzie w posiadaniu:
Spółka stoi na stanowisku, że dokument otrzymany od przewoźnika stanowi wiarygodny dowód dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim UE. Dokument ten jest wystawiany przez podmiot niezależny od stron transakcji, co dodatkowo zwiększa jego wartość dowodową. Ponadto, potwierdzenie przewoźnika zasadniczo zawiera dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację dostawy, takie jak: miejsce dostawy, data, dane odbiorcy, a także odniesienie do numeru faktury lub zamówienia. W ocenie Spółki, taki dokument - w połączeniu z fakturą zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - jednoznacznie potwierdza przemieszczenie towarów z terytorium Polski do innego państwa członkowskiego UE.
W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie IV spełnia/będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
Spółka pragnie podkreślić, że jej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w stanowiskach organów podatkowych, przykładowo:
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie IV powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Wariant V
W tym wariancie Spółka posiada/będzie w posiadaniu:
Należy podkreślić, że dokumenty te są tożsame z fakturami wystawianymi w trybie samofakturowania, jednak ze względu na brak formalnego porozumienia w zakresie samofakturowania, nabywcy wystawiają własne faktury na potrzeby rozliczeń, a dokumenty wystawione w imieniu Spółki nie są przez nich traktowane jako faktury self-billingowe. Z tego względu Spółka uznaje je za dodatkowy dowód dostawy.
W ocenie Spółki, dokumenty podstawowe wraz z dodatkowym dokumentem w postaci faktury wystawionej przez Kontrahenta w ramach tzw. samofakturowania będą jednoznacznie dowodzić, że towary dostarczono do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Faktura będzie zawierać specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz oświadczenie Kontrahenta o tym, że towar został przez niego odebrany w konkretnym dniu.
Wskazane dokumenty będą również zawierać oświadczenia Kontrahenta o odbiorze towarów, co dodatkowo wzmacnia wartość dowodową dokumentacji.
W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie V spełnia/będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
Spółka pragnie podkreślić, iż jej stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych powołanych poniżej:
- stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (…)”.
- kopię faktury wystawionej przez nabywcę w Państwa imieniu i na Państwa rzecz w ramach tzw. samofakturowania, zawierającej w szczególności specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz wyraźne oświadczenie nabywcy o otrzymaniu towarów, których dotyczy faktura (…)
to ww. dokumenty stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju (…)”.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie V powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Wariant VI
W tym wariancie Spółka posiada/będzie w posiadaniu:
Spółka stoi na stanowisku, że list przewozowy CMR potwierdzający nadanie towaru (bez podpisu i pieczątki osoby odbierającej towar) łącznie z wydrukiem wygenerowanym w portalu przewoźnika stanowią/będą stanowić wiarygodne dowody dostarczenia towarów do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim UE. Dokumenty te są/będą pochodzić od podmiotu niezależnego od stron transakcji, co dodatkowo zwiększa ich wartość dowodową. W ocenie Spółki, takie dokumenty - w połączeniu z fakturą zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku - jednoznacznie potwierdzają przemieszczenie towarów z terytorium Polski do innego państwa członkowskiego UE.
W związku z powyższym w ocenie Spółki, dokumentacja przedstawiona w Wariancie VI spełnia/będzie spełniać warunki dokumentacji WDT wymienione w art. 42 ust. 3 oraz w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
Spółka pragnie podkreślić, że jej stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w poniższym stanowisku organu podatkowego:
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, dostawy udokumentowane przy pomocy dokumentów wskazanych w Wariancie VI powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż transakcje udokumentowane w sposób wskazany w Wariantach I-VI powinny być opodatkowane stawką 0% VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 13 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka jest spółką kapitałową prawa brytyjskiego (z siedzibą w Wielkiej Brytanii). Spółka prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dystrybucji produktów (...). Spółka jest również zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce, co wynika z faktu, iż Spółka zostaje w Polsce właścicielem towarów, które nabywa od podmiotu powiązanego (A. sp. z o.o. - Dostawca), a następnie sprzedaje je na rynku lokalnym (polskim) i na poszczególnych rynkach zagranicznych. W związku z tymi transakcjami, Spółka rozpoznaje w Polsce m.in. lokalną sprzedaż towarów, jak również wewnątrzwspólnotową dostawę towarów i eksport towarów. Współpraca z Dostawcą obejmuje przede wszystkim zakup towarów (...), które zostały przez Dostawcę wyprodukowane zgodnie z zamówieniem i zapotrzebowaniem zgłoszonym przez Spółkę. W ramach prowadzonej działalności dystrybucyjnej Spółka współpracuje z podatnikami posiadającymi siedzibę w innych krajach Unii Europejskiej, zarejestrowanymi do celów rozliczania podatku od wartości dodanej. Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Transakcje będące przedmiotem wniosku dokonywane są/będą wyłącznie z Kontrahentami, którzy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych i podali/podadzą go Spółce. W każdym z przypadków miejscem rozpoczęcia transportu towarów jest/będzie terytorium Polski (co do zasady magazyn Dostawcy), a miejscem zakończenia transportu towarów jest/będzie terytorium innego państwa członkowskiego UE. Podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu co do zasady jest/będzie Spółka. Zdarza się, że podmiotami odpowiedzialnymi za organizację transportu są/będą także Kontrahenci. Transport towarów jest/będzie zlecany zewnętrznym przewoźnikom. W niektórych przypadkach towary są/będą transportowane także za pośrednictwem firm kurierskich. W niektórych wypadkach stosowana będzie procedura tzw. samofakturowania („self-billing”, „SBI”), o której mowa w art. 106d ust. 1 ustawy. W tych przypadkach Spółka oraz Kontrahenci zawierają/będą zawierać stosowne porozumienia, określające m.in. procedurę zatwierdzania faktur przez Spółkę. Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje/będzie wykazywać prawidłowo i terminowo w wysyłanych informacjach podsumowujących VAT-UE. Spółka w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty (opisane w Wariantach I-VI) potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. Przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy zasadniczo Spółka posiada/będzie posiadała dokumenty wskazane w Wariantach I-VI. Ww. dokumenty są gromadzone w sytuacjach, gdy z przyczyn obiektywnych nie jest dostępny pełen komplet dokumentów podstawowych. Nabywcami towarów w ramach dostaw objętych wnioskiem są Kontrahenci (dostawy zasadniczo nie są dokonywane na rzecz „Pośredników”) . W każdym z przedstawionych Wariantów I-VI podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu może być zarówno Spółka, jak i Kontrahenci. Z ustaleń handlowych zawieranych pomiędzy Spółką a Kontrahentami (niezależnie od formy tych ustaleń) wynika/będzie wynikało, że płatność za towary jest/będzie dokonywana po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Potwierdzenia płatności gromadzone przez Spółkę zawierają/będą zawierały informacje umożliwiające powiązanie dokonanej płatności z określoną transakcją, np. numery faktur, kwoty tych faktur, w niektórych przypadkach dane Kontrahenta. Dzięki temu możliwe jest przyporządkowanie płatności do właściwej faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy Spółka jest/będzie uprawniona do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie dokumentów wymienionych w Wariantach I-VI.
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że od 1 stycznia 2020 r. w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku VAT 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7.12.2018, s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy;
b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
(i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu; oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
(ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy.
Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła dostawa.
1. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
2. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub transportu:
a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub faktura od przewoźnika towarów;
b) następujące dokumenty:
(i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
(ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego przeznaczenia;
(iii)poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie członkowskim.
Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca musi udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.
Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;
3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.
W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub
2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8
- chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego
Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2) (uchylony)
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
4) (uchylony)
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.
W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.
Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.
Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji).
Ponadto NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.
Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.
Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.
Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.
Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.
Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.
Jak wynika z opisu sprawy, Spółka (czynny podatnik VAT) w celu zastosowania 0% stawki VAT z tytułu WDT, gromadzi/będzie gromadzić dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Polski. W związku z dokonywanymi WDT, Spółka posiada/będzie każdorazowo w posiadaniu następujących dokumentów: faktury (lub jej kopii) dokumentującej dokonaną dostawę, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku oraz międzynarodowego listu przewozowego CMR (lub jego kopii) zawierającego podpis nadawcy, przewoźnika i odbiorcy (zdarza się, że Spółka otrzymuje go - w przypadku dostaw wewnątrz grupy, do której należy Spółka - bezpośrednio od odbiorcy będącego podmiotem powiązanym ze Spółką). Powyższe dokumenty (Dokumenty podstawowe), co do zasady, Spółka będzie gromadziła na potrzeby każdej transakcji WDT. W niektórych przypadkach w praktyce może się zdarzyć, że Spółka nie jest/nie będzie posiadała kompletu ww. dokumentów (listu przewozowego - faktura ze specyfikacją sztuk ładunku jest/będzie dostępna zawsze), lub posiada go/będzie go posiadała, ale dokumenty nie będą kompletne (w szczególności Spółka może nie dysponować kopią dokumentu przewozowego z podpisem odbiorcy towaru ze względu na organizację transportu przez nabywcę). W takich wypadkach Spółka gromadzi/zamierza gromadzić alternatywną dokumentację potwierdzającą dokonanie WDT w postaci opisanych poniżej wariantach:
Wariant I:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
- dokumentu „delivery note” (lub innego, podobnego dokumentu, zawierającego analogiczne dane) zawierającego podpis odbiorcy towarów wraz z dodatkowym potwierdzeniem Kontrahenta o otrzymaniu towaru;
- otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia odbioru towarów przesłanego przez Kontrahenta (w tym również zbiorczego potwierdzenia - zawierającego listę faktur dotyczących sprzedaży w danym okresie);
- potwierdzenia odbioru towarów (w tym również zbiorczego potwierdzenia) pobranego z portalu internetowego danego Kontrahenta, do którego dostęp ma wyłącznie dedykowany pracownik Spółki;
- potwierdzenia odbioru towarów otrzymanego drogą elektroniczną od danego Kontrahenta - w ramach tego wariantu pracownik Spółki przesyła/będzie przesyłać drogą elektroniczną zestawienie dostaw dokonanych na jego rzecz, Kontrahent odpowiednio je drukuje/będzie je drukować a następnie zamieszcza/będzie zamieszczać na nim podpis i pieczątkę oraz przesyła/będzie przesyłać skan ww. dokumentu Spółce w wiadomości e-email;
- potwierdzenia dostawy towarów otrzymywanego od Kontrahenta drogą elektroniczną za pośrednictwem systemu elektronicznej wymiany danych (EDI);
- dokumentu wystawionego przez Kontrahenta, zawierającego szczegółowe informacje na temat towarów otrzymanych w ramach dostawy, na podstawie którego Kontrahent realizuje płatności za towary dostarczone przez Spółkę i który w swojej treści jest tożsamy z fakturą wystawianą w trybie tzw. samofakturowania - jednak ze względu na brak formalnego porozumienia w zakresie samofakturowania Spółka traktuje go wyłącznie jako dowód potwierdzający fizyczne dostarczenie towarów do miejsca przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego UE (w szczególności Spółka nie uznaje go za fakturę).
Wariant II:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Wariant III:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Wariant IV:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Wariant V:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następującego dokumentu:
Wariant VI:
Spółka jest/będzie w posiadaniu następujących dokumentów:
Jednocześnie wskazali Państwo, że z ustaleń handlowych zawieranych pomiędzy Spółką a Kontrahentami (niezależnie od formy tych ustaleń) wynika/będzie wynikało, że płatność za towary jest/będzie dokonywana po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Potwierdzenia płatności gromadzone przez Spółkę zawierają/będą zawierały informacje umożliwiające powiązanie dokonanej płatności z określoną transakcją, np. numery faktur, kwoty tych faktur, w niektórych przypadkach dane Kontrahenta. Dzięki temu możliwe jest przyporządkowanie płatności do właściwej faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Ponadto Spółka wskazała, że we wszystkich przedstawionych powyżej wariantach dokumenty mogą być otrzymywane pocztą tradycyjną lub drogą elektroniczną (np. w formie skanów lub zdjęć).
Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że gromadzone przez Państwa dokumenty zawarte w Wariantach I-VI stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz Kontrahentów, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Kontrahentów na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Tym samym, dokumenty gromadzone w Wariantach I-VI, przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy, upoważniają/będą upoważniały Spółkę do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do tych wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (WDT).
Zatem stanowisko, zgodnie z którym Spółka posiadając dokumenty opisane w Wariantach I-VI w świetle art. 42 ust. 1 w związku z przepisem art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy jest/będzie uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% dla transakcji WDT jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo